Share

10

last update publish date: 2026-08-19 01:17:49

“พี่เจ้าบอกว่าเจ้ายังเรียนอยู่” เริ่มชวนคุยเพื่อให้นางคลายกังวล

นางมองหน้าเขา “ใช่” ตอบห้วน ๆ “เจ้าค่ะ” เห็นแววตาลุ่มลึกเขม้นใส่ก็ลดน้ำเสียงให้อ่อนลง

“ด้านไหน”

“สมุนไพร จะถามไปทำไมเจ้าคะ” แค่นเสียงถามไม่พอใจเล็กน้อย

“ผู้ใหญ่ถามก็ตอบดี ๆ ชักสีหน้าแบบนี้ไม่น่ารักเลย”

“เฉพาะผู้ใหญ่อย่างท่านนี่แหละที่ข้าไม่อยากทำตัวน่ารักด้วย”

เหล้าร้อนในกาถูกยกดื่มกรอกปากอึกใหญ่เกือบครึ่งกาก่อนจะวางลง

“งั้นก็ไม่ต้องตอบ เปลี่ยนมาทำอย่างอื่นแทนก็แล้วกัน”

หญิงสาวรีบกระถดตัวหนีคนที่ลุกพรวดพราดมานั่งลงข้างกาย แต่เขาไวกว่ามาก ร่างเล็ก ๆ ของนางจึงถูกเขาตรึงเอาไว้ใต้ร่างหนา

“จะทำอะไรน่ะ! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ!” ตวาดเสียงตื่นตระหนกตกใจ

“ก็รู้ ๆ กันอยู่ ไม่เห็นต้องถาม” ปลายจมูกโด่งเป็นสันฉวยโอกาสแนบลงบนแก้มแดงปลั่งขณะตอบเสียงทุ้ม นางตื่นตระหนกไม่ได้ทำให้เขาหวาดหวั่นแต่อย่างใด เพราะเชื่อว่าจะจัดการนางอยู่หมัดได้ในไม่ช้า “คิดถึงหน้าพี่ชายของเจ้าเอาไว้สิ แล้วเจ้าจะได้คำตอบ”

ร่างที่พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์หยุดกึกดั่งถูกจี้จุด จุกจนพูดไม่ออก ไร้คำย้อนแย้งใด ๆ.. รีบหลับตาลงแล้วปล่อยให้เขาเริ่มรุกรานเรือนร่างแข็งทื่อของตน

แรก ๆ ก็รู้สึกขยะแขยง ตื่นกลัว แต่ผ่านไปสักพักขนกายก็ลุกซู่ ๆ ด้วยความหวามไหวแปลก ๆ รุ่มร้อนไปตามจุดที่ถูกมือและใบหน้าของเขาแตะแต้ม จนเผลอส่งเสียงครางสะท้านแผ่วเบา และไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มือของนางกอดรอบลำคอเขาไว้

ซินหลางไม่เร่งรีบบุ่มบ่ามเมื่อเห็นสาวน้อยเริ่มคล้อยตาม ยังคงใจเย็นสร้างความรัญจวนใจ เพิ่มความกระสันอันซาบซ่านให้เรือนร่างหอมกรุ่น ค่อย ๆ ล้วงมือเข้าไปในเสื้อตัวสั้น ปลดเชือกเสื้อตัวในให้หลุดออกจากกัน

ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ทั่วแผ่นหลังนวลเนียนถึงสะโพกผายได้รูปที่ซ่อนอยู่ในกระโปรงตัวยาว แล้วค่อย ๆ สอดฝ่ามือเข้าไปถอดชั้นในทิ้งอย่างเป็นงาน ไม่นานชั้นในทั้งบนและล่างก็เปิดทางให้เขาทำงานได้สะดวก

มือใหญ่กร้านเล็กน้อยจัดการชุดนอกที่เหลือได้ไม่ยาก ลูบไล้เนื้อนวลอย่างทะนุถนอมเพราะกลัวจะบาดผิวผ่อง แล้วริมฝีปากที่ไล่พรมตามซอกคอระหงก็ไล่ต่ำลงไปที่อกชูชัน แตะแต้มละมุนละม่อมให้กระสันก่อนจะครอบครองให้นางสยิวซ่าน

“อือ..” เทียนเอ๋อร์ครางสะท้านด้วยความเสียวซ่าน จิกศีรษะ ขยำมวยผมเขาอย่างสุดจะยับยั้งชั่งใจ ใจหนึ่งนั้นอยากต่อต้านด้วยการกระชากผมเขาสุดแรง แต่อีกใจกลับอยากลิ้มรสชาติความซาบซ่านนี้ต่อ อยากรู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป “อย่า..” แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะร้องห้ามออกไปแผ่วเบา

ประมุขใหญ่แห่งคุ้มซินหลางได้ยินคำร้องห้ามเต็มสองหู แต่ก็ยังอ้อยอิ่งละเลียดชิมยอดอกชูชันที่เริ่มแข็งเป็นไต ผ่านไปสักพักจนคิดว่าเพียงพอแล้วสำหรับการเริ่มต้น จึงค่อย ๆ ผงกหน้าขึ้นมองหน้านวลแดงปลั่ง ตาปรือปรอยเหมือนคนเมา

“แน่ใจหรือ” ถามเสียงแผ่วเบาราวกระซิบ ใช้ปลายนิ้วละเลงหยอกเย้าแทนลิ้นไปด้วย

“ใช่..ไม่” นางพลิกลิ้นแม้จะอายแสนอาย

“งั้นเราก็มาต่อกันเถิด” กระซิบอ่อนโยนก่อนจูบริมฝีปากแดงอิ่มน้ำเพื่อไม่ให้พ่นคำพูดต่อต้านออกมา เริ่มการยั่วเย้าเล้าโลมเต็มรูปแบบเพื่อให้นางกลายเป็นของเขาด้วยความสมยอมและเต็มใจ

ไม่นานร่างนุ่มนิ่มใต้ร่างหนาก็อ่อนปวกเปียกเป็นเทียนถูกไฟลน ร้องครวญครางบ่งบอกว่าเคลิบเคลิ้มเต็มที่ จึงใช้จังหวะนี้ถอดชุดที่แสนเกะกะออกจากร่างแกร่งของตัวเอง แล้วงัดเอาอาวุธประจำกายออกมาจ่อประชิดปากอ่าวฉ่ำน้ำ

ค่อย ๆ หยอกเย้าสร้างความคุ้นเคยอย่างใจเย็น ไม่รีบร้อนช่วงชิงแม้จะไม่มั่นใจว่านางใสซื่อบริสุทธิ์เหมือนท่าทางที่แสดงออกมา เพราะรู้อยู่เต็มอกว่านางมีคนรักที่รักกันมากอยู่ทั้งคน แต่พอได้แหย่ปลายอาวุธเข้าไปก็เริ่มเปลี่ยนความคิด รีบหักห้ามใจลดความอยากที่วิ่งพล่าน ใช้สติและความอดทนมากขึ้น

“เจ็บ..”

เสียงร้องที่สั่นพล่าอย่างหวาดวิตกดังขึ้นเบา ๆ พอดีกับความคิดของเขา เขารีบจูบปากอิ่มนุ่มเพื่อปลอบโยน

“ผ่อนคลายนะ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว” จูบแล้วกระซิบปลอบอ่อนโยน ปลุกเร้าความกระสันตามจุดสำคัญของนางอีกครั้งอย่างใจเย็น ส่วนเจ้าอาวุธที่คาอยู่ตรงปากถ้ำก็ค่อย ๆ เดินหน้าเข้าไปในตัวนางอย่างมีชั้นเชิงทีละนิดจนมิด

ซินหลางซ่านไปทั้งกายเมื่อได้แทรกเข้าไปครอบครองเรือนร่างอวบอิ่มที่แสนบริสุทธิ์ ใจเย็นไม่รีบร้อนตักตวง สร้างความคุ้นเคยสักพักขณะเล้าโลมนางให้ซ่านกระสันต่อเนื่อง

เมื่อมั่นใจว่าร่างกายของนางคุ้นเคยพอสำหรับเขาแล้วจึงเริ่มขยับสะโพกสอบแผ่วพลิ้ว เป็นจังหวะเนิบ ๆ ให้นางได้เคลิบเคลิ้มซ่านทรวง ครวญครางด้วยความสยิวซ่าน แล้วจึงเพิ่มความเร็วและแรงขึ้น

โยกสะโพกจนร่างเล็กสั่นคลอน กอดจิกเขาแน่นพร้อมเสียงร้องที่บ่งบอกว่าเสียวสะท้านสุด ๆ.. อาศัยจังหวะที่นางกำลังเคลิ้มสุดขีดนี้ยกสะโพกกลมกลึงลอยขึ้น แล้วบดเบียดสะโพกสอบอย่างมีชั้นเชิง ทำให้นางยิ่งครางกระเส่าแทบไม่เป็นภาษา

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   15

    เมื่อจัดการนางอยู่หมัดแล้วก็รีบอุ้มนางไปที่เตียง วางลงอย่างทะนุถนอม มองบุปผาดอกงามที่นอนหายใจระรินด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าอย่างไม่มีปิดบังต้าเทียนเอ๋อร์สะท้านอายระคนขัดเคืองใจตัวเองอยู่บ้าง ที่หลงระเริงกับความวาบหวามหวั่นไหวที่เขามอบให้ อยากขัดขืนแต่ก็ไม่กล้าเพราะกลัวเขาจะเล่นงานพี่ชายของตน นางหาข้ออ้างบอกกับใจตัวเองทั้งที่ลึก ๆ นั้นแอบคิดว่าไม่ใช่เพราะพี่ชายหรอก แต่เป็นเพราะนางเองนั่นแหละที่โหยหา“กอดข้าสิเอ่อร์เอ๋อร์”เสียงกระซิบข้างหูสั่นพร่าก่อนจะถูกเลียเบา ๆ ทำให้นางสะดุ้งวาบ เผลอตอบสนองต่อความต้องการของเขาทันควัน เมื่อรู้สึกตัวก็เผลอชะงักเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะทำตาม ปล่อยเนื้อปล่อยใจไปกับเขา“อา..” ครางสะท้านแผ่วเบาเมื่อความเจ็บแปลบเล็กน้อยสายหนึ่งเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน.. ทั่วเรือนร่างของนางวาบหวาม ร้อนรุ่มไปทุกอณูที่เขาไล่สัมผัส เพลิดเพลินจนไม่รู้ตัวว่าอาภรณ์หลุดจากร่างไปตั้งแต่เมื่อใด รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เห็นเขายืนขึ้นปลดอาภรณ์ของตัวเองนางสะท้านอายต่อสายตาพราวระยับที่เต็มไปด้วยแววตัณหาจนสุดจะสู้สายตา จึงเลื่อนมองต่ำที่ลูกกระเดือกกลางลำคอ..แม่เจ้า! แค่ลูกกระเดือกทำ

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   14

    “จะให้ข้าทำอย่างไรเล่าเสี่ยวเอ๋อร์ มันเป็นความต้องการของท่านหลาง”“แต่ข้าไม่ต้องการ!”พี่ชายมองหน้าน้องสาวด้วยสายตาขึ้งเครียดกังวล“แล้วเจ้าจะขัดคำสั่งเขาหรือ”สายตาและคำถามของพี่ชายทำให้อาการตึงตังของหญิงสาวเพลาลง นางหลับตาสูดลมหายใจลึก ๆ เข้าปอด.. มันมาถึงขั้นนี้แล้ว นางกลายเป็นสตรีของเขาไปแล้ว นางจะต้องทนทำตามคำสั่งของเขาไปอีกสองเดือนเพื่อพี่ชาย นางต้องทำให้ได้“ข้าเข้าใจแล้ว..” มองเรือนหลังเล็กกะทัดรัดแต่ดูสวยงามและเงียบสงบ เรือนหลังนี้น่าจะเป็นเรือนที่อยู่หลังในสุดภายในคุ้มซินหลางแห่งนี้ “ข้าต้องอยู่ที่นี่ใช่ไหมต้าเกอ”“ใช่ คิดว่าอยู่ได้ไหมเสี่ยวเอ๋อร์ ถ้าเจ้าอยู่ไม่ได้ข้าจะไปขอร้องท่านหลางให้เขาเปลี่ยนเรือนให้เจ้า” เรือนหลังนี้อยู่ห่างจากเรือนหลังอื่นมาก ได้ยินว่าเป็นเรือนหลังโปรดของท่านหลาง ในยามที่ท่านต้องการความเป็นส่วนตัว ตัดขาดจากความวุ่นวาย ท่านมักจะมาพักอยู่ที่เรือนหลังนี้แต่ความเป็นส่วนตัวแบบนี้ถ้าถึงยามค่ำคืน น้องสาวของเขาต้องรู้สึกกลัวอยู่บ้างไม่มากก็น้อย“จะไปขอร้องเขาทำไม ท่านมีสิทธิ์ต่อรองเขาขนาดนั้นเชียวหรือ”“ข้าก็คิดว่าน่าจะพูดได้”“ถ้าท่านพูดได้จริง เขาคงไม่ทำก

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   13

    หัวใจที่แข็งแกร่งดั่งหินผาสะท้านวาบ มองไปที่หญิงสาวบนเตียงแล้วยิ่งปวดใจ ที่นางเพ้อแบบนี้ก็เพราะเขาเป็นต้นเหตุสินะ“..นางร้องไห้”“เจ้าค่ะ”“..เพราะข้าสินะ” รำพันเบา ๆ แล้วรีบดึงสติให้กลับมาสุขุมเยือกเย็นดั่งซินหลางคนเดิม “รีบเช็ดตัวให้นางเถิด” บอกกับหญิงสาวและเฝ้ามองนางปรนนิบัติคนป่วยอย่างเอาใจใส่.. แล้วคิ้วหนาก็ค่อย ๆ ขมวดมุ่น หรี่ตามองจ้องคนที่นอนนิ่งอย่างจับผิด “เสี่ยวปา”“ท่านหลาง”“ส่งผ้ามาให้ข้า ข้าจะเช็ดตัวให้นางเอง”เสี่ยวปาไม่กล้ายื่นผ้าในมือให้แม้จะเกรงกลัวเขาอยู่เป็นนิจ นั่นเพราะคนป่วยที่นอนซมไร้สติอยู่บนเตียงเป็นสตรีนั่นเอง“แต่นางเป็นสตรี.. บุรุษสตรีที่ไม่ใช่คู่สามีภรรยากันไม่ควรถูกเนื้อต้องตัวกันนะเจ้าคะ” เตือนสติเขาเสียงเบาหวิว ใบหน้าหวาดหวั่นแดงซ่านอย่างสะท้านอาย“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้ากับนางไม่ใช่สามีภรรยากัน” บุรุษรูปงามแสร้งถามเสียงดัง มองร่างระหงอวบอิ่มที่นอนอยู่บนเตียงไปด้วย.. กระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้มีชัยเมื่อเห็นเปลือกตาที่ปิดสนิทขยับไหว ปากที่ประกบกันก็เผลอเม้มเข้าหากัน แม้จะเพียงแค่เล็กน้อยแต่เขาก็มองเห็นชัดเจนกว่าในตอนแรกมากทีเดียวที่แท้นางก็แค่แกล้งหลับอยู

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   12

    เขารีบเดินไปเปิดตู้ หยิบชุดผาวที่ใส่ง่ายที่สุดออกมา “ไปหาหมอกันเถิด อาการเจ้าไม่ดีเลย”“ใส่ชุดชั้นในให้ข้าก่อน” รีบท้วงคนที่กำลังสวมเสื้อให้“จะใส่ทำไม เสียเวลา เอาผ้าห่มคลุมอีกชั้นก็ดูไม่ออกแล้ว”หญิงสาวไม่มีสิทธิ์โต้ใด ๆ เพราะไร้เรี่ยวแรงและปวดศีรษะเจียนระเบิด ไม่มีอารมณ์จะเถียงเขาสักนิด ได้แต่ยอมอยู่นิ่ง ๆ ให้เขาทำอะไรกับตัวเองด้วยสติที่ไม่เต็มร้อยนัก......................สถานพยาบาลฉิ่งหยา“นางเป็นอย่างไรบ้างหมอฉิ่ง” ซินหลางถามอาการของหญิงสาวหลังจากเห็นหมอฉิ่งวางแขนนางลงและห่มผ้าให้หมอฉิ่งบอกให้ผู้ช่วยออกไปจากห้องเพื่อเตรียมยา รอจนนางปิดประตูสนิทแล้วจึงมองหน้าหนุ่มใหญ่ผู้สง่างาม ผู้เป็นเจ้าของคุ้มการค้าซินหลางที่ยิ่งใหญ่“ท่านหลางนี่นะ..” พูดพร้อมกับส่ายศีรษะ สายตาติดตำหนิ “ทำไมไม่รู้จักรักหยกถนอมบุปผาเสียบ้าง นางบอบบางดั่งปุยนุ่นท่านน่าจะรู้ดีที่สุด” หมอฉิ่งตำหนิเสียงเบา“ข้าก็ถนอมนางอย่างที่สุดแล้วนะท่านหมอ” บุรุษวัยกลางคนรีบแก้ตัวจริงจัง เขาถนอมนางที่สุด ละมุนละม่อมอย่างที่ไม่เคยทำกับสตรีใดมาก่อนด้วยซ้ำ“ถ้าท่านถนอมนางจริงนางคงไม่ป่วยหนักขนาดนี้ ร่างกายของนางบอบบาง จิตใจก็กำล

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   11

    เขาเร่งทะยานสะโพกสอบหนักหน่วงแล้วกลับมาแผ่วเบาเพื่อยั่วเย้าให้นางคลั่ง เหงื่อกาฬของเขาแตกพลั่กแม้มีไอความเย็นครอบคลุม แต่ความร้อนก็ไม่ได้ทำให้ความกระสันในตัวสาวน้อยลดถอยลงบุรุษไร้พันธะวัยสี่สิบปลาย ๆ อย่างเขาทำงานเยี่ยงกรรมกรมาตั้งแต่แตกหนุ่มจนกระทั่งปัจจุบัน พละกำลังจึงเหลือล้น มีแรงขับเคลื่อนเหลือเฟือ เหงื่อแตกแค่นี้ยิ่งส่งผลดีต่อร่างกายเขาออกแรงบดขยี้แต่ก็ยังทะนุถนอมร่างนุ่มในอ้อมแขน ทำให้นางสุขสะท้านจนสาสมแล้วจึงทำตามใจตัวเอง เมื่อใกล้จะระเบิดก็รีบชักอาวุธคู่กายออกมาพ่นพิษด้านนอก นึกโกรธตัวเองที่หลงใหลสาวเจ้าจนลืมเตรียมวิธีป้องกัน แต่รอบหน้าไม่มีพลาดแน่เสร็จสมอารมณ์หมายแล้วจึงค่อย ๆ หย่อนสะโพกงามลงบนตั่ง มองนางที่หน้าตาบูดบึ้งแต่แดงก่ำยิ้ม ๆ ก่อนจะเฉไฉไปมองทางอื่นเมื่อถูกเขม้นใส่อย่างไม่พอใจ“สมใจแล้วก็ไปให้พ้นจากตัวข้าเสียที!” เทียนเอ๋อร์ตะคอกเสียงขุ่น เมื่อคนตัวโตนั้นยังกอดขาของนางไว้ แต่แทนที่เขาจะรีบทำตามกลับออกแรงกอดแน่นขึ้นกว่าเดิมพร้อมทำสีหน้ายียวนใส่อีก“ไม่ปล่อยหรอก เพราะข้ายังไม่สมใจอยากเลย” แล้วหนุ่มใหญ่ก็ชันเข่าที่นั่งทับไว้ โถมกายหนาลงบนร่างบาง โอบรัดไว้ในอ้อมแขนแล

  • ท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์   10

    “พี่เจ้าบอกว่าเจ้ายังเรียนอยู่” เริ่มชวนคุยเพื่อให้นางคลายกังวลนางมองหน้าเขา “ใช่” ตอบห้วน ๆ “เจ้าค่ะ” เห็นแววตาลุ่มลึกเขม้นใส่ก็ลดน้ำเสียงให้อ่อนลง“ด้านไหน”“สมุนไพร จะถามไปทำไมเจ้าคะ” แค่นเสียงถามไม่พอใจเล็กน้อย“ผู้ใหญ่ถามก็ตอบดี ๆ ชักสีหน้าแบบนี้ไม่น่ารักเลย”“เฉพาะผู้ใหญ่อย่างท่านนี่แหละที่ข้าไม่อยากทำตัวน่ารักด้วย”เหล้าร้อนในกาถูกยกดื่มกรอกปากอึกใหญ่เกือบครึ่งกาก่อนจะวางลง“งั้นก็ไม่ต้องตอบ เปลี่ยนมาทำอย่างอื่นแทนก็แล้วกัน”หญิงสาวรีบกระถดตัวหนีคนที่ลุกพรวดพราดมานั่งลงข้างกาย แต่เขาไวกว่ามาก ร่างเล็ก ๆ ของนางจึงถูกเขาตรึงเอาไว้ใต้ร่างหนา“จะทำอะไรน่ะ! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ!” ตวาดเสียงตื่นตระหนกตกใจ“ก็รู้ ๆ กันอยู่ ไม่เห็นต้องถาม” ปลายจมูกโด่งเป็นสันฉวยโอกาสแนบลงบนแก้มแดงปลั่งขณะตอบเสียงทุ้ม นางตื่นตระหนกไม่ได้ทำให้เขาหวาดหวั่นแต่อย่างใด เพราะเชื่อว่าจะจัดการนางอยู่หมัดได้ในไม่ช้า “คิดถึงหน้าพี่ชายของเจ้าเอาไว้สิ แล้วเจ้าจะได้คำตอบ”ร่างที่พยายามดิ้นรนสุดฤทธิ์หยุดกึกดั่งถูกจี้จุด จุกจนพูดไม่ออก ไร้คำย้อนแย้งใด ๆ.. รีบหลับตาลงแล้วปล่อยให้เขาเริ่มรุกรานเรือนร่างแข็งทื่อของตนแรก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status