แชร์

บทที่ 7

ผู้เขียน: หมูหวาน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-20 21:27:36

พอเข้ามาด้านในห้องได้ อากิระก็สั่งให้เด็กเสริฟเอาเหล้ามาเสริฟแล้วก็นั่งคุยแนะนำสองคนให้เอสรู้จักเพราะยังไงก็ต้องไปเรียนที่เดียวกัน

" ผมดิวครับ คนนี้ฟิวครับยินดีที่ได้รู้จัก"

" ผมเอสครับยินดีที่ได้รู้จักเหมือนกัน"

" เดี๋ยว ฉันมาไปข้างนอกแป๊บ"

" อืม "

" ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ ?"

" ถามอะไร เหรอถามได้เลย"

" เอสเป็นคนญี่ปุ่นเหรอ ??" ฟิวเอ่ยปากถามเอสด้วยช่างสงสัยตามประสา

" ป่าว เราเป็นลูกครึ่ง มาเรียนที่นี้ก่อนอากิระเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนเหมือนอากิระแหละ เราสองคนก็เลยสนิทกัน"

" อ่อ ก็ว่าทำไมสำเนียงการพูดเหมือนอากิระเลย" ดิวพูดขึ้นมาบ้างก่อนจะหันไปมองนอกห้องว่าอากิระทำไมยังไม่เข้ามา

" อากิระ ทำไมไปนานจังเดี๋ยวผมออกไปดูก่อนดีกว่า"

" ไม่ต้องไปหรอก มันคงไปดูงานน่ะ มันเป็นหุ้นส่วนที่นี้"

" ห๊ะ หุ้นส่วนไม่เห็นนจะรู้เลยอากิระมีส่วนกับไนซ์คลับแบบนี้ด้วย"

" เดี๋ยวคบกันไปนานๆก็รู้เอง"

" พวกผมอยู่บ้านกับคุณผู้หญิงแม่ของคุณอากิระท่านไม่ยักกะบอกว่ามีกิจการแบบนี้ด้วย"

" ท่านคงไม่รู้หรอกว่ามี อากิระไม่เคยบอกอะไรเพราะกลัวท่านจะเป็นห่วง"

" อ่อ ครับ"

"นั้นไงเดินมาล่ะ"

" เป็นไงเรียบร้อยป่ะ?"

" อืม ไงรู้จักกันแล้วใช่ไหม"

" ใช่ อาทิตย์หน้าก็ต้องไปเรียนที่เดียวกันแล้วใช่ไหมล่ะ"

" อืม "

ทั้ง4คนนั่งคุยกันจนคลับใกล้ปิดก็พากันออกไปในขณะที่กำลังจะขับรถออกจากลานจอดรถก็มีรถมอไซร์ขับออกมาขวางทางรถของพวกเขาไว้

" รถใครวะขับแบบนี้วะ"

" อากิระ จะเอาไง" ดิวกับฟิวมองไปที่อากิระที่นั่งอยู่ด้านหลังรอคำสั่ง

📞📞📞📞" อากิระมีไรวะ? ไอ้รถคันนั้นมันจะทำอะไร?"

(ไม่รู้ ดูมันไปก่อน)

" เออ " ระหว่างที่กำลังคุยกับเอสอยู่นั้นรถคันที่จอดขวางอยู่คนซ้อนหลังก็ควักปืนออกมาจ่อมาที่รถของอากิระดิวที่หันมาเห็นพอดีก็รีบถอยรถออกจากตรงนั้นทันทีเอสที่เห็นรถของอากิระถอยออกมาเร็วก็หยิบปืนที่อยู่ในหน้ารถออกมาเพื่อยิงสวนออกไป ปัง! ปัง!

" ไอ้ดิว!!มึงได้เอาปืนมาไหม??"

" เอามาสิวะ!!!กูไม่เคยให้ห่างตัวอยู่แล้ว!!"

" เอามาก็จัดการเลยสิวะ!!"

" เออ" ฟิวเล็งปืนไปที่ไอ้พวกนั้นส่วนดิวก็ขับรถจากลานจอดออกไปที่ถนนใหญ่ พวกนั้นไม่ได้มีแค่คันเดียวรถยนต์อีกคันก็ขับตามรถของอากิระมา ร้อมกับยิงปืนใส่รถของอากิระ ปัง!! ฟิวยิงสวนกับไปดิวก็เหยียบรถหนีเอสที่ตามมาก็ยิงใส่ยางรถคันที่ขับตามอากิระแล้วชนท้ายเพื่อให้รถคันนั้นเสียหลักลงข้างทาง พอรถยนต์เสียหลักรถมอไซค์ก็ขับตามต่อจนดิวที่อาศัยตอนที่รถมอไซค์ขี่มาด้านข้างรถเพื่อที่จะยิงอากิระแต่ดิวก็ขับรถเบียดมอไซร์จนล้มกลิ้งไม่เป็นท่า

" อากิระเอาไงต่อดี !!?"

" พวกมันจะตามมาอีกไหมวะไอ้ดิว" ฟิวมองไปทางด้านหลังรถแล้วดูว่ามีรถตามมาอีกหรือป่าว ดิวมองกระจกด้านหลังก็ไม่เห็นมีรถตามมาอีก

" มันคงไม่ตามมาแล้วละไอ้ฟิว"

" กับบ้าน ไปคุยกันที่บ้าน"

📞📞📞" เอสไปเจอกันที่บ้านเลย"

(โอเค เจอกัน)

แล้วทุกคนก็ไปรวมตัวกันที่บ้านของอากิระ

" พวกมันเป็นใครวะ"

" แล้วกูจะรู้ไหม?ก็อยู่ด้วยกัน"

" อากิระแกพอจะรู้ไหมว่าพวกมันเป็นใคร??"

"............"

อากิระเงียบไม่พูดอะไร ไม่นานแม่ของเขาก็เข้ามาดูท่านรีบเดินมาแล้วจับให้อากิระลุกขึ้นดูว่าบาดเจ็บตรงไหนหรือป่าว

" ไม่มีใครเป็นอะไรใช่ไหม??"

" ไม่มีครับ" ท่านหัวนมาถามทั้ง3คนที่นั่งอยู่ด้านข้าง

" ไม่มีก็ดีแล้ว วันนี้ก็นอนพักกันที่นี่แล้วกัน"

" ครับ คุณท่าน"

" อากิระลูกคิดอะไรอยู่เหรอลูก"

" ป่าวครับ "

" มีอะไรก็ต้องบอกแม่นะ เรื่องนี้มันเกี่ยวกับความปลอดภัยของลูกนะ"

" ครับ งั้นผมขอตัวไปนอนก่อน"

" ได้ๆ ลูกไปนอนเถอะ"

______เช้าวันต่อมา_______

คุณท่านเรียกดิวกับฟิวเข้ามาถามเห็นการณ์เมื่อคืนว่าเป็นยังไงแล้วพวกนั้นเป็นพวกไหนแต่ทั้งสองคนไม่รู้ว่าเป็นพวกไหนเลยไม่มีคำตอบให้ท่าน ไม่นานเอสกับอากิระก็ลงมาที่โต๊ะอาหารพร้อมกับทานอาหารที่แม่เตรียมไว้ให้

" เป็นไงนอนหลับสบายดีไหมเอส"

" ดีครับหลับสบายดี"

" อากิระลูก คุณพ่อโทรมาท่านบอกว่าอีกสองวันจะมาเมืองไทย"

" คุณพ่อเสร็จธุระแล้วเหรอครับ"

" ท่านรู้ว่าลูกโดนปองร้าย ท่านเลยจะมาก่อนกำหนด"

" เรื่องนี้คุณลุงจะมาจัดการเองเหรอครับคุณป้า"

" น่าจะใช่ "

" ช่วงนี้พวกเธออย่าพึ่งออกไปไหนจะดีกว่า เพื่อความปลอดภัย"

" ไม่ได้หรอกครับแม่ พวกผมต้องไปเรียนตามปกติผมก็อยากรู้ว่าพวกนั้นเป็นพวกไหนกันแน่"

อากิระพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาพร้อมกับสายตาที่มีแต่ความสงสัยในหัวก็คิดว่ามันจะเป็นพวกเดียวกับที่ไปตามดูเขาที่โรงแรมที่ต่างจังหวัดในตอนนั้นหรือป่าว แต่ก็ได้แค่เก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ

"งั้นอาทิตย์หน้าก็ไปมหาลัยแล้วทำตัวให้เหมือนปกติแบบนี้ก็ได้ใช่ไหมลูก"

" ใช่ครับ "

" งั้นก็เอาแบบนี้แล้วกัน แต่ทุกคนต้องระวังตัวให้มากนะ แม่เป็นห่วง"

" ได้ครับ พวกเราจะระวังตัวให้มากๆ ครับ" เอสรับปากแล้วก็เดินตามอากิระไปที่โซฟา

ดิวกับฟิวเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับข่าวที่อากิระให้คนไปสืบมา

" มาแล้วเหรอ "

"ครับ มีข่าวเรื่องที่คุณอากิระให้ไปสืบมาด้วย"

ดิวรายงานเรื่องทั้งหมดให้อากิระกับคุณท่านฟังว่าพวกที่ตามอากิระตอนไปต่างจังหวัดนั้นเป็นพวกไหน

พออากิระได้ฟังถึงกับทุบโต๊ะด้วยความโมโห นี่ขนาดเขาย้ายมาอยู่ที่ประเทศไทยแล้วพวกมันยังส่งคนมากวนอีก

" ถ้าพวกมันจะเอาแบบนี้ก็ได้ " อากิระเดินกับขึ้นไปบนห้องด้วยความโมโหทุกคนที่นั่งอยู่ก็เงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมาแม้แต่แม่ของเขาเองที่ตอนนี้นั่งนิ่งก่อนที่จะขอตัวไปพักผ่อน

📞📞📞 " 先生、これについてはどうすればいいでしょうか?"

(คุณค่ะเรื่องนี้จะเอายังไงดี)

" 待っててください。明日飛行機で戻ります。

( คุณรอผมก่อนพรุ่งนี้ผมก็บินกลับไปแล้ว)

" わかりました。待ってます。

( ได้ค่ะ ฉันจะรอนะคะ)

" わかりました。待ってます。

( ใจเย็นๆรอผมกลับไป)

" はい。

( ค่ะ )

พอคุยกับสามีเสร็จเธอก็ออกไปข้างนอก เธอมุ่งตรงไปที่ร้านกาแฟที่เธอเปิดในโรงแรมที่กิจการของบ้านเธอพร้อมกับสั่งงานกับผู้จัดการร้านว่าดูแลลูกค้าที่มาในร้านให้ดีๆ พอสั่งงานเสร็จก็ขึ้นไปพักที่ห้องส่วนตัวในโรงแรม ก๊อก ก๊อก ก๊อก

" มีอะไร"

" พอดีมีเอกสารมาให้เซ็นต์ค่ะคุณท่าน"

" เอาเข้ามา"

เลขาเอาเอกสารเข้ามาให้เซ็นต์ เธอให้เลขาออกไปรอที่ข้างนอกก่อนที่จะเปิดอ่านเอกสารพอเธอเซ็นต์เสร็จก้ให้เลขาเข้ามาเอาเอกสารไป
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 53

    " ก็มาแอบดูคนที่มาถึงแล้วไม่ยอมบอกนะสิ" " รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่??ว่ามาถึงแล้ว" " เมื่อวาน.." " รู้ได้ไง??" " ก็เธอลงรูปอะไรล่ะ..." " อ่อ พอดีเมื่อวานไปเจอร้านๆนึงอาหารอร่อยมากเลยนะวันหน้าเราไปกินด้วยกันนะ อื้มม!!แล้วรุ่นพี่รู้ได้ไงว่าร้านนั้นอยู่ที่ไหน???" " ก็ต้องรู้สิก็ร้านนั้นเป็นร้านลั

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 52

    หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหา

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 51

    " ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" "

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 50

    อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 49

    ระหว่างที่ยามาโตะกำลังคุยกับนายของมัน พ่อขของอากิระก็เดินไปที่มารินะเขาสั่งให้ลูกน้องพามารินะกับยามาโตะไปที่โกดังหลังบ้าน " ปล่อยฉันนะ!!พวกแกจะพาฉันไปไหน???" " ใช่!!พวกแกจะพาเรา2คนไปไหน???" " ไม่ตต้องถามมากถึงเดี๋ยวก็รู้เอง" ลูกน้องพา2พ่อลูกไปที่โกดังหลังบ้านเสร็จก็ยืนคุมรอนายมาจัดการ ด้านมา

  • นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน   บทที่ 48

    ดิวรีบเข้าไปดึงปรระตูรถออกแล้วพาอากิระออกมาจากตัวรถ ส่วนฟิวรีบเข้าไปช่วยมีนาท่หมดสติจากการโดนยิงเข้าที่ด้านหลังเลือดเต็มตัวของทั้งคู่ หลังจากที่ดิวกับฟิวช่วยกันพาคนเจ็บออกมาได้ไม่นาน ตู้มมม!!!!เสียงระเบิดจาการที่รถไถลกับถนนทำให้เกิดประกายไฟบวกกับน้ำมันที่ไหลออกมา ดิวกับฟิวรีบเอาตัวบังให้คนเจ็บ เอส

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status