ตีสนิทลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้าน 1.1

ตีสนิทลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้าน

ความสงสารพุ่งขึ้นมาในใจ เขาไม่ชอบพฤติกรรมหยาบคายของจ้าวหมิงหมิงอยู่แล้ว ยิ่งเห็นจ้าวมู่อิงตกเป็นเหยื่อเช่นนี้ยิ่งทำให้รู้สึกไม่พอใจมากกว่าเดิม

“จ้าวหมิงหมิงเธอทำเกินไปแล้ว” เขากล่าวหนักแน่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างมาก

“เสี่ยวอิงเป็นคนอ่อนโยนและน่ารักขนาดนี้ เธอทำได้อย่างไรกัน จ้าวหมิงหมิง!!”

จ้าวมู่อิงสะอื้นเบา ๆ พลางก้มหน้าลงอย่างเจียมตัว แต่หากมีคนสังเกตดี ๆ ก็จะพบรอยยิ้มที่มุมปากอย่างสะใจ ก่อนจะแสร้งพูดออกมาอย่างน่าสงสาร

“พี่เหวินหยวนอย่าตำหนิพี่หมิงหมิงเลย บางทีฉันอาจจะทำอะไรผิดไปก็ได้ค่ะ หรือไม่ก็มีอะไรที่ขัดหูขัดตาพี่หมิงหมิงก็ได้”

พอได้ยินน้ำเสียงที่สำนึกผิดและเหมือนจะรับเรื่องทุกอย่างทั้งหมดไว้ด้วยตนเอง เหวินหยวนจึงพูดออกมาอย่างมั่นใจ

“เสี่ยวอิงอย่าได้โทษตัวเองเลยนะ ถ้าจะโทษก็ต้องโทษที่จ้าวหมิงหมิงขี้อิจฉามากกว่า ฝ่ายนั้นคงเห็นว่าเสี่ยวอิงสวยกว่า น่ารักกว่าแล้วทนไม่ได้ เลยหาเรื่องกลั่นแกล้ง”

พอได้ยินอย่างนั้น หญิงสาวจึงเงยหน้าขึ้นสบตากับเหวินหยวน พลางเม้มริมฝีปากแน่นราวกับกำลังชั่งใจแล้วพูดออกมาว่า

“พี่เหวินหยวน ใจดีจังเลยค่ะ” ก่อนจะกล่าวเสียงสั่นเครืออีกครั้ง

“แต่ฉันกลัว...ฉันกลัวว่าพี่หมิงหมิงจะยิ่งเกลียดฉันมากขึ้น ฉันไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี”

เหวินหยวนทอดสายตามองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าอย่างอ่อนโยน มือของเขาเกือบจะเอื้อมไปแตะไหล่เธอเพื่อปลอบโยน แต่สุดท้ายก็เลือกจะเก็บมือกลับมาเหมือนเดิม

“ไม่ต้องกังวล พี่อยู่ที่นี่แล้ว ถ้าจ้าวหมิงหมิงคิดจะรังแกเสี่ยวอิงอีก พี่จะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่ ๆ”

คำพูดของชายหนุ่มเปรียบเสมือนสายลมอ่อนโยนที่พัดผ่านหัวใจของจ้าวมู่อิง เธอสูดหายใจเข้าราวกับว่ากำลังรวบรวมความกล้า

“พี่เหวินหยวนคะ ฉันรู้ว่าไม่ควรหวังมากเกินไป แต่…ฉันรู้สึกอบอุ่นใจเสมอเมื่ออยู่ใกล้กับพี่”

เหวินหยวนตกใจเล็กน้อยกับคำพูดนั้น แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมเพียงมองจ้าวมู่อิงด้วยแววตาอ่อนโยน

จ้าวหมิงหมิงกำมือแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

ตอนแรกก็คิดว่าศัตรูของตัวเองคือจ้าวซีซี แต่หลังจากที่เฝ้ามองเหตุการณ์นี้ก็เข้าใจแล้วว่าศัตรูที่แท้จริงของเธอคือจ้าวมู่อิง

ก่อนหน้านี้เธอมั่นใจว่าจ้าวซีซีคือคนที่น่ารำคาญที่สุด เป็นตัวขัดขวางไม่ให้เธอได้รับความสนใจจากเหวินหยวน แต่ตอนนี้เห็นทุกอย่างชัดเจนแล้ว

จ้าวมู่อิงต่างหากที่เป็นตัวปัญหา เล่นบทหญิงสาวอ่อนแอ ทำให้เหวินหยวนหลงใหล และแสร้งทำเป็นผู้ถูกกระทำเพื่อให้ได้รับความเห็นใจ

“น่าขยะแขยง!” จ้าวหมิงหมิงสบถออกมา

หญิงสาวกัดริมฝีปากจนเลือดซิบ เธอจะไม่ยอมให้จ้าวมู่อิงชนะ และหากจ้าวมู่อิงต้องการเล่นบทเหยื่อ อย่างนั้นก็เตรียมตัวรับมือกับฝันร้ายที่แท้จริงได้เลย

จากนั้นจ้าวหมิงหมิงจึงเดินออกมา ซึ่งภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ตกอยู่ในสายตาของจ้าวซีซีทั้งหมด

อากาศยามบ่ายของหมู่บ้าน เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของเหล่าหญิงสาวที่นั่งจับกลุ่มใต้ต้นไม้ใหญ่ เค่ออินลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้านนั่งเด่นอยู่กลางวง สีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ สวมเสื้อผ้าสะอาดสะอ้านและรอบตัวมีกลิ่นหอมของดอกไม้จาง ๆ

ขณะนั้นเองจ้าวซีซีเดินผ่านหญิงสาวกลุ่มนี้ โดยไม่ได้เอ่ยทักทายหรือหยุดมอง แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเค่ออินกลับเป็นยางมัดผมที่จ้าวซีซีใช้

ยางมัดผมเส้นนั้นเป็นสีแดงสด ปักด้วยลายไหมละเอียดดูงดงาม มันไม่ได้ดูหรูหรามากมาย แต่กลับทำให้จ้าวซีซีที่ปกติมักจะมอมแมมดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างประหลาด

เค่ออินหรี่ตา รู้สึกสนใจขึ้นมาทันที จึงร้องเรียกขึ้น

“เดี๋ยวก่อน”

จ้าวซีซีหยุดเดิน หันกลับไปมองด้วยความแปลกใจ

“มีธุระอะไรกับฉันเหรอ”

เค่ออินลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาใกล้ มองไปที่ยางมัดผมของจ้าวซีซีอย่างพินิจพิเคราะห์

“เธอมัดผมด้วยอะไรน่ะ ฉันรู้สึกว่ามันดูสวยดี”

จ้าวซีซีแสร้งทำเป็นตกใจก่อนจะยกมือแตะยางมัดผม แล้วทำท่านึกขึ้นได้

“อ๋อ อันนี้เหรอ เป็นของขวัญจากคนรู้จักน่ะ ฉันก็แค่เอาออกมาใช้น่ะ”

“จากใครงั้นเหรอ รู้ไหมว่าเขาไปซื้อมาจากที่ไหน” เค่ออินถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

จ้าวซีซีแกล้งทำสีหน้าเขินอาย ก่อนจะตอบเสียงเบา

“เหวินหยวนเป็นคนให้ฉันมา”