Beranda / โรแมนติก / นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+) / บทที่ 16 เรื่องแล็ก ๆ ของรุ้ง

Share

บทที่ 16 เรื่องแล็ก ๆ ของรุ้ง

Penulis: GeneSis91
last update Tanggal publikasi: 2026-10-06 21:00:00

ไม่นานริษากับนกก็มาถึง

ทั้งสองทักผมตามปกติ เพราะเราเรียนห้องเดียวกัน 

สำหรับพว

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 43 รูปถ่ายใบสุดท้าย...(จบ)

    แล้ววันนั้นก็มาถึง...วันสุดท้ายของช่วงชีวิตมัธยมปลายวันจบการศึกษาผมเคยคิดว่าวันนั้นน่าจะเป็นวันที่ทุกคนมีความสุขมากแต่ในความสุขกลับมีความรู้สึกบางอย่างปนอยู่ด้วยตั้งแต่เช้า…ผมพยายามถ่ายรูปทุกอย่างที่ผมเคยมีความทรงจำรวมกับมันห้องเรียนของพวกเรา…โต๊ะตัวที่ผมนั่ง…กระดานหน้าห้อง…โรงอาหาร…สนามบาส…ทางเดินระหว่างอาคาร…ร้านขนมหน้าโรงเรียน…แม้แต่อาคารเรียนเก่า ๆ ที่ผมเคยเดินผ่านทุกวันตอนนั้น ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ่ายไปทำไมเยอะแยะผมเพียงรู้สึกว่าอยากเก็บมันเอาไว้เพราะหลังจากวันนั้น ต่อให้กลับมาที่เดิมอีกครั้ง...มันก็คงไม่เหมือนเดิมแล้วพวกเราใช้เวลาทั้งวันอยู่กับเพื่อน ๆถ่ายรูปเขียนข้อความลงบนเสื้อหัวเราะกับเรื่องเก่า ๆคุยกันว่าใครจะไปเรียนที่ไหนบางคนบอกว่า หลังเรียนจบไป เราจะมาเจอกันบ่อย ๆ หรือสัญญาว่าจะไม่หายไปไหนซึ้งตอ

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 42 เตรียมสอบ...

    หลังจากที่ฟังเรื่องของแม่...ผมกับฝนก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้รุ้งฟังทั้งเรื่องของแม่กับป๊าในสมัยเรียน เรื่องรูปถ่ายเก่า ๆ ใบนั้น รวมถึงเรื่องที่แม่กับป๊าน่าจะรู้อยู่แล้วเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างฝนและผมตอนแรก ผมคิดว่ารุ้งจะหัวเราะออกมาแต่เธอกลับนั่งเงียบอยู่นานดูเหมือนเรื่องที่ทำให้เธอตกใจที่สุดจะไม่ใช่เรื่องความสัมพันธ์แต่เป็นเรื่องของแม่กับป๊า“ฉันไม่รู้ว่าจะตกใจเรื่องไหนก่อนดี?”คงไม่มีใครคิดว่าแม่กับป๊าที่พวกเราเห็นอยู่ทุก ๆ วันจะเคยเป็นเด็กมัธยมที่ชอบกันแต่ไม่กล้าบอก เคยมีความฝันร่วมกัน และเคยต้องแยกจากกันเพราะเหตุผลของครอบครัวส่วนเรื่องของผมกับฝน...รุ้งดูประหลาดใจอยู่เหมือนกันที่แม่กับป๊ามองออกมาตั้งนานแล้วครั้งหนึ่งพวกเราสามคนเคยตกลงกันว่า หลังเรียนจบ ม.6 จะกลับมาคิดกันอีกครั้งว่า ความสัมพันธ์ของพวกเราควรเป็นอย่างไงต่อไปดี?ตอนนั้นพวกเรากังวลหลายอย่างทั้งเรื่องอนาคต และเรื่องที่ยังไม่รู้ว่าแม่กับป๊าจะคิดอย่างไงแต่ตอนนี้อย่างน้อย ก็มีข้อหนึ่งที่ตอบแ

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 41 ความจริง(ไม่)ทั้งหมด...

    ผมนั่งนึกถึงเรื่องที่แม่เล่ามาทั้งหมดทั้งเรื่องพ่อของผมที่ต้องแยกทางกันไปหลังมีผม และเรื่องเด็กผู้ชายคนนั้น ที่ผมเคยเห็นในรูปถ่ายภาพของแม่ในชุดนักเรียนและเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆผมลองนึกถึงใบหน้าของเขาอีกครั้งใบหน้านั้น...เหมือนที่ผม เคยเห็นอยู่แทบทุกวันเดี๋ยวนะ!?...“แม่ครับ...”แม่หันมามอง“ว่าไงลูก?”ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไป“ผู้ชายที่แม่เล่ามา...ใช่คนที่อยู่ในรูปถ่ายชุดนักเรียนหรือเปล่าครับ?”แม่นิ่งไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังนึกย้อนถึงภาพนั้นผมจำได้ว่ารูปคู่ที่แม่ผมถ่ายกับเพื่อนผู้ชาย มันมีอยู่เพียงรูปเดียวเธองมองผมแล้วยิ้มบาง ๆรอยยิ้มนั้นทำให้ผมมั่นใจมากขึ้นเพราะคนในรูปที่ผมนึกถึง...ไม่ใช่ใครอื่นเลยเขาคือ 'ป๊า'พ่อของรุ้งและฝนผมหันไปมองฝนโดยไม่รู้ตัวเธอยังคงนั่งอยู่ข้างผม และดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างเช่นกันแม่มองพวกเราอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจ

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   บทที่ 40 เรื่องที่แม่ไม่เคยเล่า2…

    แต่เรื่องกลับไม่ได้จบลงแค่นั้นแม่เล่าว่า หลังจากเข้าเรียนมหาลัยฯได้ไม่นาน เธอก็บังเอิญเจอเขาอีกครั้งทั้งสองคนสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกัน โดยไม่เคยรู้มาก่อน“แม่จำได้เลย วันนั้นแม่กำลังเดินหาห้องเรียนอยู่”เธอหัวเราะ“แล้วก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อจากข้างหลัง”พอหันกลับไปก็พบว่าเป็นเขาผู้ชายคนนั้นคนที่แม่คิดว่าคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว“ตอนนั้นแม่ดีใจมากเลยนะ”แม่พูดด้วยรอยยิ้ม“ดีใจจนไม่รู้จะพูดอะไร”หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มกลับมาสนิทกันอีกครั้งแม้จะเรียนคนละคณะ แต่ก็นัดเจอกันหลังเลิกเรียนอยู่บ่อย ๆบางวันไปกินข้าวด้วยกัน บางวันก็นั่งอ่านหนังสือที่ห้องสมุดจนเย็นทุกอย่างคล้ายกับตอนมัธยมเพียงแต่ครั้งนี้ ทั้งสองคนโตขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย“แล้วใครเป็นคนบอกชอบก่อนคะ?”ฝนถามอย่างสนใจแม่หันมามอง ก่อนยิ้มกว้างกว่าเดิม“เขา”“จริงเหรอคะ?”“จริงสิ”

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   ตอนที่ 39 เรื่องที่แม่ไม่เคยเล่า…

    แม่มองออกไปนอกหน้าต่างอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมาหาผมกับฝน“เรื่องมันก็นานมาแล้วนะ...”เธอหัวเราะเบา ๆ เหมือนกำลังนึกถึงอะไรบางอย่าง“นานจนแม่เกือบลืมไปแล้วว่าตอนนั้นตัวเองเป็นเด็กแบบไหน”ผมขยับตัวนั่งให้สบายขึ้นส่วนฝนก็หันมาตั้งใจฟัง“ตอนแม่อยู่ ม.4 แม่มีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง”แม่เริ่มเล่า“เขาเป็นคนจริงจังกับชีวิตมาก ตั้งใจเรียน ทำอะไรก็ต้องวางแผนเอาไว้ก่อนเสมอ ต่างจากแม่ที่ชอบทำอะไรตามใจตัวเอง”แม่เล่าต่อว่า ตอนแรกทั้งสองคนไม่ได้สนิทกันเท่าไรเพียงแค่เรียนห้องเดียวกัน และบังเอิญได้ทำงานกลุ่มด้วยกันอยู่บ่อย ๆเด็กผู้ชายคนนั้นมักจะเป็นคนคอยเตือนเรื่องการบ้าน เรื่องสอบ หรือแม้แต่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แม่ชอบลืม“บางทีแม่ก็รำคาญเขานะ”แม่พูดพลางยิ้ม“อะไรนิดอะไรหน่อยก็เตือนอยู่ได้”“แล้วทำไมถึงสนิทกันล่ะครับ?”“ก็เพราะเขาเป็นแบบนั้นนั่นแหละ”แม่ตอบ“พอมีเรื่องอะไร แม่ก็รู้ว่าอย่างน้อยจะมีคนคนหนึ่งที่ช่วยคิดด้วย”จากเพื่อนร่วมชั้นธรรมดา ทั้งสองจึ

  • นอสทัลเจีย...ความลับของเรา (20+)   ตอนที่ 38 ก่อนวันนั้นจะมาถึง...

    หลังจากรุ้งถ่ายโฆษณาเสร็จ...เธอก็เอาภาพเบื้องหลังการทำงาน รวมถึงรายละเอียดผลงานโฆษณาชิ้นแรกของตัวเองไปเพิ่มลงในพอร์ตโฟลิโอทันทีส่วนเรื่องสัญญากับบริษัท ป๊ากับแม่ก็ช่วยดูรายละเอียดให้อีกครั้ง ก่อนจะตกลงให้รุ้งลองทำงานในวงการบันเทิงตามที่เธอต้องการแน่นอนว่ามีเงื่อนไขหลายอย่างที่เธอต้องปฏิบัติตาม โดยเฉพาะเรื่องภาพลักษณ์และความสัมพันธ์ส่วนตัวแต่ดูเหมือนรุ้งจะไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้นอีกเลยส่วนผมกับฝนก็ไปสอบตรงตามกำหนดเรียบร้อยแล้วรุ้งก็ไปสอบสัมภาษณ์ตามกำหนดสอบ พร้อมกับริษาและนกถึงจะไม่รู้ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร แต่พวกเราก็พยายามทำให้ดีที่สุดเมื่อปิดเทอม 1 สิ้นสุดลงบรรยากาศในห้องเรียนเริ่มแตกต่างจากตอนเปิดเทอมแรกอย่างเห็นได้ชัดเพื่อน ๆ เริ่มพูดถึงคะแนนสอบของปีก่อนกันบ้าง บางคนก็เอาหนังสือเตรียมสอบมาอ่านระหว่างพักผมเองก็ยังคงอ่านหนังสือเตรียมสอบต่อไปเหมือนเดิมส่วนรุ้ง ถึงจะเริ่มมีงานในวงการบันเทิงแล้ว แต่เวลาอยู่โรงเรียนเธอก็ยังเป็นรุ้งคนเดิมคนที่ชอบคุยเสียงดัง หัวเราะง่าย และมั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status