Mag-log inเฉิงเข่อซิง เติบโตมาในครอบครัวของฝ่ายมารดา เธอถูกเลี้ยงดูโดยมารดาและท่านลุงท่านน้าทั้งหลายเป็นคนคอยเลี้ยงดูและสั่งสอน เธอเคยถามถึงพ่อผู้ให้กำเนิดของตนเองจากมารดาครั้งหนึ่ง จนสามารถล่วงรู้ว่าบิดาของตนเองคือใครและอยู่ที่ใด นางจึงตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า จะเดินทางไปพบหน้าบิดาของตนเองสักครั้ง!!!
view moreตอนพิเศษ 18 เนี่ยหงเฉินประคองเนี่ยอิงก้าวผ่านธรณีประตูของโรงเตี๊ยมอย่างเงียบงัน แสงตะเกียงภายในสาดแสงอบอุ่นตัดกับความมืดเย็นภายนอก ยามไฮ่ได้ล่วงเลยไปนานแล้ว เมื่อทั้งสองก้าวขึ้นสู่ชั้นสอง ประตูห้องพักห้องหนึ่งกลับเปิดออกก่อนจะถึงห้องของพวกเขาเสียอีกเนี่ยฉีเย่าเป็นคนแรกที่ก้าวออกมายืนพิงกรอบประตู
หรือข้าตามรอยผิด? หรือว่านาง…รู้ตัวว่าถูกตาม?แต่ก่อนที่เขาจะถอยเท้ากลับ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในความเงียบ เบามากจนแทบกลืนไปกับเสียงสายลมเสียงหายใจเนี่ยหงเฉินหันขวับ ดวงตาคมปลาบกวาดมองไปทางผนังไม้ด้านหนึ่งที่ดูหนากว่าจุดอื่นเพียงเล็กน้อยเขาก้าวเข้าไปใกล้อย่างเงียบเชียบ ยกมือแตะบนผิวไม้ แล้วออกแรงผลั
ตอนพิเศษ 17ช่วงบ่ายคล้อยเวลาผ่านไปหลายชั่วยามแล้ว แต่ศิษย์ที่ออกไปตามหาเนี่ยอิงกลับยังไม่กลับมารายงาน บรรยากาศที่ท่าเรือแม้จะเต็มไปด้วยผู้คนและความคึกคักตามประสาเมืองท่า ทว่าในสายตาของกลุ่มคนจากหุบเขาหมื่นบุปผา กลับมีเพียงความเงียบวังเวงที่แผ่คลุมเนี่ยหงเฉินยืนมองแม่น้ำหลงเหอที่ทอดไกลออกไปสุดสายต
“เหตุใดเจ้ามาอยู่ที่นี่?” เนี่ยอิงมองคนตรงหน้าด้วยสายตาไม่เข้าใจ เนี่ยฉีเย่าหันกลับมามองเนี่ยอิง พร้อมกับยกยิ้มมุมปากแต่เนี่ยอิงกลับไม่เข้าใจ ก่อนจะหันไปมองคนของตนที่มาส่งข่าว สายข่าวที่ไปรายงานเนี่ยอิงเมื่อครู่ต่างก้มหน้าลงกันเป็นแถวๆ เป็นเพราะนี่คือคำสั่งของท่านอาวุโสสาม พวกเขาจึงขัดคำสั่งไม่ได
ตอนที่ 159แส้ที่ค้างอยู่กลางอากาศพลันหยุดชะงักในทันทีเนี่ยเข่อซิงเบี่ยงตัวหลบการโจมตีจากด้านหลังไปอย่างเฉียดฉิว ปลายเส้นผมของนางถูกแรงลมเฉียดผ่านจนปลิวกระจาย“ฟึ่บ!”เสียงฝ่ามือปะทะอากาศดังก้อง ราวกับพลังนั้นหมายจะปลิดชีวิตในคราเดียว หากนางหลบช้ากว่านั้นแม้เพียงเสี้ยวลมหายใจ บัดนี้คงได้จมอยู่ใต้ฝ่
ตอนที่ 48หลังจากพ้นประตูเมืองมาได้ เกวียนวัวของเหล่านักเรียนก็ได้มุ่งหน้าออกมาทางหมู่บ้านที่อยู่นอกเมือง นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เดินทางมายังนอกประตูเมืองทิศทางนี้ เกวียนวัวที่เหล่านักเรียนเดินทางมานั้นกระแทกกับก้อนหินก้อนเล็กก้อนใหญ่มาตลอดทั้งเส้นทางเนื่องจากสภาพทางที่ขรุขระนี้ในตอนแรกนั้นหมู่
ตอนพิเศษ 13ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าก็ใกล้เข้ามาจากทางเดินด้านหลังตำหนักเนี่ยลี่กังถือไหสุราสองใบในอ้อมแขน สีหน้าพึงพอใจราวกับเพิ่งขุดพบสมบัติล้ำค่าจากใต้ดิน “เหล้านี้หมักไว้ตั้งแต่ก่อนสงบศึกกับแคว้นเย่ กลิ่นหอมแรงใช้ได้ทีเดียว”ตามหลังเขามาเป็นสาวใช้สองคนที่ถือถาดไม้เข้ามา ถาดหนึ่งมีของแกล้มเบาๆ เช่น
ตอนพิเศษ 16“ข้าต้องการห้องชั้นบนทั้งหมด” อู่เยียนสวินเอ่ยเสียงเรียบ พลางส่งสายตาให้ศิษย์คนสนิทจัดการขนสัมภาระเนี่ยเข่อซิงอุ้มเสวี่ยหานไว้แนบอก ส่วนเสวี่ยหรูก็หลับสนิทอยู่ในวงแขนของอู่เยียนสวิน เด็กน้อยทั้งสองไม่ไหวติงแม้เสียงล้อเกวียนจะหยุดลงอย่างกะทันหัน“เด็ก ๆ ยังไม่ตื่นเลย” นางกระซิบเบา ๆ พลาง












Rebyu