LOGIN
[แจ้ง เรื่องนี้นางเอกแซ่บ ร้าย ร่านมาก ไม่ใสนะคะ]
“ปากของเธอน่ะ ฉันสามารถปิดมันด้วยวิธีที่เธอจำไม่ลืม” ฟิก
“เธออยากสำลักความรัก หรือ ‘น้ำรัก ’ของฉันดีล่ะ” คีธ
“งั้นก็ระวังไว้หน่อยนะ...บางทีเหยื่ออย่างฉัน อาจกลืนแรงกว่าที่คิด” ซินดี้
....
สายฝนกระทบกระจกอาคารสูงใจกลางเมือง แสงนีออนยามค่ำคืนสะท้อนเป็นประกายวับแวมอยู่บนพื้นกระจกเปียกโชก
เสียงปืนจากชั้นใต้ดินเงียบลงแล้ว... เหลือเพียงเสียงก้าวเท้าหนักๆ ที่ดังขึ้นตามมา จังหวะการเดินสม่ำเสมอ ไม่เร่งรีบ ทว่ากดดันจนคนที่ยืนรอรอบข้างต้องกลั้นหายใจ
ฟิก ชายหนุ่มใบหน้าคมเข้มแบบไทยแท้เดินนำเข้ามาในห้อง ชุดสูทสีดำแนบตัวเปียกปอน ผมเปียกชื้นแนบหน้าผาก เขาโยนปืนลงโต๊ะกลางห้องเสียงดังแกร๊ก ดวงตาคมเข้มมองตรงไปข้างหน้าอย่างเยือกเย็น
“เคลียร์พื้นที่ให้หมดในสิบห้านาที ใครเหลือไว้... ถือว่าทำงานไม่เสร็จ”
น้ำเสียงนิ่งสนิทและไร้ซึ่งความรู้สึก นั้นทำให้ลูกน้องโดยรอบเงียบกริบ จนไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจ
และยังไม่ทันข้ามสามวินาที ‘คีธ’ ก็เดินตามเข้ามา ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งใบหน้าหล่อเหลาแบบหนุ่มตี๋ผิวแทนโผล่พ้นเงามืด เขาถอดถุงมือหนังออกช้าๆ ก่อนจะโยนซองเอกสารตราสัญลักษณ์ A&L ลงข้างปืนกระบอกนั้น
“เรียบร้อย... นายออสตินกับนายลีโอคงไม่หาเรื่องด่าพวกเราไปอีกสองวัน” คีธแค่นยิ้มมุมปาก น้ำเสียงยวนประสาทตามนิสัย
“แต่นายใหญ่อย่างลีโอนี่ก็เคี่ยวจริงว่ะ ใช้งานคุ้มทุกบาททุกสตางค์”
“เรื่องนั้นจบแล้ว แต่นี่... เรื่องใหม่” ฟิกตอบเสียงเรียบอย่างไม่เล่นด้วย เขาใช้ปลายปืนดันรูปถ่ายบนโต๊ะให้กระทบแสงไฟ ภาพของหญิงสาวเรือนผมยาวสลวย ดวงตาคมกริบ ยืนตระหง่านอยู่ข้างรถหรูด้วยท่าทางไร้ความกลัว
“ผู้หญิงคนนี้... รนหาที่ตาย ไปยุ่งกับคุณหนูชีวา”
“ฮะ? ยัยนี่เนี่ยนะ” คีธเลิกคิ้ว ยื่นมือไปหยิบรูปขึ้นมาพลิกดู สายตาไล่มองเป้าหมายอย่างถือดี ก่อนจะหัวเราะในลำคอ
“กล้ากระตุกหนวดเสือขนาดนี้ สงสัยอยากรู้มั้งว่าตายแบบไม่เหลือซากมันเป็นยังไง”
“ไม่ใช่คนธรรมดา” ฟิกสรุป นัยน์ตาคู่เย็นชาเพ่งมองรูปถ่ายไม่วางตา
“เออ มองกล้องท้าทายขนาดนี้ ถ้าไม่บ้า ก็คงคิดว่าตัวเองเจ๋งพอตัว” คีธหมุนรูปในมือเล่น รอยยิ้มมุมปากกว้างขึ้นเรื่อยๆ
รูปภาพของสาวปริศนา ทำให้ทั้งสองสบตากันในความเงียบ... รอยยิ้มของคีธแฝงความร้ายกาจ ส่วนสายตาของฟิกก็มืดมน
“ไอ้คีธ... เกมใหม่ได้เปิดแล้ว”
“หึ... กูละชอบจริงว่ะ พวกเหยื่อที่คิดว่าตัวเองเป็นคนควบคุมเกม ทั้งที่จริงกำลังเดินเข้าลานประหาร”
“งั้นมาดูกัน... ว่าใครจะลากเธอลงมาสยบได้ก่อน”
“ดีล! ใครแพ้ จ่ายเหล้าทั้งเดือน”
“เออ! ”
เสียงหัวเราะของคีธและฟิกดังประสานไปกับสายฝนที่ยังคงกระหน่ำไม่หยุด... และนั่นคือจุดเริ่มต้นของ ‘เกม’ ที่ ‘นางร้าย’ กำลังจะได้รู้ว่า การตกเป็นเป้าหมายของ ‘เงา’ แห่งราชา... มันน่ากลัวแค่ไหน!
.
อีกด้าน…
“น่าเบื่อชะมัด...”
เสียงฝนตกกระหน่ำตั้งแต่เย็นไม่มีทีท่าจะซาลง ฉันนั่งอยู่ริมหน้าต่างกระจกบานโตของคอนโดหรู มองสายฝนละเลงแสงไฟเมืองหลวงจนพร่ามัว
คืนนี้เงียบเกินไป... และฉันเกลียดความเงียบ ชนิดที่ต้องยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มรวดเดียวเพื่อดับเสียงน่ารำคาญในหัว
ใครๆ ก็เรียกฉันว่า ‘นางฟ้า’ ของมหาวิทยาลัย เพราะความสวย เพียบพร้อม และไม่เคยมีอะไรที่ฉันคนนี้อยากได้แล้วไม่ได้... แต่พวกเขาจะรู้อะไร ในเมื่อความเป็นจริง ฉันนี่แหละ ‘นางร้าย’ ตัวจริง
ผู้หญิงที่ไม่เคยพ่ายแพ้ในเกมไหน เสน่ห์ของฉันคืออาวุธ และผู้ชายทุกคนก็เป็นแค่ตัวเลือก
ยกเว้นอยู่สองคน... ออสตินกับลีโอ
ชายหนุ่มที่เพิ่งปฏิเสธฉันอย่างไม่สนใจ แต่นั่นยิ่งทำให้ไฟในตัวฉันตื่นขึ้น เพราะในโลกนี้ไม่มีคำว่ายอมแพ้สำหรับ ‘ซินดี้’
“เหอะ!”
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เลื่อนดูข่าวการเปิดตัวโครงการใหม่ของพวกเขาสบายอารมณ์ ภาพใบหน้าหล่อเหลาสูงศักดิ์ของสองผู้บริหารระดับท็อปปรากฏหราบนหน้าจอ
“พวกคุณนี่น่าสนใจจริงๆ...”
รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นบนริมฝีปาก อำนาจ เงินทอง ชื่อเสียง ทุกอย่างที่ออสตินกับลีโอกอดไว้ มันคู่ควรกับผู้หญิงอย่างฉันที่สุด... ไม่ใช่ยัยเด็กใสซื่อไร้ราคาอย่าง ‘ชีวา’
“ชีวา... ฉันจะเล่นเกมนี้ให้จบ แล้วแย่งทุกอย่างของเธอมาให้ได้”
ฉันแค่นหัวเราะ สะใจกับความคิดของตัวเองที่ยังคงเป็นผู้ควบคุมเกมเสมอ...
แต่แล้ว สายตากลับไปสะดุดเข้ากับเงาร่างสองเงาที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังของออสตินและลีโอ
ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีมืด ใบหน้าคมเข้มดุดันไม่ได้ด้อยไปกว่าเจ้าของโครงการแม้แต่น้อย สายตาของชายสองคนนั้นที่มองผ่านกล้องออกมา... มันเรียบเฉย เยือกเย็น และมองทะลุเหมือนเห็นความลึกซึ้งข้างในตัวฉัน
ทำเอาความรู้สึกวูบวาบแปลกๆ แล่นผ่านแผ่นหลังจนฉันต้องขมวดคิ้ว
“บ้าจริง คิดอะไรอยู่… ก็แค่ขี้ข้าหมารับใช้ที่คอยรับเศษเงินจากเจ้านาย...”
ฉันปัดหน้าจอทิ้งอย่างหงุดหงิด สะบัดความรู้สึกไร้สาระนั้นออกจากหัว
โดยที่ในคืนนี้... ฉันไม่รู้เลยสักนิดว่า ‘เกม’ ที่ฉันมั่นใจว่าเป็นคนคุม กำลังถูกพลิกกลับโดย ‘เงา’ สองเงานั้น...และมันคือจุดเริ่มต้นของ ‘เกมล่า’ ที่เมื่อก้าวเข้าไปแล้ว จะไม่มีใครได้กลับออกมาเป็นคนเดิมอีกเลย!”
.
** แจ้ง นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเชื่อมโยง จากนิยายเรื่อง ‘ เจ้าสาวมาเฟีย มากกว่าหนึ่งคน ’
ซินดี้ คือนางร้าย (เกลียดชีวา ที่เป็นนางเอกในเรื่องนั้น)
ฟิก กับ คีธ คือ ลูกน้องคนสนิทของ ออสติน และ ลีโอ (พระเอกทั้งสองคนจากเรื่องนั้น)
เรื่องนี้นางเอกแซ่บมาก สู้กลับไม่มีถอย และก็ร้ายกาจสุดๆ
คีธขยับริมฝีปากบดขยี้ลึกขึ้น เสียงลมหายใจสอดประสานในห้องเงียบ ๆ ก่อนที่เขาจะถอนจูบออกอย่างช้า ๆ ปลายนิ้วมือแตะเบา ๆ ที่ริมฝีปากเธอที่ยังสั่นระริก“งั้นคืนนี้…คงต้องมาดูกันว่า เธอจะดื้อได้ถึงเมื่อไร” เขากระซิบชิดข้างหู ปากหยักแทบแตะผิวเนื้ออุ่น แต่ทว่า เสียง ติ๊ง! จากประตูด้านนอกดังขึ้นพอดี“อ๊ะ!” ซินดี้สะดุ้ง หันขวับไปตามเสียง หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ชื่อที่ผุดขึ้นในหัวทันทีคือ..ฟิก..เสียงประตูถูกผลักเปิดออกอย่างช้า ๆ ชายร่างสูงในเสื้อเชิ้ตสีเข้มเดินเข้ามา พร้อมรอยยิ้มเย็นที่ทั้งอันตรายและยั่วเย้าในเวลาเดียวกัน ฟิก“พูดถึงก็มาเลย…” คีธเอ่ยเสียงเรียบ แต่ในน้ำเสียงนั้นมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ซินดี้ขนลุกซู่ฟิกปรายตามองเธอเพียงเสี้ยววินาที แววตานั้นเย็นจัดราวกับรู้ทันทุกอย่าง แล้วจึงหันไปพูดกับคีธ “ดูเหมือนเธอจะยังไม่เชื่อฟังสินะ”“ก็ต้องมีคนช่วยสอนสิ…ใช่ไหม?” คีธยกไหล่ ยิ้มมุมปาก “ฉันไม่ยอมหรอกนะ!”ซินดี้กำชายกระโปรงแน่นโดยไม่รู้ตัว หัวใจเต้นถี่ขึ้นทุกวินาที ความดิบในแววตาของผู้ชายสองคนตรงหน้าทำให้เธอไม่แน่ใจอีกต่อไปว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น แต่ลึก ๆ กลับมีบางสิ่งเต้นรัวในอก เหมือนแรงด
“แต่แปลก พวกแกทำให้ฉันพอใจมาก..” คีธนิ่งยกยิ้มมุมปาก แต่ดวงตากลับเข้มขึ้นเรื่อย ๆ มองเธอด้วยสายตาที่เหมือนจะกลืนกินความลังเลทั้งหมดนั้นให้มอดไป “..รู้ไหม… ถ้ายังพูดแบบนี้ต่อไป ฉันอาจจะไม่เหลือแรงจะห้ามตัวเองแล้วนะ”“งั้นก็อย่าห้ามสิ..ใส่มาทุกแรงที่มี..ฉันชอบ..” ซินดี้ยกยิ้มมุมปากตอบเบา ๆ แต่ชัดเจนทุกคำ ที่มันมีทั้งความท้าทายและอารมณ์บางอย่างที่ซ่อนอยู่ในดวงตา เพียงเท่านั้นร่างเล็กก็ถูกปล่อยให้ยืนกับพื้น มือหนาจับพลิกร่างบางหันหลัง ซินดี้ก้มตัวไปข้างหน้าพร้อมอ้าขาออกกว้างอย่างร้ทัน ตลั่บบบ!!! “กรี๊ดดด” ซินดี้กรีดร้องสะดุ้งเฮือก ร่างกายกำยำเสยกระหน่ำท่อนเอ็นใหญ่ยาวเข้าออกรูสวาทรัวๆ พวงไข่โบกสะบัดกระทบเนื้อ บดเบียดร่างกายช่องว่างระหว่างทั้งคู่แทบจะหายไป “อ๊ะๆๆ..คีธ..ซอยถี่ๆเลย..อ๊า..” ตลั่บ!! ตลั่บ!! ตลั่บ!! “ซี๊ดด.....โคตรดูด...อ้าส์!” ท่อนเอ็นใหญ่สอดอัดเข้าใส่รัวในรูสวาทแบบถี่ยิบจนมันเสียดสีกับเม็ดเสียวบวมเป่ง ภายในร้อนผ่าว รูสวาทตอดรัดท่อนเอ็นระรัว คีธคว้าจับลำคอขาว กดร่างบางเข้าหาตัวแน่นจนหัวใจแทบเต้นเป็นจังหวะเดียว “หอยแม่งโคตรเด็ด!” เขาบังคับซินดี้เอี้ยวหน้าสวยห
“พ่อทำแบบนี้กับหนุได้ยังไงกัน!” ในค่ำคืนเดียวกันนี้… เธอกลับถูกเสนอราคาเป็นแค่ ‘ของขวัญ’ ไร้ค่าที่ถูกยกให้กับลูกน้องกระจอก ถูกผลักไสลงมาในเกมอำมหืดที่เธอไม่เคยเต็มใจเลือก ทว่าอีกฟากหนึ่ง… ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อกลับกำลังมีความสุข ดื่มด่ำเสียงหัวเราะ และหลับใหลอย่างสบายใจ ราวกับไม่เคยมีลูกสาวคนนี้ต้องมารับกรรมจากผลประโยชน์ที่เขาเป็นคนขีดเส้นเอาไว้เลยสักนิด! “ยังจะห่วงเขาอยู่อีกเหรอ หรือจริงๆ แล้ว… เขาไม่เคยมีความรู้สึกนั้นให้ตั้งแต่แรกกันแน่”เธอกล่าวพึมพำกับเงาของตัวเองด้วยน้ำเสียงสมเพชตัวเอง ธอยกปลายนิ้วขึ้นแตะผิวกระจกเย็นเฉียบเบาๆ ราวกับกำลังเอ่ยถามเงานั้นด้วยความเคียดแค้น “นี่น่ะเหรอ… ค่าของฉันในสายตาพ่อ ต่อไปนี้หนูจะทำเพื่อตัวเองจะไม่สนใจหรือทำเพื่อพ่ออีกแล้ว” เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นหยาดน้ำตา แผ่นหลังบอบบางเหยียดตรงอย่างสง่างาม นัยน์ตาที่สะท้อนในกระจกแปรเปลี่ยนไปในพริบตา มันนิ่งสนิท แน่วแน่ และเย็นชาพอที่จะตัดรอนทุกสิ่งที่ไร้ค่าออกจากชีวิตของเธอให้หมดสิ้น “พอแค่นี้… ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นถือว่าทำทานให้หมามันกินก็แล้วกัน และหลังจากนี้… หมาอย่างพวกแก..จะไม่มีวันที่
“พวกแกต้องการอะไรกันแน่! พูดออกมาตรงๆ!”“พวกฉันไม่ได้ป้องกัน เธอต้องกินยาคุม”“ฮ่าๆ..อ๋อ…แค่นี้เอง?” ซินดี้ยกมุมปากยิ้มเย็น น้ำเสียงดูแคลนชัดเจน “ฉันไม่โง่พอจะพลาดมีอะไรผูกมัดกับลูกน้องกระจอก ๆ อย่างพวกแกหรอกนะ”“หึ…ปากดีสมตัว” ฟิกหัวเราะเบา ๆ อย่างไม่ถือสา“ก็ดี…เพราะถ้าเด็กเกิดอะไรขึ้นมา พวกฉันก็คงไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นพ่อ” คีธเสริมทันทีโน้มหน้าเข้าใกล้ สีหน้าเหมือนพูดเล่นแต่แววตาจริงจัง “!!” คำพูดนั้นเหมือนตอกย้ำ ซินดี้กำมือแน่น ความโกรธแล่นพล่านจนปลายนิ้วสั่น เธอหลับตาลง สูดลมหายใจลึก ๆ กดทุกอารมณ์เอาไว้ ไม่อยากเสียเวลาเถียงกับผู้ชายสองคนนี้ไปมากกว่านี้“จบเรื่องสักทีเถอะ! ฉันจะไปอาบน้ำ!” ซินดี้กระชับผ้าคลุมแน่นขึ้น ก่อนจะเดินเชียดไหล่แกร่งคีธจากไปอย่างเชิดหน้า และมั่นใจ ทิ้งไว้เพียงสายตาสองคู่ที่จ้องตาม รอยยิ้มอันตราย…และเกมที่ยังไม่มีใครยอมแพ้.@ห้องน้ำ ซินดี้ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์กระจกใส เปลือยเปล่าทั้งกายและใจ เสียงน้ำไหลไม่หยุด แต่ในหัวของเธอกลับเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นของตัวเองแสงไฟสีขาวสะท้อนผิวเนียนที่วันนี้…ไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่เธอคุ้นเคย รอยช้ำสีจางกระจายตามไหล
“อืมม..เสร็จไม่รอกันเลยนะที่รัก..”“ทิ้งผัวได้ยังไงกัน..ซี๊ดดด”“อึก..อ๊า..ฉันจะไม่ไหวอีกแล้ว..อึก..”ซินดี้ปลดปล่อยความกระสันผ่านพ้นไปแล้ว หากอีกสองคนยังคงค้างคาไม่ถึงฝั่งฝัน ฟิกกับคีธเสียบท่อนเอ็นใหญ่เข้าออกรูสวาทจนหนำใจ ทั้งคู่เร่งจังหวะมากขึ้นหลายเท่าตัว ร่างบางสั่นสะท้านโยกคลอนอย่างรุนแรงตั่บบ!!! ตั่บบ!!! / ตั่บบ!!! ตั่บบ!!!แก่นกายทั้งสองขยับเข้าๆ ออกๆ อีกสักพักแล้วกดเข้ามาจนลึกสุดและค้างไว้ ฉีดของเหลวอุ่นพุ่งปรี๊ดเข้าไปในกายเธอ และซินดี้ก็ถึงฝั่งพร้อมกับพวกเขาอีกครั้ง“กรี๊ดดด! อ๊ายยยย!!”“อ้าสสสส์!!”“อ๊าสสสส์!!”เสียงครางเฮือกสุดท้ายของทั้งสามคนประสานกันเป็นหนึ่งเดียว รูสวาทตอดตุบๆ รีดน้ำรักของพวกเขาและมันก็ออกมาเยอะมาก“อย่าคิดว่าแรงพวกฉันจะหมด” ฟิกพูดด้วยลมหายใจขาดห้วง น้ำเสียงบาดลึก เขาจับคางสวยบังคับให้เธอเงยหน้าขึ้น สบตาคมกริบของเขาโดยไม่เปิดโอกาสให้หลบหนี“และอย่าคิดว่าวันนี้จะได้นอน” คีธเอ่ยเสียงพร่า ก่อนจะผละออกจากร่างบางช้า ๆ ตั้งใจถอดแก่นกายยักษ์จากรูสวาท“…” ซินดี้เงียบงัน พูดไม่ออก ความเหนื่อยล้าถาโถมใส่จนแทบหมดแรง เหงื่อไหลชุ่มไปทั่วร่าง“พวกฉันจะต้องลองให้ครบทุ
“หอยโคตรน่าเลียเลย..” ฟิกอดใจไม่ได้รีบฝั่งหน้าเข้าหาสัมผัสอันอ่อนนุ่ม ใช้มือหนาแหกพูเนื้ออวบกว้างๆ จมูกโด่งขยี้ติ่งเสียวด้วยความสะใจ ปากหยักดูดดึง กวาดเลียไปตามกลีบอวบจนมันบิดเบี้ยว น้ำหวานเปียกชุ่มไปทั่วใบหน้าหล่อจ๊วบ..จ๊วบ..แผล่บๆ“อืออ~” เสียงหวานหลุดครางในลำคอ มือเล็กขยับสาวแก่นกายแข็งจัดของคีธ บดบี้ที่รูหัวเห็ด ชักรูดขึ้นลงอย่างชำนาญ“ซี๊ดด” คีธร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน เขาผละออกเพียงเล็กน้อย หน้าผากยังแตะกัน เสียงหายใจของทั้งคู่ยังไม่ทันสงบสายตาที่สบกัน…สั่นไหวไม่แพ้หัวใจ “พวกฉันรุนแรงมากนะ และไม่เคยทำแค่รอบเดียว”คีธเอ่ยเสียงต่ำพร่า พลางโน้มตัวฝากจุมพิตแผ่วที่ลำคอ ลิ้นสากไล่เลีย ดูดดึงทิ้งร่องรอยไว้ราวกับประกาศความเป็นเจ้าของ มือหนากอบกุมที่เต้าใหญ่ บีบคลึงช้า ๆ อย่างคุมเกม“อึก..อ๊า..ฉะ..ฉันไม่กลัวหรอก..ระ..แรงๆได้เลย…” หัวใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นไม่เป็นจังหวะ ราวกับจะหลุดออกมานอกอก สัมผัสของพวกเขารุกเร้าไม่หยุด จนความคิดจะต่อต้านค่อย ๆ สลายหายไปกับลมหายใจที่สั่นไหว“อื้ออ..ลิ้นฟิก..กดเข้าไปลึกๆ อ๊า!!!” มือบางยังสาวไม่พัก ส่วนอีกข้างจับกดไปที่หัวของฟิก ให้จมูกโด่งๆและลิ้นแข็งๆแน







