Novels by หมูหวาน

______2เดือนต่อมาด้านคนที่สะกดรอยตามทันตะหลังจากที่ตามทันตะมาได้สักระยะกลุ่มคนที่ตามก็เริ่มที่จะทำอะไรบางอย่างพวกนั้นรู้การเคลื่อนไหวของทันตะทุกอย่างและได้รู้ว่ามิ้นท์เป็นแฟนของทันตะพวกมันเลยพุ่งเป้าหมายไปที่มิ้นท์ แทนที่จะเป็นทันตะและวันนี้พวกนั้นก็เปลี่ยนเป้าหมายไปตามที่มิ้นท์แทนพวกมันรอจนมิ้นท์ไปถึงมหาลัยและคอยจับตาดูว่าเธอจะไปไหนต่อด้านมิ้นท์ที่เลิกเรียนกำลังเดินอยู่กับเพื่อนๆ" ไม่ไปกับพวกกูแน่นะ" " เออ พวกมึงไปเหอะกูว่าจะกับไปนอนสักหน่อยวะง่วงชิป"" ตามใจงั้นพวกกูไปก่อนนะ"" เออเจอกันพรุ่งนี้"พอทุกคนแยกกันมิ้นท์ก็เดินไปที่ป้ายรถเมล์เพื่อรอขึ้นรถกลับคอนโดระหว่างที่เดินก็มีรถวิ่งตรงมาที่มิ้นท์แล้วก็มีผู้ชาย2คนลงมาจากรถแล้วมาจับตัวมิ้นท์ลากไปที่รถประจวบกับตี๋ที่กำลังขับรถมาทางนี้พอดีก็เห็นเหตุการณ์เข้าจึงรีบบีบแตรรถใส่พวกนั้นแล้วเหยียบคันเร่งเข้ามาแต่ก็ไม่ทันมิ้นท์โดนพวกนั้นจับขึ้นรถแล้วขับออกไปด้วยความเร็วตี๋พยายามขับตามพร้อมกับกดโทรศัพท์ไปหาทันตะ📞📞📞( โหล)" พี่!!มิ้นท์โดนจับตัวไป!!!"( ห๊ะ!!! ว่าไงนะ!!!)" มิ้นท์โดนจ

____คอนโด____พอมาถึงหน้าห้องมิ้นท์กำลังจะเดินไปเปิดประตูแต่ทันตะคว้าแขนของเธอไว้" หนูมาห้องเฮียได้ไหมคะ??"" ไปทำอะไรเหรอ หนูอยากอาบน้ำแล้วไปก่อนนะคะ"" งั้น.....ถ้าอาบเสร็จแล้วไปนั่งเล่นที่ห้องนะคะ"" ได้ค่ะ รอแป๊บนะ" " ครับ งั้น..เฮียไปรอที่ห้องนะ"แล้วทั้งคู่ก็แยกกันต่างคนต่างเข้าห้องตัวเอง ทันตะเปิดห้องเข้าไปก็เอาของไปวางไว้ที่โต๊ะทำงานแล้วก็เปิดคอมเพื่อที่จะทำรายงานส่งอาจารย์ประจำภาค ด้านมิ้นท์ก็เอาของไปวางในห้องเสร็จก็หยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป วันนี้ริต้าไม่อยู่ห้องเหมือนทุกครั้งเพราะนางไปนอนที่ห้องของแฟนนางนั้นเองพักใหญ่มิ้นท์ก็เดินออกมาจากห้องน้ำเธอแต่งตัวเสร็จก็เตรียมหอบงานไปทำที่ห้องของทันตะด้วย พรุ่งนี้เธอมีเรียนช่วงบ่ายเธอกะจะปั่นงานให้เสร็จจะได้เอาไปรวมกับของเพื่อนในกลุ่มด้วยก๊อก ก๊อก ก๊อก " ครับ " ทันคะเดินมาเปิดห้องให้มิ้นท์พร้อมกับช่วยถือของในมือของเธอ" แบกอะไรมาเยอะเลยคะ??"" งานกลุ่มค่ะ ว่าจะปั่นให้เสร็จแล้วเอาไปรวมกับเพื่อนเมื่อเช้าทำไปได้เยอะแล้วเหลืออีกไม่กี่หน้าก็เสร็จแล้วค่ะ"" อ๋อ ค่ะแล้วพรุ่งนี้หนูไม

_____โรงพยาบาลxxx_____ทันตะขับรถมาถึงโรงพยาบาลก่อนเวลาที่จะขึ้นเวรเขาพามิ้นท์ขึ้นไปส่งที่ห้องทำงานของพ่อด้วยตัวเองก่อนที่จะลงไปที่แผนก" รอเฮียอยู่ห้องนี้ก่อนนะคะ แต่ถ้าเบื่อหนูจะลงไปด้านล่างก็ได้"" ค่ะ แล้วคุณพ่อไม่เข้ามาเหรอคะ??"" คุณพ่อมาเมื่อวานแล้วครับวันนี้น่าจะไปอีกที่ก่อนจะไปญี่ปุ่นน่ะ"" อ๋อ ค่ะ งั้นเฮียไปทำงานเธอะ หนูอยู่ได้"" ครับ งั้นเฮียไปนะ "" ค่ะ" หลังจากที่ทันตะลงไปที่แผนกมิ้นท์ที่นั่งอยู่ที่ห้องก็หยิบเอางานที่อาจารย์สั่งมานั่งทำรอเพื่อไม่ให้เบื่อเธอนั่งทำงานไปได้ไม่นานก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นเธอจึงลุกขึ้นไปดูก็ปรากฏว่าเป็นหมอหนุ่มหน้าตาดีที่มาเคาะ" คะ? มาหาคุณพ่อเหรอคะ?"" ........ครับวันนี้ท่านประธานไม่เข้าเหรอครับ???"" ค่ะ "" อ่ะ!ครับแล้ว....คุณเป็น?...."" คะ?"" มะ..ไม่มีอะไรครับงั้นขอตัวก่อนนะครับ"" ค่ะ" พอเห็นหมอคนนั้นเดินไปมิ้นท์ก็กับเข้ามาทำงานต่อจนเสร็จ📞📞📞📞เสียงโทรศัพท์ของมิ้นท์ดังขึ้นจังหวะที่เธออยู่ในห้องน้ำพอดีติ้ง!!( ทำอะไรอยู่คะ?ทำไมไม่รับสาย)พอเธอเ

" ไปห้องเฮียกันนะคะ""ห๊ะ! อะไรเฮียอยู่ดีๆมาชวนไปห้องเฉยเลย"มิ้นท์มองหน้าทันตะที่ทำสายตาอ้อนวอนเหมือนเด็กอยากกินขนมอยู่ตรงหน้าของเธอ ก็อดยิ้มให้กับท่าทางของเขาไม่ได้ เธอเห็นแบบนั้นก็ใจอ่อนให้เขาทุกทีคนตัวโตรีบจับมือทิ้นท์เดินไปที่หน้าห้องทันที ทั้ง2คนเดินเข้ามาในห้องทันตะวางของไว้ที่โต๊ะทำงานแล้วเดินมาหามิ้นท์ที่นั่งเล่นที่โซฟาเขาทิ้งตัวลงนอนหนุนตักของเธอเบาๆ" เป็นไงคะ?? เหนื่อยไหมวันนี้กับที่ฝึกงานวันแรก?"" ไม่เท่าไหร่ครับ แค่วันนี้เคสด่วนมันเยอะเลยไม่มีเวลาว่างเลย"" อ๋อ แล้วเฮียฝึกที่แผนกไหนค?"" โดนไปแผนก ฉุกเฉินอ่ะ" " ห๊ะ!!แผนกฉุกเฉิน!!!แบบนี้เฮียจะไม่เหนื่อยแย่เหรอ???"" ไม่หรอกครับ ตอนฝึกที่เก่าก็อยู่แผนกนี้เหมือนกัน" " อ่าาาแบบนี้เอง"" ไม่เอาไม่พูดถึงเรื่องงานแล้ว"" งั้น.....เฮียจะกินอะไรอีกไหมเดี๋ยวมิ้นท์ทำให้ "" ไม่เอา แต่......อยาก......"" แต่! อยากอะไรคะ? "" อยาก....กอดหนูมากกว่า"พูดจบทันตะก็ลุกขึ้นมากอดมิ้นท์ทันทีเธอที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ล้มลงไปที่พนักพิงของโซฟา ทำให้หน้าของทั้งคู่อยู่ใกล้กันแค่ปลายจม

______เช้าต่อมา_______ " เดี๋ยวให้รถที่บ้านไปส่งหนูที่มหาลัยนะคะ เดี๋ยวเฮียต้องไปรายงานตัวที่โรงพยาบาลกับคุณพ่อ" " ได้ค่ะ เฮียทานข้าวก่อนเดี๋ยวมิ้นท์จัดโต๊ะให้ แล้วคุณพ่อล่ะคะ??" " ท่านกำลังจะลงมาน่ะ อะ!นั่นมาละ" " คุณพ่อทานข้าวค่ะ มิ้นท์เตรียมไว้ให้แล้วค่ะ" " อ่ะ ได้ๆขอบใจนะยัยหนู มายัยหนูก็มาทานด้วยกันเดี๋ยวได้ไปมหาลัยพร้อมๆกันเลย" " ค่ะ แม่นั่งตรงนี้เดี๋ยวมิ้นท์ตักข้าวให้" " ขอบใจจ๊ะลูก มิ้นท์ก็กินข้าวเถอะเดี๋ยวต้องไปเรียนอีก" ทุกคนนั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันที่โต๊ะอาหารกินมิ้นท์พาแม่ไปกินยาก่อนที่เธอจะไปเรียน " ยัยหนูเดี๋ยวไปกับคนรถนะลูกพ่อบอกกับคนขับแล้ว" " ค่ะ คุณพ่องั้นหนูไปก่อนนะคะ เฮียมิ้นท์ไปก่อนนะตอนเย็นมิ้นท์เข้าคลีนิคนะค่ะ" " อ่ะ จ๊ะถ้าเฮียเลิกงานเร็วเฮียไปรับนะคะ" " ค่ะ เจอกัน สวัสดีค่ะคุณพ่อ" " เราก็ไปกันได้แล้วเดี๋ยวรถติดจะไปสายเอา" " ครับ" ทันตะขับรถออกจากบ้านแล้วมุ่งตรงไปที่โรงพยาบาลที่พ่อของเขาทำเรื่องให้เขา

หลังจาที่กลับมาจากดูงานที่ญี่ปุ่นทันตะกับพ่อก็มานั่งคุยกันเรื่องงานที่นู้นเพราะพ่อต้องไปดูแลกิจการที่นั้นแทนคุณปู่ที่ตอนนี้ท่านอายุมากขึ้นไปไหนมาไหนไม่ค่อยสะดวกแล้ว" ทันตะพ่อคงต้องไปอยู่ที่ญี่ปุ่นสักพักแกจะว่ายังไง"" แล้วคุณแม่ที่อยู่ต่างประเทศละครับคุณพ่อจะไม่บอกท่านสักหน่อยเหรอครับ"" ก็คงต้องบอกแหละแต่จะให้ทำยังได้ล่ะแม่แกเขาก็ต้องดูแลกิจการของเขา คงปลีกตัวออกมาไม่ได้หรอก"" ครับ" " แล้วโรงพยาบาลทางนี้พ่อก็ฝากแกด้วยแล้วกัน"" ได้ครับ พ่อไม่ต้องห่วง"" เอ่อ แล้วเรื่องหมั่นของแกช่วงนี้ก็คงต้องชะลอไว้ก่อนแล้วกัน"" อ้าว คุณพ่อ!!"" ไม่ต้องมาอ้าวอ่ะ อืม......งั้นเอาแบบนี้ไหนแม่ของยัยหนูก็อยู่ที่นี้อยู่แล้วเราก็จัดแบบง่ายๆก่อนพ่อจะไปญี่ปุ่นแล้วกัน"" ได้ครับ พอจัดการอะไรเรียบร้อยแล้วค่อยจัดงานอย่างเป็นทางการได้ไหมครับ"" ได้สิตามใจแกเลย" " แล้วคุณพ่อจะไปญี่ปุ่นวันไหนครับ??"" ก็คงต้องเคลียร์งานทางนี้ให้แกก่อนถึงจะไปได้นั่นแหละ"" อ่อครับ"" แล้วเป็นยังตั้งแต่กลับมาไม่เห็นพายัยหนูมาเล่นที่บ้านเลย"" ช่วงนี้น้องมีทำงานก

#วันถ่ายพรีฯนอกสถานที่ ผมกับดามาถึงที่ๆเราต้องถ่ายรูปกันที่ๆดาเลือกเป็นทะเลที่เธอชอบเราถ่ายรูปกันทั้งวันดามีอาการแพ้ตลอดทั้งวัน แม่ผมก็มาด้วยท่านมาคอยดูแลดาช่วยผมเพราะท่านกลัวว่าผมจะดูแลไม่ดีแต่จริงๆแล้วท่านคงกลัวน้องดาจะเป็นอะไรเพราะเห่อหลานในท้องของเธอมากกว่า " เจ้าตี๋ใกล้เสร็จรึยัง?? แกอย่าลืมนะว่าเมียกำลังท้องกำลังไส้อยู่นะ" " ครับ ผมรู้แล้วแต่น้องดาดื้อมากเลยครับไม่ยอมเลย แม่ช่วยไปพูดให้ผมหน่อย" " ได้!เดี๋ยวแม่ไปคุยเอง แกไปเตรียมเปลี่ยนชุดเลย" " ครับ เดี๋ยผมไปเปลี่ยนชุดแล้วเตรียมรถรอเลยครับผม" ผมเดินไปบอกช่างภาพให้เตรียมเก็บของได้เลยวันนี้ให้พอก่อนเพราะกลัวน้องดาจะเหนื่อยเกินไปเพราะวันนี้พวกเราไปกันหลายที่ แล้วต้องตื่นมาแต่เช้าด้วย ผมกลัวร่างกายเธอจะไม่ไหวเอาแต่ดีที่วันนี้แม่มาด้วยไม่งั้นคงถ่ายกันไม่เสร็จน้องดาจะเป็นลมไปก่อน แต่ก็ยังเหลืออีกที่ที่เราต้องไปถ่ายแแต่ก็คงต้องเลื่อนไปถ่ายอีกวันแทน พอเปลี่ยนชุดเสร็จผมก็เดินมารอที่รถไม่นานแม่ก็มาพร้อมกับดาที่เปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยเราทั้ง3คนก็พากันกลับมาที่บ้าน พอมาถึงก็เห็นกับข้าวเต็มโต๊ะ " โอ้โห้ วันนี้มีงานเลี้ยงเหรอครับป้า

พอกินข้าวเสร็จพวกเราก็เดินมานั่งที่ห้องนั่งเล่นเพื่อคุยเรื่องโรงแรมกับเตรียมไปถ่ายรูปพรีเวดดิ้งผมกับพี่คุยเรื่องโรงแรมกันจนเสร็จก็พอดีกับที่ดากับมิ้นท์ตกลงเรื่องไปถ่ายรูปเสร็จพอดี " เอาตามนี้นะ วันอาทิตย์เจอกันที่ร้านพรีเวดดิ้งเลยอย่าสายล่ะ" " ครับ เจอกันวันอาทิตย์" " มิ้นท์เจอกันวันอาทิตย์นะจ๊ะ" " ได้ เจอกันจ๊ะ" ผมพาดากลับบ้านไปพักผ่อนพอกลับมาถึงก็มืดแล้วแม่บ้านรีบมาเปิดประตูให้ทันทีภายในบ้านเงียบสงัด มีเพียงแม่บ้านที่ยังรอพวกเราอยู่ส่วนพ่อกับแม่ก็คงไปคุยเรื่องงานกับลูกค้าอีกแน่ๆ ทั้งที่ผมก็ดูแลกิจการให้อยู่แล้วแท้ๆยังจะไปคุยธุระกิจเองอีก ผมพาดาขึ้นไปพักบนห้องเธอคงจะเพลียพอเข้าห้องปุ๊บยังไม่ทันที่จะได้อาบน้ำเธอก็หลับไปทั้งแบบนั้นเลย " คงจะเหนื่อยซินะ นอนหลับไม่รอเลย" ผมจัดท่าให้เธอนอนในท่าที่สบายก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปอาบน้ำแล้วกับมานอนข้างๆเธอจนตอนเช้า เสียงอะไรเอะอะแต่เช้าผมหันไปมองดาที่ยังคงนอนหลับอยู่อย่างสบายใจผมรีบออกไปดูข้างนอกห้องททันทีปล่อยให้ดานอนไปปก่อนส่วนผมรีบเดินไปดูข้างล่างก็เห็นญาติๆมาเต็มกันไปหมด แล้วมาทำไรกันเนี้ยเสียงดังขนาดนี้เดี๋ยวน้องดาก็ตื่นพอดี " แม่ครั

หลังจากที่ดาเข้าโรงพยาบาลผมก็เข้าออกโรงพยาบาลบ่อยซะยิ่งกว่าเข้าบริษัทซะอีกวันนี้ก็เหมือนกันผมมาเฝ้าดาที่โรงพยาบาลเช่นเคย ผมนั่งคุยงานกับพี่เลขาจนเธอตื่นขึ้นมามองหน้าผมตาแป๋วเธอนอนมองผมอยู่บนเตียงเงียบๆ จนผมเงยหน้าขึ้นไปก็เห็นดานอนมองผมอยู่ " น้องดาตื่นแล้วเหรอครับ หิวไหม??" เธอส่ายหน้าตอบกลับเป็นจังหวะที่ผมคุยงานเสร็จก็เลยลุกขึ้นเดินไปที่เตียงทันที พี่เลขาก็เตรียมเก็บเอกสารออกจากโต๊ะแล้วเตรียมอาหารที่เตรียมมาพร้อมกับซุปบำรุงของแม่ผมที่เตรียมมาไว้ให้พี่เลขาจัดดการเอาของไปอุ่นให้ร้อนเพื่อให้เธอได้กินผมพาดาลุกออกจากเตียงเดินมานั่งที่โต๊ะเพื่อกินข้าด้วยกันพอพี่เลขาจัดเสร็จก็เตรียมที่จะกลับ " พี่เลขาอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิคะ" " ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวพี่กลับไปทานกับลูกสาวที่บ้านดีกว่า พ่อเขาคงไปรับที่โรงเรียนแล้ว" " อ๋อ ค่ะงั้นพี่รีบกลับไปหาน้องเถอะค่ะ ลำบากแล้วนะคะอุตส่ามาทำงานกับคนที่บ้างานที่นี่ด้วย" " ไม่เป็นไรค่ะ พี่มาได้แค่เปลี่ยนบรรยากาศเอง " " ฮิฮิฮิ เอาแบบนั้นเลยเหรอค่ะพี่ พอกันเลยเลขากับท่านประธานว่าแล้วทำงานด้วยกันได้" " อุ๊ย!!น้อองดาก็พูดไป พี่ไม่คุยด้วยแล้วพี่ขอกลับไปหาลู

3เดือนต่อมา ผมกับดาไปมาระหว่างบ้านกับคอนโดจนวันนี้ดาเริ่มมีอาการไม่ค่อยดีเธอหน้าซีดมากผมเป็นห่วงเลยบอกให้เธอไม่ต้องไปทำงานวันนี้แต่เธอก็ดื้อไม่ยอมจะไปให้ได้ผมก้ต้องยอมพาเธอไปด้วยพอมาถึงบริษัทเธอก็เดินนั่งที่โต๊ะทำงานของเธอเหมือนเคยตอนนี้ดากลายมาเป็นเลขาส่วนตัวของผมเต็มตัวส่วนพี่เลขาก็ยังคงทำหน้าที่ของเขาอยู่เหมืออนเดิมทุกครั้งที่มีประชุมพ่อของผมก็จะเข้ามาประด้วยตลอดพี่เลขาก็จะคอยรายงานท่านว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า " น้องดาวันนี้ไม่ตต้องทำอะไรนั่งอยู่เฉยๆไปก่อนหน้าซีดขนาดนี้ยังจะมาทำงานอีกบอกอะไรไม่ยอมฟังกันบ้างเลย" " ไม่เป็นไร แค่หน้าซีดไม่ได้มีไข้สักหน่อย" " เนี่ย ดื้อจริงๆ" " ดื้อแล้วไง หรือว่าจะให้เงียบล่ะ" ดาทำหน้าบูดใส่ผมแล้วทำท่ากอดอกใส่ผมแบบนี้เอาแล้วไงงานเข้าอีกแล้วไอ้ตี๋มึงอย่าไปขัดใจนะไม่งั้นมึงได้ง้ออีกยาวเลยแต่ช่วงนี้ก็แปลกๆนะเธออารมณ์แปรปรวนตลอดทำอะไรก็เหมือนจะขัดตาเธอไปหมด " เป็นอะไรครับ หืมม??" " อยากกินอะไรอร่อยๆอ่ะ พาไปหน่อย..." " แต่นี่มันพึ่ง9โมงเองนะหิวแล้วเหรอ??" " อืม พาไปหน่อยนะ นะนะ" ดาทำหน้าออดอ้อนผมจนผมต้องใจอ่อนพาเธอออกไปตามที่เธอขอ ระหว่างทา

ผมค่อยๆจับขาของดาใหัตั้งขึ้นก่อนที่จะแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างขาของเธอผมค่อยๆงนิ้วเข้าไปสำรวจภายในช่องแคบของเธอช้า " อ๊ะ!! อ๊ะ!! อ๊ะ!!" " อ๊าส์~~~ ซี๊ดดดด " " พี่คะ เร็วอีก อ๊ะ!!อ๊ะ!!ใกล้แล้ว อ๋าาา~" " อย่าพึ่งซิคะ รอพี่ก่อน" ผมดึงนิ้วออกมาก่อนที่จะส่งน้องชายของผมเข้าไปแทน ดาถึงขั้นตัวบิดเกร็งไปหมดทำให้น้องชายของผมเข้าไปได้แค่ตรงส่วนหัว " ซี๊ดดดด อย่าเกร็งสิมันเข้าไม่ได้...." " อื้ออออ ไม่ไหวอ่ะเสียวจริงๆ" " อ๊ะ!!อย่างพึ่งเกร็ง ซี๊ดดด" " ก็พี่ขยับอ่ะ น้องดาเสียว อ๊า~~~~" ผมไม่กล้าที่จะขยับตัวเดี๋ยวดาจะเกร็งตัวอีกมันยิ่งจะทำให้น้องชายของผมโดนดาบีบรัดจนมันขาดเอาได้ ผมก้มลงไปจูบดาเพื่อให้ผ่อนคลายลงไม่มากก็น้อยผมจูบหยอกล้อเล่นลิ้นกับเธออยู่นานกว่าดาจะผ่อนคลาย พอดาเริ่มที่จะผ่อนคลายผมก็เริ่มที่จะส่งน้องชายของผมเข้าไปสำรวจภายในของเธอจนตอนนี้ผมส่งน้องชายเข้าไปจนสุดลำ " อ๊า~~~ซี๊ดดดดดด แน่นเกินไปแล้ว" " อ๊าส์~~~อ๊ะ!!" " อื้มมมม อ๊าา~~~~~เสียวพอไหมคะ??" ผมโยกเอวเข้าออกภายในของเธอช้าๆทำให้ดาครางออกมาเสียงดังจนตัวเธอเองต้องเอามือขึ้นมาปิดปากของตัวเองด้วยความอายผมมองหน้าเธอแล

ไอ้หมอนั้นเดินอยู่ข้างดาเข้าร้านนั้นร้านนี้จนมาถึงร้านอาหารไทย ดาหยุดเดินแล้วหันมาหาผมแต่ไอ้หมอนั้นดันเดินมาดึงแขนดาให้เดินตามมันไป แต่!ดาก็ไม่ยอมไปกลับสะบัดมือมันออกแล้วเดินกลับมาหาผมแทน " หิวแล้ว ไปกินข้าวร้านนี้กัน" " ได้ซิ...น้องดาอยากกินอะไรดีล่ะ??" " เข้าไปดูก่อนแล้วกัน คิดถึงอาหารไทยแล้วด้วย" " งั้นเรากลับไทยกันเลยไหม?" " ต้องบอกแม่กลับแด๊ดก่อน " " ได้เดี๋ยวกลับไปค่อยบอกว่าเราจะกลับไทยกันมะรืนนี้ดีไหม?" " อืม ก็ดีนะมาอังกฤษนานแล้วด้วยงานเป็นไงมั่งกลับไปคงวุ่นหน้าดู" " ไม่ต้องห่วง พี่เลขาค่อยดูแลให้ตลอดฉันจัดการผ่านโน๊ตบุ๊คตลอดอยู่แล้วน่ะ" " งั้นเหรอ?งั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย " ผมเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับดาไอ้หมอนั่นก็เดินตามเข้ามาด้วย เด็กเสริฟพาพวกเราเดินไปที่โต๊ะพร้อมกับรอรับออเดอร์ที่ผมจะสั่งดาดูเมนูที่เธออยากกินเธอจิ้มๆมา3-4อย่างพอสั่งเสร็จผมกับดาก็นั่งคุยกันตามประสาคนรัก แต่ก็ยังมีไอ้มารผจญที่นั่งค่อยเป็นนก้างขวางคออยู่ไม่ห่างเลย ( เอาไงดีว่ะ จะแยกมันออกยังไงดี) ผมนั่งมองหน้าไอ้กขคอยู่แบบนั้นแล้ก็หาวิธีที่จะจัดการไอ้นี่ให้มันกับไปหาพ่อของมันนสักที จนผมนึกอะไรได้ก็รี

" ก็มาแอบดูคนที่มาถึงแล้วไม่ยอมบอกนะสิ" " รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่??ว่ามาถึงแล้ว" " เมื่อวาน.." " รู้ได้ไง??" " ก็เธอลงรูปอะไรล่ะ..." " อ่อ พอดีเมื่อวานไปเจอร้านๆนึงอาหารอร่อยมากเลยนะวันหน้าเราไปกินด้วยกันนะ อื้มม!!แล้วรุ่นพี่รู้ได้ไงว่าร้านนั้นอยู่ที่ไหน???" " ก็ต้องรู้สิก็ร้านนั้นเป็นร้านลั

หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหา

" ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" "

อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่

ระหว่างที่ยามาโตะกำลังคุยกับนายของมัน พ่อขของอากิระก็เดินไปที่มารินะเขาสั่งให้ลูกน้องพามารินะกับยามาโตะไปที่โกดังหลังบ้าน " ปล่อยฉันนะ!!พวกแกจะพาฉันไปไหน???" " ใช่!!พวกแกจะพาเรา2คนไปไหน???" " ไม่ตต้องถามมากถึงเดี๋ยวก็รู้เอง" ลูกน้องพา2พ่อลูกไปที่โกดังหลังบ้านเสร็จก็ยืนคุมรอนายมาจัดการ ด้านมา

ดิวรีบเข้าไปดึงปรระตูรถออกแล้วพาอากิระออกมาจากตัวรถ ส่วนฟิวรีบเข้าไปช่วยมีนาท่หมดสติจากการโดนยิงเข้าที่ด้านหลังเลือดเต็มตัวของทั้งคู่ หลังจากที่ดิวกับฟิวช่วยกันพาคนเจ็บออกมาได้ไม่นาน ตู้มมม!!!!เสียงระเบิดจาการที่รถไถลกับถนนทำให้เกิดประกายไฟบวกกับน้ำมันที่ไหลออกมา ดิวกับฟิวรีบเอาตัวบังให้คนเจ็บ เอส