บทที่ 11 ชีวิตหลังแต่งงาน

บทที่ 11

ชีวิตหลังแต่งงาน

ศยามลลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย เธอรีบเอื้อมมือคว้าโทรศัพท์มือถือบนหัวเตียงขึ้นมาเช็กเวลา ปรากฏว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงตรงพอดี เมื่อเธอหันไปมองด้านข้าง ก็พบว่าสามีหมาด ๆ ของเธอนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงเดียวกัน

"ให้ตายสิ!"

แค่เพียงเธอขยับตัวลุกขึ้นยืน ความเจ็บแปลบและแสบระบมไปทั่วช่วงล่างก็ทำให้เธอต้องนิ่วหน้าซีดเผือด สองเรียวขาสั่นพั่บๆ จนแทบจะไม่สามารถพยุงตัวลุกจากที่นอนได้ แต่ทว่า... คนที่นอนหลับตาอยู่ข้าง ๆ กลับลืมตาโพลงขึ้นมามองเห็นพอดี เมื่อเห็นเจ้าสาวป้ายแดงกำลังทรมานกับร่างกายตัวเอง เขาจึงนึกสนุก เอื้อมมือแกร่งไปฉุดกระชากดึงรั้งเธอให้ล้มลงมานอนซุกอกเขาอีกรอบ

"นี่คุณ! ปล่อยฉันนะ นี่มันเที่ยงแล้วนะ ปล่อยสิ!"

"ลุกไม่ไหวก็บอกกันดี ๆ สิที่รัก"

"อย่ามาทำรุ่มร่ามกับฉันนะ! ไหนคุณบอกว่าจะทำตามข้อตกลงไงว่าจะไม่ก้าวก่ายยุ่งเกี่ยวกัน แล้วนี่มันอะไรกันผิดสัญญาชัด ๆ!"

"ในข้อตกลงเราบอกแค่ว่าต่างคนต่างอยู่ จะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกันก็จริง แต่ในสัญญาไม่ได้ระบุข้อไหนห้ามไว้สักหน่อยว่า ห้ามเอากันนี่นา?"

คำพูดหน้าตาย น้ำเสียงยียวนกวนประสาท แถมทำหน้ากวนบาทาของเขา ทำเอาคนฟังถึงกับของขึ้น คว้าหมอนอิงบนเตียงขว้างใส่หน้าเขาเต็มแรง แต่อคิราห์กลับไวกว่า คว้าตัวเธอรวบอุ้มพาดบ่าแล้วเดินดิ่งเข้าห้องน้ำไปหน้าตาเฉย ศยามลพยายามทุบตี ส่งเสียงกรีดร้องโวยวายให้คนช่วย แต่ก็ดันลืมคิดไปว่านี่คือห้องหอส่วนตัวภายในบ้านของเขา ร้องไปก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยอยู่ดี

การก้าวเท้าเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายด้วยกันในรอบนี้ จึงไม่ได้จบลงแค่การอาบน้ำฟอกสบู่ธรรมดา ๆ อย่างแน่นอน กว่าทั้งคู่จะเสร็จสิ้นภารกิจรักรอบเช้าแล้วแต่งตัวเดินลงมาข้างล่างได้ ก็กินเวลาล่วงเลยไปจนถึงบ่ายโมง

"สวัสดีค่ะคุณโย"

"ค่ะ"

ศยามลส่งยิ้มทักทายแม่บ้านสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่ง ซึ่งเธอยังไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเลยสักนิด เมื่อเธอหันไปมองหน้าอคิราห์ สามีตัวดีก็ทำเป็นไม่สนใจไยดี เดินนำลิ่วตรงไปที่โต๊ะอาหาร ซึ่งในตอนนี้คุณแม่ของทั้งคู่กำลังนั่งพูดคุยกันอย่างเพลิดเพลิน พร้อมกับช่วยกันปอกผลไม้ทำผลไม้ลอยแก้วไปด้วย

"หนูโย นอนหลับสบายดีไหมลูก"

คำถามทักทายจากคุณหญิงพรพรรณทำเอาศยามลหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึงสุกทันที ใครต่อใครที่เห็นสภาพของเธอในตอนนี้ ต่างก็พากันอมยิ้มล้อเลียนในความเงียบ ทุกคนรู้ดีว่าสาเหตุที่คู่บ่าวสาวเพิ่งจะยอมก้าวเท้าลงมาเอาป่านนี้ คงเป็นเพราะเมื่อคืนจนถึงสายโด่ง ทั้งคู่คงจะโหมเข้าด้ายเข้าเข็มทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันมาไม่รู้ตั้งกี่รอบต่อกี่รอบแน่ ๆ

"นอน... นอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่หรอกค่ะ สงสัยจะยังแปลกที่อยู่มั้งคะ"

เธอพยายามกล่าวแก้ตัวบ่ายเบี่ยงเสียงอ้อมแอ้ม แต่มีหรือที่ผู้ใหญ่จะมีใครเชื่อคำแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ แบบนั้น ในเมื่อรอยรักสีแดงจาง ๆ ที่ประทับอยู่บริเวณซอกคอขาวผ่องของเธอและตัวคุณผู้ชายของบ้านมันฟ้องเด่นหราอยู่ทนโท่ขนาดนั้น

"อ้อ... หนูโยจ๊ะ นี่หมวยเป็นแม่บ้านคนใหม่ที่แม่ตั้งใจให้มาคอยดูแลความเรียบร้อยและดูแลหนูโยโดยเฉพาะเลยนะ อยู่ที่นี่จะได้มีเพื่อนคุยแก้เหงาด้วย วัยไล่เลี่ยกัน ห่างกันแค่ไม่กี่ปีเองจ้ะ"

สาวใช้คนใหม่รีบยกสำรับอาหารมื้อเที่ยงมาเสิร์ฟทันที ก่อนจะขอตัวปลีกตัวไปช่วยคุณหญิงพรพรรณจัดการหั่นผลไม้ต่อ

"อยู่ที่นี่ก็ทำตัวดี ๆ เป็นเด็กดีนะลูก วันนี้แม่ต้องกลับบ้านเราก่อน ไม่รู้ว่าแม่ไม่อยู่งานในบ้านไปถึงไหนแล้ว"

"คุณแม่จะรีบกลับทำไมล่ะคะ อยู่ต่อด้วยกันที่นี่ก่อนสักพักไม่ได้เหรอคะ โยเหงานะ"

"พูดอะไรอย่างนั้นล่ะลูก แต่งงานมีครอบครัวเป็นฝั่งเป็นฝาแล้วนะ จะมาออดอ้อนให้แม่ตามมาอยู่ด้วยกันได้ยังไง เจ้าโยนี่นะ"

ชุติมาเอ่ยปากดุลูกสาวเบา ๆ แต่ในใจลึก ๆ เธอเข้าใจดีว่าการแต่งงานสายฟ้าแลบครั้งนี้ไม่ได้เกิดมาจากความรัก ลูกสาวของเธอคงจะยังวางตัวไม่ถูก และไม่รู้ว่าจะต้องปฏิบัติตัวอย่างไรถึงจะชนะใจครอบครัวสามีและให้เขาเอ็นดู

"ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรหรอกหนูโย อยู่ที่นี่แม่ก็เปรียบเสมือนแม่ของหนูมีอะไรไม่สบายใจสามารถปรึกษากับแม่ได้ทุกเรื่อง ส่วนเรื่องงานในวงการ ถ้าหนูโยรู้สึกเหนื่อยหรือไม่อยากเคลียร์ตารางงานที่ยังค้างคาอยู่ เดี๋ยวแม่จัดการเคลียร์ยกเลิกให้หมดเลยดีไหมลูก"

ศยามลรีบส่ายหน้าปฏิเสธพัลวันทันที เธอไม่ได้ต้องการแบบนั้นเลย เธอยังรักในอาชีพนักแสดงและยังอยากทำงานสร้างชื่อเสียงด้วยตัวเองในวงการบันเทิงอยู่

"ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ โยคิดว่าโยยังอยากทำงานและอยากหาเงินใช้ด้วยตัวเองค่ะ ถึงแม้ว่าแต่งงานมีสามีจะรวยล้นฟ้าขนาดไหน แต่การได้หาเงินเลี้ยงตัวเองด้วยน้ำพักน้ำแรง มันภูมิใจกว่าตั้งเยอะเลยนะคะ"

บรรดาผู้ใหญ่ทั้งสองท่าน รวมถึงแม่บ้านที่กำลังยืนเสิร์ฟอาหาร ต่างพากันยิ้มด้วยความเอ็นดู ในขณะที่อคิราห์ยังคงนั่งเงียบ ไม่เอ่ยปากพูดแทรกอะไรออกมา ปล่อยให้ภรรยาและคุณแม่พูดคุยกันตามประสาผู้หญิงไปก่อน

หลังจากจัดการมื้อเช้าควบมื้อเที่ยงเสร็จเรียบร้อยแล้ว อคิราห์ก็เดินปลีกตัวออกมานั่งรับลมสงบ ๆ ที่มุมพักผ่อนด้านนอก เขามีเรื่องงานด่วนบางอย่างต้องพูดคุยปรึกษากับปกรณ์ เลขาคนสนิท ตลอดช่วงเวลาลาพักร้อนหนึ่งสัปดาห์หลังจากนี้ งานเอกสารและโปรเจกต์ต่าง ๆ ที่ค้างอยู่ ปกรณ์จะเป็นคนรับหน้าที่ดูแลและหอบเอกสารสำคัญมาให้เขาเซ็นอนุมัติถึงที่บ้านคฤหาสน์หลังนี้

"บอสไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องงานทางบริษัทเลยนะครับ เดี๋ยวผมจะจัดการสแตนด์บายดูแลให้ทุกอย่างเรียบร้อยเอง ส่วนเรื่องตารางประชุมของบอส ผมจะทำการเลื่อนออกไปก่อน เพื่อที่บอสจะได้มีเวลาว่างพาคุณโยเดินทางไปฮันนีมูน ดื่มด่ำน้ำผึ้งพระจันทร์ได้อย่างสบายใจไร้กังวลครับ"

"ไร้สาระน่า"

ปกรณ์อมยิ้มมุมปากเล็กน้อยด้วยความรู้ทัน เขาก้มศีรษะทำความเคารพเจ้านายหนุ่ม ก่อนจะรีบขอตัวเดินทางออกจากบ้าน เพื่อกลับเข้าไปเคลียร์งานและนำเอกสารส่วนอื่นไปให้คณะผู้บริหารท่านอื่นพิจารณาต่อ

เมื่อต้องนั่งอยู่ตามลำพังคนเดียว ความเงียบก็ทำให้ห้วงความคิดของอคิราห์ย้อนนึกกลับไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมา รวมถึงถ้อยคำฟ้องร้องใส่ร้ายป้ายสีของแสนดีที่พยายามกรอกหูป่าวประกาศใส่เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายต่อหลายครั้ง

'พี่ควินน์อย่าหลวมตัวตกหลุมพรางไปแต่งงานกับพี่โยเด็ดขาดนะคะ! พี่โยน่ะ ใคร ๆ เขาก็รู้กันทั่วว่าผ่านผู้ชายมาโชกโชนไม่รู้ตั้งกี่คนต่อกี่คนแล้ว กับแฟนเก่าคนก่อนหน้านี้ เธอก็เคยแอบย้ายเข้าไปอยู่กินกันฉันสามีภรรยาที่คอนโดตั้งหลายปี'

ยิ่งนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืน ตอนที่เขาใจอ่อนยอมปล่อยให้แสนดีแอบขึ้นมาหาบนห้องทำงานส่วนตัว ทันทีที่หญิงสาวเปิดประตูเข้ามา เธอก็รีบโผเข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยงเขาแน่น พร้อมกับบีบน้ำตาร้องไห้ฟูมฟาย ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้มีอาชีพเป็นนักแสดง แต่เขาก็พอที่จะดูออกว่ามารยาสาไถยแบบนี้เธอต้องการอะไรจากเขา

'แสนดีทำใจไม่ได้จริง ๆ ค่ะพี่ควินน์ เรื่องของเรามันจะต้องจบลงแค่นี้จริง ๆ เหรอคะ ฮือ...'

'พอเถอะแสนดี เลิกพูดเรื่องนี้แล้วอย่าทำให้มันวุ่นวายไปมากกว่านี้อีกเลย แค่ข่าวฉาวรอบที่แล้ว พวกเราก็ตกเป็นเป้าสายตาของสื่อจนขยับตัวไปไหนไม่ได้อยู่แล้วนะ'

'ก็เพราะพี่โยนั่นแหละค่ะ! เป็นคนร้ายกาจวางแผนแอบปล่อยข่าวฉาวพวกนั้นออกมาทำลายเราชัด ๆ!'

'พี่ว่าไม่น่าจะเกี่ยวกับโยหรอกนะ เราสองคนดันไปทำตัวระริกระรี้อยู่ในพื้นที่อโคจรแบบนั้น ผู้คนพลุกพล่านตาเป็นสับปะรด จะไปโยนความผิดให้โยฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก'

'นี่ขนาดพี่ยังไม่ได้แต่งงานเต็มตัว พี่ก็ออกตัวเข้าข้างพี่โยแล้วเหรอคะ! ฮือ ๆ แบบนี้อนาคตเรื่องของเราคงต้องจบลงและเจ็บปวดจริง ๆ ใช่ไหมคะพี่ควินน์'

'ใช่... ตอนนี้พี่แต่งงานมีภรรยาเป็นตัวเป็นตนแล้วนะแสนดี ถึงแม้ว่าการแต่งงานครั้งนี้มันจะไม่ใช่ความต้องการที่แท้จริงของพี่ก็เถอะ แต่ยังไงซะในตอนนี้ โยก็คือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของพี่ นอกจากเรื่องงานในวงการแล้ว พี่ว่าเราขาดการติดต่อกันเป็นการส่วนตัวไปเลยน่าจะดีที่สุด'

แสนดีเอาแต่ร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายไม่ยอมหยุด เธอยังคงพร่ำพรรณนา กล่าวหาใส่ร้ายป้ายสีศยามลสารพัดเรื่อง ว่าเคยกลั่นแกล้งรังแกและทำร้ายเธอมาแล้วหลายครั้งหลายหน แม้กระทั่งเรื่องผู้ชายคนไหนที่เข้ามาตามจีบเธอ ศยามลก็มักจะคอยตามแย่งชิงตัดหน้าไปเสียทุกครั้งไป

ทุกถ้อยคำพะเน้าพะนอใส่ร้ายที่แสนดีพรั่งพรูออกมา มีแต่เรื่องเลวร้ายของศยามลโดยไม่มีเรื่องดีหลุดลอดออกมาเลยสักนิด แต่นั่นกลับทำให้อคิราห์ทำได้เพียงยืนฟังนิ่ง ๆ อย่างใช้ความคิด เขายืนรอจนกระทั่งแสนดีเริ่มสงบสติอารมณ์ของตัวเองลงได้ และยอมเดินคอตกออกไปจากห้องทำงานของเขาแต่โดยดี จากนั้นเขาจึงเรียกปกรณ์เข้ามาปรึกษาหารือ

'ทำไมบอสถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ'

'เมื่อกี้แสนดีแอบขึ้นมาหาฉันบนห้องทำงาน... เธอเอาแต่พูดกรอกหูว่าศยามลชอบตามแย่งผู้ชายที่เข้ามาจีบเธอ ฟังจากสิ่งที่แสนดีพูดแล้ว ศยามลดูเหมือนจะเป็นผู้หญิงใจร้ายอำมหิตและร้ายกาจมากคนหนึ่งเลยทีเดียว'

ปกรณ์ได้แต่ขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความฉงนสงสัย ตัวเขาเองทำงานรับใช้ใกล้ชิดที่นี่มานานพอสมควร ย่อมพอจะเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามและข่าวคราวของศยามลมาบ้างประปราย แต่เท่าที่สัมผัส ศยามลเป็นผู้หญิงที่เข้าถึงตัวได้ค่อนข้างยาก นอกเหนือจากเรื่องงานในวงการแล้ว เขาก็ไม่เคยเห็นเธอทำตัวสุงสิงหรือมีเรื่องมีราวกับใครเลยสักครั้ง...

กลับมาสู่เหตุการณ์ปัจจุบัน สายตาคมกริบของอคิราห์ยังคงทอดมองลอดผ่านกระจกใสเข้าไปด้านในตัวบ้าน ตอนนี้ศยามลกำลังสนุกสนานเพลิดเพลินกับการง่วนอยู่กับการทำขนมผลไม้ลอยแก้วร่วมกับแม่บ้าน

ถ้อยคำยุยงใส่ร้ายป้ายสีของแสนดีเมื่อวานนี้พลันลอยวนเวียนกลับเข้ามาในหัวสมองอีกครั้ง เรื่องที่แสนดีเคยยืนยันหนักหนาว่าศยามลผ่านผู้ชายมาโชกโชน ผ่านมือชายหนุ่มมานับไม่ถ้วน แต่ในความเป็นจริง เมื่อคืนนี้เขานี่แหละคือผู้ชายคนแรก เป็นคนเปิดซิงความสาวของเธอด้วยมือของเขาเอง

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้แล้ว อคิราห์ก็สรุปฟันธงในใจได้อย่างกระจ่างแจ้งทันที เรื่องทั้งหมดนี้ แสนดีคงจะจงใจกุเรื่องโกหกเพื่อใส่ร้ายป้ายสีศยามลแน่นอน