LOGINShare
นางร้ายผู้หวนคืน ( Part 2 )
publish date:
2026-05-19 12:29:25“คุณหนู ท่านฟังข้าอยู่หรือเปล่า?”
เสียงคุ้นเคยที่ดังขึ้นอยู่ข้างหู ทำให้ซูจินหลิงเริ่มได้สติ และเมื่อปรือตาขึ้นมองก็พบว่าสาวใช้คนสนิทกำลังจ้องมองนางด้วยสีหน้างุนงง “มี่เอ๋อร์ ข้ายังไม่ตายหรือ” “ใครตายกันเจ้าคะคุณหนู เหตุใดถึงได้พูดจาเป็นอัปมงคลเช่นนี้” “ก็เมื่อครู่...” “ช่างเถิดเจ้าค่ะ ตอนนี้คุณชายกงจวินเดินมาทางนี้แล้ว คุณหนูรีบทำตามแผนการเถิดเจ้าค่ะ” “แผนการ? แผนการอะไร” “เอ้า! คุณหนูลืมไปแล้วหรือเจ้าคะ ท่านเป็นคนบอกข้าเองว่าวันนี้จะทำให้คุณชายกงจวินกลายเป็นคู่หมั้นของท่านให้ได้ อีกทั้งยังวางแผนการเอาไว้ว่าท่านจะแกล้งตกน้ำแล้วให้ข้าไปเรียกคุณชายกงจวินมาช่วย เพียงเท่านี้ท่านกับเขาก็จะได้หมั้นหมายกันแล้ว” “มี่เอ๋อร์ เจ้ากำลังพูดเรื่องอันใด ข้างงไปหมดแล้ว?” ถ้าจำไม่ผิด นางกระอักเลือดจนหมดสติไปเพราะจับได้ว่ากงจวินกับน้องสาวต่างมารดาของนางพลอดรักกันอยู่กลางตลาดมิใช่หรือ แล้วเหตุใดตอนนี้มี่เอ๋อร์ถึงได้เอ่ยเรื่องแผนการอะไรนั่นขึ้นมา “คุณหนูจะงงอันใดเจ้าคะ แผนการนี้ท่านวางไว้มาครึ่งปี ย่อมรู้ดีที่สุด” “วางไว้ครึ่งปี?” ซูจินหลิงรู้สึกว่าเหตุการณ์ในตอนนี้ไม่ปกติ เพราะหลังจากที่นางได้ปะติดปะต่อคำพูดของมี่เอ๋อร์ นางก็คลับคล้ายคลับคลาว่าเหตุการณ์ในตอนนี้เหมือนจะเคยเกิดขึ้นมาก่อน มิใช่ว่า...นางย้อนเวลากลับมาหรอกนะ!!! ทว่ายังไม่ทันที่ซูจินหลิงจะได้ไขข้อข้องใจว่านางได้ย้อนเวลากลับมาจริงหรือไม่ ร่างของนางก็ถูกมี่เอ๋อร์ผลัก ไม่สิ! ถีบตกน้ำไปเสียแล้ว ตู้มมม!!! “ว๊าย! คุณหนูจินหลิงตกน้ำ ใครก็ได้ช่วยนางที” แม้ปากจะร้องตะโกนเช่นนั้น แต่มี่เอ๋อร์กลับวิ่งไปทางคุณชายกงจวิน เพราะหมายจะให้อีกฝ่ายกระโดดลงไปช่วยคุณหนูของนาง “คุณชาย คุณหนูของข้าว่ายน้ำไม่เป็น ท่านช่วย...” ตู้มมม!!! ยังไม่ทันที่มี่เอ๋อร์จะเอ่ยจบ ร่างของบุรุษผู้หนึ่งก็กระโดดแหวกว่ายลงไปในสระน้ำก่อนกงจวิน ซูจินหลิงที่โดนความเย็นของน้ำในสระตีแสกหน้าก็เหมือนจะจับต้นชนปลายได้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร นางได้ย้อนเวลากลับมาจริงๆ เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้เหมือนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อหนึ่งปีก่อนไม่มีผิดเพี้ยน สวรรค์ให้โอกาสนางแล้ว... ว่าแต่เสียง ‘ตู้ม’ เมื่อครู่คงไม่ใช่กงจวินที่กระโดดลงมาช่วยนางหรอกนะ หากเป็นเช่นนั้น หลังจากที่เขาช่วยนางแล้ว พวกผู้ใหญ่ก็จะจับนางทั้งสองหมั้นหมายกันตามแผนการที่นางวางไว้ในชีวิตก่อน ไม่ได้! นางจะให้อดีตซ้ำรอยเดิมไม่ได้เด็ดขาด!!! หลังจากที่คิดเช่นนั้น ซูจินหลิงจึงรีบตีแขนตีขาเพื่อแหวกว่ายขึ้นฝั่งก่อนที่กงจวินจะมาถึงตัวของนาง แต่ไม่ว่านางจะพยายามอย่างไร ร่างของนางก็เหมือนจะจมหายไปใต้น้ำเสียให้ได้ จริงสิ! นางว่ายน้ำไม่เป็น!!! “ชะ...ช่วยด้วย!” ซูจินหลิงพยายามตะเกียกตะกายเอาชีวิตรอด แม้สายตาจะเหลือบมองเห็นว่ามีร่างของบุรุษผู้หนึ่งกำลังแหวกว่ายมาทางนาง ทว่านางก็ไม่สนใจแล้วว่าเขาจะเป็นกงจวินหรือไม่ ยามนี้นางต้องหาทางเอาชีวิตรอดไว้ก่อน ส่วนเรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที “ฮึก หะ…หายใจไม่ออก แค่กๆๆ” ซูจินหลิงเริ่มสำลักน้ำ ร่างกายของนางค่อยๆ ดำดิ่งลงไปในสระน้ำอันมืดมิด และก่อนที่นางจะได้สิ้นใจตายเป็นครั้งที่สอง ร่างของนางก็ถูกระชากขึ้นมาเหนือผิวน้ำอีกครั้ง “เฮือก!!!” นางพยายามสูดหายใจเอาอากาศเข้าปอด แต่เป็นเพราะสำลักน้ำเยอะจนเกินไป สติของนางจึงค่อยๆ พร่าเลือน กระทั่งมองไม่เห็นว่าผู้ใดที่เป็นคนกระโดดลงมาช่วยชีวิตของนางเอาไว้ แต่ในเมื่อเหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นมาก่อนแล้ว ต่อให้นางมองไม่เห็นใบหน้าของเขา นางก็คาดเดาได้ไม่ยากว่าบุรุษผู้นั้นต้องเป็นกงจวินอย่างแน่นอน
Latest chapter
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ ตอนพิเศษ 2 เพราะอยากแก้ไขอดีต
ราวกับว่าคำขอนั้นของเซียวเหวินอวี่จะได้รับความยินยอมจากสวรรค์ เพราะหลังจากที่เขาสิ้นใจตายกลางสนามรบ เขาก็ย้อนเวลากลับมาก่อนซูจินหลิงหนึ่งเดือน“ท่านแม่ทัพ เป็นอย่างไรบ้างขอรับ” เมื่อได้ยินเสียงของท่านหมอเว่ยดังขึ้นด้านข้าง เซียวเหวินอวี่จึงค่อยๆ ลืมตาตื่น ก่อนจะมองสำรวจรอบๆ ว่าเขาไม่ได้ตาฝาดไป มิใช่ว่าเขาสิ้นใจตายเพราะพลาดท่าให้พวกชนเผ่าหูแล้วหรอกหรือ เหตุใดเขาถึงยังตื่นขึ้นมาในค่ายทหารแห่งนี้ได้?“เกิดอะไรขึ้นกับข้าอย่างนั้นหรือท่านหมอเว่ย?”“ท่านแม่ทัพหมดสติไปเพราะไข้ป่าขอรับ”เซียวเหวินอวี่ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกมึนงงยิ่งนัก เขาจะเป็นไข้ป่าไปได้อย่างไร ในเมื่อความทรงจำสุดท้ายของเขาคือกำลังยกทัพไปต่อสู้กับพวกชนเผ่าหูแล้วพลาดท่าถูกพวกนั้นทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บปางตาย“เหตุใดท่านหมอเว่ยถึงบอกว่าข้าเป็นไข้ป่า มิใช่ว่าข้าได้รับบาดเจ็บเพราะกำลังทำศึกสงครามกับพวกเผ่าหูอยู่หรอกหรือ”“สงครามอันใดกันท่านแม่ทัพ” คราวนี้เป็นโจวหมิงหยางที่เอ่ยขึ้น หลังจากได้รับแจ้งว่าท่านแม่ทัพเซียวฟื้นจากพิษไข้แล้ว เขาจึงตรงมาดูอาการของอีกฝ่ายทันที“ตอนนี้พวกเรากำลังทำสงครามกับพวกชนเผ่าหูอยู่ ข้าจำได้ว่
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ ตอนพิเศษ 1 ความเข้าใจผิดในชาติก่อน
ในชีวิตก่อน ย้อนกลับไปตอนที่ซูจินหลิงยังไม่เคยได้พบกับกงจวิน วันนั้นนางจดจำได้ว่านางกำลังเดินทางไปเยี่ยมท่านยายที่ต่างเมือง เพราะท่านยายบ่นว่าคิดถึงนาง ท่านแม่จึงให้นางนำของฝากไปเยี่ยมท่านยาย เพื่อให้ท่านยายได้คลายความคิดถึงลงบ้างแม้จะไม่เต็มใจไปสักเท่าใด เพราะนางขี้เกียจเดินทาง อีกทั้งบ้านของท่านยายยังอยู่นอกเมืองหลวง ไม่ค่อยมีความเจริญรุ่งเรืองให้ได้เห็นเท่าใดนัก ทว่าซูจินหลิงก็ไม่กล้าหักหาญน้ำใจของท่านแม่ นางจึงได้เดินทางไปหาท่านยายตามคำสั่งของท่านแม่ด้วยความไม่เต็มใจยังไม่ทันจะได้เดินทางไปถึงจุดหมาย รถม้าของนางก็เกิดอาการแปลกๆ คนขับรถม้าไม่สามารถบังคับทิศทางรถม้าให้วิ่งไปตามเส้นทางปกติได้ สร้างความตื่นตระหนกให้แก่ซูจินหลิงที่นั่งอยู่ภายในรถม้าเป็นอย่างยิ่ง“มี่เอ๋อร์ เกิดอะไรขึ้นกับรถม้าของพวกเรา!” ซูจินหลิงหันไปถามสาวใช้ข้างกายด้วยความตื่นตระหนก ภายในใจคิดว่านางจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ไม่ได้เด็ดขาดมี่เอ๋อร์ชะโงกหน้าออกไปถามคนขับรถม้า ก่อนจะได้ความมาบอกคุณหนูของตน“คุณหนู คนขับรถม้าบอกว่า จู่ๆ ม้าก็เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เขากำลังพยายามบังคับม้าอยู่เจ้าค่
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ บทส่งท้าย ค่ำคืนวสันต์ของนางร้าย (NC18+)
เซียวเหวินอวี่โน้มตัวลงไปประกบริมฝีปากแดงระเรื่อของซูจินหลิงอีกครั้ง ความหอมหวานภายในโพลงปากของนางทำให้เขาต้องสอดปลายลิ้นร้อนเข้าไปกวาดชิมด้วยความหื่นกระหายจนนางหอบหายใจแทบไม่ทัน“พะ…พอก่อนเจ้าค่ะ ข้าหายใจไม่ออก” ซูจินหลิงใช้มือยั้งอกแกร่งของสามีเอาไว้ ก่อนที่นางจะสิ้นใจตายเพราะจุมพิตที่เขามอบให้ช่างเร่าร้อนและหนักหน่วงเสียเหลือเกินเซียวเหวินอวี่ที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับรสจูบของซูจินหลิงจำต้องผละริมฝีปากออกมาตามคำร้องขอของนางอย่างอ้อยอิ่ง แต่กระนั้นก็ยังโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปซุกไซ้ต้นคอขาวเนียนของภรรยา ยิ่งเขาได้สัมผัสเรือนร่างของนางมากเท่าใด อารมณ์กำหนัดก็ยิ่งหนักหน่วงมากขึ้นเท่านั้น หากจะให้เขาหยุดตอนนี้เกรงว่าจะไม่ทันเสียแล้ว“จินหลิง อะ…อื้ม”ไม่เพียงซุกไซ้แค่ลำคอขาวเนียนเท่านั้น ทว่ายามนี้เขากลับไล่เลียปลายลิ้นต่ำลงมาเรื่อยๆ กระทั่งมาหยุดอยู่ที่ปลายยอดประทุมถันที่กำลังตั้งชูชันด้วยความเสียวซ่านของภรรยา และอดไม่ได้ที่จะใช้ริมฝีปากขบเม้มเม็ดบัวสีชมพูที่กำลังล่อตาล่อใจ จนนางเผลอร้องครางออกมาด้วยความเสียวกระสัน“อ๊ะ…ท่านพี่เซียว”ซูจินหลิงแอ่นหน้าอกขึ้นเพราะรู้สึกเสียวซ่านเหลือเก
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ นางร้ายได้ลงเอย ( Part 2 )
ในที่สุดวันแต่งงานของซูจินหลิงกับเซียวเหวินอวี่ก็มาถึง หน้าจวนสกุลซูถูกประดับประดาไปด้วยผ้าแดงมงคล เจ้ากรมซู ซูฮูหยินและฮูหยินผู้เฒ่าซูต่างมีสีหน้าชื่นบานเพราะวันนี้บุตรสาวและหลานสาวคนโตของพวกเขาจะออกเรือนแล้วซูจินหลิงสวมใส่ชุดเจ้าสาวสีแดงสด ด้านข้างยังมีซูจินเหยากับมี่เอ๋อร์คอยประคองอยู่ไม่ห่าง หลังจากที่เหตุการณ์ในวันงานเลี้ยงฉลองชัยชนะได้ผ่านพ้นไป กงจวินได้ขอร้องบิดาของเขามาหมั้นหมายซูจินเหยาให้กับตน ตอนนี้พวกเขาทั้งสองจึงไม่ต้องหลบซ่อนเพื่อไปพบกันอีกแล้ว อีกทั้งซูจินหลิงยังยินดีกับน้องสาวที่อีกไม่นานจะได้แต่งงานกับกงจวิน ความเกลียดชังในชาติก่อนที่ซูจินหลิงเคยมีต่อซูจินเหยา และความรักที่เคยมีให้กับกงจวิน บัดเดี๋ยวนี้นางไม่มีความรู้สึกเหล่านั้นหลงเหลืออีกแล้ว นอกจากความห่วงใยที่นางมีให้กับพวกเขาทั้งสองคนยามนี้เซียวเหวินอวี่ขี่ม้ามารอรับซูจินหลิงที่หน้าประตูจวนแล้ว ข้างกายของเขายังมีรองแม่ทัพโจวกับท่านหมอเว่ยที่ติดตามมารอรับเจ้าสาวด้วยเจ้ากรมซูตื้นตันใจจนน้ำตาแทบไหลริน จากนั้นจึงหันไปฝากฝังเซียวเหวินอวี่ให้ดูแลบุตรสาวของตน“เหวินอวี่ จากนี้ไปลุงฝากหลิงเอ๋อร์กับเจ้าด้วยนะ”“
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ นางร้ายได้ลงเอย ( Part 1 )
ซูจินหลิงนั่งอยู่ในศาลากลางสระบัวของจวนสกุลซู หลังจากที่รู้ข่าวการตายของเซวียเยว่อิง นางก็อดรู้สึกเวทนาอีกฝ่ายมิได้ เพราะจุดจบของเซวียเยว่อิงคือตายเพราะความรักเหมือนกับนางในชาติที่แล้วหากไม่ได้ย้อนอดีตกลับมา นางเองก็คงจะหลงมัวเมากับบุรุุษที่ไม่เคยรักนาง และคงจะเจ็บปวดจากความรักไม่มีสิ้นสุด แต่ในเมื่อสวรรค์เมตตา นางจะรักษาความรักที่เซียวเหวินอวี่มอบให้เป็นอย่างดี ตลอดชีวิตนี้จะไม่ทำให้เขาต้องเสียใจเพราะนางเด็ดขาด“คิดอะไรอยู่หรือ” เซียวเหวินอวี่โอบกอดร่างของซูจินหลิงจากทางด้านหลัง อีกไม่กี่วัน งานแต่งงานของพวกเขาก็จะถูกจัดขึ้นแล้ว ดังนั้นเซียวเหวินอวี่จึงมาที่จวนสกุลซูเพื่อปรึกษาเรื่องการแต่งงานเกือบทุกวันทว่าความเป็นจริง เขาคิดถึงซูจินหลิงจนทนไม่ไหวจึงได้หาข้ออ้างมาพบนางต่างหากซูจินหลิงหันกลับไปมองเซียวเหวินอวี่ ก่อนจะส่งรอยยิ้มหวานให้เขาแล้วเอ่ยว่า “ข้ากำลังคิดว่าวันนี้จะทำอะไรให้ท่านพี่เซียวทานดี มาหาข้าแต่เช้าตรู่ขนาดนี้คงจะยังไม่ได้ทานอะไรมาแน่ๆ” “เอ่อ…ข้าทานอาหารมาจากจวนแล้ว เจ้าคิดเรื่องอื่นดีกว่า อย่างเช่นวันแต่งงานของพวกเรา เจ้าอยากให้ข้าทำอะไรให้เป็นพิเศษหรือไม่”ซู
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ ชัยชนะของนางร้าย ( Part 2 )
เพียงชั่วข้ามคืน ข่าวอื้อฉาวของเซวียเยว่อิงกับองค์ชายรองก็โด่งดังไปทั่วทั้งเมืองหลวง ไม่เพียงเซวียเยว่อิงที่เสียใจจนแทบคลั่ง ทว่าหนานจื่อซวินเองก็มีอาการไม่ต่างกัน เหตุใดสตรีที่เขาสุขสมด้วยทั้งคืนและคิดว่าเป็นซูจินหลิงถึงกลับกลายเป็นญาติผู้น้องของเขาไปได้มีอะไรผิดพลาดอย่างนั้นหรือ?“งามหน้า งามหน้านัก!” เซวียกุ้ยเฟยที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาจากอาการสลบเริ่มขว้างปาข้าวของในตำหนักใส่บุตรชายเพียงคนเดียวด้วยความไม่พอใจ หนานจื่อซวินเห็นมารดาเป็นเช่นนั้นก็ไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา เมื่อคืนเพราะเมามายจนขาดสติ เขาถึงได้สายตาพร่าเลือนมองเห็นเซวียเยว่อิงเป็นซูจินหลิง ยามนี้เขาจึงไม่มีคำพูดใดอธิบายให้มารดาฟัง นอกจากต้องอดทนให้นางระบายโทสะใส่จนกว่าจะพอใจ“เจ้าไม่รู้เลยหรือว่านั่นคือน้องสาวของเจ้า!”หากรู้เขาจะยอมมีอะไรกับนางหรือ…“เงียบทำไม ตอบข้ามา เหตุใดเจ้าถึงไปอยู่ที่นั่นได้”เมื่อเห็นว่าบุตรชายนั่งเงียบไม่ยอมตอบอะไร โทสะของเซวียกุ้ยเฟยก็ยิ่งพุ่งกระฉูด“ก็ข้า…” หนานจื่อซวินไม่กล้าบอกมารดาว่าเขาอยากได้ซูจินหลิงมาเป็นชายา เขาถึงได้ไปที่นั่นและกระทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้ทว่ายังไม่ทันที่เซวียกุ้ยเฟย
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ การตัดสินใจของนางร้าย ( Part 2 )
หลังจากที่ขอร้องบิดามารดาได้สำเร็จ ซูจินหลิงจึงตรงไปหาซูจินเหยาที่เรือนนอนของอีกฝ่ายทันที เพราะนางต้องการเจรจาบางอย่าง หรือจะพูดให้ถูกก็คือ นางต้องการติดสินบนซูจินเหยา“พะ…พี่ใหญ่ ท่านมีธุระอะไรกับข้าหรือเจ้าคะ?”ยามที่เห็นว่าพี่สาวมาปรากฏตัวที่เรือนของตนเอง ซูจินเหยาก็รู้สึกแปลกใจยิ่งนัก เพราะนา
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ การตัดสินใจของนางร้าย ( Part 1 )
จวนสกุลซูหลังจากที่ซูจินหลิงจดจำช่วงเวลาที่นางเพิ่งย้อนเวลากลับมาได้ นางก็ยิ่งมั่นใจว่าเซียวเหวินอวี่ยังคงมีใจให้นางเหมือนในชาติก่อนไม่ผิดแน่ บางทีที่เขาแสดงท่าทางเย็นชาและพูดจาไม่ดีใส่นาง อาจเป็นเพราะนิสัยของเขาเป็นเช่นนั้นก็ได้และเพื่อต้องการถามความจริงจากปากของเขา ว่าเขายังรักนางอยู่หรือไม่
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ ความทรงจําของนางร้าย ( Part 2 )
อีกด้านหนึ่ง เซียวเหวินอวี่กำลังเดินทางกลับชายแดน ขณะกำลังควบขี่อาชาไปตามเส้นทางอันคุ้นเคย รองแม่ทัพโจวก็เข้ามาพูดคุยบางอย่างกับเขา “ท่านแม่ทัพ ท่านเสียสติไปแล้วหรืออย่างไร เหตุใดถึงได้ปฏิเสธการแต่งงานกับคุณหนูใหญ่ซู”รองแม่ทัพโจวหรือ โจวหมิงหยาง รู้สึกขัดใจยิ่งนักที่ท่านแม่ทัพเซียวปฏิเสธการแต่งงา
นางร้ายอย่างข้าขอเป็นภรรยาท่านแม่ทัพ ความทรงจําของนางร้าย ( Part 1 )
หลังจากกลับมาถึงเรือนนอน ซูจินหลิงจึงนึกถึงชีวิตในชาติก่อนของตนเอง ในยามนั้นทำไมกงจวินถึงได้ยอมกระโดดน้ำลงไปช่วยนาง แล้วทำไมยามนี้ทุกอย่างถึงได้เปลี่ยนแปลงไปเสียหมดพอนึกไปนึกมา ซูจินหลิงก็เหมือนจะจดจำอะไรบางอย่างได้เลือนราง หลังจากที่กงจวินช่วยนางขึ้นมาจากน้ำ ข้างกายของเขายังมีน้องสาวต่างมารดาของ
You May Also Like
คุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko25.3K viewsข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.5K viewsปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.5K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.2K viewsสตรีที่ท่านรักเชิญรับจวนไป: ข้าจะอุ้มท้องหนีให้ไกลสุดหล้า!!
มาตารดา179 viewsบุปผาซ่อนเงาใจสู่บัลลังก์หงส์
จิรัฐติกาล142 viewsนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี2.9K views1989 ย้อนเวลากลับมาเป็นนิติเวชสาวหัวใจแกร่ง
หวงตี้ny60 views
