บทที่ 9 งานแต่งที่แสนชื่นมื่น

บทที่ 9

งานแต่งที่แสนชื่นมื่น

เจ้าบ่าวและเจ้าสาวถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เวลาตีสาม ทั้งคู่ถูกจับอาบน้ำแต่งตัวอย่างเร่งรีบ ก่อนจะพากันไปถ่ายภาพพรีเวดดิ้งเก็บไว้เป็นที่ระลึก จากนั้นจึงเดินทางมายังช่องเคเอ็ม มีเดีย

ในวันนี้ศยามลสวยสะดุดตาเป็นอย่างมาก แม้ว่าเธอจะเคยผ่านงานถ่ายแบบแฟชั่น ทั้งชุดไทยและชุดแต่งงานมานักต่อนักแล้ว แต่พอเป็นวันสำคัญของตัวเอง ทีมช่างแต่งหน้ามืออาชีพก็เนรมิตแปลงโฉมเสียจนเธอสวยโดดเด่น เปล่งประกายออร่าจับ

พิธีการในช่วงเช้าจัดขึ้นตามแบบฉบับพิธีไทยแท้ดั้งเดิม มีขบวนขันหมากแห่มาอย่างยิ่งใหญ่ แขกเหรื่อผู้มาร่วมงานในช่วงเช้าส่วนใหญ่จะเป็นเพียงผู้หลักผู้ใหญ่ที่เคารพรักในวงการ เครือญาติสนิท และบรรดานักข่าวประจำช่องเคเอ็ม มีเดียเท่านั้น

อคิราห์ในฐานะเจ้าบ่าวเผลอหันไปลอบมองเจ้าสาวของตัวเองอยู่หลายต่อหลายครั้ง เขาเองก็ยังไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองเหมือนกัน ทั้งที่ผ่านมา ผู้หญิงสวย ๆ เขาก็ผ่านตาฟันมานับไม่ถ้วน แต่พอเป็นภรรยาป้ายแดงคนนี้ กลับทำให้เขาละสายตาไปจากเธอไม่ได้เลย ไม่ว่าเธอจะเดินไปกล่าวทักทายแขกผู้ใหญ่คนไหน หรือเดินไปพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนฝูง สายตาของเขาจะต้องคอยกวาดมองตามติดเธออยู่ตลอดเวลา

"ไงมึง เอาแต่จ้องเจ้าสาวตาไม่กะพริบเลยนะ ใจเย็น ๆ ก่อนสิพ่อคุณเดี๋ยวคืนนี้ก็ได้เข้าหอ อยู่ด้วยกันทั้งคืนอยู่แล้วน่า"

"ไอ้เหี้ยเมฆมึงเงียบปากไปเลย"

"กูก็อยากจะเงียบปากอยู่หรอกนะ แต่วันนี้น้องโยสวยจริงว่ะ สวยจนกูเก็บความเสียดายไว้ไม่ไหว รู้งี้กูน่าจะชิงตัดหน้าแย่งจีบตั้งแต่แรกซะก็ดี"

อคิราห์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ตัดสินใจเดินหนีเพื่อนสนิทตัวแสบออกไปพูดคุยกับกลุ่มนักธุรกิจที่แวะมาร่วมแสดงความยินดี

กว่าพิธีการช่วงเช้าอันยาวนานจะเสร็จสิ้นลง ก็ล่วงเลยไปจนถึงเวลาเที่ยงตรงพอดี คู่บ่าวสาวจึงถูกทีมงานพาตัวขึ้นมาพักผ่อนบนห้องรับรองส่วนตัว ซึ่งถูกจัดเตรียมไว้สำหรับเป็นห้องแต่งตัว ภายในห้องมีเตียงนอนขนาดห้าฟุตที่คุณหญิงพรพรรณสั่งให้คนมาจัดเตรียมเอาไว้ให้ เพื่อให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวได้เอนหลังพักผ่อนเอาแรง

เนื่องจากงานเลี้ยงฉลองในช่วงเย็นจะเริ่มขึ้นในเวลาหกโมงเย็น ยังมีเวลาเหลือเฟืออีกตั้งหลายชั่วโมง จึงปล่อยให้ทั้งคู่ได้นอนหลับพักผ่อนชาร์จพลังกันไปก่อน

"ฉันส่งการ์ดเชิญคู่ขาคนโปรดของคุณมาด้วยนะ ไม่รู้เหมือนกันว่าป่านนี้ยัยนั่นจะกล้าโผล่หัวมางานนี้ด้วยหรือเปล่า"

"คงไม่มาหรอกมั้ง" อคิราห์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายใจ เขาต้องฝืนปั้นหน้ายิ้มแย้มต้อนรับขับสู้แขกเหรื่อทั้งงาน ราวกับว่าตนเองเป็นผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก แต่ก็นั่นแหละ อย่างไรเสียการแต่งงานครั้งนี้ก็ช่วยกอบกู้ภาพลักษณ์และชื่อเสียงให้กับช่องเคเอ็ม มีเดียได้มากโขอยู่เหมือนกัน

"คุณรู้ได้ไงล่ะคะว่ายัยนี่มันจะไม่มา นังนี่มันร้ายเงียบจะตายไป แต่ก็เอาเถอะ ถึงมันจะมาหรือไม่มา ฉันก็ไม่ได้แคร์อะไรอยู่แล้ว ที่ส่งการ์ดไปก็แค่ทำตามมารยาททางสังคมแค่นั้นแหละ เดี๋ยวจะหาว่าฉันใจจืดใจดำไม่ยอมชวน แล้วพาลเอาไปออกสื่อดราม่าให้เป็นข่าวอีก"

พูดจบ ศยามลก็หยิบชุดเข้าไปเปลี่ยนด้านในห้องน้ำ ก่อนจะเดินออกมาในชุดลำลองสบาย ๆ แล้วล้มตัวลงนอนพักผ่อนบนเตียง เช่นเดียวกับอคิราห์ที่เลือกจะล้มตัวลงนอนพักเอาแรงเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคืนนี้เขาคงไม่มีแรงยืนอยู่ร่วมปาร์ตี้จนดึกดื่นแน่ ๆ

จนกระทั่งถึงเวลาจัดงานเลี้ยงฉลองในยามค่ำคืน คู่บ่าวสาวก้าวเดินคล้องแขนกันเข้ามาภายในงาน ท่ามกลางเสียงปรบมือต้อนรับเกรียวกราวจากแขกเหรื่อทั้งห้อง แขกผู้ใหญ่ส่วนใหญ่มีเพียงบุคคลสำคัญและเครือญาติสนิทของทั้งสองครอบครัว นอกเหนือจากนั้นก็คือบรรดาศิลปินดาราเพื่อนร่วมช่อง และกลุ่มเพื่อนสนิทนอกวงการของเจ้าบ่าวและเจ้าสาว

รวมถึงงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้ด้วย เจ้าสาวคนสวยเตรียมตัวสละโสดและสนุกสุดเหวี่ยงเต็มที่ ใครที่ได้พบเห็นต่างก็พากันรุมอิจฉาสะใภ้ป้ายแดงของตระกูลบัลลพาถินันท์ ยิ่งคุณหญิงพรพรรณแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารักและเอ็นดูศยามลมากแค่ไหน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่ตำแหน่งสะใภ้คนนี้จะถูกล็อกมงไว้ให้เธอเพียงผู้เดียว

พิธีกรหนุ่มบนเวทีกล่าวเชิญชวนเจ้าบ่าวและเจ้าสาวขึ้นไปยืนเคียงคู่กัน เพื่อกล่าวขอบคุณและบอกเล่าความรู้สึกที่มีต่อความรักครั้งนี้ ทั้งสองหันมาสบตากันอย่างมีความหมาย คงต้องจำใจเสแสร้งทำตามสคริปต์ที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่ช่วงกลางวัน

"ขอเสียงปรบมือดัง ๆ ให้กับเจ้าบ่าวของเราด้วยครับทุกคน!"

พิธีกรชายที่รับหน้าที่ถือไมโครโฟนบนเวทีไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือปรเมศ เพื่อนสนิทซี้ปึ้กของอคิราห์นั่นเอง เขาส่งสายตาเจ้าเล่ห์พร้อมกับขยิบตาให้เพื่อนรักเป็นการหยอกล้อ แต่กลับโดนเจ้าบ่าวส่งสายตาขึงขังดุ ๆ กลับมาเป็นเชิงเตือนว่าอย่าเล่นอะไรพิเรนทร์นะมึง

"วันนี้ก็เป็นวันสำคัญที่สุดในชีวิตของผมกับเจ้าสาว ผมต้องขอขอบคุณทุกคนมากนะครับที่มาร่วมแสดงความยินดีให้กับเราสองคน... และผมก็ต้องขอขอบคุณคุณแม่ด้วยนะครับที่ทำให้ผมมีวันนี้"

คำกล่าวขอบคุณสั้นกุดห้วน ๆ เล่นเอาบรรดาแขกเหรื่อในงานถึงกับพากันยืนงงเป็นไก่ตาแตก เมื่อเจ้าบ่าวชิงยื่นไมโครโฟนคืนให้กับพิธีกรดื้อ ๆ สายตาทุกคู่ต่างพากันหันขวับไปจ้องมองที่ตัวเจ้าสาวเป็นตาเดียว เธอยังคงคลี่ยิ้มสู้กลบเกลื่อน แม้ว่าในแววตาจะฉายแววความอึดอัดเคืองใจอย่างปิดไม่มิด

จะไม่ให้เธอรู้สึกอึดอัดและโกรธเคืองได้อย่างไง ก็ในสคริปต์ที่ตกลงและซ้อมกันไว้เป็นดิบดี อคิราห์จะต้องเป็นคนกล่าวพูดถึงเรื่องราวความรักวัยเด็กของเราสองคน ที่ค่อย ๆ เติบโตเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาอย่างงดงาม แต่เขากลับรวบรัดตัดตอนพูดขอบคุณแค่สองประโยคสั้น ๆ แล้วโยนไมค์หนีปัญหา ไม่ยอมเอ่ยถึงตัวเธอเลยสักคำเดียว

พิธีกรหนุ่มรีบส่งไมโครโฟนต่อให้เจ้าสาว พร้อมกับส่งยิ้มพิมพ์ใจ ส่งสัญญาณทางสายตาเชิงให้กำลังใจ ศยามลสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติ ในเมื่อเขาไม่อยากพูดถึงเธอ งั้นเธอจะจัดการพูดเองคนเดียวให้หมดเปลือกนี่แหละ

"สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้ถือเป็นวันที่สำคัญมาก ๆ ในชีวิตของโย ผู้หญิงเราทุกคนต่างก็มีความฝันที่อยากจะสวมใส่ชุดเจ้าสาวสวย ๆ สักครั้งในชีวิต เช่นเดียวกับโยที่เฝ้ารอคอยวันนี้มานานหลายปี โยต้องขอบคุณคุณแม่ที่เลี้ยงดูฟูมฟักโยมาจนกลายมาเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งในทุก ๆ สถานการณ์ รวมไปถึงคุณป้าที่รักและเอ็นดูโยมาตั้งแต่เด็ก ๆ โยกับพี่ควินน์เติบโตมาด้วยกัน ผ่านเรื่องราวต่าง ๆ มามากมาย จนถึงวันที่ต้องแยกย้ายกันไปเติบโต ขอบคุณที่ผู้ใหญ่ยังคงรักและเอ็นดูโยเสมอนะคะ โยขอสัญญาค่ะว่าจะทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุด เพื่อให้สมกับตำแหน่งสะใภ้แห่งตระกูลบัลลพาถินันท์ค่ะ"

สิ้นเสียงคำกล่าวความในใจของเจ้าสาว เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวก็กึกก้องไปทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยง คุณแม่ชุติมาและคุณหญิงพรพรรณถึงกับน้ำตาซึมด้วยความตื้นตันใจ พร้อมกับคลี่ยิ้มระรื่นด้วยความภาคภูมิใจ ในขณะที่เจ้าบ่าวที่ยืนอยู่เคียงข้างบนเวทีกลับทำได้แค่มองหน้าเธอด้วยหางตา ในจังหวะนั้นเอง ทีมงานได้เปิดคลิปวิดีโอภาพความทรงจำในวัยเด็กฉายขึ้นบนจอโปรเจกเตอร์ยักษ์ให้แขกทุกคนได้ร่วมรับชม

อคิราห์นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เขาไม่เคยล่วงรู้มาก่อนเลยว่ารูปถ่ายในวัยเด็กพวกนี้ถูกแอบถ่ายเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เวลาล่วงเลยผ่านไปเนิ่นนานนับหลายปี ทั้งรูปถ่ายในวันที่คุณแม่ชุติมาคลอดศยามล ภาพที่เขาเคยอุ้มเธอตอนแบเบาะพร้อมกับส่งยิ้มกว้างให้กล้อง

ภาพช่วงวัยประถมศึกษาที่ศยามลเป็นเด็กผู้หญิงตัวกลม ๆ แก้มยุ้ยน่ารักน่าชัง และภาพที่อคิราห์เคยจูงมือเธอเดินไปส่งที่ห้องเรียน ไล่เรียงเรื่อยมาจนถึงช่วงวัยรุ่นมัธยม ที่เส้นทางชีวิตของทั้งสองเริ่มห่างเหินกันไป

ในขณะที่คลิปวิดีโอความทรงจำฉายจบลง ศยามลยกมือขึ้นปาดเช็ดหยาดน้ำตา ภาพนั้นทำให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายถึงกับต้องเบนสายตาหันกลับมามองเธออีกครั้ง ด้วยความรู้สึกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นในอก เด็กผู้หญิงคนนี้คือคนที่เขาเคยสนิทสนมด้วยมากขนาดนั้นเลยเหรอ? เขารู้สึกคุ้นเหมือนความทรงจำวัยเด็กเริ่มจะปะติดปะต่อกลับมาทีละน้อย แต่เขาก็ยังสะบัดหัวไล่ความรู้สึกพวกนั้นทิ้งไป ไม่อยากจะเก็บเอามาใส่ใจให้รกสมอง

พิธีกรกล่าวเชิญชวนให้เจ้าบ่าวและเจ้าสาวลงมาเดินถ่ายรูปกับบรรดาแขกเหรื่อตามโต๊ะต่าง ๆ ทั้งคู่จึงจำใจต้องแสดงละครฉากใหญ่ โอบกอดแนบชิดแสดงความรักความห่วงใยให้ทุกคนได้เห็นเป็นประจักษ์พยาน

"พี่ควินน์ พี่โย ยินดีด้วยนะคะ งานแต่งงานน่ารักอบอุ่นมากเลยค่ะ"

จู่ ๆ แสนดีก็โผล่เข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย แต่แววตาที่ใช้มองเจ้าสาวกลับเต็มไปด้วยเลศนัยชวนหาเรื่อง

"แสนดี" อคิราห์หันมามองด้วยความตกใจ กลัวจะเกิดเรื่องวุ่นวาย เขารีบกวาดสายตามองเลยไปที่ผู้จัดการส่วนตัวของหล่อนอย่างพี่แจ๋ว เป็นการส่งสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้า ห้ามไม่ให้เกิดเหตุการณ์พังงานนี้เด็ดขาด

"พี่ควินน์คะ... แสนดีมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยด้วยส่วนตัวค่ะ"

"งั้นไปรอพี่ที่ห้องทำงานนะ เดี๋ยวพี่ตามไป"

แสนดียิ้มรับอย่างผู้กำชัยชนะ ก่อนจะหันไปเหยียดยิ้มมุมปากใส่ศยามลอย่างเย้ยหยัน เธอมีความมั่นใจเต็มร้อยว่าอย่างไรเสียอคิราห์ก็ต้องเลือกเธอ ขนาดวันแต่งงานที่ศยามลอุตส่าห์มั่นหน้าจัดใหญ่โต เขาก็ยังให้ความสำคัญและยอมปลีกตัวมาสนใจเธออยู่ดี

"ตามสบาย ฉันขอตัวไปดื่มฉลองกับเพื่อน ๆ ดีกว่า"

ศยามลสะบัดหน้าหนี เดินผละออกมาจากตรงนั้น ตรงดิ่งไปหากลุ่มเพื่อนสาวสนิทที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะ ปล่อยให้เจ้าบ่าวตัวดีเดินหายลับเข้าไปทางด้านหลังห้องจัดเลี้ยงอยู่นานสองนาน จนกระทั่งเขาเดินกลับออกมาทำทีเป็นนั่งดื่มสังสรรค์ร่วมวงกับกลุ่มเพื่อนเจ้าบ่าว ราวกับว่าไม่มีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นเลยสักนิด

ความหงุดหงิดน้อยใจทำให้ศยามลหยิบแก้วไวน์แดงขึ้นมาดื่ม กระดกเข้าปากรวดเดียวหมดแก้วแล้วแก้วเล่า จนเพื่อนสาวคนสนิทอย่างลดาต้องรีบยื่นมือมาคว้าแก้วในมือเธอไว้

"ยัยโย! มึงจะบ้าเหรอ จะแดกล้างผลาญอะไรนักหนาวะเนี่ย" ลดาพยายามยื้อแย่งแก้วไวน์ออกจากมือเพื่อน แต่ศยามลกลับดื้อดึงเอื้อมมือไปคว้าขวดไวน์ รินใส่แก้วแล้วกระดกดื่มต่อหน้าตาเฉย

"โย!" วาเลน เพื่อนสาวอีกคนอุทานเสียงหลง เมื่อเหลือบไปเห็นกลุ่มของเจ้าบ่าว ที่ตอนนี้บรรดาหนุ่ม ๆ กำลังพากันหันมามองจ้องมาที่โต๊ะของพวกเธอเป็นตาเดียว

"มึงเป็นอะไรบอกพวกกูมา" ลดาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

แต่ยังไม่ทันที่ศยามลจะได้เอ่ยปากตอบคำถามอะไร แสนดีก็เดินนวยนาดตรงเข้ามานั่งแทรกร่วมวงที่โต๊ะหน้าตาเฉย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เจ้าตัวฉีดพรมมาฟุ้งกระจาย จนเพื่อน ๆ ในโต๊ะต่างพาคาดเดาได้ทันทีว่า ศยามลกำลังรู้สึกอัดอั้นตันใจระอุเป็นไฟด้วยเรื่องอะไร