LOGINShare
บทที่ 1
publish date:
2026-10-20 21:46:39คำสาปก่อนตาย
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ขณะที่โรซี่ หวัง ก้าวผ่านโถงสำนักงานของบริษัทที่ปรึกษาทางการเงินชื่อดังใจกลางเมือง หญิงสาววัยยี่สิบห้าปีอยู่ในชุดสูทสีเข้มเรียบหรู เส้นผมยาวถูกรวบไว้อย่างเรียบร้อย ใบหน้าสวยสะดุดตาแทบไม่มีรอยยิ้ม นอกจากโทรศัพท์มือถือหนึ่งเครื่องกับแฟ้มเอกสารบาง ๆ ในมือแล้ว เธอไม่เคยถืออะไรที่ไม่จำเป็น
พนักงานหลายคนหยุดพูดเมื่อเห็นเธอเดินผ่าน ไม่ใช่เพราะโรซี่มีตำแหน่งสูงที่สุดในบริษัท แต่เพราะทุกคนรู้ว่าหญิงสาวคนนี้เป็นหนึ่งในนักวางแผนการเงินที่ทำรายได้ให้บริษัทมากที่สุด
โรซี่ฉลาด แพรวพราว และอ่านเกมคนเก่งจนน่ากลัว
ลูกค้าคนไหนมีเงิน ลูกค้าคนไหนกำลังเดือดร้อน หรือลูกค้าคนไหนยอมรับเงื่อนไขได้มากเพียงใด เธอมองออกแทบทั้งหมดตั้งแต่การสนทนาไม่กี่ประโยคแรก
“คุณโรซี่คะ ลูกค้ารายใหม่มารอแล้วค่ะ”
เลขาสาวรีบเดินตามมารายงาน โรซี่เหลือบดูนาฬิกาข้อมือก่อนถาม
“นัดกี่โมง”
“เก้าโมงครึ่งค่ะ”
“ตอนนี้เก้าโมงยี่สิบเจ็ด ให้เขารออีกสามนาที”
เลขาสาวชะงักเล็กน้อย “แต่ลูกค้ามาถึงตั้งแต่เก้าโมงค่ะ”
“นั่นเป็นเรื่องของเขา ไม่ใช่เรื่องของฉัน”
โรซี่ตอบโดยไม่หยุดเดิน ก่อนเปิดประตูห้องทำงานแล้วเข้าไปนั่งหลังโต๊ะ เธอวางแฟ้มลง เปิดคอมพิวเตอร์ และตรวจตัวเลขในรายงานอย่างรวดเร็ว
สำหรับโรซี่ ทุกอย่างในโลกมีต้นทุนและผลตอบแทน แม้กระทั่งเวลา
เธอไม่เคยเชื่อว่าความสงสารจะทำให้ธุรกิจเติบโตได้ และยิ่งไม่เชื่อว่าคนทำงานควรต้องรับผิดชอบความผิดพลาดของลูกค้า
ไม่กี่นาทีต่อมา ลูกค้าชายวัยกลางคนถูกเชิญเข้ามา การเจรจาที่ควรใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงจบลงภายในสี่สิบนาที โรซี่ชี้ให้เห็นผลตอบแทน ความเสี่ยง และเงื่อนไขสำคัญทั้งหมดอย่างคล่องแคล่ว จนอีกฝ่ายยอมลงนามในสัญญา
เมื่อประตูปิดลง เลขาสาวจึงเดินเข้ามาพร้อมกาแฟ
“คุณเก่งจริง ๆ ค่ะ ลูกค้าคนนี้ฝ่ายขายคุยมาสามครั้งยังปิดไม่ได้เลย”
โรซี่รับกาแฟมาอย่างไม่ใส่ใจ
“เพราะพวกเขาพูดในสิ่งที่ตัวเองอยากขาย แต่ฉันพูดในสิ่งที่ลูกค้าอยากได้ยิน”
“ต่างกันมากหรือคะ”
โรซี่เงยหน้าขึ้นมอง
“ต่างสิ คนส่วนใหญ่ไม่ได้ซื้อสิ่งที่ดีที่สุด เขาซื้อสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดสำหรับตัวเอง หน้าที่เราคือทำให้เขาเชื่อว่าสิ่งที่เราเสนอคือสิ่งนั้น”
เลขาสาวหัวเราะเบา ๆ ก่อนนึกบางอย่างขึ้นได้
“จริงสิคะ เมื่อเช้ามีผู้หญิงคนหนึ่งโทรมาอีกแล้วค่ะ เรื่องสัญญากองทุนของบริษัทเล็ก ๆ ที่คุณดูแลเมื่อหลายเดือนก่อน”
มือของโรซี่หยุดอยู่บนเมาส์ชั่วขณะ
“คนไหน”
“คุณหลินค่ะ คนที่เคยขอเจรจาใหม่เพราะบอกว่าครอบครัวกำลังมีปัญหา”
โรซี่จำได้ทันที
หญิงคนนั้นนำเงินเก็บของครอบครัวมาลงทุนผ่านบริษัทโดยทำสัญญาที่มีเงื่อนไขหลายประการ ต่อมากิจการของครอบครัวประสบปัญหาและต้องการถอนเงินก่อนกำหนด แต่ตามเงื่อนไขในสัญญา หากถอนก่อนเวลาจะต้องเสียค่าธรรมเนียมและผลประโยชน์จำนวนมาก
“ฉันเคยตอบไปแล้ว”
“เธอบอกว่าตอนเซ็นสัญญาไม่มีใครอธิบายเรื่องค่าธรรมเนียมให้ชัดเจนค่ะ”
โรซี่เอนหลังพิงเก้าอี้
“อยู่ในสัญญาหรือเปล่า”
“อยู่ค่ะ แต่มันเป็นตัวหนังสือค่อนข้างเล็ก แล้วรายละเอียดก็หลายหน้า”
“ถ้าอยู่ในสัญญาก็จบ”
“แต่เธอบอกว่าเงินก้อนนั้นเป็นเงินทั้งหมดของครอบครัว ตอนนี้สามีป่วยและต้องใช้เงินรักษา เธออยากขอให้บริษัทลดค่าธรรมเนียมบางส่วน”
โรซี่วางแก้วกาแฟลง
“บริษัทไม่ใช่มูลนิธิ”
เลขาสาวเงียบ
“ถ้าลูกค้าทุกคนอ้างว่ามีปัญหาแล้วเรายกเว้นเงื่อนไขให้ สัญญาจะมีไว้ทำไม” โรซี่พูดต่อ “ส่งเรื่องให้ฝ่ายกฎหมาย ถ้าเธอโทรมาอีกให้แจ้งว่าบริษัทจะดำเนินการตามสัญญาเท่านั้น”
“ค่ะ”
เลขาสาวรับคำก่อนออกจากห้องไป
โรซี่ไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นอีก
สำหรับเธอ มันเป็นเพียงหนึ่งในสัญญาหลายร้อยฉบับที่ผ่านมือในแต่ละปี คนที่เซ็นชื่อควรรู้ว่าตนกำลังยอมรับอะไร หากไม่อ่านให้ละเอียดก่อนลงนาม นั่นก็เป็นความผิดพลาดของตัวเอง
ช่วงบ่ายโรซี่เข้าประชุมกับผู้บริหาร บริษัทกำลังเตรียมเปิดผลิตภัณฑ์ทางการเงินตัวใหม่ และเธอเสนอวิธีปรับโครงสร้างค่าธรรมเนียมเพื่อเพิ่มกำไร
“ถ้าใช้วิธีนี้ รายได้จากค่าบริหารจะเพิ่มอย่างน้อยสิบห้าเปอร์เซ็นต์”
ผู้บริหารคนหนึ่งมองเอกสารแล้วถาม “แต่เงื่อนไขถอนก่อนกำหนดค่อนข้างหนักนะ”
“ลูกค้าที่วางแผนดีจะไม่ถอนก่อนกำหนดค่ะ”
“แล้วคนที่จำเป็นต้องถอนล่ะ”
โรซี่ยิ้มบาง ๆ
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว บทที่ 17
“ขอรับ”“เตรียมรถ”“ฮูหยินใหญ่!” จ้าวต้าฝูแทบร้องไห้ “บ่าวรู้! บ่าวรู้ว่าใคร!”ซูหว่านหนิงยกมือให้หลี่เซิงหยุด “เช่นนั้นพูด”จ้าวต้าฝูหอบหายใจ “แต่ถ้าบ่าวพูด คนผู้นั้นอาจฆ่าบ่าว”“ถ้าเจ้าไม่พูด เจ้าอาจถูกส่งให้ทางการวันนี้”นางตอบอย่างตรงไปตรงมา “เจ้าเลือกเอง”จ้าวต้าฝูกัดฟัน ชิงหลัวมองอยู่เงียบ ๆ นางเริ่มเข้าใจวิธีของเจ้านายแล้ว ซูหว่านหนิงไม่ได้ขู่จะฆ่า ไม่ได้ขู่จะซ้อม นางเพียงวางทางเลือกสองทางตรงหน้า แล้วปล่อยให้จ้าวต้าฝูเลือกทางที่เสียหายน้อยกว่า“วันนั้นมีคนเอาเงินให้เจ้าหรือไม่”จ้าวต้าฝูหลบตา “มีขอรับ”ชิงหลัวสูดลมหายใจ แม้จะคาดไว้แล้ว แต่เมื่อได้ยินคำสารภาพจริง ๆ ก็ยังตกใจ“เท่าไร”“ยี่สิบตำลึงขอรับ”ซูหว่านหนิงเลิกคิ้ว “ชีวิตและชื่อเสียงของฮูหยินจวนโหวมีราคาแค่ยี่สิบตำลึง?”จ้าวต้าฝูรีบส่ายหน้า“บ่าวไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องถึงขนาดนี้ขอรับ! เขาบอกแค่ให้บ่าวเข้าไปพูดคุยกับฮูหยิน ให้ยืนใกล้ ๆ ถ้าเป็นไปได้ก็จับแขนไว้สักครู่”“เพื่ออะไร”“ให้คนอื่นเห็นขอรับ”คำตอบนั้นตรงกับความทรงจำของซูหว่านหนิงทุกอย่าง นางถามต่อ“มีใครถูกจัดให้ไปเห็น”“บ่าวไม่ทราบขอรับ เขาแค่บอกว่าพอบ่าวเข้าไปใกล้ฮ
ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว บทที่ 16
นางยิ้มบาง ๆ “ข้าแค่อยากเชิญเขากลับมาคุยเรื่องที่ยังค้างอยู่”ชิงหลัวมองสีหน้านั้นแล้วอดรู้สึกไม่ได้ว่า หากจ้าวต้าฝูรู้ว่าฮูหยินใหญ่กำลังรออยู่ เขาคงอยากวิ่งให้ไกลกว่าเดิมอีกหลายสิบลี้ ไม่นาน พ่อบ้านรองประจำเรือนของซูหว่านหนิงก็มาถึงเขาชื่อหลี่เซิง เป็นชายวัยสี่สิบกว่า เดิมติดตามมาจากสกุลซูพร้อมสินเดิม แต่หลังแต่งเข้าจวนหลายปี อำนาจส่วนใหญ่กลับถูกคนของเรือนหลักกดไว้ จึงเหลือหน้าที่ดูแลเรื่องเล็กน้อยภายในเรือนเท่านั้นเมื่อซูหว่านหนิงสั่งให้เขาสืบเรื่องจ้าวต้าฝู หลี่เซิงเองก็แปลกใจ“ฮูหยินใหญ่ต้องการให้บ่าวทำอย่างไรขอรับ”“หาคนที่ไว้ใจได้สองคน ออกไปถามตามประตูเมือง โรงเตี๊ยม และเส้นทางกลับหมู่บ้านของเขา”“ถ้าพบตัวเล่าขอรับ”“พากลับมา”“ต้องมัดหรือไม่ขอรับ”“ไม่ต้อง”หลี่เซิงเงยหน้าขึ้น ซูหว่านหนิงกล่าวอย่างใจเย็น“บอกเขาว่าถ้ายอมกลับมาคุยกับข้าเอง เรื่องยังมีทางจบง่าย แต่ถ้าหนี ข้าจะส่งคนไปแจ้งทางการว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำร้ายฮูหยินจวนโหว”หลี่เซิงเข้าใจทันที “บ่าวทราบแล้วขอรับ”หลังเขาออกไป ชิงหลัวอดถามไม่ได้ “ถ้าเขายังไม่ยอมกลับมาล่ะเจ้าคะ”“เขาจะกลับ”“ฮูหยินมั่นใจหรือเจ้าคะ
ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว บทที่ 15
“เช่นนั้นก็ควรคิดตามสมควรเจ้าค่ะ เงินมีต้นทุนของมัน”“ซูหว่านหนิง!”เสียงเรียกดังจนบ่าวด้านนอกสะดุ้ง ซูหว่านหนิงกลับนั่งตัวตรงอย่างสงบ“เจ้าคะ”“เจ้าคิดว่าที่นี่คือร้านค้าสกุลซูหรือ ถึงจะมานั่งพูดเรื่องต้นทุน เรื่องดอกเบี้ยกับข้า!”“ไม่ใช่เจ้าค่ะ”“ถ้าเช่นนั้นก็จำไว้ว่าที่นี่คือจวนฉางหนิงโหว!”“ข้าจำได้ดีเจ้าค่ะ” ซูหว่านหนิงมองรอบห้อง “เพราะเป็นจวนโหว จึงยิ่งควรมีระเบียบมากกว่าร้านค้าธรรมดาไม่ใช่หรือเจ้าคะ”ฉินซูอี๋ถึงกับหายใจแรง นางไม่เคยถูกลูกสะใภ้ย้อนเช่นนี้มาก่อน เมื่อก่อนเพียงนางขมวดคิ้ว ซูหว่านหนิงก็หน้าซีดแล้ว เพียงพูดว่านางทำให้จิ่งเหิงลำบากใจ ซูหว่านหนิงก็พร้อมยอมทุกอย่าง แต่ผู้หญิงตรงหน้ากลับนั่งไล่บัญชีกับนางเหมือนกำลังทวงหนี้จากลูกค้า“ข้าจะไม่ทำสัญญาอะไรทั้งนั้น” ฉินซูอี๋กล่าวเด็ดขาด“ได้เจ้าค่ะ” ซูหว่านหนิงกลับตอบง่ายเกินคาด ฉินซูอี๋ชะงัก“ถ้าเช่นนั้นก็คืนเงินภายในสามวันพร้อมกับของที่ยืมไป”“เจ้า!”“ข้าจะให้ชิงหลัวทำรายการส่งมาให้เจ้าค่ะ จะได้ไม่ตกหล่น”คราวนี้แม้แต่เสิ่นอวี้โหรวก็เริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์กำลังเลยเถิด“พี่สะใภ้ เรื่องนี้รอพี่จิ่งเหิงกลับมาก่อนดีหรือไม่เจ้
ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว บทที่ 14
“ข้าเองก็คิดเช่นนั้นเจ้าค่ะ”“เมื่อก่อนเจ้าไม่ใช่คนคิดเงินทองกับคนในบ้าน”“เมื่อก่อนข้าเกือบเสียสินเดิมไปหนึ่งในสามแล้วเจ้าค่ะ”คำตอบตรงเกินไปจนฉินซูอี๋พูดไม่ออกชั่วขณะ ซูหว่านหนิงหยิบบัญชีอีกเล่ม“และยังมีเรื่องนี้”“อะไรอีก”“เงินจำนวนหลายร้อยตำลึงจากร้านของข้า ไม่ได้เข้าคลังใหญ่ แต่ถูกส่งตรงเข้าเรือนหลัก”บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที เสิ่นอวี้โหรวหลุบตา ฉินซูอี๋กลับยังคงวางท่าขรึม“ข้าเป็นผู้ดูแลจวน ย่อมมีค่าใช้จ่าย”“ข้าไม่ได้บอกว่าท่านแม่ไม่มีสิทธิ์ใช้เงิน” ซูหว่านหนิงกล่าว “ข้าเพียงถามว่า ใช้เงินของใคร”“เจ้า!”“หากเป็นเงินของจวน ข้าไม่ถาม แต่หากเป็นเงินจากสินเดิมของข้า ข้าย่อมต้องรู้”ฉินซูอี๋หัวเราะอย่างเย็นชา “แล้วเจ้าคิดจะให้ข้าทำอย่างไร คืนเงินให้เจ้าหรือ”“เจ้าค่ะ”คำตอบมาเร็วเสียจนคนทั้งห้องตกตะลึง ฉินซูอี๋มองนางเขม็ง“เจ้าพูดจริง?”“จริงเจ้าค่ะ”ซูหว่านหนิงเปิดกระดาษอีกแผ่น“ข้ารวมยอดเบื้องต้นไว้แล้ว เฉพาะเงินที่ตรวจพบว่าถูกส่งเข้าเรือนหลักโดยไม่มีรายละเอียดชัดเจน มีทั้งหมดเก้าร้อยแปดสิบตำลึง ยังไม่รวมเครื่องประดับ ผ้าไหม และของมีค่าที่ถูกนำออกจากเรือนข้า”ฉินซูอี๋หน้าแด
ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว บทที่ 13
“เจ้าค่ะ”“เอาบัญชีสามเล่มนั้นมาด้วย”ชิงหลัวมองตามนิ้วของนาง “ทั้งหมดเลยหรือเจ้าคะ”“ทั้งหมด”“เจ้าค่ะ”ซูหว่านหนิงเปลี่ยนเสื้อคลุมตัวนอกให้เรียบร้อย ก่อนเดินออกจากเรือนอย่างไม่รีบร้อน บ่าวที่เห็นนางระหว่างทางต่างพากันหลบสายตา แต่เมื่อหญิงสาวเดินผ่านไปแล้วก็เริ่มกระซิบ“นั่นฮูหยินใหญ่จริง ๆ หรือ”“หน้าตาเหมือนเดิม แต่ดูน่ากลัวขึ้นมาก”“เมื่อก่อนนางเดินผ่านยังยิ้มให้พวกเรา”“ข้าได้ยินว่าพ่อบ้านเฉียนโดนถามบัญชีจนพูดไม่ออก”“ระวังเถอะ อย่าพูดดัง”ซูหว่านหนิงได้ยินบางประโยค แต่ไม่สนใจ สำหรับโรซี่ คนที่มัวเสียเวลาใส่ใจคำนินทาย่อมไม่มีเวลาจัดการเรื่องสำคัญ และตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดคือเงินเมื่อมาถึงเรือนหลัก นางเห็นฉินซูอี๋นั่งรออยู่แล้ว ข้างกายคือเสิ่นอวี้โหรว หญิงสาวผู้นั้นลุกขึ้นทันทีเมื่อเห็นนาง“พี่สะใภ้”ซูหว่านหนิงมองเพียงชั่วครู่ “คุณหนูเสิ่น”เสิ่นอวี้โหรวชะงัก เมื่อก่อนซูหว่านหนิงมักเรียกนางว่า “อวี้โหรว” ตามคนในครอบครัว แต่วันนี้กลับเรียกห่างเหินเช่นนั้น ฉินซูอี๋เห็นลูกสะใภ้เข้ามาแล้วไม่รีบคารวะก็ยิ่งไม่พอใจ“หว่านหนิง”“ท่านแม่”ซูหว่านหนิงคำนับตามมารยาทอย่างพอดี ฉินซูอี๋มองนา
ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวร้ายแห่งจวนโหว บทที่ 12
ซูหว่านหนิงปิดสมุดบัญชี นางคิดมาตลอดว่าเงินจากสินเดิมถูกนำไปใช้เป็นค่าใช้จ่ายของจวนอย่างไร้ระเบียบ แต่ดูเหมือนเรื่องจะมากกว่านั้นมีคนใช้คำว่า “ค่าใช้จ่ายของจวน” เป็นข้ออ้างเพื่อดึงเงินออกจากทรัพย์สินของนาง แล้วส่งตรงไปยังเรือนส่วนตัว ที่สำคัญ ทุกครั้งล้วนมีลายมือชื่อของซูหว่านหนิงเอง เจ้าของร่างเดิมถูกทำให้เชื่อว่าตนกำลังช่วยครอบครัวสามี แต่แท้จริงแล้วนางกำลังจ่ายเงินให้คนอื่นใช้ชีวิตหรูหรา โรซี่นั่งลงช้า ๆ คราวนี้มุมปากของนางไม่ได้มีรอยยิ้ม“ข้าเข้าใจแล้ว”ชิงหลัวถามเบา ๆ “เข้าใจอะไรเจ้าคะ”ซูหว่านหนิงวางฝ่ามือลงบนบัญชีเล่มแรกที่เปิดโปงเส้นทางเงินได้อย่างชัดเจน“เข้าใจแล้วว่าทำไมพวกเขาถึงไม่อยากให้ข้าตรวจบัญชี”เพราะเพียงบัญชีเล่มแรกที่นางตรวจอย่างจริงจัง ก็เผยความลับออกมาเสียแล้ว เงินจากสินเดิมของซูหว่านหนิงจำนวนไม่น้อย ไม่ได้ถูกใช้เพื่อจวนฉางหนิงโหว แต่มันถูกส่งตรงเข้าเรือนของฉินซูอี๋ แม่สามีของนางสะใภ้เริ่มทวงหนี้ข่าวที่ซูหว่านหนิงสั่งตรวจบัญชีและเรียกพ่อบ้านใหญ่มาซักถามเรื่องเงินแพร่ไปถึงเรือนหลักในเวลาไม่ถึงครึ่งวันฉินซูอี๋นั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลัก ใบหน้าที่ได้รับการดูแลอย่าง
You May Also Like
คุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko25.5K viewsลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ31.8K viewsเซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey28.9K viewsชายาแพทย์พลิกชะตา
ฮวาฮวาตีลังกาแปล690.0K viewsหวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
ดอกไม้หนาม169 viewsนางร้ายหอบลูกหนีตัวร้าย
ไป๋เจวี๋ย310 viewsโปรดอย่ารักข้าเพียงเพราะนางสนม
นามปากกาหมึกบ้านสวน84 viewsต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ
บ้านนิยายบายโซ21 views
