ไอยคุปต์ มนตรา พันธนาการราคะ

ไอยคุปต์ มนตรา พันธนาการราคะ

last updateHuling Na-update : 2026-01-23
By:  ณ ธาราKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
101Mga Kabanata
1.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

นิยายชุดมีทั้งหมด 2 เรื่องย่อย ฟาโรห์จอมหื่น & เสน่หา มนตรา ไอยคุปต์ เรื่องราวความรักของบัลลังก์องค์ฟาโรห์ที่เร่าร้อน เป็นที่เล่าขานความกระหายอำนาจ ตัณหา และราคะ ไม่มีวันมอดดับ

view more

Kabanata 1

ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 1 ส่งสาส์นไปเทียบเชิญ NC25+

¡Pum!

Un golpe seco resuena por toda la casa, seguido del inconfundible sonido de cristales rompiéndose en pedazos.

Mi cuerpo se encoge instintivamente bajo las sábanas. No necesito mirar el reloj ni bajar las escaleras para saber qué está pasando. Lo sé.

David, mi padrastro, está borracho otra vez.

— ¡Sarah, amor mío! ¡No deberías haberme dejado! — lo escucho gritar desde abajo, seguido por el ruido de algo más rompiéndose.

Cierro los ojos y respiro profundo, intentando contener las lágrimas que amenazan con salir. Pero es inútil; el dolor ya era suficiente, pero la reacción de David solo lo hace todo más insoportable.

Como ha sido en las últimas semanas, los pasos tambaleantes en el pasillo me paralizan. Pronto, el sonido de su puño golpeando la puerta retumba en la habitación.

— ¡Ella está muerta por tu culpa! — grita, y otro puñetazo sacude la puerta. — ¡Tú mataste a tu madre! — Otro golpe. — ¡Si no hubieras sido tan rebelde, Sarah estaría viva!

Aprieto la almohada contra mis oídos, pero sé que no servirá de nada. Nunca ha servido. Y cada día, sus palabras venenosas me van destruyendo poco a poco. Cierro los ojos con fuerza. No quiero escuchar. No quiero ver.

Pero la puerta se abre de un golpe violento, tan fuerte que choca contra la pared, haciendo un ruido que me estremece.

— ¡Ella no debería estar muerta, y ahora tú vas a pagar! — vocifera David, y, aunque está lejos, el hedor a licor barato inunda la habitación.

Cuando entra, mi cuerpo se encoge por instinto, como si ya supiera lo que viene. Sin embargo, esta vez algo es diferente. En sus ojos no solo hay resentimiento y dolor como siempre; hay rabia, algo que nunca había visto.

Un paso. Otro paso. Camina hasta detenerse frente a mí. Abro la boca para intentar calmarlo. Antes ha funcionado; tal vez, si esta vez…

Antes de que pueda reaccionar, sus dedos se enredan en mi cabello, tirando de mí para sacarme de la cama. Un sollozo de sorpresa se me escapa. Esta vez, quiere hacerme daño de nuevo. Quiere que sufra aún más.

— ¡Tú. Eres. Una. Carga! — dice David lentamente, sujetándome por los hombros y apretándome contra la pared.

Sin darme siquiera un instante para recuperar el aliento, un puñetazo me golpea el estómago. El impacto hace que mis costillas griten de dolor y un alarido se me escapa.

— ¡Cállate, inútil! — ruge, zarandeándome como si fuera una muñeca de trapo. — ¡Nunca haces nada bien! ¡Nunca!

Entonces, una bofetada hace que mi cabeza gire violentamente. El sabor metálico inunda mi boca, al haberme mordido la mejilla por dentro para no gritar de nuevo. Tal vez, si me quedo callada…

— Papá, por favor… — susurro, intentando que se detenga.

Por un momento, me suelta, y creo, ilusa, que todo ha terminado, que mi súplica ha surtido efecto. Pero entonces, otro puñetazo me golpea el estómago, arrancándome otro grito.

— ¡Para de llamarme así! ¡No soy tu padre, nunca lo fui! — grita, y otro golpe me alcanza. — ¡Fuiste solo una carga que tuve que soportar por querer a Sarah!

Me dejo caer al suelo, en un intento desesperado por protegerme, pero mis brazos no son suficientes contra su furia. Mi cuerpo ya no responde; solo recibe los golpes como si fueran inevitables. Las lágrimas corren por mi rostro, mezclándose con la sangre que siento en la comisura de la boca.

— ¡Tú mataste a tu madre! — exclama, esta vez con la voz más débil, mientras una patada impacta en mi espalda.

Por un instante, el dolor físico se desvanece. Sus palabras hieren más que cualquier golpe. Porque, en el fondo, por más absurdo que parezca, una parte de mí aún cree que es verdad.

Mi madre está muerta por mi culpa.

Cuando por fin escucho sus pasos alejándose, el silencio que queda es tan cruel como los golpes. El dolor regresa de golpe y, por un momento, pienso que todo ha terminado. Mis lágrimas se mezclan con la sangre que gotea de mi boca mientras trato de comprender qué acaba de pasar.

No es la primera vez que pierde el control, pero nunca había llegado a hacerme daño de esta manera. Debería estar acostumbrada a su odio, pero algo en esta noche… algo es diferente.

Entonces, el sonido de sus pasos vuelve a resonar en el pasillo, y mi cuerpo entero se pone en alerta. David reaparece en la puerta, sosteniendo otra botella de licor, ya a medio vaciar.

Su andar es más lento, y sus ojos se clavan en mí con una intensidad que me hace sentir como una presa acorralada.

— Me quitaste a Sarah, Mia — murmura, con un tono bajo y amenazante. — Y, puesto que ella está muerta, no es justo que tú sigas viva.

Mi corazón se acelera. Intento ponerme de pie, pero mi cuerpo no responde. Él se arrodilla sobre mí, atrapando mis brazos con sus manos ásperas.

— David, por favor, no… — susurro, con una voz casi inaudible.

Pero no se detiene. Sus manos sueltan mis brazos y suben hasta mi cuello. La presión comienza antes de que pueda siquiera pensar en defenderme. El aire se me escapa rápidamente, y el dolor en mi garganta es insoportable.

Intento jalar sus brazos, debatiéndome bajo su peso, pero él es mucho más fuerte que yo. Mi visión comienza a nublarse, y el pánico se apodera de mí. No quiero morir. No así. No ahora.

Busco a tientas a mi alrededor, arañando con los dedos el suelo de madera, desesperada por encontrar algo, cualquier cosa que pueda ayudarme. Entonces, siento el vidrio frío de la botella a mi lado.

Sin pensarlo dos veces, la agarro con las pocas fuerzas que me quedan y la estrello contra la cabeza de David. El sonido del cristal rompiéndose se mezcla con su grito de dolor. Por fin, la presión en mi cuello desaparece mientras él cae a mi lado, inmóvil.

Me quedo tendida unos segundos, jadeando con fuerza, como si acabara de correr una maratón. Mi corazón sigue latiendo desbocado, y las lágrimas corren por mi rostro.

— ¿Está muerto? — murmuro, mirando el cuerpo desplomado a mi lado.

Antes de que pueda moverme o siquiera procesar lo que acaba de pasar, el sonido del timbre resuena por toda la casa.

¿El timbre?

Mis ojos se abren de par en par. ¿Quién podría estar aquí a estas horas?

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
101 Kabanata
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 1 ส่งสาส์นไปเทียบเชิญ NC25+
หญิงสาวร่างเปลือยเปล่า รูปร่างบอบบางสีน้ำตาล กำลังควรครางอยู่ใต้ร่างขององค์ฟาโรห์หนุ่ม พระเกศารัตติกาล พระวรกายกำยำสมส่วน ถอดพระวรกายเปลือยเปล่าที่กำลังโถมใส่พระวรกายบางอย่างดุเดือด พระนางเองชอบรสรักรสสวาทที่พระองค์ประทานให้พระนางถึงพระทัย "อา..." ไม่ช้าองค์ฟาโรห์ทรงปลดปล่อย พระนางก็ซบลงที่พระอุระเปลือยเปล่าของพระองค์ แล้วพระองค์ก็เอาตัวนางออกจากพระอุระหนา จัดการฉลองพระองค์เตรียมออกจากตำหนักของพระสนมเอก องค์ฟาโรห์มีพระราชดำริเสด็จกลับพระตำหนักที่ประทับส่วนพระองค์ "ฝ่าบาททรงไม่ค้างที่ตำหนักของหม่อมฉันหรือเพคะ" พระนางตรัสถามองค์ฟาโรห์ "เจ้าก็รู้นะบีนู ว่าข้าไม่นอนที่ตำหนักไหนทั้งนั้น ข้าจะกลับตำหนักกลาง ข้ามีงานที่ต้องทำอีกมาก" องค์ฟาโรห์ตรัสกลับทันที แบบที่ไม่ต้องไตร่ตรองก่อนแต่อย่างใด ทันใดนั้นองค์ฟาโรห์เสด็จออกจากตำหนักพระสนมเอกทันที โดยไม่หันพระพักตร์มาทอดพระเนตรมองพระนางอีกเลย หลังจากองค์ฟาโรห์เสด็จออกจากตำหนักของพระสนมเอกบีนู พระนางก็ได้แต่ทรงกรีดร้อง ทรงทำลายข้าวของเช่นเคย พระนางมีพระดำริว่า สักวันหนึ่งพระนางจะได้เป็นองค์ราชินีขององค์ฟาโรห์คาโมส แต่ทว่าพระนางไม่เคยได้ความรั
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 2 ฟาโรห์จอมหื่น
"หม่อมฉันไม่ยอมที่แต่งไปบ้านเมืองอื่น หม่อมฉันจะอยู่ที่นี่ ที่นี่คือบ้านของหม่อมฉัน" พระสุรเสียงขององค์หญิงหนึ่งเดียวแห่งบาบิโลน พระนางตรัสอย่างหนักแน่น เมื่อทรงล่วงรู้ว่าต้องอภิเษกไปอยู่อาณาจักรอียิปต์ อีกทั้งต้องอภิเษกกับองค์ฟาโรห์ ที่มีชื่อว่าทรงเป็นนักรักตัวยง มีสนมถึงสองร้อย พระนางมีพระดำริอีกว่า จะไม่ยอมไปเป็นของเล่นให้กับองค์ฟาโรห์จอมหื่นกระหายเช่นนั้นหรอก "แต่ถ้าเจ้าไม่แต่งบ้านเมืองคงลุกเป็นไฟ อาจให้เกิดสงครามได้ ข้าอยากให้เจ้าคิดก่อนอาร์ทีน่า ถ้าเจ้าไม่อภิเษก ข้าก็ไม่บังคับเจ้า" องค์กษัตริย์ซานิโครัสตรัสกับองค์หญิงอาร์ทีน่าด้วยพระสุรเสียงเรียบเฉย องค์หญิงอาร์ทีน่าทรงเป็นที่รักของพระองค์ยิ่ง ความเดิมทีพระองค์ทรงมีคำมั่นสัญญากับฟาโรห์องค์ก่อนนั้นว่า ถ้ามีธิดาจะเชื่อมสัมพันธ์โดยให้อภิเษกกับองค์รัชทายาทแห่งอียิปต์ บัดนี้เวลาล่วงเลยมานาน ทางอียิปต์ไม่เคยกล่าวถึงสัญญานี้ พระองค์จึงหลงลืมและเมินเฉยเช่นกัน จนกระทั่งองค์ราชินีองค์ก่อนของอาณาจักรอียิปต์ส่งพระสาสน์มาให้พระองค์ พระองค์ก็ทบทวนอยู่หลายต่อหลายครั้ง อีกทั้งยังประชุมกับเหล่าขุนนาง ส่วนน้อยบอกว่าอย่าส่งองค์หญิงไปเลย และอีก
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 3 เปลือยเปล่า
ราชองครักษ์อารอสเดินทางท่าเรือของเมืองหลวงของอียิปต์ ตามพระกระแสรับสั่งของฟาโรห์คาโมสให้ไปรับว่าที่องค์ราชินีของพระองค์ เพราะองค์ฟาโรห์ทรงติดประชุมกับเหล่าขุนนาง อารอสจึงเอ่ยเหน็บแนมพระองค์ก่อนที่ออกมาจากพระราชวังว่า 'ที่ไม่อยากไป เพราะว่ากลัวจะ หลงใหลจนอยากเสพสังวาสที่บนเรือหรือพระเจ้าค่ะ' อารอสเกือบโดนองค์ฟาโรห์ใช้พระบาทถีบเขา พอนึกแล้วอดขำไม่ได้ ที่เขาทูลกับองค์ฟาโรห์เช่นนี้ เพราะได้ยินมาว่าองค์หญิงอาร์ทีน่ามีพระสิริโฉมงดงามหาที่ใดเปรียบได้ อีกทั้งยังมีคนกล่าวว่า พระนางมีพระพักตร์งดงามราวกับรูปเคารพ พระฉวีนวลผ่องราวกับน้ำนม พระวรกายงดงามไม่ผอมบางจนเกินไป และร่างไม่ใหญ่จนเกินงาม อารอสทอดสายตามององค์หญิงสวมฉลองพระองค์เช่นสตรีสูงศักดิ์ของบาบิโลน พระนางค่อยๆ เสด็จลงมาจากเรือ ตรงมาหาอารอส และเหล่าข้าหลวงชาวอียิปต์ อารอสจึงก้าวเดินไปหาองค์หญิงเอามือทาบอกซ้าย แล้วโค้งตัวเล็กน้อยแสดงความเคารพต่อองค์หญิง "กระหม่อมอารอสราชองครักษ์ส่วนพระองค์ขององค์ฟาโรห์คาโมส องค์ฟาโรห์ทรงให้มารับองค์หญิงเข้าสู่พระราชวังพระเจ้าค่ะ" อารอสทูลองค์หญิงเช่นนี้ แล้วทอดสายตามองพระนางทันที ทำให้เขาอดชมในใจไม่ได
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 4 งานเลี้ยงต้องรับ
งานเลี้ยงขนาดใหญ่จัดขึ้นในตำหนักกลาง องค์ฟาโรห์ทรงนั่งอยู่บนบัลลังก์อย่างสง่างามต้อนรับราชทูตจากบาบิโลน อีกทั้งอารอสยืนอยู่ข้างๆ องค์ฟาโรห์คอยเฝ้าระวังภัยให้กับองค์ฟาโรห์ เผื่อว่าผู้ใดจะลอบทำร้ายพระองค์"วันนี้เจ้าเห็นว่าที่ราชินีของข้า นางเป็นอย่างไงบ้าง" องค์ฟาโรห์ตรัสถามด้วยพระสุรเสียงเรียบเฉย"องค์หญิงทรงสง่างดงามพระเจ้าค่ะ" อารอสทูลบอกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น และยังกระซิบข้าพระกรรณอีกว่า (พระกรรณ แปลว่า หู)"ถ้าเป็นหม่อมฉัน หม่อมฉันจะจับทำเมียซะคืนนี้เลยพระเจ้าค่ะ"องค์ฟาโรห์คาโมสทรงใช้พระหัตถ์ตบหัวอารอสหนึ่งทีเบาๆ โทษฐานที่เขาทะลึ่งไม่เข้าเรื่อง"เจ้าหญิงอาร์ทีน่าเสด็จแล้ว!!!! "ทหารหลวงหน้าตำหนักประกาศให้คนในตำหนักกลางได้ยิน ทุกคนในที่นั้นหันไปมององค์หญิงแห่งบาบิโลนด้วยความตะลึงพระสิริโฉมอย่างไร้ที่ติของพระนาง องค์หญิงเสด็จไปหาองค์ฟาโรห์ที่ประทับนั่งทอดพระเนตรมองด้วยความตะลึงเช่นกัน เพราะพระองค์ไม่เคยพบพานหญิงในที่งดงามเช่นนี้มาก่อน องค์หญิงแย้มพระสรวลอย่างไมตรี และถวายบังคมองค์ฟาโรห์เช่นชาวอียิปต์ ด้วยความนอบน้อม และสง่างามยิ่งนัก ทำให้องค์ฟาโรห์และเหล่าขุนนางอียิปต์ประทับใจยิ่งนั
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 5 ระลึกถึง NC21+
องค์ฟาโรห์เสด็จกลับมาจากตำหนักตะวันตก จึงรีบเสด็จเข้ามาในตำหนักตะวันออกทันที เหล่านางกำนัลถอดฉลองพระองค์จากพระวรกายออก นางกำนัลสองคนหมายจะจับความเป็นชายที่กำลังแข็งเป็นไต เพื่อช่วยใช้พระองค์เสร็จสม พวกนางก็พลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย เพราะองค์ฟาโรห์นิยมเสพสังวาสดุเดือดแค่ไหน องค์ฟาโรห์กดนางกำนัลผู้นั้นนั่งลุกคุกเข่า นางกำนัลผู้นี้รู้ดีว่าต้องทำสิ่งใดจึงใช้ริมฝีปากโลมเลียความเป็นชายทันที และใช้มือช่วยสาวขึ้นลง องค์ฟาโรห์ปิดพระเนตรลงทันที"อา..."นางกำนัลผู้นี้เข้าออกตามที่พระหัตถ์หนากำลังกดหัวของนาง ทำให้นางสำลักสายธารของพระองค์ที่พวยพุ่งออกมา และไหลย้อนมาที่ริมฝีปากด้วยเช่นกัน นางกำนัลผู้นี้จึงใช้นิ้วกลางเกลี่ยริมฝีปากราวกับยั่วยวน และนางก็ลุกขึ้นยืนหมายจะเล้าโลมให้พระองค์อยากเสพสังวาสกับนาง แต่พระองค์ยกพระหัตถ์ขึ้น ทำให้นางต้องถอยออกจากห้องทรงน้ำรวมถึงนางกำนัลที่อยู่ในบริเวณนี้ด้วยเช่นกัน ถ้ายังดื้อดึงอยู่ต่อหัวอาจจะหลุดออกจากบ่าก็เป็นได้องค์ฟาโรห์เสด็จลงมาประทับนั่งในสระสรงน้ำขนาดใหญ่ ที่สามารถลงไปในสระนั้นได้สิบกว่าคน อีกทั้งมองออกผ่านพระบัญชร ทอดพระเนตรเห็นเมืองที่กว้างใหญ่กินเนื้อท
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 6 ตั้งสองร้อยคนเชียวหรือ?
ยามสายัณห์มาเยือนองค์ฟาโรห์คาโมสกับพระสหายสองคนนั่งบนโต๊ะเก้าอี้ ขณะที่บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารคาวหวานราวกับเลี้ยงฉลองส่งใครไปอยู่เมืองอื่น อีกทั้งองค์ฟาโรห์มีพระกระแสรับสั่งถามซามอนเรื่องการเก็บส่วย การทำนาหลวงที่ให้เหล่าทาสได้ทำเข้ายุ้งฉาง และแจกจ่ายให้กับราษฎร์ในยามแห้งแล้ง อีกทั้งทาสเหล่านั้นได้รับเงินหลวง เบียร์ เหล้าและอาหารพระราชทานจากพระองค์ เพื่อให้พวกเขาได้กินอิ่มนอนหลับ ใครอยากกลับบ้านก็กลับไปได้ ใครอยากทำงานก็จะมีที่อยู่ที่กิน จึงมีทาสจำนวนมากมาทำงานเป็นทาสหลวง แต่เมื่อยามศึกสงครามพวกเขาก็จะมีหน้าที่ส่งเสบียงให้กองทัพ หรือยามแห้งแล้ง พระองค์ก็ให้พวกเขากลับบ้านไปหาลูกเมีย และนำข้าวจากพระคลังตามที่หัวหน้างานให้ โดยมีซามอนเป็นคนกำกับดูแลอีกที"ฝาบาท หม่อมฉันได้ข่าวว่า พระองค์นำว่าที่องค์ราชินีมายังอียิปต์แล้วหรือพระเจ้าค่ะ" ซามอนถามองค์ฟาโรห์คาโมสด้วยน้ำเสียงดีใจ"ใช่ นางงดงามมากเลย จนข้าไม่อาจแตะต้องให้นางมีราคี" องค์ฟาโรห์ตรัสเรียบเฉย"สงสัยว่าองค์ฟาโรห์ของเราจะหลงใหลองค์หญิงจากบาบิโลน ถึงไม่กล้าแตะต้องพระนางเลยทีเดียว" ซามอนทูลด้วยรอยยิ้ม"ใช่ นางควรสมัครใจที่จะมาเสพสังวาสกับ
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 7 ชุดนี้ดีหรือไม่
ด้านอุทยานหลวงองค์หญิงอาร์ทีน่ามีรับสั่งให้ซาเลนให้นำดอกไม้มาจัดแจกันในตำหนัก เพราะองค์หญิงอาร์ทีน่าไม่อยากลงไปเจอพระสนมเอกบีนู เมื่อเช้าทำศึกสงครามประสาทกันนั้นทำให้พระนางหมดสนุกจริงๆ ซาเลนเลยอาสาลงไปเก็บดอกไม้เอง"ซาเลน"ขณะที่นางกำลังเก็บลูกไม้อยู่นั้น นางกลับได้ยินเสียงหวานๆ มาจากด้านหลัง หันกลับไปเจอกับผู้ชายที่กุมใจนางไว้ทั้งดวง จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ซามอน"ท่านซามอน" ซาเลนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อมนางดีใจมากที่ได้เจอเขาหลังไม่ได้เจอหน้าเขามาหลายเดือน"เจ้าเป็นอย่างไงบ้าง ข้าคิดถึงเจ้าทุกลมหายใจ" ซามอนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนด้วยความคิดถึงและคะนึงหา"ข้าสบายดี ท่านอยู่ที่นั่นเป็นไงอย่างไรบ้าง" นางเอ่ยถามเช่นนี้ ซามอนจึงเข้ามาสวมกอดนางอันเป็นที่รัก แต่นางขัดขืนด้วยความเขินอาย"ท่านซามอน ที่นี่เป็นเขตอุทยานหลวง ใครมาเห็นเข้าจะไม่ดี""ก็ดี ใครมาเห็นเขาจะได้รู้ว่าเจ้ามีเจ้าของแล้ว" เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ อีกทั้งทำหน้าระรื่นใส่นาง เขาจึงเอามือนางออกมาจากเอวของเขา แล้วสวมกำไรข้อมือสีชมพูที่ทำมาจากหิน ใส่ให้กับซาเลน"ซาเลนข้ามัดจำตัวเจ้าก่อนนะครั้งหน้าไม่ใช่กำไรข้อมือแน่" ซามอนเอ่ยบอก
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 8 ยากำหนัด NC21+
"ถวายบังคมเพคะ ฝ่าบาท" นางกำนัลของพระสนมบีนูถวายบังคมองค์ฟาโรห์ทันที"ทำไมเจ้าไม่ไปอยู่กับบีนู" องค์ฟาโรห์ตรัสถามด้วยความสงสัย"ทูลฝ่าบาท สนมเอกทรงเป็นไข้มาสองสามวันแล้วเพคะ" นางกำนัลของพระสนมเอกบีนูทูลบอกองค์ฟาโรห์ด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดองค์ฟาโรห์เสด็จจากตรงนี้อย่างรวดเร็วไปยังตำหนักสนมเอกทันที พอได้ถึงตำหนักของนาง พระสนมเอกบีนูก็ทรงบรรทมอยู่บนพระแท่น องค์ฟาโรห์นั่งลงบนพระแท่นบรรทมทันที องค์ฟาโรห์จับพระเศียรของพระนางแผ่วเบา กลับร้อนราวกับไฟสุม"ฝ่าบาทมาหาหม่อมฉันจริงๆ ด้วย" พระสนมเอกบีนูตรัสด้วยสุรเสียงแผ่วเบา"เจ้าเป็นไงบ้าง" องค์ฟาโรห์คาโมสตรัสถาม"หม่อมฉันยังไม่เป็นอะไรมากหรอกเพคะ...แค่ก...แค่ก..." พระนางตรัสเช่นนี้ แล้วทรงไอออกมา แล้วลุกขึ้นประทับนั่ง องค์ฟาโรห์ทรงเข้ามาประคองพระนางทันที"ฝ่าบาทกินน้ำก่อนซิเพคะ ฝ่าบาทเดินมาตั้งไกล" พระนางตรัสเช่นนี้ แล้วทรงรินพระสุธารสถวายให้พระองค์ (พระสุธารส แปลว่า น้ำดื่ม)"ก็ได้" องค์ฟาโรห์คาโมสตรัสเช่นนี้ แล้วรับถ้วยทองคำจากพระนาง แล้วเสวยพระสุธารสทันที แต่หารู้ไหมว่า พระสุธารสที่เสวยไปนั่นเป็นยากำหนัดอ่อนๆ ที่พระนางใส่ไว้ให้พระองค์เสวย"ข้
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 9 กระแทกมันแรงๆ NC25+
องค์ฟาโรห์ทรงถอดฉลองพระองค์ที่อยู่เบื้องล่าง อีกทั้งยังเปียกน้ำโยนออก เหลือเพียงพระวรกายเปลือยเปล่า แล้วพระองค์ทรงขึ้นคร่อมทันที จับพระหัตถ์สองของพระนางไว้ แล้วจึงประกบพระโอษฐ์ของพระนาง เมื่อพระนางได้รู้รสชาติจูบเป็นครั้งแรก ถึงกับพระเนตรกลมโตด้วยความตกพระทัย พระองค์จึงถอนพระโอษฐ์ให้นางหายใจ ค่อยประกบพระโอษฐ์อีกครั้ง สอดพระชิวหาเข้าไปเกี่ยวพันกับพระชิวหาของพระนาง ครั้งนี้องค์หญิงตอบสนองดีขึ้น พระชิวหาของพระนางเข้ามาในโพรงพระโอษฐ์ของพระองค์ อยู่เนิ่นนาน แล้วจึงถอนพระโอษฐ์องค์ฟาโรห์ทรงเลื่อนพระหัตถ์มากอบกุบบนพระถันที่ใหญ่โตทั้งสองข้างที่ขาวผ่อง ทำให้เกิดรอยแดงจางๆ ตามพระดัชนีขององค์ฟาโรห์ พระโอษฐ์ปลายยอดพระถันของพระนางอย่างคลั่งไคล้ พระหัตถ์หนาอีกข้างหนึ่งใช้พระดัชนีเข้าไปแหวกแพรไหมที่มีสายธารชุ่มฉ่ำ"อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ..."พระนางทรงร้องครางไม่เป็นศัพท์ พระหัตถ์หนาออกมาจากการกุมพระถัน จึงล้มใช้พระโอษฐ์โลมเลียที่ใยไหมอีกครั้งพระชิวหาเข้าไป องค์หญิงกลับทรงร้องครางดังขึ้น ทำให้องค์ฟาโรห์คาโมสพึงพอใจอย่างมาก พอเอาถอนพระชิวหาออกมาจากพระนาง ทำให้สายธารหลั่งไหลราวกับแม่น้ำไนล์พิโรธ"น้อง
Magbasa pa
ฟาโรห์จอมหื่น : ตอนที่ 10 อาบน้ำทุกซอกทุกมุม NC25+
ภายในห้องพระบรรทมของตำหนักตะวันตก องค์ฟาโรห์ตื่นบรรทมก่อนว่าที่องค์ราชินีพระองค์ใหม่ ที่บรรทมสนิทข้างๆ พระวรกายเปลือยเปล่าไร้ซึ่งฉลองพระองค์ใดๆ ทั้งสิ้น องค์ฟาโรห์ทอดพระเนตรองค์ราชินี และแย้มพระสรวล มองเห็นพระเกศาสีดำขับกับพระฉวีที่ขาวราวกับน้ำนมของพระนาง อีกทั้งพระถันเต่งตึงใหญ่โตล้นหลาม บั้นพระองค์ผายใหญ่ เรียวพระเพลาสวยที่พาดอยู่บนบั้นพระองค์ของพระองค์ พระพักตร์งดงามยังคงบรรทมอยู่เช่นนี้ (บั้นพระองค์ แปลว่า สะโพก / พระเพลา แปลว่า ขา)แสงแดดสาดส่องทั่วแผ่นดินอียิปต์ แสงแดดลอดเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ ทำให้ว่าที่องค์ราชินีทรงลืมพระเนตรขึ้นอย่างช้าๆ มีพระดำริในพระทัยว่าเหตุใดเซียร่ากับซาเลนไม่ยอมปลุกเช่นทุกวัน หรือว่าพวกนางทำสิ่งใดอยู่พระนางจึงหมายจะลุกขึ้นประทับนั่ง แต่พระเพลาของพระนางพาดกับบั้นพระองค์ขององค์ฟาโรห์ ที่บรรทมอย่างมีความสุข องค์หญิงอาร์ทีน่าเอาพระเพลาออกจากบั้นพระองค์ช้าๆ กลัวว่าจะรบกวนองค์ฟาโรห์ ทว่าทันใดนั้นพระหัตถ์หนาฉุดพระนางประทับนอนเคียงข้างพระองค์"ฝ่าบาท" พระนางตรัสแผ่วเบาด้วยความเขินอาย"จะไปไหน ราชินีของข้า" องค์ฟาโรห์ตรัสถามแผ่วเบา ราวกับคนยังไม่ตื่นดี"ฝ่าบ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status