分享

10

last update publish date: 2026-08-19 01:17:49

“พี่เจ้าบอกว่าเจ้ายังเรียนอยู่” เริ่มชวนคุยเพื่อให้นางคลายกังวล

นางมองหน้าเขา “ใช่” ตอบห้วน ๆ “เจ้าค่ะ” เห็นแววตาลุ่มลึกเขม้นใส่ก็ลดน้ำเสียงให้อ่อนลง

“ด้านไหน”

“สมุนไพร จะถามไปทำไมเจ้าคะ” แค่นเสียงถามไม่พอใจเล็กน้อย

“ผู้ใหญ่ถามก็ตอบดี ๆ ชักสีหน้าแบบนี้ไม่น่ารักเลย”

“เฉพาะผู้ใหญ่อย่างท่านนี่แหละที่ข้าไม่อยากทำตัวน่ารักด้วย”

เหล้าร้อนในกาถูกยกดื่มกรอกปากอึกใหญ่เกือบครึ่งกาก่อนจะวางลง

“งั้นก็ไม่ต้องตอบ เปลี่ยนมาทำอย่างอื่นแทนก็แล้วกัน”

หญิงสาวรีบกระถดตัวหนีคนที่ลุกพรวดพราดมานั่งลงข้างกาย แต่เขาไวกว่ามาก ร่างเล็ก ๆ ของนางจึงถูกเขาตรึงเอาไว้ใต้ร่างหนา

“จะทำอะไรน่ะ! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ!” ตวาดเสียงตื่นตระหนกตกใจ

“ก็รู้ ๆ กันอยู่ ไม่เห็นต้องถาม” ปลายจมูกโด่งเป็นสันฉวยโอกาสแนบลงบนแก้มแดงปลั่งขณะตอบเสียงทุ้ม นางตื่นตระหนกไม่ได้ทำให้เขาหวาดหวั่นแต่อย่างใด เพราะเชื่อว่าจะจัดการนางอยู่หมัดได้ในไม่ช้า “คิดถึงหน้าพี่ชายของเจ้าเอาไว้สิ แล้วเจ้าจะได้คำตอบ”

ร่างที่พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์หยุดกึกดั่งถูกจี้จุด จุกจนพูดไม่ออก ไร้คำย้อนแย้งใด ๆ.. รีบหลับตาลงแล้วปล่อยให้เขาเริ่มรุกรานเรือนร่างแข็งทื่อของตน

แรก ๆ ก็รู้สึกขยะแขยง ตื่นกลัว แต่ผ่านไปสักพักขนกายก็ลุกซู่ ๆ ด้วยความหวามไหวแปลก ๆ รุ่มร้อนไปตามจุดที่ถูกมือและใบหน้าของเขาแตะแต้ม จนเผลอส่งเสียงครางสะท้านแผ่วเบา และไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มือของนางกอดรอบลำคอเขาไว้

ซินหลางไม่เร่งรีบบุ่มบ่ามเมื่อเห็นสาวน้อยเริ่มคล้อยตาม ยังคงใจเย็นสร้างความรัญจวนใจ เพิ่มความกระสันอันซาบซ่านให้เรือนร่างหอมกรุ่น ค่อย ๆ ล้วงมือเข้าไปในเสื้อตัวสั้น ปลดเชือกเสื้อตัวในให้หลุดออกจากกัน

ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ทั่วแผ่นหลังนวลเนียนถึงสะโพกผายได้รูปที่ซ่อนอยู่ในกระโปรงตัวยาว แล้วค่อย ๆ สอดฝ่ามือเข้าไปถอดชั้นในทิ้งอย่างเป็นงาน ไม่นานชั้นในทั้งบนและล่างก็เปิดทางให้เขาทำงานได้สะดวก

มือใหญ่กร้านเล็กน้อยจัดการชุดนอกที่เหลือได้ไม่ยาก ลูบไล้เนื้อนวลอย่างทะนุถนอมเพราะกลัวจะบาดผิวผ่อง แล้วริมฝีปากที่ไล่พรมตามซอกคอระหงก็ไล่ต่ำลงไปที่อกชูชัน แตะแต้มละมุนละม่อมให้กระสันก่อนจะครอบครองให้นางสยิวซ่าน

“อือ..” เทียนเอ๋อร์ครางสะท้านด้วยความเสียวซ่าน จิกศีรษะ ขยำมวยผมเขาอย่างสุดจะยับยั้งชั่งใจ ใจหนึ่งนั้นอยากต่อต้านด้วยการกระชากผมเขาสุดแรง แต่อีกใจกลับอยากลิ้มรสชาติความซาบซ่านนี้ต่อ อยากรู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป “อย่า..” แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะร้องห้ามออกไปแผ่วเบา

ประมุขใหญ่แห่งคุ้มซินหลางได้ยินคำร้องห้ามเต็มสองหู แต่ก็ยังอ้อยอิ่งละเลียดชิมยอดอกชูชันที่เริ่มแข็งเป็นไต ผ่านไปสักพักจนคิดว่าเพียงพอแล้วสำหรับการเริ่มต้น จึงค่อย ๆ ผงกหน้าขึ้นมองหน้านวลแดงปลั่ง ตาปรือปรอยเหมือนคนเมา

“แน่ใจหรือ” ถามเสียงแผ่วเบาราวกระซิบ ใช้ปลายนิ้วละเลงหยอกเย้าแทนลิ้นไปด้วย

“ใช่..ไม่” นางพลิกลิ้นแม้จะอายแสนอาย

“งั้นเราก็มาต่อกันเถิด” กระซิบอ่อนโยนก่อนจูบริมฝีปากแดงอิ่มน้ำเพื่อไม่ให้พ่นคำพูดต่อต้านออกมา เริ่มการยั่วเย้าเล้าโลมเต็มรูปแบบเพื่อให้นางกลายเป็นของเขาด้วยความสมยอมและเต็มใจ

ไม่นานร่างนุ่มนิ่มใต้ร่างหนาก็อ่อนปวกเปียกเป็นเทียนถูกไฟลน ร้องครวญครางบ่งบอกว่าเคลิบเคลิ้มเต็มที่ จึงใช้จังหวะนี้ถอดชุดที่แสนเกะกะออกจากร่างแกร่งของตัวเอง แล้วงัดเอาอาวุธประจำกายออกมาจ่อประชิดปากอ่าวฉ่ำน้ำ

ค่อย ๆ หยอกเย้าสร้างความคุ้นเคยอย่างใจเย็น ไม่รีบร้อนช่วงชิงแม้จะไม่มั่นใจว่านางใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนท่าทางที่แสดงออกมา เพราะรู้อยู่เต็มอกว่านางมีคนรักที่รักกันมากอยู่ทั้งคน แต่พอได้แหย่ปลายอาวุธเข้าไปก็เริ่มเปลี่ยนความคิด รีบหักห้ามใจลดความอยากที่วิ่งพล่าน ใช้สติและความอดทนมากขึ้น

“เจ็บ..”

เสียงร้องที่สั่นพล่าอย่างหวาดวิตกดังขึ้นเบา ๆ พอดีกับความคิดของเขา เขารีบจูบปากอิ่มนุ่มเพื่อปลอบโยน

“ผ่อนคลายนะ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว” จูบแล้วกระซิบปลอบอ่อนโยน ปลุกเร้าความกระสันตามจุดสำคัญของนางอีกครั้งอย่างใจเย็น ส่วนเจ้าอาวุธที่คาอยู่ตรงปากถ้ำก็ค่อย ๆ เดินหน้าเข้าไปในตัวนางอย่างมีชั้นเชิงทีละนิดจนมิด

ซินหลางซ่านไปทั้งกายเมื่อได้แทรกเข้าไปครอบครองเรือนร่างอวบอิ่มที่แสนบริสุทธิ์ ใจเย็นไม่รีบร้อนตักตวง สร้างความคุ้นเคยสักพักขณะเล้าโลมนางให้ซ่านกระสันต่อเนื่อง

เมื่อมั่นใจว่าร่างกายของนางคุ้นเคยพอสำหรับเขาแล้วจึงเริ่มขยับสะโพกสอบแผ่วพลิ้ว เป็นจังหวะเนิบ ๆ ให้นางได้เคลิบเคลิ้มซ่านทรวง ครวญครางด้วยความสยิวซ่าน แล้วจึงเพิ่มความเร็วและแรงขึ้น

โยกสะโพกจนร่างเล็กสั่นคลอน กอดจิกเขาแน่นพร้อมเสียงร้องที่บ่งบอกว่าเสียวสะท้านสุด ๆ.. อาศัยจังหวะที่นางกำลังเคลิ้มสุดขีดนี้ยกสะโพกกลมกลึงลอยขึ้น แล้วบดเบียดสะโพกสอบอย่างมีชั้นเชิง ทำให้นางยิ่งครางกระเส่าแทบไม่เป็นภาษา

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   32

    “ทำไมเล่า ข้าน่ารังเกียจมากเลยหรือ” ถามเสียงเศร้าหน้าหม่นหมอง ด้วยคิดว่านางมองว่าเขาเป็นแค่ตาแก่ที่ไม่คู่ควรนางรีบส่ายหน้าปฏิเสธความคิดที่ตรงกันข้าม “ท่านดูดีผิดจากที่ข้าคาดไว้ราวฟ้ากับเหว เพราะตอนแรกข้าคิดว่าท่านเป็นชายแก่ตัณหากลับที่ผมอาจจะขาวหมดศีรษะไปแล้ว”ซินหลางหัวเราะกับความคิดของนาง “มิน่าเล่าเจ้าถึงตาโตมากตอนเจอข้าครั้งแรก แปลกใจมากเลยสินะที่ข้าหนุ่มกว่าอายุมาก”“ใช่ ท่านเหมือนคนที่เพิ่งอายุสามสิบต้น ๆ เท่านั้น ข้าพูดจริง ๆ นะ”“เมื่อเห็นว่าข้าไม่ใช่ชายชราผมสีขาวแล้วรู้สึกอย่างไร ตอนนี้เล่าเจ้าคิดอย่างไรกับข้าอีก”“ท่านหล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว อ่อนโยนและเอาใจใส่ต่อข้า..ในแบบที่ข้าไม่เคยได้รับจากคุณชายหลินมาก่อน.. และตอนนี้ข้าก็รู้ตัวแล้วว่าเผลอใจรักท่านเข้าให้แล้ว ตอนแรกมันอาจจะเป็นความรักแบบเผลอไผล แต่ยิ่งใกล้ชิดท่านก็ยิ่งรู้สึกผูกพันลึกซึ้งจนยากจะตัดใจ” แม้จะขัดเขินที่ต้องเป็นฝ่ายสารภาพความในใจกับเขาบ้าง แต่ก็ตอบอย่างที่ใจคิดคำสารภาพพร้อมกับอาการหน้าแดงก่ำของนางทำให้หัวใจของซินหลางเต้นรัว รู้สึกถึงความเบ่งบานที่ขยายแน่นคับอก แบบนี้สินะที่เขาเรียกว่าดีใจจนหัวใจพองโต“เอ่อร

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   31

    สะโพกสอบกระแทกหนักหน่วง ปากก็พร่ำเสียงสั่นพร่าแสดงความหวงแหน แต่แค่นี้ยังไม่เพียงพอกับความต้องการ จึงงัดร่างบางขึ้นมาจากที่นอน คร่อมบนตักแกร่งแล้วจับเอวคอดกิ่วให้ขยับขึ้นลงเต็มแรงเสียงกระแทกแห่งรักดังกระฉอกตับ ๆ ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุดหย่อนเสียงครวญครางด้วยความเสียวซ่านของพวกเขาทั้งสองก็ดังสอดคล้องกันไม่แผ่ว“อ๊า..อืม..” ต้าเทียนเอ๋อร์ครางลั่นด้วยความเสียวสะท้าน กอดคอหนาไว้แน่นไร้แรงจะตอบโต้ ยอมปล่อยให้เขาควบคุมเรือนร่างของตน จะขยับซ้ายไปขวาหรือขวาไปซ้าย บดบี้เช่นใดก็ได้แต่ร้องครวญครางรับความเสียว สุขสมครั้งแล้วครั้งเล่าไม่รู้จักอิ่มซินหลางเหงื่อกาฬท่วมกายกว่าจะจบเพลงรัก ทิ้งตัวลงนอนข้างกายนางในดวงใจแล้วกอดร่างบางไว้แนบอก จูบทั่วใบหน้านวลอย่างรักใคร่“ข้ารักเจ้าหมดหัวใจเอ่อร์เอ๋อร์” กระซิบถ้อยคำหวานก่อนจะบอกให้นางหลับตานอนพักผ่อนหญิงสาวที่ถูกกระซิบเขินอายจนทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะตอบคำพูดของเขาอย่างไรดี“ไม่อาบน้ำกินข้าวก่อนหรือ ท่านไม่หิวหรือ”“ข้าอิ่มมากตอนนี้ นอนสักตื่นค่อยลุกมาอา

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   30

    “อาจจะเป็นคนของเจ้าที่ให้ท่าท่านหลางของข้าก่อน” ได้ยินเขาต่อว่าต่อขานบุรุษที่ตนหมายใจมานานปีด้วยถ้อยคำหยาบคาย ก็แสดงความไม่พอใจออกมาอย่างไม่ไว้หน้า แต่เมื่อนึกได้ว่าไม่ควรทำให้ไก่ตื่นท่าทีก็อ่อนลง “แต่เรื่องแบบนี้คงโทษแค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ได้ ข้าจึงต้องมาพบเจ้านี่ไง”“ฮูหยินหมายความเช่นใด”“หมายความว่าเราต้องร่วมมือกัน จับพวกเขาแยกออกจากกันให้ได้ เจ้าเอาคนของเจ้าไปให้พ้นจากคนของข้า”“ข้าก็ต้องการเช่นนั้น แต่ตอนนี้เทียนเอ๋อร์อยู่ในคุ้มของท่านซินหลาง ข้าไม่มีโอกาสจะได้พบนางด้วยซ้ำ แล้วจะพานางออกมาได้อย่างไรเล่า”“เราถึงต้องมาเจอกันนี่ไง มาวางแผนร่วมกัน เจ้าสนใจจะร่วมมือกับเข้าหรือไม่..ถ้าเจ้ามัวแต่ลังเลข้าก็จะกลับเดี๋ยวนี้” เห็นเขาทำอึก ๆ อัก ๆ ลังเลไม่แน่ใจ ก็เริ่มเสียงขุ่นด้วยความขัดใจ“ข้าตกลง” เห็นนางลุกขึ้นก็รีบตอบรับไป๋หลานคลี่ยิ้มพึงพอใจ หย่อนก้นลงบนที่นั่งอีกครั้ง“แบบนี้ค่อยน่าเชื่อว่าเจ้ามีใจรักจริง”หลินเกิงพยักหน้ารับไร้คำ

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   29

    “แล้วด้วยเหตุผลใด บอกข้ามาตามตรงเถิด” เห็นท่าทางอมพะนำไม่อยากพูดต่อของเขาก็ยิ่งอยากรู้“เรื่องนี้มันเป็นเหตุผลส่วนตัวของข้าเองฮูหยิน”“อย่างไรเล่า ช่วยบอกให้ข้าหายข้องใจหน่อยเถิด ถ้าท่านมัวแต่อมพะนำแบบนี้ข้าได้อกแตกตายเพราะความคับข้องใจแน่”“เช่นนั้นข้าจะให้ป้ากงบอกฮูหยินแทนข้าก็แล้วกัน” แล้วหันไปหาป้ากง “ป้ากง”นางกงที่นั่งนิ่งแทบไม่กระดิก ได้แต่ทนนั่งด้วยความอึดอัดใจทำหน้าตาตื่นเมื่อถูกพาดพิง“เจ้า เจ้าค่ะท่านหลาง..” ตอบลิ้นพันกัน แม้ใจไม่อยากจะพูด แต่ปากก็ไม่อาจต่อต้านคำสั่งได้ มองฮูหยินหลินแล้วกล้ำกลืนส่งยิ้มฝืนให้นาง “ต้ากูเหนี่ยงที่ฮูหยินต้องการทาบทามเป็นลูกสะใภ้นั้น แท้จริงแล้วคือสตรีที่ท่านหลางหมายใจจะแต่งเป็นฮูหยินเจ้าค่ะ” ด้วยความขุ่นเคืองนางจึงพูดเกินเลยไปจากที่รับรู้ซินหลางกระตุกยิ้มบางเบา เขารู้ว่านางกงเจตนาทำให้เขาลำบากใจ แต่คำพูดของนางดันตรงกับความต้องการของเขาจริง ๆ เสียนี่ เอาเป็นว่าเขาจะยกความดีความชอบให้นางในเรื่องนี้ก็แล้วกัน และอาจจะพิจา

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   28

    “ตาเฒ่าหลาง! ถ้าท่านไม่หยุดข้าจะโกรธแล้วนะ” ด้วยความกลัวว่าจะมีใครมาตามเขาตอนนี้ มาพบความน่าอับอายนี้เข้า นางจึงเสียงแข็งใส่เขามือที่เริ่มซุกซนหยุดชะงัก ค่อย ๆ ละจากเนื้อนิ่มชวนคลึงอย่างนึกเสียดาย แต่เวลานี้อย่าทำให้นางโกรธจะดีที่สุด“ข้าหยุดก็ได้ ข้าจะไปคุยกับฮูหยินหลินก่อน เสร็จแล้วจะมาเล่นจ้ำจี้กับฮูหยินของข้าต่อ ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นข้าจะเปลี่ยนลำดับใหม่ตอนนี้เลย” เขาข่มขู่อย่างได้ใจเมื่อได้ยินเสียงสาวใช้เรียกหาอยู่ที่ด้านนอก“ก็ได้” รีบรับปากเมื่อมือใหญ่เริ่มยุ่มย่ามอีกครั้งโดยไม่สนใจเสียงที่เรียกอยู่ด้านนอก “ไปทำธุระให้เรียบร้อยก่อนแล้วข้าจะยอมเล่นกับท่าน”มือใหญ่ที่เริ่มซนยังไม่ยอมหยุด มองนางยิ้ม ๆ “วาจามีค่าดั่งทองคำ พูดแล้วห้ามคืนคำเสียเล่า”“ข้าไม่คืนแน่ รีบไปสักทีสิ ขานรับนางด้วยสิตาเฒ่าเอ๊ย”“ได้ยินแล้ว” ขานรับตามที่นางบงการแล้วจูบปากอิ่มชวนหลงใหลที่กล้าเรียกตนว่าตาเฒ่าอย่างโหยหาก่อนจะเดินออกไป.....................

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   27

    ที่เขากลับมาถึงก่อนกำหนดก็เพราะครั้งนี้เขาไม่ได้ไปนอนค้างที่บ้านของหลานสาวนั่นเอง เพียงแต่ไปเจอกับหลานสาวคนเล็ก คุยด้วยสักครึ่งชั่วยามก็บอกลา โดยให้เหตุผลว่ามีงานต้องสะสาง แต่ความจริงแล้วอยากกลับมากอดร่างนุ่ม ๆ อุ่น ๆ หอม ๆ ของใครบางคนมากกว่า“ท่านหลางช่างเป็นเจ้านายที่น้ำใจโอบอ้อมอารีนัก ห่วงใยคนของตนดุจดั่งคนในครอบครัว”“เข้าใจผิดแล้วฮูหยิน ข้าห่วงใยคนที่จะมาเป็นคนในอ้อมกอดของข้าต่างหาก”ริมฝีปากที่มีริ้วรอยตามวัยคลี่ยิ้มละมุน “เช่นนั้นข้าก็ต้องรีบแสดงความยินดีกับป้ากงเสียแล้ว จากแม่บ้านจะกลายมาเป็นแม่ยาย นางช่างโชคดีเสียนี่กระไร”คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย กลั้วหัวเราะนุ่ม ๆ พร้อมโบกมือปฏิเสธเบา ๆ“ฮูหยินเข้าใจผิดไปใหญ่โตแล้ว ข้ากับกงลี่ไม่มีเรื่องเกินเลยไปมากกว่าบ่าวกับนาย พี่กับน้องหรอก” พูดโดยเจตนาให้สตรีอีกนางรับรู้ด้วยฮูหยินหลินทำหน้าแปลกใจ “แล้วใครคือสตรีนางนั้น ไยข้าจึงไม่เคยระแคะระคายเลย”“เมื่อถึงวันมงคลของข้าท่านได้รู้แน่”“ไยต้องปิดบังกัน

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status