LOGINShare
บทที่ 77 ห่านป่าคู่มงคล
publish date:
2026-10-21 03:49:22
Latest chapter
ทะลุมิติยุค 70 ยัยลูกชังสายเหลี่ยมกับระบบหน้าเลือด บทพิเศษ 1 ความลับใต้แสงจันทร์
ค่ำคืนแรก ณ เรือนพัก ย่านใจกลางเมืองหลวงปักกิ่งสายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านบานหน้าต่างไม้ ความเงียบสงบยามรัตติกาลครอบคลุมไปทั่วเรือนพักอันกว้างขวาง จ้าวฉือนั่งอยู่ริมเตียงเตา ชายหนุ่มกำลังใช้ผ้าฝ้ายเช็ดทำความสะอาดมีดพรานเล่มเก่งตามสัญชาตญาณของอดีตนายทหารซูอวี้หลันเดินเข้ามาในห้อง หล่อนล็อกกลอนประตูและหน้าต่างอย่างแน่นหนา ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาชายหนุ่ม รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้าพร้อมกับนัยน์ตาเรียวรีที่ทอประกายลึกล้ำ"พี่ใหญ่จ้าว..." ซูอวี้หลันทรุดตัวลงนั่งเคียงข้างเขา เอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลจ้าวฉือวางมีดลง เขากุมมือเล็กของหล่อนไว้ในฝ่ามือหนาที่อบอุ่น "เป็นอะไรไปหรืออวี้หลัน เดินทางมาทั้งวัน เหนื่อยหรือเปล่า""ฉันไม่เหนื่อยจ้ะ... แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาร่วมปี พี่เคยสงสัยไหมจ๊ะว่า อาหารสด เสบียงแปลกๆ หรือแม้แต่ยาบำรุงที่ฉันเอาออกมาให้พี่กินตลอด มันมาจากไหนกันแน่"จ้าวฉือชะงักไปเล็กน้อย นัยน์ตาสีนิลทอดมองใบหน้าเนียนของภรรยา ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบศีรษะหล่อนเบาๆ"ฉันเคยบอกเธอแล้วไง... ไม่ว่ามันจะมาจากไหน เธอคือภรรยาของฉัน และเธอทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวของเรา แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว ฉันไม่
ทะลุมิติยุค 70 ยัยลูกชังสายเหลี่ยมกับระบบหน้าเลือด บทที่ 85 (จบ) มุ่งหน้าสู่ปักกิ่ง
สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านชานชาลาสถานีรถไฟประจำอำเภอสือหลิน ไอกระแสน้ำอุ่นไล่ความเหน็บหนาวของฤดูหนาวออกไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความสดชื่นและเสียงหวูดรถไฟดังหวีดหวิวมาแต่ไกลบรรยากาศบริเวณชานชาลาวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ กลุ่มคนที่มารอส่งสอง "จอหงวนแห่งมณฑล" ยืนออกันเต็มพื้นที่ ผู้ใหญ่บ้านเฉินในชุดผ้าฝ้ายบุนวมตัวใหม่ ยืนยิ้มจนตาหยีเคียงข้างป้าหวังที่กำลังเช็ดน้ำตาด้วยชายเสื้อ"นังหนูอวี้หลัน สหายจ้าว..." ป้าหวังยัดห่อผ้าเช็ดหน้าสีเข้มที่บรรจุไข่ต้มสองฟองและซาลาเปาไส้ถั่วแดงร้อนๆ ใส่มือซูอวี้หลันด้วยความรักและอาลัยอาวรณ์ "กินบนรถไฟแก้หิวนะจ๊ะ ไปถึงปักกิ่งแล้วอย่าลืมส่งข่าวกลับมาหาป้าบ้างนะ บ้านอิฐแดงหลังนั้นป้าจะเช็ดถูให้อย่างดี ไม่ต้องเป็นห่วงเลยจ้ะ!""ขอบพระคุณป้าหวังมากนะจ๊ะ" ซูอวี้หลันรับห่อผ้ามาเก็บไว้อย่างถนอม หล่อนส่งยิ้มหวานให้อดีตเพื่อนบ้านผู้อารีผู้ใหญ่บ้านเฉินตบไหล่จ้าวฉือเบาๆ ด้วยความภาคภูมิใจ "สหายจ้าว ฝากดูแลสหายอวี้หลันด้วยนะ พวกเอ็งสองคนเป็นหน้าเป็นตาให้คอมมูนสือหลินของเราอย่างที่สุด ต่อไปนี้อนาคตของพวกเอ็งอยู่ในเมืองหลวงแล้ว ขอให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป!""ขอบพระค
ทะลุมิติยุค 70 ยัยลูกชังสายเหลี่ยมกับระบบหน้าเลือด บทที่ 84 คะแนนสูงสุดของมณฑล
ฤดูใบไม้ผลิปี 1978 หิมะที่เคยปกคลุมทั่วคอมมูนสือหลินเริ่มละลายกลายเป็นหยดน้ำใส สายลมเย็นยามเช้าพัดพาเอาข่าวใหญ่ที่สุดในรอบสิบปีมาถึงลานกว้างหน้าที่ทำการคอมมูนปัง! ปัง! ปัง! ซ่าาา!เสียงประทัดสายยาวดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งหุบเขา ควันสีแดงลอยโขมงพร้อมกับเสียงโห่ร้องยินดีดังกึกก้อง เสียงลำโพงกระจายเสียงของคอมมูนที่เปิดดังสุดเสียงทำเอาชาวบ้านนับร้อยพากันวิ่งตื่นเต้นออกมามุงดูที่หน้าศาลาประชาคมผู้ใหญ่บ้านเฉินในชุดผ้าฝ้ายบุนวมตัวใหม่ ยืนอยู่บนเวทีดินด้วยใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความปีติยินดีอย่างถึงที่สุด ในมือของเขากำ 'ซองจดหมายสีแดงประทับตราครุฑสีทอง' สองฉบับไว้แน่นจนมือสั่นเทา"สหายร่วมคอมมูนทุกคน! ฟังทางนี้!" ผู้ใหญ่บ้านเฉินตะเบ็งเสียงผ่านไมโครโฟนเก่าๆ เสียงสั่นเครือด้วยความภาคภูมิใจ "ผลการสอบเกาเข่าประจำมณฑลทางเหนือของเรา... ประกาศออกมาอย่างเป็นทางการแล้ว!"ชาวบ้านทุกคนต่างกั้นหายใจเงี่ยหูฟัง แม้แต่พวกตระกูลซูที่กำลังถือคราดตักขี้หมูอยู่ท้ายลาน ก็ยังต้องหยุดชะงัก ชะเง้อคอมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น"ผู้ที่สอบติด 'มหาวิทยาลัยปักกิ่ง' อันดับหนึ่งของประเทศ... ด้วยคะแนนสอบสูงที่สุดเป
ทะลุมิติยุค 70 ยัยลูกชังสายเหลี่ยมกับระบบหน้าเลือด บทที่ 83 สนามสอบและจดหมายด่วน
ฤดูหนาวปี 1977 มาเยือนพร้อมกับหิมะแรกที่ตกลงมาปกคลุมเมืองหลวงและมณฑลทางเหนือ ทว่าความหนาวเย็นไม่อาจดับไฟแห่งความหวังที่ลุกโชนอยู่ในหัวใจของคนหนุ่มสาวนับล้านทั่วประเทศจีนได้ณ โรงเรียนมัธยมประจำตัวอำเภอสือหลิน บรรยากาศภายนอกคลาคล่ำไปด้วยผู้คนนับพันชีวิตที่สวมเสื้อฝ้ายบุนวมหนาๆ ยืนแออัดกันอยู่เต็มลานกว้าง มีทั้งยุวชนปัญญาชนที่ถูกส่งมาใช้แรงงานในชนบทนานนับสิบปี ชาวนา ผู้นำฝ่ายผลิต ไปจนถึงคนวัยกลางคนที่มีลูกหลานแล้ว ทุกคนต่างถือปึกกระดาษและดินสอไว้ในมือที่สั่นเทา ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความคาดหวังสูงสุดในชีวิตวันนี้คือวันสอบ 'เกาเข่า' วันแรกของการฟื้นฟูระบบสอบเข้ามหาวิทยาลัย!"พี่ใหญ่จ้าว... ตื่นเต้นไหมจ๊ะ" ซูอวี้หลันที่สวมเสื้อโค้ตตัวหนา ผ้าพันคอสีแดงผืนนุ่ม ขยับเข้าไปกระซิบถามสามีร่างยักษ์ที่ยืนเคียงข้างจ้าวฉือในชุดจงซานสีน้ำเงินเข้มมองดูฝูงชนรอบตัวด้วยสายตาเรียบสงบ เขายกมือขึ้นกุมมือเล็กของหล่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ตเพื่อส่งผ่านความอบอุ่น "ไม่ตื่นเต้นหรอก เนื้อหาข้อสอบที่เธอให้ฉันทำตลอดสัปดาห์ มันยากกว่าตำราพวกนี้เสียอีก"ซูอวี้หลันลอบหัวเราะในใจ 'แน่นอนสิจ๊ะ! ก็ชุดข้อสอ
ทะลุมิติยุค 70 ยัยลูกชังสายเหลี่ยมกับระบบหน้าเลือด บทที่ 82 ปิดบัญชีและติวเข้ม
เช้าวันต่อมา อากาศยามเช้าของคอมมูนสือหลินเย็นเยือก สายลมเหนือพัดหอบเอาความหนาวเหน็บลอยละลิ่วข้ามหุบเขา ทว่าบริเวณลานหน้าที่ทำการคอมมูนกลับบรรยากาศร้อนระอุไปด้วยสายตาของชาวบ้านนับร้อยที่มารวมตัวกันร่างผอมแห้งของซูเยว่เล่อถูกทหารแดงสองนายคุมตัวออกมาจากห้องขังไม้ไผ่ ข้อมือทั้งสองข้างถูกเชือกป่านเส้นหนามัดไพล่หลังไว้อย่างแน่นหนา ใบหน้าที่เคยผุดผ่องบัดนี้มอมแมมไปด้วยคราบน้ำตาและฝุ่นโคลน ดวงตาคู่สวยที่เคยใช้อ่อยผู้ชายบวมปูดจนแทบปิด"ฮือๆ... ท่านแม่! ช่วยเยว่เล่อด้วย! ข้าไม่ได้ทำ... ข้าถูกนังอวี้หลันใส่ร้าย!" ซูเยว่เล่อกรีดร้องโหยหวนเมื่อเห็นแม่ซูและแม่เฒ่าซูยืนสั่นงันงกอยู่ขอบลานแม่ซูทำท่าจะพุ่งเข้าไปหาลูกสาวคนโปรด แต่กลับถูกปลายปืนยาวของทหารแดงยกเข้าที่อกจนต้องถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว"สหายซูเยว่เล่อ กระทำความผิดร้ายแรงฐานพยายามโจรกรรมเอกสารลับทางการทหาร และมีพฤติกรรมสุ่มเสี่ยงต่อการเป็นสายลับบ่อนทำลายความมั่นคง!" ผู้ใหญ่บ้านเฉินอ่านคำตัดสินด้วยน้ำเสียงดุดันและทรงพลัง "ทางการส่วนกลางมีมติให้ส่งตัวไปใช้แรงงานหนักที่ค่ายปรับปรุงตนเองเหมืองถ่านหินทางภาคเหนือเป็นเวลาสิบปี โดยไม่อนุญาตให
ทะลุมิติยุค 70 ยัยลูกชังสายเหลี่ยมกับระบบหน้าเลือด บทที่ 81 ข่าวใหญ่และแผนซ้อนแผน
เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงประกาศจากลำโพงกระจายเสียงของคอมมูนสือหลิน ดังกึกก้องไปทั่วทุกหุบเขา ทำลายความเงียบสงบของฤดูใบไม้ผลิจนหมดสิ้น"ประกาศจากคณะกรรมการส่วนกลาง! เพื่อเป็นการสร้างอนาคตของชาติ ทางการมีมติให้ฟื้นฟูระบบการสอบเข้ามหาวิทยาลัย หรือ 'เกาเข่า' อย่างเป็นทางการ! ขอให้สหายยุวชนปัญญาชนและคนหนุ่มสาวทุกคนที่มีวุฒิการศึกษาเตรียมตัวให้พร้อม การสอบจะจัดขึ้นในฤดูหนาวปีนี้!"ทันทีที่สิ้นเสียงประกาศ ทั่วทั้งลานคอมมูนก็สั่นสะเทือนไปด้วยเสียงโห่ร้องยินดี ยุวชนปัญญาชนจากเมืองหลวงที่ถูกส่งมาใช้แรงงานในชนบทนานนับสิบปี ต่างพากันกอดคอร้องไห้โฮราวกับคนเสียสติ บางคนถึงกับทรุดลงไปกราบพื้นดิน สวรรค์เปิดทางให้พวกเขากลับคืนสู่เมืองหลวงและอนาคตที่สดใสแล้ว!ณ คฤหาสน์อิฐแดง ซูอวี้หลันยืนกอดอกพิงกรอบประตูหน้าต่าง มองดูความโกลาหลเบื้องนอกด้วยรอยยิ้มกริ่ม'ในที่สุด ยุคทองที่แท้จริงก็มาถึงเสียที!' อดีตเซลส์สาวคิดในใจอย่างเบิกบาน"พี่ใหญ่จ้าว" หล่อนหันไปหาสามีป้ายแดงที่กำลังเช็ดทำความสะอาดหน้าไม้พรานอยู่มุมห้อง "พวกเราเองก็ต้องเตรียมตัวลงสมัครสอบด้วยนะจ๊ะ"จ้าวฉือชะงักมือ เขามองหล่อนด้วยความประหลาดใจ
