تسجيل الدخول"เอ้า!!ชนนน" เสียงกลุ่มเด็กวิศวะที่มาฉลองวันเกิดในร้านดังขึ้นทุกคนในร้านต่างก็หันมามอง"มึงกินเยอะไปแล้วนะ! เดี๋ยวก็เมาหรอกมึง!" เด็กสาวคนเดียวในกลุ่มไม่ใช่สิ!ต้องบอกว่าในชั้นเลยดีกว่าเพราะทั้งสาขามีเธอคนเดียวที่เป็นผู้หญิงที่สอบเข้ามาได้" ไม่เป็นไรมึงกูไหวน่า เอ้า!พวกมึงชนนนน" งานวันเกิดก็ดำเนินต่อไปจนดึกเขารุ่นพี่ที่เธอไม่ชอบหน้าแต่ต้องมาเจอกันทุกวันแล้วเหมือนโชคชะตาจะกลั่นแกล้งให้เธอกับเขามาอยู่ในคณะเดียวกันสาขาเดียวกันชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวที่ยกแก้วเหล้าดื่มอยู่อีกโต๊ะจนเมาจนเวลาล่วงเลยมาจนดึกพวกเพื่อนๆต่างก็เมากันแล้วก็แยกย้ายกันกลับเขาหันไปเห็นเธอที่ทิ้งตัวลงหลังพิงเก้าอี้สติเริ่มไม่มีเขาจึงให้เพื่อนเดินไปดูแต่กลับถูกเธอโวยวายไล่ออกมาเขาจึงต้องเข้าไปดู
عرض المزيد" ก็มาแอบดูคนที่มาถึงแล้วไม่ยอมบอกนะสิ" " รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่??ว่ามาถึงแล้ว" " เมื่อวาน.." " รู้ได้ไง??" " ก็เธอลงรูปอะไรล่ะ..." " อ่อ พอดีเมื่อวานไปเจอร้านๆนึงอาหารอร่อยมากเลยนะวันหน้าเราไปกินด้วยกันนะ อื้มม!!แล้วรุ่นพี่รู้ได้ไงว่าร้านนั้นอยู่ที่ไหน???" " ก็ต้องรู้สิก็ร้านนั้นเป็นร้านลั
หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหา
" ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" "
อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่
ด้านล่างก็ค่อยๆดันเข้าด้านบนก็จูบเพื่อให้เธอผ่อนคลายให้ได้มากที่สุด " อ๊าาาา~~~อื้มมมม" " อ๊ายยยย!!!!" ในที่สุดอากิระก็ดันแกนกายที่ทั้งใหญ่และยาวเข้าไปจนสุด มีนากรีดร้องลั่นห้องเพื่อคลายความเจ็บอากิระยังคงอยู่นิ่งๆไม่ยอมขยับเพราะด้านในของมีนามันรัดแกนกายของเขาจนขยับไม่ได้เพราะถ้าขยับตอนนี้คงได
---คอนโด--- หลังจากที่อากิระพามีนามาที่คอนโดทั้งคู่กพากันขึ้นไปบนคอนโดทั้งคู่ก็ขึ้นไปที่ห้องของอากิระพอไป พอถึงห้องมีนาเข้ามาก็รู้สึกกว่าคุ้นเคยเหมือนกับว่าเคยมา " ห้องนี้เราเคยมาใช่ไหม??" " อืม..." " แล้ว...รุ่นพี่พาเรามาที่นี้ทำไม??" " อ้าวว คนเป็นแฟนกันเขาก็พากันมาที่ห้องเขามาทำอะไรกันเ
----มหาลัย------ วันนี้มารินะมารายงานกับอาจายร์ที่ปรึกษาที่มหาลัยแต่เธอก็ยังไม่ได้เจอกับอากิระเพราะเธอเรียนอีกคณะทำให้ไม่ได้เจอกัน " นี่แก!!" " ว่าไง มีอะไรเมาท์อีก??" " ได้ข่าวมาว่าคณะข้างๆมีนักเรียนเแลกเปลี่ยนเข้ามาคนนึงด้วยนะ" " เสียดายพายุไม่อยู่ไม่งั้นชวนมันไปดูหน้าแล้ว" " ไอ้ยุไม่อ
มีนามองไปที่สนามก็ยังไม่เห็นพายุเดินออกมา แต่กับเห็นเจ้าหน้าที่ขอเปลสนามให้ไปที่รถแทนรถของเธอสภาพตอนนี้พังเพราะกระแทกเข้ากับล้อรถที่กั้นข้างสนามอย่างแรง พายุโดนเอาขึ้นเปลแล้วพาออกมาอย่างเร็วรถพยาบาลมารอรับพายุที่ด้านหน้าแล้วนำตัวพายุส่งโรงพยาบาลทันที " วินนี่แกไปดูพายุก่อนเดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง











