ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ 1.1

ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ

ส่วนทางด้านหลินเม่ยเม่ย หญิงสาวกลับเข้ามาหมู่บ้านพร้อมกับเมิ่งเฟยเทียนโดยนั่งรถยนต์ของเขามา

‘จะว่าไปตระกูลเมิ่งก็มีฐานะไม่น้อย แม้ว่าจะเป็นนายทหารยศไม่ใหญ่ แต่ก็มีรถส่วนตัว นับว่ามีเงินและมีฐานะพอสมควร’

ระหว่างทางหญิงสาวพยายามครุ่นคิดเรื่องราวจากชาติที่แล้ว แต่น่าแปลกที่เรื่องของสหายไม่มีเข้ามาในความทรงจำของเธอเลย จำได้แต่เพียงว่าตอนที่เธอแต่งเข้าบ้านเฉิน เพราะบ้านนั้นไม่พอใจที่จะให้เธอคบหากับใคร เลยทำให้เธอต้องตัดความสัมพันธ์กับสหายไปโดยไม่รู้ตัว และไม่เคยได้ติดต่อกันอีกเลย จวบจนเธอตายไป

‘ทำไมชาตินี้ซูผิงเนี่ยนถึงถูกย่าขายให้กับพ่อค้าเขียงหมูในเมืองนะ ดูเหมือนว่าเรื่องราวบางอย่างก็จะเปลี่ยนไป’ คิดมาถึงตรงนี้ เธอจึงตัดสินใจถามเสี่ยวฟาง ‘เสี่ยวฟาง ฉันจะช่วยเนี่ยนเนี่ยนได้หรือเปล่า’

‘เรื่องนี้น่าจะเกินความสามารถของเจ้านายค่ะ หญิงชรา จากบ้านซูขี้งกและต้องการเงิน หากไม่มีเงินมาเสนอเพื่อแลกกับอิสระของบ้านรอง เห็นทีจะยากค่ะ’ เสี่ยวฟางบอกออกมา เธอเป็นเพียงระบบ บางอย่างก็ไม่อาจจะช่วยได้ นอกจากเสนอความคิดเห็นเท่านั้น 

‘แล้วฉันจะทำอย่างไรดี ตอนนี้ตัวฉันเองก็ไม่ได้มีเงินมากมาย อีกอย่างเท่าที่ฉันรู้มา คนรักของเนี่ยนเนี่ยนคือพี่ตู้เซียว ซึ่งเขาเองก็มีฐานะยากจน หากจะหาเงินมาสู่ขอเนี่ยนเนี่ยนจำนวนหลายร้อยหยวน ก็คงจะเป็นไปไม่ได้’

หญิงสาวพูดกับเสี่ยวฟางในใจ เมื่อพูดถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจออกมา ‘ตั้งใจจะมาช่วยสหายแท้ ๆ แต่กลับไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย ฉันนี่ใช้ไม่ได้จริง ๆ’

“คุณมีอะไรหนักใจหรือเปล่า บอกผมได้นะ อย่าลืมสิว่าคุณคือผู้ช่วยชีวิตแม่ของผม ดังนั้นสิ่งใดที่ไม่เกินกว่าแรงหรือกำลังที่ผมมี ผมยินดีจะช่วยคุณเสมอนะครับ” ชายหนุ่มเห็นท่าทีของหญิงสาวคล้ายกับมีปัญหายิ่งใหญ่ จึงได้พูดเสนอความช่วยเหลือออกมา

“จริงเหรอคะ คุณจะช่วยจริง ๆ เหรอ” เธอหันมาถามพร้อมรอยยิ้มสดใสอย่างลืมตัว

“จริงครับ” ชายหนุ่มหันมาตอบ แล้วหันมองไปข้างหน้าเพื่อขับรถต่อ

“แล้วจะผมช่วยเรื่องอะไรครับ” เขาถามขึ้นอีกครั้งโดยที่สายตายังมองไปข้างหน้า

“เรื่องของสหายฉันค่ะ ฉันอาจจะต้องจ่ายเงินให้กับย่าของเธอ แต่ไม่รู้ว่าจำนวนเท่าไร” หลินเม่ยเม่ยพูดออกมาเล็กน้อย เธอไม่อยากพูดอะไรมาก เพราะเธอรู้เรื่องจากระบบไม่ได้รู้จากปากสหาย กลัวว่าหากมีใครถาม เธอจะตอบไม่ได้

“ครับ” ชายหนุ่มตอบเพียงสั้น ๆ

หลินเม่ยเม่ยแทบจะหยุมหัวตัวเองกับการตอบของเขา แต่ในใจก็คิดว่าเขาคงช่วยอย่างที่พูดนั่นแหละ

ไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงหมู่บ้าน แต่ทางไปบ้านซูรถเข้าไม่ถึง จึงต้องจอดไว้แล้วเดินเข้าไป

ตอนนี้บริเวณหน้าบ้านซูยังคงคุกรุ่นด้วยความไม่พอใจ เนื่องจากต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน หญิงชราอย่างย่าซูยังคงหน้าเลือดและต้องการเงิน นางยื่นข้อเสนอว่าหากลูกชายต้องการแยกบ้านก็ต้องจ่ายเงินมา ซึ่งจำนวนที่เรียกคือห้าร้อยหยวน