MasukShare
ตอนที่ 6 : แผนการใหม่
Terakhir Diperbarui:
2026-01-23 17:35:11ตอนที่
[6]
แผนการใหม่
ภาพตรงหน้านั้นหากคนที่มาเห็นเป็นลั่วหลิงเม่ยก็คงจะทนไม่ไหวเป็นแน่
นั่นเพราะเป็นภาพที่จ้าวซงหยวน บุรุษผู้เป็นที่หมายปองของพี่สาวต่างสายเลือด และเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้นางต้องถูกสองแม่ลูกนั่นคอยกลั่นแกล้งอยู่เสมอ กำลังให้ความสนใจสตรีผู้หนึ่ง และสตรีผู้นั้นก็คือคุณหนูใหญ่แห่งจวนเสนาบดีฝ่ายขวา...หวังหงหรู
ท่าทีที่จ้าวซงหยวนแสดงออกต่อคุณหนูหวังนั้นมันช่างแตกต่างจากท่าทีที่เขาเคยแสดงออกต่อนางหรือพี่สาวของนางโดยสิ้นเชิง
เห็นชัดว่าใช้ความพยายามในการเข้าหาหวังหงหรูเป็นอย่างมาก ทุกคำพูดและการกระทำล้วนเต็มไปด้วยความจริงใจ (?) และความชื่นชม...
‘ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง’
ลั่วเฉียวฮุ่ยยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยขณะแอบมองอยู่ไกล ๆ
เป้าหมายที่แท้จริงของจ้าวซงหยวนก็คือคุณหนูหวังผู้สูงศักดิ์ ส่วนพี่สาวหรือแม้กระทั่งนางก็อาจจะเป็นเพียงของเล่นแก้เบื่อระหว่างทางสำหรับเขา
ถึงรู้เช่นนี้กลับไม่ได้ทำให้นางรู้สึกโกรธ ดีเสียอีก เพราะตอนนี้นางได้คิดแผนการใหม่ที่ทั้งสนุกและสะใจยิ่งกว่าหากทำสำเร็จผุดขึ้นมาในหัวได้แล้ว!
‘ในเมื่อพวกเจ้าเก่งการชักจูงคนให้ไปในเส้นทางที่ผิดนัก เช่นนั้นข้าก็จะทำเช่นกัน!’
นางตัดสินใจแล้ว...
ที่จะทำให้มารดาเลี้ยงและพี่สาวต่างสายเลือดอยู่ไม่สุข ผลักดันให้ทั้งสองเผยหางตนเอง เพื่อจะได้ดูว่าวันที่ลั่วหลิงเม่ยได้รู้ว่าตนเองไม่สามารถกลายเป็นฮูหยินของจ้าวซงหยวนนั้นจะรู้สึกอย่างไร
จากนั้นแผนการปั่นหัวก็ได้เริ่มต้นขึ้นในวันต่อมา...
ลั่วเฉียวฮุ่ยเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง กลับมาแต่งหน้าประทินโฉมให้งดงามอีกครั้ง เลือกสวมใส่อาภรณ์ที่งดงามที่สุด ทุกครั้งที่นางปรากฏตัว ความงามของนางก็มักจะดึงดูดสายตาของผู้คนได้เสมอ รวมถึงสายตาของจ้าวซงหยวนด้วยเช่นกัน
หญิงสาวแสร้งทำเป็น ‘บังเอิญ’ ไปพบเจอกับเขาตามสถานที่ต่าง ๆ ที่เขามักจะไป ไม่ว่าจะเป็นร้านหนังสือ โรงน้ำชา หรือแม้กระทั่งในตลาด ทุกครั้งที่พบกัน นางจะส่งยิ้มหวานที่ดูไร้เดียงสาไปให้เขาพร้อมกับพูดคุยด้วยถ้อยคำที่แฝงไว้ด้วยการให้ความหวังเล็ก ๆ น้อย ๆ
“คุณชายจ้าวช่างบังเอิญจริง ๆ นะเจ้าคะที่เราได้พบกันอีกแล้ว”
“อ้อจริงสิ ข้าเห็นภาพวาดที่คุณชายวาดมอบให้ร้านหนังสือแล้ว ช่างงดงามยิ่งนัก ข้าไม่เคยเห็นภาพที่สมบูรณ์เช่นนั้นมาก่อนเลย”
แน่นอนว่าจ้าวซงหยวนผู้มากรักเมื่อได้รับคำชมจากสตรีแสนงดงามเช่นนี้เข้าไป มีหรือที่เขาจะไม่เล่นด้วย เขายิ่งเข้ามาตีสนิทและหว่านคำหวานใส่นางมากขึ้น โดยที่ไม่รู้เลยว่า ทุกการกระทำของเขาล้วนอยู่ในสายตาของ ‘ใครบางคน’ ที่มาคอยสอดแนมอยู่ตลอดเวลา
และมันก็เป็นไปตามที่ลั่วเฉียวฮุ่ยต้องการ!
ลั่วหลิงเม่ยที่ได้รู้ว่าน้องสาวต่างสายเลือดของตนเองกำลังพยายามจะแย่งชิงบุรุษอันเป็นที่รักของนางไปก็ถึงกับนั่งไม่ติด ความอดทนและความสามารถในการสวมบทบาท ‘สตรีผู้แสนดีและเพียบพร้อม’ ของนาง เริ่มที่จะถึงขีดจำกัดแล้ว!
วันหนึ่งขณะที่จ้าวซงหยวนมาที่จวนและได้พบกับลั่วเฉียวฮุ่ยที่เพิ่งจะ ‘บังเอิญ’ เดินผ่านมาพอดี
ลั่วเฉียวฮุ่ยแสร้งทำเป็นสะดุดก้อนหินแล้วเซถลาเข้าไปหาจ้าวซงหยวนอย่างไม่ทันระวัง
“ว๊าย!”
จ้าวซงหยวนรีบคว้าเอวของนางไว้ตามสัญชาตญาณ ทำให้ร่างของทั้งสองแนบชิดกันในท่าทางที่ดูใกล้ชิดสนิทสนมเป็นอย่างยิ่ง
และภาพนั้นก็ตกอยู่ในสายตาของลั่วหลิงเม่ยเข้าอย่างจัง และนี่คือฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ความอดทนของลั่วหลิงเม่ยขาดสะบั้นลง!
หลังจากที่จ้าวซงหยวนกลับไปแล้ว นางก็บุกตรงไปยังเรือนของลั่วเฉียวฮุ่ยทันที
“ลั่วเฉียวฮุ่ย! เจ้าออกมาเดี๋ยวนี้นะ!”
ในตอนนั้นลั่วเฉียวฮุ่ยจึงเดินออกมาจากเรือนด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย
“มีอะไรหรือเจ้าคะ...พี่ใหญ่?”
“เจ้ายังจะมาถามอีกหรือ เจ้าจงใจเข้าหาคุณชายจ้าวใช่หรือไม่ ทั้ง ๆ ที่รู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นของข้า!”
“ของท่าน?” ลั่วเฉียวฮุ่ยเลิกคิ้ว
“ข้าไม่เห็นว่าเขาจะเคยพูดเช่นนั้นเลยนะเจ้าคะ เขายังบอกกับข้าอยู่เลยว่า...เขายังไม่มีใครในดวงใจ” นางกล่าวโกหก จ้าวซงหยวนไม่เคยพูดเรื่องนี้
“ไม่จริง! เจ้าโกหก! คนที่เขามีใจให้ก็คือข้า!”
“เช่นนั้นหรือ ถ้าเขารักท่านจริง เหตุใดเขาถึงยังไม่ไปสู่ขอท่านกับท่านพ่อสักทีเล่า?” คำถามนั้นแทงใจดำของลั่วหลิงเม่ยอย่างจัง
“กรี๊ดดดด!!” ลั่วหลิงเม่ยกรีดร้องออกมาอย่างเสียสติเมื่อถูกจี้ใจดำเข้า นางพุ่งเข้าไปหมายจะตบหน้าลั่วเฉียวฮุ่ยให้ระบายความอัดอั้นในใจ
ทว่า…
หมับ!
เพียะ!
นางคว้าข้อมือของพี่สาวไว้ได้ทันก่อนจะใช้มืออีกข้างตบกลับไปอย่างเต็มแรง!
“โอ๊ย!!”
ลั่วหลิงเม่ยถึงกับหน้าหันไปตามแรงตบพลางมองลั่วเฉียวฮุ่ยด้วยความไม่อยากจะเชื่อ!
“อย่าได้คิดว่าจะมารังแกข้าได้ง่าย ๆ หากเจ้ายังกล้ามาหาเรื่องข้าอีก ครั้งหน้า...มันจะไม่จบแค่การตบเพียงครั้งเดียวแน่!”
ลั่วเฉียวฮุ่ยกล่าวเสียงเย็นก่อนจะผลักร่างของพี่สาวจนเซถลาแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าเรือนไปอย่างไม่ไยดี ทิ้งให้ลั่วหลิงเม่ยยืนกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้นและความอัปยศ
แน่นอนว่าหญิงสาวรีบวิ่งโร่ไปฟ้องบิดาตามเคย แต่ครั้งนี้โชคกลับเข้าข้างลั่วเฉียวฮุ่ย เพราะช่วงนี้ลั่วฉู่หวังมักจะติดงานสำคัญไม่ค่อยได้กลับมาที่จวนเท่าใดนัก
นั่นทำให้ลั่วหลิงเม่ยต้องได้นำความแค้นนี้ไประบายให้กับมารดาฟัง ทำให้สวีหลิงม่านต้องค่อยปลอบบุตรสาวให้ใจเย็นลง พร้อมทั้งบอกว่าครั้งนี้บุตรสาวทำโดยไม่วางแผนจึงทำให้เสียเปรียบผู้อื่นยิ่งนัก และที่ผ่านมาบุตรสาวไม่เคยต้องลงมือเองเช่นนี้ก็สามารถทำให้ลั่วเฉียวฮุ่ยพ่ายแพ้ได้แล้ว เห็นทีคงเป็นเพราะเรื่องคุณชายจ้าวที่ทำให้ลั่วหลิงเม่ยขาดความยับยั้งชั่งใจเช่นนี้
“เม่ยเออร์เจ้าไม่ต้องกังวลไป อย่างไรคุณชายจ้าวก็ต้องเป็นของเจ้า ลั่วเฉียวฮุ่ยไม่มีวันแย่งชิงไปเป็นของนางได้เป็นแน่ แม่จะช่วยเจ้าเอง”
ลั่วหลิงเม่ยได้แต่ตัวสั่นในอ้อมกอดมารดา นัยน์ตาเต็มไปด้วยประกายกรุ่นโกรธ
ในขณะที่แผนการปั่นหัวกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนาน ลั่วเฉียวฮุ่ยก็ไม่ได้ละเลยแผนการสร้างตัวของนาง
นางให้เลี่ยงซูไปสืบเรื่องราวเกี่ยวกับฉินฮูหยินมาอย่างละเอียดแล้ว และก็พบว่านางเป็นคหบดีหญิงที่มีความสามารถมาก นอกจากนั้นยังมีชื่อเสียงที่ดี ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับพวกขุนนางชั่วหรือเบื้องหลังที่ไม่ดีอันใด ที่สำคัญนางไม่ได้มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับสวีหลิงม่านเลยแม้แต่น้อย
เมื่อแน่ใจแล้วลั่วเฉียวฮุ่ยจึงตัดสินใจที่จะไปพบกับฉินฮูหยินอีกครั้ง...
Bab terbaru
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนพิเศษที่ 3 : การเริ่มต้นบทใหม่
ตอนพิเศษที่ [3]การเริ่มต้นบทใหม่ ครึ่งปีที่ชายแดนผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ลั่วเฉียวฮุ่ย หรือ ชินหวางเฟย ได้พิสูจน์ตนเองจนเป็นที่รักของทุกคน ไม่เพียงแค่ทหารในค่าย แต่ยังรวมถึงชาวบ้านที่ได้รับอานิสงส์จากการค้าขายที่นางริเริ่มด้วยเมื่อเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง มู่เซียวจวิ้นตัดสินใจพาพระชายากลับเมืองหลวงชั่วคราว เพื่อให้นางได้ตรวจสอบคุณภาพการผลิตรองเท้ารุ่นใหม่ที่โรงงาน และถือโอกาสเยี่ยมเยียนครอบครัวด้วยการกลับมาครั้งนี้ แตกต่างจากอดีตอย่างสิ้นเชิง รถม้าของชินอ๋องเคลื่อนผ่านประตูเมือง ท่ามกลางเสียงโห่ร้องต้อนรับของประชาชน ไม่ใช่ในฐานะแม่ทัพผู้เกรียงไกรเพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงหวางเฟยผู้ปราดเปรื่องที่ช่วยให้เศรษฐกิจเมืองหลวงคึกคัก สตรีหลายคนมองนางเป็นแบบอย่าง ลุกขึ้นมาทำมาหากิน สร้างคุณค่าให้ตนเอง‘พี่สะใภ้! ท่านกลับมาแล้ว!”ทันทีที่เท้าแตะพื้นตำหนักไทเฮา ร่างเล็กขององค์ชายเก้า มู่เซียวหลิน ก็พุ่งเข้ามากอดเอวนางแน่น ใบหน้าจิ้มลิ้มเงยขึ้นมองด้วยแววตาออดอ้อน“มาครั้งนี้จะอยู่นานไหมพ่ะย่ะค่ะ อยู่กับข้านาน ๆ ได้หรือไม่ ข้าคิดถึงหม้อไฟฝีมือท่าน แล้วก็คิดถึงเรื่องเล่าของท่านที่สุด"ลั่วเฉียวฮุ่ยห
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนพิเศษที่ 2 : ความว้าวุ่นของชินอ๋อง
ตอนพิเศษที่ [2]ความว้าวุ่นของชินอ๋อง บรรยากาศภายในค่ายทหารชายแดนที่เคยเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยระเบียบวินัย บัดนี้กลับปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกแห่งความกดดันอันน่าประหลาด ไม่ใช่เป็นเพราะว่าข้าศึกบุกประชิดชายแดน หรือเสบียงกำลังจะขาดแคลน แต่เป็นเพราะ ‘แม่ทัพใหญ่’ ของพวกเขาต่างหาก มู่เซียวจวิ้น หรือ ชินอ๋อง แม่ทัพใหญ่แห่งแดนเหนือ ผู้ที่ปกติจะมีใบหน้าเรียบเฉยดุจรูปสลักน้ำแข็ง และมีดวงตาคมกริบที่อ่านความคิดข้าศึกได้ทะลุปรุโปร่ง ทว่าหลายวันมานี้ เขากลับเดินวนไปวนมาในกระโจมบัญชาการราวกับหนูติดจั่น เดี๋ยวถอนหายใจ เดี๋ยวเหม่อมองออกไปทางนั้นทีทางนี้ทีเดี๋ยวก็ขมวดคิ้วมุ่นจนหว่างคิ้วแทบจะผูกเป็นปม “เจ้าว่าท่านแม่ทัพเป็นอะไรไป?” นายทหารหน้ากระโจมกระซิบถามเพื่อนยามผลัดเปลี่ยนเวร “ข้าจะไปรู้รึ! แต่เมื่อเช้าตอนฝึกดาบ ท่านแม่ทัพฟันหุ่นฟางขาดไปสิบตัวรวด ด้วยสายตาที่เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ ข้านึกว่าข้าศึกแอบขุดอุโมงค์เข้ามาเสียอีก!” เหล่าทหารต่างแลกเปลี่ยนความคิดกัน ก่อนที่สุดท้ายจะจบที่คำว่า ไม่รู้ความจริงแล้วสาเหตุของเรื่องนี้มีเพียงหนึ่งเดียว... นั่นคือสตรีผู้มีนามว่า ‘ลั่วเฉียวฮุ่ย’ ในกระโจมใหญ่ ชิง
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนพิเศษที่ 1 : พระชายาชินอ๋องไม่ถูกยอมรับ 1/2
ตอนพิเศษที่ [1]พระชายาชินอ๋องไม่ถูกยอมรับ 1/2 เช้าวันต่อมา ณ กระโจมบัญชาการหลัก บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะจุดไฟติด เมื่อเหล่าแม่ทัพนายกองอาวุโส นำโดย แม่ทัพอาวุโสหลิน บิดาของหลินอี และเป็นคนเก่าแก่ที่รับใช้ราชวงศ์มาตั้งแต่สมัยฮ่องเต้องค์ก่อน นั่งหน้าถมึงทึงอยู่ฝั่งขวา ส่วนฝั่งซ้ายคือชินอ๋องมู่เซียวจวิ้นที่มีลั่วเฉียวฮุ่ยนั่งเคียงข้าง“ท่านอ๋อง กระหม่อมได้ยินว่าเมื่อวานบุตรสาวกระหม่อมพ่ายแพ้ให้แก่หวางเฟย แม้กระหม่อมจะยอมรับในฝีมือการต่อสู้ของพระชายา แต่การศึกสงครามมิใช่การประลองยุทธ์ของเด็กเล่นขายของ การที่ท่านอ๋องอนุญาตให้สตรีเข้ามาวุ่นวายในกองทัพ ทั้งเรื่องอาหารการกิน เรื่องยา หรือแม้แต่แจกเสื้อผ้าประหลาดๆ นั่น มันจะทำให้ทหารเสียนิสัยและอ่อนแอลง!” แม่ทัพอาวุโสหลินตบโต๊ะเสียงดัง“แม่ทัพหลิน” มู่เซียวจวิ้นเอ่ยเสียงเย็น “สิ่งที่หวางเฟยทำ ล้วนเป็นประโยชน์...”“เป็นประโยชน์ประเดี๋ยวประด๋าว!” ชายชราแย้งเสียงแข็ง สายตามองเหยียดมาทางลั่วเฉียวฮุ่ย “พระชายาเป็นเพียงเป็นเพียงดรุณีในห้องหอ จะไปรู้อะไรเรื่องความโหดร้ายของชายแดนและการฆ่าฟัน นางอยู่ที่นี่มีแต่จะเป็นตัวถ่วง หากข้าศึกบุกมา ท่านอ๋องจ
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนพิเศษที่ 1 : พระชายาชินอ๋องไม่ถูกยอมรับ 1/1
ตอนพิเศษที่ [1]พระชายาชินอ๋องไม่ถูกยอมรับ 1/1อันว่าหากถึงชายแดนเหนือ สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ก็คงไม่พ้นสายลมกระโชกแรงที่มักจะพัดพาเอาฝุ่นสีเหลืองขุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ ค่ายทหารแดนเหนือนั้นขึ้นชื่อเรื่องความทุรกันดารและสภาพอากาศที่แปรปรวน เดี๋ยวร้อนดั่งไฟ เดี๋ยวหนาวเหน็บจนกระดูกสั่นสะท้าน ช่างแตกต่างจากความเจริญและความสะดวกสบายในเมืองหลวงอย่างสิ้นเชิงขบวนรถม้าของชินอ๋องมู่เซียวจวิ้นเคลื่อนตัวผ่านประตูค่ายไม้อย่างยิ่งใหญ่ เสียงฝีเท้าม้าและเสียงเกราะกระทบกันดังกึกก้อง ด้วยทหารหลายพันนายที่ประจำการกำลังรอรับผู้สูงศักดิ์ทั้งยังเป็นแม่ทัพใหญ่ต่างยืนตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบ สายตาของพวกเขาจับจ้องไปยังบุรุษผู้เป็นแม่ทัพใหญ่ด้วยความเคารพศรัทธา ทว่าเมื่อสายตาเหล่านั้นเลื่อนไปยังรถม้าคันหรูที่แล่นตามหลังมา แววตาของพวกเขากลับแปรเปลี่ยนไป“ได้ยินว่าหวางเฟยผู้นี้เป็นคุณหนูในห้องหอที่เอาแต่ใจยิ่งนัก” ทหารนายหนึ่งกระซิบกับสหาย“ข้าก็ได้ยินมาเช่นนั้น ว่ากันว่าชื่อเสียงในเมืองหลวงของนางฉาวโฉ่นัก ร้ายกาจกับครอบครัว ทุบตีพี่น้อง แถมยังทำตัวเป็นแม่ค้าหน้าเลือด” อีกคนตอบกลับพลางส่ายหน้า “สตรีเช่นนี้จะมาทนอ
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนที่ 36 : สตรีร้ายกาจที่ได้ดี (ตอนจบ)
ตอนที่ [36]สตรีร้ายกาจที่ได้ดี (ตอนจบ) หลังจากคืนเข้าหออันแสนหวาน สองสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันก็ได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่ในการพัฒนาความสัมพันธ์และทำความรู้จักกันอย่างเต็มที่ก่อนที่ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าพวกเขาจะต้องออกเดินทางกลับไปยังชายแดนส่วนทางด้านของจวนตระกูลลั่วนั้น ยามนี้ต่างก็ตกอยู่ในความเงียบเหงาและสิ้นหวัง...ลั่วเฉียวฮุ่ยได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่านางจะไม่ขอกลับไปยุ่งเกี่ยวกับบิดาและครอบครัวจอมปลอมนั้นอีกต่อไปบิดาพยายามจะส่งคนมาขอเข้าพบนางเพื่อกล่าวคำขอโทษ แต่ก็สายไปเสียแล้ว สายเกินกว่าที่ทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ทุกวันลั่วฉู่หวังได้แต่นั่งจมอยู่กับความรู้สึกผิดและความเสียใจอยู่แต่ในห้องหนังสือเพราะภาพในอดีตไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวของเขาไม่หยุด...ภาพของภรรยาคนแรก มารดาผู้ให้กำเนิดลั่วเฉียวฮุ่ย...สตรีผู้มาจากครอบครัวพ่อค้าที่คอยให้การสนับสนุนเขามาโดยตลอดจนทำให้เขาได้มีวันนี้ แต่เป็นเขาเองที่เป็นคนตามืดบอดหลงลืมบุญคุณ ดังที่ไทเฮาได้ตรัสไว้ไม่มีผิด เขายังมีหน้าไปดูถูกอาชีพค้าขายของบุตรสาว ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็เคยได้รับการช่วยเหลือมาจากอาชีพนี้มาถึงตอนนี้ต่อให้บุตรสาวจะ
นางร้ายกลับใจฝันไปเถอะข้าไม่อยากเป็น ตอนที่ 35 : ชินหวางเฟย
ตอนที่ [35]ชินหวางเฟยนางวาดขาเตะเข้าที่ชายคนแรกที่พุ่งเข้ามาอย่างเต็มแรง จนมันกระเด็นไปชนกับพวกเดียวกันล้มลงราวกับใบไม้ร่วง เหลือเพียงคนสุดท้ายที่ได้รับแรงเตะน้อยที่สุด นางก็จัดการถีบเข้าไปที่หน้าอกของอีกฝ่ายจนกระเด็น ก่อนจะใช้สันมือสับเข้าไปที่ท้ายทอยจนสลบไป!ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและเด็ดขาดจนแม้กระทั่งองครักษ์เงาของชินอ๋องที่แอบคุ้มกันอยู่ห่าง ๆ ยังไม่ทันจะได้เข้ามาช่วยเหลือแม้แต่คนเดียว!ส่วนลั่วหลิงเม่ยได้แต่อ้าปากค้าง ‘นะ นี่...นังนี่ มันเก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ’ทว่ายังไม่ทันจะได้ตั้งสติ ร่างของนางก็ถูกลั่วเฉียวฮุ่ยถีบเข้าที่ท้องจนหงายหลังล้มลงไป!“นี่ยังไม่สาสมกับที่เจ้าและมารดาของเจ้าผลักดันผู้หนึ่งให้ไปถึงความตาย สตรีเจ้ามารยาเช่นเจ้าไม่สมควรที่จะได้มีชีวิตมาถึงวันนี้ด้วยซ้ำ” ลั่วเฉียวฮุ่ยพูดขึ้นก่อนจะนึกแค้นเคืองแทนลั่วเฉียวฮุ่ยคนก่อน จึงชกเข้าที่หน้าของลั่วหลิงเม่ยหลายครั้ง จนใบหน้าอีกฝ่ายปูดบวมขยายวงกว้างขึ้น ลั่วหลิงเม่ยพยายามขัดขืนแต่ไม่สำเร็จด้วยสู้เรี่ยวแรงอีกฝ่ายไม่ได้ สาวรับใช้ของลั่วหลิงเม่ยที่กล้า ๆ กลัว ๆ ก็อยากจะเข้ามาช่วยผู้เป็นนายแต่เมื่อเจอสายตาขอ
Anda juga akan menyukai
จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ป่าดอกท้อ34.6K Dibacaหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา34.7K Dibacaปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว181.6K Dibacaเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่140.4K Dibacaลำนำจอมนาง
หรงเย่า / นาย่า2.0K Dibacaฝ่ามิติพลิกชะตาราชาทรราชย์
RainyStarSea 1.8K Dibacaจื่อเถาสาวน้อยเต้าหู้ทอด
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว5.4K Dibacaท่านแม่เสี่ยวเถาผู้นี้จะช่วยท่านเอง
วริษา1.3K Dibaca
