LOGINChapter 95งานหมั้นเกิดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนต่อมา ญาติสนิททางฝ่ายชายเดินทางมาเป็นสักขีพยาน รวมทั้งเพื่อนของวิตโตริโอ ฟิลิปโปเองไม่พลาดที่จะมาร่วมแสดงความยินดีกับหลานชาย เขาเดินทางมากจากเมืองไทยพร้อมกับลาโอ้ และจะเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น เพราะมีงานที่จะต้องสะสางและต้องดูแล เนื่องจากโรเจอร์เงียบจนผิดสังเกต เขาจำต้องระวังร้านเครื่องเพชรและกิจการอื่นๆ ของหลานรักเป็นเท่าตัว โดยมีลาโอ้และลูกน้องที่ไว้ใจได้คอยช่วยเหลือ โดยส่งข่าวให้หลานชายและอเล็สซานโดรรู้เป็นระยะทางด้านฝ่ายหญิงมีเพียงกมลเนตรและภัทราที่เดินทางมาจากเมืองไทย และแขกอีกคนที่ไม่มีใครอยากให้มาอย่างมาลี ที่ออดอ้อนขอปรางค์รวีมาร่วมงานนี้ด้วย สาเหตุที่มาลีรู้เรื่องงานหมั้น เพราะตัวเธอเองคอยสอดส่องและสืบเรื่องราวของวิตโตริโออยู่ตลอดเวลา รายงานให้โรเจอร์ทราบเป็นระยะเหมือนโชคชะตาจะเข้าข้างวันนั้นมาลีเดินทางไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า เจอกับวิตโตริโอและปรางค์รวีที่มาเดินซื้อเสื้อผ้าจะใส่ไปงานหมั้นพอดี คราแรกเธอแปลกใจมากที่ปรางค์รวีเป็นว่าที่คู่หมั้นของมาเฟียเลือดร้อน แทนที่จะเป็นคู่หมายอย่างกมลเนตร แต่เธอไม่อยากรู้ถึงสาเหตุ เพราะถือว่าไม่
Chapter 94“คุณอยากแก้แค้นหรือเปล่าล่ะ” เขาถามเมื่อคิดอะไรดีๆ ออก“คุณถามแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ” มาลีถามอย่างสนใจ“ผมจะบอกกับคุณว่า เราสองคนมีศัตรูคนเดียวกัน ผมไม่รู้หรอกกว่าคุณแค้นวิโตเรื่องอะไร แต่ถ้าคุณอยากแก้แค้นเราร่วมมือกันได้นะ” โรเจอร์หากองหนุน มาลีมองหน้าโรเจอร์นิ่ง แก้แค้นเหรอเป็นสิ่งที่เธอต้องการอยู่พอดี แต่อยากรู้มากกว่าว่าโรเจอร์มีความแค้นเคืองอะไรกับวิตโตริโอ“ก่อนที่เราสองคนจะร่วมมือกัน ฉันอยากฟังเหตุผลที่คุณแค้นไอ้วิโต ส่วนฉันจะเล่าความแค้นที่มีต่อพี่วิโตให้ฟัง แลกเปลี่ยนความเกลียดชังที่มีให้ไอ้วิโต”มาลีเล่าจุดเริ่มต้นของความแค้นและความรักให้โรเจอร์ฟังอย่างไม่ปิดบัง โรเจอร์นอนฟังเรื่องราวที่อัดแน่นอยู่ในใจของมาลี เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นเพื่อนของคนรักวิตโตริโอ เป็นเพื่อนกับปรางค์รวี นิสัยช่างแตกต่างราวกับนรกและสวรรค์จริงๆ แม้ว่าคำพูดของมาลีที่บอกว่า ปรางค์รวีผู้หญิงที่เขาหลงรักจะทำแท้งเพื่อไปหาชายอื่น เขาไม่เชื่อแต่ไม่ทักท้วง เมื่อฟังเธอเปิดใจเรื่องราวต่างๆ จนจบ ถึงคราวที่โรเจอร์จะเล่าความลับที่ฟังแน่นอยู่ในอกให้มาลีฟัง ซึ่งเธอเป็นคนเดียวที่ได้รับร
Chapter 93วิตโตริโอผ่อนร่างบางไร้เรี่ยวแรงลงบนที่นอน มือแกร่งจับเรียวขาสวยทั้งสองข้างพาดบนบ่าแข็งแรง ดันลำตัวไปข้างหน้า ใช้มือทั้งสองข้างเท้าวางกับที่นอน หัวเข่าทั้งสองข้างของเขาคุกเข่าขนานกับสะโพกกลมมน เอวหนาโยกไหวสลับกับบดเบียดส่วนที่เชื่อมต่อ ร่างบางสั่นสะท้านสะดุ้งเฮือก เปล่งเสียงครางสยิวออกมาไม่ขาดปาก มือเล็กชื้นเหงื่อจับเอวหนาแน่น ยกสะโพกรับจังหวะความเป็นชายที่กระแทกกระทั้นเข้าหากลีบกุหลาบ ความคับแน่นที่เขาแทรกผ่าน เสียงครางที่ดังก้องของปรางค์รวี ทำให้เขายิ่งออกแรงรักมากยิ่งขึ้น แผ่นหลังบางเสียดทานกับผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ เป็นเพราะแรงส่งที่มีกำลังแรง ความแรงของเขานั้นเปรียบประดุจพายุลูกใหญ่ก่อตัวเป็นเกลียวคลื่นของสึนามิที่กำลังกวาดซัดทุกอย่างที่ขวางหน้า“พี่เสือ...อา / ปรางค์...โอ้ว” สองเสียงสอดประสานดังกังวานไปทั่วห้อง หัวใจทั้งสองดวงเปล่งประกายด้วยแสงแห่งรัก เอิบอิ่มด้วยความสุขที่กำลังคืบคลานเข้ามา ชายหนุ่มยันกายลุกขึ้นนั่งชันเข่า มือใหญ่จับเอวคอดเล็กแน่น จับขยับโยกไหวส่งสะโพกอัดกระแทกเข้าหากุหลาบงามไม่ยั้ง เธอกรีดร้องเมื่อแสงสีสันสวยงามนับร้อนนับพันสีสว่างวับอยู่ตรงหน้า สีสัน
Chapter 92สิ่งที่เร้นลับประจักษ์อยู่ตรงหน้า เป็นสิ่งที่เขารอคอย ปากหนาทาบทับกุหลาบช่องามทันที โบกสะบัดลิ้นเข้าไปในกลีบดอกที่ตระการตา รุกรานจนเธอดิ้นราวกับโดนไฟลวก ร้องครางอย่างกระสันซ่าน น้ำหวานไหลเอ่อออกมาให้แมลงร้ายอย่างเขาดื่มกิน ความหวานที่เขาได้สัมผัสด้วยปากและลิ้น เพิ่มพลังให้เขากระหายความเสน่หามากยิ่งขึ้น“พี่เสือ...พอคะ...พอ...อา” เสียงของเธอเว้าวอนและร้องขอ ปรางค์รวีเหมือนคนจมอยู่ใต้สายน้ำเย็นเฉียบ ทะลึ่งพรวดขึ้นสู่ผืนน้ำ เพื่อหาอากาศหายใจ ตอนนี้เธอแทบจะหาลมหายใจของตัวเองไม่เจอ เนื่องจากปลายลิ้นสากยังคงหยอกเย้าลึกล้ำเข้าไปในกลีบกุหลาบไม่ยอมหยุด ความเสียวซ่านที่ได้รับทำให้หน้าท้องของเธอเกร็ง ภายในช่องท้องมวนตัวกันจับเป็นกลุ่มก้อนของกองไฟ มันร้อนรุ่มแผดเผาจนเธอต้องเปล่งเสียงครางออกมาเพื่อบรรเทาอาการแสนจะทรมานนี้แมลงหนุ่มกลัดมันยังคงดื่มกินน้ำหวานที่ไหลเอ่อมาต่อเนื่อง เสียงกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่าที่เขาได้ยิน ช่างเสนาะหูน่าฟังยิ่งหนัก นิ้วมือหยอกเย้ากับเม็ดเกสร เรียวปากและลิ้นแนบสนิทกับกุหลาบงาม กำลังทรมานปรางค์รวีอย่างต่อเนื่อง เขาไม่หยุดเพียงเท่านี้ มืออีกข้างละจากการลูบไล
Chapter 91“เมียจ๋า...ไม่ไม่ไหวแล้ว” เขาพูดเสียงสั่น ร่างกายสั่นเทาไม่ต่างกับเสียง เอวสอบยกขึ้นสูงสุดก่อนจะโจนจ้วงเข้าหากลีบดอกไม้อีกหลายครั้ง เพื่อปลดปล่อยตัวเองจากความอัดอั้นทั้งหมด เป็นสายน้ำแห่งรักพุ่งกระจายอยู่ในกลีบดอกไม้“ผัวจ๋ารักเมียจ๋าที่สุดเลยครับ” เขาพูดเสียงเบาชิดกกหูสะอาด กดปลายจมูกไปยังใบหูแทะเล็มด้วยปลายลิ้น ตวัดเล่นที่ติ่งหูขบกัดอย่างหมันเขี้ยว เธอขนลุกซู่ความปรารถนาวิ่งแล่นมาเป็นลูกคลื่น“โซเฟียเหนื่อยแล้วค่ะ” เธอรีบพูด แต่ดูเหมือนว่าพูดที่เปล่งออกไปนั้นมันจะช้าเกินไป เพราะความยิ่งใหญ่ของเขาเริ่มตื่นฟื้นตัวอยู่ในกลีบดอกไม้ของเธอทีละนิด จนกระทั่งมันคับแน่น เขาเริ่มโยกตัวไปมา บดเบียดเป็นรูปวงกลม เธอถึงกับเผยอปากร้องครางออกมาอย่างลืมตัว“ผัวจ๋าคิดถึงเมียจ๋ามากเลยรู้ไหม วันนี้ครั้งเดียวคงไม่พอ ต้องทั้งคืน” ฟรานซิสโกแสดงให้เธอเห็นว่าเขารักและคิดถึงมากเพียงใด บทรักอ่อนโยนสลับกับเร่าร้อนดำเนินต่อไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย หัวใจทั้งสองดวงเบิกบาน เมื่ออีกฝ่ายพร่ำพูดคำว่ารักไม่ขาดปาก เขาและเธอสัญญาต่อกันว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหัวใจของทั้งสองจะอยู่เคียงคู่กันตลอดไปปรางค์รวีม
Chapter 90“ผมดีใจที่สุดเลยรู้มั้ยที่ไม่ต้องติดอยู่กับคำว่าทรยศหักหลังเพื่อน ตอนที่วิโตเล่าให้ผมฟัง ผมยังนึกว่าตัวเองฝันไป ไม่คิดเลยว่าความรักของเราที่ปิดบังมานาน ถึงวันที่จะรักกันอย่างเปิดเผยเสียที”ฟรานซิสโกพูดจ้องมองดวงหน้าหวานของหญิงที่ตนรัก จูบที่หน้าผากเกลี้ยงนูนอย่างรักใคร่“โซเฟียดีใจเหมือนกันค่ะ ดีใจที่สุดในโลกเลย บ่วงที่คล้องคอของโซเฟียได้ถูกถอดออก ด้วยความเข้าใจทุกอย่างกำลังจะเป็นไปในทิศทางของมัน โซเฟียรักคุณฟรานโก้ที่สุดเลยค่ะ” เวลานี้เธอสามารถบอกรักเขาได้อย่างเต็มใจ มอบกายให้เขาอย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ ไม่รู้สึกผิดอีกต่อไปแล้ว“ผมรักคุณมากโซเฟีย และจะรักตลอดไป” เรียวปากบางแย้มออกนิดเพื่อรับปากหนาที่กำลังโน้มต่ำลงมาประกบ ฟรานซิสโกบดเคล้าปากนุ่มเบาๆ ให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้ฝันไป รสจูบของเธอช่างหวานล้ำ ราวกับว่าเขากำลังดื่มน้ำผลไม้ผสมกับวิสกี้ชั้นเลิศ หมักบ่มเป็นเวลานาน เขาดื่มด่ำจนตัวเองหลงมึนเมาในรสชาติ ลิ้นหนารุกรานเข้าไปในช่องปาก กระหวัดลิ้นไปมาตามกระพุ้งแก้ม ไรฟันสะอาด สอดรัดลิ้นเล็กที่ตั้งท่ารอความอ่อนโยนจากเขา ด้วยความตื่นเต้นปลายลิ้นของทั้งสองพัวพันกันอย่างดูดดื่ม ฟรานซิสโก







