ไอยคุปต์ มนตรา พันธนาการราคะ [PWP] + [NC30+] #จบแล้ว

หญิงสาวร่างเปลือยเปล่า รูปร่างบอบบางสีน้ำตาล กำลังควรครางอยู่ใต้ร่างขององค์ฟาโรห์หนุ่ม พระเกศารัตติกาล พระวรกายกำยำสมส่วน ถอดพระวรกายเปลือยเปล่าที่กำลังโถมใส่พระวรกายบางอย่างดุเดือด พระนางเองชอบรสรักรสสวาทที่พระองค์ประทานให้พระนางถึงพระทัย "อา..." ไม่ช้าองค์ฟาโรห์ทรงปลดปล่อย พระนางก็ซบลงที่พระอุระเปลือยเปล่าของพระองค์ แล้วพระองค์ก็เอาตัวนางออกจากพระอุระหนา จัดการฉลองพระองค์เตรียมออกจากตำหนักของพระสนมเอก องค์ฟาโรห์มีพระราชดำริเสด็จกลับพระตำหนักที่ประทับส่วนพระองค์ "ฝ่าบาททรงไม่ค้างที่ตำหนักของหม่อมฉันหรือเพคะ" พระนางตรัสถามองค์ฟาโรห์ "เจ้าก็รู้นะบีนู ว่าข้าไม่นอนที่ตำหนักไหนทั้งนั้น ข้าจะกลับตำหนักกลาง ข้ามีงานที่ต้องทำอีกมาก" องค์ฟาโรห์ตรัสกลับทันที แบบที่ไม่ต้องไตร่ตรองก่อนแต่อย่างใด ทันใดนั้นองค์ฟาโรห์เสด็จออกจากตำหนักพระสนมเอกทันที โดยไม่หันพระพักตร์มาทอดพระเนตรมองพระนางอีกเลย หลังจากองค์ฟาโรห์เสด็จออกจากตำหนักของพระสนมเอกบีนู พระนางก็ได้แต่ทรงกรีดร้อง ทรงทำลายข้าวของเช่นเคย พระนางมีพระดำริว่า สักวันหนึ่งพระนางจะได้เป็นองค์ราชินีขององค์ฟาโรห์คาโมส แต่ทว่าพระนางไม่เคยได้ความรั

ราชองครักษ์อารอสเดินทางท่าเรือของเมืองหลวงของอียิปต์ ตามพระกระแสรับสั่งของฟาโรห์คาโมสให้ไปรับว่าที่องค์ราชินีของพระองค์ เพราะองค์ฟาโรห์ทรงติดประชุมกับเหล่าขุนนาง อารอสจึงเอ่ยเหน็บแนมพระองค์ก่อนที่ออกมาจากพระราชวังว่า 'ที่ไม่อยากไป เพราะว่ากลัวจะ หลงใหลจนอยากเสพสังวาสที่บนเรือหรือพระเจ้าค่ะ' อารอสเกือบโดนองค์ฟาโรห์ใช้พระบาทถีบเขา พอนึกแล้วอดขำไม่ได้ ที่เขาทูลกับองค์ฟาโรห์เช่นนี้ เพราะได้ยินมาว่าองค์หญิงอาร์ทีน่ามีพระสิริโฉมงดงามหาที่ใดเปรียบได้ อีกทั้งยังมีคนกล่าวว่า พระนางมีพระพักตร์งดงามราวกับรูปเคารพ พระฉวีนวลผ่องราวกับน้ำนม พระวรกายงดงามไม่ผอมบางจนเกินไป และร่างไม่ใหญ่จนเกินงาม อารอสทอดสายตามององค์หญิงสวมฉลองพระองค์เช่นสตรีสูงศักดิ์ของบาบิโลน พระนางค่อยๆ เสด็จลงมาจากเรือ ตรงมาหาอารอส และเหล่าข้าหลวงชาวอียิปต์ อารอสจึงก้าวเดินไปหาองค์หญิงเอามือทาบอกซ้าย แล้วโค้งตัวเล็กน้อยแสดงความเคารพต่อองค์หญิง "กระหม่อมอารอสราชองครักษ์ส่วนพระองค์ขององค์ฟาโรห์คาโมส องค์ฟาโรห์ทรงให้มารับองค์หญิงเข้าสู่พระราชวังพระเจ้าค่ะ" อารอสทูลองค์หญิงเช่นนี้ แล้วทอดสายตามองพระนางทันที ทำให้เขาอดชมในใจไม่ได

องค์ฟาโรห์เสด็จกลับมาจากตำหนักตะวันตก จึงรีบเสด็จเข้ามาในตำหนักตะวันออกทันที เหล่านางกำนัลถอดฉลองพระองค์จากพระวรกายออก นางกำนัลสองคนหมายจะจับความเป็นชายที่กำลังแข็งเป็นไต เพื่อช่วยใช้พระองค์เสร็จสม พวกนางก็พลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย เพราะองค์ฟาโรห์นิยมเสพสังวาสดุเดือดแค่ไหน องค์ฟาโรห์กดนางกำนัลผู้นั้นนั่งลุกคุกเข่า นางกำนัลผู้นี้รู้ดีว่าต้องทำสิ่งใดจึงใช้ริมฝีปากโลมเลียความเป็นชายทันที และใช้มือช่วยสาวขึ้นลง องค์ฟาโรห์ปิดพระเนตรลงทันที"อา..."นางกำนัลผู้นี้เข้าออกตามที่พระหัตถ์หนากำลังกดหัวของนาง ทำให้นางสำลักสายธารของพระองค์ที่พวยพุ่งออกมา และไหลย้อนมาที่ริมฝีปากด้วยเช่นกัน นางกำนัลผู้นี้จึงใช้นิ้วกลางเกลี่ยริมฝีปากราวกับยั่วยวน และนางก็ลุกขึ้นยืนหมายจะเล้าโลมให้พระองค์อยากเสพสังวาสกับนาง แต่พระองค์ยกพระหัตถ์ขึ้น ทำให้นางต้องถอยออกจากห้องทรงน้ำรวมถึงนางกำนัลที่อยู่ในบริเวณนี้ด้วยเช่นกัน ถ้ายังดื้อดึงอยู่ต่อหัวอาจจะหลุดออกจากบ่าก็เป็นได้องค์ฟาโรห์เสด็จลงมาประทับนั่งในสระสรงน้ำขนาดใหญ่ ที่สามารถลงไปในสระนั้นได้สิบกว่าคน อีกทั้งมองออกผ่านพระบัญชร ทอดพระเนตรเห็นเมืองที่กว้างใหญ่กินเนื้อท

ด้านอุทยานหลวงองค์หญิงอาร์ทีน่ามีรับสั่งให้ซาเลนให้นำดอกไม้มาจัดแจกันในตำหนัก เพราะองค์หญิงอาร์ทีน่าไม่อยากลงไปเจอพระสนมเอกบีนู เมื่อเช้าทำศึกสงครามประสาทกันนั้นทำให้พระนางหมดสนุกจริงๆ ซาเลนเลยอาสาลงไปเก็บดอกไม้เอง"ซาเลน"ขณะที่นางกำลังเก็บลูกไม้อยู่นั้น นางกลับได้ยินเสียงหวานๆ มาจากด้านหลัง หันกลับไปเจอกับผู้ชายที่กุมใจนางไว้ทั้งดวง จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ซามอน"ท่านซามอน" ซาเลนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อมนางดีใจมากที่ได้เจอเขาหลังไม่ได้เจอหน้าเขามาหลายเดือน"เจ้าเป็นอย่างไงบ้าง ข้าคิดถึงเจ้าทุกลมหายใจ" ซามอนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนด้วยความคิดถึงและคะนึงหา"ข้าสบายดี ท่านอยู่ที่นั่นเป็นไงอย่างไรบ้าง" นางเอ่ยถามเช่นนี้ ซามอนจึงเข้ามาสวมกอดนางอันเป็นที่รัก แต่นางขัดขืนด้วยความเขินอาย"ท่านซามอน ที่นี่เป็นเขตอุทยานหลวง ใครมาเห็นเข้าจะไม่ดี""ก็ดี ใครมาเห็นเขาจะได้รู้ว่าเจ้ามีเจ้าของแล้ว" เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ อีกทั้งทำหน้าระรื่นใส่นาง เขาจึงเอามือนางออกมาจากเอวของเขา แล้วสวมกำไรข้อมือสีชมพูที่ทำมาจากหิน ใส่ให้กับซาเลน"ซาเลนข้ามัดจำตัวเจ้าก่อนนะครั้งหน้าไม่ใช่กำไรข้อมือแน่" ซามอนเอ่ยบอก

องค์ฟาโรห์ทรงถอดฉลองพระองค์ที่อยู่เบื้องล่าง อีกทั้งยังเปียกน้ำโยนออก เหลือเพียงพระวรกายเปลือยเปล่า แล้วพระองค์ทรงขึ้นคร่อมทันที จับพระหัตถ์สองของพระนางไว้ แล้วจึงประกบพระโอษฐ์ของพระนาง เมื่อพระนางได้รู้รสชาติจูบเป็นครั้งแรก ถึงกับพระเนตรกลมโตด้วยความตกพระทัย พระองค์จึงถอนพระโอษฐ์ให้นางหายใจ ค่อยประกบพระโอษฐ์อีกครั้ง สอดพระชิวหาเข้าไปเกี่ยวพันกับพระชิวหาของพระนาง ครั้งนี้องค์หญิงตอบสนองดีขึ้น พระชิวหาของพระนางเข้ามาในโพรงพระโอษฐ์ของพระองค์ อยู่เนิ่นนาน แล้วจึงถอนพระโอษฐ์องค์ฟาโรห์ทรงเลื่อนพระหัตถ์มากอบกุบบนพระถันที่ใหญ่โตทั้งสองข้างที่ขาวผ่อง ทำให้เกิดรอยแดงจางๆ ตามพระดัชนีขององค์ฟาโรห์ พระโอษฐ์ปลายยอดพระถันของพระนางอย่างคลั่งไคล้ พระหัตถ์หนาอีกข้างหนึ่งใช้พระดัชนีเข้าไปแหวกแพรไหมที่มีสายธารชุ่มฉ่ำ"อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ..."พระนางทรงร้องครางไม่เป็นศัพท์ พระหัตถ์หนาออกมาจากการกุมพระถัน จึงล้มใช้พระโอษฐ์โลมเลียที่ใยไหมอีกครั้งพระชิวหาเข้าไป องค์หญิงกลับทรงร้องครางดังขึ้น ทำให้องค์ฟาโรห์คาโมสพึงพอใจอย่างมาก พอเอาถอนพระชิวหาออกมาจากพระนาง ทำให้สายธารหลั่งไหลราวกับแม่น้ำไนล์พิโรธ"น้อง