MasukShare
บทที่ 10 ความลับใต้เงาพยัคฆ์
Tanggal publikasi:
2026-07-10 01:21:15
Bab terbaru
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 78 (คู่พี่สาม) สัมปทานเส้นทางเดินเรือ
บทที่ 78 (คู่พี่สาม) สัมปทานเส้นทางเดินเรือแสงอรุณทอประกายฉาบเคลือบหลังคากระเบื้องดินเผาของเมืองเปียนเฉิง บรรยากาศยามเช้าที่ควรจะเงียบสงบกลับคุกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของการชิงไหวชิงพริบ ณ โรงประมูลกลางขนาดใหญ่ริมท่าเรือ ซึ่งเป็นสถานที่รวมตัวของเหล่าพ่อค้าวานิชผู้มั่งคั่งที่สุดในแผ่นดิน วันนี้มีการจัดประมูล 'สัมปทานเส้นทางเดินเรือสายบูรพา' ซึ่งเป็นเส้นทางยุทธศาสตร์สำคัญในการขนส่งสินค้าไปต่างแคว้น หากใครได้ครอบครอง ย่อมหมายถึงการกุมอำนาจเหนือราคาสินค้าอุปโภคบริโภคเกือบครึ่งหนึ่งของเมืองหลวงเย่ลู่หลาน พี่สามแห่งตระกูลเย่ ก้าวลงจากรถม้าด้วยท่วงท่าที่สง่างามทว่าเฉียบคมราวกับดาบที่เพิ่งออกจากฝัก นางอยู่ในชุดผ้าไหมสีเขียวมรกตที่ดูเรียบหรูแต่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม ในมือนางถือพัดจีบไม้จันทน์หอมที่สลักลวดลายลูกคิดอย่างประณีต ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปรอบโรงประมูลพลางคำนวณมูลค่าของคู่แข่งในใจเพียงเสี้ยววินาที"พี่สามเจ้าคะ... ท่านแน่ใจนะเจ้าคะว่าวันนี้เราจะชนะ เจ้าคนกะล่อน นั่นได้?" เสียงใสๆ ของ เย่ซิงเยว่ ดังขึ้นข้างกาย นางแสร้งทำเป็นเดินตามพี่สาวเยี่ยงผู้ติดตามตัวน้อย โดยมี เซี่ยหยางเฟย เดินเยื้องอยู
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 77 บทลงโทษของเขยสี่
บทที่ 77 บทลงโทษของเขยสี่ท่ามกลางความเงียบสงัดของราตรีที่ปกคลุมคฤหาสน์ตระกูลเย่ แสงจันทร์นวลตาที่สาดส่องลอดผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างไม้แกะสลัก เข้ามาตกกระทบลงบนร่างของบุรุษผู้หนึ่งที่กำลังนอนบิดกายไปมาอยู่บนเตียงกว้างอย่างกระสับกระส่าย ซ่งอี้หาน อดีตหมอหลวงผู้มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรจุติ บัดนี้อยู่ในชุดนอนผ้าไหมสีขาวที่หลุดลุ่ยเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ (ซึ่งเขามักจะแสร้งลืมผูกเชือกเสื้อเพื่อให้ฮูหยินของเขาได้เผลอ มองอยู่บ่อยครั้ง)เขากำลังกุมขาซ้ายข้างที่เคยเจ็บพลางส่งเสียงครางเบาๆ ในลำคอ ราวกับว่าความเจ็บปวดนั้นรุนแรงปานจะขาดใจ ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว เขาแทบจะไปวิ่งไล่กวดโจรได้สามตลาดแล้วด้วยซ้ำ"โอย... อันฉี... เจ้าอยู่ที่ใด เหตุใดความหนาวเหน็บในค่ำคืนนี้ถึงได้แทรกซึมเข้าไปในกระดูกที่ร้าวรานของข้าเช่นนี้" อี้หานเอ่ยด้วยน้ำเสียงระโหยโรยแรง พลางชำเลืองหางตาไปที่ประตูห้อง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยเดินเข้ามาใกล้ เขาก็รีบหลับตาพริ้ม ทำหน้าตาเหยเกราวกับกำลังเผชิญกับพายุความเจ็บปวดที่มิอาจต้านทานได้เย่อันฉี เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับถาดไม้ที่มีถ้วยยาดินเผา
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 76 งานเลี้ยงฉลองในจวนตระกูลเย่
บทที่ 76 งานเลี้ยงฉลองในจวนตระกูลเย่เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วท้องนภาม่วงครามของเมืองเปียนเฉิง ควันไฟสีขาวลอยอบอวลผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมหวนของสุราเลิศรสและอาหารชั้นยอดที่ถูกยกออกมาวางเรียงรายจนโต๊ะไม้ตัวยาวในลานกว้างของจวนตระกูลเย่แทบจะรับน้ำหนักไม่ไหว บรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองคึกคักยิ่งกว่าเทศกาลปีใหม่เสียอีก เพราะวันนี้มิใช่เพียงการฉลองที่ตระกูลเย่พ้นมลทิน แต่ยังเป็นการประกาศชัยชนะเหนืออิทธิพลมืดของใต้เท้าหลี่ที่ล่มสลายไปพร้อมกับเสียงก่นด่าของชาวเมืองเหล่าบ่าวไพร่ในจวนต่างพากันวิ่งวุ่นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แจกจ่ายอาหารและสุราให้แก่คนยากไร้หน้าประตูจวนตามคำสั่งของท่านแม่เย่ชิง ส่วนภายในโถงกลางนั้น เหล่าพี่น้องตระกูลเย่ผู้อาจหาญได้มารวมตัวกันพร้อมหน้าพี่ใหญ่เย่จื่อหลิน นั่งประจำตำแหน่งข้างท่านแม่ ใบหน้าเคร่งขรึมของเขายังคงมีความองอาจแต่ดวงตากลับฉายแววภาคภูมิใจในตัวน้องสาวและน้องเขย พี่รองเย่หรงเหยา และ พี่สามเย่ลู่หลาน นั่งถัดมา ทั้งคู่ต่างยกจอกสุราขึ้นดื่มพลางสนทนาถึงแผนการขยายการค้าหลังจากนี้ด้วยความคึกคะนอง"เจ้าสี่... ข้าล่ะนับถือใจเจ้าจริงๆ ที่กล้าซัดทหารของใต้เท้าหลี่จนดาบหั
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 75 การพังทลายของตระกูลหลี่
บทที่ 75 การพังทลายของตระกูลหลี่บรรยากาศกลางตลาดใหญ่เมืองเปียนเฉิงในยามนี้ดูราวกับสนามรบที่ไม่มีการหลั่งเลือด ทว่าเต็มไปด้วยกระแสคลื่นความกดดันที่ถาโถมเข้าใส่กันระหว่างตระกูลเย่ผู้มั่งคั่งและขบวนทหารของใต้เท้าหลี่ผู้กุมอำนาจในกรมคลัง เสียงฝีเท้าของทหารลาดตระเวนที่ขยับดาบในฝักดังเคร้งคร้างสลับกับเสียงซุบซิบของชาวบ้านที่ยืนล้อมรอบเป็นวงกว้าง ทุกสายตาต่างจ้องมองไปยังสตรีร่างโปร่งบางทว่าแผ่ซ่านพลังกดดันอันมหาศาลอย่าง เย่อันฉี ที่ยืนเผชิญหน้ากับใต้เท้าหลี่อย่างไม่สะทกสะท้าน"เจ้า... เจ้าบังอาจกล่าวหาข้าด้วยวาจาพล่อยๆ เช่นนี้รึ!" ใต้เท้าหลี่แผดเสียงตะโกนจนหน้าดำหน้าแดง นิ้วมือที่สวมแหวนหยกมันวาวชี้หน้าอันฉีด้วยความสั่นเทา "หลักฐานปลอม! บัญชีนั่นต้องเป็นสิ่งที่เจ้ากุเรื่องขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายสนมหลี่เฟยและข้า ใครบ้างจะไม่รู้ว่าตระกูลเย่ของเจ้าพยายามจะกุมอำนาจผูกขาดการค้าสมุนไพรในเปียนเฉิงมานานแล้ว!""หากใต้เท้าคิดว่าหม่อมฉันกุเรื่องขึ้นมา เช่นนั้นโปรดมองไปที่ชายผู้นั้นด้วยตาของท่านเองเถิดเจ้าค่ะ" อันฉีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกพลางโบกมือเป็นสัญญาณทันใดนั้นเอง ชายรูปร่างผอมกะหร่องในสภาพสะบักส
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 74 ความพิโรธของเย่ชิง
บทที่ 74 ความพิโรธของเย่ชิงบรรยากาศยามบ่ายแก่ๆ ในจวนตระกูลเย่บัดนี้ดูจะเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน แม้แสงแดดภายนอกจะยังคงแผดเผา แต่ภายในโถงรับรองกลับปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกแห่งความกดดัน ท่านแม่เย่ชิง ผู้นำหญิงแห่งตระกูลเย่ผู้ทรงอิทธิพล นั่งประทับอยู่บนเก้าอี้ไม้ชิงชันตัวเขื่อง ใบหน้าที่มักจะมีรอยยิ้มอย่างผู้ใจดี บัดนี้กลับนิ่งสนิทราวกับรูปสลักน้ำแข็ง ดวงตาคู่คมจ้องมองไปยังบุตรสาวและลูกเขยที่เพิ่งกลับมาจากภารกิจสืบสวน อย่างไม่กระพริบบนโต๊ะหินอ่อนตรงหน้าท่านแม่ มีม้วนกระดาษรายชื่อและเศษผ้าที่ปักตราสัญลักษณ์ตระกูลเย่ซึ่งอันฉีเก็บมาจากร้านโอสถพันปีวางอยู่"ดังนั้น... พวกเจ้ากำลังจะบอกแม่ว่า มีคนบังอาจใช้ชื่อเสียงร้อยปีของตระกูลเย่ ไปทำเรื่องต่ำช้าอย่างการขนส่งสมุนไพรพิษเพื่อทำลายพระสนมเอกอย่างนั้นรึ?" เสียงของเย่ชิงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังจนแจกันกระเบื้องเคลือบที่วางอยู่ใกล้ๆ สั่นระริก"เจ้าค่ะท่านแม่" เย่อันฉี ยืนตัวตรง แววตาของนางไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความแค้นเคืองที่สุมอยู่ในอก "พวกมันเป็นคนต่ำช้า ที่จงใจลากตระกูลเราไปลงเหว หากหม่อมฉันและท่านพี่อี้หานไม่บังเอิญเข้าไปพบความลับนี้เข้า ป่านนี้ชื่อ
ทะลุมิติมาเป็นน้องเล็กสายบวก บทที่ 73 การตรวจสอบในเขตการค้า
บทที่ 73 การตรวจสอบในเขตการค้าแสงแดดยามบ่ายที่สาดส่องลงมายังถนนหินอ่อนของเขตการค้าเมืองเปียนเฉิงดูจะร้อนระอุเป็นพิเศษ ทว่าความร้อนของอากาศยังมิอาจเทียบได้กับรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากตัวของ เย่อันฉี นางเดินก้าวฉับๆ นำหน้าขบวนเล็กๆ ที่พยายามทำตัวให้กลมกลืนกับฝูงชนที่สัญจรไปมาอย่างคับคั่ง ในมือนางกำม้วนกระดาษรายชื่อร้านค้ากบฏที่ได้รับมาจากหลันกุ้ยเฟยจนข้อนิ้วซีดขาว"อันฉี... เจ้าเดินช้าลงหน่อยเถิด ข้า... ข้าตามไม่ทันแล้ว" เสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงดังมาจากด้านหลัง ซ่งอี้หาน บัดนี้สวมชุดผ้าฝ้ายธรรมดาและหมวกปีกกว้างเพื่ออำพรางใบหน้า ทว่าสิ่งที่ขัดกับความเรียบง่ายคือท่าทางของเขาที่ดูเหมือนคนใกล้จะสิ้นลม มือหนาข้างหนึ่งยันพนักงานไม้เท้าไม้ไผ่ที่พึ่งไปหาซื้อมาได้ระหว่างทาง อีกข้างกุมขาซ้ายที่เขาอ้างว่าปวดแปลบปลาบ ทุกครั้งที่ต้องก้าวเดินผ่านหน้าผู้คน"ท่านพี่! เราออกมาทำงานสำคัญนะเจ้าคะ มิใช่มาเดินเล่นในสวน" อันฉีหันมาดุสามีด้วยสายตาคมกริบ "หากท่านมัวแต่ชักช้า ร้านโอสถพันปี ที่อยู่ข้างหน้านั่นจะไหวตัวทันเสียก่อน ข้าล่ะสงสัยนัก ยามอยู่ในห้องนอนท่านยังมีแรงดึงข้าไว้ได้ทั้งคืน แต่ยามต้องเดินตลา
Anda juga akan menyukai
ทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น35.1K Dibacaกลรักร้ายเสด็จอาเล็ก
อีปี้ถังถัง65.7K Dibacaแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M Dibacaคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง29.0K Dibacaสตรีร้ายกาจเช่นข้าขอคืนท่านให้รักแรก
ปกแดง184 Dibacaเกิดใหม่ขอเป็นองค์หญิงตัวประกันที่จักรพรรดิโปรดปราน
ต้าซินซิน1.2K Dibacaเกิดใหม่ทั้งทีก็ใช้ชีวิตให้ดีเอาตัวรอดไปวันๆ
หรงเย่า / นาย่า81 Dibacaเมื่อนางร้ายตัดใจเหตุใดท่านอ๋องต้องรั้งเอาไว้ด้วย
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน55 Dibaca
