روايات بقلم หมูหวาน

++++น้องดา++++วันแรกที่เจอก็ทะเลาะกับไอ้หน้าตี๋คนนี้เลย ผู้ชายอะไรวะปากหมาจริงๆสงสัยเลี้ยงไว้เยอะแน่ๆแล้วมาเดินเข้าบ้านคนอื่นโดยที่เจ้าของเขาไม่ได้อนุญาตด้วย ไร้มารยาทมากอย่าให้ได้เจอกันอีกเลยไอ้ผู้ชายปากหมาดานั่งบ่นตี๋ที่เจอกันครั้งแรกก็ปากร้ายใส่เธอ บรื้นนเอี๊ยดดด!!! เสียงรถมาจอดหน้าบ้านพร้อมกับคนที่ลงมาจากรถเป็นผู้เป็นลุงที่พึ่งกลับมาจากข้างนอก" คุณลุงขากลับมาแล้วเหรอคะ"" อ่อ มาแล้วมาแล้ว ทำอะไรอยู่ล่ะน้องดาลูก"" กำลังจะขึ้นไปข้างบนค่ะ " " ทำไม??ทำหน้าอย่างนั้นล่ะน้องดา"" ก็วันนี้่มีคนทำให้น้องดาอารมณ์เสีย"คนเป็นลุงกับหันไปทางป้าแม่บ้านที่ยืนอยู่ด้านข้าง " อ๋ออ!!! วันนี้คุณตี๋เอาของมาให้น่ะค่ะ"แม่บ้านชี้ไปที่ของที่ว่างไว้เต็มโซฟา เขาเดินไปดูแล้วหยิบขึ้นมาดู" เอาอะไรมาเยอะเลย เกรงใจจริงเลย แล้วเจ้าตัวล่ะ??"" อยู่ที่ห้องคุณหนูค่ะ"" อืม เดี๋ยวจัดโต๊ะเลยก็ได้นะ"" ได้ค่ะคุณท่าน"พอสั่งงานเสร็จก็เดินไปที่ห้องทำงาน พาเดินขึ้นห้องไปแต่ก่อนที่จะถึงห้องตัวเองก็ดันมาเจอกับตี๋ที่เดินคุยโทรศัพท์ออกมา" คะ พี่กำ

6เดือนต่อมาหลังจากวันที่ขอแต่งทันตะก็ให้พ่อเตรียมจัดการเรื่องแต่งของทั้งคู่ งานจัดได้ใหญ่โตสมฐานะของลูกเจ้าโรงพยาบาลชั้นนำทั้งในและนอกประเทศ และงานนี้ไม่ได้แต่งแค่คู่ของทันตะกับมิ้นท์ แต่ที่เพิ่มมานั้นเป็นคู่ของตี๋กับดาที่ตอนนี้นำหน้าทันตะกับมิ้นท์ไปแล้ว ดากำลังท้องได้3เดือนแล้ว" ไอ้ตี๋มึงจะนำกูเรื่องไหนก็แต่ไม่ใช่นี้ซิวะ ดูสิน้องดาแพ้ท้องขนาดนี้แทนที่จะคลอดก่อนแล้วค่อยแต่งก็ได้"" ไม่ได้ซิ!!พี่ผมอยากแต่งตอนนี้น้องดาท้องแบบนี้แหละเดี๋ยวพอลูกโตจะได้บอกลูกว่าหนูอยู่ท้องแม่ตอนแม่แต่งตัวสวยที่สุด"" ความคิดมึงนี่เนอะ! กูว่าตอนนี้มึงพาเมียมึงนั่งพักก่อนมั้ยดูสิน่ะหน้าซีดหมดแล้ว"มิ้นท์ไล่ให้ตี๋พาดาไปพักส่วนตัวเธอกับทันตะก็ออกไปรับแขกที่กำลังเข้ามาในงานแทนทั้งคู่ยืนรอรับแขกจนได้เวลาทำพิธีตอนเช้า พ่อนิมนต์พระเพื่อมาสวดทำพิธีในตอนเช้า พอเสร็จพระสวดพิธีรดน้ำสังข์ก็เริ่มขึ้นแขกผู้ใหญ่พากันมารดน้ำกันจนครบ พ่อของทันตะก็ถึงงานเลี้ยงตอนเย็นที่โรงแรม...." หนูเหนื่อยไหม??"" ไม่ค่ะ หนูไหว"" ยังไหวก็ดี!! เห็นแล้วลำคาญลูกตา "แม่ของทันตะพูดออกมาด้วยความไม่พอใจก

" เฮีย คิดอะไรเนี้ย"" ก็หนู อื้มมม ซี๊ดดด เล่นมานั่งแบบนี้"" ยังเช้าอยู่เลย "" ไหนๆหนูก็ไม่ได้ไปทำงานแล้ว........"" จะดีเหรออออคะ??"" ดีสิคะ มาเริ่มกันเลยดีกว่า" " ว้ายย อ๊าส์~~~~"ทันตะจับเอวมิ้นท์กดลงมาที่ตักของที่ตอนนี้เขาได้ปลดปล่อยให้มังกรของเขาออกมาชูคอรอเข้าถ้ำของเธอเป็นที่เรียบร้อย มังกรของเขาพ่นน้ำใส่ถ้ำของมิ้นท์ทันทีที่เข้าไป" อ๊าส์~~~อื้มม~~~อย่าตอดรงแบบนี้สิครับแบบนี้เฮียก็เสร็จก่อนสิ"" ก็เฮียอ่ะ..เล่นอะไรไม่ให้ตั้งตัวเลย อ๊ะ!!อ๊ะ!!อ๊ะ!!เฮียเบาหน่อยหนูเสียว"" ไม่ค่ะเฮียขอลงโทษหนูเรื่องเมื่อคืนก่อน อื้มม ซี๊ดดดด"" อ๊ะ!!อ๊ะ!!อ๊าส์~~~ เฮียขา~~ไม่ไหวแล้ว อ๊ายย~~~"มิ้นท์กระตุกปล่อยน้ำใสๆไหลลงที่หน้าขาของเขาต่อด้วยการส่ายเอวร่อนใส่มังกรของทันตะด้วยความเสียว" ร่อนเก่งแบบนี้ต้องโดน"" อ๊ะ!!เฮียขา~~~จะทำโทษหนูยังไง หนูยอมหมดเลยจัดมเลยค่ะเฮียขา อ๋าา~~~~"" ได้สิคะเดี๋ยวจะจัดให้หายดื้อเลย"ทันตะจับเอวมิ้นท์ยกขึ้นแล้วเด้งเอวสวบใส่ถี่ๆรัวๆจนมิ้นท์แหงนหน้าขึ้นครางออกมาด้วยความเสียว" อ๊าส์~~~~"" อื้มม

ตี๋นั่งฟังเรื่องที่แจ็คกับนิวเล่าให้ฟังก็ถึงกับกุมขมับเลย แล้วเจ้าตัวตอนนี้ก็เอาแต่ดื่มไม่พูดอะไรเลย" เมื่อกี้ ผมเข้ามาก็ได้ยินไอ้มิ้นท์มันแหกปากว่าจะไม่หมั้นแล้ว"" มึงว่าอะไรนะ!!"" ไอ้มิ้นท์มันมากินเหล้ากับเพื่อนที่ตรงนู้นอ่ะ"ตี๋ชี้ไปที่โต๊ะก็เห็นมิ้นท์นั่งหลับไปกับโต๊ะอยู่ ทันตะหันไปเห็นก็รีบลุกเดินไปที่โต๊ะของมิ้นท์ เขาเดินเซไปหามิ้นท์ตี๋ที่เห็นพี่เดินไปแบบนั้นก็ลุกเดินตามไปพร้อมกัน" หนู...." " อื้มม~~อย่ากวน"" หนู กลับบ้านกัน"ทันตะพยายามคุมตัวเองให้ยืนดีๆตี๋ก็คอยประคองอยู่ด้านหลัง" พี่คะ เมามากแล้วกลับบ้านเถอะ"" ใช่พี่ไปกลับ เดี๋ยวผมไปส่ง "" ไอ้ทันตะ มึงพามิ้นท์กลับไปก่อนเดี๋ยวทางนี้กูเคลียร์เอง"" หนู ลุกค่ะกลับบ้านกัน"" ม่ายยย~~~~กลับ ไม่อยากเจอคนใจร้าย"" ใครคะ??คนใจร้ายน่ะ?"" ก็เฮียงายยย~~พวกมึงรู้ม่ายยยว่าเฮียมีคนใหม่ แล้วคนนั้นก็เป็นหัวหน้ากูด้วย พวกมึงคิดดูนะขนาดเจอกูแท้ๆกับไม่ทักกูเลย แล้วมีหน้านั่งบนรถข้างคนขับด้วยนะทั้งที่เห็นกูแทนที่จะทักกูแต่นี่ไม่ทักเลยซักคำ พวกมึงจะให้กูคิดยังงายยย~~เขาคงคิดว่

2ปีต่อมาหลังจากที่ทันตะเรียนจบหมอเขาก็เข้ามาดูแลโรงพยาบาลแทนพ่อได้เต็มตัว ส่วนมิ้นท์ก็เรียนจบมาแล้วก็ไปทำงานเป็นวิศวะกรที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งมิ้นท์กับทันตะต่างคนต่างทำงานทำให้เวลาไม่เคยตรงกันมาวันนี้ทันตะออกจากโรงพยาบาลเร็วกว่าปกติเพื่อไปรับมิ้นท์ที่ทำงาน___ด้านมิ้นท์___ที่บริษัทที่มิ้นท์ทำงานเธอกำลังจะออกไปดูไซร์งานกับรุ่นพี่ที่บริษัททันตะที่ขับรถมาถึงลานจอดรถก็เห็นมิ้นท์กำลังคุยกับผู้ชายอยู่รีบถอยรถเข้าที่จอดแล้วนั่งมองเธออยู่ในรถ ไม่นานทั้งคู่ก็เดินมาขึ้นรถคันที่จอดอยู่ด้านหน้ารถทันตะเชารีบหลบเพื่อไม่ให้เธอเห็น ส่วนมิ้นท์พอขึ้นรถก็มองไปฝั่งตรงข้ามก็แปลกใจกับรถคันข้างหน้า" ทำไมเหมือนรถเฮียเลย??"" อะไรเหรอมิ้นท์?"" อ่ะ! ป่าวค่ะไม่มีอะไร เราไปกันเถอะเดี๋ยวไปถึงหน้างานช้า"📞📞📞📞📞เสียงโทรศัพท์ของมิ้นท์ดังขณะที่รุ่นพี่กำลังขับรถออกจากลานจอด( หนูทำอะไรอยู่คะ?")เสียงของทันตะนิ่งไม่มีวี่แววของแฟนที่ขี้อ้อนเหมือนแต่ก่อน" กำลังจะไปหน้างานค่ะ "( แล้วไปกับใครครับ)" ไปกับรุ่นพี่ที่ทำงานค่ะ ติดรถแกไปลง เฮียเป็นอะไรหรือป่าว?? ทำไมเส

หลังจากกลับมาจากเที่ยวทะเลรอบนั้นดาก็ถึงกำหนดกลับบ้านที่เมืองนอกแล้ว ดาเตรียมกระเป๋าลงมาไว้ด้านล่างก่อนเดินไปนั่งที่โซฟา หลังจากวันนั้นตี๋ก็ไม่มาให้ดาเห็นหน้าเลย" เดี๋ยวให้เจ้าทันตะไปส่งที่สนามบินใช่ไหมลูก?"" ค่ะ..มิ้นท์บอกว่าอยากไปส่งด้วย"" อืม ถ้ามีเวลาก็มาเที่ยวอีกนะ รอบนี้ลุงจะพาไปเที่ยวแถวภาคเหนือบ้าง?"" ได้ค่ะ น้องดาจะหาเวลามาอีกนะคะ"มีเสียงรถเข้ามาจอดในบ้านป้าแม่บ้านเดินไปดูก็เห็นว่าเป็นตี๋ที่ลงมาจากรถแทนที่จะเป็นทันตะ" เอ้า!!คุณตี๋ทำไมมารถคุณหนูล่ะคะ??"" พอดีพี่ติดธุระครับเลยให้ผมมารับดาไปสนามบินก่อนน่ะครับแล้วดาล่ะครับป้า?"" อยู่ด้านในค่ะ เชิญคุณตี๋ไปข้างในก่อนค่ะ"" ครับ"ตี๋เดินเข้าไปในบ้านตามป้าแม่บ้านไปในห้องนั่งเล่นก็เห็นดาที่นั่งรออยู่ก็จะเดินเข้าไปหาแต่ก็หยุด" เอ้า!ตี๋แกมาทำไม?ไม่อยู่ช่วยงานที่บ้านไง?"" ป่าวครับ พอดีพี่เขาให้ผมมารับดาไปสนามบินก่อนน่ะครับ"" อ้าว!!แล้วเจ้าทันตะล่ะ"" เห็นบอกว่ายังติดเวรอยู่ครับ"" อ่อ งั้นไปไปเดี๋ยวน้องดาจะตกเครื่อง"" ครับ ผมขอตัวนะครับคุณลุง"ตี๋เดินไ

" ก็มาแอบดูคนที่มาถึงแล้วไม่ยอมบอกนะสิ" " รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่??ว่ามาถึงแล้ว" " เมื่อวาน.." " รู้ได้ไง??" " ก็เธอลงรูปอะไรล่ะ..." " อ่อ พอดีเมื่อวานไปเจอร้านๆนึงอาหารอร่อยมากเลยนะวันหน้าเราไปกินด้วยกันนะ อื้มม!!แล้วรุ่นพี่รู้ได้ไงว่าร้านนั้นอยู่ที่ไหน???" " ก็ต้องรู้สิก็ร้านนั้นเป็นร้านลั

หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหา

" ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" "

อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่

ระหว่างที่ยามาโตะกำลังคุยกับนายของมัน พ่อขของอากิระก็เดินไปที่มารินะเขาสั่งให้ลูกน้องพามารินะกับยามาโตะไปที่โกดังหลังบ้าน " ปล่อยฉันนะ!!พวกแกจะพาฉันไปไหน???" " ใช่!!พวกแกจะพาเรา2คนไปไหน???" " ไม่ตต้องถามมากถึงเดี๋ยวก็รู้เอง" ลูกน้องพา2พ่อลูกไปที่โกดังหลังบ้านเสร็จก็ยืนคุมรอนายมาจัดการ ด้านมา

ดิวรีบเข้าไปดึงปรระตูรถออกแล้วพาอากิระออกมาจากตัวรถ ส่วนฟิวรีบเข้าไปช่วยมีนาท่หมดสติจากการโดนยิงเข้าที่ด้านหลังเลือดเต็มตัวของทั้งคู่ หลังจากที่ดิวกับฟิวช่วยกันพาคนเจ็บออกมาได้ไม่นาน ตู้มมม!!!!เสียงระเบิดจาการที่รถไถลกับถนนทำให้เกิดประกายไฟบวกกับน้ำมันที่ไหลออกมา ดิวกับฟิวรีบเอาตัวบังให้คนเจ็บ เอส

พอแยกจากบีมนุก็เดินกลับมาที่ห้องของตัวเองเขาไขกุญแจเพื่อที่เข้าห้อง พอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าพรีชหลับอยู่บนเตียง เขาเลือกที่จะเดินเลี่ยงไปที่ห้องน้ำก่อนเขาหายไปพักใหญ่ก่อนที่จะเดินออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูที่พาดที่บ่าท่อนบนที่ยังไม่ได้ใส่เสื้อปกปิดเผยให้เห็นซิกแพคที่เป็นของเขาเขาเดินมาที่เตียงยืนมองคนแก้มยุ้ยที่หลับไม่รู้เรื่องอะไรอยู่บนเตียงอยู่สักพักเขาก็เดินไปใส่ชุดนอนแล้วลงมานอนบนเตียงเากอดเธอจากด้านหลัง พรีชขยับตัวเล็กน้อยก่อนที่จะหันมากอดเขาตอบโดยที่เขาไม่ทันทีจะได้ตั้งตัว นุเขี่ยผมที่ลงมาปิดหน้าของพรีชออกแล้วจุมพิตไปที่หน้าผากของเธอไปทีก่อนที่เขาจะข่มตาให้หลับลงโดยที่มีเด็กน้อยแก้มยุ้ยตัวกลมนอนกอดเขาอยู่ ถ้าเป็นคนอื่นเขาก็คงจัดการไปแล้วคงไม่ปล่อยให้นอนกอดอยู่แบบนี้หรอกคืนนี้คงได้ไปหลายน้ำแล้ว แต่นี้ดันเป็นน้องของพี่รหัสจอมโหดแถมเด็กนี้ก็อ่อนต่อโลกเกินไปนุนอนกอดพรีชเอาไว้( หลับแบบนี้ตื่นมาจะตกใจไหมเนี้ย??)ไม่นานเขาก็หลับตามพรีชไป##เช้าวันต่อมา##นุออกจากห้องตัวเองไปตั้งแต่เช้ามืดเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตุเขาออกไปวิ่งออกกำลังกายเหมือนกับทุกวันพอวิ่งกลับมาถึงก็เห็นพรีชอยู่ในสวน

แพรหยุดมองอยู่พักนึงก่อนที่จะสะกิดแขนให้เดย์ เดย์ที่นั่งมองอยู่ก็หันมามองแพรที่กำลังสะกิดแขนของเขาอยู่แพรใช้สายตามองไปทางพรีชที่มีอาการแปลกๆ " มีอะไร?? "" เธอดูยัยน้องสิ! ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ?"เดย์หันไปมองหน้าพรีชที่ตอนนี้กำลังทำสีหน้าลำบากใจอยู่ ส่วนตัวต้นเรื่องกับนั่งนิ่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เดย์ใช้ขาเตะเข้าไปที่หน้าแข้งของนุเต็มๆทำเอานุต้องทำหน้าเหยเกกันเลย นุมองหน้าเดย์ที่ตอนนี้ทำหน้านิ่งเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนุเลยปล่อยมือจากพรีชปล่อยให้เธอนั่งกินข้าวต่อ พอกินข้าวเสร็จพรีชก็ไปเก็บเสื้อผ้าแล้วลงมาพร้อมกับพ่อที่จะไปกับพวกเธอด้วย " ยัยน้องเดี๋ยวไปกับไอ้ตัวดีนั่นก่อนพาพ่อไปด้วยเดี๋ยวพี่กับเดย์ตามไป"" ห๊าาาา แล้วทำไมต้องไปกับรุ่นพี่ด้วยล่ะคะ??เราไม่ได้ไปเที่ยวกันเองเหรอคะ??"" ใครบอกว่าเราจะไปเที่ยวกันเอง" " ไม่ใช่เหรอคะ??"" ก็ไม่ใช่น่ะซิ เราจะไปเที่ยวบ้านสวนของไอ้ตัวนั้นกันต่างหาก"" อะไรนะ บ้านสวน???"" ใช่จ๊ะ!เราจะไปเที่ยวบ้านสวนกัน ไอ้เจ้านั้นมันอุตส่ามาชวนทั้งที"" ใช่ ปกตินุมันไม่เคยให้ใครไปที่บ้านสวนของมันหรอก""

" เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน นั้นเพื่อนเธอไม่ใช่??"" ค่ะยัยจิน แต่...พรีชไม่คิดว่าทั้ง2คนนั้นจะมาด้วยกันได้เห็นเจอกันทีไรทะเลาะกันทุกที"" อืม ไม่ต้องไปสนใจพวกนั้น เรามากินข้าวแค่เรา2คนนั่นกับข้าวมาแล้วเรามากินกันดีกว่า"พอข้าวมาเสริฟพรีชกับนุก็นั่งกินข้าวกันจนเสร็จก็พากันกับคอนโด ----อาทิตย์ต่อมา----พรีชต้องกลับบ้านตามที่นัดกับแพรเอาไว้ ส่วนนุก็จำต้องกับบ้านที่ต่างจังหวัดเหมือนกันทั้งคู่แยกกันไประหว่างทางก็โทรหากันตลอด พอพรีชมาถึงบ้านก็ต้องวางายจากนุก่อนไม่งั้นคงโดนแพรจับได้ ขณะที่มาถึงบ้านแพรกับพรีชก็ต้องตกใจอีกครั้งที่เห็นแม็กกับแม่นั่งอยู่ภายในบ้าน โดยที่มีพ่อของพวกเธอนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นแพรกับพรีชเดินเข้าไปหาพ่อของเธอ " อุ๊ย!!ดูสิว่าใครมา" เสียงวิดังทักแพรกับพรีชที่กำลังเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นแม็กพอเห็นแพรกับพรีชก็เดินตามทั้ง2คนไปห้องนั่งเล่น " พ่อ!!!ทำไมไอ้!!อี!!2คนนี้ถึงมาอยู่ในบ้านเราอีก??!!"" คุณพ่อคะ มีเรื่องอะไรหรือป่าว??บอกเรา2คนได้นะคะ??"" แพร,พรีช พ่อไม่ได้ให้2คนนั้นเข้ามานะ ทั้งคู่บอกว่าจะมาเก็บของพ่อก็เลยให้เข้าม

หลังจากที่กินอาหารเช้าเสร็จพรีชก็บอกสิ่งที่ชอบกับที่ไม่ชอบให้นุฟังจนบ่าย วันนี้นุมีขึ้นไลฟ์ช่วงบ่ายเขาเลยกลับห้องของตัวเองไปเพื่อเตรียมที่จะขึ้นไลฟ์ แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะมาพาพรีชไปห้องของเขาด้วยเหมือนกันแล้วด้วยความที่พรีชไม่ได้ออกไปไหนเธอก็เลยตมไปที่ห้องของนุเพื่อนั่งดูเขาไลฟ์ระหว่างที่ไลฟ์อยู่โทรศัพท์ของนุก็สั่นขึ้นมาพอพรีชเห็นว่าเป็นชื่อของแพรก็หยิบให้เขาหยิบมาดู นุเลยรับโทรศัพท์มาพูดในไลฟ์โดยการที่เขานั่งหันหลังให้คนดูแล้วปิดเพื่อที่จะได้รับสายของแพร " ครับพี่..." ( เห็นน้องกูป่ะ??) " ทำไมอ่ะพี่มีอะไรหรือป่าว??" ( ว่าจะชวนไปข้างนอกสักหน่อย) " ไม่รู้ดิ ผมทำธุระอยู่ข้างนอกแค่นี้ก่อนนะพี่" ( เอ่อๆ มึงไปทำธุระของมึงเหอะ เดี๋ยวกูโทรหาน้องกูเอง) " ครับ" พอวางสายจากนุเสร็จเสียงโทรศัพท์ของพรีชก็ดังขึ้นพรีชหันมองไปที่นุแล้วยกโทรศัพท์ให้นุดูว่าเป็นเบอร์ของแพรที่โทรเข้ามา นุที่นั่งอยู่หน้ากล้องก็รีบขอตัวกับสาวๆในไลฟ์ออกไปจากหน้ากล้องเพื่อไปช่วยพรีชหาข้อแก้ตัวทันที " เฮียเอาไงดี??พี่แพรโทรมา" "เดี๋ยวขอคิดแป๊บ" ระหว่างที่กำลังคิดแพรก็โทรเข้ามาตลอดไม่ขาดสายเลยทีเดียวเพราะด้วย

" อ้าว??ไปไหนแล้วว่ะ" " รุ่นพี่!ทางนี้ " เสียงของพรีชเรียกจากอีกด้านของที่จอดรถเธอวิ่งมาหานุที่ยืนรออยู่พอพรีชมาถึงทั้งคู่ก็พากันกลับคอนโดระหว่างทางที่กลับทั้ง2กับเงียบมาตลอดทางมันช่างเป็นบรรยากาศที่หน้าอึดอัดเสียจริงๆ " รุ่นพี่..." " ................" " รุ่นพี่ยังไม่หายโกรธพรีชเหรอคะ??" " คิดว่าไงล่ะ??" " ขอโทษคะที่ลืมบอกว่า.....ยัยจินจะมารับไปกินข้าวด้วย" " งั้น..วันนี้ต้องไถ่โทษ" " ไถ่โทษ???" " ใช่ ไถ่โทษ" นุขับรถมาถึงคอนโดทั้งคู่ช่วยกันถือของขึ้นบนห้องพอเข้าห้องมาพรีชก็เอาของไปวางที่โต๊ะกินข้าวเธอยืนแกะของกินออกใส่จานส่วนนุพอเข้าห้องมาได้ เขาเดินมาที่โซฟาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ " รุ่นพี่!!จะไปไหนคะ??" " เดี๋ยวมา..." เสียงพูดเรียบเฉยของนุที่กำลังจะเดินออกไปจากห้อง " อ่อ ค่ะ" เมื่อได้คำตอบที่ดูเหมือนจะเย็นชาของนุพรีชก็ก้มหน้าแกะของกินต่อส่วนนุก็เดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง เขาหายเข้าไปที่ห้องของตัวเองนาน จนพรีชที่แกะของกินเสร็จก็นั่งรอจนหลับคาโต๊ะไป แก๊ก! นุเปิดประตูเข้ามาในห้องก็เห็นพรีชหลับอยู่ที่โต๊ะกินข้าวเขาเดินมาดูพรีชที่หลับอยู่ก

##อาทิตย์ต่อมา## กริ้งงงงงง กริ้งงงงงง ภายในห้องเสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่ที่หัวเตียงดังขึ้น นุที่กำลังหลับอยู่ใต้ผ้าห่มเขาควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่มารับสายที่โทรเข้ามาโดยที่ไม่ได้ลืมตาดูเลย " โหลลลลล " ( ไอ้นุ!!มึงตื่นรึยังว่ะ??) " มึงมีไรพูดมา กูจะได้นอนต่อ" ( นอนต่ออะไรของมึง นี่มึงลืมนัดกูใช่ป่ะ??) " กูไปนัดกับมึงตอนไหน...." ( เอ้า!!!ไอ้นี่ลืมกูเฉย มึงนัดกูไว้เรื่องที่จะไปเที่ยวบ้านมึงไง??นี่!มึงลืมไปแล้ว) " กูไม่ได้ลืม แค่กูไม่อยากกลับไปรบกวนคุณปู่กูพักผ่อน" ( ทำยังกับบ้านมึงมีหลังเดียวเนอะ..... ) นุเปิดผ้าห่มออกมานั่งคุยโทรศัพท์กับบีมด้วยสีหน้าที่บ่งบอกเลยว่าถ้าไม่พามันไปเที่ยวบ้านคงไม่มีทางจบแน่ๆ "มึงรู้ได้ไงว่ากูมีบ้านหลังอื่นด้วย??" ( แหมมมมมม ทำเหมือนมึงกับกูพึ่งรู้จักกันเนอะ....) " เอ่อๆ แล้วมึงเตรียมตัวแล้วไง??" ( กูเตรียมพร้อมนานล่ะ เหลือแต่มึงนี่แหละ) " เอ่อๆ เดี๋ยวกูโทรบอกที่บ้านให้จัดที่ไว้ แค่นี้กูจะนอน" ( เอ่อกแค่นี้แหละ ) ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด พอวางสายได้นุก็เอาผ้าห่มมาคลุมโปงนอนต่ออทันทีนอนไปได้สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้ต้องพาพรีชไปกินข้าวเขา

#วันถ่ายพรีฯนอกสถานที่ ผมกับดามาถึงที่ๆเราต้องถ่ายรูปกันที่ๆดาเลือกเป็นทะเลที่เธอชอบเราถ่ายรูปกันทั้งวันดามีอาการแพ้ตลอดทั้งวัน แม่ผมก็มาด้วยท่านมาคอยดูแลดาช่วยผมเพราะท่านกลัวว่าผมจะดูแลไม่ดีแต่จริงๆแล้วท่านคงกลัวน้องดาจะเป็นอะไรเพราะเห่อหลานในท้องของเธอมากกว่า " เจ้าตี๋ใกล้เสร็จรึยัง?? แกอย่าลืมนะว่าเมียกำลังท้องกำลังไส้อยู่นะ" " ครับ ผมรู้แล้วแต่น้องดาดื้อมากเลยครับไม่ยอมเลย แม่ช่วยไปพูดให้ผมหน่อย" " ได้!เดี๋ยวแม่ไปคุยเอง แกไปเตรียมเปลี่ยนชุดเลย" " ครับ เดี๋ยผมไปเปลี่ยนชุดแล้วเตรียมรถรอเลยครับผม" ผมเดินไปบอกช่างภาพให้เตรียมเก็บของได้เลยวันนี้ให้พอก่อนเพราะกลัวน้องดาจะเหนื่อยเกินไปเพราะวันนี้พวกเราไปกันหลายที่ แล้วต้องตื่นมาแต่เช้าด้วย ผมกลัวร่างกายเธอจะไม่ไหวเอาแต่ดีที่วันนี้แม่มาด้วยไม่งั้นคงถ่ายกันไม่เสร็จน้องดาจะเป็นลมไปก่อน แต่ก็ยังเหลืออีกที่ที่เราต้องไปถ่ายแแต่ก็คงต้องเลื่อนไปถ่ายอีกวันแทน พอเปลี่ยนชุดเสร็จผมก็เดินมารอที่รถไม่นานแม่ก็มาพร้อมกับดาที่เปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยเราทั้ง3คนก็พากันกลับมาที่บ้าน พอมาถึงก็เห็นกับข้าวเต็มโต๊ะ " โอ้โห้ วันนี้มีงานเลี้ยงเหรอครับป้า

พอกินข้าวเสร็จพวกเราก็เดินมานั่งที่ห้องนั่งเล่นเพื่อคุยเรื่องโรงแรมกับเตรียมไปถ่ายรูปพรีเวดดิ้งผมกับพี่คุยเรื่องโรงแรมกันจนเสร็จก็พอดีกับที่ดากับมิ้นท์ตกลงเรื่องไปถ่ายรูปเสร็จพอดี " เอาตามนี้นะ วันอาทิตย์เจอกันที่ร้านพรีเวดดิ้งเลยอย่าสายล่ะ" " ครับ เจอกันวันอาทิตย์" " มิ้นท์เจอกันวันอาทิตย์นะจ๊ะ" " ได้ เจอกันจ๊ะ" ผมพาดากลับบ้านไปพักผ่อนพอกลับมาถึงก็มืดแล้วแม่บ้านรีบมาเปิดประตูให้ทันทีภายในบ้านเงียบสงัด มีเพียงแม่บ้านที่ยังรอพวกเราอยู่ส่วนพ่อกับแม่ก็คงไปคุยเรื่องงานกับลูกค้าอีกแน่ๆ ทั้งที่ผมก็ดูแลกิจการให้อยู่แล้วแท้ๆยังจะไปคุยธุระกิจเองอีก ผมพาดาขึ้นไปพักบนห้องเธอคงจะเพลียพอเข้าห้องปุ๊บยังไม่ทันที่จะได้อาบน้ำเธอก็หลับไปทั้งแบบนั้นเลย " คงจะเหนื่อยซินะ นอนหลับไม่รอเลย" ผมจัดท่าให้เธอนอนในท่าที่สบายก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปอาบน้ำแล้วกับมานอนข้างๆเธอจนตอนเช้า เสียงอะไรเอะอะแต่เช้าผมหันไปมองดาที่ยังคงนอนหลับอยู่อย่างสบายใจผมรีบออกไปดูข้างนอกห้องททันทีปล่อยให้ดานอนไปปก่อนส่วนผมรีบเดินไปดูข้างล่างก็เห็นญาติๆมาเต็มกันไปหมด แล้วมาทำไรกันเนี้ยเสียงดังขนาดนี้เดี๋ยวน้องดาก็ตื่นพอดี " แม่ครั

หลังจากที่ดาเข้าโรงพยาบาลผมก็เข้าออกโรงพยาบาลบ่อยซะยิ่งกว่าเข้าบริษัทซะอีกวันนี้ก็เหมือนกันผมมาเฝ้าดาที่โรงพยาบาลเช่นเคย ผมนั่งคุยงานกับพี่เลขาจนเธอตื่นขึ้นมามองหน้าผมตาแป๋วเธอนอนมองผมอยู่บนเตียงเงียบๆ จนผมเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นดานอนมองผมอยู่ " น้องดาตื่นแล้วเหรอครับ หิวไหม??" เธอส่ายหน้าตอบกลับเป็นจังหวะที่ผมคุยงานเสร็จก็เลยลุกขึ้นเดินไปที่เตียงทันที พี่เลขาก็เตรียมเก็บเอกสารออกจากโต๊ะแล้วเตรียมอาหารที่เตรียมมาพร้อมกับซุปบำรุงของแม่ผมที่เตรียมมาไว้ให้พี่เลขาจัดดการเอาของไปอุ่นให้ร้อนเพื่อให้เธอได้กินผมพาดาลุกออกจากเตียงเดินมานั่งที่โต๊ะเพื่อกินข้าด้วยกันพอพี่เลขาจัดเสร็จก็เตรียมที่จะกลับ " พี่เลขาอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิคะ" " ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวพี่กลับไปทานกับลูกสาวที่บ้านดีกว่า พ่อเขาคงไปรับที่โรงเรียนแล้ว" " อ๋อ ค่ะงั้นพี่รีบกลับไปหาน้องเถอะค่ะ ลำบากแล้วนะคะอุตส่ามาทำงานกับคนที่บ้างานที่นี่ด้วย" " ไม่เป็นไรค่ะ พี่มาได้แค่เปลี่ยนบรรยากาศเอง " " ฮิฮิฮิ เอาแบบนั้นเลยเหรอค่ะพี่ พอกันเลยเลขากับท่านประธานว่าแล้วทำงานด้วยกันได้" " อุ๊ย!!น้อองดาก็พูดไป พี่ไม่คุยด้วยแล้วพี่ขอกลับไปหาลู

3เดือนต่อมา ผมกับดาไปมาระหว่างบ้านกับคอนโดจนวันนี้ดาเริ่มมีอาการไม่ค่อยดีเธอหน้าซีดมากผมเป็นห่วงเลยบอกให้เธอไม่ต้องไปทำงานวันนี้แต่เธอก็ดื้อไม่ยอมจะไปให้ได้ผมก้ต้องยอมพาเธอไปด้วยพอมาถึงบริษัทเธอก็เดินนั่งที่โต๊ะทำงานของเธอเหมือนเคยตอนนี้ดากลายมาเป็นเลขาส่วนตัวของผมเต็มตัวส่วนพี่เลขาก็ยังคงทำหน้าที่ของเขาอยู่เหมืออนเดิมทุกครั้งที่มีประชุมพ่อของผมก็จะเข้ามาประด้วยตลอดพี่เลขาก็จะคอยรายงานท่านว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า " น้องดาวันนี้ไม่ตต้องทำอะไรนั่งอยู่เฉยๆไปก่อนหน้าซีดขนาดนี้ยังจะมาทำงานอีกบอกอะไรไม่ยอมฟังกันบ้างเลย" " ไม่เป็นไร แค่หน้าซีดไม่ได้มีไข้สักหน่อย" " เนี่ย ดื้อจริงๆ" " ดื้อแล้วไง หรือว่าจะให้เงียบล่ะ" ดาทำหน้าบูดใส่ผมแล้วทำท่ากอดอกใส่ผมแบบนี้เอาแล้วไงงานเข้าอีกแล้วไอ้ตี๋มึงอย่าไปขัดใจนะไม่งั้นมึงได้ง้ออีกยาวเลยแต่ช่วงนี้ก็แปลกๆนะเธออารมณ์แปรปรวนตลอดทำอะไรก็เหมือนจะขัดตาเธอไปหมด " เป็นอะไรครับ หืมม??" " อยากกินอะไรอร่อยๆอ่ะ พาไปหน่อย..." " แต่นี่มันพึ่ง9โมงเองนะหิวแล้วเหรอ??" " อืม พาไปหน่อยนะ นะนะ" ดาทำหน้าออดอ้อนผมจนผมต้องใจอ่อนพาเธอออกไปตามที่เธอขอ ระหว่างทา

ผมค่อยๆจับขาของดาใหัตั้งขึ้นก่อนที่จะแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างขาของเธอผมค่อยๆงนิ้วเข้าไปสำรวจภายในช่องแคบของเธอช้า " อ๊ะ!! อ๊ะ!! อ๊ะ!!" " อ๊าส์~~~ ซี๊ดดดด " " พี่คะ เร็วอีก อ๊ะ!!อ๊ะ!!ใกล้แล้ว อ๋าาา~" " อย่าพึ่งซิคะ รอพี่ก่อน" ผมดึงนิ้วออกมาก่อนที่จะส่งน้องชายของผมเข้าไปแทน ดาถึงขั้นตัวบิดเกร็งไปหมดทำให้น้องชายของผมเข้าไปได้แค่ตรงส่วนหัว " ซี๊ดดดด อย่าเกร็งสิมันเข้าไม่ได้...." " อื้ออออ ไม่ไหวอ่ะเสียวจริงๆ" " อ๊ะ!!อย่างพึ่งเกร็ง ซี๊ดดด" " ก็พี่ขยับอ่ะ น้องดาเสียว อ๊า~~~~" ผมไม่กล้าที่จะขยับตัวเดี๋ยวดาจะเกร็งตัวอีกมันยิ่งจะทำให้น้องชายของผมโดนดาบีบรัดจนมันขาดเอาได้ ผมก้มลงไปจูบดาเพื่อให้ผ่อนคลายลงไม่มากก็น้อยผมจูบหยอกล้อเล่นลิ้นกับเธออยู่นานกว่าดาจะผ่อนคลาย พอดาเริ่มที่จะผ่อนคลายผมก็เริ่มที่จะส่งน้องชายของผมเข้าไปสำรวจภายในของเธอจนตอนนี้ผมส่งน้องชายเข้าไปจนสุดลำ " อ๊า~~~ซี๊ดดดดดด แน่นเกินไปแล้ว" " อ๊าส์~~~อ๊ะ!!" " อื้มมมม อ๊าา~~~~~เสียวพอไหมคะ??" ผมโยกเอวเข้าออกภายในของเธอช้าๆทำให้ดาครางออกมาเสียงดังจนตัวเธอเองต้องเอามือขึ้นมาปิดปากของตัวเองด้วยความอายผมมองหน้าเธอแล

ไอ้หมอนั้นเดินอยู่ข้างดาเข้าร้านนั้นร้านนี้จนมาถึงร้านอาหารไทย ดาหยุดเดินแล้วหันมาหาผมแต่ไอ้หมอนั้นดันเดินมาดึงแขนดาให้เดินตามมันไป แต่!ดาก็ไม่ยอมไปกลับสะบัดมือมันออกแล้วเดินกลับมาหาผมแทน " หิวแล้ว ไปกินข้าวร้านนี้กัน" " ได้ซิ...น้องดาอยากกินอะไรดีล่ะ??" " เข้าไปดูก่อนแล้วกัน คิดถึงอาหารไทยแล้วด้วย" " งั้นเรากลับไทยกันเลยไหม?" " ต้องบอกแม่กลับแด๊ดก่อน " " ได้เดี๋ยวกลับไปค่อยบอกว่าเราจะกลับไทยกันมะรืนนี้ดีไหม?" " อืม ก็ดีนะมาอังกฤษนานแล้วด้วยงานเป็นไงมั่งกลับไปคงวุ่นหน้าดู" " ไม่ต้องห่วง พี่เลขาค่อยดูแลให้ตลอดฉันจัดการผ่านโน๊ตบุ๊คตลอดอยู่แล้วน่ะ" " งั้นเหรอ?งั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย " ผมเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับดาไอ้หมอนั่นก็เดินตามเข้ามาด้วย เด็กเสริฟพาพวกเราเดินไปที่โต๊ะพร้อมกับรอรับออเดอร์ที่ผมจะสั่งดาดูเมนูที่เธออยากกินเธอจิ้มๆมา3-4อย่างพอสั่งเสร็จผมกับดาก็นั่งคุยกันตามประสาคนรัก แต่ก็ยังมีไอ้มารผจญที่นั่งค่อยเป็นนก้างขวางคออยู่ไม่ห่างเลย ( เอาไงดีว่ะ จะแยกมันออกยังไงดี) ผมนั่งมองหน้าไอ้กขคอยู่แบบนั้นแล้ก็หาวิธีที่จะจัดการไอ้นี่ให้มันกับไปหาพ่อของมันนสักที จนผมนึกอะไรได้ก็รี