Share

รับขวัญเข้าสกุลเหยียน

last update publish date: 2026-08-03 12:26:39

5วันหลังจากนั้นร่างกายที่เริ่มดีขึ้นก็เริ่มจัดการทำความสะอาดบ้านเพื่อสุขภาพที่ดีของเจินเจิน เรือนร่างผอมแห้งที่ลมพัดมาทีแทบปลิดปลิวทำนางหยิบจับอะไรนิดหน่อยก็รู้สึกเหนื่อย

“ฟางหรง“ เสียงเรียกหน้าประตูทำนางหันไปมอง ก่อนจะหันไปมองแขกผู้มาเยือน พบว่าเป็นพ่อสามีและภรรยาลอง

”คาราวะพ่อสามี คาราวะแม่รอง“ นางจดจำทุกคนได้จากในความฝัน

”หรงเอ๋อ ข้าสองคนต้องขออภัยที่มาเยี่ยมเจ้าช้า แม่รองกับพ่อสามีเจ้ามารับหลานน้อยเข้าตระกูล“ หลานเฟินรีบเข้ามาประคองร่างผอมบางของสะใภ้สี่บ้านใหญ่

“เชิญข้างในก่อนเจ้าค่ะ” ดีที่นางปัดกวาดในบ้านเรียบร้อย จึงพอมีที่ต้อนรับพ่อสามีและแม่รอง นางยกน้ำชามาให้ก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มบุตรสาวออกมาต้อนรับ อย่างไรเจินเจินก็ยังมีท่านปู่และย่ารอง

”แม่นางน้อยเจินเจินเจ้าค่ะ“ มือเหี่ยวย่นของเหยียนหย่งเล่อเอื้อมมารับหลานสาวที่กำพร้านัก ถูกผลักไสให้ออกมาลำบากลำบนกับคนเป็นแม่สองคน

”เหยียนเจินเจิน สิ่งของล้ำค่างั้นรึ เป็นมงคลดีสิ่งนี้ปู่มอบให้เจ้าเป็นของรับขวัญแทนสกุลเหยียน“ ถุงเงินห่อสีแดงถูกวางไว้บนอกทารกน้อย เฟิงหรงรู้สึกซึ้งน้ำใจนัก อย่างน้อยการมาอยู่ที่นี่ของนางก็พอเจอคนมีเมตตา

”ส่วนนี่ของย่ารอง ผ้าไหมทอมือกับเครื่องประดับเงินนี้เพื่อภายหน้าเจินเจินน้อยจะได้มีของสินเดิมติดตัวเสียหน่อย“ นางทำความเคารพพ่อเฒ่าเหยียนและแม่รองอย่างน้อบน้อม

”หรงเอ๋อ เรื่องเจ้าสี่เจ้าอย่าเป็นกังวลไป ข้าเองกำลังตามข่าวอยู่ ไม่มีรายงานจากทางการเรายังพอมีหวัง“ หย่งเล่ออยากช่วยให้มากกว่านี้ แต่ลำพังการดูแลสองบ้านก็ถือว่าลำบากพอสมควร ยิ่งบรรดาหลานๆเริ่มโตต้องเข้าหอศึกษายิ่งมีค่าใช้จ่ายมากมาย

”ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ ข้ายังมีเพื่อนบ้านที่ดีอย่างท่านยายลี่ อยู่กับเจินเจินน้อยก็ไม่เหงามาก เดิมทีข้าเองตั้งใจจะปลูกผักขาย แต่รอร่างกายแข็งแรงอีกนิด ท่านพ่อไม่ต้องเป็นกังวลไปเจ้าค่ะ“ นางเข้าใจดีทุกคนต่างมีภาระ นางเองก็ต้องสู้และยืนหยัดเองให้ได้

”ลำบากเจ้าแล้วจริงๆหรงเอ๋อ“

หลังจากพ่อสามีพาภรรยารองกลับไป นางเองก็เริ่มจัดที่ทาง เดิมทีบ้านหลังนี้ไม่มีห้องแยกมีเพียงห้องนอนโล่งๆเห็นทีว่าหากเริ่มขายผักได้ต้องปรับปรุงเสียใหม่

”อาหรง“ เสียงลู่หลินสะใภ้บ้านแม่เฒ่าบี่มาเรียกนางอยู่หน้าบ้าน นางจึงอุ้มบุตรสาวออกมาด้วย

“พี่หลิน เชิญข้างในเจ้าค่ะ” นางเชื้อเขิญเข้ามาในบ้าน ก่อนจะเตรียมน้ำชามาวาง

“หืม เดี๋ยวนี้เจ้ามีของพวกนี้แล้วหรือเดิมทีเจ้าบอกข้าว่าหากเจ้าทำการค้าได้จะให้ข้าพาไปเลือกซื้อ” นางลู่หลินที่อุ้มเจินเจินอยู่ถามอย่างแปลกใจ

“พ่อสามีข้ามาเยี่ยม แม่รองจึงนำติดมือมาให้เจ้าค่ะ” ไม่รู้จะอ้างอะไร นางจึงอ้างคนที่พึ่งกลับไปเพียงไม่นานแทน

“อ๋อ ดีจริงเชียวคนพึ่งคลอดเช่นนี้น้ำอุ่นจำเป็นมากมาย” ดูเอาเถิด ว่าชีวิตเฟิงหรงแล้งแค้นขนาดที่แม้แต่ชุดชาในบ้านก็ไม่มี ถ้วยชามกินข้าวมีเพียงสองใบ เรื่องข้าวปลาไม่ต้องพูดถึง ธัญพืชต้มเกลือคืออาหารที่กินทุกวัน

“ข้าเกือบลืม แม่สามีให้ข้ามาแจ้งแก่เจ้า หากเจ้าปลูกผักขายมีคนบ้านหานที่อาสารับสิ่งของไปส่งในตลาดให้ แม่สามีข้าไปคุยให้แล้ว เขาคิดเพียงหนึ่งส่วนสี่ของราคาของทั้งหมด” นางรีบแจ้งข่าวดีแก่เด็กสาวข้างบ้านที่ชะตาอาภัพนัก

“เช่นนั้นหมายความว่า หากข้าขายได้ห้าสิบอีแปะข้าจะได้รับเงินเพียงสามสิบเจ็ดอีแปะใช่หรือไม่เจ้าคะ“ ลู่หลินพยักหน้า

”ไว้รอให้แม่นางน้อยโตอีกหน่อย เจ้าค่อยเข้าไปขายเองบ้านหานมิว่าอันใด แต่ตอนนี้อยากช่วยเจ้าและเจินเจินมากกว่า“ นางยิ้มด้วยความดีใจถึงอย่างไรก็มีรายได้เข้ามาอยู่ดี

”พี่หลินเจ้าคะ หากวันพรุ่งนี้ข้าจะฝากเจินเจินสักเดี๋ยวได้หรือไม่เจ้าคะ พ่อสามีข้ามอบเงินขวัญถุงให้เจินเจินข้าจะไปดูผ้ามาเย็บเสื้อให้ลูกเสียหน่อย“ จริงๆนางอยากไปสำรวจตลาดเสียมากกว่า อยากรู้ว่าพอจะหารายได้จากทางใดได้บ้าง

”ได้สิ เจ้าไปขึ้นเกวียนท่านลุงหานได้ จ่ายเพียง2อีแปะเท่านั้น“ หากไปตลาดค่อยไปดูของใช้ที่จำเป็น สมองไพล่คิดไปถึงไข่มุกและอัญมณี ในมิติลับหากแบ่งออกมาขายเสียหน่อยคงไม่เป็นอะไร

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่สามีหนีไปรบ   ENDข้าสมควรสร้างวัดกี่วัดดี

    ร่างหนาอุ้มเซี่ยอวี๋หลินขึ้นบนรถม้า จุดมุ่งหมายคือแคว้นอวี๋ โดยมีพี่ชาย น้องชาย และคนสนิทที่ติดตามมาด้วยเท่านั้น“ท่านแม่ทัพ ข้าไม่เป็นไร” ตลอดเวลาที่นางอยู่ในอ้อมอกแกร่ง รับรู้ได้ถึงหัวใจที่เต้นระรัวแขนแกร่งกอดรัดนางแน่นมาพร้อมกับความสั่นสะท้าน“อวี๋หลิน ภาพนั้นยังติดตา ข้านึกไม่ออกเลยหากไม่มีเจ้าชีวิตข้าจะเป็นอย่างไร” นางเข้าใจเขาดี นอกจากต้องทนดูเหล่าทหารร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ตายต่อหน้าต่อตา วันที่ฝังดินกลบร่างผู้ให้กำเนิดก็คงจะเป็นเรื่องที่ยากจะทำใจ“ตอนนี้ข้าอยู่ตรงนี้ ข้ายังอยู่กับท่าน” มือบางลูบใบหน้าคมเข้ม ที่แววตาแดงก่ำ ภาพที่นางรับคมดาบแทนเขายังอยู่ในหัวสมอง สายตาคมจดจ้องนางคล้ายจะมองให้แน่ใจว่าตรงนี่คือนางจริงๆ ก่อนจะปลดเสื้อเกาะออกช้าๆ ลอยขาดจากการทำศึกเป็นช่องว่างให้คนชั่วอย่างองค์รัชทายาทฟาดฟันลงมาได้ ”ผิวสวยๆของเจ้า ทั้งมีบาดแผลทั้งเขียวช้ำ“ เขาพูดไม่ผิด ตอนนี้ยอมรับว่านางระบมไปทั้งตัว หน้าท้องเรียบยังเขียวช้ำจากถูกคมดาบกระแทก ไหล่ขวาถูกคมมีดฟาดลงมาจนเลือดไหลไม่หยุด แม้ไกลหัวใจแต่ใบหน้านางซีดเซียวนัก”หากท่านทำแผลให้ข้า ข้าคงหายเร็วขึ้น“ เขาดึงนางเข้ามากอด ก่อนเปิดดูบ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่สามีหนีไปรบ   ชาตินี้ไม่ขอยุ่งเกี่ยว

    แม้จะพักผ่อนกันได้ไม่เต็มที่ แต่เหล่าทหารเต็มใจเคลื่อนทัพไปวังหลวง ด้านหน้าประตูมีทหารเฝ้าระวังแน่นหนาทั้ง กวงโหว โหลวหนิงหลงและเซี่ยอวี๋หลิน สายตานางจดจ้องเพียงแต่ใต้เท้าหานซั่ว ”ฮ่องเต้ไม่มีคำสั่งให้พวกเจ้าเข้าพบ!!“ ชายแก่แม้ใจเต้นระทึก เพราะทหารเกือบ5แสนนายพร้อมบุกเข้าวังหลวงทุกเมื่อ”เช่นนั้นก็ดี ได้รับสาร์นที่ข้าส่งแล้วแต่ยังมีใจปกป้องคนผิด อย่าหาว่าข้าไม่เตือน!!“ โหลวหนิงหลงไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ยามนี้เขาพร้อมกลายเป็นกบฏแผ่นดิน!!“ท่านแม่ทัพ เจ้ากำลังทำตัวเยี่ยงกบฏ” ใต้เท้าหานที่ถูกส่งออกมาให้เจรจายังพูดจาวกวน“แล้วการที่องค์รัชทายาทส่งพวกข้าไปตาย เพียงเพราะอยากครอบครองวังหลวง โดยใช้กบฏแคว้นฉีและแคว้นต้าเซียนเป็นตัวล่อ เจ้าคิดว่า…คนเช่นนั้นควรเรียกว่าอะไร” สายตาคมกร้าวสาดซัดใส่เหล่าทหารที่ตอนนี้เริ่มลังเลว่าควรอยู่ฝั่งไหน“คนไม่ได้ถูกเลือกให้อยู่สนามรบโชคดีไปเพราะยังมีชีวิตอยู่ดี แต่คนที่ไปรบแล้วไม่ได้กลับมาเพียงเพราะอยากปกป้องบ้านเมือง กลับโดนทิ้งให้ตายอย่างเดียวดาย ใต้เท้าหานคิดว่า…ข้าควรถล่มที่นี่ให้ราบคาบหรือไม่” เหล่าทหารที่มีใจภักดิ์กับแม่ทัพใหญ่แนวหน้าของวังวิ่งออกมาเป

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่สามีหนีไปรบ   ไม่อาจฝืนชะตา

    มือบางเอื้อมไปหยิบน้ำวิเศษจากมิติลับ ก่อนจะดึงเขาให้หลบใต้ต้นไม้ใหญ่ จากนั้นยัดผ้ากลางเก่ากลางใหม่เข้าปากผู้เป็นสามี “ข้าต้องหักลูกธนูนี้ให้สั้นที่สุด แม้ใจจริงข้าจะอยากผ่ามันออกเสียเดี๋ยวนี้ก็ตาม แต่เพราะกองทัพแม่ทัพกวงโหวยังมาไม่ถึง ข้าทำได้แค่ยื้อเวลา” เขาพยักหน้ารับ ก่อนจะเอื้อมมือขอเป็นฝ่านหักก้านธนูทิ้งเอง นางจึงยินยอมให้เขาทำ ก่อนจะผสมยาฆ่าเชื้อและยาแก้อักเสบด้วยความไว ปึก!! อึกกก!! ใบหน้าเจ็บปวดของเขาทำนางแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ นางเทน้ำวิเศษในมิติลับรดลงบนบาดแผลเพื่อให้เขาทุเลา ก่อนจะดันเข็มฉีดยาลงบริเวณหัวใหล่อีก1เข็ม ”ท่านรอข้าตรงนี้“ นางหาทำเลเหมาะๆเป็นป่าหญ้ารกทึบ ก่อนจะลากร่างหนาไปซ้อนไว้ในนั้น”เจ้าอย่าไป!” เขาใช้แรงที่มีอันน้อยนิดดึงนางไว้“ท่านวางใจ ข้าไม่มีทางตายง่ายๆ เพียงแค่ยื้อเวลารอท่านแม่ทัพกวงเท่านั้น” นางยัดขนมปังและนมใส่มือให้เขา รวมถึงน้ำเปล่าที่หยอดยาลงไปให้อีกด้วย“รอข้าที่นี่ ข้าจะรีบกลับมา ท่านกินน้ำให้เยอะที่สุด“ นางวิ่งออกไปอีกทางก่อนจะเป่าปากเรียกม้าให้มาหา เมื่อขึ้นบนหลังม้าได้ นางอาศัยความพิเศษที่ได้รับมาจากห้วงมิติ ยกธนูขึ้นยิงเหล่าแม่ทัพทีละคนอย

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่สามีหนีไปรบ   ข้าไม่สั่งเจ้าห้ามตาย!!

    ”ฮูหยิน หากจะขอกองทัพข้า ข้าคงต้องบอกว่าให้เจ้าได้ไม่ทั้งหมด เพราะราษฏรแคว้นอวี๋ก็ยังต้องการเหล่าทหารดูแล“ นางคอตกทันทีแต่ก็เข้าใจได้ บ้านเมืองใครใครก็รัก นางจึงพยักหน้าอย่างเข้าใจ”แต่ข้าสามารถหานักรบฝีมือดี ดุดัน ให้เจ้าได้แปดหมื่นนาย คนพวกนี้เป็นนักรบแดนตาย ถูกฝึกมาอย่างดี หากเจ้ารับปากว่า…เจ้าจะรักษาพ่อข้าจนหาย ข้ายินดียกตราผู้นำกองทัพเงาให้เจ้า!!“ รอยยิ้มอ่อนๆระบายบนใบหน้างาม ก่อนนางจะขยับลุกขึ้นยืนและทำความเคารพท่านแม่ทัพกวงโหว“ข้าจะรักษาชีวิตท่านอ๋อง ให้เที่ยบเท่าชีวิตเจ้าค่ะ” ใช้เวลากว่า5วัน กว่าคนที่โดนพิษไข้จะดีขึ้น ห้าวันที่ผ่านมานางทั้งดูแลท่านอ๋องอย่างจับตาทุกวินาที ไหนจะให้อาอี๋ไปหาข่าวอีก เรียกว่าเหนื่อยจนสายตัวแทบขาดแต่นางไม่เคยท้อ“ชาวบ้านที่อพยพมา ส่วนใหญ่มาจากอำเภอฮัวเจ้าค่ะ พวกเขาบอกว่าแม้ค่ายจะแตกแต่ทหารส่วนใหญ่ยังสู้ไม่ถอย กระจ่ายกันอยู่ตามแนวชายแดน ฮูหยิน เราอาจมีหวังเรื่องแม่ทัพเซี่ยเว่ยคุนเจ้าค่ะ” นางพยักหน้าเห็นด้วยตราบใดที่ไม่พบศพนางก็จะยังไม่ถอดใจ ชาติที่แล้วเคว้งคว้างขนาดไหนยามไม่มีพ่อแม่ ชาตินี้นางจะทำเต็มที่เพื่อยื้อพวกท่านเอาไว้“ท่านอ๋องทรงมีรับสั่งใ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่สามีหนีไปรบ   ช่วยชีวิต

    ”ป้าจางเจ้าคะ ท่านป้ามีไข้อ่อนๆนี่เป็นยา ให้ท่านกินเสียหน่อยไว้อาหารเสร็จค่อยปลุกเจ้าค่ะ“ ทุกอย่างนางทำอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และยังพร้อมตั้งรับเสมอ เพราะตอนนี้ชีวิตนางกำลังเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง มีอีกหลายชีวิตให้นางรับผิดชอบทุกอย่างนางจึงคิดให้ถี่ถ้วน”ฮูหยินอยู่หรือไม่ขอรับ มีข่าวจากกองทัพขอรับ!!“ ผ่านมาเกือบแรมเดือนที่นางมาอยู่ที่นี่ จู่ๆวันนี้ก็มีเสียงเรียกของทหารทำนางรีบออกมาดู ก่อนพบว่าทหารที่พานางมาส่งบ้านนายอำเภอเมื่อคราแรกที่มาแคว้นอวี๋ยืนอยู่พร้อมทหารอีกสองนาย“มีข่าวเช่นนั้นหรือ” นางแทบเปลี่ยนจากเดินเป็นวิ่ง“ข้าไปลาดตระเวนตามชายแดนฝั่งใต้ พบคนของแม่ทัพโหลวดักรออยู่ก่อนแล้วพร้อมจดหมายขอรับ” กระดาษแผ่นนึงถูกยื่นมาตรงหน้า ก่อนนางจะรับไป“หากฮูหยินมีสิ่งใดอยากฝาก ไปให้ข้าที่ค่ายทหารได้ขอรับ” นางพยักหน้ารับก่อนรีบนำจดหมายไปเปิดอ่าน“จดหมายว่าอย่างไรบ้างอาหลิน” โหลวหลีชงและโหลวมู่ฮวาที่บัดนี้ท้องโตขึ้นอีกนิดรีบเดินออกมาหานาง เซี่ยอวี๋หลินใช้เวลาอ่านจดหมายเพียงครู่ก่อนหันมามองแม่สามีทั้งน้ำตา”กบฏที่แคว้นต้าเซียนยอมจำนนแล้วเจ้าค่ะ แต่ที่ท่านแม่ทัพยังไม่อาจกลับมาได้ เพราะ…แคว้นฉ

  • ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่สามีหนีไปรบ   เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

    ”ฮูหยิน ข้าต้องขอประทานโทษาจริงๆที่ไม่ไว้ใจท่าน เชิญท่านพักผ่อนเถิด“ แม่ทัพกวงโหวยิ้มด้วยความยินดี ทหารทุกคนล้วนคาราวะนางอย่างขอบคุณ”สิ่งใดที่ข้าพอจะตอบแทนบุญคุณได้ ข้ายินดีเจ้าค่ะ“ นางเดินออกมาจากค่ายทหารก่อนมองไปยังชายแดนที่มีแม่น้ำขวางกั้น ในใจภาวนาให้ทุกคนที่อยู่สนามรบปลอดภัย จากนั้นนายทหารจึงนำทางไปบ้านท่านนายอำเภอ เมื่อถึงใจกลางหมู่บ้าน ร้านค้าบางร้านเริ่มปิด นางจึงคิดว่าข่าวสงครามที่เมืองหลวงอาจมาถึงแคว้นอวี๋จึงทำให้พ่อค้าแม่ค้าเกร็งข้าวของไว้ขายเอากำไร ไม่ว่ายุคสมัยไหนการเอาเปรียบก็มีทั้งนั้น”ท่านคือฮูหยินน้อยแม่ทัพโหลวหนิงหลงใช่หรือไม่“ ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาหานางเมื่อนางอาสาลงไปยืนรออยู่เพียงครู่”เจ้าค่ะ ข้าเซี่ยอวี๋หลิน เป็นบุตรสาวแม่ทัพเซี่ยและเป็นฮูหยินแม่ทัพโหลวหนิงหลงเจ้าค่ะ” นางทำความเคารพอย่างน้อบน้อม “ข้าได้รับจดหมายจากท่านแม่ทัพแล้วเมื่อหลายวันก่อน ที่นี่มีบ้านเวนคืนอยู่หลายหลัง ไม่ทราบว่าฮูหยินปลงใจจะซื้อหรือไม่” นางพยักหน้ารับ มีบ้านเป็นหลักเป็นแหล่งย่อมดีกว่าพากันไประเหเร่ร่อน และเมื่อตั้งใจจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นี่นางต้องคิดเผื่อบ่าวไพร่ทั้งสองสกุล“ข้ายินด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status