Novels by นายไข่เค็ม

ไม่กี่นาทีต่อมา…แกร๊ก !เสียงประตูห้องน้ำดึงดูดความสนใจจากชายหนุ่มทันที ไม่รู้ว่าในเวลานี้ฝ่ายหญิงหรือฝ่ายชายใครใจเต้นแรงกว่ากัน นานาเดินออกจากห้องน้ำโดยใช้กางเกงยีนส์เอี๊ยมที่ถอดออกมาแล้วปิดกลางร่างกายของตัวเองเอาไว้ สีหน้าแววตาไม่ใช่อาการเหนียมอาย แต่เป็นความทะเล้นซุกซน เสือกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ แต่ก็ยังต้องเล่นบทตากล้องมืออาชีพต่อไป“โอเค พี่ว่ามุมนี้สวย เดี๋ยวเธอยืนตรงนี้นะ” เสือทำเป็นขรึม เหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่นานาอ่านเขาออก เพราะเธอเป็นไอดอล เธอเห็นแฟนคลับเสียอาการมานักต่อนักแล้ว ทว่านานาไม่ได้พูดแซว เธอเพียงแค่ยิ้มขำๆ วางกางเกงเอี๊ยมลงที่โต๊ะ แล้วเดินไปยืนในจุดที่เสือบอก ในสภาพที่ทั้งเนื้อทั้งตัวมีเพียงเสื้อชั้นในสีเทากับกางเกงในสีเทาแบรนด์เดียวกันนานาขยับไปยืนอยู่หน้าตู้เย็นตามที่เสือจัดมุมให้ สภาพเรือนร่างของเธอที่ปรากฏต่อสายตาเสือในระยะประชิดคือความเย้ายวนใจอันแสนบริสุทธิ์ทว่าเร่าร้อน เนื้อก้นอวบอิ่มนุ่มแน่นถูกโอบรัดเอาไว้โดยผืนผ้าสีเทาอ่อนของกางเกงในแบรนด์ดัง เนื้อผิวขาอ่อนขาวนวลเนียน ไหนจะสัดส่วนทองคำที่แฟนคลับทั้งชายและหญิงต่างพากันหลงไหลคลั่งไคล้ร่างบางขยับสองมือรวบ

สายลมยามเย็นพัดพากลิ่นอายความร่มรื่นของแมกไม้รอบตัวบ้านให้โชยผ่านเข้ามาตรงบริเวณระเบียงชั้นสอง มองออกไปด้านนอกจะเห็นถนนในซอยตัดผ่านหน้าบ้าน ทว่าบรรยากาศเงียบสงัด ไร้ผู้คนหรือรถราแล่นผ่านไปมา เสือขยับกล้องดิจิตอล ก้าวถอยหลังหามุมและทิศทางของแสงอย่างชำนาญ“ดีครับ... เอียงหน้านิดนึง... โอเค”“สวยครับ หนึ่ง… สอง… สาม…”แชะ แชะ แชะนานาขยับร่างกายอย่างรู้มุมสวยของตัวเอง ต่อหน้ากล้องเธอคือมืออาชีพ แต่ในหัวตอนนี้กลับตื่นเต้นระทึกขวัญที่ให้ผู้ชายกดชัตเตอร์ถ่ายภาพร่างกึ่งเปลือยท่อนบนของเธอ จริตความแซ่บที่ซ่อนอยู่สั่งการให้เริ่มทลายความอายทิ้งไปทีละเปราะ เรียวขาสวยขยับเปลี่ยนท่วงท่าไปรอบๆบริเวณราวระเบียงนานายืนหันหน้าเข้าหาเลนส์กล้อง ปล่อยให้แสงสีส้มทองพาดผ่านผิวกาย ก่อนจะขยับเปลี่ยนเป็นท่ายืนหันข้างเพื่อขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งให้ชัดเจนขึ้นในจังหวะถัดมา นานาก้าวขยับขาทั้งสองข้างแยกออกเล็กน้อย เปลี่ยนมายืนวางแขนพาดลงกับราวระเบียง ขยับแผ่นหลังทำการแอ่นสะโพกผายดันบั้นท้ายงอนงามท้าทายสายตาช่างภาพอย่างจงใจร่างกายท่อนบนที่เหลือเพียงเสื้อชั้นในทรงสปอร์ตบราสีเทาแบรนด์ดัง กับสายเอี๊ยมที่ตกลงมาข้างหนึ

ความต้องการท้าทายขอบเขตภาพลักษณ์อันบริสุทธิ์ขับเคลื่อนให้นานาเดินเข้ามาในบ้านหลังนี้เพียงลำพังในช่วงบ่ายแก่ๆ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่แสงอาทิตย์ธรรมชาติทอแสงสีส้มทองอุ่นๆ ส่องเฉียงลอดผ่านบานหน้าต่างกระจกเข้ามาในตัวบ้านอย่างงดงาม“เอ้า… หวัดดีครับน้องนานา...” เสือเอ่ยทักทายด้วยความสุภาพปนความเป็นกันเอง เพราะเขาเป็นแฟนคลับสายช่างภาพที่ตามถ่ายวงของนานาแทบจะทุกอีเว้นท์ ทำให้เขามีความคุ้นเคยกับน้องในระดับหนึ่งแล้ว แต่ก็ยังมีท่าทางเขินๆน้องอยู่บ้างเป็นธรรมดาอุปกรณ์ในมือของเสือตอนนี้มีเพียงกล้องดิจิตอลตัวเดียวสำหรับถ่ายภาพแนวพอร์ตเทรต ไม่มีการเซ็ตไฟหรือกางร่มสะท้อนแสงใดๆทั้งสิ้น“รอนานไหมคะ” ใบหน้าสวยหวานของนานาซ่อนความประหม่าและกังวลหน่อยๆ ดวงตาหลุกหลิกมองสำรวจรอบบ้านตามสัญชาตญาณ“ไม่นานเลยครับ พี่เดินดูมุมรอบบ้านไว้คร่าวๆแล้ว สบายใจได้ครับ ที่นี่ส่วนตัวร้อยเปอร์เซ็นต์”เสือปลอบประโลมด้วยท่าทีสุขุม พลางผายมือพานานาเดินขึ้นมาที่ห้องนอนชั้นสอง ซึ่งเปิดหน้าต่างกระจกทิ้งไว้ให้แสงส่องเข้ามาทาบลงบนพื้นไม้นานาถอดหมวกแก๊ปและกระเป๋าถือวางลงบนโต๊ะ ชุดเริ่มต้นที่เธอใส่มาคือเสื้อยืดตัวเล็กรัดรูปสีขาวที่เน้

ซ่า... ซ่า… ซ่า…สายฝนโปรยปรายลงมากระทบหลังคาเรือนไม้สลับกับเสียงใบไม้ไหวโชยมาตามลม ป้านุชหันมองไปยังหน้าต่าง เริ่มมีละอองฝนสาดกระเซ็นเข้ามา แกจึงลุกเดินไปดึงหน้าต่างปิดสนิท การกระทำนั้นส่งผลให้บรรยากาศภายในที่พักมีความเป็นส่วนตัวสุดๆ“ฝนเทลงมาแบบนี้ คืนนี้อากาศคงจะเย็นสบาย” ป้านุชพูดในขณะเดินกลับมาหย่อนก้นนั่งลงที่เดิม“ได้นอนฟังเสียงฝนตกกระทบหลังคาแบบนี้ฟินมากเลย เฮ้อออ… แต่พูดแล้วก็นึกถึงบ้าน” นานาเอ่ยด้วยจังหวะการพูดเนิบนาบ พื้นเพของเธอเป็นคนต่างจังหวัด หลังจากเข้าไปเป็นศิลปินในกรุงเทพ เธอก็แทบไม่มีเวลาว่างเดินทางกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดเลยลุงวิเชียรบีบนวดกดจุดใต้ฝ่าเท้าให้นานา ก่อนจะจับเท้าของเธอลงจากหน้าตัก กลับมาวางที่เบาะตามเดิม ภายในจิตใจของคนพูดไม่เก่งกำลังปั่นป่วนอย่างหนัก ลุงวิเชียรมองดูรูปร่างหน้าตาที่สะสวยและผิวพรรณที่ดีงามของทั้งนานาและไอริน ผิวเนื้อของพวกเธอเปล่งประกายเกินกว่าชาวบ้านทั่วไป“เอ่ออ… ลุงขอถามอะไรหน่อย… พวกหนูสองคนเนี่ยเป็นดารากันหรือเปล่า?” ลุงวิเชียรถามเสียงสั่นประหม่า แววตาซื่อๆมองหน้านานาสลับกับไอรินไอรินได้ยินคำถามของลุงก็ยิ้มขำขัน เอียงหน้าปรายตาหันมาม

สัปดาห์ต่อมา…สายลมเอื่อยเฉื่อยพัดผ่านยอดต้นข้าวสีเขียวขจี วิวด้านหน้าของโฮมสเตย์เรือนไม้สไตล์ท้องถิ่นแห่งนี้คือทุ่งนากว้างใหญ่สุดสายตา เงียบสงบ ปลีกวิเวก และห่างไกลจากแสงสีของกรุงเทพมหานครนานาเลือกใช้สถานที่นี้เป็นจุดหมายปลายทางในการมาพักผ่อนหย่อนใจ ทว่าเธอไม่ได้มาที่นี่คนเดียว หญิงสาวร่างเล็กหน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราอีกคนที่มาด้วยกันคือ ไอริน สมาชิกในวงวัย 25 ปี ไอรินเป็นทั้งเพื่อนและพี่สาวคนสนิทของนานา ทั้งสองคนร่วมทุกข์ร่วมสุข ใช้ชีวิตมาด้วยกันตั้งแต่ช่วงที่เป็นเด็กฝึก“ที่นี่อากาศดีเนอะพี่ไอ หนูไม่ได้มาเห็นอะไรแบบนี้นานละ” นานาเอ่ยทำลายความเงียบ พลางทิ้งก้นลงนั่งบนชานเรือนไม้ ลมโชยเอากลิ่นดินและกลิ่นต้นข้าวอ่อนๆมาปะทะจมูก ชวนให้ผ่อนคลาย“อืม ได้มาเห็นอะไรแบบนี้บ้างก็ดีเหมือนกัน ปกติอยู่แต่ห้องซ้อมกับคอนโด อุดอู้แทบตาย ร่างกายกรอบไปหมดทั้งตัวแล้ว” ไอรินเอ่ยด้วยสีหน้าสบายๆ“หนูก็เหมือนกัน เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวมากเลย” นานาบ่นพลางทุบต้นขาตัวเองเบาๆ “เออพี่ไอ... หนูเพิ่งเห็นป้ายตรงทางเข้าเมื่อกี้ ที่นี่เขามีบริการหมอนวดท้องถิ่นมานวดให้ถึงห้องพักด้วยนะ พี่สนใจป่ะ?”“พี่เห็นแล้ว เขาเขียน

นานาพูดแล้วก็ไม่ลืมที่จะจับโทรศัพท์วางหงายหน้าจอขึ้นด้านบน ปล่อยให้แฟนคลับดูความว่างเปล่าของเพดานห้อง ในขณะที่เธอลุกขึ้นเดินตรงไปเข้าห้องน้ำในสภาพที่ท่อนล่างเปิดเปลือยโล่งโจ้ง‘โถลูกสาว หันกล้องส่องเพดานอีกแล้ว เอ็นดูววว’‘โอยยย 5555++’‘อ้าว เผลอแป๊บเดียว น้องนาหายไปไหนแล้ว'‘มิติใหม่ของการดูไลฟ์’เต้รีบคลานออกมาจากใต้โต๊ะ ก่อนจะก้าวเดินตามเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อน อวัยวะบ่งบอกความเป็นเพศชายแข็งโด่ ยื่นเป็นลำออกมาจากกลางกายจนดูน่าเกลียดน่ากลัว เต้กำลังเงี่ยนสุดขีดจนใบหน้าร้อนผ่าว มือแกร่งกดหัวไหล่บอบบางของไอดอลที่เขาเทิดทูนให้นั่งคุกเข่าลงไปที่พื้นกระเบื้องห้องน้ำทันทีนานาไม่ขัดขืนต่อต้านเลยแม้แต่นิดเดียว อารมณ์กามที่พลุ่งพล่านทำให้นางฟ้าอย่างเธอยอมละทิ้งเกียรติยศทุกอย่างลงชั่วคราว เธอคุกเข่าลงต่อหน้าแฟนคลับหนุ่มผู้โชคดี แล้วเริ่มเป็นฝ่ายเล้าโลมท่อนเนื้อหน้าตาอัปลักษณ์ให้เขาด้วยตัวเธอเองใบหน้าสวยใสขยับเข้าใกล้แก่นกายที่กระตุกงึกๆ ลิ้นอุ่นของคนตัวเล็กลากเลียตามความยาวตั้งแต่โคนจรดปลาย ตวัดลิ้นชิมน้ำเงี่ยนที่ซึมเยิ้มออกมาจากหัวเห็ดอย่างจงใจ เต้ย

เช้าตรู่วันต่อมาเวลาเกือบตีห้า ท้องฟ้ายังคงเป็นสีดำสนิท ความเย็นแผ่ปกคลุมไปทั่วบริเวณลานกางเต็นท์ เมษา พลอย และเตชินท์ กำลังเดินไปรวมตัวกับนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นตามกำหนดการที่ไกด์ท้องถิ่นนัดหมายเอาไว้ พวกเขามีจุดมุ่งหมายเดียวกันคือการเดินเท้าขึ้นไปบนดอยเพื่อชมพระอาทิตย์ขึ้น ระหว่างที่กำลังเดินห่างออกจากเต็นท์ เตชินท์ชะลอฝีเท้าเล็กน้อยพลางหันกลับไปมองเต็นท์สองหลังที่ตั้งอยู่ติดกัน เพื่อนของเขาอีกสองคนอย่างแพรและต้นกล้ายังคงนอนหลับใหลอยู่ในเต็นท์ของตัวเอง พวกเขาทั้งคู่ต่างให้เหตุผลว่าขี้เกียจลุก อยากจะขอนอนต่อ ดวงตาตี๋ของเตชินท์ฉายแววเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาวูบหนึ่งจากประสบการณ์ที่เขาเพิ่งได้รับจากแพรในห้องน้ำเมื่อคืน แต่ทว่าสุดท้ายเขาก็สะบัดหัวไล่ความฟุ้งซ่าน เลือกจะมองโลกในแง่ดี ก้าวเดินตามเมษาและพลอยฝ่าลมหนาวต่อไปในความมืด … ไม่กี่นาทีต่อมา… ภายในเต็นท์หลังใหญ่ที่เงียบสงัด แพรนอนตะแคงข้างขดตัวอยู่ในอาการกึ่งหลับกึ่งตื่น เธอสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนและการเคลื่อนไหวบางอย่างบริเวณปลายเท้า จึงค่อยๆฝืนลืมตาขึ้นปัดความง่วงงุน “ใครอ่ะ!?” เสียงหวานร้องถาม พยายามหรี่ตามองฝ่าความมืด “เราเ

“ทำอะไรของแกเนี่ยแพร!?” เตชินท์หน้าเหวอ ในขณะที่แพรล็อกประตูเสียงดังแกร๊กอย่างรวดเร็วแพรรีบยกนิ้วชี้ขึ้นจ่อริมฝีปากตัวเอง สายตาภายใต้กรอบแว่นส่งสัญญาณเตือนให้คนเป็นเพื่อนลดระดับเสียงลง เนื่องจากห้องน้ำห้องอื่นอยู่ใกล้กันแค่นิดเดียว เกรงว่าจะมีใครได้ยินเข้า“เป็นเพื่อนกัน อาบน้ำด้วยกัน ไม่เห็นจะเป็นไรเลย” แพรพูดเสียงแผ่วเบา สีหน้าแววตาปราศจากความทุกข์ร้อนหรือเขินอาย เธอนำผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าที่เตรียมมาเปลี่ยนขึ้นพาดบนราวอย่างคล่องแคล่ว“แต่เราเป็นผู้ชายนะ ส่วนแกเป็นผู้หญิง!?” เตชินท์กระซิบตอบกลับเตือนสติเพื่อน ใบหน้าขาวตี๋เริ่มขึ้นสีแดงซ่านโดยไม่รู้ตัว แพรคนที่เขารู้จักคือเด็กเรียนเนิร์ดๆ รักนวลสงวนตัวและวางตัวดีมาโดยตลอด ไม่คิดว่าเธอจะกล้าชวนเขาทำเรื่องล่อแหลมขนาดนี้“จะผู้ชายหรือผู้หญิงก็เพื่อนกันอยู่ดีป๊ะ หรือว่า... นายแอบคิดอะไรไม่ซื่อกับเรา?” แพรแกล้งเอียงคอถามกระเซ้าเย้าแหย่ ส่งสายตาพราวระยับท้าทาย“คิดบ้าอะไรล่ะ! เรามีแฟนแล้วนะ แกเองก็มีแฟนแล้วเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?” ร่างสูงโปร่งขยับถอยหนีจนแผ่นหลังเบียดชิดติดผนังห้องน้ำ “ก็ใช่ไง เพราะงั้น... อย่าไปคิดอะไรซับซ้อนดิ เพื่อนกัน

ลุงวิเชียรพยักหน้ารับด้วยความลุ่มหลง ก่อนจะรนรานรีบเร่งดึงรั้งเข็มขัดถอดกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ในขณะที่แพรขยับยืดกายหยัดตัวลุกขึ้นอย่างใจเย็น ท่วงท่าของเธอแปรเปลี่ยนเป็นท่าคุกเข่าคลานสี่ขาหรือท่าหมา สะโพกผายจงใจโก่งก้นงอนงามอวบแน่นในกางเกงในสีชมพูอ่อนให้ท่าผู้ชายรุ่นพ่อ เอี้ยวใบหน้าหมวยเก๋หันกลับมามองคนข้างหลัง แล้วเอ่ยเร่งเร้าพลางพ่นลมหายใจออกมา“เร็วๆนะคะ เดี๋ยวเพื่อนหนูจะกลับกันมาซะก่อน”ลุงวิเชียรไม่รอช้า แกคว้าขวดน้ำมันสมุนไพรป่าสูตรพิเศษขวดเดิม เทของเหลวหนืดชโลมลงบนท่อนเอ็นจนเปียกชุ่มเยิ้ม ขยับกระเถิบกายประชิดก้นงอนงาม ใช้นิ้วจับแหวกเนื้อผ้ากางเกงในแง้มออก จ่อหัวเห็ดเข้าที่ร่องเนื้อสาว แล้วออกแรงดันสะโพกเบียดแทรกความแข็งขึงดิ่งลึกเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่น“อื๊อออ…” แพรครางเสียงหวาน ใบหน้าใต้กรอบแว่นบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านสะท้านทรวง“ซี๊ด... หนูแพรเอ๊ย... แน่นชิบหาย” ลุงวิเชียรครางซี๊ดซ้าดสูดปากหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดอย่างบ้าคลั่ง มือแกร่งเกาะกุมวางหมับเข้าที่สะโพกผายขนาดมหึมาที่ผืนผ้าสีชมพูอ่อนปกปิดไม่มิดตับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆความเงี่ยนที่สะสมมานานระเบิดออก ชายวัยกลางคนกร

ซิปของประตูเต็นท์หลังใหญ่ยังคงถูกเปิดอ้าออกจนสุดเพื่อรับลมเย็นที่พัดผ่านมา กลิ่นอายดินและผืนป่าระบายความอบอ้าวได้เป็นอย่างดี แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบเงาไม้ ขับเน้นให้เห็นบรรยากาศที่ดูก้ำกึ่งชวนให้คิดลึก เสียงกระแสน้ำจากลำธารสายใหญ่ดังแว่วก้องสะท้อนคลอเคล้าเป็นฉากหลัง ภายในเต็นท์มีกระเป๋าสัมภาระของทั้งสามสาว แพรนำกระเป๋าเป้ของตัวเองมาวางแทนหมอน ก่อนจะเอนกายทิ้งน้ำหนักลงนอนหงายราบไปกับพื้นเต็นท์อย่างสงบ ท่วงท่าของเธอเต็มไปด้วยการรักษาภาพลักษณ์อันดีงามตามทัศนคติของเด็กสาวที่พึงกระทำต่อหน้าผู้ใหญ่ เรียวขาคู่สวยในชุดกางเกงขาสั้นถูกจัดวางให้หนีบชิดติดกันเป็นระเบียบเรียบร้อย ในขณะที่ลุงวิเชียรขยับร่างกายกำยำคร้ามแดดเข้ามานั่งคุกเข่าอยู่ตรงบริเวณปลายเท้าของเด็กสาว โดยให้แผ่นหลังกว้างของแกอยู่ชิดติดฝั่งทางออกของเต็นท์ ท่าทางการนั่งในมุมนี้ทำให้ลุงวิเชียรกลายเป็นเสมือนปราการใหญ่ที่ปิดกั้นทางเข้าออกเอาไว้ มือดำกร้านหยิบขวดน้ำมันสมุนไพรป่าสูตรพิเศษออกมาจากกระเป๋าเสื้อกั๊กของตัวเอง ก่อนที่แกจะเทของเหลวหนืดชโลมลงบนฝ่ามือจนชุ่ม แล้ววางมือลงสัมผัสข้อเท้าข้างที่เจ็บของเด็กสาว ลูบไล้บีบคลึงแผ่วเบาอย่า

2 สัปดาห์ต่อมา…หลังจากผ่านบทเรียนบนเตียงอันเร่าร้อนลึกซึ้งกับภูผาและบอสในวันนั้น แพรแทบไม่มีเวลาว่างหาทำกิจกรรมบนเตียงกับใครอีกเลย เนื่องด้วยตารางเรียนของคณะเภสัชศาสตร์ที่หนักหน่วงและสูบพลังงานจนแทบกระอัก ในแต่ละคืนเมื่อกลับมาถึงห้อง สิ่งเดียวที่ทำได้คือการทิ้งตัวลงนอนด้วยความอ่อนล้าทว่าในที่สุด วันหยุดสุดสัปดาห์ที่รอคอยก็มาถึง แพรและกลุ่มเพื่อนมหาลัยได้รวมตัวกันจัดทริปพักผ่อนเพื่อหลีกหนีจากตำราเรียน มุ่งหน้าออกเดินทางสู่ผืนป่าตะวันตกอันอุดมสมบูรณ์และเงียบสงบ…รถเก๋งสีดำเคลื่อนตัวเข้ามาจอด ณ อุทยานแห่งชาติ กลุ่มวัยรุ่นที่ประกอบด้วยผู้หญิง 3 คน ผู้ชาย 2 คน ทยอยก้าวลงจากรถ ท่ามกลางอากาศบริสุทธิ์และเสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว ซึ่งหาดูไม่ได้ในกรุงเทพ ทุกคนสะพายกระเป๋าเป้คนละใบบรรจุสัมภาระจำเป็นแพรและเพื่อนๆพากันเดินตรงไปยังส่วนบริการนักท่องเที่ยวเพื่อติดต่อกับเจ้าหน้าที่อุทยานเกี่ยวกับเรื่องคนขับรถท้องถิ่น เนื่องจากจุดหมายปลายทางของพวกเขาคือหมู่บ้านชาวปกากะญอที่ตั้งรกรากอยู่ลึกเข้าไปในหุบเขาห่างไกล ถนนหนทางเต็มไปด้วยอุปสรรคขวากหนามมากมาย ทั้งดินโคลน ทั้งร่องน้ำลึก และทางชันเลียบหน้าผา ซึ่งร

1 เดือนต่อมา…ทิศทางความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งคู่ดำเนินไปในรูปแบบที่ภูผาไม่คาดคิด จากตอนแรกที่เขาหมายมั่นปั้นมือว่าจะเป็นฝ่ายกุมอำนาจ ทำหน้าที่เป็นช้างเท้าหน้าผู้นำทิศทางชีวิตของแฟนสาวรุ่นพี่ แต่เมื่อวันเวลาผันผ่าน กลับกลายเป็นฝ่ายหญิงที่กุมบังเหียน นึกจะนำไปทิศทางไหนภูผาก็ต้องคล้อยตาม ในใจของเด็กหนุ่มถูกเกาะกินด้วยความกลัวที่ว่าหากเขาขัดใจเธอ เธอที่มีพร้อมทุกอย่าง ทั้งหน้าตา ฐานะ และอนาคต จะทิ้งเขาไปหาคนอื่นตอนไหนก็ได้ความห่างของสังคมยิ่งเป็นตัวเร่งความระแวง เมื่อคนหนึ่งยังอยู่ในรั้วมัธยมปลาย แต่อีกคนก้าวสู่วิถีชีวิตอิสระในมหาวิทยาลัย การไม่ได้เจอหน้ากันทุกวันกลายเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ แพรอาศัยจังหวะเวลาเหล่านั้น ปลดปล่อยความต้องการด้านมืดที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆด้วยการแอบนัดหมายหมอนวดชายไม่ซ้ำหน้า ไปเปิดห้องพักตามโรงแรมตลอดทุกสัปดาห์…เย็นวันหนึ่ง ภายในห้องนอนส่วนตัวอันเงียบสงบของภูผา แพรในชุดนักศึกษานอนทอดกายอยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ ขณะที่ภูผาในชุดนักเรียนมัธยมปลายกำลังนั่งขมวดคิ้วหลังขดหลังแข็งปั่นรายงานหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ที่โต๊ะทำงานตรงมุมห้อง“ช่วงนี้ภูผาไม่ค่อยนวดให้พี่เลยนะ” แพ

เวลาผันผ่านไปคล้ายกับกระแสน้ำที่พัดพาเอาความตึงเครียดให้ค่อยๆเจือจางลง อิ๊งค์ใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติสุขในบทบาทนักสังคมสงเคราะห์ประจำชุมชน ผู้มีอิทธิพลอย่างเสี่ยวิชัยเลิกติดต่อมาหาเธอแล้ว ในขณะที่ความสัมพันธ์ลับระหว่างเธอกับน้าพงษ์และตั้ม ยังคงถูกเก็บงำ ไม่มีชาวบ้านคนไหนรับรู้บ่ายวันหนึ่ง… อิ๊งค์พักผ่อนอยู่ภายในบ้านเช่าส่วนตัวเพียงลำพัง เธอเลือกที่จะสวมใส่เสื้อกล้ามสายเดี่ยวสีขาวตัวบาง ขับเน้นให้เห็นรูปร่างนิ่มแน่นตามแบบฉบับผู้หญิงเนื้อนมไข่ ผืนผ้าสีขาวโอบอุ้มทรวงอกอวบอิ่มสองข้างเอาไว้ ทว่าเนื้อเต้าคู่โตล้นทะลักออกทางด้านข้างชวนมอง ท่อนล่างสวมกางเกงขาสั้นกุดสีอ่อนที่รัดฟิตเปรี๊ยะกับเนื้อโคนขาอ่อนจนดูอวบอัด เป็นลุคชิลๆที่เซ็กซี่เย้ายวนใจคนมองโดยไม่ตั้งใจก๊อก... ก๊อก... ก๊อก…เสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังแทรกความเงียบขึ้นมา อิ๊งค์ขยับกายลุกเดินไปเปิดประตูต้อนรับผู้มาเยือนอย่างใจเย็น เบื้องหน้าประตูคือร่างของผู้ชายตัวผอม ผิวดำกร้าน ในมือของเขาหิ้วกล่องอุปกรณ์ช่างเขาชื่อ สิน อายุ 35 เป็นคนที่ชาวบ้านมักจะเรียกใช้เวลาระบบเครื่องใช้ไฟฟ้า ท่อน้ำ หรืออุปกรณ์ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆในบ้านเกิดความเสีย

อิ๊งค์ไม่ได้มีท่าทีประหม่าหรือหวาดกลัวดั่งลูกนกตกน้ำเหมือนครั้งนั้น แววตาที่เคยฉายแววใสซื่อบริสุทธิ์บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็น“อิ๊งค์มีเรื่องสำคัญจะมาแจ้งให้เสี่ยทราบค่ะ”เสียงหวานเอ่ยกล่าว วิชัยหันมาเลิกคิ้วมองหน้าอิ๊งค์ หญิงสาวดึงจังหวะนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ“เรื่องการล็อกสเปกข้อกำหนดทีโออาร์ให้บริษัทเฮียฮ้อ แล้วก็เรื่องเงินทอนใต้โต๊ะยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่กำลังจะโอนเข้าบัญชีลับของเสี่ยในสัปดาห์หน้าน่ะค่ะ…”อิ๊งค์เค้นคำพูดรายละเอียดเหล่านั้นออกมาทีละประโยคด้วยน้ำเสียงฉะฉาน ชัดถ้อยชัดคำ ทำเอาวิชัยถึงกับมือไม้อ่อนปล่อยบุหรี่ล่วงหล่นลงพื้น“ใครบอกมึง…?” จู่ๆคำสรรพนามที่เสี่ยวิชัยเลือกใช้ก็ได้เปลี่ยนแปลงไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ“นั่นไม่ใช่ประเด็นค่ะ ประเด็นคือข้อมูลเส้นทางการเงินของเสี่ย… ตอนนี้ไม่ได้อยู่แค่ในมืออิ๊งค์นะคะ แต่อยู่ในมือของเพื่อนอิ๊งค์ที่เป็นทนายค่ะ”อิ๊งค์ขยับยิ้มบางเบาปราศจากความทุกข์ร้อน ผิดกับอีกฝ่ายที่สีหน้าถอดสี แววตาฉายชัดถึงความกังวล“เพราะฉะนั้นถ้าอิ๊งค์เป็นอะไรไปล่ะก็ เสี่ยเองก็จบเหมือนกัน…” สงครามจิตวิทยาถูกจุดชนวนขึ้นท่ามกลางความมืดสลัว ทั้งท

ตัดภาพมายังห้องนอนอันกว้างขวางและหรูหรา แสงไฟสีส้มสลัวขับเน้นให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความรุ่มร้อนของไฟราคะ บัดนี้ทั้งวิชัยและอิ๊งค์ต่างตกอยู่ในสภาพเปลือยกายล่อนจ้อน เสี่ยชัยนอนหงายแผ่หลาบนเตียงหนานุ่ม สองขากางกว้างอย่างผู้มีอำนาจเหนือกว่า มือข้างหนึ่งยกโทรศัพท์แนบหู พูดคุยธุระด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจังเป็นงานเป็นการทว่าในระหว่างที่เสี่ยใหญ่กำลังสนใจสายโทรศัพท์อยู่นั้น ร่างเปลือยขาวผุดผ่องของอิ๊งค์นั่งคุกเข่าอยู่ตรงพื้นที่ว่างกลางหว่างขาเขา มือเรียวบางที่เคยใช้จับปากกาเซ็นเอกสารวิชาการ บัดนี้กำลังจับกำรอบท่อนเนื้อแข็งโด่เต็มขนาดที่ชี้ค้ำหน้าเธออยู่อิ๊งค์รูดชักขึ้นลงในจังหวะสม่ำเสมอต่อเนื่อง บำเรอสวาทปรนนิบัติรับใช้ท่อนควยของชายรุ่นพ่ออย่างไม่มีอิดออด ดำเนินสลับไปพร้อมๆกับเสียงพูดคุยทางโทรศัพท์ที่ยังคงดังระงมเป็นระยะจนกระทั่งวางสายโทรศัพท์ เสี่ยวิชัยพ่นลมหายใจยาว ปรายตามองดูคนสวยที่กำลังคุกเข่านวดแก่นกายให้มันอยู่ แววตาของนักการเมืองรุ่นใหญ่ยังคงฉายความระแวดระวังแกมเงี่ยนขณะเอ่ยปากพูด“เรื่องที่ป๋าเคยชวนหนูอิ๊งค์เข้าสู่ทีมการเมืองท้องถิ่น... ลองเก็บไปคิดดูใหม่หรือยัง” เสี่ยชัยเอ่ยด้วย

หลังจากผ่านเหตุการณ์อันอัปยศที่เสียตัวให้เสี่ยวิชัยย่ำยีบนรถ อิ๊งค์เก็บตัวอยู่บ้านหลายวัน ไม่ยอมก้าวเท้าออกไปสู้หน้าพูดคุยกับชาวบ้านในชุมชนเหมือนเก่า เพราะส่วนลึกในจิตใจมันคอยตอกย้ำด้วยความสมเพชตัวเองว่าเธอในเวลานี้ไม่ใช่ผู้หญิงที่สะอาดบริสุทธิ์แบบที่ชาวบ้านพากันชื่นชมอีกต่อไปแล้วมิหนำซ้ำ อิ๊งค์ยังเป็นกังวลว่าเธออาจจะต้องเปลี่ยนจากนักสังคมสงเคราะห์ชุมชนผู้มีเกียรติ กลายไปเป็นเด็กเสี่ยอย่างถาวร นั่นไม่ใช่ปลายทางอนาคตในแบบที่เธอเคยวาดฝันเอาไว้เลยแม้แต่นิดเดียวทว่าปฏิกิริยาทางร่างกายกลับสวนทาง ความรู้สึกซ่านกระสันในรสสวาทกลับกลายเป็นสิ่งที่อิ๊งค์รู้สึกขาดไม่ได้ไปเสียแล้ว มวลความต้องการส่วนลึกคอยปลุกเร้าให้เธอโหยหาการถูกเติมเต็มจนทนไม่ไหวเช้าวันนี้ น้าพงษ์จึงเดินยิ้มหน้าระรื่นเข้ามาในบ้านเช่าของอิ๊งค์ เพราะเธอเป็นคนโทรเรียกเขามา สำหรับอิ๊งค์แล้ว แม้เธอจะรู้ดีแก่ใจว่าตนเองกำลังมีปมความสัมพันธ์ลับๆอย่างไม่เหมาะสมกับประธานชุมชนคนนี้ แต่อย่างน้อยเธอยังคงรู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายคุมเกม มันแตกต่างจากการโดนผู้มีอิทธิพลล้นฟ้าอย่างเสี่ยวิชัยถือครองความลับของเธอเอาไว้ตอนนี้อิ๊งค์นอนอยู่บนเตียงนอน

อิ๊งค์ชะงักหยุดนิ่งกะทันหัน หัวใจหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ความกลัวแล่นริ้วเข้ามาในสมองจนหน้าถอดสี เพราะหากคนที่เข้ามาห้องน้ำห้องข้างๆรู้ว่าเธอกำลังทำกิจกรรมทางเพศกับน้าพงษ์ ภาพลักษณ์นางฟ้าผู้เรียบร้อยดีงามของเธอคงได้พังพินาศป่นปี้ไม่มีชิ้นดีทว่าตรงกันข้าม น้าพงษ์ผู้ผ่านโลกีย์มาอย่างช่ำชองกลับเห็นว่าสถานการณ์อันสุ่มเสี่ยงนี้เป็นเรื่องที่ชวนระทึกเร้าใจ แกจึงขยับลิ้นรัวเลียขยี้ร่องเนื้อหีให้อิ๊งค์ทันทีต่อเนื่อง ทำให้อิ๊งค์สะดุ้งเสียว รีบยกสองมือขึ้นมาตะปบปิดปากตัวเองเอาไว้ ไม่ยอมให้มีเสียงใดๆหลุดรอดออกมาจากลำคอแม้แต่นิดเดียวร่างระหงท่อนบนของอิ๊งค์เอนหลังพิงกับผนังห้องน้ำ ยืนหยัดขาทั้งสองข้างเอาไว้อย่างมั่นคง แอ่นช่วงกลางลำตัวและเนินหัวหน่าวไปด้านหน้า เปิดทางให้ฝ่ายชายเลียร่องกระสันของเธออย่างยินยอมน้าพงษ์รัวเลียไม่หยุดหย่อน น้ำเงี่ยนของอิ๊งค์ไหลเยิ้มลงมาถึงโคนขาหนีบ มันเป็นสถานการณ์ทางเพศที่ทั้งเสียวซ่าน ตื่นเต้น หวาดเสียว และบีบหัวใจที่สุดในชีวิตของอิ๊งค์ เธอเสียวจนสมองเบลอ หูอื้ออึงไปหมดจนเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่เข้ามาห้องน้ำห้องข้างๆเดินออกไปจากพื้นที่ตรงนี้แล้วหรือยังเวลาผ่านไปเน

“อะ... อ๊าาา...! อืมมมม…” อิ๊งค์สะดุ้งขาสั่น เสียวเหมือนฉี่จะแตก เมื่อตั้มเริ่มขยับฝ่ามือเค้นคลึงเป็นวงกลม เน้นน้ำหนักลงบนโหนกหีผ่านผืนผ้าบาง ตั้มสัมผัสรับรู้ได้ถึงรูปทรงของโคกเนินที่นุ่มหยุ่นใต้ฝ่ามือชัดเจนแจ่มแจ้ง ซึ่งตั้มไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะทนทานต่อสถานการณ์ทางเพศระดับนี้ไหว เมื่อได้จับสัมผัสพื้นที่หวงห้ามของผู้หญิงที่เปรียบเสมือนนางฟ้าประจำชุมชน สัญชาตญาณความเงี่ยนของวัยรุ่นหนุ่มจึงปะทุออกมา แก่นกายในเป้ากางเกงของเขาขยายใหญ่เป็นลำจนปวดหนึบไปหมดในขณะที่มือของตั้มกำลังตั้งใจนวดบดคลึงโหนกจิ๊มิให้อิ๊งค์อยู่นั้น อิ๊งค์พยายามเค้นเสียงสั่นเครือเปิดฉากตั้งคำถามชวนคุยต่อ สวมบทบาทนักสังคมคนเดิม ชวนคุยสัพเพเหระเพื่อเล่นสนุกกับสถานการณ์“ต่ะ… ตอนที่อยู่ในศูนย์บำบัดยาเสพติด ช่วงเวลาที่ขัดเกลาจิตใจที่นั่น ตั้มใช้ชีวิตประจำวันยังไงบ้าง”ระหว่างที่เอ่ยปากพยายามพูดจาสุภาพคุมโทนเป็นงานเป็นการตามหน้าที่ แต่อิ๊งค์กลับขยับช่วงกลางลำตัว กระดกโหนกหีสู้มือตั้มเป็นระยะ จิตใจของเธอเต้นรัวระทึก ตื่นเต้นจนแทบคลั่งกับการกระทำสิ่งลามกต่ำช้า ทรยศต่อจรรยาบรรณวิชาชีพตัวเอง ปล่อยให้อารมณ์กิเลสตัณหาเตลิดเปิดเป