ตราบาปรักภวังค์แค้น

ตราบาปรักภวังค์แค้น

last updateLast Updated : 2025-12-25
By:  ต้นอ้อOngoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
29Chapters
561views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"ไม่มีปัญญาหาผัวหรือไง ถึงได้เป็นเมียน้อยของพ่อฉัน ผู้หญิงอย่างป้าแก่จะตายอยู่แล้ว ควรจะเข้าวัดฟังธรรม แต่กลับทำตัวเลวเป็นเมียน้อย สร้างความร้าวฉานให้ครอบครัวคนอื่น" "หนูจ้ะ" "หยุดได้แล้วแสนรัก!" "นังผู้หญิงสารเลว!" "ไม่รู้อะไรหุบปากไปเลย" ชายหนุ่มหน้าคมเข้มเสียงกระด้างจ้องเธออย่างไม่พอใจ แสนรักมองอย่างไม่พอใจสายตาที่มองออกไปเต็มไปด้วยโทสะและสายตาเหยียดหยาม "ทำไม? ฉันพูดแทงใจดำแม่แกเหรอ ผู้ชายอย่างแกมันก็เป็นได้แค่ลูกเมียน้อยแหละ ไอ้ลูกเมียน้อย"

View More

Chapter 1

EP1 | แสนรัก

Dante's POV

Hakim stared at me with his green eyes full of disgust. Those emerald green eyes that I loved so much were now cold and icy. He hated me with all his guts, and he never failed to show that with every little chance he got.

“ Fag”, he hissed. He couldn't get creative with his abusive names. It usually made me feel obligated to sit him down and teach him how to properly use abusive names.

“ What did I do this time, Hakim?” I asked, trying so hard to keep my composure as his eyes bored into mine. Some students walked past us and saw what was happening, but the terror in their eyes could only allow them to stare at the whole thing from afar off.

“ I'll tell you what you did”, Hunter interjected, “ I saw you staring at our dicks in the locker room, and it wasn't your first time doing it, you fucking pervert”, he spat on my face.

“ Spare me the crap. You guys flatter yourselves too much, they wasn't even much to stare at”, I said as I wiped the spit off my face, trying to wriggle myself out of Hakim's grip but he was just too strong.

“ Don't give me that bullshit Dante. I've caught you staring at me so many times in the past and it's just freaking annoying, you fucking homo. It's time to teach you a lesson”, Hakim snarled.

He was wrong, but at the same time he was correct. I had been staring, but who wouldn't expect me to stare? The dude was drop dead gorgeous, with a chiseled body and a sex god physique, even his face card was something else. If being handsome was a crime, he would've gotten a hundred years sentence.

I've always had a crush on him since middle school, and he wasn't always this hateful. He was my friend.

Our mothers basically grew up together and went to the same high school, and we lived next door to each other, and so the friendship was transferred from our mothers unto us.

He was born a few months earlier than me, and was always the protector, while I was the protected. He was more like a mixture of a big brother and a friend, but all that changed when we got into sophomore year.

His attitude completely changed. He joined the school football team and started following Hunter and Hazel, and it was only a matter of time until he became popular, so popular that even seniors were swooning over him. He started dating the hot, popular chicks in school, and our bond slowly faded away.

It was gradual and intended, and I couldn't resent him for it. I was the nerd, the soft, unpopular, skinny guy while he was the king of Northwest High, but never would I have imagined that he would turn into the demon staring at me right in the eye.

“ Are you even listening? You demented stupid creature”, he said, following up his words with a slap to the face, one that had my tooth flying from my mouth. I could only hope that it wasn't my front tooth.

“ So what if I did? Huh? What if I did stare at you? I've always liked you, and I am not ashamed of that”, I said with rage, tasting my own blood. I didn't know where the stupid courage had come from, but I knew that I was overcome by a certain kind of madness, the kind that could only suffice because of Hakim, and I prepared myself for the worse, fully aware that the flying tooth was just a tip of the iceberg; he was warming up.

“ You like me?” His question sounded more like a statement, and the taunt on his face made it obvious that he had desecrated his tongue by repeating the statement. For a moment I thought I saw something in his eyes, a flicker of an emotion, an emotion other than hate, but in the blink of an eye it was gone, back to the scrawling hateful, spiteful, cold eyes.

“ Yes Hakim. I've never tried to keep it a secret, nor did I ask you to reciprocate my feelings, so what's the point of all this? Please, just let me go”, I said, desperately trying to free myself from his grip, all to no avail.

That dude was strong!

“ Beat his ass, Hakim”, Hunter encouraged him. If only eyes were guns, I would've killed that sickly son of a bitch that was poisoning his mind.

“ I don't like the way you look at me, Dante. I don't like it one bit. It makes me angry, so angry that I feel like smashing your head against the wall, but I'm gonna give you one last chance to take back what you said, and maybe I'll let you off the hook this time”, he paused and looked at me.

Take it back? Deny the fact that I liked him, and that I still do? Why should I?

“ I won't”, I said firmly.

“ You won't?” Hakim said, his anger steaming, boiling hot.

“ I think he hasn't had enough beating, Hakim. Show him what it means to fuck with you”, Hazel said encouragingly, adding petrol to the already burning fire.

Hakim drew closer and grabbed my throat, pinning me to the wall, “ say you made a mistake, say you have no feelings for me and I'll let you go”, he said, sounding desperate, as if he was the one to be beaten and not the one to do the beating.

Why did it even matter to him that I liked him? If he didn't like boys, couldn't he just ignore me?

“ I like you, Hakim. I've had feelings for you since we were kids. My heart skips a beat every time you're near, and I will die a happy man if you kiss me and killed me”, I declared, pouring out my heart to him in front of the whole school.

I must've really had a death wish.

I couldn't just explain what happened, my madness must've escalated into another level. For a moment, the look on his eyes turned gentle and his grip around my throat loosened.

“ I can't believe this. That bitch just confessed his love for you”, Hunter roared, “ Hakim, why don't you give him a kiss or something”, he said and Hazel joined him in laughing like people that were being fingered in the ass. Hakim's grip instantly got tighter.

“ Fuck you, I'm not gay”, Hakim snarled at Hunter, and turning to me he said, “ one last chance Dante, take it back and promise you won't look at me again, let alone come close”, he said, the gentleness in his eyes disappearing into thin air, replaced by fury.

Nope. I won't shut my feelings up - the young, stupid, stubborn me decided.

“ I still like you”, I said with a hysterical smile, with the intention of annoying him.

That was the last thing I remembered, before waking up in the hospital with broken ribs and arms.

Luckily, dad got transferred, so I had to leave Northwest High; not that I even wanted to stay.

My love for Hakim was replaced with intense loathing, and I made up my mind to forget everything about him.

And I did, I forgot everything about him, until my first day at work, when I had to face him again.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
29 Chapters
EP1 | แสนรัก
เสียงสวดอภิธรรมดังก้องที่ศาลาในวัดดังย่านบางบัวทอง ผู้คนมากมายต่างมาร่วมไว้อาลัยต่อการจากไปของผู้วายชนม์ ที่เป็นคนมีหน้ามีตาในสังคม 'แสนรัก' หญิงสาวในร่างผอมบางอยู่ชุดสีดำร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ที่หน้าโลงศพของมารดาที่จากไปด้วยโรคมะเร็ง "แสนรัก" ผู้เป็นพ่อตบบ่าบุตรสาวเบา ๆ อย่างปลอบใจ หญิงสาวจึงหันไปสวมกอดแล้วร้องไห้โฮ มารดาอันเป็นที่รักได้จากไปแล้ว เธอไม่อาจจะช่วยอะไรได้แม้จะมีเงินมากมาย แม้หมอยื้อจนสุดกำลัง แต่ความตายอันแสนน่ากลัว ก็ได้พรากบุพการีอันเป็นที่รักให้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ"พ่อคะ...ฮึก" น้ำตาเม็ดใสหลั่งไหลจนเปียกชุ่มเสื้อสูทสีดำราคาแพง "ไม่เป็นไรนะแม่ไปสบายแล้ว ลูกต้องเข็มแข็งทำใจให้สบาย ลูกต้องเข้มแข็งนะรู้ไหม?""...." แสนรักไม่ได้ตอบ ได้แต่สะอื้นปล่อยหยาดน้ำตาไหลริน มองดูหญิงวัยกลางคนกับชายหนุ่มใบหน้าคมเข้มเดินเข้ามาในศาลา ผู้ชายคนนั้นหล่อเหลาคมคาย แม้จะหล่อเหลามากเพียงใด ไอ้ผู้ชายคนนั้นกับแม่ของมัน ก็เป็นเพียงคนที่เข้ามาทำความร้าวฉาน เป็นคนที่เข้ามาทำลายความสุขในครอบครัวของเธอ"แสนรัก ผู้หญิงคนนั้นกับลูกมันเป็นเมียน้อยของพ่อ ฮึก ทำไมคนพวกนั้นใจร้ายกับเราจังเลย" ภา
Read more
EP2 | เกลียด
บทที่2"นั่งที่เก้าอี้ดีกว่าครับแม่" ภัทรพลจับที่แขนของมารดา หากทว่าเปรมสุดายังไม่ทันได้นั่ง ร่างเล็กของแสนรักก็ปรากฎขึ้นมองสองแม่ลูกอย่างเกลียดชัง"ไม่ต้องสาระแนมานั่ง!" หล่อนเสียงกร้าวจนทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียว บางคนก็มองเฉย ๆ บางคนก็ซุบซิบนินทา "ออกไปให้พ้นงานศพแม่ฉัน""หนูจ้ะ เราแค่อยากมาร่วมงานศพของคุณสุภาวดีเท่านั้น""ทำไม? อยากจะมาเยาะเย้ยถากถาง หรือจะมาแสดงตัวเป็นเมียของพ่ออีกคน ผู้หญิงร่านอย่างคุณคงจะอยากจะเปิดตัวมากสินะ ถึงได้มางานศพของแม่ฉัน""เราแค่อยากมาร่วมไว้อาลัยเท่านั้นนะคะ""ไม่ต้องมาไว้อาลัย ในเมื่อคุณเป็นคนทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้" "ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ""มั่นใจเหรอ คำพูดกับการกระทำมันช่างสวนทางกันจังเลยนะ""พอเถอะแสนรัก""พ่ออยากจะเปิดตัวมันมากสินะ ถึงได้ให้มันมาเหยียบงานศพแม่ พ่อรู้ไหมว่าหนูโคตรจะเกลียดมัน หนูเกลียดพวกมันที่สุด""แสนรัก""ออกไปจากงานของแม่ฉัน! ไม่ต้องมาแสดงว่าตัวเองเป็นคนดี อยากมาร่วมไว้อาลัย ในเมื่อผู้หญิงอย่างเธอมีส่วนทำให้แม่ฉันตาย ฮึก" หญิงสาวปาดน้ำตามองเปรมสุดาด้วยความเกลียดระคนเจ็บแค้น "ทำไม? จะมาแสดงตัวอยากมาเยาะเย้ยฉันใช่ไหม?""เร
Read more
EP3 | มาอยู่ด้วย
บทที่3"กินข้าวเสร็จไปกินบิงซูกัน" "ถ้าร้านติดโรงเรียนฉันไม่ไปกินนะไม่อร่อย""งั้นเราไปกินเจ้าใหม่กันไหม? ร้านอยู่ติดมอ.ที่พวกญาติๆฉันเรียนอยู่""อืม ก็ดีนะ" พันดาวพยักหน้า "แกต้องไปกินกับพวกฉันนะ แกจะได้ไม่จัมปลักกับความทุกข์เกินไป""อืม""กินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวเย็นชืดหมด""ว่าแต่กูได้ยินข่าวแว่วๆมา มึงจะไปเที่ยวเกาะต้องห้ามเหรอวะชมพูสิริน" พันดาวเอ่ยแล้วตักอาหารเข้าปาก"อื้อ พ่อคริสให้กูไปดูงานกับน้องชาย""ไอ้ครอสน่ะเหรอ?""ใช่ พ่ออยากให้กูกับน้องศึกษางานเอาไว้ ธุรกิจของตระกูลพวกกูต้องสืบทอด""แหม่ พ่อมึงนี่ก็ใจร้อนอยากให้ลูกเป็นงานจริง ๆ เลย""อื้อ พ่อกูก็แบบนี้แหละ""มึงไม่ไปใช่ไหม ปกติเห็นไม่ชอบไปเกาะนั่น""กูอยากไป!""เอ้า!""เพราะพ่อชาตรีก็ไป""อิห่า กูก็นึกว่าสนใจคนอื่นไปแล้ว นี่มึงยังอยากกินตับพ่อชาตรีมึงอีกเหรอ? เพื่อนพ่อเลยนะมึง แก่แล้วไม่มีเเรงเย็.ดมึงหรอก""อิห่า มึงก็พูดไป พ่อชาตรียังหล่อยังหนุ่ม หยุดจาบจ้วงพ่อกู มึงแดกข้าวได้แล้ว" ชมพูสิรินค้อนพันดาว "กินเยอะๆนะแสนรัก""อื้อ" แสนรักพยักหน้าแล้วตักอาหารเข้าปาก รสชาติอาหารอร่อยมาก หากทว่าหล่อนกลับไม่ได้รู้สึกอยากจะกลืนมัน
Read more
EP4 | บ้านหลังเดียวกัน
บทที่4แสนรักกำมือแน่นข่มอารมณ์โกรธสุดฤทธิ์ แม่หล่อนเสียยังไม่ครบร้อยวัน พ่อก็เอาเมียน้อยกับลูกมาอยู่ในบ้านหลังเดียวกับเธอ พ่อนี่ก็ชั่งกระไร ไม่เคยสนใจความรู้สึกของเธอเลย คิดจะเอาใครมาอยู่ที่บ้านก็ได้ ไม่เคยถามความสมัครใจของเธอเลยแม้แต่น้อยไม่เคยถามว่าหล่อนต้องการสองแม่ลูกนี่ไหม ไม่เคยถามว่าหล่อนต้องการอะไรใจไม่ต้องการอะไร ไม่เคยถามว่าหล่อนเจ็บปวดไหมกับสิ่งที่ท่านทำ"หนูไม่ยอม!" เธอแผดเสียงดังลั่น มองพ่อด้วยความเสียใจ สิ่งที่เธอกลัวว่าจะเกิดในสักวันมันได้เกิดขึ้นแล้ว ในที่สุดพ่อก็รับพวกมันเข้ามา "หนูไม่ยอมให้พวกมันมาอยู่""น้าเปรมถูกรถชน""มันก็เรื่องของมันนิ่คะ!" แสนรักเอ่ยอย่างไร้หัวใจ ไม่ได้รู้สึกเห็นอกเห็นใจอะไรทั้งนั้น รู้แต่ว่าบ้านหลังนี้เป็นพื้นที่ของเธอ ทำไมเธอจะต้องยอมให้พวกมันมาอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วย"พ่อปล่อยปละละเลยน้าเปรมกับพี่พลมามากพอแล้ว พ่อต้องการให้พี่พลกับแม่มาอยู่ที่นี่""หนูไม่ยอม!" หญิงสาวแผดเสียงร้องดังลั่น มือเล็กกำแน่นจนมันสั่นระริกระบายความโกรธที่มันอัดแน่นในอก สองแม่ลูกยืนนิ่ง แต่หากว่าสายตาของผู้หญิงคนนั้นกลับเจือปนความรู้สึกผิด แม้จะพยายามมองแบบอคติแล้ว สา
Read more
EP5 | ไม่ชอบ
บทที่5เสียงนกกระจอกร้องจิ้บๆอยู่ไม่ไกลจากหน้าต่าง แสนรักจ้องมองอย่างเหม่อลอยไม่ได้โฟกัสในจุดใด แต่มองผ่านอากาศเวิ้งว้างนอกกระจกใสออกไปแสนไกล หลายวันที่เธอเอาแต่หมกตัวในห้อง กินนอนในนี้โดยไม่ออกไปพบปะผู้คน โดยมีป้าอิ่มคอยเอาอาหารเข้ามาให้ แม้บิดาจะมาเคาะประตูเรียก ทว่าหญิงสาวกลับไม่ได้เปิดประตูออกไป หล่อนยังคงหมกตัวทบทวนความคิดของตัวเอง ท่านพยายามพูดให้หล่อนเข้าใจหลายอย่าง แต่สิ่งที่ท่านพูดมันเหมือนคำพูดของคน'เห็นแก่ตัว' หล่อนไม่เข้าใจและไม่พร้อมที่จะเข้าใจ สมองเอาแต่คิดวนเวียนจนตกผลึกความคิดของตัวเอง หล่อนไม่ควรเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟาย ผู้หญิงคนนั้นกับลูกไม่ควรจะเข้ามาด้วยซ้ำ ที่นี่เป็นของพ่อก็จริง แต่มันก็เคยเป็นของแม่หล่อนด้วย เรื่องอะไรเธอจะยอมให้คนอื่นมาชุบมือเปิบ สมบัติของแม่ที่ร่วมสร้างกับพ่อก็มีมากมาย ไม่มีทางที่เธอจะยอมให้คนพวกนั้นได้ทุกอย่าง พวกมันเป็นคนนอกที่ไม่มีสิทธิ์อะไรในบ้านหลังนี้แม้แต่น้อยหลายวันที่ผ่านมาหล่อนเอาแต่อาละวาดขาดสติ พอได้มีเวลาอยู่กับความคิดของตัวเอง มันจึงทำให้รู้ว่าต่อให้เธอร้องไห้ฟูมฟายจะเป็นจะตาย มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา แสนรักลุกขึ้นจากเตียงเดินไปห้อง
Read more
EP6 I มีสิทธิ์อะไร
บทที่6" หลังจากเสร็จสิ้นเรียบร้อยเรียบร้อยเเสนรักก็ปลีกตัวไปเยี่ยมชมที่ใหม่ในหัวคิดไปต่าง ๆ หลายอย่างนาๆพรีมสุดาเพื่อให้หล่อนเปิดใจซึ่งหนูหล่อนทำให้ไม่ได้ที่ในช่วงพ่อมีเมียน้อยแม่จะจัดการกับความทุกข์ทรมานในการสูญเสียใจ เป็นผลจากไปซึ่งไร้ใจจากท่านเรื่องราวที่เกิดขึ้นมันจะช่วยทำลืมใจแรกที่ทำไม่ได้"คุณคะ" ป้าอิ่มวางขนมกับน้ำลงอย่างเบามือแล้วนั่งลงเอามือมาจับมือของเจ้านายใน"คะ?" เหตุการณ์ที่มองหน้ามือที่เหี่ยวย่นตามกาลเวลา "คุณหนูรักคุณพ่อไหม?" "รักค่ะป้าอิ่ม" "ถ้ารักคุณหนูจะต้องให้คุณสบายใจนะคะ" "...." "คุณหนูลองเปิดใจให้คุณเปรมเธอได้ดูแลเอาใจใส่" " "รักทำไม่ได้หรอกค่ะทุกคนที่ทำให้แม่เจ็บปวด" "ถึงสาเหตุต่างๆ ที่ไม่เจ็บ" "เป็นยังไงคะ?" "คือ…" "ป้าอิ่มคะช่วยเปรมทำกิมจิหน่อยค่ะ" น้ำเสียงหวานในการทานอาหารครัว"ค่ะ" ป้าทานอาหารแล้วเดินตรงไปที่ครัว ทิ้งรักขมวดคิ้วงุนอย่างน่ารังเกียจอย่างแตกต่างคนไม่เจ็บคนชื่อเสียงร้ายจะพูดถึงความตายอะไรมีแต่เธอใสกับแม่เป็นหลักที่หัวใจ พอคิดได้ด้วยตัวเองรักลุกขึ้นแล้วเดินขึ้นบนห้องไปครืดครืด โทรศัพท์เธอทันแผดนักกีฬาขึ้นมือเรียวเล็ก ๆ ดังนั้นแล้
Read more
EP7ปกป้อง
บทที่7เพียะ ฝ่ามือเล็กสะบัดที่ดวงหน้าสวยของเปรมสุดาจนหน้าหันไปตามแรง ไม่ทันที่นางจะตั้งตัวแสนรักก็จิกผมดึงรั้งร่างบางเข้ามาแล้วตบอีกครั้ง “กรี๊ด” คนถูกตบกรีดร้องดังลั่น พยายามยกมือกันใบหน้าสุดฤทธิ์ แสนรักไม่สนใจง้างมือหมายจะตบ “เธอไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายแม่ของฉัน” ภัทรพลคว้าข้อมือเล็กของแสนรักเอาไว้แล้วเหวี่ยงร่างเล็กลงบนพื้น มองอย่างไม่พอใจ พร้อมดึงมารดากอดเอาไว้ นัยน์ตาของเขาวาวโรจน์ไปด้วยไฟโทสะที่พร้อมจะแผดเผาคนตรงหน้าให้มอดไหม้เป็นเถ้าธุรี ที่ผ่านมาเอาปกป้องมารดามาตลอด ครั้งนี้ก็อย่าหวังว่าเขาจะยอมให้เธอทำร้ายแม่เขาได้“ทำไมฉันจะทำไม่ได้ แม่แกไม่มีสิทธิ์จะเอาของแม่ฉันไปใส่ นั่นมันเป็นของ ๆ แม่ฉัน คงจะอยากแทนที่แม่ฉันจนตัวซีดตัวสั่นสินะ ถึงได้ทำแบบนี้” แสนรักลุกขึ้นพุ่งเข้าใส่เปรมสุดา “แกไม่มีสิทธิ์เอาของ ๆ แม่ฉันไปใช้นังเมียน้อย แกไม่สิทธิ์อะไรเอาของ ๆ แม่ไป”"หยุดเดี๋ยวนี้นะ" มือหนาผลักร่างแสนรักอย่างแรง จนร่างล้มชุนไปกับพื้น"ไอ้ลูกเมียน้อย!" เธอจะเบ็งเสียงอย่างเจ็บแค้น พ่นคำพูดร้ายกาจใส่ไม่ยั้ง พอหยัดยืนได้ก็เข้าไปทุบตีภัทรพล“พอเถอะแสนรัก หยุดกร้าวร้าวสักที” ผู้เป็นพ่อเข้ามาห
Read more
8 สั่งสอน
บทที่8"กรี๊ด!" แสนรักกรีดร้องลั่นห้องน้ำ มือก็ทุบไม่หยุด ภัทรพลจึงเหวี่ยงเธอลงพื้นห้องน้ำอย่างแรง "ไอ้บ้า! ฉันจะฟ้องพ่อ""ก็เชิญฟ้องสิ หวังว่าพ่อจะเชื่อคำพูดของเธอนะ ถ้าไม่อยากโดนมากกว่านี้ ก็หยุดทำร้ายแม่ของฉัน ฉันขอเตือนเธอเป็นครั้งสุดท้ายแสนรัก" เขากัดฟันกรอดอย่างโกรธจัด"คิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของนายเหรอ?""ฉันไม่ได้ขู่ แต่ฉันพูดจริง" เขาพูดเสียงกร้าวเดินออกจากห้องน้ำไป แสนรักหยัดกายลุกขึ้นแล้วกอดตัวเองเดินออกจากห้องน้ำ คำขู่นั้นเธอรู้ว่าเขาพูดจริง และพร้อมที่จะทำจริง หากเธอคิดจะทำอะไรแม่ของเขา เธอไม่จบเรื่องนี้แน่ ถ้าตราบใดสองแม่ลูกยังอยากจะเอาทุกอย่างที่เป็นของเธอกับแม่ไปหลังจากที่แต่งตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย แสนรักก็นอนอยู่บนเตียงอย่างเงียบๆ ไม่ได้ออกไปพูดคุยหรือพบปะกับใคร เธอรู้ดีว่าหากฟ้องพ่อ ท่านก็ไม่เชื่อ คงคิดว่าเธอหาเรื่องใส่ร้าย ทุกอย่างบานปลายมากกว่าเดิมดึกของวันนั้น ท้องก็เอาแต่ร้องไม่หยุด หญิงสาวลูบท้องตัวเองปอย ๆ ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้น แสนรักลงบันไดเดินตรงไปที่ครัว แม้จะเกลียดและไม่พอใจมากแค่ไหน แต่ชีวิตก็เดินต่อไปมือเรียวเล็กเปิดตู้สำหรับใส่อาหาร ข้าวผัดทะเลร
Read more
Ep9 ไม่ยอมอีกแล้ว
บทที่9แสนรักฟุบลงกับพื้นทินกรรีบคว้าร่างอ่อนปวกเปียกของลูกสาวเอาไว้โดยมีป้าอิ่มที่ช่วยประคองอีกแรง"อิ่ม ช่วยฉันพยุงแสนรักไปบนบ้านที""ค่ะ คุณผู้ชาย" ป้าอิ่มกับทินกรช่วยกันพยุงร่างบางเล็กขึ้นไปข้างบน แสนรักถูกวางลงนอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงนุ่ม เธอหายใจดังสม่ำเสมอ แค่เป็นลมหมดสติไปเท่านั้น แต่ผู้เป็นบิดากลับกังวลใจเหลือเกิน กลัวแสนรักจะเป็นอะไรมากกว่านี้ "คุณผู้ชายออกไปก่อนเถอะค่ะ อิ่มจะแกะกระดุมเสื้อให้คุณหนู เธอจะได้หายใจสะดวก ๆ คุณผู้ชายจะไปหาคุณเปรมที่โรงพยาบาลเลยก็ได้นะคะ ทางนี้อิ่มจัดการเอง" ว่าแล้วแกะกระดุมเสื้อแสนรักออก"แต่ฉัน..." ทินกรพูดอย่างลังเล นี้ก็ลูกส่วนนั้นก็เมีย ห่วงอาการเปรมสุดาก็ห่วง ห่วงจิตใจร่างกายลูกสาวเขาก็ห่วงเช่นกัน"คุณหนูไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะ เธอแค่เสียใจจนเป็นลมหมดสติ ถ้าฟื้นขึ้นมาอิ่มจะปลอบใจคุณหนูเอง""งั้นฉันฝากด้วยแล้วกันนะอิ่ม ฉันจะไปดูคุณเปรมก่อน ไม่รู้ว่าพลพาเปรมไปถึงโรงพยาบาลแล้วหรือยัง""ได้ค่ะ""เอ่อ แล้วเรื่องที่อิ่มได้ยินฉันพูดกับแสนรัก ฉันไม่อยากอิ่มแพร่งพรายมันออกไป เพราะฉันไม่อยากให้ใครพูดจาไม่ดีกับเธอ ฉันเลี้ยงของฉันมาตั้งแต่เด็ก ต่อให้ไม
Read more
EP10 ฉันก็เกลียดเธอเหมือนกัน
บทที่10"ค่ะ คุณหนูไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว ตอนนี้รู้สึกตัวแล้วค่ะ" ป้าอิ่มกรอกเสียงเอ่ยกับปลายสายผ่านโทรศัพท์("เฮ้อ แบบนี้ฉันก็เบาใจ ฝากด้วยนะอิ่ม")"ค่ะ("แล้วภัทรพลไปบ้านไหม?")"ไม่นะคะ"("อ๋อ คงจะไปที่อื่นมั้ง ดีแล้วแหละ อย่าลืมหาข้าวหาน้ำให้แสนรักกินด้วยนะ ถ้าเปรมสุดาอาการดีขึ้น ฉันจะรีบกลับ")"ค่ะ" ป้าอิ่มเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า แล้วหันไปมองคนที่นอนนิ่งมองเพดานน้ำตาหลั่งไหลออกมาทางหางตา "คุณหนูคะ""ป้าอิ่มออกไปก่อนได้ไหมคะ หนูอยากอยู่เงียบ ๆ หนูยังไม่อยากจะพูดคุยกับใคร ฮึก""แต่คุณหนูคะ ป้าอยากให้คุณหนูเข้าใจคุณพ่อหน่อยนะคะ คุณพ่อ...""ฮึก หนูไม่มีสิทธิ์เข้าใจอะไรท่านแล้ว หนูไม่ใช่ลูก หนูคงไม่กล้าที่จะไปโวยวายอะไรแล้ว ฮือๆ" แสนรักรีบพูดแทรกขึ้นมา"แต่คุณพ่อรักคุณหนูเหมือนเดิมนะคะ""ฮึก มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้วค่ะป้า หนูขออยู่เงียบ ๆ แล้วหนูจะหาทางออกของทุกอย่างในเรื่องนี้ ให้หนูได้ทบทวนว่าหนูจะไปอยู่ไหนดี""คุณหนู" มือเหี่ยวย่นตามกาลเวลาจับมือนุ่มนิ่มของแสนรักเอาไว้แล้วบีบเบา ๆ อย่างให้กำลังใจ แต่คนหัวใจสลายร้องไห้จนร่างสั่นเทาเพราะแรงสะอื้น สิ่งที่เคยมั่นใจตราหน้าว่าคนอื่นเป็นลู
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status