เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 11 ภาษาอะไรไม่รู้เรื่อง
วันที่เผยแพร่:
2025-11-13 01:21:07บทที่ 11 ภาษาอะไรไม่รู้เรื่อง
เด็กน้อยทั้งสองหลังวิ่งเล่นกับเด็กในหมู่บ้านจนถึงเวลาที่เฟยเฟิ่งกำหนดไว้แล้วก็วิ่งกรูกลับบ้านมากันหน้าตั้ง ซูลี่กางแขนออกด้วยคิดว่าจะทำให้วิ่งเร็วขึ้น ส่วนจื่อซวานนั้นวิ่งนำหน้าน้องสาวมาเยอะจนสองพี่น้องต้องทะเลาะกันจนได้ยินเสียงมาถึงหน้าบ้าน
“ป้า ฉันจะไปทำอาหาร ถ้ามีคนมาซื้อของ ป้าตะโกนเรียกฉันนะ”
“ต้องทำอีกหรือของเดิมก็ยังเหลือ นิสัยสิ้นเปลืองต้องเพลาลงบ้างเถอะ” อันซูเจินที่แม้จะอ่อนลงกับว่าที่สะใภ้ผู้นี้มากนักก็ยังไม่วายบ่นเรื่องที่ไม่ถูกใจตนเองออกไปอยู่ดี
“เหลือกินแค่คนละลูกจะไปอิ่มได้ยังไงกัน ไม่เปลืองหรอกป้า”
สองพี่น้องบ้านซีรู้หน้าที่กันดีจึงตรงเข้าไปอาบน้ำโดยที่ทั้งย่าและแม่เลี้ยงไม่มีใครต้องออกคำสั่ง เฟยเฟิ่งที่ในคราวแรกอยากทำข้าวผัดไข่ แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีข้าวที่หุงและปล่อยให้เย็นเก็บไว้ก็ต้องตัดใจเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นอย่างช่วยไม่ได้
ว่านเฟยเฟิ่งนำมันฝรั่งล้างน้ำจนสะอาดกรีดเปลือกไว้เป็นแนวยาวและตัดขวาง จากนั้นก็ได้อันซูเจินมาช่วยจุดไฟให้ตั้งหม้อต้ม ระหว่างรอก็ได้เวลาทำน้ำราด เฟยเฟิ่งนำหม้อเล็กอีกใบตั้งน้ำมันให้ร้อย จากนั้นก็เตรียมวัตถุดิบอื่นตั้งแต่กระเทียมสับละเอียด ต้นหอมซอย พริกป่น ไปจนถึงงาอีกเล็กน้อย
เมื่อยกนำมันลงจากเตาแล้วก็เทส่วนผสมทั้งหมดลงหม้อ จากนั้นตามด้วยซอสถั่วเหลือง น้ำตาล น้ำส้มสายชู และซอสหอยนางรม
“น้าเฟิ่งทำอะไรหอมจัง” ซูลี่ที่ได้อาบน้ำก่อนมาหาแม่เลี้ยงที่หลังบ้าน
“น้าจะทำมันต้มราดซอสเผ็ด แต่ไม่เผ็ดมากหรอก ยังไงซูลี่ก็กินได้” เฟยเฟิ่งคนส่วนผสมให้เข้ากัน ก่อนจะเตะปลายช้อนให้ซูลี่ชิม
“ซูลี่กินเผ็ดได้ ปกติก็กิน” ซูลี่ที่แม้จะพูดเช่นนั้นก็ยังขอชิมอยู่ดีจึงทำให้เฟยเฟิ่งหัวเราะออกมากับความตะกละของเด็กน้อย
แน่ใจแล้วว่าเด็กน้อยกินได้จริงๆ เธอจึงใช้ให้ซูลี่ไปเอาที่ประคบมาจากย่าเพื่ออุ่นใช้ จากนั้นก็นำมันที่ต้มได้ที่แล้วมาแช่น้ำให้หายร้อน และลอกผิวด้านนอกออกไปอย่างง่ายดายไม่เสียเนื้อมัน
เฟยเฟิ่งใช้ส้อมบี้ให้เนื้อมันเละ และเทแป้งข้าวโพดลงไปผสม ปั้นเป็นลูกพอดีคำ และนำไปต้มจนลอยขึ้นมาด้านบนก็นับว่าได้ที่ จัดลงจานแล้วราดน้ำซอสที่ทำไว้ก็เป็นอันเสร็จ
เก่งกาจจนเธอเกือบชมตัวเองว่าเป็นนางเอกแมรี่ซู ก็มาติดขัดทุลักทุเลก็ตอนต้องหุงข้าวแบบช่วงเข้าค่ายและไม่มีหม้อหุงข้าวไฟฟ้าให้ใช้ แต่อย่างไรก็ถือว่าผ่านไปได้ แม้จะแข็งเกินไปสักหน่อย
“ข้าวแข็งหน่อยนะ น้าใส่น้ำน้อยเกินไป”
“นั่งกันได้แล้ว ฉันหิว” อันซูเจินบ่นพลางหยิบซาลาเปามากัดเข้าปาก
“เดี๋ยวฉันมา ที่ประคบป้าอยู่ด้านนอก”
ว่านเฟยเฟิ่งหยิบที่ประคบก่อนจะกลับเข้ามานั่งรวมอยู่ที่พื้นกับคนที่เหลือ ยังไม่มีใครลองชิมมันต้มราดซอส เพียงแค่ตักข้าวใส่จานไว้รอเท่านั้น เห็นแบบนี้เธอก็ลอบยิ้มออกมา ว่าแม้จะเป็นครอบครัวชาวนาที่ยากจนอย่างน้อยเรื่องมารยาทพื้นฐานคนบ้านซีก็ไม่ได้ละทิ้ง
“เริ่มกันเลยเถอะ” เฟยเฟิ่งตักมันปั้นขึ้นมาลูกหนึ่ง รอให้คนที่เหลือตักตาม จากนั้นทุกคนก็เอาเข้าปากในจังหวะเดียวกันอย่างไม่น่าเชื่อ
ความหนุบหนับที่ได้จากก้อนแป้งส่งให้มันต้มธรรมดาๆ มีเนื้อสัมผัสที่อร่อยจนไม่น่าเชื่อ เฟยเฟิ่งเองก็ยังไม่เชื่อในฝีมือตนเอง เพราะเมนูนี้เป็นสิ่งที่เห็นมาจากอินเทอร์เน็ตในโลกเก่าก่อนตาย ยังไม่ทันได้ลองทำเสียด้วยซ้ำ ส่วนผสมก็เป็นการกะด้วยสายตาทั้งหมด
“ฉันนี่มีพรสวรรค์จริงๆ”
“เนื้อมันเคี้ยวแล้วสนุก น้ำราดนี่ได้กินเต็มคำแล้วอร่อยจริงๆ เค็มหวานมีเปรี้ยวนิดๆ แล้วก็เผ็ดไม่มากด้วย” อันซูเจินชมออกมาจากใจจริง อาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์แต่กลับอร่อยได้ถึงเพียงนี่ ที่เคยเข้าใจว่าแต่งล้างน้ำ แต่งเพราะไม่ได้ความ อาจไม่ใช่ความจริงเสียแล้ว
เด็กทั้งสองนั้นไม่ได้พูดสิ่งใด เอาแต่กินเอากินเอาเป็นคำตอบให้เฟยเฟิ่ง ผู้ใหญ่ทั้งสองจึงเลิกพูดคุยกันแล้วรีบกินก่อนที่จะกินไม่ทันสมาชิกของบ้านที่เสมือนว่าไม่ได้เคี้ยวก่อนกลืนสักนิดเดียว
.
.
.
“ได้เวลาเรียนแล้วมากันเร็วเข้า”
หลังเก็บจานไปล้างเฟยเฟิ่งก็เรียกลูกเลี้ยงของตนที่ไม่รู้หลบไปตรงที่ใดให้ออกมาหน้าบ้าน โดยที่เฟยเฟิ่งก็พยายามเมียงมองว่าจะใช้สิ่งมาขีดเขียนระหว่างสอนดี ก็เป็นจื่อซวานและซูลี่ที่วิ่งออกมาพร้อมสมุด
“มีสมุดกันด้วยเหรอ”
“พ่อซื้อไว้ให้ เวลาพ่ออยู่พ่อจะสอนหนังสือ” จื่อซวานเป็นผู้อธิบายออกมา
“อ๋อ แต่น้าคงสอนไม่เหมือนกับพ่อ ภาษาจีนไว้ไปเรียนที่โรงเรียนก็คงทัน แต่สิ่งที่น้าจะสอนคือภาษาอังกฤษ”
“แต่เราเป็นคนจีน” ซูลี่เอ่ยออกมา
“แต่โลกนี้ไม่ได้มีแต่คนจีนสักหน่อย ตอนนี้เราเริ่มเปิดประเทศแล้ว ถ้าเราคุยกับคนชาติอื่นได้ เราก็ขายของให้เขาได้ ทำงานร่วมกับเขาได้”
“ไว้หาเพื่อนเล่นได้ไหมน้าเฟิ่ง” ซีซูลี่ถาม
“ได้สิ จะมีเพื่อนมากกว่าคนอื่นที่พูดได้ภาษาเดียวด้วย” เฟยเฟิ่งยื่นมือไปลูบหัวเด็กหญิง
“เรื่องนี้คือโอกาสอีกแล้วใช่ไหมครับ” จื่อซวานที่เงียบเพราะกำลังใช้ความคิดในที่สุดก็ถามออกมา
“อืม สร้างอะไรก็ไม่สู้สร้างโอกาส ยิ่งเรามีทางเลือกเยอะมากๆ ก็ยิ่งมีทางไปมาก ทำงานกับคนจีนไม่ได้ ก็ไปทำกับคนอื่น ขายของในจีนไม่ได้ ก็ไปขายให้คนอื่นแทน หรือเอาของคนอื่นมาขายให้คนจีนก็ยังได้”
“ผมจะตั้งใจเรียน ถ้าเก่งมากๆ เงินค่าจ้างก็คงเยอะกว่าคนอื่นใช่ไหมน้าเฟิ่ง”
“ใช่แล้ว มาเริ่มกันเถอะ ตัวอักษรของภาษาอังกฤษมีแค่ยี่สิบหกตัวเท่านั้น แบ่งเป็นสระห้า ที่เหลือคือพยัญชนะ น้าจะเขียนให้ดู”
“หน้าตาประหลาดจริง ฮ่าๆๆ กลมๆ อ้วนๆ ตัวนี้เหมือนเด็กบ้านอันเลย” ซูลี่ชี้ไปที่ตัวอักษรดี
ช่วงกลางวันเฟยเฟิ่งสลับสอนเด็กน้อยทั้งสอง และขายของหน้าร้าน ลูกค้าที่มาจดรายการเนื้อสัตว์เองก็มีไม่น้อยเช่นกัน
สายตาประหลาดใจถูกส่งมาให้เด็กทั้งสองอยู่เนืองๆ เพราะเฟยเฟิ่งกำลังให้ท่องคำศัพท์หมวดอาหารระหว่างรอเธอขายของ จนมีเสียงพูดคุยกันลับๆ ว่าคนบ้านซีพูดภาษาอะไรไม่รู้เรื่องสักนิด
บทล่าสุด
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทพิเศษ 3 ทารกฝาแฝด
บทพิเศษ 3 ทารกฝาแฝดช่วงหัวค่ำของคืนปลายฤดูใบไม้ร่วง อากาศเย็นสบาย แต่ในห้องนอนของเฟยเฟิ่งกลับเต็มไปด้วยความร้อนรุ่มและความอึดอัดของคนท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที เธอนอนตะแคงข้างพร้อมลูบท้องกลมโตเบาๆ ความรู้สึกหนักและแน่นกดทับทำให้หายใจไม่สะดวก ท้องแฝดไม่เคยปล่อยให้เธอสบายอยู่แล้ว คืนนี้ก็เช่นกัน เธอพยายามจนข่มตาลงได้แต่แล้วเฟยเฟิ่งก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก เพราะรู้สึกถึงบางอย่างที่ไหลออกมาตามขา เธอรีบยันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ คิดในใจว่าคงเป็นเพราะแรงกดจากท้องแฝดจนทำให้เธอเผลอฉี่แตก แต่เมื่อเธอขยับตัวเพียงนิด น้ำอุ่นๆ ก็ไหลเพิ่มขึ้นอีก ความจริงแล่นวาบขึ้นมาทันที“ไม่นะ นี่มันน้ำคร่ำ!” เธออุทานเสียงสั่น ก่อนจะเอื้อมมือไปเขย่าตัวสามีแรงๆ “พี่จื่อหาน! จื่อหาน สามี! ตื่นเร็วเข้า!”
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทพิเศษ 2 นายพลจ้วงได้สะใภ้กลางเสียที
บทพิเศษ 2 นายพลจ้วงได้สะใภ้กลางเสียทีแม้ชีวิตของลูกชายคนกลางและลูกสะใภ้จะเป็นไปได้ด้วยดี แต่จ้วงไป่ชิงก็ยังไม่ค่อยพอใจ เพราะฝั่งลูกชายก็ขยายร้านวัสดุไปเจ็ดสาขาในห้ามณฑลแล้ว ทั้งยังจัดตั้งโรงงานทำผลิตภัณฑ์บำรุงผิวให้เฟยเฟิ่ง ขยายการเพาะปลูกสมุนไพรและดอกไม้ จนต้องว่าจ้างคนทั้งหมู่บ้าน ในโรงงานเองก็ผลิตสินค้ากันไม่ได้หยุดหน่อย เพราะร้านความงามสู่ขยายไปแล้วสิบสาขาในหลายมณฑลด้านฝั่งลูกสะใภ้ก็เรียนหนังสือได้ดีจนโล่งอก คิดหาลู่ทางหาเงินได้เป็นสิบเป็นร้อยวิธี จนจ้าวหลงเองก็ลาออกจากราชการมาเปิดธุรกิจของตัวเองแล้วเช่นกัน เพราะฟังเฟยเฟิ่งมามาก จนเกิดแรงบันดาลใจ แม้จะมีแต่คนบ้างานอยู่รอบตัวไป่ชิง แต่เมื่อไปเทียบกับลูกคนโตที่ภรรยาอย่างฟางลี่กำลังจะคลอดลูกคนแรก และอิงลี่ที่กำลังจะมีทายาทคนที่สอง ทำให้ไป่ชิงเริ่มกลัวว่าจะไม่ได้เห็นหน้าหลานที่เกิดจากสะใภ้คนนี้
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทพิเศษ 1 นักศึกษาว่าน
บทพิเศษ 1 นักศึกษาว่านผ่านไปหนึ่งปี เฟยเฟิ่งเข้ามาเป็นนักศึกษาใหม่ในคณะเศรษฐศาสตร์ เพราะไม่อยากเรียนบริหารธุรกิจแบบที่เคยจบมาแล้วในภพเก่า เธอไม่ได้ไปเรียนในเป่ยจิงอย่างที่เคยบอกจื่อหานไว้ แต่เธอเลือกไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกับฮวาจู แม้ว่าคะแนนจะเพียงพอให้เลือกเรียนที่ไหนก็ได้ตามต้องการ แต่เมื่อดูความจำเป็นในชีวิตแล้ว การเรียนในเซี่ยงไฮ้สะดวกกว่ามาก และไม่ห่างจากหมู่บ้านชิวหลินมากเกินไปนั่นทำให้เฟยเฟิ่งยังสามารถผลิตน้ำตบ และครีมส่งขายให้กับร้านยาสู่ได้ดังเดิม และสู่มู่ไป๋เองก็ติดคนรักของตนมาก มารับส่งไปกลับที่บ้านเธอ และบ้านใหญ่ซีอยู่บ่อยๆ จื่อหานและเฟยเฟิ่งจึงสามารถติดรถกลับไปที่หมู่บ้านได้สะดวกทุกครั้ง จื่อหานคอบกลับไปดูความเรียบร้อยของเห็ด และแปลงดอกไม้ที่จ้างพี่ชายดูแลเต็มเวลา ส่วนเฟยเฟิ่งก็ผลิตสินค้าของตัวเองไปตามกำลัง
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทที่ 125 รำคาญ
บทที่ 125 รำคาญค่ำคืนนี้ครอบครัวเล็กซีก็ยังต้องอยู่ในบ้านหลังเดิมต่อไปอีกหนึ่งคืน เพราะกว่าจะเสร็จเรื่องราว รถไฟไปเซี่ยงไฮ้ก็หมดรอบไปแล้ว เสียงแมลงร้องดังเหมือนอย่างทุกวัน อากาศเย็นยามกลางคืนพัดผ่านกระทบผิว เฟยเฟิ่งไม่สามารถข่มตานอนหลับได้ เธอพลิกตัวไปมาอยู่พักใหญ่ ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้น ขยับตัวอย่างเบามือ ระวังไม่ให้จื่อหานตื่น เพื่อไปแง้มประตูแอบดูลูกๆในความมืดสลัวที่มีเพียงแสงจากพระจันทร์ลอดเข้ามา จื่อซวานและซูลี่นอนหลับสนิทอย่างสบายไร้กังวล เสียงลมหายใจเบาๆ ของเด็กทั้งสองทำให้หัวใจของเฟยเฟิ่งค่อยๆ อ่อนลง แม้จะรู้ว่าพวกเขาปลอดภัยดี เธอกลับยังวางใจไม่ได้ อารมณ์ที่ถูกขับเคลื่อนด้วยความรักและความกลัวประหลาดๆ ทำให้เธอเอียงหัวพิงกรอบประตู จ้องมองภาพเด็กทั้งสองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับต้องตรวจสอบให้แน่ใจอยู่ตลอดเวลาว่าพวกเขายังอยู่ตรงหน้า
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทที่ 124 ขอเรียกว่าแม่
บทที่ 124 ขอเรียกว่าแม่“กรี๊ดดดดด” เสียงร้องลากยาวดังขึ้นทันทีเมื่อกระสุนปืนดังขึ้นสามนัดเลือดจากขมับและลำคอของจางเข่อซินสาดลงบนใบหน้าของเฟยเฟิ่ง รสเหล็กในปาก ทำให้ผู้ที่ถูกทำร้ายลืมเจ็บลุกขึ้นอ้วก ผลักร่างของคนร้ายที่ล้มมาทับตนเองออกไปโดยไม่มีเยื่อใย“เฟยเฟย!” ซีจื่อหานที่ต้องการวิ่งเข้ามาถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจขวางทางไว้ห้ามไม่ให้เขาเข้ามา แต่เพราะไม่อาจจะห้ามเฟยเฟิ่งได้เธอจึงรีบวิ่งเข้าไปสวมกอดต้นเสียงทันทีที่ได้ยินเขาเรียก“คนที่ฆ่าพวกผู้หญิงที่หายไปคือจางเข่อซิน ฮือ เขาเป็นคนทำทั้งหมดเลย จางลี่ จานอ้าย ก็ฝีมือเขาทั้งหมด ฮึก”
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทที่ 123 ปิดฉากฆาตกร
บทที่ 123 ปิดฉากฆาตกร“น้าเฟิ่งบอกมาสิครับ” จื่อซวานจ้องมองหาคำตอบด้วยคราบน้ำตาที่เปรอะหน้า เขาสับสนจนไม่รู้จะวางตัวอย่างไรเสียงเด็กทั้งสองเริ่มร้องไห้ประสานกันระงมด้วยความกลัวและความสับสน เมื่อผู้ใหญ่ที่ไว้ใจ และเป็นผู้ที่ควรจะปกป้องพวกเขากลับลุกขึ้นมาทำร้ายเสียอย่างนี้จางเข่อซินส่งยิ้มเย็นที่ยกโค้งขึ้นเล็กน้อยตามมารยาทมาให้เฟยเฟิ่ง ดวงตาแฝงแววเยาะเย้ย “ว่ายังไงล่ะน้าเฟิ่ง จะบอกจื่อซวานกับซูลี่ยังไงดี”“ลุงเข่อซินคือคนที่ทำร้ายผู้หญิงที่หายไป ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร อย่ากลัวเด็ดขาด เขาคือปีศาจที่กินความกลัวเป็นอาหาร ถ้าเราไม่กลัวผู้ชายคนนี้เขาก็ทำอะไรพวกเราไม่ได้ หยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้ เชื่อน้านะ”
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทที่ 63 มีอะไรไม่คุ้มกัน
บทที่ 63 มีอะไรไม่คุ้มกัน“คุณหนูว่านผู้สูงส่ง…มาอยู่ในที่ห่างไกลแบบนี้ได้ยังไงกันครับ”“จะได้ห่างจากกลิ่นสาบคนบ้านจา
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทที่ 51 มีผู้หญิงมาหาถึงบ้าน
บทที่ 51 มีผู้หญิงมาหาถึงบ้านเมื่อคืนเป็นครั้งแรกที่เธอนอนกอดกับจื่อหานอยู่จนเช้า แม้ว่าจะนอนร่วมเตียงกันมาระยะหนึ่งแล้ว แต่ก็ไม่ได้มีความใกล้ชิดใดเกิดขึ้น ต่า
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทที่ 50 เดินเล่นกับสามี
บทที่ 50 เดินเล่นกับสามีแม้ว่าหมู่บ้านชิวหลินจะยังไม่มีไฟฟ้า แต่คืนนี้ก็ไม่ได้มืดมิด เพราะเป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง ลมที่พัดมาเอื่อยๆ ทำให้บรรยากาศยามนี้เหมาะสมท
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เห็นผี บทที่ 49 ไม่สดใส
บทที่ 49 ไม่สดใสการทดลองขายวันแรกนั้นถือว่าจบลงด้วยดี เฟยเฟิ่งจึงทยอยเก็บของคัดแยกให้ตอนไปถึงบ้านตัวเธอจะได้เหนื่อยน้อยลง ครู่หนึ่งก็รู้สึกเหมือนมีคนมายืนมองจึ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ชุด ครูสาวร้อนรัก
อัมพุท1.6K viewsชุด ขย้ำรักคุณนายไฮโซ
อัมพุท9.4K viewsชั่วช้าสามานย์
เขียว_หวาน742 viewsชุด สนองรักสาวร้อน
อัมพุท4.9K viewsข้าจะพาสามีโง่ให้พ้นจากความยากจน
เพลินชีวา,ณัฐนดา, ร.รติกาล447 viewsลูกสาวเดียวไม่เคียวก็บ้า
นินาเนะ316 viewsฆาตกรรมจิ้งจอกน้ำเงิน
Cassian Morrow558 viewsร้ายรักคุณหมอสูติฯ
พันพราย503 views
