นางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง

นางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง

last update최신 업데이트 : 2025-07-11
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
10
17 평가 순위. 17 리뷰
201챕터
34.6K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

’มู่หนิงชิง‘จารชนระดับเพชรและนักจารกรรมมือฉกาจ มีความสามารถพิเศษตั้งแต่เกิด ที่บังเอิญได้หยกโบราณอายุนับพันปีมาครอบครอง ตื่นมาก็พบว่าตนทะลุมิติมาอยู่ในร่างเด็กสาวที่ครอบครัวอัตคัดขัดสน น้องทั้งสองคนผอมโซจนน่าสงสาร ขณะกำลังทำงานสร้างตัว จู่ๆก็มีท่านอ๋องจอมกวนเข้ามาพัวพันในชีวิต ตามติดนางหนึบ แถมร่างนี้ยังมีความลับซ่อนไว้! ปริศนาที่ต้องหาคำตอบรอนางอยู่!

더 보기

1화

บทที่ 1 มู่หนิงชิงทะลุมิติ (ตอนต้น)

묘시(卯時)

윤홍주는 늘 그랬듯 몸소 수제비를 빚어 시부모님의 아침상을 마련했다.

진시(辰時)에는 시부모님께 문안을 드리고, 온 식구의 수라를 곁에서 시중들었다.

진시 신각(申刻)에는 강현우를 문밖까지 배웅했다.

평소 같았으면 이것저것 당부의 말을 건넸겠지만, 오늘의 윤홍주는 눈빛만 차갑게 가라앉은 채 아무 말도 하지 않았다.

강현우는 미간을 찌푸리며 그녀를 바라보다가 조용히 입을 열었다.

“홍주야. 어머니께서는 병세가 위중하시고, 아우인 현수는 젊은 나이에 세상을 떠났다. 나는 장남이자 맏형으로서, 마땅히 제수 씨를 돌봐야 한다네.”

“그대는 황후마마께서 친히 현덕부인이라 칭호를 내린 사람이 아니더냐. 누구보다 어질고 너그러우니, 남들이 너를 헐뜯는 일은 나 또한 바라지 않소. 허니 내 처지도 헤아려 다오.”

말을 마친 강현우는 곧장 말에 올랐다.

말발굽 소리가 점점 멀어져 갔다.

윤홍주는 고개를 들어 그의 뒷모습을 끝까지 바라보다가 씁쓸한 웃음을 흘렸다.

‘어질고 너그러우면 지아비를 다른 여인에게 내어 주고, 아이까지 낳게 해 주어야 한단 말인가?’

‘허면 차라리 악처가 되는 편이 났지.’

얼마 전, 시동생 강현수는 갓 혼례를 올리자마자 급히 출정을 명받았다. 그러나 공을 탐한 끝에 적의 계략에 빠져, 끝내 전장에서 목숨을 잃고 말았다.

후사를 잇지 못한 시동생의 대를 이어야 한다며, 집안에서는 강현우가 두 집안의 대를 함께 잇기를 바랐다. 그 뜻을 앞장서 밀어붙인 것은 시어머니였다.

대운 왕조에서 한 사람이 두 집안의 대를 함께 잇는 일은 그리 낯선 풍습이 아니었다.

그러나 강현우는 이제껏 단 한 번도 그 일을 받아들이려 하지 않았다.

그런데 어젯밤 시어머니와 밤늦도록 마주 앉아 이야기를 나눈 뒤, 오늘은 도리어 그녀를 설득하려 들었다.

‘마침내 마음을 바꾼 것일까?’

윤홍주의 심장이 철렁 내려앉았고, 손끝마저 서늘하게 식어 갔다.

그녀가 영안후부(寧安侯府)로 돌아오자마자, 노마님은 곧바로 그녀를 처소로 불러들였다.

“홍주야.”

“홍주야, 너는 늘 어질고 속이 깊은 아이였다. 세상 사람들이 모두 현덕부인이라 칭송하지 않느냐. 나 또한 늘 너를 자랑으로 여겨 왔지.”

“해서 영란이와 현우의 일도 네가 반대하지 않으리라 믿는다. 오늘 현우가 관아에서 돌아오거든, 현수의 처소에 머물게 하여라.”

“허나 네가 사리도 분별하지 못한 채 질투에만 사로잡힌다면, 현덕부인이라는 칭호도 헛된 것이 되겠지. 그리되면 영안후부 또한 더는 너를 며느리로 둘 생각은 없느니라.”

시어머니의 말을 듣는 순간, 윤홍주는 가슴이 칼에 베인 듯 아팠다.

지난 삼 년 동안 그녀는 시어머니를 친어머니처럼 모셨다.

무슨 일이든 몸소 나섰고, 조금도 소홀히 한 적이 없었다.

시어머니의 몸이 편찮으시면 밤낮으로 곁을 지키며 병수발을 들었고, 단 하루도 게을리한 적이 없었다.

그런데 이제는 지아비를 다른 여인에게 내주기 싫다는 이유 하나만으로, 자신을 내쫓겠다고 하시는 것이었다.

“저를 이 집안에서 내치겠다... 서방님도 같은 뜻이옵니까?”

윤홍주는 붉게 달아오른 눈시울을 애써 참으며 물었다.

“물론이지.”

노마님은 조금도 망설이지 않았다.

“사실 너에게 숨겨 온 일이 하나 있다.”

“영란이와 현우는 어려서부터 서로 마음을 두고 자랐다. 나 또한 오래전부터 영란이를 며느리로 삼고 싶었지. 이제 현수가 세상을 떠났으니, 두 사람을 맺어 주는 것이야말로 지극히 당연한 일이 아니겠느냐?”

“게다가 두 사람은 이미 합방까지 마쳤다. 네가 질투심에 사로잡혀 방해하지만 않았더라면, 진즉 한집에서 함께 살았을 것이다.”

윤홍주의 귀에서는 웅웅거리는 소리만 맴돌았다.

그 뒤로 시어머니가 무슨 말을 했는지는 더 이상 들리지 않았다.

그녀는 황급히 몸을 일으켜 방을 뛰쳐나왔다.

어느새 해는 중천에 떠 있었으나, 윤홍주는 온몸이 얼어붙는 듯 추웠다.

심장 깊은 곳까지 시릴 만큼.

‘강현우는 여태 나를 속이고 있었어!’

‘두 사람은 어려서부터 서로 마음을 나누고 있었고, 이미 합방까지 마친 사이였어...’

한낮이 되자 강현우가 관아에서 돌아왔다.

그의 손에는 진흙으로 빚은 인형 두 개가 들려 있었다.

사내아이 하나, 계집아이 하나였다.

그는 입가에 옅은 미소를 머금은 채 다정한 목소리로 말했다.

“요즘 시전에서 이런 말이 돈다더구나. 진흙 인형을 정표로 삼으면 평생 헤어지지 않는다고. 허니 우리도 하나씩 나누어 방에 두자꾸나. 그리하면 우리 또한 평생 헤어지지 않고 함께할 수 있을 게다.”

그는 그렇게 말하며 손에 들고 있던 계집아이 인형을 윤홍주의 손에 쥐여 주었다.

“허니 이제 그만 토라진 마음을 풀거라. 오늘 아침에 했던 말은 어머니를 안심시키려던 것뿐이오. 나는 그런 일을 받아들인 적도 없고, 앞으로도 받아들일 생각 없소.”

“내가 그렇게 말하지 않았다면 어머니께서 또 너를 붙잡고 몰아세우셨을 것이오. 나는 네가 어머니 일로 더는 마음고생하는 모습을 보고 싶지 않소.”

“내가 예전에 약조하지 않았느냐. 이 생에서 내가 연모하는 이는 오직 너 하나뿐이라고. 내 후사 또한 반드시 네가 낳은 아이일 것이라고 하지 않았더냐.”

윤홍주는 씁쓸한 웃음을 지었다.

문득 지난날의 기억이 파도처럼 밀려왔다.

혼인을 앞두고 강현우는 그녀를 위해 한 땀 한 땀 정성을 들여 혼례복을 지었다.

그리고 빗속에 하루 밤낮을 무릎 꿇은 채, 목숨 걸고 전장에서 세운 공까지 내놓으며 친정에 의지할 사람 하나 없는 그녀를 위해 인헌황후께 혼인의 증인이 되어 달라 간곡히 청했다.

혼례 당일, 강현우는 누구보다 성대한 예를 갖춰 그녀를 맞이했고, 화려한 혼례 행렬은 온 거리를 가득 메웠다.

그는 수많은 하객이 지켜보는 가운데 무릎을 꿇고 맹세했다.

“강현우는 이 생 오직 윤홍주 한 사람만을 연모하며, 한평생 그녀와 함께 백년해로하겠습니다.”

그날 이후 윤홍주는 경성의 모든 규수들이 가장 부러워하는 여인이 되었다.

누구나 강현우처럼 한 여인만을 끝까지 연모하는 사내를 만나 평생을 함께하기를 꿈꾸었다.

그런데 이제 와 그 맹세를 다시 들으니, 윤홍주의 가슴 한복판이 저릿하게 아려 왔다.

그녀는 강현우를 똑바로 바라보며 조용히 물었다.

“허나 어머님께서는 서방님과 김영란이 어려서부터 서로 마음을 두고 자란 사이라고 하셨습니다. 헌데 어찌하여 저는 이제껏 그 사실을 한 번도 듣지 못한 것입니까?”

강현우의 눈빛이 순간 흔들렸다.

미간이 살짝 일그러졌지만, 곧 아무 일도 없다는 듯 단호히 말했다.

“영란이와는 어릴 적 몇 번 본 것이 전부다. 어머니께서 늘 내가 두 집안의 대를 함께 잇기를 바라셨으니, 일부러 그런 말씀으로 그대 마음을 흔드신 게다. 마음에 담아 두지 말게. 내 마음은 오직 부인 하나뿐이네.”

‘정말 그럴까?’

윤홍주는 가슴 한구석이 저려 왔지만, 더는 캐묻지 않았다.

이미 진실을 알고 있었기 때문이다.

“허면 도련님 쪽 후사는 어찌하실 생각입니까? 저희에게도 산이 하나뿐인데, 그 아이를 동서의 양자로 보낼 수는 없지 않습니까...”

윤홍주의 말이 끝나기도 전에 강현우가 그녀의 말을 끊었다.

“걱정하지 말게. 이 일은 내가 알아서 하겠소. 나는 다시는 부인이 해산의 고통을 겪는 모습을 보고 싶지 않소. 차마 그 고통을 또 겪게 할 수는 없소.”

윤홍주의 마음이 천천히 가라앉았다.

진실을 알지 못했다면, 그녀는 분명 그의 말에 또 한 번 마음이 흔들렸을 것이다.

“알겠습니다. 허나 서방님께서 저를 속이고 동서와 합방하신다면, 저는...”

그녀의 말이 끝나기도 전에, 밖에서 다급한 비명이 들려왔다.

“큰일 났습니다! 작은 마님께서 호수에 몸을 던지셨습니다!”

“사람 살려!”

계집종의 다급한 외침이 온 마당을 뒤흔들었다.

‘작은 마님’ 이라는 말이 떨어지기가 무섭게 강현우는 자리에서 벌떡 일어났다.

너무도 다급히 일어서는 바람에 탁자 위에 놓인 것들이 우르르 바닥으로 쏟아졌다.

“홍주야. 잠시 다녀오겠소.”

말이 채 끝나기도 전에 그는 밖으로 뛰쳐나갔다.

윤홍주는 멀어지는 그의 뒷모습을 바라보며 조용히 말을 이었다.

“그리 된다면... 저는 서방님 곁을 떠나겠습니다!”

이윽고 윤홍주도 뒤따라 밖으로 나갔다.

마당을 지나 호숫가에 이르자, 강현우는 한 치의 망설임도 없이 호수로 뛰어들었다. 그리고 물에 빠진 김영란을 끌어안고 물 밖으로 나왔다.

그 모습을 바라보던 윤홍주는 문득 떠올랐다.

강현우는 원래 물을 몹시 두려워하던 사람이었다.

하지만 오늘만큼은, 그 두려움조차 잊은 듯했다.

그의 얼굴에는 감출 수 없는 다급함이 어려 있었고, 눈에는 김영란밖에 보이지 않는 듯 그녀의 이름만 거듭 불렀다.

“영란아! 정신 차려라! 제발 정신 차려라!”

강현우는 떨리는 손으로 김영란을 품에 안아 일으켰다. 그러다 문득 윤홍주와 눈이 마주쳤다.

하지만 그녀의 얼굴은 이상하리만치 담담했다.

슬픔도, 원망도 드러나지 않는 그 적막한 눈빛이 오히려 강현우의 가슴을 철렁 내려앉게 했다.

그는 자신도 모르게 김영란을 내려놓고 윤홍주에게 다가가려 했다. 그러나 김영란이 흐느끼는 목소리로 그의 발을 붙들었다.

"아주버님께서는 절 살리지 말았어야 했습니다. 제 지아비는 이미 이 세상 사람이 아닙니다. 남은 생을 저는 무엇으로 버티며 살아가겠습니까?”

창백한 얼굴 위로 눈물이 하염없이 흘러내렸다. 그 모습은 바라보는 이의 마음마저 저리게 할 만큼 애처로웠다.

강현우는 그런 김영란을 바라보다가, 끝내 그녀를 품에서 떼어 놓지 못했다.

“나는 이미 어머니와 현수 앞에서 약조했소. 이제부터는 내가 너를 지켜 주겠다고. 허니 두려워 말고 나를 의지하거라.”

강현우는 더 이상 망설이지 않았다. 그는 김영란을 품에 단단히 안았다.

그 말이 떨어지자, 김영란은 그의 품속으로 얼굴을 묻고 서럽게 울음을 터뜨렸다.

가슴이 미어질 듯한 울음소리가 마당을 가득 메웠다.

“누구 없느냐. 작은마님을 처소로 모셔라. 의원도 당장 불러오너라.”

강현우는 윤홍주의 눈치를 살피며 김영란을 곁에 있던 하인들에게 넘기려 했다.

그러나 김영란은 그의 옷자락을 부여잡은 손을 끝내 놓지 않았다.

“아주버님, 제발 저를 혼자 두지 마세요. 그 싸늘한 방으로는 돌아가기 싫습니다. 차라리... 차라리 죽게 내버려 두세요.”

그녀는 마치 마지막 동아줄이라도 붙잡은 사람처럼 강현우의 옷깃을 움켜쥔 채 흐느꼈다.

이를 본 윤홍주는 두 손을 힘껏 움켜쥐었다. 손톱이 손바닥을 파고들 만큼 세게 쥐었지만, 아무런 통증도 느껴지지 않았다.

“서방님이 직접 데려다드리세요.”

그녀는 담담한 목소리로 입을 열었다. 그 한마디는 마치 강현우의 속마음을 대신 말해 준 것과 같았다.

강현우는 잠시 머뭇거리더니 이내 고개를 끄덕였다.

“알겠소. 영란이 몸이 성치 않으니, 내가 먼저 처소까지 데려다주고 오겠소. 오래 걸리지 않을 것이오.”

그는 몇 걸음 옮길 때마다 뒤를 돌아보았다.

발걸음은 떨어지지 않는 듯 더디기만 했고, 품에 안긴 김영란을 바라보는 눈빛에는 차마 감출 수 없는 걱정이 어려 있었다.

윤홍주는 아무 말도 하지 않았다.

그저 두 사람이 멀어지는 모습을 끝까지 바라볼 뿐이었다.

그들이 시야에서 완전히 사라진 뒤에야 그녀는 천천히 몸을 돌려 자신의 처소로 돌아갔다.

방 안은 적막했다.

바닥에는 조금 전 강현우가 탁자를 밀치며 떨어뜨린 흙인형들이 산산조각 난 채 흩어져 있었다.

윤홍주는 천천히 쪼그려 앉았다. 그리고 하나하나 조심스레 주워 손바닥에 올려놓았다.

금이 간 얼굴.

부러진 팔.

흩어진 몸통.

아무리 맞춰 보려 해도 처음 모습으로는 돌아갈 수 없었다.

그 순간, 애써 참아 오던 눈물이 끝내 눈가를 붉혔다.

윤가군은 대대로 나라를 위해 싸우다 변방에서 장렬히 전사했다.

이제 그 가문에는 윤홍주 단 한 사람만이 남아 있었다.

본래 그녀의 가문과 영안후부는 혼약을 맺은 사이였다.

어머니는 임종을 앞두고 그녀의 손을 꼭 붙잡은 채 경성으로 가 혼인을 마치라고 유언을 남겼다.

하지만 영안후부 노마님은 그 혼약을 달가워하지 않았다.

파혼했다는 손가락질은 받고 싶지 않았기에, 마지못해 윤홍주를 후부에 머물게 했을 뿐이었다.

하지만 강현우는 윤홍주를 처음 본 순간 마음을 빼앗겼고, 끝내 그녀와 혼인하겠다는 뜻을 굽히지 않았다.

그러나 얼마 지나지 않아 강현우는 원인을 알 수 없는 괴병에 걸려 생사의 갈림길을 헤매게 되었다.

윤홍주는 장생사(長生寺)까지 이어진 삼천 계단을 무릎으로 기어오르며, 한 계단 한 계단 쉼 없이 머리를 조아렸다.

마침내 장생사의 주지 스님마저 마음을 움직여 산을 내려오게 했고, 귀한 영약으로 강현우의 목숨을 구해 냈다.

세상 사람들이 그녀를 ‘현덕부인’이라 부르기 시작한 것도 바로 그때부터였다.

목숨을 건진 강현우는 오히려 마음을 더욱 굳혔다.

이 생에는 윤홍주 외에는 누구와도 혼인하지 않겠노라 맹세했고, 끝내 노마님을 설득해 혼인을 허락받았다.

혼인한 뒤에도 그는 늘 한결같았다.

관아에서 돌아오는 길이면 늘 그녀가 좋아할 만한 장난감이나 맛있는 먹거리를 사 들고 왔고, 한가한 날이면 교외로 함께 꽃구경을 나갔다.

윤홍주가 시어머니를 모시느라 고생할 때마다 그는 늘 말했다.

굳이 모든 일을 혼자 짊어질 필요는 없다고.

그러면서 집안일도 함께 거들었고, 직접 아궁이에 불을 지피며 그녀와 나란히 음식을 만들기도 했다.

그 시절의 영안후부에는 웃음소리가 끊이지 않았다.

산이를 낳던 날도 마찬가지였다.

윤홍주는 산후출혈로 목숨이 위태로울 만큼 힘겨운 난산을 겪었다.

그러자 강현우는 사내가 산실에 들어가서는 안 된다는 만류도 듣지 않고, 그대로 문을 박차고 안으로 뛰어들었다.

그리고 그의 손에는 단검이 들려 있었다.

그는 단검을 움켜쥔 채 모두에게 이렇게 말했다.

홍주가 살아남지 못한다면, 자신 또한 함께 죽겠다고.

그날 그의 절박한 눈빛을, 윤홍주는 지금도 잊지 못했다.

하지만 이제 와 돌이켜보니, 그 사랑은 어디까지가 진심이었고, 또 어디부터가 거짓이었는지, 그녀는 더 이상 알 수 없었다.

...

윤홍주는 손에 쥐고 있던 흙인형 두 개를 창밖으로 힘껏 내던졌다. 산산이 부서진 인형이 마당에 흩어졌다.

그 모습을 묵묵히 바라보던 그녀는 마침내 마음을 굳혔다.

‘이미 변해 버린 사람을 붙잡고 있을 이유는 없어. 현덕부인이라는 칭호도, 강현우라는 사내도 이제 모두 내려놓을 거야!’

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰더 보기

Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
ชอบคะสนุกมาก แนะนำต้องอ่านคะ
2026-07-10 05:05:43
0
0
pitpimol pitanilaphalin
pitpimol pitanilaphalin
สนุกมากค่ะ
2026-06-25 15:30:08
0
0
ชวี่เหว่ย
ชวี่เหว่ย
สวัสดีนักอ่านที่รักทุกท่าน ฝากนิยายเรื่องใหม่ของไรท์ด้วยนะคะ ชื่อเรื่อง “เพียงนางที่ข้าจะรัก” นางเอกเก่งน่ารักน่าเอ็นดูฮาเหมือนเดิม พระเอกซึนมึนหื่นหน้านิ่ง คลั่งรักสุดใจ จิกหมอนกระจุย มีน้องแมวตัวฟูมาช่วยเพิ่มสีสันด้วยน้า สนุกแน่นอนค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ
2025-10-10 21:31:21
3
0
Magic Muffin
Magic Muffin
จบหรือยังคะ?
2025-08-18 14:55:39
2
1
ชวี่เหว่ย
ชวี่เหว่ย
สวัสดีนักอ่านทุกท่านค่า ฝากนิยายเรื่องใหม่ของนักเขียนตัวเล็กๆคนนี้ด้วยนะคะ ชื่อเรื่อง *** ทะลุมิติคราวนี้นางร้ายขอทำสวน นิยายแนวโรแมนติก คอมเมดี้ อ่านไป ยิ้มไป ขำไป จิกหมอนกระจุย ฮีลใจน่ารักสุดๆ สนุกจริงๆค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ กราบงามๆแทบอก ^^
2025-08-07 18:43:40
2
0
201 챕터
บทที่ 1 มู่หนิงชิงทะลุมิติ (ตอนต้น)
บทที่ 1 มู่หนิงชิงทะลุมิติ “ท่านแม่ เมื่อไหร่พี่ใหญ่จะตื่นหรือเจ้าคะ ฮึก อันเอ๋อร์เป็นห่วงพี่ใหญ่เจ้าค่ะ พี่ใหญ่หลับไปสองวันแล้วนะเจ้าคะ ฮืออ” "เดี๋ยวพี่ใหญ่ก็ตื่น หยุดร้องไห้เถิดนะเด็กดี แม่จะไปตักน้ำเสียหน่อย ลูกอยู่เฝ้าพี่ใหญ่ดีๆ นะ" เสียงสะอึกสะอื้นของเด็กผู้หญิง และเสียงตอบรับจากผู้เป็นมารดา ปลุกให้มู่หนิงชิงตื่นจากห้วงนิทราแสนหวาน เธอจำได้ว่าไม่ได้เปิดทีวีหรือคอมพิวเตอร์ทิ้งไว้ก่อนเข้านอน แล้วเสียงเด็กมาจากไหนกัน หรือว่าแม่บ้านของเธอแอบพาหลานมาด้วยเพราะคิดว่าเธอไม่อยู่ห้องวันนี้ ใช้ไม่ได้จริงๆ เห็นทีต้องคุยกับป้าฮงให้รู้เรื่อง มู่หนิงชิงมุ่นคิ้วอย่างหงุดหงิด เพราะถูกรบกวนจนตื่นก่อนเสียงนาฬิกาปลุก เธอต้องการจะลืมตา ทว่ากลับเปิดเปลือกตาไม่ขึ้น จู่ๆ อาการปวดศีรษะรุนแรงจนแทบหมดสติเข้าจู่โจมในฉับพลัน ภาพความทรงจำของหญิงสาวอายุราวสิบห้าปีปรากฏขึ้นในหัว เรื่องราวและเหตุการณ์ต่างๆ ในชีวิตหลั่งไหลต่อเนื่องยาวนาน เปรียบได้ดั่งซีรีส์เรื่องหนึ่ง การถ่ายทอดเรื่องราวและอาการปวดศีรษะของมู่หนิงชิง กินเวลากว่าสองชั่วโมง ท้ายที่สุดความรู้สึกทรมานแสนสาหัสก็หยุดลง มู่หนิงชิงหอบหายใจถี่ เห
더 보기
บทที่ 1 มู่หนิงชิงทะลุมิติ (ตอนปลาย)
บทที่ 1 มู่หนิงชิงทะลุมิติ (ตอนปลาย) มู่หนิงชิงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ประหนึ่งปลดปลงกับชีวิต เริ่มต้นกวาดตามองสำรวจไปรอบๆ ห้องอย่างจริงจัง “สภาพบ้านที่เห็นตรงหน้า อืมม ขอใช้คำว่า ทรุดโทรมยิ่งนักก็แล้วกัน” จากนั้นจึงลองเพ่งสายตาเพื่อทดสอบดูว่า ความสามารถพิเศษของเธอที่ถูกเรียกขานว่า เนตรปีศาจ ติดตัวมาด้วยหรือไม่ ปรากฏว่าเธอยังมีความสามารถพิเศษนี้ติดตัวอยู่ ฟู่ววว ค่อยยังชั่ว แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าชีวิตในภายภาคหน้าจะลำบาก... “โชคยังดีที่เนตรปีศาจไม่หายไป ความรู้สึกของตัวละครในนิยาย ตอนทะลุมิติมาใหม่ๆ เป็นอย่างนี้เองสินะ แล้วฉันทะลุมาเป็นคาแร็คเตอร์ไหนเนี่ย นางเอก นางร้าย หรือว่าเป็นตัวประกอบใช้แล้วทิ้งกันแน่ น่าปวดหัวชะมัดโผล่มาที่ไหนก็ไม่รู้” บ่นจบก็ลงไปนอนแผ่หลาอีกรอบ ประตูห้องนอนถูกเปิดอีกครั้ง ซูซื่อ* หรือซูเหม่ยพร้อมด้วยมู่หนิงอันก้าวตรงมาหา ในมือของผู้เป็นมารดาถือชามใส่โจ๊กอยู่ “ชิงเอ๋อร์ ในที่สุดลูกก็ฟื้น แม่ดีใจเหลือเกิน ลูกยังเจ็บตรงไหนอยู่หรือไม่” สตรีรูปร่างผอมบางอายุราวสามสิบกว่าๆ ผิวซีดเหลืองใบหน้าซูบตอบ มีริ้วรอยลึกที่หางตา นางแต่งกายด้วยชุดผ้าฝ้ายเนื้อหยาบสี
더 보기
บทที่ 2 มิติของมู่หนิงชิง (ตอนต้น)
บทที่ 2 มิติของมู่หนิงชิง ครู่ต่อมาซูซื่อก็ถือถ้วยยาต้มมาให้บุตรสาว ประสบการณ์ลิ้มลองยาต้มครั้งแรกของมู่หนิงชิง กล่าวได้ว่าเลวร้ายสุดๆ ทั้งขมกลิ่นก็แรงแถมฝาดติดลิ้นไม่หายไปง่ายๆ ขนาดว่าดื่มน้ำกลั้วปากไปตั้งหลายรอบแล้ว ซูซื่อบอกว่านางยังต้องดื่มยาไปอีกเจ็ดวัน ฮือออ…สวรรค์ท่านโกรธเกลียดอะไรนางนักหนา ถึงได้ส่งยาต้มมาลงโทษนางเยี่ยงนี้! จนถึงตอนนี้ มู่หนิงชิงรับรู้แล้วว่า ตัวนางและครอบครัวสกุลมู่บ้านรอง ตั้งรกรากอยู่ที่หมู่บ้านชื่อว่าเต๋อถัง อำเภอเวินเก๋อ เมืองอี้เฉิง ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของแคว้นต้าซวิน หากเดินทางไปกลับตัวเมืองด้วยเท้า จะใช้เวลาราวสามชั่วยาม แต่หากเดินทางด้วยเกวียนก็จะย่นเวลาได้ครึ่งหนึ่ง ครอบครัวของมู่หนิงชิงคือสกุลมู่บ้านรอง ส่วนสกุลมู่บ้านใหญ่ก็อาศัยอยู่ในละแวกเดียวกัน บ้านของพวกเขาห่างไปราวยี่สิบจั้ง สมาชิกของบ้านใหญ่มีด้วยกันเจ็ดคน ได้แก่มู่ซานและหลัวอวี๋ ซึ่งเป็นท่านปู่และท่านย่าของมู่หนิงชิงและน้องๆ ท่านลุงใหญ่มู่อวิ๋น ภรรยาชื่อฉวนเหยา มีบุตรชายและบุตรสาวอีกสามคน ชีวิตความเป็นอยู่ของบ้านใหญ่ คงดีกว่าบ้านรองเป็นแน่หากนางคาดไม่ผิด...อนุมานเอ
더 보기
บทที่ 2 มิติของมู่หนิงชิง (ตอนปลาย)
บทที่ 2 มิติของมู่หนิงชิง ข้อกำหนดและกฎเกณฑ์การใช้มิติแห่งนี้ - ท่านสามารถเข้าออกมิติได้ทุกเวลาไม่จำกัดจำนวนครั้ง - สินค้าทุกชิ้นในมิติแห่งนี้ขายตามราคาที่ระบุไว้ จะมีการลดราคาเกิดขึ้นในช่วงเทศกาลต่างๆ ซึ่งทางเราจะแจ้งให้ท่านทราบล่วงหน้า - สินค้าทุกชิ้นรับประกันคุณภาพและความสดใหม่ ไม่สดยินดีคืนเงิน! - สินค้าทุกชิ้นมีรหัสพิเศษควบคุม อย่าคิดจะขโมยออกไป หากทำผิดกฏท่านจะถูกยกเลิกมิติแห่งความอิ่มหนำทันที - สินค้าที่จะนำออกจากมิติได้คือสินค้าที่ชำระเงินแล้วเท่านั้น หมายเหตุ : ท่านสามารถนำสินค้าเข้ามาขายให้มิติแห่งความอิ่มหนำได้ แต่ต้องผ่านการประเมินและตรวจสอบคุณภาพจากระบบเสียก่อน เนื่องจากท่านเป็นลูกค้าใหม่ ทางเราจึงขอสมนาคุณด้วยการมอบสินค้าทุกชนิดในมิติแห่งนี้ ให้ท่านฟรีชนิดละสิบชิ้นไม่จำกัดระยะเวลา จำกัดเพียงจำนวนสินค้าที่มอบให้ หมายเหตุ : ทางมิติแห่งความอิ่มหนำได้จัดกิจกรรมท้าทายทุกสิบวัน ท่านจะเข้าร่วมการท้าทายวันไหนก็ได้ตามที่ท่านสะดวกเพื่อรับรางวัลพิเศษ แต่ต้องอยู่ในระยะเวลาสิบวันที่กำหนดไว้ตามรอบ กิจกรรมท้าทายของรอบนี้ ต้มไข่ให้เป็นระดับยางมะตูมสิบใบ ระยะเวลาที่กำหนดคือสิบ
더 보기
บทที่ 3 บะหมี่เนื้อตุ๋น (ตอนต้น)
บทที่ 3 บะหมี่เนื้อตุ๋น ราวยามโหยว่ (17:00-18:59) มู่เฟิงและมู่หนิงเฉิง หิ้วปลาที่ตกมาได้กลับมาบ้าน มู่หนิงชิงเห็นแล้วเวทนาทั้งคู่จับใจ โดยเฉพาะน้องชายที่มีอายุเพียงเก้าหนาว แต่กลับต้องทำงานหนักมิต่างจากผู้ใหญ่ เด็กวัยนี้สมควรที่จะได้เริ่มเรียนหนังสือ และวิ่งเล่นกับเพื่อนๆ ด้วยความสนุกสนานมากกว่า “วันนี้ตกปลาได้สามตัวเลยหรือเจ้าคะท่านพ่อ พี่รอง” เจ้าตัวเล็กเพิ่งช่วยมารดาล้างถ้วยชามเสร็จ วิ่งตัวปลิวไปหาบิดาและพี่ชาย ที่เพิ่งก้าวเข้ามาในบ้านอย่างร่าเริง ถึงจะผอมบางตัวเล็กเพราะขาดสารอาหาร แต่กลับมีชีวิตชีวาราวลูกกวางน้อยในทุ่งกว้าง ช่างน่าเอ็นดูโดยแท้ “ฝีมือของเฉิงเอ๋อร์ล้วนๆเลยนะวันนี้ พ่อเพียงแค่ช่วยแกะปลาออกจากเบ็ดเท่านั้น” ผู้เป็นบิดาเอ่ยชมบุตรชายด้วยความภาคภูมิใจ “เฉิงเอ๋อร์เก่งจริงๆ” มู่หนิงชิงเอ่ยสมทบ คนถูกชมใบหูเป็นสีแดง ยกมือเกาท้ายทอยอย่างเก้อเขิน ดวงตาของเด็กชายทอประกายสดใส ตัวเขาเองก็ดีใจที่วันนี้จับปลาได้ อย่างน้อยทุกคนจะได้มีเนื้อปลาไว้กินไม่ใช่กินแต่ผัก… “ข้าแค่ดวงดีขอรับ ไม่ได้เก่งกาจอะไร” “พี่รองเก่งที่สุดต่างหาก อันเอ๋อร์อยากตกปลาได้อย่างพี่รองบ้าง ท่านพ่อ
더 보기
บทที่ 3 บะหมี่เนื้อตุ๋น (ตอนปลาย)
บทที่ 3 บะหมี่เนื้อตุ๋น -กิจกรรมท้าทายประจำรอบ "ต้มไข่ยางมะตูมสิบฟองเริ่มต้นได้" มู่หนิงชิงเปิดน้ำใส่หม้อ หยิบไข่ไก่วางลงไปสิบใบ ใส่เกลือหนึ่งช้อนโต๊ะ ตั้งไฟรอจนกระทั่งน้ำเดือดนางจึงตั้งเวลาไปที่สามนาทีครึ่ง ระหว่างนั้นก็ใช้เนตรปีศาจของตน เพ่งดูระดับความสุกของไข่ไปด้วย จะหาว่านางโกงไม่ได้นะ ไม่มีกติกาบอกว่าห้ามใช้ความสามารถพิเศษ ในการทำกิจกรรมท้าทาย เมื่อครบเวลาก็รีบปิดไฟ เทน้ำร้อนออก เปิดน้ำเย็นใส่หม้อแทนทันที แช่ไข่ทิ้งไว้ในน้ำเย็นครู่หนึ่ง จึงหยิบไข่ฟองแรกมาปอก ใช้มีดหั่นครึ่งเพื่อตรวจดูระดับความสุก “เยสสส!!! ไข่ต้มยางมะตูมสวยงาม” ไข่ที่เหลืออีกเก้าฟองถูกปอกเปลือกใส่จาน และหั่นครึ่งเพื่อตรวจสอบด้วยความว่องไว หากทิ้งไว้นานกว่านี้ไข่แดงจะสุกมากขึ้น “เสร็จแล้ว ผ่านหรือไม่ซินดี้” -ผลการท้าทาย ต้มไข่ยางมะตูมทั้งสิบฟองประสบความสำเร็จ ท่านต้องการรับรางวัลพิเศษ แม่ไก่พันธุ์ไข่สายดุเลยหรือไม่ “คิกๆ ชอบจริงๆชื่อพันธุ์เนี่ย ขอบใจซินดี้ ขอฝากไว้ก่อนแล้วกัน สะดวกเมื่อไหร่จะมารับนะ” มู่หนิงชิงละมือจากจานไข่ หันไปหั่นผักที่ใช้เป็นเครื่องเคียงสำหรับบะหมี่เนื้อตุ๋น นางใช้เวลาตุ๋นเนื้อราวหน
더 보기
บทที่ 4 วิธีหาเงินในตำนาน (ตอนต้น)
บทที่ 4 วิธีหาเงินในตำนาน “แม่สัญญาว่าจะไม่แพร่งพรายความลับสำคัญนี้เด็ดขาด ลูกสบายใจได้" “อันเอ๋อร์ก็สัญญาเจ้าค่ะ” “ข้าก็เหมือนกันขอรับ พี่ใหญ่วางใจได้” สีหน้าของมู่หนิงชิงกลับมาผ่อนคลายอีกครั้ง หลังจากได้ยินทุกคนรับปากเป็นมั่นเหมาะ มือผอมบางเตรียมฉวยชามบะหมี่ของมารดาและบิดาไปล้าง ทว่ากลับต้องชะงักเพราะเสียงอุทานของซูซื่อ “โอ้ แม่เพิ่งเห็นว่าชามใส่บะหมี่ช่างงดงามเหลือเกิน เนื้อกระเบื้องก็ดีมาก นี่คือชามที่ใช้ในสวรรค์เช่นนั้นหรือ พวกเราควรล้างแล้วเก็บไว้บูชา หรือท่านเทพที่มอบอาหารให้จะนำกลับคืนไป ชิงเอ๋อร์ลูกพอรู้หรือไม่ว่าพวกเราควรทำอย่างไรกับชามเหล่านี้ดี” “…” มู่หนิงชิง ‘เอ่อ ไม่ใช่ชามจากสวรรค์ แต่เป็นชามที่ข้าสั่งทำขึ้นพิเศษ สำหรับใช้ในภัตตาคารของข้าต่างหากเจ้าคะ ยังมีเหลืออีกเพียบในมิติแห่งความอิ่มหนำ’ “ลูกคิดว่าพวกเราควรล้างให้สะอาด แล้วนำไปวางไว้บนโต๊ะในห้องของลูกก็ดีนะเจ้าคะ ท่านเทพจะได้นำชามทั้งห้าใบนี้กลับไป เผื่อได้ใช้ต่อคราวหน้า..” มู่หนิงชิงจำต้องหาข้ออ้างที่ฟังดูแล้วมีความเป็นไปได้ขึ้นมากล่าว “ถ้าเช่นนั้นแม่ล้างเองดีกว่า ลูกๆไปนอนกันเถิด โดยเฉพาะชิงเอ๋อร์ห
더 보기
บทที่ 4 วิธีหาเงินในตำนาน (ตอนปลาย)
บทที่ 4 วิธีหาเงินในตำนาน (ตอนปลาย) “ทางนี้มีมันป่าเจ้าค่ะท่านแม่!” เมื่อขุดขึ้นมาใส่ตะกร้าเรียบร้อย ก็เดินเก็บเห็ดกินได้อีกสองสามชนิด รวมถึงสมุนไพรและผักป่าที่พบระหว่างทาง หนึ่งชั่วยามต่อมา… “ชิงเอ๋อร์ พวกเราเดินเข้ามาลึกพอสมควรแล้ว แม่ว่าพวกเรากลับกันเถิด น้องน่าจะเหนื่อยแล้วเหมือนกัน” “ขอข้าเดินลึกเข้าไปอีกหน่อยเถิดเจ้าค่ะ มีลางสังหรณ์ว่าวันนี้จะได้พบของดี หากท่านแม่เหนื่อย นั่งพักรอลูกแถวนี้ก็ได้นะเจ้าคะ อันเอ๋อร์น้องอยู่ตรงนี้กับท่านแม่นะ อีกไม่เกินชั่วยามพี่ใหญ่จะกลับมา” มู่หนิงชิงเอ่ยกับมารดาและน้องสาว น้ำเสียงเปี่ยมล้นด้วยความมั่นใจ นางมองเห็นบางสิ่งในระยะเกือบสองลี้ ค่อนไปทางทิศตะวันออก รูปร่างดูคล้ายเห็ดหลินจือขึ้นอยู่บนโคนต้นไม้ใหญ่มีหญ้าสูงบดบัง “พี่ใหญ่ไปคนเดียวได้จริงๆ หรือเจ้าคะ” มู่หนิงอันเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วง นางกลัวพี่สาวเป็นลมลื่นล้มอีก สายตาของมู่หนิงชิงอ่อนโยนขึ้นหลายส่วน นางย่อตัวลงลูบหัวทุยของเจ้าตัวน้อยด้วยความเอ็นดู “ได้สิอันเอ๋อร์ อย่าลืมว่าช่วงนี้พวกเรามีเนื้อกินทุกวันแล้วนะ พี่ใหญ่แข็งแรงขึ้นเยอะ ไม่เป็นลมแน่นอนพี่สัญญา รอพี่อยู่ตรงนี้กับท่านแม่อย่
더 보기
บทที่ 5 ท่านย่าจากบ้านใหญ่ (ตอนต้น)
บทที่ 5 ท่านย่าจากบ้านใหญ่ "ใช่แล้วเจ้าค่ะท่านแม่ ข้าพบมันขึ้นอยู่ที่โคนต้นเกาลัดใหญ่ ลึกเข้าไปราวสองลี้ ต้องเป็นความเมตตาจากท่านเทพ ที่ดลใจให้ลูกอยากมาหาสมุนไพรในวันนี้แน่ๆเลยเจ้าค่ะ ลูกถึงได้พบเห็ดหลินจือสองดอกนี้เข้า" คำกล่าวอ้างที่อาจฟังดูเกินจริง หากแต่ไม่เกินจริงสำหรับครอบครัวสกุลมู่บ้านรอง ด้วยเพราะพวกเขา พบเจอปาฏิหาริย์อันเลิศรสมาหลายคืนติดกันแล้ว! ซูซื่อพนมมือขึ้น เงยหน้ากล่าวขอบคุณท่านเทพทั้งน้ำตา นางซาบซึ้งใจจนมิอาจบรรยายออกมาเป็นคำพูด เห็ดหลินจือทั้งสองดอกนี้ มีความหมายสำหรับครอบครัวของนางมากจริงๆ สามคนแม่ลูกสะพายตะกร้าขึ้นหลัง เดินลงเขาด้วยสีหน้าแช่มชื่น จนกระทั่ง… "พวกเจ้ากลับกันมาได้เสียทีนะ! ปล่อยให้ข้ารออยู่ตั้งนาน น่าโมโหจริงๆ!" เสียงแหลมสูงของ หลัวซื่อหรือหลัวอวี๋ ผู้ซึ่งเป็นมารดาของมู่เฟิงดังขึ้น หญิงชราหน้าตาท่าทางร้ายกาจ ยืนเท้าสะเอวอยู่หน้าบ้านรอง ข้างกายมีหลานสาวคนโปรดนาม มู่อวี๋โหรว ยืนหน้าขาวโบกพัดกลมเหยียดยิ้มหยัน ซูซื่อชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าหลัวซื่อยืนอยู่หน้าบ้าน ลักษณะท่าทางเหมือนตั้งใจมาหาเรื่อง "ท่านแม่ ข้ากับลูกๆไปเก็บผักป่า กับสม
더 보기
บทที่ 5 ท่านย่าจากบ้านใหญ่ (ตอนปลาย)
บทที่ 5 ท่านย่าจากบ้านใหญ่ ซูซื่อยกมือทาบอก สูดหายใจเสียงดัง คาดไม่ถึงว่าบุตรสาว จะกล้าลุกขึ้นมาต่อต้านคนจากบ้านใหญ่อย่างไม่กลัวเกรง ชิงเอ๋อร์ของนางเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ "เจ้า! นังเด็กอกตัญญู กล้าเถียงข้าอย่างนั้นรึ! เดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งแล้วสินะ ถึงไม่เห็นข้าอยู่ในสายตา ในเมื่อมารดาของเจ้าสั่งสอนเจ้าไม่ดี ถ้าอย่างนั้นวันนี้ข้าจะช่วยสั่งสอนเจ้าเอง!" หลัวซื่อเงื้อมือขึ้นสูง ก้าวอาดๆเข้าไปหามู่หนิงชิงด้วยสีหน้าดุร้าย ทางด้านมู่หนิงชิงก็ตั้งท่ารอ เตรียมพร้อมสวนกลับอยู่เช่นเดียวกัน ในเสี้ยวเวลาที่หลัวซื่อฟาดฝ่ามือลงมาเต็มแรง เป็นจังหวะเดียวกับที่ซูซื่อ พุ่งเข้ามารับฝ่ามือนั้นแทนบุตรสาวพอดิบพอดี "ท่านแม่ อย่าตีชิงเอ๋อร์เจ้าค่ะ!!!" เพียะ!! เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าของซูซื่อดังลั่น "ท่านแม่!!" บุตรสาวทั้งสองของซูซื่อต่างร้องเสียงหลง รีบรุดเข้าไปดูมารดาที่ทรุดลงไปกองกับพื้น บริเวณมุมปากมีหยาดเลือดไหลซึม "ท่านย่าตีท่านแม่ทำไมเจ้าคะ ฮือออ" มู่หนิงอันเบะปากสะอื้นไห้ น้ำตาไหลรินอาบแก้ม มู่หนิงชิงประคองมารดาให้ลุกขึ้น หันกลับมามองหลัวซื่อด้วยแววตามาดร้าย ‘ยัยคางคกแก่กล้าทำร้ายคนในครอบครัวข้า
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status