จื่อเถาสาวน้อยเต้าหู้ทอด

จื่อเถาสาวน้อยเต้าหู้ทอด

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-27
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
201บท
5.9Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เพื่อแก้ไขชะตา ‘สตรีที่ร้ายกาจ’ ภารกิจช่วยเหลือมารดาจึงบังเกิดขึ้น “ข้าจะหลีกหนีบุรุษไร้หัวใจ กับตระกูลเฮงซวยให้ จงได้”

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

แนะนำเรื่อง

Hello! Hola! Annyeong! Namaste! Everyone who lands here...

This is Red here and I am glad that you found your way to my story...

So this is my first work here and I am really really excited!

Maybe some of you readers already know me if you are also on Wattpad and Dreame but not leaving things on probablity, here's a small introduction of me...

So I am Red (already mentioned) and I had been a writer for almost five years now on various platforms. I am an incurable romantic and live in my own fantasy world of K-dramas and books which is not very feasible in reality. So, I turn my imaginations and dreams maybe into my books that are gratefully loved by readers so far.

I am basically a romance writer but I like to experiment as well so I hope in the upcoming days and years that I spend with my Goodnovel family here, we would get to share many interesting stories together!

SO just hoping for all your support and love and if you have read my books on other platforms and are here to support me again...I am eternally grateful! Your comments and feedbacks are always welcome and I always always try to incooperate the ideas and feedbacks of my readers into the stories I create so feel free to connect! But of course with kidness and love...

Anyways, jumping straight into it and bringing my first story here on Good Novel to you...let's hope you like it! The journey of Sofia and Liam...

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

mimipung88
mimipung88
สนุกดีค่ะ​ ขอบคุณ​ค่ะ
2025-12-07 19:28:47
2
0
201
แนะนำเรื่อง
ลีลี่คนไทยเชื่อสายจีน ซื้อหนังสือนิยายจีนโบราณมาอ่าน เมื่อถึงตอนที่พระเอกฆ่านางเอกอย่างเลือดเย็น เธอถึงกลับสลดกับภาพจินตนาการในหัวตามตัวอักษรที่ผู้ประพันธ์ถ่ายทอดออกมาได้อย่างสยดสยอง จนต้องวางนิยายลงกับหัวเตียงเพื่อตั้งสติ และแม่ก็เรียกให้ไปช่วยทำเต้าหู้ แต่ห้วงความคิดของลีลี่มีแต่ฉากสยองขวัญในนิยายเรื่องนั้น เมื่อทำเต้าหู้เสร็จแล้ว จึงรีบเข้านอนหวังให้ลืมความน่ากลัวนั้นเสีย แต่ความฝันของลีลี่ยังไม่พ้นชะตาของนางเอกในเรื่องที่เป็น ‘สตรีตัวร้าย’สุดโหดที่ฆ่าบิดาบังเกิดเกล้า และมารดาเลี้ยงอย่างเลือดเย็นด้วยความแค้นสะสมครั้งโดนข่มเหงรังแกตั้งแต่เล็ก กับมารดาที่น่าสงสารต้องจบชีวิตลงเพราะบิดาไม่ไยดี ปล่อยสตรีชั่วช้าผู้นั้นทำร้ายท่านแม่ของนางให้ทุกข์ทรมานทั้งกายใจ ดวงตาของฟู่เฉียนจื่อเถาแดงก่ำ เด็กหญิงวัยหกหนาวที่สั่งสมความอาฆาต ลบความสดใสที่เคยมีจนสิ้น หลงเหลือเพียงความน่ากลัว สุดท้ายนางแอบไปฝึกวิชาและกลับมาฆ่าตระกูลฟู่เฉียนทั้งตระกูล ไม่เว้นแม้แต่ฮูหยินผู้เฒ่า แต่ทว่าจื่อเถานั้นรักบุรุษที่เป็นศัตรูกับนางและหมายเอาชีวิต แต่นางกลับลวงเขาเพื่อต้องการแต่งงานหวังใช้ความรักดับค
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 ภรรยาใหม่ใจร้ายของบิดา
“เถาเถาฟื้นสิลูก...ฟื้นขึ้นมาหาแม่ก่อน” เสียงของชุยชิงชิง มารดาผู้ให้กำเนิดของฟู่เฉียนจื่อเถาเห็นสภาพบุตรสาวที่โดนขังในตู้ไม้เล็ก ๆ เพราะไปทำให้สตรีที่สามีนางแต่งเข้ามาใหม่ขัดหูขัดตา เดิมนางเป็นสตรีที่สามีขอแต่งเป็นคนแรก ทั้งขัดคำสั่งผู้เป็นมารดาให้กำเนิดของเขา สุดท้ายชะตากรรมนางในตระกูลฟู่เฉียนก็ไม่ดีนัก นางเป็นฮูหยินคนแรก แต่กลับได้รับการปฏิบัติเยี่ยงสาวใช้ นางต้องกัดฟันสู้ทนมาตลอด ทั้งฮูหยินผู้เฒ่าก็ขยันหาสตรีอุ่นเตียงให้สามีนาง เพื่อขัดขวางการมีบุตร สุดท้ายนางจึงคุกเข่าขอร้องและสามีจึงได้นอนกับนาง แต่ยามให้กำเนิดบุตรสาว นางเจ็บท้องเจียนตาย มีเพียงสาวใช้ที่ส่งมาดูเพียงหนึ่งคนกับหมอตำแยอีกคนเท่านั้น นางคลอดจื่อเถามาอย่างยากลำบาก นางจะไม่ยอมให้ผู้ใดมาพรากชีวิตของลูกสาวแสนน่ารักของนางไป “เหอะ...นังเด็กไร้ประโยชน์ ตายไปดูสิว่าจะมีผู้ใดไยดี” เสียงสบถของเหยาเอิน ฮูหยินคนใหม่ของตระกูลฟู่เฉียน ที่ได้รับการสนับสนุนจากฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวขึ้นอย่างไร้คุณธรรม ชุยชิงชิงนางไร้ญาติขาดมิตรในตระกูลนี้ แต่ใช่ว่านางจะตัวเปล่าเล่าเปลือย นางก็ลูกสาวตระกูลช
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ท่านพ่อก็ใจร้าย
ชุยชิงชิงไม่รู้ว่าสามีของนางแอบฟังอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เมื่อมาถึงก็เข้ามาตบตีนางต่อหน้าลูกสาว ทั้งที่นางไม่รู้ว่าตนเองผิดอันใด “ท่านพี่!” เสียงสั่นเครือเจือด้วยความเสียใจเอ่ยขึ้น ดวงตาพร่าด้วยน้ำตามองไปยังสามีที่ตนแสนรักที่เคยดีกับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ทัดทานแรงกดดันจากมารดาแสนร้ายกาจผู้นั้นไม่ได้ และลงมือตบตีนางในที่สุดมือข้างหนึ่งยกขึ้นกุมแก้มที่กำลังชาหนึบด้วยแรงตบสุดแรงแบบไม่ยั้งมือ ดวงตาตัดพ้อนี้ไม่ทำให้ฟู่เฉียนอี้รู้สึกสำนึกผิด ทั้งคิดว่าที่กระทำมาถูกแล้ว“ยังมีหน้ามาเรียกข้าท่านพี่อีกหรือ” น้ำเสียงกรุ่นโกรธเปล่งออกมา มองสองแม่ลูกที่ตนเคยเอ็นดูอย่างไม่เหลือความเมตตาอีกต่อไป“ท่านพ่อท่านตีท่านแม่ทำไม” จื่อเถาโกรธแทนท่านแม่ จึงลุกขึ้นจากเตียงนอนผลักท่านพ่อให้ออกห่างจากพวกนาง บุรุษผู้นี้ไร้เหตุผลไม่สมควรเป็นบิดาของนาง“หากเจ้าเห็นว่าข้ายังเป็นพ่อ ก็ไปคุกเข่าขอโทษแม่ใหญ่เจ้าเสีย นางทุ่มเทสั่งสอนเจ้า ให้เจ้ามานินทาว่าร้ายเช่นนี้ได้หรือ”เพราะเหยาเอินไปรายงานตนตั้งแต่หน้าประตูจวน ว่าสองแม่ลูกคิดเหิมเกริมไม่เคารพนาง ทั้งท่านแม่ก็ถือหางเหยาเอินจึงสั่งให้เขาไปจัดการ เดิมก็แค่อย
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 หรือที่แท้ท่านย่า...
ไฉ่หงสาวใช้คนสนิทของฮูหยินผู้เฒ่าเดินมาติดตามเรื่องของสองแม่ลูก ที่วันนี้ได้ให้นายท่านอี้จัดการ และกำลังให้คนไปดูที่ศาลบรรพชนเฝ้าสองแม่ลูกคุกเข่า แต่ไม่คิดว่าพวกนางกำลังขนของออกจากเรือนซือเจีย นางจึงขวางเอาไว้ก่อน “ไฉ่หงเจ้าหลบไปเสีย” จื่อเถาไม่เคยคิดเคารพคนของท่านย่าใจร้ายอยู่แล้ว ในเมื่อรังเกียจเราสองแม่ลูกก็ควรจะหลีกหนีให้ห่าง เหตุใดจึงมาขวางทางเช่นนี้เล่า “นั่นพวกท่านจะไปที่ใด ไม่ใช่ว่าต้องไปคุกเข่าหรือ” ไฉ่หงไม่หลบทั้งยังขวางเอาไว้ แล้วเตือนให้สองแม่ลูกรู้ว่าควรไปที่ใด “เหอะ...คุกเข่าไปคนเดียวสิ ข้าไม่คุกเข่าท่านแม่ของข้าก็ด้วย หลบไปต่อไปนี้เราสองแม่ลูกไม่ใช่คนตระกูลฟู่เฉียนแล้ว” จื่อเถาเดินเข้ามาผลักสตรีรูปชั่วผู้ที่มีจิตใจอำมหิตไม่ต่างจากนาย “คุณหนู...นี่ท่าน” ไฉ่หงไม่กล้าเสียมารยาท อย่างไรก็เป็นคุณหนู แต่ทว่านางจะให้คำสั่งของฮูหยินผู้เฒ่ากลายเป็นเพียงลมปากไม่ได้ อย่างไรก็จะให้สองแม่ลูกไปคุกเข่าที่ศาลบรรพชน “ท่านเป็นบ่าวของท่านย่า เหตุใดไม่ดูแลท่านย่า หรือแท้ที่จริงท่านย่านึกเป็นห่วงข้ากับท่านแม่ใช่หรือไม่ ให้ท่านมาดูแลเช่นนี้รบกวนแ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 เรื่องของป้าข้างบ้าน
“ท่านพ่อช่วยพวกเราด้วยท่านแม่จะตีพวกเราอีกแล้ว” ฝาแฝดลู่หลงกับลู่จิ่นตะโกนพร้อมกับวิ่งไปหลบหลังท่านพ่อ ที่กำลังปั้นซาลาเปากับขายซาลาเปาในร้าน โดยที่มีลูกค้ายืนรอสองสามคน ส่วนที่เหลือมามุงดูเรื่องชาวบ้าน เพราะเจินหนิงภรรยาลู่จื้อมักอาละวาดเหมือนคนบ้าทุบตีบุตรชายฝาแฝดเกือบทุกวัน “เจ้าลูกไม่ได้เรื่องให้ล้างจานทำถ้วยแตก ออกมาให้ข้าลงโทษเดี๋ยวนี้นะ” เจินหนิงเป็นภรรยาของลู่จื้อที่ขี้เกียจสันหลังยาว วัน ๆ นอกจากจะใช้งานบุตรชายสองคนอย่างหนัก ตนเองก็เอาแต่นอนสบายไม่ช่วยงานสามี เรื่องเช่นนี้ต่อให้ชาวบ้านเห็นจนชินตา แต่ว่าเด็กน้อยสองคนผู้น่าสงสารนั้นก็ไม่ควรถูกตี ชุยชิงชิงวางของในร้านของตัวเองแล้วก็เข้าไปสมทบกับคนที่มุง ได้ความเรื่องแม่ใจร้ายทุบตีลูกชายจื่อเถาก็รู้สึกไม่ชอบใจ จึงเดินเข้าไปเบื้องหน้าหวังห้ามปรามสตรีร้ายกาจผู้นั้น “ฮื้อ...ฮื้อ...ท่านพ่อช่วยด้วย พวกเราไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย ถ้วยมันหนักข้าแค่พลั้งมือทำแตก แต่...ฮึก...แต่ท่านแม่...ฮึก” ลู่จิ่นที่เป็นคนทำแตกร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างอัดอั้นพาลให้จื่อเถารู้สึกสงสารยิ่งนัก นางกวาดสายตามองรอบทิศ พบว่าเป็นร
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 มีข้าอยู่ใครก็ทำอะไรเจ้าไม่ได้
เสียงปึงปังหน้าประตูดังขึ้นทำให้ชุยชิงชิงที่เก็บกวาดห้องด้านบนอยู่ต้องลงมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ส่วนจื่อเถาเองก็มองหน้าประตู รับรู้แล้วว่าสตรีร้ายกาจผู้นี้ต้องการให้เด็กสองคนนี้เป็นเครื่องระบายความโกรธของนาง จื่อเถาไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นแน่อย่างไรเมื่อช่วยแล้วก็ต้องช่วยเด็กสองคนนี้ให้สุดกำลัง แต่ดูเหมือนว่ามารดาของนางเป็นกังวลใจไม่น้อย “จะดีหรือลูก” ชุยชิงชิงทำสีหน้าลำบากใจ หากไปยุ่งเรื่องบ้านผู้อื่นจะกลายมาเป็นเรื่องนินทาเสียหายหรือเปล่า “ท่านแม่วางใจเถอะ” จื่อเถาให้เด็กทั้งสองไปแอบอยู่หลังมารดาส่วนตนเองจะไปจัดการกับสตรีใจร้ายผู้นั้น แอ๊ด!!!! เสียงประตูบานเฟี้ยมแกะสลักเมฆมงคลเปิดออกแล้วพบว่าสตรีจิตใจอำมหิตยื่นอยู่ด้านหน้า ใบหน้าบวมปูดก็อดขำไม่ได้ แต่ก็พยายามกลั้นเอาไว้ พร้อมบอกด้วยท่าทีห่วงใยเล็กน้อย “ข้าว่าท่านไปหาหมอดีหรือไม่” จื่อเถาแนะนำด้วยความหวังดี คงเพราะท่านลุงลู่จื้อสิ้นความอดทนกับคนชั่วช้าเช่นนางแล้วกระมัง ถึงลงไม้ลงมือ อีกอย่างปากนางก็ดีแต่กล่าววาจาหยาบคาย สมควรโดนสั่งสอน ‘สมควรแล้วที่ต้องโดนสั่งสอน’ “น
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ห้วงมิติพิศวง
นางสามารถเอามือล้วงเข้าไปในห้วงมิติ แล้วสามารถเคลื่อนย้ายห้วงมิติเอาไว้ที่ใดก็ได้ จื่อเถาจึงเอาใส่ไว้ในแขนเสื้อ เพื่อเวลาล้วงเข้าไปหยิบของคนจะได้ไม่สงสัย สองแม่ลูกเดินเข้าไปในร้านเครื่องนอน สั่งเครื่องนอนสองชุด พร้อมทั้งให้ไปส่งที่ร้านของนางไม่ต้องขนไปเองให้เหนื่อย แล้วทั้งคู่ก็เดินสำรวจตลาด เพราะไม่ได้ออกมากันตั้งนานอยากเดินดูให้ทั่วก่อน “ท่านแม่เจ้าคะ ร้านนี้ทำเครื่องเรือนสวยนักเจ้าค่ะ เอาไว้พวกเรามาสั่งต่อโต๊ะกับเก้าอี้นะเจ้าคะ” จื่อเถามองดูเครื่องเรือนที่ในร้านพบว่าฝีมือประณีตนัก หากสั่งต่อโต๊ะในร้านสักสามสี่โต๊ะ กับให้ช่างที่ทำเตาไปทำให้ในร้าน ก็คงดีไม่น้อย “ได้สิลูก” ทั้งสองเดินดูตลาดจนทั่วแล้วก็กลับไปที่ร้านของตัวเอง จื่อเถารู้แล้วว่าร้านขายพวกถั่วต่าง ๆ อยู่ตรงไหน นางค่อยไปซื้อได้ โม่บดถั่วโม่แป้งนางก็สั่งมาเช่นกัน อีกสองถึงสามวันจะมาส่งพร้อมกับทำเตาในร้านให้นาง นางพบว่าที่นี่มีการใช้น้ำมันบัวแล้ว เป็นส่วนผสมที่ลงตัวของน้ำมันมะพร้าวกับน้ำมันอย่างอื่นเอาไว้สำหรับทอดอาหาร อย่างน้อยนางก็ไม่ต้องใช้น้ำมันหมูที่มันเหม็นหืนง่ายในการทอดเต้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 น้ำเต้าหู้แสนอร่อย
เด็กทั้งสองเดินเข้าไปยังร้านค้าของพี่สาวจื่อเถา ท่านน้าชิงชิงกำลังตักโจ๊กที่มีกลิ่นหอม ทำให้เด็ก ๆ ท้องร้องเสียงดังจนน่าอาย แล้วทั้งคู่ก็ยกมือปิดปากแล้วก็หัวเราะกัน “เอาล่ะนั่งได้แล้ว”ชุยชิงชิงบอกเด็ก ๆ อย่างอ่อนโยน นางตักโจ๊กให้คนละถ้วยใหญ่ ๆ ดูแล้วเด็กทั้งสองคงไม่ได้กินอิ่มท้องกันบ่อยนัก จื่อเถามองดูมารดาที่สดใสขึ้น รอยยิ้มประดับใบหน้ามารดาช่วยทำให้ใบหน้าดูเด็กและอ่อนเยาว์ขึ้น นางจึงคิดว่าน้ำพุวิเศษน่าจะช่วยเรื่องผิวพรรณที่งดงามได้กระมัง ดังนั้นจึงอาสาไปทำน้ำชาให้ทุกคนเอง จื่อเถาใช้เตาอุ่นร้อนใส่ถ่านที่กำลังสุกแดง ๆ ในเตาลงไป วางกาชาแล้วก็ต้มน้ำให้เดือด เสร็จแล้วใส่ใบชาลงไปเพิ่มใบเตยในห้วงมิติสร้างความหอมไปด้วย เท่านี้ชาบ้านนางก็วิเศษกว่าที่ใดแล้ว นางยกชามาวางที่โต๊ะกินข้าว แล้วรินให้กับทุกคนได้ดื่ม กลิ่นชากับใบเตยชัดเจนทำให้ทุกคนต่างอยากดื่มชาก่อน “หอมจังเลยขอรับพี่จื่อเถา” ลู่หลงเป็นคนยกขึ้นดื่มก่อน เพราะตนได้รับน้ำชาเป็นคนแรก “อื้อ...น้ำชาบ้านพี่สาวหวานนักขอรับ” “นี่คือสูตรน้ำชาบ้านพี่สาวเอง เจ้าอย่ามัวดื่มชารีบกินโจ๊กเถิด ร
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 ใส่ร้ายกันเห็น ๆ
“เจ้าข้าเอ้ย...มาเร็วมาดูหญิงม่ายไร้ยางอาย เพิ่งหย่าสามีกลับแย่งผัวข้าไป” เจินหนิงที่ถูกสามีหย่าร้างไม่ได้กลับบ้านเดิมไปทันที แต่ทว่าลอบแอบดูสามีกับบุตรชายทุกวัน พบว่าบ้านสองแม่ลูกนั้นเพิ่งจะเข้ามาอยู่ กลับสนิทสนมกลมเกลียวเร็วนัก พาให้สงสัยจนนางไปสืบทราบมาว่าชุยชิงชิงเดิมแต่งเป็นฮูหยินตระกูลฟู่เฉียน แล้วถูกสามีหย่าเพราะไม่มีคุณสมบัติภรรยา แต่ลึก ๆ แล้วนางก็คิดว่าต้องเป็นเพราะแอบลอบคบกับสามีนางเป็นแน่ ไม่อย่างนั้นพอหย่าขาดกับสามีออกมาก็มีที่อยู่เลย จะเป็นไปได้อย่างไร หรือสามีตนแอบช่วยเรื่องร้านค้าด้านข้าง นางจึงใช้โอกาสนี้ลอบไปขวางรถของนายท่านฟู่เฉียน บอกเล่าทุกอย่างและป้ายสีนางไปอีกด้วย คนในตลาดชอบอยู่แล้วเรื่องเหม็นโฉ่แบบนี้ ดูสินางจะมีหน้าอยู่ในตลาดได้เยี่ยงไร “นี่เจ้าพูดบ้าอะไร...แม่ข้าไปแย่งสามีเจ้าเมื่อใด”จื่อเถาถึงกับทนไม่ได้ กระทั่งท่านพ่อของนางก็ยังยืนข้างสตรีชั่วผู้นี้ ไม่รู้ไปเป่าหูท่าไหนถึงได้หูเบานัก “เหอะ...เจ้าร้ายนักนะลู่จื้อ ทำทีหลอกข้าว่าสนิทสนมกับแม่ม่ายโม่เฉียว ที่แท้ก็สับขาหลอกข้า แท้ที่จริงเป็นนางใช่หรือไม่” เจินหนิงยังไม่ยอม ตะโกนเรื่
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 ท่านยายขาทองคำ
อวี่เทียนชิงฮูหยินผู้เฒ่าตระกูลชุยหรือฮูหยินซื่อมิ่ง ยศนี้เนื่องจากสามีเป็นขุนนางขั้น 6 กรมโยธาได้รับความดีความชอบเรื่องค้นพบเหมืองแร่ทองแดง จึงได้รับแต่งตั้งจากฝ่าบาท แม้บัดนี้สามีจะสิ้นชีพไปแล้ว แต่ทว่าตำแหน่งที่ฝ่าบาทพระราชทานไม่เคารพไม่ได้ ไม้เท้าพระราชทานนี้เคลือบด้วยสีทองเมื่อไปที่ใดผู้คนก็ย่อมเกรงใจ “ท่านแม่!” “ท่านยาย!” สองแม่ลูกตื่นตะลึง ไม่คิดว่าท่านยายจะปรากฏตัวยามคับขันเช่นนี้ ทั้งท่านยายยังมีตำแหน่งให้ผู้คนเกรงใจ ครอบครัวฟู่เฉียนเป็นครอบครัวการค้าไม่สมาคมกับขุนนางกรมโยธา จึงไม่เคยพบกับญาติของภรรยา และไม่คิดจะพบเนื่องจากมารดาเขาสั่งห้ามเด็ดขาด “ก็ข้านะสิ หญิงตระกูลชุยไม่เคยให้ใครรังแกเอาได้ เกียรติยศที่ฝ่าบาทมอบให้พวกเจ้าลืมสิ้นแล้วรึ” ปึ่ง! เสียงกระแทกไม้เท้าดังกังวานเพราะทำจากแร่ชั้นดี แต่ดวงตาสตรีที่ชราวัยกลับไม่ได้มองไปยังลูกหลานตัวเอง แต่กลับมองไปยังฟู่เฉียนอี้ ที่ครั้งหนึ่งเคยคุกเข่าขอให้นางอนุญาตให้บุตรีของตนแต่งงานกับเขา พร้อมทั้งคำมั่นสัญญาลูกผู้ชาย ที่ตอนนี้คงจะลืมสิ้นไปหมดแล้วกระมัง “คารวะท
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status