MasukShare
ตอนที่ 16 คำท้า...
Tanggal publikasi:
2026-09-12 22:00:18เช้าวันรุ่งขึ้น วีตื่นมาในอ้อมกอดของผม...
ท่าทางของเธอดูเป็นปกติ แต่ก็บางอย่างที่ทำรู้สึก…
Bab terbaru
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 29 บันทึกหน้าสุดท้าย...(จบ)
หลังจบงานกีฬาสี ทางโรงเรียนอนุญาตให้นักเรียน ม.6 สามารถอยู่บ้านอ่านหนังสือที่บ้านได้โดยไม่ต้องมาที่โรงเรียนบรรยากาศของห้องเรียนชั้น ม.6 เกือบทุกห้องจึงเงียบเหงาลงอย่างเห็นได้ชัดโต๊ะว่างเปล่า เพื่อน ๆ บางคนหายไปอ่านหนังสือที่บ้านหลังจากคืนนั้นที่วีหลับไปในอ้อมกอดผมเช้าวันรุ่งขึ้นผมตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นเธอแล้ว...หลังผ่านพ้นงานกีฬาสี วีไม่มาโรงเรียนอีกเลย...บางวันผมเห็นน้องณัฐเดินหาวีที่ห้อง แต่พอไม่เห็นวี เธอก็เดินมาถามผม“วันนี้พี่วีก็ไม่มาเหรอคะ?”ผมตอบได้เพียงว่า“อาจจะอ่านหนังสือเองที่บ้าน”ทุกครั้งที่ผมกลับบ้านหรือกินข้าวเย็น ผมจะไม่เห็นวีที่โต๊ะอาหารเห็นเพียงไฟในห้องของเธอที่เปิดอยู่ผมกับเมษ์เลือกที่จะยังมาโรงเรียนอยู่บ้าง เพราะอยากใช้เวลาช่วงสุดท้ายของมัธยมปลายด้วยกันบางวันเรามาแต่เช้าตอนที่ยังไม่มีใครแอบเข้าไปในห้องวิทยาศาสตร์ที่ลับตาที่สุดแล้วจูบกันเงียบ ๆ
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 28 ปลอดปล่อย2...(NC)
ผมทำอยู่นานจู่ ๆ วีก็กดหัวผมลงไปข้างล่างเบา ๆ แล้วค่อยแรงขึ้น แรงขึ้นจนศีรษะของผมเลื่อนไปตามทิศทางที่เธอต้องการปากผมลูบไล้ไปตามผิวขาวเนียนสวย ลมหายใจอุ่น ๆ รดไปตามผิวสัมผัสของเธอผ่านหน้าท้องขาว ๆ ที่กำลังบีบแกร็งจนเห็นเป็นร่องกล้ามเนื้อกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนดอกไม้หวาน ๆ คลุ้งทั่วโพรงจมูกของผมริมฝีปากของผมผ่านท้องน้อยจนมาหยุดตรงเนินระหว่างขาที่วีกำลังแหกกว้างอยู่ผมเห็นร่องกึ่งกลางระหว่างขาของวีอย่างชัดเจนแม้ยังมีกางเกงขาสั้นบังอยู่ความรู้สึกมันแตกต่างจากที่ผมเห็นตอนเธอหลังลิบลับ...เสียงหัวใจผมของผมเต้นแรงไม่แพ้เธอเลยวีกดหัวลงไปอีก จนใบหน้าผมแนบชิดไปกับเนินเนื้อนุ่ม ๆจมูกของผมจมลงไปที่ร่องกึ่งกลางของเธอที่มีผ้าบาง ๆ กันอยู่ วีครางออกมาทันที“อ๊ะ~ เอาอีก…”เธอกดศีรษะผมแรงขึ้นพร้อม ๆ กับโยกเอวเป็นวงกลม เธอหายใจหอบถี่ผมค่อย ๆ อ้าปากงับเบา ๆ บนเนินและร่องกึ่งกลางขณะที่เธอโยกเอวไปมา&
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 27 ปลอดปล่อย1...(NC)
หลังจากที่ผมรับรู้ว่าวีชอบผู้หญิง ผมก็ตกใจเล็กน้อยจริง ๆ แล้วสำหรับผม ผมไม่ได้รังเกียจหรือรู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปเลย เพียงแต่มันกะทันหัน เลยประหลาดใจและยังไม่รู้ว่าจะรับมือกับเหตุการณ์นี้ยังไงแต่ในสายตาผม วีก็ยังเป็นวีคนเดิมที่โตมาด้วยกัน ผมรู้จักเธอและเธอก็รู้จักผมมาทั้งชีวิต...เธอสวมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้น ใบหน้ามีคราบน้ำตา ดวงตาแดงก่ำ ผมที่มัดไว้หลวม ๆ ร่วงหล่นปกหน้าวีกอดผมอยู่สักพักใหญ่ ใบหน้าเธอซุกอยู่ที่อกผมจนหายสะอื้นและเริ่มสงบลงผมค่อย ๆ พาเธอมานั่งที่ขอบเตียงวีเงยหน้าขึ้น แต่สายตายังจ้องลงพื้นเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ผมของเธอหลุดร่วงติดแก้มไปกับคราบน้ำตาผมเอามือไปปัดผมที่บังหน้าเธอออกช้า ๆ แล้วพักไว้ที่ข้างหูของเธอสายตาของวียังมองพื้น แต่เมื่อเธอเงยขึ้นมามองสบกับผมริมฝีปากสั่นแล้วร้องไห้ออกมาอีกครั้ง...เธอโน้มตัวมากอดผมแน่นอีกรอบแม้ว่าเธอจะร้องไห้อีกกี่รอบ ผมก็กอดและปลอบเธอไว้เสมอ...เมื่อเริ่มสงบลงอีกครั้ง...
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 26 คำสาระภาพ…
หลังจากคืนที่ผมกับเมษ์ผ่านประสบการณ์ครั้งแรกด้วยกันมา มันเป็นความทรงจำที่แสนล้ำค่าของผมที่จะจำไปตลอดชีวิตวันรุ่งขึ้น คือวันงานกีฬาสีนาฬิกาปลุกดังตั้งแต่ท้องฟ้ายังเป็นสีหมึกวีเดินเข้ามาในห้องผมโดยไม่เคาะประตู“ลุกเร็ว ไปโรงเรียนกัน”ผมเอาหมอนอีกใบมากอดทับหัวตัวเอง ก่อนจะพูดผ่านหมอน“ทำไมเราต้องไปเวลาด้วยล่ะ? ”วีเดินมาลากแขนผมบนเตียง“เร็ว ๆ เมษ์รออยู่”พอได้ยินชื่อเมษ์ ผมรีบลุกขึ้นทันที แล้วรีบอาบน้ำแต่งตัววีแค่ต้องการคนช่วยถือของเท่านั้น จึงลากผมไปด้วยตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างผมช่วยทั้งสองคนถือกระเป๋าของใช้ส่วนตัว ออกจากบ้านไปโรงเรียนในความมืดก่อนฟ้าสางที่โรงเรียนก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ท้องฟ้ายังคงเป็นสีน้ำเงินเข้ม บรรยากาศคึกคักผิดปกตินักเรียนเต็มโถงทางเดินและห้องเรียนที่เปิดไฟสว่างจ้ากลุ่มนักเรียนที่เดินพาเหรดแต่งหน้าทำผมกันวุ่นวายเชียร์ลีดเดอร์ซ้อมท่าและทับทวนกันเป็นกลุ่ม ๆ เสียงไดร์เป่าผม เสียงหัวเ
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 25 คืนก่อนงานกีฬาสี2...(NC)
ภาพตรงหน้าทำให้สติผมเริ่มเลื่นราง เปลี่ยนเป็นความหื่นกระหายที่เข้ามาแทนที จนผมแทบจะคุมตัวเองไม่ได้…ผมจับข้อมือเธอแยกออกทันที…หน้าอกของเมษ์เด่งตามแรงของผมเมษ์มีสีหน้าตกใจเล็กน้อยแล้วผมก็ก้มลงไปดูดและเลียยอดอกของเมษ์อย่างหิวกระหายและขาดสติเมษ์ครางออกมา พยายามเม้มปากไม่ให้เสียงดัง“อืมม… อืมม”ผมจูบและไซ้ซอกคออย่างรุนแรง อย่างควบคุมตัวเองแทบไม่ได้ ผมหายใจแรงจนดูน่ากลัว…ผมดูดแรงหัวนมเธอแรงขึ้น ใช้มือทั้งสองข้างบีบยอดอกจนชูตั้ง แล้วใช้ลิ้นเลีย วนรอบจนเมษ์ส่ายหน้าและครางออกมาเบา ๆเธอหายใจแรงขึ้นเช่นกันจู่ ๆ เมษ์ก็พูดเสียงสั่นออกมา“…ฉันกลัว…”คำนั้นทำให้ผมชะงักทันทีสติผมกลับมา…ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้…สายตาหื่นการหายและลมหายใจกลับเป็นปกติแทบจะทันทีผมมองหน้าเมษ์ในท่าคร่อมระหว่างขาเธอเธอปิดหน้าอกตัวเองด้วยแขนทั้งสองข้าง ท่าทางดูตื่นกลัวปนความรู้สึกเข้าใจ“เรา… ขอโทษ” ผมพูดเบา ๆ&nbs
นอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+) ตอนที่ 24 ผมและเมษ์1...(NC)
หลังจากที่เมษ์เดินเข้ามาในห้อง“แล้ววีล่ะ?” ผมมองไปข้างหลังเมษ์เมษ์ส่ายหน้าเบา ๆ“เรามาคนเดียวน่ะ”เธอสวมชุดนอนสีขาว เนื้อผ้าบางทำให้เธอดูเหมือนคุณหนูที่น่าทะนุถนอมมาก ๆ ผมสั้นบ๊อบยังเปียกชื้นเล็กน้อยหลังอาบน้ำ สวมแว่นตาทรงกลมกรอบบาง ๆ ทำให้ดวงตากลมโตดูอ่อนโยนขึ้นเมษ์ก้าวเข้ามาในห้อง มองสำรวจไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ ผมรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ที่เธอเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวผมปิดประตูแล้วมานั่งลงที่ขอบเตียง“ห้องแทนดูเป็นระเบียบจัง” เมษ์พูดเสียงใสผมยิ้มเล็กน้อย“ก็พยายามจัดน่ะ”เมษ์เห็นการ์ดวันเกินที่เธอเคยเขียนให้แทนตอนอยู่.ต้นต้้งอยู่บนชั้นหนังสือ“ยังเก็บไว้อยู่เหรอ?”ผมพยักหน้า“ของสำคัญของเราเลยล่ะ”เมษ์ยิ้มกว้างออกมาก่อนจะวางการ์ดนั้นไว้ที่เดิม เธอเดินมานั่งข้างผมทั้งคู่นั่งใกล้ ๆ กันบนเตียง แล้วเริ่มคุยเรื่องเก่า ๆ“จำได้ไหม วันแรกที่เราคุ
Anda juga akan menyukai
ขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง136.1K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว372.1K Dibacaรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง294.8K Dibacaแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI79.1K Dibacaนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ48 DibacaBe savage! ร้ายรัก
Thinnaa129 Dibacaลูกชายนางร้ายหน้าคล้ายซุปตาร์เคน
มะที100 Dibacaพระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้
พิชชาพร93 Dibaca
