4 จัดการเองทุกอย่าง

ประเทศอิตาลี

@ กรุงโรม

ไคเลอร์กับทานตะวันเดินทางมาถึงยังบ้านหลังใหญ่ที่พ่อกับแม่ของเขาอาศัยอยู่ เมื่อพ่อกับแม่ของเขาเห็นทานตะวันที่เดินเคียงข้างมากับลูกชายร่างสูงของตัวเอง คนเป็นแม่ก็เอ่ยทักทายทานตะวันด้วยรอยยิ้มใจดี

"ทานตะวัน"

"สะ สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า" ทานตะวันยกมือไหว้ชายหญิงวัยกลางคนด้วยท่าทีอ่อนน้อมพร้อมกล่าวคำทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ทว่าเธอมีความรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เพราะเป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นหน้าพ่อกับแม่ของเขา ชายหญิงวัยกลางคนพยักหน้าทักทายกลับไปยังเด็กสาวใบหน้าจิ้มลิ้มด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพลางรู้สึกนึกเอ็นดูเธอไม่น้อย

ตอนที่ไคเลอร์รับทานตะวันมาอุปการะใหม่ๆ เขาก็โทรมาบอกพ่อกับแม่ว่าเขารับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเธอต้องอยู่ตัวคนเดียวมาดูแล เมื่อพ่อกับแม่รู้ก็รู้สึกอึ้งไปชั่วครู่เพราะรู้สึกแปลกใจและนึกไม่ถึงว่าลูกชายจะรับเด็กมาอุปการะเลี้ยงดู ทั้งที่ตอนนั้นไคเลอร์อายุแค่ยี่สิบปีเอง แต่พ่อกับแม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร พวกเขารู้สึกดีใจและภูมิใจด้วยซ้ำที่ลูกชายมีจิตใจโอบอ้อมอารี

"เรียนจบมอสองแล้วใช่ไหมทานตะวัน" วนิดาถาม

"ใช่ค่ะคุณป้า"

"ป้าว่าทานตะวันเปลี่ยนจากเรียกลุงกับป้ามาเรียกพ่อกับแม่ดีกว่านะ"

"..." ทานตะวันเงยหน้าขึ้นไปมองยังร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง โดยตอนนี้เขาหันมามองเธออยู่พลางระบายยิ้มให้เธออ่อนๆ พร้อมกับพยักหน้าเพื่อบอกว่าให้เธอเรียกตามที่แม่บอก ก่อนที่ทานตะวันจะหันไปทางพ่อกับแม่ของเขาและเอ่ยออกไป

"ค่ะคุณพ่อคุณแม่" เมื่อเธอได้พูดคำว่าพ่อกับแม่ออกไป เธอรู้สึกตื้นตันใจจนบอกไม่ถูก เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยมีโอกาสได้เรียกพ่อกับแม่มาก่อน และไม่คิดว่าในชีวิตนี้เธอจะได้เอ่ยคำว่าพ่อกับแม่ออกมา

"มาให้แม่กอดหน่อยสิทานตะวัน" วนิดาเอ่ยพลางอ้าแขนรอ ก่อนที่ทานตะวันจะก้าวออกไปอย่างช้าๆแล้วสวมกอดร่างของหญิงวัยกลางคนไว้

หมับ!

"นับต่อจากนี้ไป ทานตะวันคือลูกสาวอีกคนของพ่อกับแม่นะ" พูดพร้อมกับลูบหัวเล็กของเด็กสาวเบาๆ ริชาร์ดที่ยืนอยู่ข้างภรรยาก็ยกมือขึ้นลูบหัวของทานตะวันด้วยเหมือนกัน

"ค่ะคุณแม่"

"เดินทางกันมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวไปพักผ่อนกันก่อนนะ" วนิดาผละออกจากร่างเล็กของทานตะวันแล้วบอกกับเธอ

"ค่ะ"

"ไคเลอร์พาทานตะวันไปพักผ่อนในห้องก่อนนะลูก แล้วเดี๋ยวค่อยออกมากินข้าวกัน"

"ครับแม่" รับคำเสร็จ ชายหนุ่มก็พาเด็กสาวใบหน้าจิ้มลิ้มเข้าห้องนอน ก่อนที่เขาจะออกมาจากห้องของเธอแล้วเข้าห้องนอนของตัวเองไป

ไคเลอร์กับทานตะวันอยู่ที่อิตาลีเกือบสองเดือน เขาก็พาเธอกลับมาเมืองไทยเพราะอีกสองอาทิตย์โรงเรียนก็เปิดเทอมแล้ว ในระยะเวลาที่ทั้งสองอยู่อิตาลีนั้น ไคเลอร์จะพาทานตะวันไปเที่ยวในสถานที่ต่างๆ พาเธอไปกินในร้านอาหารหลายๆร้าน ซื้อของหลายอย่างให้เธอ และพ่อกับแม่ของเขาก็รู้สึกรักและเอ็นดูทานตะวันเป็นอย่างมาก พวกเขารู้สึกว่าทานตะวันเป็นลูกของพวกเขาอีกคน

ประเทศไทย บ้านไคเลอร์

"คุณไคเลอร์คะ ตะวันขอซื้อชุดนักเรียนใหม่ได้ไหมคะ ชุดเก่ามันคับหมดแล้วค่ะ" ทานตะวันเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของเขาแล้วบอกกับร่างสูงที่กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงระเบียง

"จะไปซื้อวันนี้เลยไหม" เจ้าของใบหน้าหล่อหันมาเอ่ยถามยังร่างเล็กที่ยืนอยู่ พลางสายตาคมมองสำรวจร่างกายเธอจึงรู้ว่ารูปร่างของเธอดูอวบขึ้นกว่าแต่ก่อน

"ไปซื้อวันนี้เลยก็ได้ค่ะ เพราะต้องเอาไปปักชื่อด้วย"

"ได้ เดี๋ยวฉันพาไป"

"งั้นตะวันขอไปแต่งตัวก่อนนะคะ"

"อืม" ว่าแล้ว ทานตะวันก็ออกจากห้องไป มือหนาบี้ก้นบุหรี่และทิ้งลงถังขยะ ก่อนจะลงไปยังชั้นล่างและนั่งรอเธอแต่งตัว เมื่อเขาเห็นว่าทานตะวันออกจากห้องมา คนตัวสูงจึงลุกจากโซฟาแล้วพากันออกจากบ้านไป

ในระยะเวลาสองปีที่เธอมาอยู่กับเขา เวลาเธอจะไปไหน เขาจะพาเธอไปเอง เกี่ยวกับเรื่องโรงเรียนเขาก็เป็นคนจัดการเองทุกอย่าง เธอจะซื้ออะไรเธอก็บอกเขาทุกอย่าง และเขาก็พาเธอไปซื้อ เขาพาเธอไปเที่ยวห้างสรรพสินค้าทุกวันหยุด