Share

บทที่ 9 การคำนวณ

last update Tanggal publikasi: 2026-02-06 03:00:44

 “ตาของเจ้าไม่ได้ดีขนาดนั้น” เจี่ยนหรงเถียงทันที

“ข้าเห็นจริงๆ”

“เจ้ายืนมองในมุมร้อยเก้าสิบองศา ไม่มีทางมองออกว่าเส้นวงนี้ไม่กลม” 

“ห๋า..เจ้าพูดหมายถึงสิ่งใด” เขาขมวดคิ้วกับวิธีที่นางพูด

“พิสูจน์สิว่าไม่กลมยังไง” หญิงสาวเชิดหน้าขึ้น มองสามีด้วยสายตาดูแคลน

“ไม่ค่อยกลม เพราะยามที่เจ้าลากไม้ไปรอบๆ เส้นเชือกจะพันรอบไม้ที่ปักอยู่ตรงกลางเล็กน้อย เมื่อลากเชือกหมุนเรื่อยๆ เส้นวงจะยิ่งเล็กลง” เขาหงุดหงิด แต่ก็รู้สึกว่าไม่อาจยอมแพ้หญิงบ้าผู้หนึ่งได้

“..นั่น สมเหตุสมผล..มันไม่กลม แต่มันเล็กน้อยเท่านั้น ไม่มีผลกับการก่อเตาเผาอย่างหยาบ แต่..เจ้าคำนวณได้ถูกต้อง เก่งมากเลย” เจี่ยนหรงมองสามีด้วยความชื่นชม มีรอยยิ้มเล็กผุดขึ้นมาบนริมฝีปากของนาง เป็นรอยยิ้มที่จริงใจ

“...” เดิมทีเอ้อร์กัวเพียงอยากเถียงและไม่คิดว่านางจะเข้าใจ แต่นางกลับเข้าใจสิ่งที่เขาพูดและชื่นชมเขา คิ้วที่ขมวดของชายหนุ่มขมวดแน่นยิ่งขึ้น ไม่ใช่เพราะหงุดหงิด แต่เป็นเพราะเขาแน่ใจว่าภรรยาของเขาไม่ได้เป็นหญิงบ้า 

สิ่งที่เขาอธิบาย อาจารย์ซางปิงบอกว่าเป็นหนึ่งในศาสตร์ชั้นสูงลิ่วอี้[1] ซึ่งเรียกว่า ซู่ เป็นศิลปะการคิดคำนวณ มีเพียงเหล่าบัณฑิตเท่านั้นที่ได้ร่ำเรียน บัณฑิตบางคนก็ยังไม่อาจแตกฉาน แล้วสตรีสติเฟื่องผู้หนึ่งจะรู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร 

ใบหน้ายิ้มแย้มของเจี่ยนหรงค่อยๆ กลับมาเคร่งขรึม คล้ายนางเพิ่งรู้สึกตัวว่าได้ทำบางสิ่งผิดปกติไป นางรีบกลบเกลื่อนด้วยการตั้งหน้าตั้งตาทำงาน

“เจ้ามองอะไร จะไปทำอะไรก็ทำ” นางบ่นระหว่างที่เริ่มขีดเส้นอีกเส้นหนึ่ง เล็กลงไปด้านในวงกลมเส้นเดิม

เอ้อร์กัวไม่ใช่บุรุษที่ชอบยุ่งเรื่องของผู้อื่น แต่สตรีที่อยู่ตรงหน้าเป็นภรรยาของเขาไม่ใช่หรือ เขาพยายามอยากจะถามหลายครั้ง แต่กลับไม่กล้าเอ่ยปากถาม

เขาเพียงหันหลังและเดินไปล้างตัวในแม่น้ำ ดินโคลนค่อยถูกชะล้างออกไปจากขาของชายหนุ่ม ระหว่างที่เอ้อร์กัวคิดทบทวนถึงความเป็นมาของภรรยาตัวเล็ก

เขาย้อนคิดกลับไปเมื่อปีก่อน กองทัพของเมืองหลวงชนะสงครามเพิ่งเดินทางกลับจากชายแดนผ่านหมู่บ้านทุ่งแดงพอดี เสียงกลองและแตรศึกดังก้องทั่วทั้งหุบเขา 

ไม่นานหลังจากนั้น สองตายายกัวเหอก็ได้พบร่างของเด็กสาวในสภาพสะบักสะบอม เนื้อตัวเต็มไปด้วยคราบเลือดและบาดแผลสาหัส สองตายายช่วยพานางกลับไปรักษา ร่างที่ใกล้สิ้นใจถูกฟื้นชีวิตกลับมาได้ด้วยความทุ่มเทและทรัพย์สินจำนวนไม่น้อย

กว่าเด็กสาวจะฟื้นตัวก็ผ่านไปสี่เดือนเต็ม เอ้อร์กัวจำได้ว่านางเอ่ยชื่อของตนเองในวันหนึ่งว่า ลิลี่ เจี่ยนหรง ชื่อนี้แปลกประหลาด  ทั้งน้ำเสียงและวิธีการพูดของนางก็ดูผิดแผกออกไป เกินกว่าจะเป็นคนในแถบนี้

แรกเริ่ม ผู้คนในหมู่บ้านพากันสงสัยว่าเจี่ยนหรงอาจเป็นเชลยศึกที่หลบหนีมาจากกองทัพ เพราะนางดูไม่เหมือนชาวบ้านปกติ หลายคนแสดงความหวาดระแวง กลัวว่านางจะนำภัยมาให้หมู่บ้าน แต่สองตายายกลับประกาศอย่างหนักแน่นว่านางเป็นบุตรีของพวกเขา และรับนางเป็นบุตรบุญธรรม

บางทีอาจเป็นเพราะยายเฒ่าเหอเคยสูญเสียลูกสาวให้กับโจรป่าไปเมื่อหลายปีก่อน นางจึงทำใจปล่อยให้เด็กสาวผู้นี้จากไปไม่ได้ แต่ในไม่ช้าผู้คนก็เริ่มสังเกตว่าเจี่ยนหรงมักทำตัวแปลกๆ และไม่สามารถสื่อสารได้เหมือนคนทั่วไป 

หลายคนเริ่มซุบซิบนินทาว่านางอาจไม่สมประกอบ แม้จะถูกมองว่าเป็นหญิงบ้า แต่สองตายายกัวเหอก็ไม่เคยทอดทิ้งเจี่ยนหรง กลับกัน พวกเขายิ่งทำงานหนักขึ้นเพื่อเลี้ยงดูนาง มีข่าวว่าทั้งสองมักพบหินมีค่าขณะออกไปหาของป่าที่ป่าดำ และนำสิ่งของมาขายในหมู่บ้านจนมีเงินทองใช้จ่าย 

พวกเขาบอกกับชาวบ้านในหมู่บ้านว่านี่คือผลของวาสนาที่ได้ช่วยชีวิตเจี่ยนหรงไว้ นางเป็นเหมือนเทพธิดานำโชคของพวกเขา อย่างไรก็ตาม วาสนานั้นเหมือนจะมาถึงจุดสิ้นสุดเมื่อเดือนก่อน 

ไฟไหม้เผาทำลายบ้านของสองตายายจนทั้งคู่เสียชีวิต เจี่ยนหรงใช้เงินทั้งหมดจัดงานศพให้อย่างดี จนไม่เหลืออะไรไว้สำหรับตนเอง แต่นางไม่ยอมพูดว่าเหตุใดจึงเกิดไฟไหม้

หลังจากนั้น นางก็ดูเหมือนจะหายตัวไปจากสายตาของชาวบ้าน แต่ก็มีหลายคนบอกว่าเจี่ยนหรงยังคงนอนหลับในซากเรือนที่ถูกเผาไหม้จนเป็นเถ้าถ่าน แม้แต่เอ้อร์กัวเองก็เคยเห็นนางใช้ชีวิตอยู่ใกล้ๆ เรือนที่ถูกไฟไหม้ไปกว่าครึ่งของตายายกัวเหอ

เอ้อร์กัวมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกอธิบายไม่ได้ เจี่ยนหรงกำลังพยายามเช็ดคราบดินบนแก้มของตัวเองด้วยหลังมือ แต่แทนที่จะทำให้สะอาดกลับยิ่งทำให้คราบเลอะเปรอะเปื้อนกว่าเดิม ใบหน้าที่เปื้อนคราบดินผสานกับรอยยิ้มพอใจของนางช่างดูขัดแย้งจนเขาอดถอนหายใจไม่ได้

“ตกลงนางเป็นหญิงสติไม่ดีจริงๆ หรือเป็นสตรีที่ฉลาดเกินกว่าข้าจะเข้าใจ” เขาพึมพำกับตัวเอง พลางนึกถึงสิ่งที่เพิ่งเห็นไป

เจี่ยนหรงมีความสามารถในการคำนวณพื้นที่อย่างแม่นยำ สตรีในหมู่บ้านทุ่งแดงแทบทั้งหมดล้วนทำงานหนักในไร่หรืออยู่ในเรือน ไม่มีใครที่เขาเคยพบมีความสามารถเช่นนี้ แม้แต่เหมยฮวา หญิงสาวที่เขาคิดว่าเฉลียวฉลาดที่สุดในหมู่บ้านก็ยังไม่สามารถคำนวณได้

ระหว่างที่เอ้อร์กัวจมอยู่ในความคิด แสงอาทิตย์ก็เริ่มทอประกายแรงขึ้นจนความร้อนแผ่กระจาย เขาหลุดจากภวังค์และมองไปยังเรือนของเขา ฟืนที่กองอยู่เริ่มร่อยหรอจนเขาอดกังวลไม่ได้

เขาเดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารเช้าอย่างง่ายๆ สำหรับภรรยา โจ๊กธัญพืชที่มีเพียงถั่วบางชนิดถูกต้มในหม้อใบเก่า แม้จะไม่ใช่อาหารอย่างดีอะไร แต่กลิ่นหอมอ่อนๆ ก็พอจะทำให้เรือนอันเรียบง่ายนี้รู้สึกอบอุ่นขึ้น

“ข้าต้มโจ๊กให้เจ้าแล้ว อย่าลืมกินด้วย ข้าคงต้องออกไปยืมขวานของอาจารย์แล้วขึ้นเขาไปตัดฟืนมาเพิ่ม” เอ้อร์กัวออกไปสั่งเสียภรรยาหลังบ้าน เพราะเขากลัวว่านางจะไม่ยอมกินอาหารหากเขาไม่อยู่ด้วย ดังเช่นวันที่ผ่านๆ มา

“ตัดฟืนหรือ..” เจี่ยนหรงเงยหน้าขึ้นมามอง

“ใช่..วันหลังข้าค่อยไปจับไก่ป่ามาต้มให้เจ้ากิน” เขาพูดด้วยความรู้สึกผิด แม้ภรรยาเขาจะแปลกประหลาด แต่เขาก็อยากให้นางได้กินดีอยู่ดีบ้าง จะปล่อยให้อดอยากไม่ได้ เขาคิดว่าเป็นหน้าที่ที่เขาจำต้องทำเพื่อภรรยา

“ไก่หรือ..ให้ข้าหรือ” เจี่ยนหรงขมวดคิ้วแน่น

“ไม่ให้เจ้าแล้วจะให้ผู้ใด..”

“ไม่ต้องหรอก นาย..เจ้าไม่ต้องเหนื่อยเช่นนั้นเพื่อข้า”

“ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าอดอยากแน่ ไม่ต้องเกรงใจ”

“ฉันไม่ได้อดอยาก แค่..ข้าหมายถึง หากเจ้าอยากกินไก่ก็ล่ามาเพื่อตัวเจ้าเอง ไม่ต้องทำเพื่อข้า เพราะข้าไม่ได้ชอบกินไก่ และอย่าเอาข้าไปเปรียบกับคนรักเก่าของเจ้า ข้าไม่ใช่เหมยฮวาตัวกินไก่นั่น”

“...” ใบหน้าของเอ้อร์กัวมืดมนทันใด เขากัดฟันด้วยความโมโหและเต็มไปด้วยริ้วของความเสียใจ 

 


[1]ลิ่วอี้ (六艺) อันได้แก่ จารีต ดนตรี การยิงธนู ขับรถม้า คัดลายมือ และการคำนวณ ใครที่ชำนาญศิลปะทั้งหกนี้ ถือว่าเป็นมหาบุรุษผู้เลิศในความรู้ของประเทศจีนในสมัยโบราณ โดยศิลปะทั้งหกมีรากฐานจากปรัชญาขงจื๊อ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 273 รั่วไหล

    “ส่วนเจ้า... ข้ามีงานด่วนให้ทำ เจ้าต้องสร้างหลอดไฟให้ได้ห้าสิบหลอดภายในหนึ่งเดือน พร้อมติดตั้งระบบทั้งหมด ข้าจะสั่งให้พวกช่างในวังหลวงมาช่วยเจ้าตัดไม้และถลุงทองแดงเพื่อทำสายไฟ เจ้ามีหน้าที่ควบคุมดูแลคุณภาพอย่าให้ขาดตกบกพร่อง” ลิลี่หันไปหาเถี่ยจงชิ่งที่ยืนรออยู่ด้านข้าง“รับทราบขอรับ อาจารย์หญิง” เถี่ยจงชิ่งประสานมือรับคำสั่งอย่างแข็งขันท่ามกลางความตื่นเต้นและภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่ถูกแจกจ่าย มีเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่บนระเบียงด้านบนโดยไม่ถูกเรียก อาฝูก้มหน้ามองปลายเท้าของตนเอง ไม่มีคำพูดใดส่งมาถึงเขาเลยเด็กหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น ความน้อยใจสายหนึ่งวิ่งขึ้นมาจุกในอก ทุกคนได้รับมอบหมายหน้าที่ มีเพียงเขาที่เป็นแค่เด็กรับใช้ไร้ประโยชน์ลมหนาวภายนอกพัดมาปะทะใบหน้าจนขอบตาร้อนผ่าว เขาไม่ได้ลงไปขัดจังหวะความครึกครื้นของทุกคน เพียงกลืนก้อนความโศกเศร้าลงท้อง แล้วค่อยๆ ก้าวถอยหลังกลับอย่างเงียบเชียบอาฝูเดินตรงกลับไปย

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 272 รู้จักซ่อน

    เอ้อร์กัวยื่นมือไปจับมือเล็กและดึงนางมาใกล้ๆ“ข้าลองคิดดูแล้ว หากเป้าหมายคือเปลี่ยนแรงดันให้กลายเป็นการเคลื่อนที่ของลูกสูบ เราสามารถอุ่นสุราให้ระเหยเป็นไอ แล้วจุดประกายไฟให้เกิดแรงดันภายในกระบอกสูบโดยตรง แรงดันที่ได้ย่อมมากกว่า อีกทั้งยังไม่ต้องแบกน้ำหนักหม้อต้ม ไม่ต้องรอให้น้ำเดือด รถน่าจะเล็ก เบา และตอบสนองได้เร็วกว่ามาก”ลิลี่ชะงักไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาคู่สวยมองบัณฑิตหนุ่มด้วยความตะลึงเช่นเคย เขาช่างทำให้นางตกใจได้เสมอ..นี่เขาคิดหลักการเผาไหม้ภายในกระบอกสูบได้ด้วยตัวเองแล้วหรือ“เจ้าคิดได้เพราะเคยทำไฟแช็กหรือ” นางถามเบาๆเขาพยักหน้า“สิ่งที่เจ้าพูดถึง มันคือเทคโนโลยีของเครื่องยนต์สันดาปภายใน ผู้คนต้องใช้เวลาลองผิดลองถูกร่วมศตวรรษและผ่านการระเบิดสังเวยชีวิตไปไม่น้อย แต่เจ้ากลับคิดมันขึ้นมาได้เพราะไฟแช็กหรือ” ลิลี่ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ“ก็เพราะว่าไฟแช็กใช้ห

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 271 เทคโนโลยีในพิพิธภัณฑ์

    การส่งฉางมิ่งสั่วหรือกุญแจอายุยืนของเด็กที่ตายไปแล้วคืนให้ผู้เป็นแม่ ย่อมเป็นการตอกย้ำความจริงอันโหดร้าย คงไม่มีมารดาคนใดจะทนรับไหว“อาจารย์หญิง..” อาฝูเรียกเบาๆ ด้วยความกังวล“ข้าต้องเอาคืนจงเหยี่ยนอย่างสาสมแน่ แต่ข้ายังไม่ฆ่าเขาเร็วๆ นี้ เจ้าไม่ต้องกังวล ตอนนี้ยังต้องใช้งานเขาอยู่” ลิลี่รู้ดีว่าอาฝูกลัวว่านางจะลงมือสังหารโอรสสวรรค์ จึงตอบเช่นนั้น“ข้า..เพียงกลัวว่าพวกท่านจะเดือดร้อน สวรรค์จะลงโทษหากว่า..” อาฝูรีบพูด“เจ้ากลัวสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง นั่นคือความโง่เขลา” ลิลี่เริ่มไม่พอใจมากขึ้น“เอ่อ..เอาเถิด อย่าทะเลาะกันเลย” เอ้อร์กัวรีบห้ามทัพ“ใช่ๆ แล้วที่งานศพเป็นอย่างไรบ้างขอรับ” เถี่ยจงชิ่งรีบช่วยเอ้อร์กัวอีกทาง“งานนั่น..แปลกจริงๆ” ลิลี่ครุ่นคิดและขมวดคิ้ว

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 270 ขาย

    ภายในพระราชวัง ณ ห้องบรรทมของจงเหยี่ยน เขานั่งเอนกายพิงอยู่บนหัวเตียง ยังเจ็บขาจนลุกไม่ขึ้น สายตาจับจ้องบนกระดาษแบบแปลนหลายแผ่นที่ถูกคลี่ออกตรงหน้า เส้นสายประหลาดจำนวนมากพาดไขว้กันอยู่บนนั้น เขามองอยู่ครู่ใหญ่แต่ไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย“นี่คือสิ่งใด” จงเหยี่ยนขมวดคิ้ว แม้แต่ลายเส้นเล็กๆ ก็ประหลาดจนเขาไม่เข้าใจว่าใช้พู่กันเช่นไรวาดกันแน่ลิลี่ยืนกอดอกอยู่ข้างเตียง สายตาที่มองลงมายังโอรสสวรรค์ราบเรียบและเย็นชา ไร้ซึ่งความเคารพยำเกรง“สิ่งที่จะทำให้เจ้าไร้เทียมทาน” น้ำเสียงของนางนิ่งสนิทและทรงอำนาจ“รถม้าหรือ” เขาขมวดคิ้วเมื่อมองลักษณะที่มีล้อ“เรียกเช่นนั้นก็ไม่ผิด”“มันทำจากเหล็กหรือ จะขยับได้อย่างไร” จงเหยี่ยนนิ่งอึ้งดวงตาคู่สวยฉายแววเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง นางเกลียดการต้องมานั่งอธิบายเรื่องง่ายๆ ให้คนโง่ฟัง หา

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 269 สองขา

    เอ้อร์กัวเดินลึกเข้าไปจนถึงห้องคุมขังส่วนใน แสงสว่างจากช่องลมด้านบนส่องกระทบร่างของหย่งฉีที่นั่งอยู่บนกองฟางแห้ง เสื้อผ้าตัวเก่าเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นผงเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าและเห็นใบหน้าของบัณฑิตหนุ่ม หย่งฉีพลันลุกขึ้นยืนทันที สองมือจับลูกกรงกระชากจนเกิดเสียงดังสะท้อนก้อง แววตาที่เคยเต็มไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธาบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความผิดหวังและชิงชังอย่างรุนแรง“ข้านึกว่าผู้ใด ที่แท้ก็บัณฑิตใหญ่ผู้มีชื่อเสียงลือเลื่อง” หย่งฉีแค่นเสียงหัวเราะอย่างขื่นขมเอ้อร์กัวไม่ได้พูดอะไร เขาแค่เดินมาเปิดห้องขัง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องขังเดียวของหย่งฉี จากนั้นก็วางเสี่ยหนาลง หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาปูพื้น และหยิบจานอาหารออกจากเสี่ยหนาวางลงบนแผ่นกระดาษ“ท่านคิดจะเล่นอะไร วันนั้นข้าพาคนมากมายไปช่วยท่าน ท่านไม่ยอมสบตาข้าด้วยซ้ำ พยายามหลีกเลี่ยงการพูดคุยกับข้า วันนี้ท่านกลับยอมมาพบข้าด้วยตนเองหรือ” หย่งฉียกมุมปาก แต่รอยยิ้มไปไม่ถึงดวงตา

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 268 ทิ้งไว้นานเกินไป

    เอ้อร์กัวเดินเข้าไปพร้อมภรรยา สองมือยกขึ้นราวกับจะเป็นร่มให้นาง สายน้ำไหลราวกับม่านผ้า เขาตัวเปียกแต่ยังคงปลอดภัย จิ่นถูและอาฝูตามเข้าไป คนทั้งสี่หายลับเข้าไปหลังม่านน้ำอย่างปลอดภัย ไม่มีผู้ใดชักกระตุกจนตายทหารหลายสิบนายมองภาพนั้นอย่างงุนงง บางคนถึงกับหันไปมองหน้าของสหายเพื่อให้แน่ใจว่าตนเองไม่ได้ตาฝาด หลายวันมานี้พวกเขาหวาดกลัวสิ่งประดิษฐ์ของบัณฑิตหลี่จนไม่กล้าเข้าใกล้ม่านน้ำพุ แต่ตอนนี้กลับมีคนเดินทะลุผ่านมันเข้าไปเหมือนเดินผ่านประตูบ้านธรรมดา“ส่งคนกลับไปตรวจสอบกับวังหลวง..” จ้าวกังออกคำสั่งเสียงต่ำ มองม่านน้ำที่ไหวระริกอยู่เบื้องหน้าทหารนายหนึ่งรีบรับคำสั่งแล้วควบม้าออกไป“ล้อมจวนไว้ จนกว่าจะรู้ว่าราชโองการนั่นเป็นของจริงหรือไม่ อย่าให้ผู้ใดออกจากจวนได้” เขาหันไปสั่งทหารที่เหลือ แม้ในใจจะนึกหวั่นว่าพวกเขาอาจจะหนีได้เหมือนครั้งก่อนโดยนั่งไข่ลอยฟ้า“ขอรับ”&l

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 248 กบฏและม่านน้ำพุ

    “โหดเหี้ยมยิ่งนัก เป็นบัณฑิตที่ไร้เมตตาต่อชีวิต คนเช่นนี้ไม่มีทางเป็นเซียน พวกเจ้าไม่ต้องกลัว” กำลังใจขอทหารนั้นสำคัญยิ่ง เพราะไม่มีผู้ใดเคยเห็นอะไรน่าขนลุกเช่นนี้มาก่อน จ้าวกังจำต้องปลอบเหล่าทหารสักคำหลายคนต่างเห็นด้วยกับพูดนั้น แต่เมื่อเห็นซากสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่ตายเกลื่อน บางคนก็เริ่มคิดว่าหากไ

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 234 ข้อตกลงระยะยาว

    “ท่านซ่ง ข้าบอกแล้วว่าเครื่องปลูกข้าวทำเพื่อราษฎร เงินทองเหล่านี้เป็นของนอกกาย ข้าเป็นบัณฑิต พึงพอใจในสิ่งที่ตนมี การรับเงินมากมายเช่นนี้ คงไม่เหมาะสมนัก” ขณะที่เอ้อร์กัวกำลังจะร่ายยาวเรื่องคุณธรรมของบัณฑิต อาฝู ที่แอบฟังอยู่ข้างเสาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาพุ่งพรวดออกมาคว้าหีบเงินนั้นไว้แน่นจนหน้าแทบ

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 214 งานหนักอีกแล้ว

    รุ่งสางมาพร้อมกับความเร่งรีบอย่างเงียบงัน คณะงิ้วถูกส่งกลับไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่คนในตลาดจะตื่นเต็มที่ ลิลี่ก็ได้ไล่ช่างตีเหล็กจากเฉิงกวงหลานเที่ยนกลับแล้วพวกเขาแทบไม่ทันได้ล้างหน้าเสียด้วยซ้ำ ก็ถูกเร่งให้เก็บสัมภาระลงเรือ หลี่เต๋อที่ดูโล่งอกที่สุดถอนหายใจแรงก่อนเหยียบเรือลำใหญ่ของตน เขาไม่แม้แต่จะ

  • ทะลุมิติมาเป็น หญิงบ้า ณ ทุ่งแดง    บทที่ 209 อ๋องทั้งสอง

    ห้องรับรองของจวนอ๋องจงเสียนเงียบสงบ กลิ่นหมึกและกลิ่นกำยานลอยคลุ้งในอากาศ ในห้องที่ประดับด้วยดอกไม้และภาพเขียนมากมาย มีสิ่งหนึ่งที่โดดเด่นข้างผนัง เป็นโคมมังกรทะยานเมฆาทอง โคมที่ยามจุดไฟจะมีไอน้ำลอยขึ้น ตัวโคมจะหมุนไปรอบๆ สะท้อนเงามังกรออกมาบนผนังห้อง ขยับราวกับมีชีวิต โคมไฟที่ครั้งหนึ่งเอ้อร์กัวเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status