บทที่ 2 เริงระบำ 1

บทที่ 2 เริงระบำ

ถ้ำศิลาอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวสวาทและหยาดเหงื่อ พรานป่ายังคงทอดร่างนิ่งสนิทเสมือนตกอยู่ในภวังค์ แต่ทว่าส่วนกลางกายกลับแข็งขึงดุจศิลาผา ผงาดชูชันท้าทายสายตาของสองนารี

“คนผู้นี้แข็งแรงดียิ่งนัก”

ไอ้จ้อนลำเขื่องของพรานป่าถูกดูดเลียขนาดนั้นแล้ว มันยังแข็งชี้ ไม่ยอมสงบลงเลยสักนิด

นางอ้ายที่บัดนี้อารมณ์สวาทพุ่งถึงขีดสุดจนไม่อาจยับยั้งชั่งใจได้อีกต่อไป นางปลดผ้านุ่งออกจนเปลือยเปล่า เผยให้เห็นเรือนร่างอวบอัดที่เย้ายวนใจไปทุกส่วนสัด สะโพกของนางขยับเข้าหาแก่นกายแกร่ง ขึ้นคร่อม ก่อนจะค่อยๆ กดทับลงไปช้าๆ

สวบบ...

"อ๊ะ... อื๊ออออ... แน่นเหลือเกิน... ใหญ่โตปานจะฉีก ห อ้ายเลยเพคะ" นางอ้ายครางเครือ พลางจิกนิ้วลงบนอกแกร่งของพรานหนุ่ม

พระธิดาอุษาพรรณเบิกตากว้าง จ้องมองจุดเชื่อมต่อที่กลืนหายเข้าไปในกายของพี่เลี้ยงสาวด้วยความตื่นเต้นผสมหวาดกลัว "พี่อ้ายจ๊ะ... มันเจ็บมากไหมจ๊ะ? เลือดจะออกเหมือนนายพรานคนนี้ไหม?"

นางอ้ายไม่ตอบเป็นวาจา แต่ใบหน้าที่เชิดขึ้นพร้อมเสียงครางกระเส่าดุจใจจะขาดเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุด นางเริ่มขยับสะโพกโยกคลึงเป็นจังหวะหนักหน่วง บดเบียดเนินเนื้อเข้ากับโคนขาหนาของชายชาตรี เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตับ ตับ ตับ สะท้อนก้องทั่วถ้ำ

"ซี้ดดด... พระธิดาเพคะ... มันมิใช่เจ็บ... แต่มันเสียวซ่านไปถึงขั้วหัวใจ... อ่าาาาห์... ใหญ่แน่นดี... พรานป่าคนนี้มันช่างอึดถึกนัก!" นางอ้ายโยกคลึงอย่างบ้าคลั่งจนร่างอวบอัดสั่นกระเพื่อมไปทั้งตัว

บรรยากาศภายในถ้ำสลัวเริ่มหนาแน่นไปด้วยไอรักที่ร้อนระอุ นางอ้ายในสภาพเปลือยเปล่ากระเตงร่างอวบอัดขย่มควบอยู่บนกายพรานหนุ่มอย่างลืมตาย เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องสอดประสานกับเสียงน้ำตกที่บดบังโลกภายนอกไว้

“เป็นอย่างไรบ้างจ๊ะพี่อ้าย”

ใบหน้าสวยของนางอ้ายเชิดขึ้นจนเส้นเอ็นที่ลำคอปูดโปน ดวงตาปรือปรอยด้วยความเสียวซ่าน "โอ้ววว... พระธิดาเพคะ... มัน... มันซ่านไปทั้งทรวง... ราวกับมีเหล็กร้อนมาบดขยี้อยู่ข้างใน ห ของอ้าย..."

ป้าบ!! ป้าบ!! ป้าบ!!

นางอ้ายเริ่มเร่งจังหวะโยกคลึงสะโพกดินระเบิดเป็นวงกลม บดเบียดเนินเนื้ออวบอูมเข้ากับตอขาหนาของพรานป่าอย่างบ้าคลั่ง ทรวงอกอิ่มที่ใหญ่โตเกินตัวสั่นกระเพื่อมไหวโยนตัวไปมาตามแรงกระแทกกระทั้น จนยอดปทุมถันสีเข้มชี้ชูชันท้าสายตาพระธิดาน้อย

"ซี้ดดด... ดูสิเพคะ... ยามที่ ค แทรกลึกเข้ามาถึงข้างใน ห... มันจุกจนแทบหายใจไม่ออก แต่มันกลับมีความสุขอย่างที่อ้ายมิเคยพบพาน... ค ของพรานป่าผู้นี้มันช่างดุดันนัก แตกต่างจากพวกในวังที่นุ่มนิ่มราวกับเนื้อทราย... อ่าาาา... ดูอ้ายนะเพคะ ขย่ม ค แบบนี้ แรง... แรงอีก... อ้ายอยากให้มันกระแทกเข้ามาให้ลึกกว่านี้!"

นางอ้ายจิกปลายนิ้วลงบนไหล่กว้างของพรานหนุ่มจนผิวสีทองแดงขึ้นรอยนิ้วมือ นางหอบหายใจถี่กระชั้น ปล่อยให้ร่างอวบอัดสั่นสะท้านไปตามสัญชาตญาณดิบ พลางเอ่ยปากบรรยายความรัญจวนให้พระธิดาที่จ้องมองอยู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น