เข้าสู่ระบบแชร์
ทูนหัวของปฐพี ตอนที่ 5
วันที่เผยแพร่:
2026-08-07 21:30:50“หลวงปู่เรียกพวกผมมามีอะไรเหรอครับ”
ปฐพีเอ่ยถามด้วยความสงสัย ทำให้สามคนที่เหลือพยักหน้าโดยพร้อมเพรียงกัน เพราะถ้าไม่มีเรื่องสำคัญอะไร การที่หลวงปู่จะเรียกพวกเขามารวมตัวกันที่วัดเป็นเรื่องที่หาได้ยาก เนื่องจากปกติพวกเขาจะแวะเวียนมาคุยกับหลวงปู่เป็นประจำอยู่แล้ว แต่ก็แยกกันมา นาน ๆ ครั้งที่จะมาพร้อมกัน
“เจ้าดินเอ๊ยยย เตรียมตัวไว้หรือยัง ดอกไม้ของเอ็งกำลังจะมาแล้วนะ”
เมื่อหลวงปู่พูดจบ ทั้งหมดจึงหันมามองปฐพีเป็นตาเดียว ก่อนอัคนีจะเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงทะเล้น ด้วยเหตุผลที่ว่าปฐพีนั้นตั้งมั่นจะครองพรหมจรรย์จนละสังขาร
“คนถือพรหมจรรย์จะชิงมีเมียก่อนคนอื่นเลยเหรอวะ”
“สวยมั้ยครับหลวงปู่”
เสียงที่ตรีภพที่เอ่ยถามขึ้น ด้วยกลัวเพื่อนจะตบะไม่แตกเพราะสาวไม่ตรงสเปก
“หน้าตาจิ้มลิ้มดี คงจะเหมาะสมกับเจ้าดิน”
“สาวมันตกเคราะห์หนักเหรอครับ หลวงปู่ถึงเรียกมันมาเตือน”
เหมราชเอ่ยขึ้น ด้วยคิดว่าหลวงปู่คงไม่น่าจะเรียกมาคุยเพราะเรื่องเท่านี้
“อืม อาฆาตถึงชีวิต ต้องระวังให้ดี”
“หลวงปู่ครับ แล้วผมจะมีวิธีช่วยเธอคนนั้นยังไงได้บ้างครับ”
ปฐพีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียด เพราะยังไม่รู้ว่าจะรับมือกับเรื่องนี้ยังไง ทั้ง ๆ ที่ตัวเขาตั้งใจจะครองพรหมจรรย์ จึงไม่เคยมีความคิดเรื่องชู้สาวกับใคร มีเพียงตลอดสองเดือนที่ผ่านมา ที่เขานั่งสมาธิแล้วเห็นผู้หญิงคนหนึ่งซ้ำ ๆ ทุกวัน แต่ทุกครั้งที่พยายามเพ่งสมาธิ เพื่อจะมองหน้าเธอให้เห็นชัด ๆ ก็จะมองเห็นแต่หมอกที่ปกคลุมใบหน้าของเธอไปเต็มหมด อีกทั้งเมื่อคืนเขาก็ฝันว่าได้ไปช่วยหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งดูจากรูปร่างแล้วน่าจะเป็นคนเดียวกันกับที่เห็นในสมาธิ แต่เขาก็ยังไม่เห็นหน้าเจ้าหล่อนอยู่ดี เพราะขณะที่เขากำลังมองหน้าเธอให้ชัด ๆ เจ้าปิ่นเพชรก็มากระตุกขาให้ตื่นพอดี
สิ่งที่ตัวเขากังวลมากที่สุดก็คือ กลัวว่าจะเป็นเจ้ากรรมนายเวรของเธอเอง เพราะเขาจะไม่สามารถขวางกรรมเพื่อช่วยเธอได้ แต่ถ้าเป็นเพียงคุณไสยทั่วไป เขามั่นใจว่าเขารับมือกับมันได้สบาย ๆ
“เป็นเพียงคุณไสยทั่วไปเท่านั้น”
เสียงหลวงปู่ที่แหบเครือตามวัยตอบกลับมาด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทำเอาสี่หนุ่มทั้งหลายต่างพากันถอนหายใจอย่างโล่งใจ ทำให้ปฐพีที่ตอนแรกใบหน้านั้นตึงเครียดก็คลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมา
“แล้วของผมละครับหลวงปู่”
อัคนีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าหลวงปู่ของตนเอง
“ของมึงก็น้องพายไง แต่เสียดายว่ะน้องไม่ชอบขี้เหล้าแบบมึง”
“เห้ย ไอ้ภพมึงก็เอาความจริงมาพูด”
เหมราชเอ่ยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ อัคนีที่หันมามองตาขวางใส่เพื่อน ๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปตบหัวตรีภพที่มันบังอาจพูดจี้ใจดำเขา พร้อมเสียงหัวเราะของทั้งปฐพีและเหมราชที่ดังลั่นกุฏิ ทำเอาหลวงปู่พรมอมยิ้มออกมาน้อย ๆ เมื่อแต่ละคนก็อายุจะ 30 ปีกันอยู่แล้ว แต่ก็ยังจะชอบเล่นกันเหมือนเด็ก ๆ ในใจพลันหวนคิดถึงลูกศิษย์อีกคนหนึ่ง ที่มาขอออกไปธุดงค์ฝึกสมาธิและอาคมเพื่อมาปกป้อง รักษาคู่ชะตาชีวิตของตัวเอง นับวันเวลาดูเกือบสี่ปี่แล้ว ที่พบกันในสมาธิเวลาที่เจ้าตัวเจอปัญหายาก ๆ แก้ไขไม่ได้เพียงเท่านั้น
“
ตกเย็น
ปฐพีที่จูงควายสีดำสนิทนามว่า ดอกรัก มาเข้าคอก เพราะวันนี้พวกเขามัวแต่คุยกับหลวงปู่จนเพลิน เวลาล่วงเลยจากที่ตั้งใจว่าจะคุยกันแป๊บเดียวกว่าจะถึงบ้านก็เกือบเย็นย่ำ กว่าจะไปเอาดอกรักกลับมาเข้าคอกที่บ้าน ทำเอามันเคืองเขาไม่น้อย ในตอนที่เขาไปจูงมันกลับบ้าน มันก็นิ่งเฉยไม่ยอมกลับ จนเขาต้องขู่ว่าจะให้ไปอยู่กับตรีภพ มันถึงยอมเอาหัวมาถู ๆ ขาเขาเพื่ออ้อนให้พากลับบ้าน
“เฮ้ย ไอ้ดิน วันนี้ทำอะไรกินเป็นกับแกล้มดีวะ ผัดเผ็ดไอ้ดอกรักไหม”
ตรีภพเอ่ยด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ทำเอาดอกรักที่กำลังเดินเข้าคอกถึงกับหันหัวกลับมาถอนหายใจเสียงดังใส่ตรีภพ ทำเอาสี่หนุ่มถึงกับหัวเราะร่าด้วยความอารมณ์ดี
เมื่อนำดอกรักเข้าคอกเสร็จแล้ว ปฐพีก็เดินมาทำผัดเผ็ดไก่บ้านที่พวกขี้เมาทั้งหลายสับไก่ไว้เป็นชิ้น ๆ เตรียมผัด พร้อมกับเตรียมพริกแกง และดีปลีเพื่อเพิ่มความเผ็ดร้อน เครื่องเคียงต่าง ๆ ไว้รอเขาไปผัด
“พวกมึงไปเอาไก่บ้านมาจากไหนวะ ไก่มึงเหรอไอ้เหม”
ปฐพีที่คิ้วหนาขมวดมุ่นเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะในตอนที่เขาไปเอาดอกรักเข้าคอก ก็ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น พวกมันไม่น่าจะไปหาซื้อไก่บ้านคนอื่นได้ไวขนาดนี้
“ไก่นา”
เหมราชเอ่ยตอบปฐพีด้วยน้ำเสียงที่ชัดถ้อยชัดคำ พร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปากหยัก ที่ดูไม่สะทกสะท้าน ทำเอาอัคนีกับตรีภพถึงกับเบือนหน้าหนีด้วยกำลังกลั้นหัวเราะกับสีหน้าบึ้งตึงของปฐพี
“ไอ้พวกเวร กูบอกตั้งหลายรอบก็ไม่เคยฟัง”
ปฐพีถึงกับสบถออกมา เพราะไก่นาที่เหมราชพูดถึงนั้น มันเป็นไก่ที่อยู่บริเวณป่าที่ติดกับนาหลังวัด ถึงแม้จะดูเหมือนไม่มีเจ้าของ แต่ก็มีพระสงฆ์เดินนำข้าวสุกที่บิณฑบาต เอาข้าวสุกมาโปรยให้พวกมันกินอยู่ทุกวัน แบบนี้มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับไก่วัดเลย
ปฐพีจึงเลือกที่จะทำกับแกล้มเพิ่มอีกอย่างคือ ลาบหมู เพราะถึงแม้ว่าตัวเขานั้นจะไม่กินเหล้า ก็เลือกที่จะกินน้ำอัดลมหรือน้ำเปล่าแทน เพื่อที่จะได้นั่งคุยปรึกษาหารือกับเพื่อนในเรื่องต่าง ๆ
บทล่าสุด
ทูนหัวของปฐพี ทูนหัวของปฐพี ตอน ที่ 10
“ห้องแกอยู่ตรงนี้นะ ส่วนห้องฉันอยู่ตรงนี้”มือเรียวของธาราชี้ไปยังห้องรับแขกที่อยู่ด้านในสุดของบ้าน ที่ตอนนี้มีข้าวของของญาณินวางอยู่ด้านใน มือเรียวจึงชี้ไปยังห้องที่อยู่ข้าง ๆ กัน ที่เป็นห้องของตัวเองธาราจึงพาญาณินเดินสำรวจภายในบริเวณบ้าน ห้องที่อยู่ทางทิศเหนือสุดของบ้านเป็นห้องพระ ติดกันนั้นเป็นห้องของปฐพี และห้องอัคนีที่อยู่ถัดมา ส่วนตั่งไม้สักที่ตั้งอยู่กลางเรือนนั้น เป็นส่วนที่ปฐพีใช้รับแขกเวลามีลูกศิษย์มาหา ห้องน้ำจะอยู่ข้างล่าง อยู่ข้างหลังทางด้านทิศใต้ของตัวบ้าน“แกจะอาบน้ำเลยไหม”ธาราเอ่ยถามญาณินด้วยความเป็นห่วงเพราะบรรยากาศมันมืดสนิท อากาศที่บ้านของเธอก็เริ่มหนาวเย็น ยิ่งลมหนาวพัดมาก็อาจจะทำให้คนขี้หนาวอย่างญาณินนั้นตัวสั่นได้ง่าย ๆ เพราะเวลาฤดูหนาวนั้นในต่างจังหวัดหนาวเย็นกว่าเมืองกรุงอยู่มาก“เดี๋ยวอาบเลยก็ได้ ค่อยขึ้นมาจัดของ”ญาณินเอ่ยตอบ มือเรียวก็เริ่มลูบแขนตัวเองด้วยรู้สึกหนาวนิด ๆ ถ้าเธอไม่อาบตอนนี้มีหวังวันนี้เธอคงได้ให้ธาราต้มน้ำให้อาบแน่ ๆ“งั้นแกอาบน้ำเสร็จแล้ว มาบอกฉันด้วยนะ เดี๋ยวฉันจะไปอาบต่อ”ญาณินพยักหน้ารับ แล้วจึงเข้าไปเตรียมอุปกรณ์เพื่อลงไปอาบน้ำ เธอใช้เ
ทูนหัวของปฐพี ทูนหัวของปฐพี ตอนที่ 9
ร่างหนาที่ระลึกได้ว่าหญิงสาวตรงหน้าคือเพื่อนของน้องสาว ใบหน้าคมจึงสะบัดไล่ความคิดที่ฟุ้งซ่านนั้นออกไป ก่อนจะยิ้มให้ญาณินเล็กน้อยเพื่อให้เธอผ่อนคลาย รอยยิ้มนั้นทำเอาญาณินเบิกตากว้าง เพราะหน้าปกติก็หล่ออยู่แล้ว พอเขายิ้มให้หัวใจดวงน้อยก็แทบเหลวละลายกลายเป็นน้ำ ธาราเมื่อเห็นเพื่อนตาค้างก็อมยิ้มออกมาน้อย ๆ จึงเอื้อมมือมาแตะแขนเธอเบา ๆ ทำให้ปฐพีถึงกับยิ้มที่มุมปากน้อย ๆ เมื่อเห็นกิริยาน่ารักน่าเอ็นดูของเธอ“อะ เอ่อ สวัสดีค่ะ ญาณิน หรือเรียกว่า นิล ก็ได้ค่ะ”เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความตะกุกตะกัก พร้อมยกมือไหว้คนแก่กว่า ด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ หัวใจดวงน้อยที่พยายามไม่ตื่นเต้น กลับเต้นระรัวยามที่มองหน้าหล่อ ๆ ของเขา คนอะไรจะหล่อขนาดนี้เนี้ย ปากก็น่าจูบ แก้มก็น่าหอมสักฟอด ความคิดหื่น ๆ นี้เธอทำได้เพียงคิดในใจเท่านั้น“กลับบ้านกันเถอะค่า น้ำหิวแล้ว”เสียงสดใสของธาราเอ่ยแทรกขึ้น พร้อมจูงมือญาณินเดินนำหน้าไปขึ้นรถ อันเนื่องมาจากว่ากระเป๋าสัมภาระของพวกเธอนั้นพี่ชายเธออาสาจะถือไปขึ้นรถให้“ไอ้ดิน มึงว่าเพื่อนน้ำเป็นไงวะ กูเห็นมึงมองน้องเขาตาค้างเลย โดนใจเหรอวะ”ปฐพีไม่ได้ตอบอะไรกลับไปกับคำถามของเพื่อน เ
ทูนหัวของปฐพี ทูนหัวของปฐพี ตอนที่ 8
สนามบิน จังหวัดสุโขทัยเครื่องบินที่ญาณินและธาราโดยสาร มาถึงจุดหมายปลายทาง ประมาณ 16.30 น. ทั้งคู่เดินมานั่งรอตรงจุดพักผู้โดยสารเพื่อรอพี่ชายของธารามารับ“นิล รอแป๊บนึงนะ พี่ชายฉันน่าจะกำลังมา”ธาราพูดด้วยใบหน้าบูดบึ้ง พลางหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสะพายสีดำมาโทรหาพี่ชาย เพราะความจริงมันควรที่จะเป็นเขามารอเธอ ไม่ใช่เธอมารอเขาแบบนี้สิ“ฮัลโหล น้ำ”“ฮัลโหล พี่เหมเหรอคะ”เสียงหวานที่ติดจะเหวี่ยง ๆ เล็กน้อย เอ่ยวีนถามด้วยความสงสัย เพราะเสียงปลายสายที่ควรจะเป็นเสียงพี่ชายเธอ แต่กลับได้ยินเสียงทุ้มอบอุ่นของอีกคนนึงแทน“ครับพี่เอง พี่กับไอ้ดินกำลังไปครับ”“พึ่งออกมาเหรอคะ”“พอดีรถมันชนกันตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน กู้ภัยพึ่งมารับตัวไปครับ”“ค่ะ รีบ ๆ มานะคะ น้ำหิวแล้ว”“ครับ”ร่างบางกดวางสาย พร้อมอมยิ้มออกมาน้อย ๆ เมื่ออีกคนมารับเธอพร้อมกับพี่ชาย ก่อนจะเอ่ยบอกญาณินเสียงหวาน“นิล พี่ชายฉันกำลังมา อีกไม่น่าเกินชั่วโมงนึงนะ”ญาณินพยักหน้ารับน้อย ๆ พลางอดที่จะคิดถึงความฝันที่น่าหวาดกลัวนั้นไม่ได้ แต่ก็พยายามปลอบใจตัวเอง และเชื่อใจเพื่อนรักแต่ก็แอบลุ้นว่าพี่ชายของธาราจะยอมช่วยเธอไหม“น้ำ พี่ชายแกจะช่
ทูนหัวของปฐพี ทูนหัวของปฐพี ตอนที่ 7
มือบางของญาณินเย็นเฉียบ ใจเต้นระรัวแทบจะหยุดหายใจ เมื่อประโยคที่คุ้นเคยเข้ามากระทบโสตประสาท อีกทั้งนารีที่ทนความหอมของญาณินไม่ไหว เริ่มมีน้ำลายไหลย้อยลงมาตามมุมปากพร้อมหยดแหมะลงบนแขนเรียว พร้อมฉีกยิ้มกว้างออกมา ปากบางค่อย ๆ ฉีกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ไปจนถึงใบหู“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”ร่างบางกรีดร้องลั่น สะบัดมือจนหลุด แล้วจึงรีบวิ่งออกมาจากบ้านหลังนั้น ใบหน้างามที่หันหลังกลับไปมอง ก็ได้พบความจริงที่ว่า บ้านปูนชั้นสองนั้น แปรเปลี่ยนเป็นบ้านไม้เก่า ๆ ฝาบ้านเป็นสีดำคล้ำ มีหยากไย่เกาะอยู่เต็มหน้าบ้าน ฝาบ้านบางส่วนหลุดออกมา ส่วนหลังคาสังกะสีนั้นก็โดนสนิมกัดกินจนทะลุเป็นรูใบหน้างามน้ำตารื้น ความหวาดกลัวเข้ามากอบกุมจิตใจ สองเท้าเรียววิ่งไปตามทางถนนลูกรังแบบไม่คิดชีวิต ก็เพราะว่าได้ยินเสียงทั้งคู่วิ่งตามมาตุ้บ อึกญาณินที่วิ่งไปด้วยความเร็ว ถึงกับเบรกไม่ทันเมื่อคำรณกระโดดมายืนดักหน้าเธอไว้ ทำให้เธอวิ่งชนด้วยความแรง จนตัวเธอเองหงายหลังมากองอยู่ที่พื้นผู้ชายที่เธอคิดว่าเป็นพ่อ ค่อย ๆ ย่างสามขุมเข้ามาหาเธอใบหน้าและร่างกายของชายวัยกลางคน พลันแปรเปลี่ยนเป็นชายชราผมสีขาว ผิวหนังเหี่ยวย่น หัว
ทูนหัวของปฐพี ทูนหัวของปฐพี ตอนที่ 6
เวลา 18.00 น.ญาณินและธาราที่ไปเดินเล่นอยู่ในห้างสรรพสินค้ากันเกือบทั้งวัน เพื่อเลือกซื้อเสื้อผ้ากลับไปฝากพี่ชาย เพื่อนพี่ชาย และเนม ด้วยหนุ่ม ๆ พวกนี้ไม่ค่อยจะซื้อเสื้อผ้าใส่กัน นอกจากเทศกาลต่าง ๆ ถึงจะซื้อชุดใหม่ครั้งหนึ่งแล้วก็เว้นระยะยาว ถ้าไม่มีเทศกาลใหม่ก็ไม่ซื้อกัน ส่วนมากจะซื้อแต่เหล้ากันมากกว่ามือเรียวบางของธาราที่กำลังเรียงเสื้อผ้าและเครื่องใช้ต่าง ๆ ใส่ในกระเป๋าเดินทาง เพื่อที่จะเตรียมตัวกลับบ้านในวันรุ่งขึ้น ใบหน้างามยิ้มแย้มด้วยความอารมณ์ดี เมื่อตนเองจะได้กลับไปอยู่บ้านหลังจากมาร่ำเรียนไกลถึงกรุงเทพนานหลายปี“ยิ้มไม่หุบเชียวนะยัยน้ำ จะได้กลับไปเจอหน้าแฟนทุกวันแล้วอะ”“บ้าเหรอยัยนิล ยังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”ธาราเอ่ยปฏิเสธอ้อมแอ้มด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ“ย่ะ ไม่เป็นก็ไม่เป็น แต่บอกฝันดีกันก่อนนอนทุกวันอะเนอะ”ญาณินเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า พร้อมเอื้อมมือไปหยิกแก้มของธาราที่แดงระเรื่อด้วยหมั่นเขี้ยวระคนเอ็นดูขณะที่ช่วยกันแพ็คของใส่กระเป๋าอยู่นั้น ญาณินที่พึ่งนึกถึงความฝันของตัวเองได้“น้ำ เมื่อคืนฉันฝันไม่ค่อยดีเลยอะแก ฉันฝันเห็นคนแก่คนนึงอะ เป็นผู้หญิง เขามาขอกินเนื้อฉัน
ทูนหัวของปฐพี ทูนหัวของปฐพี ตอนที่ 5
“หลวงปู่เรียกพวกผมมามีอะไรเหรอครับ”ปฐพีเอ่ยถามด้วยความสงสัย ทำให้สามคนที่เหลือพยักหน้าโดยพร้อมเพรียงกัน เพราะถ้าไม่มีเรื่องสำคัญอะไร การที่หลวงปู่จะเรียกพวกเขามารวมตัวกันที่วัดเป็นเรื่องที่หาได้ยาก เนื่องจากปกติพวกเขาจะแวะเวียนมาคุยกับหลวงปู่เป็นประจำอยู่แล้ว แต่ก็แยกกันมา นาน ๆ ครั้งที่จะมาพร้อมกัน“เจ้าดินเอ๊ยยย เตรียมตัวไว้หรือยัง ดอกไม้ของเอ็งกำลังจะมาแล้วนะ”เมื่อหลวงปู่พูดจบ ทั้งหมดจึงหันมามองปฐพีเป็นตาเดียว ก่อนอัคนีจะเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงทะเล้น ด้วยเหตุผลที่ว่าปฐพีนั้นตั้งมั่นจะครองพรหมจรรย์จนละสังขาร“คนถือพรหมจรรย์จะชิงมีเมียก่อนคนอื่นเลยเหรอวะ”“สวยมั้ยครับหลวงปู่”เสียงที่ตรีภพที่เอ่ยถามขึ้น ด้วยกลัวเพื่อนจะตบะไม่แตกเพราะสาวไม่ตรงสเปก“หน้าตาจิ้มลิ้มดี คงจะเหมาะสมกับเจ้าดิน”“สาวมันตกเคราะห์หนักเหรอครับ หลวงปู่ถึงเรียกมันมาเตือน”เหมราชเอ่ยขึ้น ด้วยคิดว่าหลวงปู่คงไม่น่าจะเรียกมาคุยเพราะเรื่องเท่านี้“อืม อาฆาตถึงชีวิต ต้องระวังให้ดี”“หลวงปู่ครับ แล้วผมจะมีวิธีช่วยเธอคนนั้นยังไงได้บ้างครับ”ปฐพีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียด เพราะยังไม่รู้ว่าจะรับมือกับเรื่องนี้ยังไง ทั้ง
บางทีคุณอาจจะชอบ
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ143.5K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก247.4K viewsภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว269.9K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.0K viewsกลรักเมียแต่ง
ทิพย์วารี61 viewsวิวาห์แค้นใต้เงาเงิน
Nuan454525 viewsเสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร219 viewsเล่ห์เงาทราย
เรืองรัสมิ์103 views
