LOGINShare
ตอนที่ 3
publish date:
2026-06-29 10:56:15“อาหารเย็นค่ะ ถ้าจะกินก็กิน ถ้าไม่กินก็ช่าง เดี๋ยวฉันมาเก็บ”
หลินเยว่หันไปมอง “นี่คือวิธีที่เธอพูดกับนายหญิงของบ้านหรือ”
หญิงรับใช้ยักไหล่ “ก็คุณผู้หญิงไม่เคยว่าอะไรนี่คะ”
“แต่ตอนนี้ฉันว่า”
อีกฝ่ายชะงักเล็กน้อยก่อนหัวเราะ “คุณผู้หญิงจะทำอะไรฉันได้ ในบ้านนี้ทุกคนรู้ว่าท่านนายพลไม่เคยสนใจคุณ”
หลินเยว่ไม่ตอบ เธอเพียงเดินไปเปิดฝาหม้อซุปแล้วพบว่าด้านในแทบไม่มีเนื้อสัตว์ มีเพียงน้ำจืดกับผักเหี่ยว ๆ ต่างจากอาหารของเจ้าของบ้านโดยสิ้นเชิง
“นี่คืออาหารของฉัน”
“ใช่ค่ะ”
“แล้วของคนอื่นล่ะ”
หญิงรับใช้ชี้ไปทางห้องอาหาร “โต๊ะใหญ่มีไก่อบ ซี่โครงตุ๋น ปลา และผลไม้สด แต่พ่อครัวบอกว่าของดี ๆ ควรเก็บไว้ให้ท่านนายพล”
หลินเยว่ยิ้มบาง ๆ “เข้าใจแล้ว”
เธอหยิบช้อนขึ้นมาตักซุปหนึ่งคำก่อนวางลง
“เอาไปทิ้งได้”
หญิงรับใช้แค่นเสียง “เสียดายของนะคะ”
“ฉันบอกให้เอาไปทิ้ง”
น้ำเสียงหนักแน่นทำให้อีกฝ่ายรีบยกถาดออกไปด้วยความงุนงง
เย็นวันเดียวกัน ญาติฝ่ายสามีสองคนเดินทางมาเยี่ยมโดยอ้างว่าเป็นห่วงสุขภาพ แท้จริงแล้วทั้งคู่เพียงอยากดูสภาพของผู้หญิงที่พวกเขาเห็นว่าไร้ประโยชน์
สะใภ้ใหญ่ของตระกูลกู้นั่งลงบนโซฟาแล้วใช้สายตามองสำรวจ
“ได้ยินว่าหมอบอกว่าอาการหนัก ฉันนึกว่าคงไม่ฟื้นแล้วเสียอีก”
ชายวัยกลางคนที่นั่งข้างกันหัวเราะ “ฟื้นก็ดี อย่างน้อยบ้านนี้ก็ยังมีคนไว้รับใช้ท่านนายพล”
หลินเยว่จิบชาอย่างสงบก่อนเอ่ยถาม “ฉันเป็นภรรยาหรือคนรับใช้กันแน่”
สะใภ้ใหญ่ยิ้มเยาะ “ก็ไม่ต่างกันหรอก ตั้งแต่แต่งเข้ามาเธอทำอะไรเป็นบ้าง นอกจากสร้างปัญหา”
“จริงหรือ”
“แน่นอน ทุกคนรู้ดี”
หลินเยว่วางถ้วยชาลงบนโต๊ะเบา ๆ ก่อนสบตาอีกฝ่ายตรง ๆ
“ถ้าอย่างนั้นช่วยบอกฉันหน่อยว่าฉันสร้างปัญหาอะไร”
คำถามง่าย ๆ กลับทำให้สะใภ้ใหญ่พูดไม่ออก นางอ้ำอึ้งอยู่ครู่หนึ่งก่อนเปลี่ยนเรื่อง
“เธอเถียงผู้ใหญ่หรือ”
“ฉันเพียงถามหาความจริง”
ชายวัยกลางคนขมวดคิ้ว “ซูหว่านชิง ดูเหมือนหลังป่วยเธอจะเปลี่ยนไป”
“คนที่เฉียดความตายย่อมเปลี่ยนได้”
บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที
ทั้งสองนั่งต่ออีกไม่นานก็ลุกกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจ ขณะเดินออกไปยังได้ยินเสียงกระซิบ
“ดูเหมือนนางจะเสียสติ”
“ไม่นานก็คงกลับมาเหมือนเดิม”
หลังประตูปิดลง หลินเยว่เดินไปยืนที่หน้าต่าง มองสวนกว้างภายนอกพร้อมครุ่นคิดถึงชีวิตใหม่ที่ได้รับ
ผู้หญิงคนเดิมอาจยอมถูกเหยียบย่ำ ยอมให้คนรับใช้ดูหมิ่น ยอมให้ญาติหัวเราะเยาะ และยอมให้ทุกคนคิดว่าไร้ค่า
แต่เธอไม่ใช่ซูหว่านชิงคนเดิมอีกแล้ว
อดีตหัวหน้าฝ่ายบัญชีที่เคยผ่านการต่อสู้ในโลกธุรกิจ รู้จักเล่ห์เหลี่ยมของผู้คน และเคยถูกหักหลังจนต้องเสียชีวิต จะไม่มีวันยอมเป็นเหยื่อซ้ำสอง
หลินเยว่กำหมัดแน่นพลางมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก
“ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสฉันเริ่มต้นใหม่ ฉันก็จะใช้ชีวิตนี้ให้คุ้มค่า คนที่เคยดูถูกซูหว่านชิงจะต้องเสียใจที่ประเมินฉันต่ำเกินไป”
เสียงหัวเราะของคนรับใช้ดังแว่วมาจากทางเดินด้านนอก พวกเขายังคงคิดว่าคุณหญิงของบ้านเป็นเพียงหญิงสาวอ่อนแอที่ไม่มีใครเห็นหัว
ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าภายใต้ใบหน้างดงามและร่างกายที่ดูบอบบางนั้น จิตวิญญาณของหญิงสาวผู้ไม่ยอมแพ้ได้ตื่นขึ้นแล้ว และการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลกู้กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
หลินเยว่ยืนอยู่กลางห้องโถงของคฤหาสน์ตระกูลกู้ ดวงตาคมสงบนิ่งกวาดมองบรรดาคนรับใช้ที่กำลังแอบซุบซิบกันอยู่มุมหนึ่ง แม้พวกเขาจะลดเสียงลงเมื่อเห็นเธอเดินมา แต่ก็ยังมีเสียงหัวเราะลอดออกมาให้ได้ยินอย่างชัดเจน
หญิงรับใช้ชื่ออาเหมยยกถาดน้ำชาขึ้นพลางพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยัน “คุณผู้หญิงฟื้นขึ้นมาก็จริง แต่จะต่างอะไรกับเดิม สุดท้ายท่านนายพลก็ไม่เคยเหลียวแลอยู่ดี”
ชายคนรับใช้อีกคนหัวเราะตาม “ถ้าฉันเป็นท่านนายพลก็คงไม่อยากกลับบ้านเหมือนกัน มีภรรยาที่เอาแต่ร้องไห้และทำอะไรไม่เป็น ใครจะอยากอยู่ด้วย”
คำพูดนั้นทำให้บรรดาคนรับใช้พากันหัวเราะคิกคักโดยไม่ทันสังเกตว่าหลินเยว่เดินมาหยุดอยู่ด้านหลังแล้ว
เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉียบ “พวกเธอกำลังพูดถึงใคร”
ทุกคนสะดุ้ง รีบก้มหน้าลง แต่ไม่มีใครยอมตอบ
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 126
เขามองกระดาษบนโต๊ะ “แล้วเขียนอะไร”เธอยิ้ม “จดหมายถึงเพื่อนเก่าค่ะ”กู้เหยียนเซียวไม่ได้ถามว่าเป็นใคร ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยพยายามเปิดประตูบานที่เธอเลือกปิดเอาไว้ เขาเพียงเดินมานั่งข้าง ๆ“เขียนเสร็จหรือยัง”“ใกล้แล้วค่ะ”“ผมรอ”ซูหว่านชิงมองชายที่อยู่เคียงข้างตนมาตลอดชีวิต ก่อนก้มลงเขียนประโยคสุดท้าย“ขอบคุณที่ไม่ยอมแพ้ในวันที่ทุกอย่างพังทลาย เพราะความกล้าของเธอในวันนั้น ทำให้ฉันมีวันนี้”เธอวางปากกา พับจดหมายเก็บไว้ในสมุดบันทึกแล้วปิดมันลง“เสร็จแล้วค่ะ”กู้เหยียนเซียวลุกขึ้นและยื่นมือมาให้เหมือนที่ทำมาตลอดหลายสิบปี“กลับบ้านกันเถอะ”ซูหว่านชิงวางมือลงบนมือของเขา“กลับบ้านกันค่ะ”ทั้งสองเดินออกจากห้องทำงานไปด้วยกันด้านนอกโรงงาน คนงานรุ่นใหม่กำลังเลิกงาน ผู้หญิงหลายคนเดินออกมาพร้อมหนังสือเรียนในมือ เพราะบริษัทเปิดชั้นเรียนภาคค่ำให้พนักงานที่ต้องการศึกษาต่อเด็กหญิงคนหนึ่งเห็นซูหว่านชิงแล้วรีบโค้งทักทาย“คุณหญิงคะ”เธอหยุดเดิน “มีอะไรหรือ”“หนูอยากขอบคุณค่ะ แม่ของหนูเคยเรียนตัดเย็บจากมูลนิธิ ตอนนี้แม่เปิดร้านของตัวเองและส่งหนูเรียนหนังสือ หนูอยากเป็นนักบัญชีค่ะ”ซูหว่านชิงย
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 125
ซูหว่านชิงนิ่งไปคำพูดของเด็กวัยสิบสามทำให้เธอนึกถึงความตั้งใจของตนเองในวันที่เริ่มสร้างกิจการเธอยื่นมือไปลูบศีรษะลูกสาว“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเก่งกว่าแม่ให้ได้”หว่านอิงยิ้มกว้าง “แน่นอนค่ะ”“แต่จำไว้อย่างหนึ่ง”“อะไรคะ”“อย่าเก่งเพียงเรื่องหาเงิน ต้องเก่งเรื่องดูแลคนด้วย”เด็กสาวพยักหน้า “หนูจำได้ค่ะ”ซูหว่านชิงมองลูกสาวด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบายชีวิตก่อนของเธอเคยอยู่ในโลกที่ผู้หญิงสามารถเรียน ทำงาน และเลือกอนาคตของตัวเองได้มากมาย เมื่อมาถึงยุคนี้ เธอจึงพยายามสร้างพื้นที่เล็ก ๆ ที่ผู้หญิงจะได้รับโอกาสเช่นเดียวกัน วันนี้ เธอกำลังเห็นผลลัพธ์ของสิ่งที่เคยทำ ไม่ใช่เพียงจากโรงงานหรือมูลนิธิ แต่จากความคิดของเด็กผู้หญิงรุ่นใหม่ที่ไม่เคยตั้งคำถามว่าตนเองสามารถทำอะไรได้หรือไม่ พวกเธอเพียงถามว่าอยากทำอะไร และต้องพยายามอย่างไรจึงจะไปถึงจุดนั้นหลายปีต่อมา กู้หว่านอิงเข้าเรียนด้านการค้าและการบริหาร ก่อนกลับมาช่วยกิจการของครอบครัว เธอนำแนวคิดใหม่เข้ามาพัฒนาระบบการผลิตและขยายตลาดไปยังต่างประเทศ จนกิจการของตระกูลเติบโตขึ้นอีกหลายเท่าวันที่ลูกสาวนำรายงานผลประกอบการฉบับแรกมาวางตรงหน้า ซูหว่านชิงเปิ
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 124
กู้เหยียนเซียวมองลูก ก่อนมองภรรยา และถอนหายใจเหมือนนายทหารที่รู้ว่าการรบครั้งนี้ไม่มีทางชนะ“พ่อเล่นด้วยก็ได้”เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ดังขึ้นทั่วลานซูหว่านชิงยืนมองสามีถูกลูกสองคนลากไปยังสนามหญ้าแล้วอดยิ้มไม่ได้ไม่มีใครในกองทัพคงเชื่อว่า นายพลกู้เหยียนเซียวผู้เด็ดขาดสามารถยอมแพ้ได้ง่ายถึงเพียงนี้แต่สำหรับเขา การยอมให้คนที่รักบงการชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ใช่ความพ่ายแพ้กลับเป็นความสุขที่ครั้งหนึ่งเขาไม่เคยคิดว่าตนเองจะมีและนับจากวันนั้น คนในคฤหาสน์ต่างรู้กันโดยไม่ต้องมีใครบอกว่า ผู้มีอำนาจสูงสุดของบ้านไม่ได้สวมเครื่องแบบนายพลแต่คือคุณหญิงซูหว่านชิง ผู้สามารถสั่งนายพลผู้เกรียงไกรให้กลับมากินข้าว เล่นกับลูก และพักผ่อนให้ตรงเวลาได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำลูกสาวของคุณหญิงจอมบงการสิบปีผ่านไป เด็กหญิงตัวเล็กที่เคยวิ่งตามกู้เหยียนเซียวไปทั่วคฤหาสน์เติบโตเป็นเด็กสาววัยสิบสามปี นามว่า “กู้หว่านอิง”หว่านอิงมีใบหน้างดงามเหมือนมารดา แต่ดวงตากลับเหมือนบิดาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน ที่สำคัญคือนิสัยเด็ดเดี่ยวและความคิดเป็นของตัวเองจนคนทั้งคฤหาสน์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าคุณหญิงซูหว่านชิงมีผู้สืบทอดแล้
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 123
นายพลผู้แพ้ทางภรรยาหลังจากเรื่องราววุ่นวายทั้งหมดผ่านพ้น ชีวิตสมรสครั้งใหม่ของซูหว่านชิงและกู้เหยียนเซียวกลับไม่ได้เต็มไปด้วยพิธีการหรือความเคร่งขรึมอย่างที่คนภายนอกจินตนาการ ตรงกันข้าม ภายในคฤหาสน์ตระกูลกู้กลับมีเรื่องเล็กเรื่องน้อยให้คนรับใช้แอบหัวเราะกันแทบทุกวันโดยเฉพาะเรื่องของท่านนายพลผู้เด็ดขาดที่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง ยกเว้นภรรยาของเขาเพียงคนเดียวเช้าวันหนึ่ง กู้เหยียนเซียวกำลังจะออกจากบ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างดี เขาแต่งเครื่องแบบเรียบร้อยและเดินลงมาถึงห้องโถงแล้ว แต่กลับพบซูหว่านชิงยืนกอดอกขวางประตูอยู่“จะไปไหนคะ”“กองบัญชาการ”“อาหารเช้าล่ะ”ชายหนุ่มชะงัก “ผมจะกินที่นั่น”“เมื่อวานก็พูดแบบนี้ สุดท้ายเฉินกั๋วเฉียงบอกว่าคุณไม่ได้กินอะไรจนบ่าย”กู้เหยียนเซียวเหลือบมองคนสนิทที่ยืนอยู่ด้านหลังทันที เฉินกั๋วเฉียงรีบก้มหน้า“ผมไม่ได้ตั้งใจฟ้องครับ”ซูหว่านชิงหันไปมองสามี “กลับไปนั่งค่ะ”นายทหารที่สามารถสั่งกำลังพลนับพันคนได้โดยไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม กลับหันหลังเดินกลับไปยังโต๊ะอาหารอย่างว่าง่าย คนรับใช้รอบห้องพยายามกลั้นหัวเราะสุดความสามารถ ซูหว่านชิงนั่งลงฝั่งตรงข้ามแล้วเลื่อนชาม
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 122
หลินเยว่เดินตรวจโรงงานเช่นเคย แม้ทุกคนจะเรียกเธอว่า “คุณหญิง” ด้วยความเคารพ แต่เธอก็ยังทักทายคนงานทุกคนด้วยรอยยิ้ม และจำชื่อของหลายคนได้อย่างแม่นยำ ระหว่างทาง เด็กหญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหา“คุณหญิงคะ หนูสอบเข้าโรงเรียนบัญชีได้แล้ว”หลินเยว่ย่อตัวลงลูบศีรษะเด็กน้อย “เก่งมาก ตั้งใจเรียนนะ”“โตขึ้นหนูจะกลับมาช่วยมูลนิธิเหมือนคุณหญิง”คำตอบไร้เดียงสาทำให้ผู้ใหญ่รอบข้างหัวเราะด้วยความเอ็นดูในอีกด้านหนึ่ง กู้เหยียนเซียวเองก็ได้รับการยกย่องในฐานะนายพลผู้ซื่อสัตย์ เขายังคงรับราชการด้วยความเที่ยงธรรมและได้รับความไว้วางใจจากทั้งผู้บังคับบัญชาและประชาชนแม้งานจะหนักเพียงใด แต่เขาไม่เคยลืมสัญญาที่ให้ไว้กับหลินเยว่ ทุกเย็น หากไม่มีภารกิจเร่งด่วน เขาจะกลับมารับประทานอาหารกับครอบครัวเสมอหลังจากทั้งสองเริ่มต้นชีวิตคู่ใหม่ได้ไม่นาน คฤหาสน์ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กชายและเด็กหญิงฝาแฝดที่เข้ามาเติมเต็มความอบอุ่นให้บ้านกู้เหยียนเซียวซึ่งเคยเป็นนายทหารผู้เคร่งขรึม กลับยอมกลายเป็นม้าจำเป็นให้ลูก ๆ ขี่เล่นทั่วสวน ขณะที่หลินเยว่มักนั่งหัวเราะมองภาพนั้นอยู่ใต้ต้นเหมย วันหนึ่ง คุณย่าตระกูลกู้เอ่ยกับหลินเย
ทะลุมิติมาเป็นคุณหญิงจอมบงการยุค 80 ตอนที่ 121
ระหว่างเดินทางกลับคฤหาสน์ คำพูดนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ คืนนั้น เธอเปิดสมุดบันทึกที่ใช้เขียนความคิดมาตลอดหลายปี พลิกย้อนกลับไปยังหน้าที่บันทึกเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ มีหน้าหนึ่งเขียนถึงวันที่กู้เหยียนเซียวช่วยเธอจากการลอบสังหาร อีกหน้าหนึ่งบันทึกคืนที่เขายอมรับผิดและขอเริ่มต้นใหม่ และอีกหลายหน้าที่เต็มไปด้วยเรื่องราวของการอยู่เคียงข้างกันในวันที่ยากลำบาก เธอค่อย ๆ เขียนบรรทัดใหม่ลงไป“บางที ฉันอาจไม่ได้กำลังรอคำตอบจากหัวใจ แต่กำลังรอให้ตัวเองกล้าพอที่จะมีความสุข”เช้าวันถัดมา หลินเยว่เป็นฝ่ายส่งจดหมายถึงกู้เหยียนเซียวแทน ข้อความมีเพียงประโยคเดียว“วันนี้หลังพระอาทิตย์ตก ขอให้มาพบกันที่เนินเขาเดิม”เมื่อถึงเวลา กู้เหยียนเซียวเดินทางมาถึงสถานที่ที่เคยขอเธอแต่งงานครั้งก่อน ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ทั้งต้นไม้ ลมเย็น และแสงสุดท้ายของวัน สิ่งที่แตกต่างคือ หลินเยว่มายืนรอเขาอยู่ก่อนแล้ว เธอสวมชุดเรียบง่ายสีฟ้าอ่อน มือทั้งสองประสานกันไว้ด้านหน้า ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า กู้เหยียนเซียวเดินเข้าไปหา“เกิดอะไรขึ้นหรือ”เธอยิ้ม“ครั้งก่อน คุณเป็นคนถามฉัน วันนี้ ขอให้ฉันเป็นคนพูดบ้าง”ชายหนุ่มมองเ
You May Also Like
ชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน29.5K viewsลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน40.9K viewsย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์101.6K viewsบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.4K viewsร้อยปักษาคารวะหงส์
ภัสสพิชชา334 viewsชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน1.6K viewsเกิดใหม่เป็นแฝดพี่ขี้โรค ที่คุณชายหมอคลั่งรัก
แคลร์ออสติน289 viewsชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก6.1K views
