Masuk"เอ้า!!ชนนน" เสียงกลุ่มเด็กวิศวะที่มาฉลองวันเกิดในร้านดังขึ้นทุกคนในร้านต่างก็หันมามอง"มึงกินเยอะไปแล้วนะ! เดี๋ยวก็เมาหรอกมึง!" เด็กสาวคนเดียวในกลุ่มไม่ใช่สิ!ต้องบอกว่าในชั้นเลยดีกว่าเพราะทั้งสาขามีเธอคนเดียวที่เป็นผู้หญิงที่สอบเข้ามาได้" ไม่เป็นไรมึงกูไหวน่า เอ้า!พวกมึงชนนนน" งานวันเกิดก็ดำเนินต่อไปจนดึกเขารุ่นพี่ที่เธอไม่ชอบหน้าแต่ต้องมาเจอกันทุกวันแล้วเหมือนโชคชะตาจะกลั่นแกล้งให้เธอกับเขามาอยู่ในคณะเดียวกันสาขาเดียวกันชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวที่ยกแก้วเหล้าดื่มอยู่อีกโต๊ะจนเมาจนเวลาล่วงเลยมาจนดึกพวกเพื่อนๆต่างก็เมากันแล้วก็แยกย้ายกันกลับเขาหันไปเห็นเธอที่ทิ้งตัวลงหลังพิงเก้าอี้สติเริ่มไม่มีเขาจึงให้เพื่อนเดินไปดูแต่กลับถูกเธอโวยวายไล่ออกมาเขาจึงต้องเข้าไปดู
Lihat lebih banyak" ก็มาแอบดูคนที่มาถึงแล้วไม่ยอมบอกนะสิ" " รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่??ว่ามาถึงแล้ว" " เมื่อวาน.." " รู้ได้ไง??" " ก็เธอลงรูปอะไรล่ะ..." " อ่อ พอดีเมื่อวานไปเจอร้านๆนึงอาหารอร่อยมากเลยนะวันหน้าเราไปกินด้วยกันนะ อื้มม!!แล้วรุ่นพี่รู้ได้ไงว่าร้านนั้นอยู่ที่ไหน???" " ก็ต้องรู้สิก็ร้านนั้นเป็นร้านลั
หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหา
" ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" "
อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่
" คันสีน้ำเงินเหรอ?" " ใช่...ฝีมือดีเลย" " สนใจจะลงแข่งกับคันนั้นหรือป่าวล่ะ??เดี๋ยวจัดการให้เลยเอาป่ะ??" มีนามองหน้าอากิระที่มองดูรรถในสนามไม่วางตา อากิระยังคงไม่ตอบอะไรมีนาเลยได้แต่มองไปที่สนามต่อจนการแข่งในสนามจบกก้ได้เวลาของพายุที่จะลงสนาม ตั้งแต่พ่อของมีนาสร้างสนามนี้มาพายุลงสนามนี้แค่ไม่
ณ.สนามบิน หญิงสาวหน้าตาน่ารักเดินเข็นกระเป๋าใบใหญ่ออกมาจากสนามบินเพื่อมารอคนที่เธออยากเจอมารับเธอที่สนามบิน 📱📱📱 " โมชิ โมชิ " ( ว่าไง??) " อากิคุงลืมอะไรหรือเปล่า" ( ก็ไม่นะ...เธอมีอะไรรีบพูดฉันมีธุระ) " ก็วันนี้อากิคุงต้องมารับเราไม่ใช่เหรอ??" ( เดี๋ยวให้คนไปรับ) " อากิคุงมาร
อาทิตย์ต่อมา " ใกล้เปิดเทอมแล้วยังไม่ได้ไปไหนเลยอ่ะพวกแก" " แล้วแกจะไปไหนเห็นว่าไม่เคยอยู่บ้านเลยนี่ช่วงนี้อ่ะ" " แกรู้ได้ไงย่ะ??" " เอาเป็นว่าฉันรู้แล้วกัน" " ว่าแต่ฉันเหอะ!!แกก็ใช่ย่อย ควงสาวไม่ซ้ำหน้าเลยนะย่ะ" " ช่วยไม่ได้ก็คนมันหน้าตาดี" " พอกัน2 คน นั้นแหละไม่รู้ว่าฉันมาคบกับพวก
หลังจากที่พามีนากลับมาอากิระก็อุ้มเธอขึ้นไปที่ห้องพักของเขา มีนาตาตอนนี้หลับไม่รู้เรื่องเธอโดนวางไว้ที่เตียงของเขาก่อนที่เขาจะเดินไปเคลียร์ตัวเองแล้วไปนอนที่โซฟาแทน ++กลางดึก++ " อื้อออ " มีนาลืมตาขึ้นมาแล้วมองไปรอบๆห้องก่อนที่จะดีดตัวเองขึ้นมาจากเตียง " ที่ไหนว่ะ??คุ้นๆแฮะ" เธอเดินออก