ไอยคุปต์ มนตรา พันธนาการราคะ

ไอยคุปต์ มนตรา พันธนาการราคะ

last update최신 업데이트 : 2026-01-23
작가:  ณ ธารา완결
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
101챕터
1.6K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

นิยายชุดมีทั้งหมด 2 เรื่องย่อย ฟาโรห์จอมหื่น & เสน่หา มนตรา ไอยคุปต์ เรื่องราวความรักของบัลลังก์องค์ฟาโรห์ที่เร่าร้อน เป็นที่เล่าขานความกระหายอำนาจ ตัณหา และราคะ ไม่มีวันมอดดับ

더 보기

1화

ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 1 ส่งสาส์นไปเทียบเชิญ NC25+

ETHAN

I get off the elevator in confident and purposeful strides, nodding in acknowledgment to the employees who greet me.

They quickly dissolve their clusters when they see me approaching and I pretend not to notice the fact that they were loitering around, doing nothing. It's a beautiful Monday morning and I don't want to get upset this early into the day.

Getting into my office, I sink into my chair and observe my surroundings. The sleek, modern space is proof of my undeniable accomplishment in the business world.

The polished marble floors reflect the sharp edges of my meticulously arranged desk, where I sit like a king surveying his kingdom. I am Ethan Blackwood – a name that strikes fear into the hearts of my competitors and awe into the minds of my employees.

My reputation for ruthlessness in the business society is well-deserved. I didn't become one of the wealthiest and most influential men by being soft-hearted or lenient. My empire was built on ambition, cunning, and the ability to make tough decisions without batting an eye.

As the morning sunlight streams through the floor-to-ceiling windows, I fixate on the financial reports spread before me, carefully scrutinizing every single detail. My eyes narrow as I see a dip in the quarterly earnings of one of my companies.

The numbers don't lie, and neither does my intuition. Someone isn't pulling their weight, and they'll pay the price.

I summon my executive assistant, Luna, with a sharp press of a button on my desk intercom. She enters promptly, her face the picture of efficiency and professionalism.

"Sir, you called?" she asks, her voice unwavering.

"Luna, pull up the performance evaluations for the past year," I command, my tone leaving no room for argument.

She complies with practiced ease, and the data appears on the large screen behind me. I scrutinize each employee's name, their accomplishments, and any shortcomings. I've always believed in rewarding success and weeding out failure without mercy.

My employees know the stakes – perform, or you're out.

As I go through the evaluations, I note a pattern of subpar results from one of my senior managers, Nathan. His division has consistently underperformed, dragging down the company's overall profitability. A spark of anger ignites within me. He's been warned severely and I've given him countless opportunities to improve, but it seems like he's content with mediocrity.

"Luna, get Nathan into my office immediately," I order, my jaw clenched.

Without hesitation, she nods and leaves to fetch him. I can feel the tension building, and the anticipation of confrontation fuels my rage. The world may see me as cold-hearted, but I see it as a necessity.

In business, sentimentality is a weakness that can be exploited by rivals and enemies.

When Nathan enters my office, he seems nervous, and beads of sweat dot his forehead. I motion for him to take a seat, and he does so, his eyes darting around the room, avoiding direct eye contact.

"I'm afraid I have grave concerns about your performance," I say sternly, wasting no time in getting to the point.

He stammers, attempting to defend himself, but I cut him off. "I've given you ample opportunities to turn things around, but you've failed to deliver time and time again. I can't afford to have under-performers on my team."

His face pales, and he opens his mouth to speak, but no words come out. He knows what's coming next, and it's not going to be pleasant.

"I'm afraid we have to part ways, Nathan," I say coldly. "Consider this your termination notice."

Shock and disbelief flash across his face, quickly replaced by anger. "You can't do this! I've given my all to this company!"

I lean back in my chair, my expression stoic. "Your all hasn't been enough. This is a business, and I need results. You've failed to deliver, and now you have to face the consequences."

He stands, his fists clenched. "You'll regret this, Mr. Blackwood. You can't treat people like this forever."

A small smirk tugs at the corner of my lips. "Coming from a liability. We'll see about that. Now, leave my office."

With a final glare, he storms out, slamming the door behind him. I take a deep breath, feeling a mix of satisfaction and emptiness. These moments remind me that I can't let emotions cloud my judgment. Business is a battlefield, and I'm always prepared to make the tough calls.

As the day progresses, the news of Nathan's termination spreads like wildfire through the office. When I walk in the hallway, I pretend not to notice the worried glances.

The employees exchange hushed whispers, fearing that they might be the next targets of my cruel decisions.

They should be worried.

In my world, complacency is akin to a death sentence for your career.

The day draws to a close, and I prepare to leave for the evening, my mind already planning for tomorrow's challenges. But just as I'm about to exit my office, Luna appears with a hesitant expression.

"Sir, there's someone here to see you," she says, her voice softer than usual.

I raise an eyebrow, not expecting any visitors at this hour. "Who is it?"

She takes a deep breath before answering, "It's Audrey."

My heart skips a beat, but I refuse to think of why she has suddenly shown up at my workplace. Maybe this is one of her attempts to lure me back into her nest.

Well, I hate to break it to her but that's not happening. Audrey and I barely talk to each other, and our relationship is strained, to say the least.

“Send her away. I'm busy.”

“But...”

“I don't pay you to question my orders.”

Without another word, Luna nods and trots out. I'm not in the mood for Audrey’s shenanigans at the moment.

As I scan through the reports laid out on my desk, Luna buzzes in, interrupting me again.

"Mr. Blackwood, there's an urgent matter that requires your attention," she says in her usual composed tone.

"What is it?" I reply, my eyes never leaving the financial statements before me.

"There's a charity event tonight, and they've been expecting your presence. The organizers insist that your attendance will make a significant impact on the fundraising efforts."

I sigh internally. Charity events are not my idea of a good time, but my public image needs to be polished occasionally. Being a billionaire comes with responsibilities, after all.

"Fine, arrange for my attendance. But make it brief," I instruct Luna.

As the day progresses, my mind keeps drifting to the evening's event, a lavish affair in a grand ballroom filled with the city's elite. I consider canceling, but a tiny voice in my head reminds me that sometimes it's essential to play the part.

By the time evening descends, I've ditched my work suit for a tailored tuxedo, exhibiting the epitome of elegance. The grand ballroom is alive with laughter and music as guests mingle, champagne glasses clinking together in celebration. I feel like a fish out of water, but I'm no stranger to hiding my discomfort behind a mask of poise.

I navigate through the crowd, exchanging pleasantries with fellow businessmen and society's most influential figures. But my mind remains preoccupied with the never-ending stream of numbers and projections that usually consume my thoughts.

As the night wears on, I find myself at the bar, nursing a glass of scotch. I'm ready to make my exit when Brad, my best friend since college, makes a grand entrance.

"Glad you finally made it. I was just about ready to get the hell out of here" I breathe, patting him on the back.

Brad grins in a manner that showcases his perfect dentition. With his sandy blonde hair and coffee-brown eyes, he manages the get the ladies without much effort. We're polar opposites but we complement each other so well. We've had each other’s backs since the first time I met him.

"Yeah, sorry I'm a bit late. Traffic was horrendous. But no worries, man. Let's grab another drink. You look like you could use one."

He orders two glasses of champagne, and I gratefully accept the flute he hands me. The bubbles dance in the glass, mirroring the excitement in the room. But for me, it feels more like a swirling vortex of pretense and artificial smiles.

"So, how's life treating you?" Brad asked, leaning against the bar.

I take a sip of my champagne, trying to come up with something positive to say. "Oh, you know, the usual. Work's busy, but that's nothing new."

He nods, taking a sip of his own drink. "Yeah, I hear you. Speaking of work, have you seen some of the people here? It's like a networking frenzy."

I follow Brad's gaze, scanning the room once more. There they are, clusters of suited figures, shaking hands and exchanging business cards like they're passing around playing cards. Their conversations are filled with buzzwords and deals, but it all seems so empty to me. I don't need to do all of that to be better than all of them put together.

"Yeah, they certainly know how to work a room," I reply, my voice tinged with disinterest.

Brad notices my lackluster response and raises an eyebrow. "You're not a fan of these events, huh?"

I sigh, relieved that he can tell how I truly feel. "Honestly, no. I mean, it's great to catch up with friends and all, but kissing the asses of people you dislike just to look good... it's just not my scene."

Brad chuckles and clinks his glass against mine. "Here's to being introverts in an extroverted world," he says with a wink.

I throw my head back in laughter, grateful for his understanding. "Cheers to that.”

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
101 챕터
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 1 ส่งสาส์นไปเทียบเชิญ NC25+
หญิงสาวร่างเปลือยเปล่า รูปร่างบอบบางสีน้ำตาล กำลังควรครางอยู่ใต้ร่างขององค์ฟาโรห์หนุ่ม พระเกศารัตติกาล พระวรกายกำยำสมส่วน ถอดพระวรกายเปลือยเปล่าที่กำลังโถมใส่พระวรกายบางอย่างดุเดือด พระนางเองชอบรสรักรสสวาทที่พระองค์ประทานให้พระนางถึงพระทัย "อา..." ไม่ช้าองค์ฟาโรห์ทรงปลดปล่อย พระนางก็ซบลงที่พระอุระเปลือยเปล่าของพระองค์ แล้วพระองค์ก็เอาตัวนางออกจากพระอุระหนา จัดการฉลองพระองค์เตรียมออกจากตำหนักของพระสนมเอก องค์ฟาโรห์มีพระราชดำริเสด็จกลับพระตำหนักที่ประทับส่วนพระองค์ "ฝ่าบาททรงไม่ค้างที่ตำหนักของหม่อมฉันหรือเพคะ" พระนางตรัสถามองค์ฟาโรห์ "เจ้าก็รู้นะบีนู ว่าข้าไม่นอนที่ตำหนักไหนทั้งนั้น ข้าจะกลับตำหนักกลาง ข้ามีงานที่ต้องทำอีกมาก" องค์ฟาโรห์ตรัสกลับทันที แบบที่ไม่ต้องไตร่ตรองก่อนแต่อย่างใด ทันใดนั้นองค์ฟาโรห์เสด็จออกจากตำหนักพระสนมเอกทันที โดยไม่หันพระพักตร์มาทอดพระเนตรมองพระนางอีกเลย หลังจากองค์ฟาโรห์เสด็จออกจากตำหนักของพระสนมเอกบีนู พระนางก็ได้แต่ทรงกรีดร้อง ทรงทำลายข้าวของเช่นเคย พระนางมีพระดำริว่า สักวันหนึ่งพระนางจะได้เป็นองค์ราชินีขององค์ฟาโรห์คาโมส แต่ทว่าพระนางไม่เคยได้ความรั
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 2 ฟาโรห์จอมหื่น
"หม่อมฉันไม่ยอมที่แต่งไปบ้านเมืองอื่น หม่อมฉันจะอยู่ที่นี่ ที่นี่คือบ้านของหม่อมฉัน" พระสุรเสียงขององค์หญิงหนึ่งเดียวแห่งบาบิโลน พระนางตรัสอย่างหนักแน่น เมื่อทรงล่วงรู้ว่าต้องอภิเษกไปอยู่อาณาจักรอียิปต์ อีกทั้งต้องอภิเษกกับองค์ฟาโรห์ ที่มีชื่อว่าทรงเป็นนักรักตัวยง มีสนมถึงสองร้อย พระนางมีพระดำริอีกว่า จะไม่ยอมไปเป็นของเล่นให้กับองค์ฟาโรห์จอมหื่นกระหายเช่นนั้นหรอก "แต่ถ้าเจ้าไม่แต่งบ้านเมืองคงลุกเป็นไฟ อาจให้เกิดสงครามได้ ข้าอยากให้เจ้าคิดก่อนอาร์ทีน่า ถ้าเจ้าไม่อภิเษก ข้าก็ไม่บังคับเจ้า" องค์กษัตริย์ซานิโครัสตรัสกับองค์หญิงอาร์ทีน่าด้วยพระสุรเสียงเรียบเฉย องค์หญิงอาร์ทีน่าทรงเป็นที่รักของพระองค์ยิ่ง ความเดิมทีพระองค์ทรงมีคำมั่นสัญญากับฟาโรห์องค์ก่อนนั้นว่า ถ้ามีธิดาจะเชื่อมสัมพันธ์โดยให้อภิเษกกับองค์รัชทายาทแห่งอียิปต์ บัดนี้เวลาล่วงเลยมานาน ทางอียิปต์ไม่เคยกล่าวถึงสัญญานี้ พระองค์จึงหลงลืมและเมินเฉยเช่นกัน จนกระทั่งองค์ราชินีองค์ก่อนของอาณาจักรอียิปต์ส่งพระสาสน์มาให้พระองค์ พระองค์ก็ทบทวนอยู่หลายต่อหลายครั้ง อีกทั้งยังประชุมกับเหล่าขุนนาง ส่วนน้อยบอกว่าอย่าส่งองค์หญิงไปเลย และอีก
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 3 เปลือยเปล่า
ราชองครักษ์อารอสเดินทางท่าเรือของเมืองหลวงของอียิปต์ ตามพระกระแสรับสั่งของฟาโรห์คาโมสให้ไปรับว่าที่องค์ราชินีของพระองค์ เพราะองค์ฟาโรห์ทรงติดประชุมกับเหล่าขุนนาง อารอสจึงเอ่ยเหน็บแนมพระองค์ก่อนที่ออกมาจากพระราชวังว่า 'ที่ไม่อยากไป เพราะว่ากลัวจะ หลงใหลจนอยากเสพสังวาสที่บนเรือหรือพระเจ้าค่ะ' อารอสเกือบโดนองค์ฟาโรห์ใช้พระบาทถีบเขา พอนึกแล้วอดขำไม่ได้ ที่เขาทูลกับองค์ฟาโรห์เช่นนี้ เพราะได้ยินมาว่าองค์หญิงอาร์ทีน่ามีพระสิริโฉมงดงามหาที่ใดเปรียบได้ อีกทั้งยังมีคนกล่าวว่า พระนางมีพระพักตร์งดงามราวกับรูปเคารพ พระฉวีนวลผ่องราวกับน้ำนม พระวรกายงดงามไม่ผอมบางจนเกินไป และร่างไม่ใหญ่จนเกินงาม อารอสทอดสายตามององค์หญิงสวมฉลองพระองค์เช่นสตรีสูงศักดิ์ของบาบิโลน พระนางค่อยๆ เสด็จลงมาจากเรือ ตรงมาหาอารอส และเหล่าข้าหลวงชาวอียิปต์ อารอสจึงก้าวเดินไปหาองค์หญิงเอามือทาบอกซ้าย แล้วโค้งตัวเล็กน้อยแสดงความเคารพต่อองค์หญิง "กระหม่อมอารอสราชองครักษ์ส่วนพระองค์ขององค์ฟาโรห์คาโมส องค์ฟาโรห์ทรงให้มารับองค์หญิงเข้าสู่พระราชวังพระเจ้าค่ะ" อารอสทูลองค์หญิงเช่นนี้ แล้วทอดสายตามองพระนางทันที ทำให้เขาอดชมในใจไม่ได
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 4 งานเลี้ยงต้องรับ
งานเลี้ยงขนาดใหญ่จัดขึ้นในตำหนักกลาง องค์ฟาโรห์ทรงนั่งอยู่บนบัลลังก์อย่างสง่างามต้อนรับราชทูตจากบาบิโลน อีกทั้งอารอสยืนอยู่ข้างๆ องค์ฟาโรห์คอยเฝ้าระวังภัยให้กับองค์ฟาโรห์ เผื่อว่าผู้ใดจะลอบทำร้ายพระองค์"วันนี้เจ้าเห็นว่าที่ราชินีของข้า นางเป็นอย่างไงบ้าง" องค์ฟาโรห์ตรัสถามด้วยพระสุรเสียงเรียบเฉย"องค์หญิงทรงสง่างดงามพระเจ้าค่ะ" อารอสทูลบอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น และยังกระซิบข้าพระกรรณอีกว่า (พระกรรณ แปลว่า หู)"ถ้าเป็นหม่อมฉัน หม่อมฉันจะจับทำเมียซะคืนนี้เลยพระเจ้าค่ะ"องค์ฟาโรห์คาโมสทรงใช้พระหัตถ์ตบหัวอารอสหนึ่งทีเบาๆ โทษฐานที่เขาทะลึ่งไม่เข้าเรื่อง"เจ้าหญิงอาร์ทีน่าเสด็จแล้ว!!!! "ทหารหลวงหน้าตำหนักประกาศให้คนในตำหนักกลางได้ยิน ทุกคนในที่นั้นหันไปมององค์หญิงแห่งบาบิโลนด้วยความตะลึงพระสิริโฉมอย่างไร้ที่ติของพระนาง องค์หญิงเสด็จไปหาองค์ฟาโรห์ที่ประทับนั่งทอดพระเนตรมองด้วยความตะลึงเช่นกัน เพราะพระองค์ไม่เคยพบพานหญิงในที่งดงามเช่นนี้มาก่อน องค์หญิงแย้มพระสรวลอย่างไมตรี และถวายบังคมองค์ฟาโรห์เช่นชาวอียิปต์ ด้วยความนอบน้อม และสง่างามยิ่งนัก ทำให้องค์ฟาโรห์และเหล่าขุนนางอียิปต์ประทับใจยิ่งนั
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 5 ระลึกถึง NC21+
องค์ฟาโรห์เสด็จกลับมาจากตำหนักตะวันตก จึงรีบเสด็จเข้ามาในตำหนักตะวันออกทันที เหล่านางกำนัลถอดฉลองพระองค์จากพระวรกายออก นางกำนัลสองคนหมายจะจับความเป็นชายที่กำลังแข็งเป็นไต เพื่อช่วยใช้พระองค์เสร็จสม พวกนางก็พลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย เพราะองค์ฟาโรห์นิยมเสพสังวาสดุเดือดแค่ไหน องค์ฟาโรห์กดนางกำนัลผู้นั้นนั่งลุกคุกเข่า นางกำนัลผู้นี้รู้ดีว่าต้องทำสิ่งใดจึงใช้ริมฝีปากโลมเลียความเป็นชายทันที และใช้มือช่วยสาวขึ้นลง องค์ฟาโรห์ปิดพระเนตรลงทันที"อา..."นางกำนัลผู้นี้เข้าออกตามที่พระหัตถ์หนากำลังกดหัวของนาง ทำให้นางสำลักสายธารของพระองค์ที่พวยพุ่งออกมา และไหลย้อนมาที่ริมฝีปากด้วยเช่นกัน นางกำนัลผู้นี้จึงใช้นิ้วกลางเกลี่ยริมฝีปากราวกับยั่วยวน และนางก็ลุกขึ้นยืนหมายจะเล้าโลมให้พระองค์อยากเสพสังวาสกับนาง แต่พระองค์ยกพระหัตถ์ขึ้น ทำให้นางต้องถอยออกจากห้องทรงน้ำรวมถึงนางกำนัลที่อยู่ในบริเวณนี้ด้วยเช่นกัน ถ้ายังดื้อดึงอยู่ต่อหัวอาจจะหลุดออกจากบ่าก็เป็นได้องค์ฟาโรห์เสด็จลงมาประทับนั่งในสระสรงน้ำขนาดใหญ่ ที่สามารถลงไปในสระนั้นได้สิบกว่าคน อีกทั้งมองออกผ่านพระบัญชร ทอดพระเนตรเห็นเมืองที่กว้างใหญ่กินเนื้อท
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 6 ตั้งสองร้อยคนเชียวหรือ?
ยามสายัณห์มาเยือนองค์ฟาโรห์คาโมสกับพระสหายสองคนนั่งบนโต๊ะเก้าอี้ ขณะที่บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารคาวหวานราวกับเลี้ยงฉลองส่งใครไปอยู่เมืองอื่น อีกทั้งองค์ฟาโรห์มีพระกระแสรับสั่งถามซามอนเรื่องการเก็บส่วย การทำนาหลวงที่ให้เหล่าทาสได้ทำเข้ายุ้งฉาง และแจกจ่ายให้กับราษฎร์ในยามแห้งแล้ง อีกทั้งทาสเหล่านั้นได้รับเงินหลวง เบียร์ เหล้าและอาหารพระราชทานจากพระองค์ เพื่อให้พวกเขาได้กินอิ่มนอนหลับ ใครอยากกลับบ้านก็กลับไปได้ ใครอยากทำงานก็จะมีที่อยู่ที่กิน จึงมีทาสจำนวนมากมาทำงานเป็นทาสหลวง แต่เมื่อยามศึกสงครามพวกเขาก็จะมีหน้าที่ส่งเสบียงให้กองทัพ หรือยามแห้งแล้ง พระองค์ก็ให้พวกเขากลับบ้านไปหาลูกเมีย และนำข้าวจากพระคลังตามที่หัวหน้างานให้ โดยมีซามอนเป็นคนกำกับดูแลอีกที"ฝาบาท หม่อมฉันได้ข่าวว่า พระองค์นำว่าที่องค์ราชินีมายังอียิปต์แล้วหรือพระเจ้าค่ะ" ซามอนถามองค์ฟาโรห์คาโมสด้วยน้ำเสียงดีใจ"ใช่ นางงดงามมากเลย จนข้าไม่อาจแตะต้องให้นางมีราคี" องค์ฟาโรห์ตรัสเรียบเฉย"สงสัยว่าองค์ฟาโรห์ของเราจะหลงใหลองค์หญิงจากบาบิโลน ถึงไม่กล้าแตะต้องพระนางเลยทีเดียว" ซามอนทูลด้วยรอยยิ้ม"ใช่ นางควรสมัครใจที่จะมาเสพสังวาสกับ
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 7 ชุดนี้ดีหรือไม่
ด้านอุทยานหลวงองค์หญิงอาร์ทีน่ามีรับสั่งให้ซาเลนให้นำดอกไม้มาจัดแจกันในตำหนัก เพราะองค์หญิงอาร์ทีน่าไม่อยากลงไปเจอพระสนมเอกบีนู เมื่อเช้าทำศึกสงครามประสาทกันนั้นทำให้พระนางหมดสนุกจริงๆ ซาเลนเลยอาสาลงไปเก็บดอกไม้เอง"ซาเลน"ขณะที่นางกำลังเก็บลูกไม้อยู่นั้น นางกลับได้ยินเสียงหวานๆ มาจากด้านหลัง หันกลับไปเจอกับผู้ชายที่กุมใจนางไว้ทั้งดวง จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ซามอน"ท่านซามอน" ซาเลนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อมนางดีใจมากที่ได้เจอเขาหลังไม่ได้เจอหน้าเขามาหลายเดือน"เจ้าเป็นอย่างไงบ้าง ข้าคิดถึงเจ้าทุกลมหายใจ" ซามอนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนด้วยความคิดถึงและคะนึงหา"ข้าสบายดี ท่านอยู่ที่นั่นเป็นไงอย่างไรบ้าง" นางเอ่ยถามเช่นนี้ ซามอนจึงเข้ามาสวมกอดนางอันเป็นที่รัก แต่นางขัดขืนด้วยความเขินอาย"ท่านซามอน ที่นี่เป็นเขตอุทยานหลวง ใครมาเห็นเข้าจะไม่ดี""ก็ดี ใครมาเห็นเขาจะได้รู้ว่าเจ้ามีเจ้าของแล้ว" เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ อีกทั้งทำหน้าระรื่นใส่นาง เขาจึงเอามือนางออกมาจากเอวของเขา แล้วสวมกำไรข้อมือสีชมพูที่ทำมาจากหิน ใส่ให้กับซาเลน"ซาเลนข้ามัดจำตัวเจ้าก่อนนะครั้งหน้าไม่ใช่กำไรข้อมือแน่" ซามอนเอ่ยบอก
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 8 ยากำหนัด NC21+
"ถวายบังคมเพคะ ฝ่าบาท" นางกำนัลของพระสนมบีนูถวายบังคมองค์ฟาโรห์ทันที"ทำไมเจ้าไม่ไปอยู่กับบีนู" องค์ฟาโรห์ตรัสถามด้วยความสงสัย"ทูลฝ่าบาท สนมเอกทรงเป็นไข้มาสองสามวันแล้วเพคะ" นางกำนัลของพระสนมเอกบีนูทูลบอกองค์ฟาโรห์ด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดองค์ฟาโรห์เสด็จจากตรงนี้อย่างรวดเร็วไปยังตำหนักสนมเอกทันที พอได้ถึงตำหนักของนาง พระสนมเอกบีนูก็ทรงบรรทมอยู่บนพระแท่น องค์ฟาโรห์นั่งลงบนพระแท่นบรรทมทันที องค์ฟาโรห์จับพระเศียรของพระนางแผ่วเบา กลับร้อนราวกับไฟสุม"ฝ่าบาทมาหาหม่อมฉันจริงๆ ด้วย" พระสนมเอกบีนูตรัสด้วยสุรเสียงแผ่วเบา"เจ้าเป็นไงบ้าง" องค์ฟาโรห์คาโมสตรัสถาม"หม่อมฉันยังไม่เป็นอะไรมากหรอกเพคะ...แค่ก...แค่ก..." พระนางตรัสเช่นนี้ แล้วทรงไอออกมา แล้วลุกขึ้นประทับนั่ง องค์ฟาโรห์ทรงเข้ามาประคองพระนางทันที"ฝ่าบาทกินน้ำก่อนซิเพคะ ฝ่าบาทเดินมาตั้งไกล" พระนางตรัสเช่นนี้ แล้วทรงรินพระสุธารสถวายให้พระองค์ (พระสุธารส แปลว่า น้ำดื่ม)"ก็ได้" องค์ฟาโรห์คาโมสตรัสเช่นนี้ แล้วรับถ้วยทองคำจากพระนาง แล้วเสวยพระสุธารสทันที แต่หารู้ไหมว่า พระสุธารสที่เสวยไปนั่นเป็นยากำหนัดอ่อนๆ ที่พระนางใส่ไว้ให้พระองค์เสวย"ข้
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 9 กระแทกมันแรงๆ NC25+
องค์ฟาโรห์ทรงถอดฉลองพระองค์ที่อยู่เบื้องล่าง อีกทั้งยังเปียกน้ำโยนออก เหลือเพียงพระวรกายเปลือยเปล่า แล้วพระองค์ทรงขึ้นคร่อมทันที จับพระหัตถ์สองของพระนางไว้ แล้วจึงประกบพระโอษฐ์ของพระนาง เมื่อพระนางได้รู้รสชาติจูบเป็นครั้งแรก ถึงกับพระเนตรกลมโตด้วยความตกพระทัย พระองค์จึงถอนพระโอษฐ์ให้นางหายใจ ค่อยประกบพระโอษฐ์อีกครั้ง สอดพระชิวหาเข้าไปเกี่ยวพันกับพระชิวหาของพระนาง ครั้งนี้องค์หญิงตอบสนองดีขึ้น พระชิวหาของพระนางเข้ามาในโพรงพระโอษฐ์ของพระองค์ อยู่เนิ่นนาน แล้วจึงถอนพระโอษฐ์องค์ฟาโรห์ทรงเลื่อนพระหัตถ์มากอบกุบบนพระถันที่ใหญ่โตทั้งสองข้างที่ขาวผ่อง ทำให้เกิดรอยแดงจางๆ ตามพระดัชนีขององค์ฟาโรห์ พระโอษฐ์ปลายยอดพระถันของพระนางอย่างคลั่งไคล้ พระหัตถ์หนาอีกข้างหนึ่งใช้พระดัชนีเข้าไปแหวกแพรไหมที่มีสายธารชุ่มฉ่ำ"อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ..."พระนางทรงร้องครางไม่เป็นศัพท์ พระหัตถ์หนาออกมาจากการกุมพระถัน จึงล้มใช้พระโอษฐ์โลมเลียที่ใยไหมอีกครั้งพระชิวหาเข้าไป องค์หญิงกลับทรงร้องครางดังขึ้น ทำให้องค์ฟาโรห์คาโมสพึงพอใจอย่างมาก พอเอาถอนพระชิวหาออกมาจากพระนาง ทำให้สายธารหลั่งไหลราวกับแม่น้ำไนล์พิโรธ"น้อง
더 보기
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 10 อาบน้ำทุกซอกทุกมุม NC25+
ภายในห้องพระบรรทมของตำหนักตะวันตก องค์ฟาโรห์ตื่นบรรทมก่อนว่าที่องค์ราชินีพระองค์ใหม่ ที่บรรทมสนิทข้างๆ พระวรกายเปลือยเปล่าไร้ซึ่งฉลองพระองค์ใดๆ ทั้งสิ้น องค์ฟาโรห์ทอดพระเนตรองค์ราชินี และแย้มพระสรวล มองเห็นพระเกศาสีดำขับกับพระฉวีที่ขาวราวกับน้ำนมของพระนาง อีกทั้งพระถันเต่งตึงใหญ่โตล้นหลาม บั้นพระองค์ผายใหญ่ เรียวพระเพลาสวยที่พาดอยู่บนบั้นพระองค์ของพระองค์ พระพักตร์งดงามยังคงบรรทมอยู่เช่นนี้ (บั้นพระองค์ แปลว่า สะโพก / พระเพลา แปลว่า ขา)แสงแดดสาดส่องทั่วแผ่นดินอียิปต์ แสงแดดลอดเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ ทำให้ว่าที่องค์ราชินีทรงลืมพระเนตรขึ้นอย่างช้าๆ มีพระดำริในพระทัยว่าเหตุใดเซียร่ากับซาเลนไม่ยอมปลุกเช่นทุกวัน หรือว่าพวกนางทำสิ่งใดอยู่พระนางจึงหมายจะลุกขึ้นประทับนั่ง แต่พระเพลาของพระนางพาดกับบั้นพระองค์ขององค์ฟาโรห์ ที่บรรทมอย่างมีความสุข องค์หญิงอาร์ทีน่าเอาพระเพลาออกจากบั้นพระองค์ช้าๆ กลัวว่าจะรบกวนองค์ฟาโรห์ ทว่าทันใดนั้นพระหัตถ์หนาฉุดพระนางประทับนอนเคียงข้างพระองค์"ฝ่าบาท" พระนางตรัสแผ่วเบาด้วยความเขินอาย"จะไปไหน ราชินีของข้า" องค์ฟาโรห์ตรัสถามแผ่วเบา ราวกับคนยังไม่ตื่นดี"ฝ่าบ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status