เข้าสู่ระบบตอนพิเศษ 18 เนี่ยหงเฉินประคองเนี่ยอิงก้าวผ่านธรณีประตูของโรงเตี๊ยมอย่างเงียบงัน แสงตะเกียงภายในสาดแสงอบอุ่นตัดกับความมืดเย็นภายนอก ยามไฮ่ได้ล่วงเลยไปนานแล้ว เมื่อทั้งสองก้าวขึ้นสู่ชั้นสอง ประตูห้องพักห้องหนึ่งกลับเปิดออกก่อนจะถึงห้องของพวกเขาเสียอีกเนี่ยฉีเย่าเป็นคนแรกที่ก้าวออกมายืนพิงกรอบประตู
หรือข้าตามรอยผิด? หรือว่านาง…รู้ตัวว่าถูกตาม?แต่ก่อนที่เขาจะถอยเท้ากลับ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในความเงียบ เบามากจนแทบกลืนไปกับเสียงสายลมเสียงหายใจเนี่ยหงเฉินหันขวับ ดวงตาคมปลาบกวาดมองไปทางผนังไม้ด้านหนึ่งที่ดูหนากว่าจุดอื่นเพียงเล็กน้อยเขาก้าวเข้าไปใกล้อย่างเงียบเชียบ ยกมือแตะบนผิวไม้ แล้วออกแรงผลั
ตอนพิเศษ 17ช่วงบ่ายคล้อยเวลาผ่านไปหลายชั่วยามแล้ว แต่ศิษย์ที่ออกไปตามหาเนี่ยอิงกลับยังไม่กลับมารายงาน บรรยากาศที่ท่าเรือแม้จะเต็มไปด้วยผู้คนและความคึกคักตามประสาเมืองท่า ทว่าในสายตาของกลุ่มคนจากหุบเขาหมื่นบุปผา กลับมีเพียงความเงียบวังเวงที่แผ่คลุมเนี่ยหงเฉินยืนมองแม่น้ำหลงเหอที่ทอดไกลออกไปสุดสายต
“เหตุใดเจ้ามาอยู่ที่นี่?” เนี่ยอิงมองคนตรงหน้าด้วยสายตาไม่เข้าใจ เนี่ยฉีเย่าหันกลับมามองเนี่ยอิง พร้อมกับยกยิ้มมุมปากแต่เนี่ยอิงกลับไม่เข้าใจ ก่อนจะหันไปมองคนของตนที่มาส่งข่าว สายข่าวที่ไปรายงานเนี่ยอิงเมื่อครู่ต่างก้มหน้าลงกันเป็นแถวๆ เป็นเพราะนี่คือคำสั่งของท่านอาวุโสสาม พวกเขาจึงขัดคำสั่งไม่ได
ตอนพิเศษ 16“ข้าต้องการห้องชั้นบนทั้งหมด” อู่เยียนสวินเอ่ยเสียงเรียบ พลางส่งสายตาให้ศิษย์คนสนิทจัดการขนสัมภาระเนี่ยเข่อซิงอุ้มเสวี่ยหานไว้แนบอก ส่วนเสวี่ยหรูก็หลับสนิทอยู่ในวงแขนของอู่เยียนสวิน เด็กน้อยทั้งสองไม่ไหวติงแม้เสียงล้อเกวียนจะหยุดลงอย่างกะทันหัน“เด็ก ๆ ยังไม่ตื่นเลย” นางกระซิบเบา ๆ พลาง
ตอนพิเศษ 15“พี่สาว!!”เสียงใสของเด็กชายวัยแตกหนุ่มดังกังวานไปทั่วสวน ท่ามกลางเสียงหัวเราะของผู้ใหญ่และเสียงกรี๊ดกร๊าดของเด็กเล็กที่วิ่งเล่นอย่างสนุกสนานร่างเด็กชายวัยสิบสามในชุดฝึกยุทธสีน้ำเงินเข้มวิ่งปราดเข้ามาด้วยความเร็ว ใบหน้ายังมีเค้าเด็ก ทว่าเริ่มเห็นเค้าโครงของชายหนุ่ม โหนกแก้มและกรามเริ่มช
ตอนที่ 90การแข่งขันในรอบสองยังไม่เริ่มขึ้น แต่รอบๆ สนามในตอนนี้กลับเต็มไปด้วยผู้คนอย่างคับคั่ง เหล่าอาจารย์และนักเรียนทั้งสามสำนักต่างเข้าร่วมชมการแข่งขันที่กำลังจะเริ่มขึ้นนี้อย่างใจจดใจจ่อจวงเยว่เหลียงหันมองเด็กสาวตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม ที่ตอนนี้กำลังนอนเอามือกอดอกหลับตาอยู่บนเก้าอี้ราวกับว่าบรรยา
ตอนที่ 74หลังจากที่ได้พูดคุยกับอวี้ชางเซียงกงจู่ เนี่ยหงเหยาจึงได้ขอตัวกลับก่อน เนื่องจากว่าตอนนี้สายมากแล้ว นางควรไปพบหน้าบุตรสาวของตนเองเสียหน่อยแต่เมื่อเดินมาถึงหน้าเรือนของบุตรสาวที่อยู่ไม่ไกลจากเรือนของนางนัก ก็ได้ยินเสียงพูดคุยเจี๊ยวจ๊าวของเด็กๆ ดังออกมา เมื่อนางเดินเข้าไปด้านในก็พบกับสหายขอ
ตอนที่ 80“…” อวี้ชางเหอฮ่องเต้ มองเด็กสาวที่ยืนอยู่ด้านหน้าด้วยแววตาฉงนสงสัยนี่เขาได้ยินผิดไปหรือไม่“จวนตากอากาศที่มีบ่อน้ำพุร้อน?” อวี้ชางเหอถามย้ำอีกครั้งเพราะคิดว่าตนเองอาจหูฝาดไป“เพคะ จวนตากอากาศและต้องมีบ่อน้ำร้อนด้วย” เฉิงเข่อซิงยังคงยืนยันคำเดิมอีกครั้ง“เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่อยู่ในมือนั้นค
ตอนที่ 73 คารวะน้ำชาฮูหยินเอก 2นอกจากเยว่เอินอวี้ที่เป็นฮูหยินรองแล้ว อนุทั้งสามคนของเฉิงป๋อเหวินนั้นช่างมีเอกลักษณ์แตกต่างกันออกไป คนที่นั่งถัดจากเยว่เอินอวี้ เนี่ยหงเหยารู้มาว่านางมีชื่อว่า ว่านซุนหลี่ นางแต่งกายด้วยชุดสีฟ้าอ่อนที่ตัดเย็บมาจากผ้าไหมชั้นดีไม่ต่างจากเยว่เอินอวี้จากที่ได้ยินมา อนุว







