LOGINตอนที่ 34 บทส่งท้ายหนึ่งเดือนต่อมาแสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าสะท้อนกับกระจกบานสูงของห้องเพนท์เฮาส์สุดหรูใจกลางกรุงเทพมหานคร บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความวุ่นวายที่ถูกจัดระเบียบมาอย่างดี ช่างแต่งหน้าและช่างทำผมมือโปรระดับประเทศกำลังรุมล้อมร่างบางที่นั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่พาฝันในชุดเจ้าสาวลูกไม้ฝรั่งเศสสีขาวบริสุทธิ์ดูงดงามจนแทบหยุดหายใจ ตัวชุดถูกออกแบบมาอย่างประณีตเพื่อเน้นสัดส่วนโค้งเว้า ช่วงไหล่เปิดเปลือยเผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่ไร้รอยราคี แม้ร่องรอยความเร่าร้อนจาก "บทลงโทษ" ของว่าที่เจ้าบ่าวเมื่อคืนก่อนจะยังหลงเหลือเป็นรอยจาง ๆ ที่ลาดไหล่ แต่ช่างแต่งหน้าก็ใช้ทักษะขั้นสูงปกปิดมันไว้อย่างมิดชิด"คุณฝันสวยมากจริง ๆ ค่ะ เหมือนนางเอกในละครเลย" สายใจที่ถูกสั่งให้มาดูแลพาฝันเอ่ยขึ้นพาฝันยิ้มตอบผ่านกระจก หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ใครจะไปคิดว่านักเขียนไส้แห้งที่เคยปั่นนิยาย SM ในห้องเช่ารูหนู จะได้มายืนอยู่ในจุดนี้... จุดที่เป็นเจ้าสาวของชายที่ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่ง และที่สำคัญ เขาคือตัวละครที่เธอสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อและจินตนาการอันบิดเบี้ยวของตัวเอง"ขอบใจนะสายใจ.
ตอนที่ 33 ท้าทายหยาดน้ำรักอุ่นร้อนที่พุ่งทะลักเข้ามาทำเอาพาฝันสติพร่าเลือน เธอหอบหายใจรัวจนทรวงอกกระเพื่อมไหวอย่างหนัก ร่างกายที่เพิ่งผ่านศึกหนักมาหมาดๆ อ่อนเปลี้ยจนแทบจะจมลงไปในที่นอนนุ่ม ราเชนทร์ค่อยๆ ถอนกายออกช้าๆ ทำให้พาฝันรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่วูบเข้ามาแทนที่จนเธอยังเผลอเกร็งสะโพกรับชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนข้างๆ พลางรวบตัวเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอด แขนแกร่งโอบรัดเอวบางไว้อย่างหวงแหน เขาหลับตาลงเตรียมจะเข้าสู่ห้วงนิทราด้วยความอิ่มเอมใจความเงียบปกคลุมห้องพักครู่หนึ่ง พาฝันนอนนิ่ง นัยน์ตาคู่สวยยังคงฉ่ำปรือและล่องลอยอยู่กับความซาบซ่านที่ยังหลงเหลืออยู่ในทุกอณูสัมผัส ก่อนที่เธอจะพลิกกายกลับมาเผชิญหน้ากับอสูรร้ายที่ตอนนี้ดูเหมือนราชสีห์ที่อิ่มหนำ มือเรียวเล็กเอื้อมไปลูบไล้โครงหน้าคมสันที่เปียกชื้น ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คนฟังถึงกับชะงัก“ไหนคุณบอกว่า... คืนนี้จะไม่ให้ฉันได้นอนไงคะ? แค่รอบเดียวคุณก็หมดแรงซะแล้วเหรอ”น้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยความยั่วเย้าและดูแคลนเล็ก ๆ เธอรู้ดีว่าควรจะกระตุ้น "อีโก้" ของผู้ชายคนนี้อย่างไรให้ลุกโชนขึ้นมาใหม่ราเชนทร์ตาลืมตาขึ้นทันควัน นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่เค
ตอนที่ 32 ชอบแบบดิบเถื่อน ชุดนอนลายทางสีฟ้าถูกมือหนาเหวี่ยงไปอยู่ที่มุมห้องอย่างไร้ค่า เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าของพาฝันที่นอนบิดเร่าอยู่ใต้ร่างของอสูรร้ายราเชนทร์พยายามสะกดกลั้นสัญชาตญาณดิบที่พลุ่งพล่านอยู่ในกาย เขาบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าต้องอ่อนโยน เขาเพิ่งจะได้รับโอกาสครั้งสุดท้ายจากเธอมา หากเขากลับไปป่าเถื่อนเหมือนเมื่อก่อน พาฝันอาจจะหนีเขาไปอีก"อา... ฝัน..."ราเชนทร์ครางในลำคอขณะที่จมูกโด่งสันซุกไซ้ไปตามลาดไหล่เนียนละเอียด ฝ่ามือหนาที่เคยบีบเคล้นกายสาวจนเนื้อปลิ้น ตอนนี้กลับทำเพียงลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างแผ่วเบา ราวกับว่าเธอคือตุ๊กตาแก้วเจียระไนที่อาจแตกสลายได้เพียงแค่เขากดน้ำหนักมือลงไปแรงๆ รสจูบที่เขามอบให้มันนุ่มนวลจนน่าประหลาด ลิ้นร้อนเพียงแค่แตะไล้และหยอกเย้า ไม่ได้จาบจ้วงรุนแรงเหมือนครั้งก่อนๆแต่ดูเหมือนความใจดีของเขาจะไม่ถูกใจหญิงสาวนัก ความรู้สึกวูบวาบที่เคยได้รับมันขาดหายไปเมื่อเขามัวแต่ทะนุถนอมเธอจนเกินงาม ร่างกายของเธอมันเรียกร้องสิ่งที่สัมผัสดิบเถื่อนของเขา สิ่งที่ราเชนทร์คนเดิมเคยให้“คุณราเชนทร์... นี่คุณกำลังทำอะไรคะ? มัวแต่ลีลาอยู่นั่นแหละ” เธอประท้วงเสียงสั
ตอนที่ 31 ไม่ได้ผิดกฏทันทีที่บานประตูห้องน้ำปิดลง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมสัน นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มจัดวาวโรจน์ด้วยแผนการ‘กฎข้อที่สาม ห้ามแตะเนื้อต้องตัวถ้าไม่ได้รับอนุญาตงั้นเหรอ...’ราเชนทร์ทวนคำในใจพลางแค่นยิ้ม ถ้าเขาแตะเธอไม่ได้ งั้นเขาก็ต้องทำให้เธอเป็นฝ่าย ‘อยาก’ แตะเขาเอง หรือไม่ก็ทำให้เธอทนไม่ไหวจนต้องลืมกฎบ้าบอนั่นทิ้งไปเสียไม่นานนัก เสียงปลดล็อกประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น พาฝันเดินออกมาในชุดนอนผ้าฝ้ายแขนยาวขายาวลายทางสีฟ้าอ่อน ดูเรียบร้อยและมิดชิดจนราเชนทร์แอบถอนหายใจ แต่ถึงอย่างนั้น ผิวแก้มที่แดงระเรื่อจากการอาบน้ำอุ่นและเส้นผมที่เปียกชื้นเล็กน้อยก็ยังทำให้เธอดูสวยสะพรั่งจนใจเขาเต้นผิดจังหวะ“อาบเสร็จแล้วเหรอ?” ราเชนทร์เอ่ยถามเสียงทุ้มลึกพลางจ้องมองเธอไม่วางตา“ค่ะ... คุณก็ไปอาบได้แล้ว จะได้รีบเข้านอน” พาฝันบอกโดยไม่ยอมสบตา เธอพยายามทำเป็นวุ่นวายกับการจัดหมอนข้างให้เป็นกำแพงกั้นกลางเตียงอย่างแน่นหนาราเชนทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาจงใจเดินผ่านเธอไปช้าๆ กลิ่นกายบุรุษเพศที่ปนเปกับกลิ่นหอมจางๆ ลอยเข้ากระทบจมูกของหญิงสาวจนเธอเผลอกลั้นหายใจคนตัวโตยิ้มกริ่มก่อนจะเดินเข้า
ตอนที่ 30 ให้โอกาสครั้งสุดท้ายราเชนทร์ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงสายของวันใหม่ แสงแดดจัดจ้าส่องทะลุผ้าม่านสีครีมเข้ามาจนเขาต้องหยีตา สิ่งแรกที่เขาสัมผัสได้คือความหนักอึ้งที่แขนซ้าย เมื่อหันไปมอง เขาก็พบกับกลุ่มผมสีดำขลับของพาฝันที่ฟุบหลับอยู่ข้างเตียง มือข้างหนึ่งของเธอยังคงกุมมือเขาไว้แน่น ส่วนอีกมือยังกำผ้าขนหนูชุบน้ำที่ตอนนี้แห้งสนิทไปแล้วชายหนุ่มนอนนิ่งไม่กล้าขยับตัว เขาใช้สายตาสำรวจใบสวยหน้าหวานที่ดูอิดโรย ขอบตาของเธอคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัดจากการอดนอนมาทั้งคืน ความรู้สึกผิดแล่นปราดเข้ากลางใจ มันเจ็บยิ่งกว่าพิษไข้ที่รุมเร้าเขาเสียอีก"ฝัน..." เขากระซิบเรียกเธอเบาๆ น้ำเสียงยังคงแหบพร่าพาฝันสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาทันที เธอขยี้ตาแรงๆ ก่อนจะรีบยื่นมือมาอังหน้าผากของเขา "คุณเป็นยังไงบ้าง? ตัวยังร้อนอยู่ไหม?"คำถามที่รัวออกมาพร้อมแววตาที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวล ทำให้ราเชนทร์รู้สึกเหมือนหัวใจพองโต เขาคว้ามือเล็กที่อังหน้าผากเขาไว้แล้วดึงลงมาจูบเบาๆ ที่หลังมือ"ไข้ลดแล้ว... เพราะได้พยาบาลดี" เขาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มจางๆพาฝันชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบชักมือกลับ ใบหน้าสวยขึ้นสีระเรื่อ "ปากดีแบบนี้แสดง
ตอนที่ 29 ป่วยพาฝันพยุงร่างที่สั่นเทาและหนักอึ้งของราเชนทร์เข้ามาในบ้านด้วยความทุลักทุเล ไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวเขาทำให้เธอรู้สึกกังวล“ประคองตัวเองไว้หน่อย อย่าเพิ่งทิ้งน้ำหนักลงมาหมด!” เธอพึมพำพลางแบกไหล่หนาของเขาไว้ ทันทีที่ถึงเตียงนอนเธอก็ปล่อยร่างสูงใหญ่ลงบนฟูกหนานุ่ม ราเชนทร์ครางออกมาเบา ๆ ในลำคอ ร่างกายเขากระตุกไหวจากอาการสั่นที่ยังไม่จางหายพาฝันรีบเดินไปปิดประตู ก่อนจะหันกลับมามองคนบนเตียงที่ตอนนี้ขดตัวเข้าหากันภายใต้เสื้อเชิ้ตบาง ๆ ที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำค้าง“คุณต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่งั้นปอดบวมแน่” มือเรียวเล็กเอื้อมไปที่กระดุมเสื้อของเขา ราเชนทร์ที่กึ่งหลับกึ่งตื่นคว้ามือเธอไว้ ปลายนิ้วของเขาเย็นเฉียบจนพาฝันใจเสีย“ฝัน... อย่าไปไหนนะ...” เขากระซิบด้วยน้ำเสียงพร่ามัว ดวงตาที่เคยคมเข้มบัดนี้หม่นแสงและดูโรยแรงอย่างที่สุด“ฉันไม่ไปไหนหรอกค่ะ แต่คุณต้องนอนเฉย ๆ ก่อน” เธอแกะมือเขาออกแล้วเริ่มปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว ผิวพรรณกำยำที่เคยดูสุขภาพดีบัดนี้ซีดเผือดและเย็นชื้น เธอหยิบผ้าเช็ดตัวมาซับตามร่างกายของเขา ก่อนจะค้นหาเสื้อยืดตัวโคร่งที่เธอเคยซื้อไว้ใส่เองมาสวมให้เ
ตอนที่ 6 ผ้าปิดตาสีดำตลอดช่วงหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา พาฝันใช้ชีวิตราวกับฝันที่เป็นจริง เธอคิดว่าการเป็นเมียบำเรอของมหาเศรษฐีโรคจิตที่งานยุ่งมาก ก็ไม่ได้แย่เสมอไป เธอได้เสพสุขกับอาหารเลิศรสและเตียงนุ่มๆ อย่างเต็มที่แต่ความสุขมักผ่านไปไวเสมอ... วันนี้คือวันครบกำหนดเจ็ดวันที่เธอโป้ปดเขาไว้หากเธอคิดจะ
ตอนที่ 5 สุขบนกองเงินเช้าวันต่อมา...แสงแดดรำไรสอดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาในห้อง ไม่ได้ทำให้พาฝันรู้สึกหงุดหงิดเหมือนตอนที่อาศัยอยู่ในห้องเช่าแคบๆ แม้แต่น้อย หญิงสาวบิดขี้เกียจอยู่บนเตียงนุ่มจนแทบจะดูดร่างเธอลงไป ที่นอนราคาแพงทำให้เธออยากจะกลิ้งไปมาอยู่แบบนี้ทั้งวัน“นี่มัน... สวรรค์ชัดๆ”เธอพ
ตอนที่ 4 ใจดีสู้เสือภายในห้องนอนยังอบอวลไปด้วยบรรยากาศกดดันและกลิ่นอายคุกคาม ราเชนทร์ยังคงทาบทับอยู่เหนือร่างเพรียวบาง นัยน์ตาคมกริบจ้องมองเหยื่อสาวใต้ร่างด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก“คุณน่ะมันเป็นพวกนิสัยไม่ดี ชอบบีบบังคับคนอื่น...”เสียงหวานพึมพำออกมาอย่างลืมตัว ความปากไวที่ติดมาจากโลกเดิมเริ่มแ
ตอนที่ 3 ปีศาจในคราบเทพบุตรพาฝันใจเต้นตึกตัก ห้องนอนของราเชนทร์อยู่ทางปีกขวาของคฤหาสน์ และต้องได้รับอนุญาตถึงจะเข้าไปได้ มือเรียวกุมเข้ากัน หญิงสาวสัมผัสได้ถึงเหงื่อที่กำลังซึมออกมา ห้ามไม่ให้มือสั่นเพราะความตื่นเต้นก็คงยาก เธอจะได้เจอกับตัวร้ายที่ตัวเองสร้างสรรค์ออกมาเชียวนะ แม้ว่าจะใส่บทบาทให้เข







