ログイン“อยู่นิ่ง ๆ เถิดพี่จะอุ้มเจ้าออกไปเอง ให้เจ้าหน้าเหม็นพวกนี้นอนกันเองได้แล้ว เพราะเติบโตจนโต้เถียงพี่ได้ทุกคำ” อ๋องหนานกระซิบข้างใบหูลี่เซียนเสียงเบา เพราะเขาคิดถึงเรือนร่างอวบอิ่มเต็มที เจ้าพวกหน้าเหม็นทั้งสองคนนั้นกีดกันเขาอยู่ทุกวัน ยิ่งพอรู้ว่ามีน้องน้อยนอนอยู่ในท้องของมารดา ยิ่งหวงนา
อ๋องหนานเดินไปหยุดยืนอยู่ข้าง ๆ ชายารัก และเอ่ยออกมาให้บุตรชายทั้งสองคนได้ยินด้วย จะได้ช่วยกันร้องขอน้องสาวจากมารดา “น้องสาว หรือขอรับ” เฟยเทียนเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นดีใจ ทั้งยังนึกสงสัยว่าน้องสาวจะหน้าตาเช่นไร จะหน้าตาเหมือนพวกเขาหรือไม่ “น้องสาว จะงดงามเหมือนท่าน
กาลเวลาผันผ่านไป 5 ปีแล้ว ยามนี้ในตำหนักของอ๋องหนานกงชิง มีอ๋องน้อยฝาแฝดชายวัย 4 หนาว ที่มีใบหน้าหล่อเหลาถอดแบบบิดามามิมีผิดเพี้ยน ผิวกายของเด็กชายขาวเนียนละเอียดเยี่ยงมารดาของพวกเขา ทั้งยังตัวอวบอ้วนน่ารักน่าชังจนเสด็จลุงฮ่องเต้ และเสด็จป้าฮองเฮาเรียกหาให้เข้าวังอยู่เสมอ เจ้าหัวผักกาดทั้
“เจ้ากินพี่แล้ว จากนี้ให้พี่กินเจ้าเสียบ้าง จะได้รู้ว่าพี่ทรมานเพียงใด” มือใหญ่กำลังจะจับขาเรียวให้อ้าออกจากกัน เพื่อดื่มน้ำหวานที่เขาถวิลหามานานนับเดือน จนในครั้งนั้นเกือบจะได้ปีนจวนตระกูลโจวเสียแล้ว ยังดีที่พี่ชายของเขาสั่งห้ามไว้ได้ทัน ทั้งยังเลื่อนวันอภิเษกสมรสเข้ามาให้เร็วกว่าเดิมจน
“อ่าส์ นางจิ้งจอกตัวน้อย” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมา เมื่อเห็นชายาผู้งดงามกลืนกินน้ำรักของเขาจนหมดเกลี้ยง แค่เพียงนางยินยอมให้เขาเชยชมร่างกายที่อวบอิ่มของนาง เขาก็แทบจะบ้าคลั่งเมื่อต้องอยู่ห่างจากร่างงดงาม ทว่ายามนี้นางกลับมากลืนกินเขาเช่นนี้ เห็นทีว่าชีวิตหลังจากนี้เขาคงอยู่ห่างชายารักไม่ได้อ
โจวลี่เซียนเงยหน้าขึ้นมองบุรุษที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสวามีของนางอย่างถูกต้องตามธรรมเนียมประเพณี เขาช่างสง่างามจนใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น แก้มนวลก็เห่อร้อนขึ้นมาเมื่อนึกจินตนาการไปถึงบทรักอันร้อนแรง ที่นางจะมอบให้สวามีในค่ำคืนเข้าหออย่างเป็นทางการนี้ “เมาหรือเจ้าคะ” น้ำเ
“เสี่ยวเออร์ ไม่ต้องรบกวนท่านอ๋องหรอก ข้าโจวลี่เซียนผู้นี้พอจะมีตำลึงไว้ใช้จ่ายอยู่บ้าง” น้ำเสียงหวานแต่ทว่าทรงพลังเช่นกัน เอ่ยขึ้นมาอย่างมั่นใจ และค้านสายตาผู้ชมที่มารอชมงิ้วฉากใหญ่ อยู่ในโรงน้ำชาแห่งนี้ “คารวะท่านอ๋องเพคะ หม่อมฉันขออนุญาตไม่รบกวนตำลึงของท่านอ๋องนะเพคะ พอดีม
โจวลี่เซียนเดินเข้ามาในโรงน้ำชาจันทร์ฉาย พร้อมกับถิงถิง และเถียนเถียน สาวใช้คนสนิททั้งสองคน ที่มีนิสัยซื่อตรงและไม่พูดมากจนน่ารำคาญ ลี่เซียนจึงชื่นชอบที่จะออกมาเดินเที่ยวเล่น และนั่งจิบน้ำชากับพวกนางทั้งสองคน มากกว่าที่จะคบหากับพวกคุณหนูในห้องหอเหมือนเมื่อก่อน ลี่เซียนเลือกที่นั่งบริเวณช
“แค่ก แค่ก!!!” เสียงไอแหบแห้ง ของคนที่นอนป่วยอยู่บนเตียง ทำให้สาวใช้คนสนิทรีบนำน้ำอุ่นมาให้คนป่วยจิบ ด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้ที่ผ่านมาพวกตนจะถูกด่าทอมากเท่าไร ก็ไม่เคยเก็บเอาคำด่าทอนั้น มาโกรธเคืองคุณหนูเลยสักครั้ง “อึก อึก…” “ลี่เอ๋อร์ลูกแม่ เจ้ากลับมาแล้ว ค่อย ๆ จ
หนึ่งเดือนแล้วที่บุตรีคนเล็กของราชครูโจวเยี่ยน นอนป่วยหมดสติอยู่บนเตียงนอนภายในเรือนของนาง ฮ่องเต้รับสั่งให้หมอหลวงมาช่วยดูอาการแล้วหลายคน หมอหลวงทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า นางเพียงแค่หลับไปเท่านั้น ภายในร่างกายไม่ได้เจ็บป่วยอะไรเลย “ฮึก ฮือ ฮือ!! ท่านพี่ เมื่อไหร่ลี่เอ๋อร์ของเรา







