Share

การกลับมาของตัวป่วน

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-31 21:11:53

หลังจากที่มีนาอยู่โรงพยาบาลหลายวัน วันนี้เป็นวันที่เธอได้ออกจากโรงพยาบาลพายุกับวินนี่มารับเธอกลับบ้านแทนแม่กับพ่อของเธอที่ติดธุระอยู่ต่างประเทศ

" นี่ยัยมีนา แกอยากกินอะไรไหม??กินข้าวโรงบาลมาหลายวันคงอยากกินอะไรที่มันแซ่บๆใช่ป่ะ??"

" แกนี่..รู้ใจฉันที่สุดเลย"

" งั้นพวกเราไปหาอะไรแซ่บๆกินกัน"

" พวกแก...อย่าลืมนะหมอสั่งให้ฉันกินอาหารอ่อนก่อนอ่ะ"

" เออ ใช่!ฉันลืมไปเลยอ่่ะแก..."

" งั้นก็สั่งที่ไอ้มีนามันกินได้สิตุ๊ด"

" ตบปากเท่าอายุเลยนะ ไอ้..คุณ..พายุ!!"

" โอ๊ะ!!!โทษที เรียกผิด ฮ่า ฮ่า ฮ่า.."

" พายุแกก็ไปแกล้งมัน สาวน้อยผู้น่ารักของเราเลยนะมึงงงงง"

" ใช่..ฉันเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆนะ แกอย่ามาพูดแบบบนี้กับฉันนะ"

" จ๊ะ ตุ๊ด!อุ๊ย!!วินนี่สุดสวยของพี่"

" ไอ้พายุแกอยากโดนมากใช่ไหม???"

วินนี่ชี้หน้าคาดโทษพายุก่อนจะเดินพามีนาเข้าร้านอาหารไป

ทั้ง3คนสั่งอาหารมากนกันเสร็จก็เตรียมกลับบ้าน แต่สายก็ดันมองไปเห็นลิลลี่กำลังเดินอยู่กับเพื่อนของนางอยู่มีนาพอเห็นลิลลี่ก็คิดไปถึงภาพวันนั้นที่ทำให้เธอเกือบตุย(เพราะเธอลิลลี่เธอทำให้ฉันต้องเจ็บตัว แค้นนี้ต้องชำระ)

--ด้านลิลลี่ เธอหันไปสบตาเข้ากับมีน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   ขอแต่ง(จบ)

    หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหาอะไรกิน เธอเดินออกไปย่านอาหารตอนกลางคืนเธอเดินดูนั้นดูนี่ไปจนได้ของที่เธออยากกินพอซื้อเสร็จเธอก็เอากลับมากินที่โรงแรม 📲📲📲ติ้ง!!ติ้ง!!ติ้ง!! เสียงข้อความดังขึ้นรัวๆมีนาที่กำลังนั่งกินของกินอยู่ก็หันไปมองที่โทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆแล้วหยิบขึ้นมาดูก็เห็นเป็นข้อความที่อากิระส่งเข้ามา เธอเปิดอ่านแล้ววางโทรศัพท์ไว้เฉยๆก่อนที่จะหยิบของกินเข้าปากต่อ ติ้ง!! " อ่านไม่ตอบ??" " สนใจกันหน่อย" " คิดถึง ไม่คิดถึงกันเหรอ??" ( ขอโทษพึ่งว่างตอบ) ( คิดถึง แต่ไม่ค่อยว่างนะสิ นี่ยังทำธุระไม่เสร็จเลย) มีนามองไปที่ข้อความที่อากิระส่งมาก็อดยิ้มไม่ได้กับความทำตัวเหมือนเด็กของเขา พอเธอกินเสร็จก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบเขาโดยที่ไม่ได้บอกว่าเธอบินมาที่ญี่ปุ่นแล้ว ---เช้าต่อมา--- มีนาออกจากโรงแรมเพื่อที่จะไปเซ

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   ย้ายกลับ

    " ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" " แต่ดีนะครับที่พวกผมไปถึงเร็ว ไม่งั้นแย่แน่ๆ" " ใช่ แย่จริงน่ะแหละ" ไม่นานอาจารย์ก็เดินเข้ามาในห้อง ทั้งหมดเลยพากันเรียนจนถึงตอนเย็น ----ที่บ้านอากิระ---- " คุณคะ??คุณจะกลับญี่ปุ่นวันไหนคะ??" " 2-3วันน่ะเดี๋ยวคุยกับลูกก่อน ยังไงก็ต้องให้ลูกย้ายกลับไปที่นู้น" " ให้ลูกเรียนจบก่อนไม่ได้เหรอคะ?" "ก็ต้องคุยกับลูกดูก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที" บรื้นนนน เสียงรถเข้ามาจอดในบ้านมันเป็นรถของอากิระพอจอดรถเสร็อากิระกับมีนาก็เดินเข้ามาในบ้าน พอเขข้ามาก็เจอพ่อกับแม่นั่งคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่น ทั้งคู่เดินเข้าไปหาทั้ง2ท่าน " แม่ครับพ่อครับ นี่...มีนาแฟนผมครับ" " สวัสดีค่ะ" " อ่อ จ๊ะมาๆนั่งๆตรงนี้กันเร็วๆ" "ค่ะ/ครับ" อากิระพามีนาเดินมานั่งที่โซฟาแล้วเรียกแม่บ้านให้เอาของว่างมาให้เขาด้วยแม่บ้านเดินไปในค

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   ทรมาน

    อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่จะเข้ามาใกล้อากิระเลยแม้แต่พ่อของเขาเอง ลูกน้องคนที่เขาสั่งให้ไปเอาของมาก็เดินถือลังเข้ามาแล้วเดินมาทางเขาก่อนที่จะวางลังนั้นข้างๆเขา " พวกมึงเอาไอ้2คนนี้ไปฝั่งให้เรียบร้อย ไม่สิ!!เอามันไปเผาให้สิ้นซากอย่าให้เหลือแล้วพวกมึงก็จัดการให้เรียบร้อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพวกมึงเข้าใจใช่ไหมว่าต้องทำยัง??" " ครับ " " งั้นก็ไปได้ล่ะ เดี๋ยวกูมีโบนัสให้ ไปได้ล่ะ" " ครับ" แล้วลูกน้องก็ลากร่างที่ไร้วิญญานของทั้ง2คนไปจัดการทุกคนแบ่งหน้าที่กันทำจนภายในโกดังเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนมารินะที่นั่งอยู่ด้วยท่าทางที่หมดแรงที่จะดิ้นรนหนีไปไหนเธอมองไปที่อากิระที่ตอนนี้นั่งเปิดลังดูของที่อยู่ภายในลังอันนั้น " แก2คนไปจับเธอให้มานั่งที่เก้าอี้สิ" " ครับ " " กูเปลี่ยนใจล่ะ เอาเธอไปที่ห้องกระจกดีกว่าเก็บเสียง

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   ตัดรากถอนโคน((ตัวบงการ))

    ระหว่างที่ยามาโตะกำลังคุยกับนายของมัน พ่อขของอากิระก็เดินไปที่มารินะเขาสั่งให้ลูกน้องพามารินะกับยามาโตะไปที่โกดังหลังบ้าน " ปล่อยฉันนะ!!พวกแกจะพาฉันไปไหน???" " ใช่!!พวกแกจะพาเรา2คนไปไหน???" " ไม่ตต้องถามมากถึงเดี๋ยวก็รู้เอง" ลูกน้องพา2พ่อลูกไปที่โกดังหลังบ้านเสร็จก็ยืนคุมรอนายมาจัดการ ด้านมาโคโตะที่สั่งให้ลูกน้องดักสัญญานโทรศัพท์ไว้ตั้งแต่แรกก็รู้ที่อยู่ของปลายสายที่เป็นตัวบงการใหญ่ของเรื่องทั้งหมดที่เกิดกับลูกของตัวเองเขาสืบตั้งแต่อยู่ที่ญี่ปุ่นจนมาอยูเมืองไทยมันก๋ไม่ยอมที่จะปล่อยอากิระ รอบนี้เขาจะตัดรากถอนโคนออกไปให้หมอเพื่อปูทางไปปให้ลูกชายของตัวเอง พอสั่งให้คนไปจับไอ้ตัวบงการเสร็จเขาก็เดินมาที่ดกดังทันที รระหว่างที่มาโคโตะกำลังเดินไปที่โกดังก็มีรถวิ่งเขามาในบ้าน เขาหันไปมองก็เห็นว่าเป็นรถของอากิระที่เข้ามา เขาจึงเดินไปหาลูกชายก่อน " เป็นยังไงบ้าง เด็กคนนั้นฟื้นหรือยัง???" " ยังครับ...." " แล้วแกทำไมไม่ไปเฝ้า??" " ผมรู้มาว่าพ่อจับคนที่สั่งทำร้ายผมกับมีนาได้ผมก็เลยกลับมา" " ใช่!แกจะไปดูด้วยไหมฉันให้คนพาตัวไปไว้ที่โกดังหลังบ้านแล้ว.." " ครับ " พ่อลูกเดินไปที่โกดังหลังบ้าน

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   รู้ตัวจนได้

    ดิวรีบเข้าไปดึงปรระตูรถออกแล้วพาอากิระออกมาจากตัวรถ ส่วนฟิวรีบเข้าไปช่วยมีนาท่หมดสติจากการโดนยิงเข้าที่ด้านหลังเลือดเต็มตัวของทั้งคู่ หลังจากที่ดิวกับฟิวช่วยกันพาคนเจ็บออกมาได้ไม่นาน ตู้มมม!!!!เสียงระเบิดจาการที่รถไถลกับถนนทำให้เกิดประกายไฟบวกกับน้ำมันที่ไหลออกมา ดิวกับฟิวรีบเอาตัวบังให้คนเจ็บ เอสก็มาถึงจังหวะที่รถระเบิดพอดีก็รีบหาที่หลบ พอสงบแล้วเขาก็รีบวิ่งมาดูว่าเป็นยังไงบ้าง " อากิระ!! อากิระ!ตื่นสิว่ะ เรียกรถพยาบาลยัง" " เรียกแล้ว กำลังมาแต่มีนาโดนยิงเข้าที่หลังไม่รู้จะไหวหรือป่าว??" " แล้วอากิระเจ็บตรงไหนอีกหรือป่าว??" " ไม่มี.." ไม่นานรถพยาบาลก็มาถึงที่เกิดเหตุ พยาบาลรีบเข้ามาช่วยมีนาที่ตอนนี้เสียเลือดไปมากไม่ได้สติพอช่วยให้เธอกลับมามีชีพจรแล้วทุกคนก็รีบพาทั้งคู่ไปส่งโรงพยาบาลทันที พอมาถึงมีนาก็ถูกส่งเข้าห้องผ่าตัดเอากระสุนที่กลางหลังออกทันทีด้วยที่เสียเลือดไปมากทำให้เธอต้องการเลือดกรุ๊ปเดียวกัน พยาบาลเดินอออกมาถามหาญาติแต่ก็ไม่มีเพราะตอนนี้กำลังมา เธอต้องใช้เลือดด่วน เป็นจังหวะที่อากิระฟื้นแล้วเดินมาดูมีนาพอดีเขาเลยอาสาให้เลือดกับเธอเอง ดิวที่เลือดกรุ๊ปเดียวกับมีนาก็อาส

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   อย่าคิดจะแย่ง

    หลายวันต่อมา " พวกแก!ไปตามสืบผู้หญิงคนนี้มาทีสิว่าเธอเป็นใครมาจากไหนแล้วเกี่ยวอะไรกับอากิระ" " ครับ" เสียงหญิงสาวออกคำสั่งให้ลูกน้องไปตามสืบเรื่องของคนในรูป มันเป็นรูปของหญิงสาวในชุดนักศึกษาเจ้าของเสียงนั่งที่โซฟาด้วยท่าทางที่หยิ่งผยองเธอเป็นลูกสาวของยามาโตะหัวหน้าแก็งค์คู่อริกับแก็งค์ของพ่ออากิระ " ฉันต้องการคำตอบเร็วที่สุด" " ครับ" หลังจากที่รับคำสั่งจากเธอลูน้องก็เดินออกจากห้องไปเธอยังคงนั่งเล่นอยู่ในห้องก่อนที่จะมีคนเดินเข้ามาภายในห้อง " ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ??" " ก็มันน่าหงุดหงิดนี่คะอุตสาย้ายมาเรียนที่นี่ทั้งที แต่อากิคุงก็ไม่สนใจเลย" " ทำไมล่ะ? ลูกสาวพ่อออกจะน่ารักขนาดนี้" " ก็เขาดันมีใครก็ไม่รู้มาเกาะติดน่ะสิค่ะ คุณพ่อช่วยมารินะหน่อยนะทำยังไงก็ได้ให้มันหายไปเลยจะได้ไม่ต้องมาแย่งอากิคุงของหนู" " จะเอาแบบนั้นเลยเหรอ??" " ค่ะ ถ้ามันยังอยู่อากิคุงก็ไม่สนใจหนูสิคะ??" " ได้สิ พ่อตามใจลูกสาวคนนี้ทุกอย่างอยู่แล้ว" " คุณพ่อน่ารักที่สุดเลย" มารินะเข้าไปกอดยามาโตะด้วยความดีใจ เธอหอมแก้มเขาก่อนที่เธอจะเดินกับไปนั่งที่ของตัวเอง แต่เธอไม่รู้เรื่องที่พ่อของเธอกำลังจะทำเลยน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status