บทที่ 3

หลังจากที่ผอ.จัดการเรื่องเข้าเรียนให้อากิระเรีบยร้อยเขาก็ได้เข้ามาเรียนในฐานะนักเรียนแรกเปลี่ยน

"นิ!พวกแกรู้ไหมว่าวันนี้จะมีนักเรียนแรกเปลี่ยนมาจากญี่ปุ่นอ่ะ"

วินนี่กระเทยร่างบางเจ้าแม่ข่าวสารประจำกลุ่มเอ่ยขึ้นในขณะที่ทุกคนกำลังปั่นงานกันอยู่

"แกไปเอาข่าวมาจากไหนห๊ะตุ๊ด"

"อุ๊ย !!ตบปากเดี๋ยวนี้มาเรียกแบบนี้ไม่ได้นะคะ"

"ขอโทษครับ ผู้หญิงร่างสอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

"แกก็ไปแกล้งมันไอ้พายุ"

"กูว่าแกล้งไปแกล้งมาเดี๋ยวได้ยัยวินนี่เป็นเมียกูจะหัวเราะให้ฟันหักเลย"

"เออ วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

ในขณะที่กลุ่มของมีนาคุยเล่นกันอยู่ก็มีรถสปอร์ตหรูขับเข้ามาที่หน้าตึกคณะ

"นั้นไงพวกแก~~"

"รถใครวะ ทำไมมาจอดหน้าตึกคณะได้ไง เดี๋ยวลุงยามก็มาไล่เองแหละ"

มีนากับเพื่อนมองไปที่รถคันหรูที่ตอนนี้มีคนลงมาจากรถเป็นผู้ชายที่มีนาไม่อยากเจอที่สุด เขาลงจากรถแล้วเดินมาทางโต๊ะที่มีนากำลังนั่งอยู่กับเพื่อนๆอากิระเดินมาหามีนาแบ้วยืนจ้องหน้าเธออยู่แบบนั้นจนเพื่อนๆสะกิด

"แกใช่พี่คนที่ยัยวินนี่บอกป่าววะ?"

"ถ้าจะใช่วะ แต่ว่าเขาก็หล่อดีเหมือนกันนะมึงเผลอหล่อกว่าดาราบ้านเราอีก"

"แล้วเขามายืนจ้องหน้ายัยมีนาทำไมวะ?"

"ไง!มึงเขามายืนจ้องหน้ามึงทำไมวะ ถามเขาไปสิวะ"

"เธอ..." อากิระชี้ไปที่มีนาทุกคนที่ได้ยินอากิระพูดไทยได้ก็ตกใจกันทั้งโต๊ะ

"พูดไทยได้ด้วยเหรอวะ??"

"เมื่อกี้ที่พวกเราพูดกันเขาก็รู้หมดเลยสิวะ??"

"ใช่เข้าใจทุกอย่างด้วย"

มีนามองหน้าเพื่อนก่อนทำหน้าเซ็งแล้วหันไปมองหน้าอากิระต่อ

"มีอะไร?ก็รีบพูดมา"

"ห้องผอ.อยู่ตรงไหนพาไปหน่อยดิ"

"ก็โทรหาดิไม่มีเบอร์ไง?"

"มี แต่ขี้เกียดโทร"

"แล้วคนอื่นมีตั้งเยอะทำไมไม่ขอให้เขาช่วยพาไปล่ะ ทำไม่ต้องเป็นฉันด้วย"

"หรือว่าเธออยากเป็นอย่างคนเมื่อคืน"

อากิระเดินเข้ามาใกล้ๆมีนาแล้วกระซิบถาม ทำให้มีนานึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่เธอเห็น มีนาขนแขนลุกตั้งขึ้นทันที

"ก็ได้ เดี๋ยวพาไป ตามสิ!"

มีนาเดินมานำหน้าอากิระไปด้านในตึกแล้วขึ้นไปหาผอ.ที่ห้อง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

" เข้ามา!"

" ผอ.คะ"

" มีอะไร ก็รีบพูดมาผมรอคนอยู่"

" คนที่ผอ. รอมาแล้วคะ"

"อ้าว!คุณอากิระมาแล้วเหรอครับ เชิญครับนั้งก่อน"

"เธอรอก่อน เดี๋ยวค่อยไป"

"อ่ะ ค่ะ"

มีนาเดินออกไปรออยู่ด้านหน้าห้องเพื่อรอผอ.เธอนั่งกดโทรศัพท์เล่นรอเวลา ผอ.คุยกับอากิระได้สักพักก็ออกมา

"เธอชื่ออะไรนะ? "

"มีนรดาค่ะ ผอ."

"อืม มีนรดาเดี๋ยวเธอช่วยพาคุณอากิระไปส่งที่ตึกเรียนของปี3

ทีแล้วก็บอกอาจารย์ประจำภาคด้วยว่ามีนักเรียนแรกเปลี่ยนมารายงานตัว"

" ได้ค่ะ แค่นี้ใช่ไหมคะ? "

ผอ.สั่งมีนาเสร็จก็เดอนกลับเข้าห้องไปดูงานต่อ มีนาที่รับคำสั่งมาก็พาอากิระเดินไปที่ตึกแล้วส่งตัวอากิระให้อาจารย์ประจำภาคเสร็จก็เดินกลับมาที่โต๊ะ

"เป็นไงมึงหายไปนานเลย"

"ก็ไม่มีอะไรนิ แค่ผอ.ให้พาเขาไปส่งที่ตึกหาอาจารย์ประจำภาคแค่นั้นเอง"

" แล้วเขามาเรียนปีไหนวะ"

"ปี3 ภาควิชาเดียวกับพวกเรานี่แหละ"

" อุ๊ย!!งั้นภาควิชาเราก็มีรุ่นพี่อีกคนแล้วสิแก~"

"จ๊ะ ตุ๊ดน้อย!"

" ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้!!"

" ไปเรียนได้แล้วได้เวลาล่ะ"

พายุลุกขึ้นแล้วเดินนำเพื่อนไปที่ห้องเรียนทุกคนเข้ามานั่งเรียนกันครบอาจารย์ก็เริ่มสอนจนหมดเวลา

ช่วงเย็น

อากิระเดินกลับมาที่รถแล้วเห็นมีนายืนคุยอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่โต๊ะเดิมก่อนจะขึ้นรถเขาก็คิดขึ้นได้แล้วเดินตรงไปที่มีนาทันที

"นิ!เธอ!"

ทุกคนหยุดคุยกันแล้วหันมามองอากิระอย่างพร้อมเพรียงมีนาที่เห็นเขาก็ทหน้าเซ็งกรอกตามองบน

" มีอะไร? "

"ตามฉันมา" พูดจบเขาก็เดินนำไปที่รถเงียบๆ

"พี่เขาเรียกมึงไปทำไมวะมีนา?"

" กูจะรู้ม่ะ? มึงก็อยู่กับกูป่ะ!"

" จะคุยกันอีกนานมั้ย?"

อากิระตะโกนเรียกมีนาด้วยความไม่พอใจ มีตามองไปที่เขาด้วยอารมณ์หงุดหงิดแต่ก็ต้องลุกเดินไป

"พวกมึงกูไปก่อนนะ"

" เออๆ เจอกัน"

มีนายเดินมาที่รถของเขาด้วยใบหน้าเซ็งจัดจนมาหยุดที่หน้ารถเขา

" มีไรก็ว่ามาจะได้กลับบ้าน"

"ขึ้นรถ!"

" ห๊ะ!!"

" บอกว่าขึ้นรถ" อากิระกดเสียงต่ำแสนเย็นชาใส่มีนาที่ได้ยินเสียงนั้นก็ถึงกับหนาวสันหลังทันที แล้วเดินขึ้นรถแต่โดยดี

" จะไปไหน"

"เดี๋ยวก็รู้"

อากิระพูดจบก็ขับรถออกจากมหาลัยแล้วเปิดจีพีเอสเพื่อนำทางไปยังที่ๆเขาจะไป

" จะพาไปไหน?" เขายังคงเงียบไม่ตอบอะไรเธอแล้วขับรถต่อมีนาก็เลยไม่ถามอะไรต่อเลยนั่งเงียบๆจนอากิระขับมาถึงคลับแห่งหนึ่ง

เขาลงจากรถแล้วกำลังจะเดินเข้าไปแต่ก็ต้องหยุดเพราะมีนายังคงนั่งนิ่งอยู่ในรถ

"จะนั่งอีกนานไหม"

" ก็ไม่รู้จะลงไปทำไม? ไม่รู้จักใครสักคน"

" ลงมา!!แล้วตามหลังแค่นั้นก็พอ"

" ไม่อ่ะ ไปเหอะเดี๋ยวรอที่รถนี่แหละ"

" จะลงมาเองหรือจะให้ไปอุ้ม"

" เออ ๆ เดี๋ยวลงไปเอง "

พูดจบมีนาก็เปิดประตูลงรถแล้วเดินตามอากิระไปในคลับแห่งนั้นพอมาถึงด้านในก็มีเสียงเพลงที่ดีเจเกิดเสียงดังกระหึ่มพร้อมกับลูกค้าที่กำลังเต้นกันที่โต๊ะบ้างที่หน้าเวทีดีเจบ้าง

มีนาที่เดินตามอากิระมาก็มองไปรอบเพื่อดูบรรยากาศในคลับแห่งนี้ อากิระเดินขึ้นไปชั้น3 ที่เป็นส่วนบุคคลห้ามคนนอกเข้าก่อนได้รับอนุญาต

" สวัสดีครับ! คุณอากิระ " คนที่อยู่ด้านบนทุกคนยืนเข้าแถวหน้ากระดานทำความเคารพอากิระที่เดินมาถึง

"มาแล้วเหรอครับ คุณอากิระ คุณยามาโตะโทรมาบอกผมว่าคุณจะเข้ามาดูงานที่คลับวันนี้ ผมเลยให้เด็กๆมารอตอนรับคุณ

"ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ครับ"

" แล้ว....นั้นใคร?"

" ไม่ต้องสนใจ"

" งั้นเชิญไปที่ห้องกันดีกว่าครับ"

ผู้จัดการพาอากิระเดินไปที่ห้องทำงานของคลับ ภายในห้องมีสัญลักษณ์ของแก๊งค์ที่บ่งบอกว่าที่แห่งนี้อยู่ในความดูแลของใคร

(ไม่คิดว่าคนนี้จะมีอิทธิพลในไทยด้วยแฮะ)

มีนาคิดในใจพร้อมกับมองไปที่อากิระที่ตอนนี้กำลังนั่งดูเอกสารของคลับอยู่

จ๊อกกกกก~~~เสียงท้องของมีนาร้องออกมาฟ้องว่าตอนนี้เธอหิวข้าวมาก(ไอ้ท้องไม่รักดีร้องออกมาซะดังเลยนะแก)

มีนาก้มหน้าลงด้วยความอาย อากิระเงยหน้าขึ้นจากเอกสารมองมาที่มีนาด้วยความสงสัย มีนาแสร้งทำเป็นกดโทรศัพท์เล่นไม่รู้ไม่ชี้

"ครับ ช่วยจัดของกินขึ้นมาด้านบนด้วย"

"ได้ครับ รอสักครู่ครับ"

ผู้ชายที่รับคำสั่งเมื่อกี้ก็เดินออกไปบอกคนด้านนอกให้เตรียมของกินเข้ามา

"พี่ครับ! ด้านล่างมีเรื่องกันครับ"

ของกินยังไม่ทันมาก็ดันมีเรื่องเข้ามาก่อน

" เดี๋ยวกูลงไป"

" คุณอากิระครับ เดี๋ยวผมลงไปดูด้านล่างสักครู่ ขอตัวก่อนครับ"

" ครับ เชิญ"

" ไม่ลงไปดูหน่อยเหรอ?"

มีนาถามขึ้นเมื่อในห้องมันเงียบเกินไป อากิระได้แต่เงยมามองหน้าเธอก่อนจะก้มลงดูเอกสารต่อ