ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่สามีหนีไปรบ

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่สามีหนีไปรบ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-06
โดย:  ภัสสพิชชาจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
10
4 การให้คะแนน. 4 ความคิดเห็น
67บท
9.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

อ้ายฉิงเธอบริจาคสมบัติทั้งหมดให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า สามีจึงบีบคอเธอจนตายคามือ ร่างบางทะลุมิติมาอีกภพนึง และได้ของขวัญเป็นทารกน้อย เสียอย่างเดียว!! สามีกลับหายสาบสูญจนต้องเลี้ยงลูกคนเดียว!!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

เฟิงหรง

ชีวิตของอ้ายฉิงช่างน่าสงสาร เมื่อสามีร่วมมือกับน้องสาวต่างแม่วางยาเธอเพราะต้องการสมบัติ แต่เธอที่รู้ว่ากำลังจะตายนำเงินทองที่มีมากมายไปซื้อของเล่นและอาหารบริจาคบ้านเด็กกำพร้าจนเกลี้ยง สามีที่คิดว่าเป็นคู่ชีวิตที่ดีกลับโมโหจนบีบคอเธอตายคามือ โดยมีน้องสาวยืนยิ้มอย่างสะใจ!!!

“พวกแก จะไม่ได้อะไรจากฉันสักบาทเดียว” วูบ ความรู้สึกชวนอ้วกแบบนี้ทำเธอทรมานจนแทบขาดใจ ก่อนจะสำลักลมหายใจขึ้นมาเสียก่อน

“แคร่ก แคร่ก” ลำคอแห้งผากจนต้องกลืนน้ำลายหลายๆที ดวงตาหนักอึ้งพยายามมองสิ่งมีชีวิตที่ดิ้นดุ๊กดิ๊กตรงแขน

“นางฟื้นแล้ว ตาเฒ่า เราช่วยนางได้แล้ว” เสียงหญิงชราตะโกนก้อง สายตาหวานกวาดมองบริเวณรอบบ้านกลางเก่ากลางใหม่อย่างอดสู

”ที่ไหนวะเนี่ย!!“ รู้สึกเจ็บแปลบตรงใจกลางร่างกาย ก่อนจะมองห่อผ้าที่มีทารกตัวเล็กจ้องมองเธอตาแป๋ว

“ฟางหรงตอนเจ้าหยุดหายใจไปข้าแทบอยากกัดลิ้นตาย” แม่เฒ่าคนนึงที่มองเธออย่างเวทนา

“ยายที่นี่คือ…” เธอหลับตาและลืมขึ้นถี่ๆแต่ภาพตรงหน้าก็ไม่เปลี่ยน ความเจ็บปวดทำเธอมั่นใจว่าไม่ได้ฝัน

“อั้ยหยา!! ธาตุในร่างกายผันแปรจนสติเลือนลางเป็นแน่เจ้าพักสักนิดเถิด” นางไม่เข้าในสิ่งที่คุณยายผู้นี้พูด แต่ร่างกายก็อ่อนแอจนยอมหลับไปอีกครั้ง

ในความฝัน

เธอยืนดูสาวน้อยอายุเพียง17ปี ที่ถูกแม่เลี้ยงขายให้สกุลเหยียน เมื่อเข้ามาเป็นสะใภ้ที่สามีไม่เต็มใจนางถูกกดขี่ให้ทำงานบ้านจากแม่สามี ไหนจะเหล่าพี่สะใภ้ที่ร้ายกาจ ยามสามีอยู่นางยังมีเขาคอยปรามคนที่บ้าน จนพ่อสามีที่เห็นความขัดแย้งเล็กๆตัดสินใจซื้อทาสมาช่วยงานบ้าน ชีวิตของฟางหรงจึงไม่ลำบากมากนัก ถึงไม่ได้รักกับสามีแต่เขาก็ไม่ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจติดจะเงียบขรึมเสียด้วยซ้ำ เมื่อนานวันเข้าพ่อสามีที่มีสองบ้านเริ่มติดหลานที่บ้านรองแจจนไม่ค่อยกลับเรือน แม่สามีบังคับให้มีหลานเพื่อสืบทอดสกุลเหยียนไม่ให้แพ้บ้านรอง ยาบำรุง ยาปลุกกำหนัดที่แม่สามีหามาให้ทำให้คืนนึงนางมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ชีวิตเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ แต่สามีกลับถูกเรียกตัวไปรบ!! ในวันที่นางรู้ตัวว่าท้องพอดี

แรกๆยังพอมีข่าวคราวบ้าง แต่หลังจากไปได้สองเดือนสงครามที่ชายแดนรุนแรงขึ้น สามีไม่เคยส่งข่าวมาอีกเลย จนนางท้องโตจวนคลอด ซินแสประจำตระกูลดูดวงลูกนางแล้วบอกว่าดวงไม่สมพงศ์คนในบ้านทำให้คนในบ้านเจ็บป่วย หนำซ้ำนางยังทำงานไม่ได้ สามีก็ไม่ส่งเงินกลับมา ความใจดำเริ่มปรากฏ เด็กสาวอย่างฟางหรงถูกขับไล่ออกจากเรือน มีพ่อสามีช่วยหาบ้านใหม่ให้อย่างเวทนาลูกสะใภ้และหลาน คนท้องที่แทบไม่ได้กินของดี เกิดเจ็บท้องคลอดกะทันหัน ได้แม่เฒ่าข้างบ้านช่วยทำคลอด คนเป็นแม่ที่ทนความเจ็บปวดไม่ไหว ทันทีที่ได้ยินเสียงลูกร้อง นางหมดลมหายใจทันที

“เฮือก!!” เธอลืมตาตื่นพร้อมน้ำตาอาบแก้ม ใช่แล้วเธอต้องตายจากชาติที่แล้วและตอนนี้วิญญานทะลุมิติมาอยู่ในร่างเด็กสาวอย่างฟางหรงเรียบร้อย ท่ามกลางความมืดมิดที่มีเพียงแสงตะเกียงริบหรี่ เธอมองเด็กทารกที่ชาติที่แล้วเธออยากมีแทบตาย แต่ถูกสามีวางยาจนร่างกายทรุดโทรมไม่สามารถอุ้มท้องได้ แต่ในชาตินี้เธอมีลูก ลูกที่เธออยากมีมาตลอด!! นี่คงจะเป็นผลบุญที่เธอบริจาคทรัพย์สินและพินัยกรรมให้บ้านเด็กกำพร้ากระมัง

“แล้วจะเอาไงต่อวะเนี่ย” แรงจะลุกยังแทบไม่มี ความเจ็บปวดจากน้องสาวและสามียังอัดแน่นในอก แต่เมื่อเด็กน้อยเริ่มเบะปากเธอจึงค่อยๆประคองอุ้มขึ้นมาแนบอก

“สาวน้อยหรือ มีชื่อแซ่หรือยัง” เธอคาดว่าคนเป็นแม่คงสิ้นใจก่อนได้ตั้งชื่อ

“เจินเจิน เจ้าชื่อเจินเจิน” ไม่รู้ทำไมนางกลับรู้สึกพูดภาษาโบราณได้อย่างคล่องปาก

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Musikapan Chittima
Musikapan Chittima
สนุกทั้งสองเรื่องค่ะ นอ.เก่ง พึ่งพาตัวเองได้
2026-09-28 22:53:52
1
0
Phunnee Saisakpong
Phunnee Saisakpong
สนุกดี อ่านเพลิน
2026-08-23 19:18:54
1
0
TanKungXD
TanKungXD
เนื้อเรื่องกระชับ ไม่ยาวทำให้ไม่น่าเบื่อ อ่านสนุก
2026-08-18 03:00:00
0
0
P JR
P JR
สนุก สั้น กระชับ ขำที่พอ.ครั้งเดียวติดลูก ทั่งสองรอบ 5555 เชื้อแรงเหลือเกิน เดาว่าหลังจากกลับมา ลูกคงหัวปีท้ายปี นอ. ได้ท้องไม่พักแน่ๆ
2026-08-13 10:12:52
0
0
67
เฟิงหรง
ชีวิตของอ้ายฉิงช่างน่าสงสาร เมื่อสามีร่วมมือกับน้องสาวต่างแม่วางยาเธอเพราะต้องการสมบัติ แต่เธอที่รู้ว่ากำลังจะตายนำเงินทองที่มีมากมายไปซื้อของเล่นและอาหารบริจาคบ้านเด็กกำพร้าจนเกลี้ยง สามีที่คิดว่าเป็นคู่ชีวิตที่ดีกลับโมโหจนบีบคอเธอตายคามือ โดยมีน้องสาวยืนยิ้มอย่างสะใจ!!!“พวกแก จะไม่ได้อะไรจากฉันสักบาทเดียว” วูบ ความรู้สึกชวนอ้วกแบบนี้ทำเธอทรมานจนแทบขาดใจ ก่อนจะสำลักลมหายใจขึ้นมาเสียก่อน“แคร่ก แคร่ก” ลำคอแห้งผากจนต้องกลืนน้ำลายหลายๆที ดวงตาหนักอึ้งพยายามมองสิ่งมีชีวิตที่ดิ้นดุ๊กดิ๊กตรงแขน“นางฟื้นแล้ว ตาเฒ่า เราช่วยนางได้แล้ว” เสียงหญิงชราตะโกนก้อง สายตาหวานกวาดมองบริเวณรอบบ้านกลางเก่ากลางใหม่อย่างอดสู ”ที่ไหนวะเนี่ย!!“ รู้สึกเจ็บแปลบตรงใจกลางร่างกาย ก่อนจะมองห่อผ้าที่มีทารกตัวเล็กจ้องมองเธอตาแป๋ว“ฟางหรงตอนเจ้าหยุดหายใจไปข้าแทบอยากกัดลิ้นตาย” แม่เฒ่าคนนึงที่มองเธออย่างเวทนา“ยายที่นี่คือ…” เธอหลับตาและลืมขึ้นถี่ๆแต่ภาพตรงหน้าก็ไม่เปลี่ยน ความเจ็บปวดทำเธอมั่นใจว่าไม่ได้ฝัน“อั้ยหยา!! ธาตุในร่างกายผันแปรจนสติเลือนลางเป็นแน่เจ้าพักสักนิดเถิด” นางไม่เข้าในสิ่งที่คุณยายผู้นี้พูด แต่ร่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-03
อ่านเพิ่มเติม
มิติพิเศษ
ร่างบางที่นอนพักผ่อนไป1คืนเต็มๆวันนี้ค่อยมีแรงลุกมาหน่อย“อ๊ะ” จู่ๆก็รู้สึกปวดหัว นางพยายามหลับตาเพื่อบรรเทาความปวด“มาอยู่ที่นี่จะหาหยูกหายากินได้อย่างไร” วูบ เหมือนตัวนางหายวับเข้าไปที่ไหนสักแห่ง ในนั้นเหมือนป่าเขาที่อุดมสมบูรณ์ มีน้ำตก มีทุ่งหญ้า ตรงกลางมียุ้งฉางใหญ่โต เหมือนแดนสวรรณก็มิปาน“นี่มันอะไรกัน!!” เธอเดินเขาไปช้าๆก่อนจะพบสิ่งของล้ำค่ามากมาย ทั้งเมล็ดพืชพันธ์ อัญมณีสีสวยงาม ไข่มุกล้ำค่า ยารักษาโรคอาหารการกินที่อุดมสมบูรณ์จนเธออดห่อปากตื่นเต้นไม่ได้“นี่มัน ของที่เราเอาไปบริจาคให้สถานเด็กกำพร้าหนิ่” เธอเดินเข้าไปกลางทุ่งหญ้าก่อนพบบ้านหลังเล็ก1หลัง ในนั้นมีของมากมายเหมือนของที่นางบริจาคจริงๆ ทั้งเสื้อผ้า เครื่องนอน ผ้าห่ม อาหาร“เจินเจินแม่มีเสื้อผ้าให้เจ้าใส่แล้ว” ทันทีที่นางนึกถึงบุตรสาว ร่างกายนางก็กลับมายังบ้านหลังเก่าที่มีสาวน้อยเจินเจินนอนอยู่ทันที“ดีจัง ตอนแรกแม่อับจนหนทางจนอยากตายเป็นครั้งที่สอง มีตัวช่วยแบบนี้ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย” นางลอบมองออกไปด้านนอกยังไม่เห็นแม่เฒ่าลี่ฮวามานางเลยค่อยๆเดินสำรวจบ้านช้าๆ ผ้าห่มผืนบางแต่งดูสะอาดสะอ้าน ถูกตัดออกแบ่งเป็นผ้าห่อตัวหนู
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-03
อ่านเพิ่มเติม
หากมีวาสนาต่อกัน
หลังจากสอนนางอาบน้ำเจินเจินเรียบร้อยแม่เฒ่าลี่ฮวาก็มาแจ้งแก่นางว่า อีกสองวันข้างหน้าแม่เฒ่าและสามีจะเดินทางไปเยี่ยมบุตรชายอีกเมือง ทำนางใจหายไม่น้อย“เจ้าไม่ต้องห่วงไป บุตรชายข้ายังอยู่ที่บ้าน ลูกสะใภ้ข้าก็อยู่เช่นกัน มีสิ่งใดให้ช่วยเหลือไปร้องเรียกได้เสมอ” แม่เฒ่าลี่มองดูคนที่มีน้ำขังจับตา“ท่านยายเมื่อวานที่ท่านทำคลอดให้ข้า ข้าอยากตอบแทนเจ้าค่ะ” นางรู้ว่าชาวบ้านแถวนี้ไม่มีอันจะกินกันนัก ติดจะอดอยากเสียด้วยซ้ำ เพราะอยู่ไกลจากตำบลหลี่พอสมควร“ตอบแทนอันใดกันข้าช่วยเจ้าด้วยใจบริสุทธิ์ เพราะเห็นเทียนเฉินมาแต่อ้อนแต่ออก ยามก่อนชายผู้นั้นมารับของป่ากับพ่อสามีเจ้าบ่อยๆ“ เรื่องนี้นางคิดว่าร่างเดิมก็คงไม่รู้”หากมีวาสนาต่อกันอาเฉินก็ต้องกลับมาอยู่พร้อมหน้าเจ้ากับลูก อย่าท้อใจไปตราบใดที่ทางการยังไม่ออกมาแจ้งว่าสามีเจ้าไม่มีชีวิตอยู่แล้ว“ นั่นสิ ชายผู้นั้นพ่อของเจินเจิน ตั้งแต่ไปรบไม่เคยส่งข่าวมา และไม่มีประกาศผู้เสียชีวิตส่งมาที่บ้าน หรืออาจส่งมาแต่แม่สามีนางปกปิดนางเอาไว้”หากมีประกาศส่งมาที่บ้านเหยียนเล่าเจ้าคะ“ สายตาหวานหันไปมองเด็กในห่อผ้า น่าสงสารเหลือเกินเสียทั้งพ่อและแม่ตัวจริงไปเช่นนี้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-03
อ่านเพิ่มเติม
รับขวัญเข้าสกุลเหยียน
5วันหลังจากนั้นร่างกายที่เริ่มดีขึ้นก็เริ่มจัดการทำความสะอาดบ้านเพื่อสุขภาพที่ดีของเจินเจิน เรือนร่างผอมแห้งที่ลมพัดมาทีแทบปลิดปลิวทำนางหยิบจับอะไรนิดหน่อยก็รู้สึกเหนื่อย“ฟางหรง“ เสียงเรียกหน้าประตูทำนางหันไปมอง ก่อนจะหันไปมองแขกผู้มาเยือน พบว่าเป็นพ่อสามีและภรรยาลอง”คาราวะพ่อสามี คาราวะแม่รอง“ นางจดจำทุกคนได้จากในความฝัน”หรงเอ๋อ ข้าสองคนต้องขออภัยที่มาเยี่ยมเจ้าช้า แม่รองกับพ่อสามีเจ้ามารับหลานน้อยเข้าตระกูล“ หลานเฟินรีบเข้ามาประคองร่างผอมบางของสะใภ้สี่บ้านใหญ่“เชิญข้างในก่อนเจ้าค่ะ” ดีที่นางปัดกวาดในบ้านเรียบร้อย จึงพอมีที่ต้อนรับพ่อสามีและแม่รอง นางยกน้ำชามาให้ก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มบุตรสาวออกมาต้อนรับ อย่างไรเจินเจินก็ยังมีท่านปู่และย่ารอง”แม่นางน้อยเจินเจินเจ้าค่ะ“ มือเหี่ยวย่นของเหยียนหย่งเล่อเอื้อมมารับหลานสาวที่กำพร้านัก ถูกผลักไสให้ออกมาลำบากลำบนกับคนเป็นแม่สองคน”เหยียนเจินเจิน สิ่งของล้ำค่างั้นรึ เป็นมงคลดีสิ่งนี้ปู่มอบให้เจ้าเป็นของรับขวัญแทนสกุลเหยียน“ ถุงเงินห่อสีแดงถูกวางไว้บนอกทารกน้อย เฟิงหรงรู้สึกซึ้งน้ำใจนัก อย่างน้อยการมาอยู่ที่นี่ของนางก็พอเจอคนมีเมตตา”ส่วนนี่ข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-03
อ่านเพิ่มเติม
เป็นแม่ไม่ง่าย+ทิ้งลูกไม่ได้
เย็นนี้นางเลือกทำผัดไก่ใส่ขิงกินเพื่อเรียกน้ำนม วัตถุดิบทุกอย่างล้วนหยิบออกมาจากมิติลับทั้งสิ้น นางยีงคิเไม่ออกเลยว่าหากไม่มีมิตลับนางจะมีชีวิตรอดได้อย่างไร ในบ้านที่ยากจนเช่นนี้“แอ้ แอ้” ตักข้าวเข้าปากไปได้สองคำ ทารกตัวน้อยก็ร้องออกมาสุดเสียง นางพึ่งรู้ซึ้งในวันนี้ว่าเป็นแม่มันไม่ง่าย นางแทบจะตื่นทุกสอง-สามชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ ยิ่งอยู่ในยุคที่ยากแค้นเช่นนี้ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกยิ่งเหนื่อยกว่าหลายเท่า“แม่มาแล้วๆเจินเจินน้อยมาๆกินนมเสียหน่อย” นางอุ้มทารกที่เริ่มมีผิวพรรณที่ฟูฟ่องขึ้นแนบอก ก่อนจะเปิดอกที่เป็นแหล่งอาหารให้ทารกน้อยได้ดื่มกิน ปากเล็กอ้ากว้างพร้อมงับลงทันทีที่เจอสิ่งที่ต้องการ แรงดูดทำหน้านางเหยเก“กินไปพร้อมกันแล้วกันนะเจ้าลูกหมู” นางตักข้าวเข้าปากระหว่างลูกน้อยดูดกินนม สายตาหวายกวาดตามองบ้านที่นางอาศัยกับลูกแค่สองคนอย่างหวาดกลัว กลัวว่าหากมีคนคิดร้ายประตูผุพังนี้จะคุ้มภัยให้นางได้หรือไม่ ไหนขายบุรุษที่ควรจะเป็นหัวหน้าครอบครัวนั่นอีก“พรุ่งนี้แม่ต้องหาเงินมาซ่อมบ้านเสียหน่อย เจ้าอย่าดื้อนักหล่ะ อยู่กับท่านยายกับท่านป้าไปก่อนนะลูก” แม้ร่างกายจะยังไม่หายดีนักแต่นางจะอยู่เช่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-03
อ่านเพิ่มเติม
แม่สามี
หลังจากฝากทองแม่เฒ่าลี่ไปขาย นางก็เริ่มหยิบจับสิ่งของในมิติพิเศษมาใช้และไม่มีใครสงสัย แม้พวกหม้อไห นางจะยังไม่กล้าใช้ก็ตาม”วันนี้แม่ต้องเริ่มปลูกผักแล้วนะเจินเอ๋อ เจ้านอนมองดูแม่อยู่ตรงนี้นะ“ นางเอาบุตรสาวใส่ไว้ในตระกร้าหวายใบใหญ่ บุด้วยผ้านิ่มพิเศษ และใช้ไม้ไผ่มาเหลาเป็นโครงทรงโดมด้านบน ก่อนจะนำมุ้งกันยุงมาหุ้มเอาไว้ป้องกันแมลง ร่างบอบบางอ้อนแอ้นทำนางหนักใจไม่น้อย ร่างเดิมของนางแม้ตัวไม่ใหญ่มากแต่ก็แข็งแรงเพราะออกกำลังกายทุกวัน เห็นทีนางต้องเริ่มบำรุงตัวเองและออกกำลังกายให้ร่างกายแข็งแรงเสียหน่อย นางลงมือพรวนดินด้วยตัวเอง ขุดดินขึ้นมาเป็นช่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าถึง5แปลงด้วยกัน ก่อนจะนำหินมาวางรอบๆเพื่อไม่ให้ดินไหลตามเวลารดน้ำ ดีที่ดินตรงนี้เป็นดินร่วน แต่ปัญหาคือใต้พื้นดินด้านลางที่ค่อนข้างแข็งจนนางเจ็บมือไปหมดแอ๊ แอ๊ แอ๊ เสียงร้องอ้อแอ้ทำนางรีบวางจอบก่อนจะล้างมือและอุ้มหนูน้อยขึ้นมา”หิวแล้วสินะ มาๆเงียบก่อนๆ“ นางจัดการเอาลูกเข้าเต้าทันที ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นมาดูพบว่าเริ่มมีน้ำใสๆพองออกมาเสียแล้ว”ไม่เป็นไรหากไม่เริ่มเสียตอนนี้จะพาลูกมีชีวิตที่ดีได้อย่างไร“ เสื้อผ้านางที่มีซีดขาวเพียงใด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-03
อ่านเพิ่มเติม
สามีข้ากลายเป็นคนสติฟั่นเฟือน
“ท่านพี่ ข้าแค่…” นางมองสามีที่เดินเข้ามาพร้อมภรรยารองอย่างใจหาย สายตาแข็งกว้าวเช่นนั้นน้อยครั้งที่จะได้เห็น ครั้งล่าสุดก็ตอนที่นางไล่เฟิงหรงออกจากบ้านใหญ่“เหตุใดเจ้าจึงสร้างเวรสร้างกรรมไม่จบสิ้นเสียที!!” เสียงแหบแห้งตวาดลั่น“เพราะว่าเจ้ารับตัวนางมาแลกกับหนี้สินเพื่อผลิตทายาทให้ไม่น้อยหน้าหลานเฟินเช่นนั้นใช่หรือไม่ พอนางมีบุตรที่ดวงไม่คล้องเจ้าและจำเป็นต้องไล่นางออกเจ้าจึงคิดว่าไม่คุ้ม เจ้า!! ช่างร้ายกาจเยี่ยงภูติผีปีศาจเสียจริง!!“ ผู้เฒ่าเหยียนพ่อสามีนางตวาดจนดังก้อง สีหน้าแม่สามีที่ซีดเซียวทำนางสะใจไม่น้อย มโนสำนึกยังจำวันที่เฟิงหรงเข้ามาอยู่บ้านใหญ่ได้ดี วันนั้นนางถูบ้านใหญ่ถึงสามรอบ แต่เพราะมีรอยเท้าเล็กสามรอย นางโดนเอาน้ำถูบ้านราดตั้งแต่หัวจรดเท้า ช่างใจดำเหลือเกิน!!!“ดี!!หากท่านไม่ไว้หน้าข้าเช่นนี้ก็ไม่ต้องอ้อมค้อม ข้ามีอาจรับเทียนเฉินมาดูแลได้ ท่านก็รู้ข้าเองมีเพียงสะใภ้ใหญ่เท่านั้นที่มีแรงจุนเจือ คนไม่มีอาชีพเช่นนั้นข้าคงไม่มีปัญญาดูแล“ นางตวาดกลับอย่างเห็นแก่ตัว”หึ พูดตรงๆเสียก็สิ้นเรื่อง สามีข้าข้าย่อมดูแลเขาได้ ข้าจะรับเขามาดูแลเองเจ้าค่ะพ่อสามี ขอเพียงแต่…ข้าและสามีขอไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-04
อ่านเพิ่มเติม
อยู่เรือนนี้ข้าให้เจ้าเป็นใหญ่
”ได้อยู่แล้วแม่นางน้อยเจินเจินเป็นลูกของเจ้ากับอาหรง เหตุใดจะไม่ได้กันเล่า“ แม่เฒ่าลี่ขยับห่อผ้าให้แนบแน่น ก่อนจะพยายามนำทารกมอบให้ผู้เป็นพ่อโอบอุ้ม นางเห็นคนที่ทำท่าเก้ๆกังๆก็นึกเอ็นดู จึงขยับเข้าไปจับแขนเขาให้อยู่ในท่าเตรียมพร้อม”วางซ้อนกันเช่นนี้เจ้าค่ะ ข้างนี้ประคองหัวให้สูงขึ้นหน่อย“ นางจัดแจงให้เรียบร้อยจึงถอยออกมา”ลำบากเจ้าแล้วหรงเอ๋อ เจ้าสี่จำอะไรไม่ได้เช่นนี้ย่อมทำเจ้าเหน็ดเหนื่อย“ หย่งเล่อที่มองอยู่นานเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าหนักใจ ตัวนางเองก็มองคนที่อุ้มเจินเจินอยู่อย่างชั่งใจ”เมื่อลงเรือลำเดียวกันแล้ว สิ่งใดเกิดขึ้นย่อมดีเสมอเจ้าค่ะ ท่านพ่อสามีอย่าได้เป็นกังวลไป ข้าจะทำหน้าที่อย่างสุดความสามารถ“ นางคำนับพ่อสามีและแม่รองด้วยความนับถือ ก่อนที่ทั้งคู่จะขอตัวกลับเพราะเริ่มเย็นมากแล้ว”หรงเอ๋อหากเจ้ามีสิ่งใดให้พวกข้าช่วยอย่าได้เกรงใจไป ร้องขอความช่วยเหลือได้เลย“ ชาวบ้านคนนึงบอกนางอย่างเห็นอกเห็นใจก่อนจะแยกย้ายกันกลับ”ท่านยายข้าอยากปรับปรุงบ้านเสียหน่อย ยามนี้สามีข้าป่วยอยากให้เขาพักผ่อนให้เต็มที่ เงินที่ข้าฝากท่านยายขายทองยังพอมี แต่ข้าเองไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหน“ จริงๆนางเองก็เ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-04
อ่านเพิ่มเติม
จดหมายลับ!!
มื้อเย็นนางเลือกหยิบวัตถุดิบในมิติพิเศษออกมาทำ ทั้งเตาถ่าน ข้าวขาว ไก่ดำ สมุนไพรสำหรับต้มน้ำแกง ตัวนางเองก็ต้องได้รับของบำรุงที่ดี นางลงมือทำกับข้าวและฝากฝังให้เขาช่วยดูแลลูกไปพลางๆ กลิ่นอาหารหอมฉุยทำท้องเขาร้องประท้วงจนต้องอุ้มลูกเดินมายังหลังบ้านที่ทำครัว”ฟางหลงข้าคิดว่าเราอาจจะต้องไปซื้อของจำเป็นที่ตลาด” เขามองดูภายในครัวมีเพียงเตาถ่าน กะทะหนึ่งใบ หม้อหนึ่งใบ ถ้วยสองใบและเครื่องปรุงเล็กน้อยจู่ๆในหัวก็ผุดคำว่าตลาดขึ้นมาจนต้องเอ่ยปาก นางรีบลุกขึ้นมาหาเขาอย่างตื่นเต้น“นั่นคือสิ่งที่ข้าเกือบลืม พรุ่งนี้ข้าจะไปตลาดในตำบลตั้งแต่เช้ามืด ข้าฝากเจินเจินกับท่านได้หรือไม่” นางบอกเขาอย่างร้องขอ มือบางเกาะแขนเขาที่มีทารกน้อยอยู่ในอ้อมอกแน่น“ไปด้วยกัน…เจินเจินน้อยต้องกินนม ข้าอาจทำหน้าที่นั้นไม่ได้” รอยยิ้มพิมใพ์ใจค่อยๆหุบลง นั่นสิ เขาก็เป็นเพียงคนความจำเสื่อมจะดูแลทารกได้อย่างไร“แต่ลูกยังเล็กนัก ข้ากลัวนางโยเยหากเดินทางไกล” นี่สินะสิ่งที่วิตกของคนเป็นแม่“แถวนี้มีเกวียนรับจ้างหรือไม่ หากเราเหมาไปไม่เบียดเสียด ออกเดินทางเช้าหน่อยแต่ขอร้องให้เขาขับช้าๆคงไม่เป็นปัญหา” นางมองดูคนที่เวลาวางแผนสิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-04
อ่านเพิ่มเติม
หากมีข้าท่านและลูกไม่มีทางอดตาย
วัวเทียมเกวียนออกเดินทางตั้งแต่เช้ามืด นางโอบอุ้มทารกน้อยพร้อมมองคนที่ทุบหลังตัวเองไล่ความเมื่อยขบอย่างขบขัน“วันนี้หากกลับมาจากตำบลข้าต้องขอแรงให้ท่านจัดการเตียงและสิ่งของหลายอย่างไหวหรือไม่เจ้าคะ” นางอดจะเอ็นดูเขาไม่น้อย นอนพื้นเย็นๆแข็งๆเช่นนั้นแม้เป็นทหารก็ไม่ชิน“ได้สิ แต่ข้าไม่มีสิ่งใดอยู่ในหัว เจ้าก็…ออกคำสั่งกับข้าหน่อยแล้วกัน” เขาตอบรับทันที ก่อนเตรียมปูผ้าบุใยหนาพิเศษที่นางเย็บไว้มาวางที่พื้นและประคองหนูน้อยจากอ้อมแขนนางลงไปนอน”เดี๋ยวข้าไปเดินดูตลาดเสียหน่อยว่ามีผักอะไรขายบ้างและผักอะไรที่เป็นที่ต้องการ ท่านอยู่ที่เกวียนดูแลเจินเจินแทนข้าสักครู่“ นางเตรียมลงจากเกวียนทันทีที่ถึงตลาดตำบล”ไว้แม่นางน้อยตื่นข้าจะไปตามเจ้า“ นางเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ยังไม่แจ้งดีอย่างชั่งใจ”พี่เหวินเจ้าคะ เวลานี้แม่ค้าตั้งแผงกันแล้วหรือ“ นางมองไปยังกลุ่มคนที่มีแสงตะเกียงริบหรี่อย่างชั่งใจหนักก่อนหันไปถามเหวินเหยาบุตรชายผู้เฒ่าหานที่เป็นคนขับเกวียนมาให้นางและสามี”ตั้งแล้วหล่ะ เจ้าไปซื้อสิ่งของจำเป็นกันเถิด ข้ากับอาหนิงดูแม่นางน้อยให้เอง“ เขาและภรรยาแยกบ้านกับผู้เป็นพ่อ แต่ยังรับจ้างขับเกวียน หรือรั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-04
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status