Partager

บทที่ 4

last update Date de publication: 2025-12-19 20:59:12

จากวันนั้นที่มีนาโดนอากิระลากไปคลับด้วยก็ผ่านมา1เดือนจนวันนี้คณะมีประชุมเรื่องที่จะไปรับน้องเพื่อหาสถานที่ว่าจะไปที่ไหนกัน

"ตกลงรุ่นพี่เขาจะไปไหนกันวะ? "

" แล้วกูจะรู้ม่ะ กูก็อยู่กับมึงเนี้ย!!"

" เออใช่ แล้วพวกมึงคิดว่าจะได้ไปที่ไหนกันวะ?"

" กูว่าไม่พ้นทะเลแน่ๆ"

" งั้นมึงจะไม่ไปไอ้พายุ"

" กูไม่ไปก็โดนดิวะ รุ่นพี่แม่งจ้องจะเล่นกูอยู่"

" ก็มึง เสือกไปกวนตีนพวกรุ่นพี่ไว้เยอะอ่ะเขาก็เลยจ้องเล่นมึงเป็นพิเศษไง "

" มีนามึงก็พูดเกินไป กูไปกวนพวกพี่เขาตอนไหน"

" ทุกตอนอ่ะ แค่เห็นหน้ามึงพวกพี่เขาก็อยากจะฆ..่ามึงล่ะไอ้พายุ"

ในขณะที่มีนากับพายุกำลังคุยกันอยู่พวกรุ่นพี่ก็สรุปได้ว่าจะไปที่ไหน " เอ้า! วันนี้พอแค่นี้ วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้เตรียมตัวกับสัมภาระให้พร้อมเราจะไปกัน3วัน2คืน"

พูดจบทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ ก่อนกลับมีนาก็ดันหันไปเห็น

อากิระยืนคุยกับเพื่อนๆเธอพยายามที่จะเดินผ่านไปโดยไม่สนใจแล้วรีบเดินไปที่รถด้วยความเร็วแสง แต่ก็ยังไม่พ้นสายตาของ

อากิระไปได้

" เธอ!!" เสียงอากิระเรียกมีนาดังขึ้นทำให้เธอต้องหยุดชะงักทันทีเพื่อนของอากิระก็หันมามองมีนาที่ตอนนี้ยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล

" เดินมานี่!" มีนากรอกตามองบนก่อนจะหันมาหาเขาที่นั่งมองเธออยู่ที่โต๊ะแล้วเดินกระทบเท้าเข้าไปหา

" มีไร!"

"เดี๋ยวกลับพร้อมฉัน"

" 🤨🤨🤨 ไม่อ่ะวันนี้เอารถมา"

" เดี๋ยวให้บอดี้การ์ดมาขับไป"

" มีนัดกับเพื่อนแล้ว ไม่..ว่าง.."

" จะไปดีๆ หรือ...ว่า..." อากิระหยุดพูดไว้แค่นั้นแล้วยิ้มที่มุมปากเล็กด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

(ซวยจริงเลยกูไม่หน้าจอดรถไว้ทางนี้เลยกู)

มีนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพิมพ์ส่งข้อความไปบอกเพื่อนๆว่ามีธุระที่บ้าน อากิระคุยกับเพื่อนเสร็จก็เดินนำมีนาไปที่รถ

" จะพาไปไหน??"

" ......." อากิระเงียบไม่ตอบอะไร

พอทั้งคู่เดินขึ้นรถเสร็จอากิระก็ขับรถออกไป ไม่นานเขาขับรถมาถึงห้างฯ

" พามาที่นี่ทำไม ??"

" ก็มาซื้อของสิถามโง่ๆ "

"นิ...." มีนาแทบจะกระโดดใส่เมื่อโดนว่า

" ไปได้แล้ว "

เขาลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในห้าง ทุกคนที่เห็นก็ต่างพากันมองมาที่เขาด้วยหน้าตาที่เด่นทำให้มีนาต้องเดินห่างๆเขาทันที

" นิ..นายทำไมไม่พาบอดี้การ์ดของนายมาล่ะ??"

" ไม่อยากให้เป็นที่สนใจมากน่ะสิ "

" แล้วตอนนี้นายคิดว่าไม่เป็นที่สนใจรึไง ดูรอบๆสิ"

เขามองไปรอบๆก่อนที่จะหันมาถามมีนาว่าทำไมคนพวกนั้นถึงมองมาที่เขาโดยเฉพาะพวกผู้หญิง

มีนาดึงเขาไปที่ร้านเสื้อผ้าใกล้ๆก่อนที่จะหาหมวกกับแมสมาใส่ให้เขา

" อ่ะทีนี้ก็ไม่มีใครมาสนใจล่ะ"

"แค่นี้ก็ได้เหรอ ?? "

"ได้สิ ทีนี้นายจะไปซื้ออะไรก็ตามสบายเลย"

" อืม ขอบใจ"

แล้วเขาก็เดินไปที่ร้านโทรศัพท์แล้วให้มีนาคุยกับพนักงานแทนเขาเพราะเขาไม่ได้เข้าใจภาษาไทยทุกคำและนี้ก็คือเหตุผลที่ต้องให้มีนามาด้วย เขาซื้อโทรศัพท์เหมือนกับของเขาอีกชุด พอเสร็จจ่ายเงินเรียบร้อยเขากับเธอก็เดินออกมาจากร้านแล้วเดินดูของต่อ

"นายจะไปไหนต่ออีกไหม ?"

" ไปกินข้าวก่อน" เขาเดินเข้าไปในร้านอาหารที่อยู่ใกล้ๆมีนาก็เดินตามไปแล้วนั่งลงตรงข้ามกับเขา

"นายหิวเหรอ ??"

"อืม จะกินอะไรสั่งเลยเดี๋ยวมื้อนี้เลี้ยงเอง"

" นายนี้นะจะเลี้ยงฉัน"

" จะกินไหม"

" กินสิ นายเลี้ยงทั้งที ใครจะไม่กินล่ะ"

" จะกินก็สั่ง พูดมากอยู่ได้"

ทั้งคู่สั่งอาหารมาทานกันจนเสร็จ อากิระขับรถไปส่งมีนาที่บ้านเสร็จก็ไปตรวจบัญชีที่คลับต่อ

_______วันอาทิตย์______

" เอ้า ทุกคนมารวมตัวกันที่หน้าคณะ"

"เด็กปีหนึ่ง มารวมทางนี้ " เสียงรุ่นพี่ปีสามเรียกเด็กปีหนึ่งมารวมตัวพร้อมกับเช็คชื่อ ที่จะได้ขึ้นรถ

"พวกปีสองช่วยกันดูปีหนึ่งด้วยว่ามากันครบหรือยัง"

" ไอ้มีนาทางนี้โว้ย " เสียงพายุตะโกนเรียกมีนาที่พึ่งมาถึงพร้อมกระเป่าลากหนึ่งใบมีนาเดินมาหาพายุที่ยืนอยู่กับเพื่อนอีกสองคน

"แล้วยัยวินนี่ล่ะ ยังมาไม่ถึงเหรอวะ??"

"ยังอ่ะ แกก็น่าจะรู้ว่ายัยวินนี่มันสายเสมออยู่แล้ว"

" มาแล้ววววววจ๊ะคุณสามี " วินนี้เดินมาพร้อมกับกระเป๋าลูกใหญ่แล้วเดินมาเกาะแขนพายุ

" ปล่อยเลยตุ๊ด เดี๋ยวเด็กปีหนึ่งเข้าใจฉันผิดหมด"

" เดี๋ยวตบปากเลย เรียกแบบนี้อีกแล้วจะงอนแล้วนะ "

"โอ๋ โอ๋ ไม่งอนนะค่ะเดี๋ยวพาไปหาผู้ชายลองท้อง"

ในตอนที่วินนี่กับพายุคุยเล่นกันหยอกกันไปมา ก็มีรถตู้หรูเข้ามาจอดที่หน้าตึกก่อนที่จะมีคนมาเปิดประตูให้คนบนรถลงมาเป็นสาวสวยประจำคณะปีสอง ลิลลี่หญิงสาวดาวคณะสวยบ้านรวยหนุ่มๆต่างจ้องที่จะจีบแต่เธอไม่ได้สนใจใคร ได้ข่าวว่าเธอพยายามเข้าหาอากิระแต่ก็ไม่ได้เพราะอากิระไม่เล่นด้วย

" จะเวอร์ไปนะ แค่นี้ต้องเอารถหรูมาส่งเลยอ่ะ"

" สงสัยกลัวไม่มีใครรู้ว่าบ้านรวยอ่ะแก ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

"เออใช่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

มีนากับวินนี่เมาส์ลิลลี่กันอย่างสนุกปาก แล้วสายตาของมีนาก็เหลือบไปเห็นรถของอากิระขับมาจอดที่หน้าตึกอีกคัน

"ทำไมต้องอยู่คณะเดียวกันด้วยวะไม่อยากเจอเลยเจอทีไรซวยทุกที"

" แกบ่นอะไรของแกยัยมีนา"

"ป่าวๆ ไปเหอะเอาของขึ้นรถกัน"

พูดจบก้เดินเอาของไปแล้วที่รถที่ปีสามเตรียมไว้ให้พวกปีสองกัน

" เฮ้ย อากิระทางนี้ "

" อืม "

" จะไปรถกับพวกเราหรือป่าว?"

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวขับรถไปเองดีกว่า เดี๋ยวส่งโลเคชั่นมาให้ด้วยแล้วกัน"

"ได้ เดี๋ยวฉันส่งให้"

เอสเพื่อนในคณะที่สนิทกับอากิระเพราะเอสก็เป็นนักเรียนแรกเปลี่ยนที่พ่อของอากิระส่งให้มาเรียนที่นี้ก่อน

อากิระจะมาเมืองไทยได้ไม่กี่เดือน

"อ่ะ ฉันส่งให้แล้ว"

"โอเค งั้นฉันไปก่อนเจอกันที่โน้นเลย"

" โอเค ถ้ามีอะไรก็โทรมาแล้วกัน"

" ได้ ฉันไปล่ะ"

หลังจากที่คุยกับเอสอากิระก็ขับรถออกไปทันที พอทุกคนมากันครบก็ออกเดินทางไปที่พักกันกว่าจะถึงก็เย็นมากแล้ว พวกรุ่นพี่เลยปล่อยให้รุ่นน้องเข้าพักกันก่อน ตอนเช้าค่อยมาเริ่มกิจกรรมที่เตรียมกันไว้

อากิระที่มาถึงก่อนเขาไปเปิดห้องที่โรงแรมใกล้ๆกับที่พักที่มหาลัยจัดไว้ให้

พอได้เวลาอาหารทุกคนก็ลงมาทานอาหารกันที่ห้องอาหารที่ทางโรงแรมจัดไว้

" อากิระ ทางนี้" เอสที่เห็นอากิระเดินมาก็ตะโกนเรียกททันที

"ยัยมีนา ทางนี้" วินนี่ส่งเสียงเรียกมีนาที่พึ่งเดินมาถึง

" อ่อ " มีนาได้ยินที่วินนี่เรียกแล้วกำลังจะเดินไปหา แต่ก็ต้องหยุดเพราะเธอดันเดินไปชนลิลลี่ที่ถือของมาพอดี

" อุ๊ย ขอโทษ"

" ว๊าย "

" ขอโทษ ๆเราไม่ได้ตั้งใจเรามองไม่เห็น"

" เธอเดินยังไง ดูสิเนี้ยเลอะหมดเลย"

" ขอโทษ เดี๋ยวเราเช็ดให้"

มีนาเอาทิชชู่มาเช็ดน้ำที่หกใส่แขนลิลลี่ ทุกคนที่เห็นต่างก็มองไปที่เธอทั้งสองคน

พร้อมกับอากิระที่กำลังเดินเข้ามาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 53

    " ก็มาแอบดูคนที่มาถึงแล้วไม่ยอมบอกนะสิ" " รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่??ว่ามาถึงแล้ว" " เมื่อวาน.." " รู้ได้ไง??" " ก็เธอลงรูปอะไรล่ะ..." " อ่อ พอดีเมื่อวานไปเจอร้านๆนึงอาหารอร่อยมากเลยนะวันหน้าเราไปกินด้วยกันนะ อื้มม!!แล้วรุ่นพี่รู้ได้ไงว่าร้านนั้นอยู่ที่ไหน???" " ก็ต้องรู้สิก็ร้านนั้นเป็นร้านลั

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 52

    หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหา

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 51

    " ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" "

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 50

    อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 49

    ระหว่างที่ยามาโตะกำลังคุยกับนายของมัน พ่อขของอากิระก็เดินไปที่มารินะเขาสั่งให้ลูกน้องพามารินะกับยามาโตะไปที่โกดังหลังบ้าน " ปล่อยฉันนะ!!พวกแกจะพาฉันไปไหน???" " ใช่!!พวกแกจะพาเรา2คนไปไหน???" " ไม่ตต้องถามมากถึงเดี๋ยวก็รู้เอง" ลูกน้องพา2พ่อลูกไปที่โกดังหลังบ้านเสร็จก็ยืนคุมรอนายมาจัดการ ด้านมา

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 48

    ดิวรีบเข้าไปดึงปรระตูรถออกแล้วพาอากิระออกมาจากตัวรถ ส่วนฟิวรีบเข้าไปช่วยมีนาท่หมดสติจากการโดนยิงเข้าที่ด้านหลังเลือดเต็มตัวของทั้งคู่ หลังจากที่ดิวกับฟิวช่วยกันพาคนเจ็บออกมาได้ไม่นาน ตู้มมม!!!!เสียงระเบิดจาการที่รถไถลกับถนนทำให้เกิดประกายไฟบวกกับน้ำมันที่ไหลออกมา ดิวกับฟิวรีบเอาตัวบังให้คนเจ็บ เอส

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 30

    3เดือนต่อมา ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมทำให้ทุกคนว่างๆไม่มีอะไรที่จะทำกันมีนากับเพื่อนพากันไปเที่ยวต่างจังหวัด2-3วัน ส่วนดิวกับฟิวก็ทำงานที่บ้านของอากิระพอว่างก็ไปที่สนามแข่ง " เอสวันนี้กูเบื่อๆว่ะ " " แล้วยังไงว่ะ เบื่อก็ไปหาอะไรทำสิว่ะ??" " ก็นั้นไง!!ไปหาอะไรทำกัน" " แล้วมึงจะไปทำอะไร?"

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 24

    หลังจากที่มีนาอยู่โรงพยาบาลหลายวัน วันนี้เป็นวันที่เธอได้ออกจากโรงพยาบาลพายุกับวินนี่มารับเธอกลับบ้านแทนแม่กับพ่อของเธอที่ติดธุระอยู่ต่างประเทศ " นี่ยัยมีนา แกอยากกินอะไรไหม??กินข้าวโรงบาลมาหลายวันคงอยากกินอะไรที่มันแซ่บๆใช่ป่ะ??" " แกนี่..รู้ใจฉันที่สุดเลย" " งั้นพวกเราไปหาอะไรแซ่บๆกินกัน"

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 23

    หลังจากที่มีนาถูกย้ายกับมาที่โรงพยาบาลในกรุงเทพฯ แม่กับพ่อของเธอให้หมอตรวจเช็คร่างกายของเธออย่างละเอียดอีกครั้ง ทางด้านอากิระก็ไปเรียนตามปกติเหมือนทุกคนวันนี้ก็เช่นกันเขามเรียนตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็คือวันนี้ลิลลี่มารอเขาอยู่ที่รถของเขาที่จอดอยู่ในโรงจอดรถ " ลูกพี่ นั่น!?" ดิวชี้ไปที่ลิลลี่ให้

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 22

    เธอเปิดห้องเข้ามาก็เจอกับภาพที่ไม่หน้าดู " อุ้ย!!เธอเข้ามาได้ไง?ทำไม!!ไม่เคาะประตู" " ก็นี่มันห้องฉัน...ใครมันจะไปรู้ว่าจะมีคนมาทำอะไรกัน" " พี่คะเราไปต่อกันที่อื่นดีกว่า..." " ไม่ต้องที่อื่นหรอก เดี๋ยวฉันไปเปิดห้องเอง เชิญตามสบาย" เธอดันไปเห็นลิลลี่ที่กับอากิระกำลังทำกิจกรรมอย่างว่ากัน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status