ทวงชะตา ชายาอ๋องตัวร้าย

ทวงชะตา ชายาอ๋องตัวร้าย

last update최신 업데이트 : 2025-11-15
에:  zuey연재 중
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
10
5 평가 순위. 5 리뷰
54챕터
7.3K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เจิ้งซูอี้ถูกธนูยิงตกจากหลังม้าเมื่อฟื้นคืนสติกลับมาพบว่าตนเองอยู่ในร่างของเด็กสาวชาวบ้าน นางต้องช่วยเหลือเด็กสาวผู้นี้ไม่ให้ถูกครอบครัวเดิมเอาเปรียบทั้งยังต้องหาทางหนีจากองค์ชายห้าคู่ปรับเก่าของตน

더 보기

1화

เจิ้งซูอี้

"آسفة يا آنسة ياسمين، لقد فاتك أفضل وقت لإجراء العملية..."

ظلت ياسمين واقفة متجمدة وهي تمسك بورقة التحليل التي تؤكد إصابتها بسرطان الرحم. بعد صمت طويل، اتصلت بسكرتير عمر، كريم الزهري.

رنّ الهاتف طويلًا قبل أن يُجيب أخيرًا، بنبرة لا مبالية كعادته:

"سيدتي، هل لديكِ أمر ما؟"

قبضت ياسمين أصابعها المرتجفة وقالت:

"أين عمر؟ أريد التحدث معه."

أجاب كريم:

"السيد عمر مشغول الآن ولا يستطيع الرد."

قالت بصوت متوسل:

"هل يمكنك أن تجعله يرد عليّ للحظة فقط...؟"

لكن قبل أن يكمل كريم كلامه، سمعت ياسمين من الطرف الآخر صوتًا ناعمًا:

"عمر، ما المفاجأة التي تخبئها لي حتى تتصرف بهذه السرية؟"

ثم جاءها صوت عميق مألوف حتى النخاع، لكنه كان يحمل حنانًا لم تنله هي أبدًا:

"ارفعي رأسك."

وفي اللحظة التالية، أنهى كريم المكالمة بلا تردد.

وفي الوقت ذاته...

بوم——

دوّى انفجار من جهة الميناء، فرفعت ياسمين رأسها بوجه شاحب.

ارتفعت في السماء المقابلة ألعاب نارية متلألئة، تتشابك ألوانها الزاهية في ليلٍ أزرق قاتم، فتبدو بجمالها كما في الأساطير.

أمام باب المستشفى، كان الناس يتحدثون بصخب:

"سمعتم؟ هذه الألعاب النارية التي أطلقها السيد عمر الراسني من شركة الأفق الأزرق لعيد ميلاد حبيبته، كلفته أكثر من مليوني دولار في ليلة واحدة!"

"إنها ليلى السويدي! حاصلة على دكتوراه من معهد كاليفورنيا للتكنولوجيا، نخبة تتنافس عليها أكبر الشركات المحلية، ذكية وجميلة ومن عائلة مرموقة، وحبيبها وسيم وقوي النفوذ!"

"ليس غريبًا أن يحبها السيد عمر الراسني إلى هذا الحد، حبيبة كهذه تُعتبر فخرًا له!"

ظلت ياسمين تحدق طويلاً في تلك الألعاب النارية الباذخة، ثم ارتخت قبضتها ليسقط ورق التحليل من يدها إلى الأرض.

استدارت ورحلت.

في ساعات الفجر الأولى، عاد عمر إلى المنزل، فوجد ياسمين جالسة في غرفة المعيشة دون أن تشعل أي ضوء.

رفع الرجل يده وأشعل المصباح، قطّب حاجبيه وقال:

"لماذا لم تنامي بعد؟"

رفعت ياسمين عينيها إليه، كان يحمل سترته على ذراعه، وعيناه السوداوان العميقتان تحدقان بها ببرود معتاد.

كانت تظن يومًا أن طبعه بارد بالفطرة، لكنها أدركت اليوم أن ذلك الجليد الذي ينام إلى جوارها ما هو إلا جمرة متقدة في قلب شخص آخر.

قالت بصوت خافت:

"لم أستطع النوم... ذهبت اليوم إلى المستشفى."

ألقى عمر سترته على الأريكة بلا مبالاة وسأل:

"وماذا قال الطبيب؟"

كانت ياسمين قد اشتكت منذ فترة من ألم في أسفل بطنها، وقد وعدها أن يرافقها للفحص، لكنه كان يؤجل دائمًا.

مرة بحجة عقد بملايين، ومرة بمشكلة معقدة في مشروع.

حتى البارحة وعدها أن يذهب معها إلى المستشفى، لكنه علم أن ليلى أخفت عنه عيد ميلادها، فسارع للحاق بها ولم يسعفه الوقت إلا لإطلاق الألعاب النارية.

أما ياسمين، فلم يجد وقتًا لها.

خفضت رأسها وقالت بهدوء:

" لا شيء يُذكر، مجرد أن أنتظر قليلًا وكل شيء سيكون بخير... لكن لماذا عدت إلى البيت اليوم؟"

توقف عمر لثوان، ثم اقترب منها.

ضمها إلى صدره، أنفاسه الحارة تتردد على عنقها، وصوته مبحوح:

"هذه الأيام هي فترة إباضتك."

وأضاف ببرود:

"لقد طلبتِ مني واتفقنا أن نكون معًا في هذه الأيام من كل شهر، حتى ننجب وريثًا لعائلة الراسني. أم أنك نسيتِ؟"

كانت رائحة عطر نسائي تفوح منه بوضوح، كرصاصة مزقت ما تبقى من كرامة ياسمين التي كانت تتشبث بها.

لم يكن مخطئًا؛ ثلاث سنوات من الزواج وهو بارد معها، لا يقترب منها إلا استجابة لإلحاح الحاجة الراسني بضرورة إنجاب وريث لعائلة الراسني.

تاهت ياسمين في أفكارها: طفل؟ لم يعد ممكناً.

كان طبعها دائمًا هادئًا وخاضعًا، لكنها هذه الليلة لم تعد قادرة على الاحتمال.

قالت بحدة:

"عمر، ألا تخشى أن تغار حبيبتك إذا جئت لتنام معي؟"

كانت عيناها تلمعان في الظلام، كحيوان صغير أظهر أنيابه أخيرًا.

تأملها عمر، ورأى جديتها، فبردت نظراته شيئًا فشيئًا.

ثم ابتسم ابتسامة باهتة لا تصل إلى عينيه وقال:

"ولماذا أخاف؟ نحن متزوجان سرًا، وأنتِ من تعيشين في الظل."

وتابع ببرود:

"بما أنكِ اخترتِ أن تكوني الدور الثانوي، فلا يحق لكِ المطالبة بالكثير."‬
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
อัพเดทไหมค่ะจะได้อ่านค่ะ
2026-03-03 13:38:31
0
0
Ploy Podisuk
Ploy Podisuk
ไม่มีอัพต่อแล้วหรอ
2026-02-23 20:56:53
1
0
Viarm
Viarm
.........
2025-11-26 23:02:17
0
0
Nichaphat Suvapong
Nichaphat Suvapong
สนุกมากๆๆค่ะ
2025-11-19 01:00:30
0
0
Alisa Shorty
Alisa Shorty
สนุกดี ลงให้อ่านเร็วๆ นะคะ
2025-11-08 08:58:22
0
0
54 챕터
เจิ้งซูอี้
เจิ้งซูอี้บุตรสาวของแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นซีหยวนถูกธนูยิงตกจากหลังม้าทำให้วิญญานเข้ามาอยู่ในร่างของหลิวอันอันเด็กสาวที่ถูกทุบตีจนวิญญาณออกจากร่างไปเมื่อเจิ้งซูอี้ต้องมาใช้ชีวิตแทนหลิวอันอันดังนั้นหนี้แค้นของนางที่มีต่อคนตระกูลหลิวนางเจิงซูอี้จะเป็นคนจัดการเองซีหยวนไห่หนานองค์ชายห้าแห่งแคว้นซีหยวน บุตรชายของหลิงกุ้ยเฟยนิสัยเจ้าเล่ห์และขี้เบื่อ แต่เมื่อเขาต้องการสิ่งใดแล้วเขาจะต้องเอามันมาครอบครองให้ได้องค์ชายห้าเป็นคู่ปรับของเจิ้งซูอี้มีอาจารย์สอนวรยุทธคนเดียวกันเมื่อเขาออกมาทำภารกิจลับที่ฮ่องเต้สั่งการทำให้เขาได้พบกับเด็กสาวชาวบ้านที่น่าสนใจผู้หนึ่งจนทำให้เขาอยากได้นางมาไว้ในครอบครองเสียงร้องครวญครางอย่างเจ็บปวดดังลอดออกมาจากกระท่อมไม้ผุพังตั้งอยู่ห่างจากหมู่บ้านมาทางเชิงเขา เจิ้งซูอี้ยกมือกุมขมับตนเองด้วยความเจ็บปวดภาพเด็กสาวร่างผอมบางกำลังถูกเด็กในหมู่บ้านรังแกและภาพที่นางกำลังถูกหญิงชราทุบตีกำลังหมุนวนอยู่ในหัวเจิ้งซูอี้ไม่เข้าใจว่ามันคือสิ่งใด เสียงประตูไม้เก่าๆ ถูกเปิดออกอย่างแรงตามมาด้วยสตรีร่างผอมที่รีบพุ่งมาที่เตียงที่นางนอนอยู่“อันอันของแม่เป็นอย่างไรบ้างเจ็บที่ใด
더 보기
โต้เถียง
สายตาที่แน่วแน่บ่งบอกว่านางเอาจริงของเจิ้งซูอี้ที่กำลังมองมายังแม่เฒ่าจางทำให้นางรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ“เกิดอะไรขึ้น เหตุใดพวกท่านจึงพากันมาชุมนุมที่หน้าเรือนของข้าเช่นนี้”เสียงทุ้มดังมาจากทางด้านหลัง ชายวัยกลางคนอายุราวสามสิบกว่ากำลังแหวกฝูงชาวบ้านตรงเข้ามา ภาพที่เห็นคือภรรยาของเขานั่งหัวแตกเลือดอาบอยู่ที่พื้นข้างๆ กันมีบุตรชายคนเล็กของเขากำลังกอดมารดาร้องไห้ เขาตวัดสายตามองไปยังต้นเรื่องคือแม่เฒ่าจางที่กำลังยืนประจันหน้าอยู่กับบุตรสาวคนโต“อันอันเกิดอะไรขึ้น”หลิวตงจวิ้นถามบุตรสาวที่ยืนอยู่ไม่ไกล เจิ้งซูอี้หันไปมองชายวัยกลางคนที่ผิวคล้ำแดดเหมือนทำงานกลางแจ้งมาเป็นเวลานาน บิดาของหลิวอันอัน เจิ้งซูอี้ยังไม่ทันตอบแต่เป็นแม่เฒ่าจางที่เป็นคนโวยวายขึ้นมาก่อน“หลิวตงจวิ้นเจ้าบุตรอกตัญญูเจ้าเลี้ยงดูลูกของเจ้าอย่างไรให้เป็นหัวขโมยเช่นนี้ เจ้าเด็กสารเลวนั่นบังอาจแอบขโมยไข่ไก่ที่ข้าเก็บเอาไว้ให้เฉิงเอ๋อกิน”หลิวตงจวิ้นมองไปที่แม่เฒ่าจางด้วยสายตาผิดหวัง“ท่านแม่เพียงแค่ไข่ไก่ฟองเดียวท่านถึงกับตีอาอี๋หัวแตกมันไม่เกินไปหน่อยหรือขอรับ”หลิวตงจวิ้นเดินมาขวางระหว่างเจิ้งซูอี้กับแม่เฒ่าจางเพราะเกรงว่านา
더 보기
อยากขับข้าออกจากตระกูลหรือ ท่านไม่มีสิทธิ์
“แต่นี่เป็นเรื่องของครอบครัวข้า หากไม่ให้ข้าสอดปากเช่นนั้นจะปล่อยให้พวกท่านฮุบเอาสิ่งของที่เป็นของท่านปู่แท้ๆ ของข้าไปเช่นนั้นหรือ ท่านปู่ของข้าหายไปเกือบสามสิบปีใครๆ ต่างก็คิดว่าท่านอาจจะตายไปแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ยืนยันเรื่องนั้นเลยนี่ หากวันหนึ่งท่านปู่ของข้ากลับมาที่นี่อีกครั้งจะให้เขานอนข้างถนนเช่นนั้นหรือ ท่านที่เป็นคนตระกูลหลิวเช่นเดียวกันไม่คิดว่าตนเองใจร้ายไปหน่อยหรือไม่”เจิ้งซูอี้เอามือไพล่หลังยืนคุยกับหลิวเจี้ยนกั๋วด้วยท่าทางสง่างามต่างจากนางคนเดิมที่เอาแต่ก้มหน้าหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา มองดูแล้วช่างแปลกตายิ่งนัก เพราะนางติดนิสัยยามเมื่อคุยกับเหล่าทหารใต้บัญชาจึงทำให้นางแสดงท่าทางเช่นนั้นออกมาโดยไม่รู้ตัว“เจ้า..!!”ผู้เฒ่าหลิวไม่สามารถโต้แย้งนางได้เพราะสิ่งที่เจิ้งซูอี้พูดนั้นล้วนแต่เป็นความจริง“เจ้าพูดเช่นนั้นก็ไม่ถูกเสียทั้งหมด”เสียงทุ้มนุ่มดังมาจากด้านหลังของชาวบ้าน พวกเขาต่างแหวกออกเป็นสองทางให้ชายหนุ่มรูปงานในชุดบัณฑิตสีขาวเดินเข้ามา ในความทรงจำของหลิวอันอันเด็กหนุ่มมผู้นี้คือลูกพี่ลูกน้องของนางชื่อหลิวฟู่เฉิงบุตรชายของหลิวตงหัวกับจางซานเหนียงสะใภ้ใหญ่หลิวฟู่เฉิง เป็นหล
더 보기
ตัดขาดความสัมพันธ์
เจิ้งซูอี้ไร้ความหวั่นเกรงต่อแม่เฒ่าจาง นางหาใช่หลิวอันอันที่ถูกรังแกมาตั้งแต่เกิดผู้นั้น นางจ้องกลับแม่เฒ่าจางตรงๆ ไม่ก้มหน้าตัวสั่นเหมือนแต่ก่อน“ว่าอย่างไรคุยกันมาตั้งนานพวกท่านจะยอมคืนที่ดินที่เป็นของท่านปู่ข้ามาหรือจะให้เราไปตีกลองร้องทุกข์ที่อำเภอ ว่าซิ่วไฉตระกูลหลิวอกตัญญูทั้งยังคิดฮุบเอาสมบัติของผู้ที่ส่งเสียเขาเล่าเรียนไปเป็นของตนเอง พวกท่านคิดว่าที่สถานศึกษาที่หลิวฟู่เฉิงไปจะยังมีใครยอมคบหากับเขาอีกหรือไม่ ดีไม่ดีเขาอาจต้องคืนตำแหน่งซิ่วไฉที่ได้มาอย่างยากลำบากไปด้วยก็ได้”เจิ้งซูอี้รู้จุดอ่อนของคนตระกูลหลิวดีเพราะนางเป็นถึงผู้นำทัพหน้าเรื่องแค่นี้นางมีหรือจะมองไม่ออก คนตระกูลหลิวถึงกับอ้ำอึ้งไม่รู้ว่าจะต้องตอบโต้กลับไปอย่างไร จางซานเหนียงดึงแขนเสื้อแม่เฒ่าหลิวอยู่อย่างนั้น นางกลัวว่าเจิ้งซูอี้จะทำอย่างที่นางพูดจริงๆ หากต้องคืนตำแหน่งซิ่วไฉไปนางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ทุกครั้งที่นางกลับบ้านเดิมทุกคนต่างก็นอบน้อมเกรงใจนางเพราะนางมีบุตรชายเป็นซิ่วไฉแม่เฒ่าจางถลึงตาใส่สะใภ้ใหญ่ของตน นางคิดว่าวันนี้คงจะจัดการกับคนบ้านหลิวตงจวิ้นไม่ได้แน่ ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของนาง แม่เฒ่าจา
더 보기
หมูป่า
เจิ้งซูอี้ให้หลิวซีฮันนั่งเฝ้าตะกร้าเอาไว้จากนั้นนางจึงไปยืนบนโขดหินข้างลำธารที่ห่างออกมา ทุกอย่างเงียบสงบมีเพียงเสียงน้ำไหลและสายลมพัดเอื่อยๆ เจิ้งซูอี้หลับตาทำสมาธิสัมผัสสิ่งต่างๆ รอบข้าง นางไม่รู้ว่าวรยุทธของนางจะยังใช้ได้กับร่างของหลิวอันอันหรือไม่เมื่อเจิ้งซูอี้ลืมตาขึ้นนางซัดไม้ไผ่ลงไปในน้ำเต็มแรง จากนั้นดึงมันขึ้นมา ปลาเฉ่ายวี (ปลาจีน) ตัวใหญ่ก็ดิ้นไปมาอยู่ในซีกไม้ไผ่ของนาง หลิวซีฮันตบมือเสียงดังด้วยความดีใจชาวบ้านแถวนี้อยากจะกินปลานั้นช่างยากนักเพราะมันว่ายน้ำรวดเร็วหากไม่ใช่คนที่มีฝีมือจริงไหนเลยจะจับมันมาทำอาหารได้ เจิ้งซูอี้โยนมันไปให้หลิวซีฮันที่นั่งรออยู่บนฝั่งเมื่อนางจับปลาได้หกเจ็ดตัวเจิ้งซูอี้จึงหยุดมือแล้วพาหลิวซีฮันเดินขึ้นเขาเก็บผักป่าเพื่อไปทำอาหารให้ท่านแม่ที่กำลังบาดเจ็บของพวกเขา“ท่านพี่ท่านเก่งมากเลย”หลิวซีฮันใช้ขาสั้นๆ เดินตามหลังนางพลางส่งเสียงเจื้อยแจ้วเหมือนนกกระจิบ เจิ้งซูอี้เดินช้าลงเพื่อให้หลิวซีฮันตามทัน เขาอายุห้าขวบแล้วเป็นช่วงอายุที่กำลังดีในการฝึกวรยุทธตอนที่นางเริ่มฝึกกับท่านปู่นางพึ่งจะแค่สามขวบเท่านั้น เจิ้งซูอี้วางแผนฝึกเด็กน้อยน้องชายของหลิ
더 보기
ตามรังควานไม่เลิกรา
“กินๆๆ พวกเจ้ามันรู้จักแต่กินหัดรู้จักทำงานซะบ้าง กินเนื้ออะไรเมื่อเดือนก่อนก็ได้กินไปแล้วไม่ใช่หรือไง”แม่เฒ่าจางตะคอกเด็กสองคนเสียงดังจนพวกเขาหยุดร้องไห้เพราะตกใจ หลังจากที่หลิวตงจวิ้นตัดขาดกับบ้านหลิวพวกเขาก็ไม่ได้มาทำงานที่นี่อีก งานทั้งหมดจึงตกเป็นของจางซานเหนียงสะใภ้ใหญ่และจางลี่ฉุนสะใภ้เล็กจางลี่ฉุนเองก็เป็นหลานสาวห่างๆ ที่มาจากบ้านเดิมของแม่เฒ่าจางเช่นกัน แต่นางค่อนข้างฉลาดต่างจากจางซานเหนียงที่ต้องสั่งจึงจะทำงานได้ จางลี่ฉุนรู้ว่าแม่เฒ่าจางชอบคนทำงานนางจึงแสร้งทำงานเฉพาะตอนที่แม่เฒ่าจางอยู่เท่านั้น“เด็กๆ จ๊ะอยากกินเนื้อก็ไปขอท่านลุงรองสิ”จางลี่ฉุนพูดเสียงไม่เบาเพื่อให้แม่เฒ่าจางได้ยิน แม่เฒ่าจางที่กำลังโมโหเด็กแฝดก็ตบเข่าฉาดทันที นางเดินออกจากเรือนเดินตรงไปที่เรือนของหลิวตงจวิ้นอย่างรวดเร็ว เสียงตะโกนเรียกชื่อหลิวตงจวิ้นดังอยู่หน้าเรือน ทุกคนกำลังทานอาหารเช้าอยู่ต่างก็มองหน้ากันไปมา เจิ้งซูอี้เป็นคนเดินออกมาเปิดประตูเห็นแม่เฒ่าจางยืนอยู่นางก็เลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่ามาที่นี่ทำไม“ท่านพ่อของเจ้าไปไหนเหตุใดข้าเรียกจึงไม่ออกมา”เจิ้งซูอี้ยังคงยืนบังประตูไม่ให้แม่เฒ่าจางมองเข้าไป
더 보기
การเปลี่ยนแปลงของบุตรสาว
ทั้งหลิวตงจวิ้นและเจิ้งซูอี้ไม่มีอารมณ์ทานข้าวอีกต่อไปเมื่อได้พบกับการก่อกวนของแม่เฒ่าจาง“ท่านพ่อท่านจะขึ้นเขาอีกแล้วใช่หรือไม่ ครั้งนี้ให้ข้าไปด้วยเถอะนะ”เจิ้งซูอี้เดินมาหาหลิวตงจวิ้นในระหว่างที่เขากำลังเตรียมคันธนูและอุปกรณ์เพื่อออกล่าสัตว์ดั่งเช่นทุกที หลิวตงจวิ้นนิ่งไปเล็กน้อยจากนั้นจึงหันมาคุยกับบุตรสาวตรงๆ“อันอันเมื่อวานมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หมูป่านั่นพวกเจ้าได้มันมาได้อย่างไร”เมื่อวานเพราะมีหลายเรื่องให้ทำแล้วเจิ้งซูอี้ก็หลับไปก่อนทำให้พวกเขายังไม่ได้คุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ เจิ่งซูอี้กลอกตาคิดหาวิธีเอาตัวรอดแล้วนางก็นึกถึงเรื่องเมื่อเช้าที่แม่เฒ่าจางมาก่อกวนที่นี่แล้วพูดเรื่องสวรรค์นรก“ท่านพ่อ ถ้าหากว่าข้าเล่าให้ท่านฟังแล้วท่านจะเชื่อข้าหรือไม่”เจิ้งซูอี้รอดูปฏิกิริยาของหลิวตงจวิ้น เขาพยักหน้ารับท่าทางจริงจัง นางจึงเริ่มเล่าเรื่องที่นางเตรียมเอาไว้ในหัว“สองวันก่อนข้าทำงานที่เรือนตระกูลหลิวกับซีฮันแล้วทำไม่ถูกใจแม่เฒ่าจาง นางจึงใช้ไม้ไผ่ตีข้าจนสลบท่านขึ้นเขาไปท่านคงจะยังไม่รู้เรื่องนี้กระมัง”หลิวตงจวิ้นไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ เพราะเขาติดฝนอยู่บนภูเขาจึงกลับมาที่เรือนไม่ได้
더 보기
โจรวิ่งราว
“ท่านพ่อท่านอยากจะขายเนื้อพวกนี้หรือว่าเก็บเอาไว้กินเจ้าคะ”เจิ้งซูอี้ถามหลิวตงจวิ้นที่ยังไม่หลุดออกจากภวังค์ของตนเอง เขาหันมามองบุตรสาวเมื่อได้ยินนางเรียก“ขะ..ขายพรุ่งนี้พ่อจะเป็นคนนำเนื้อพวกนี้กับไก่ป่าไปขายเอง”เจิ้งซูอี้นิ่งคิดเล็กน้อย นางอยากจะเข้าไปในอำเภอเช่นเดียวกัน เพื่อหาข่าวเกี่ยวกับตระกูลเจิ้ง“ท่านพ่อพรุ่งนี้ให้ข้าตามท่านไปด้วยได้หรือไม่ ข้ามีบางอย่างที่อยากได้เจ้าค่ะ”เจิ้งซูอี้หาข้ออ้างเพื่อตามหลิวตงจวิ้นเข้าไปในอำเภอ ทั้งที่ความจริงนางไม่ได้อยากได้อะไรเลย“นั่นสิ อันอันของเราก็โตเป็นสาวแล้วนี่นา เนอะ”ประโยคสุดท้ายหลิวตงจวิ้นหันมาพูดกับภรรยาของตน ทั้งสองคนยิ้มให้กันท่าทางดูมีความสุข หลิวซีฮันยืนกระสับกระส่ายอยู่ด้านข้างเขาดึงแขนเสื้อของเจิ้งซูอี้เบาๆ“ท่านพี่ข้าก็อยากไปเที่ยวอำเภอเหมือนกัน”เจิ้งซูอี้ก้มมองร่างเล็กของน้องชาย“ได้สิ”นางรับปากเด็กชายที่ตัวสูงเลยเข่าของนางมาไม่มาก เพราะตลอดห้าปีพวกเขาไม่เคยได้ทานอาหารดีๆ เลยสักมื้อ ร่างกายของหลิวซีฮันจึงโตช้ากว่าเด็กทั่วไปที่อายุเท่ากัน“ชะ..เช่นนั้นข้าต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้าง”เจิ้งซูอี้เลิกคิ้วมองเด็กชายที่มีท่าทางดีใ
더 보기
จับโจรมีค่าหัว
ชายหน้าบากยกมือกุมหัวของเขาที่โดนก้อนหินกระแทกลูกน้องอีกสามคนของชายหน้าบากเมื่อเห็นดังนั้นก็รีบพุ่งมาที่เจิ้งซูอี้ทันที นางกระโดดถีบยอดอกพวกเขาทีละคนอย่างรวดเร็วจากนั้นทั้งมือและเท้าของนางก็ประเคนหมัดใส่พวกเขาสามคนจนสลบไป ก่อนจากมานางยังหักแขนของชายหน้าบากที่จับถุงเงินที่แม่นางหวังท่านแม่ของหลิวอันอันทำให้นาง“เฮอะ!!คิดขโมยเงินของข้ามันยังเร็วไปร้อยปี”เมื่อได้ถุงเงินกลับมาแล้วเจิ้งซูอี้ก็เดินย้อนกลับมาหาหลิวตงจวิ้นและหลิวซีฮันที่รอนางอยู่ใกล้กับตลาด“กลับมาแล้วหรือเหตุใดถึงได้หุนหันวิ่งออกไปเช่นนี้”หลิวตงจวิ้นไม่รู้ว่าถุงเงินของเจิ้งซูอี้ถูกนักล้วงกระเป๋าฉกไป เขาคิดว่านางเพียงต้องการจะเข้าห้องน้ำอย่างเร่งด่วนเพียงเท่านั้น“ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ ท่านอยากซื้ออะไรอีกหรือไม่”เจิ้งซูอี้หันไปถามหลิวตงจวิ้นหลังจากซื้อถังหูลู่อีกสองไม้คืนให้หลิวซีฮัน หลิวตงจวิ้นพยักหน้าจากนั้นพวกเขาก็แวะร้านธัญพืชเพื่อซื้อแป้งข้าวสารกับเครื่องปรุงบางอย่างแล้วกลับหมู่บ้านไปใกล้เที่ยงสามพ่อลูกก็เข็นรถลากมาถึงหมู่บ้านตระกูลสือ จางซานเหนียงที่ชอบมายืนจับกลุ่มคุยกับพวกสตรีที่ว่างงานใต้ต้นไม้ใหญ่กลางหมู่บ้านเห็นรถลา
더 보기
ขึ้นเขาล่าสัตว์
เจิ้งซูอี้กับหลิวตงจวิ้นยังคงขึ้นเขาล่าสัตว์เหมือนเดิม สองพ่อลูกมักจะได้สัตว์ใหญ่กลับมาด้วยทุกครั้ง สร้างความอิจฉาให้ใครหลายคนโดยเฉพาะคนตระกูลหลิวที่มักจะตีอกชกตัวทุกครั้งเมื่อหลิวตงจวิ้นนำสัตว์ป่าไปขายในเมือง แต่ที่น่าตกใจกว่านั้นคือแม่เฒ่าจางนางไม่ไปตามรังควานบ้านหลิวตงจวิ้นเหมือนแต่ก่อนจางซานเหนียงที่ทำหน้าที่เป็นกองหนุนให้นางก็ยังรู้สึกแปลกใจเช่นเดียวกัน ปกติแม่เฒ่าจางจะไม่ยอมเสียเปรียบให้ผู้ใดแต่ครั้งนี้กลับดูเงียบไปเมื่อพูดถึงบ้านของหลิวตงจวิ้น มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่หรือว่าแผ่นดินกำลังจะตลบพลิกกลับด้าน แม่เฒ่าจางถึงได้เปลี่ยนไปมากเช่นนี้อู๋เซียนเว่ยได้แวะมาหาหลิวตงจวิ้นในเช้ามืดของวันหนึ่ง บุตรชายคนโตของเขากำลังจะหมั้นหมายกับหญิงสาวของอีกหมู่บ้าน แต่ในมือของอู๋เซียนเว่ยมีเงินไม่มากพอที่จะจัดงานแต่งให้บุตรชายได้เขาจึงต้องบากหน้ามาหาสหายสนิทคนนี้“อาจวิ้นอยู่หรือไม่”เสียงเรียกดังขึ้นที่หน้าเรือนเจิ้งซูอี้เป็นคนมาเปิดประตู พระอาทิตย์กำลังโผล่พ้นเหลี่ยมเขาทำให้มองเห็นได้ชัดเจนว่าใครเป็นผู้ส่งเสียงเรียกบิดาของนาง“ท่านอาอู๋ อรุนสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านพ่อกำลังเตรียมเครื่องมือขึ้นเขาอยู่ห
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status