เมียไร้ตัวตนของมาร์ติน

เมียไร้ตัวตนของมาร์ติน

last updateHuling Na-update : 2025-06-30
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
65Mga Kabanata
3.8Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เขาชายหนุ่มที่รักอิสระ แต่ต้องมาถูกคลุมถุงชนแบบต้านไม่ได้ เขาจึงทำทุกทางเพื่อให้เธอไม่มีความสุขและยอมหย่าไปเอง ความเจ็บปวดของเธอคือความสุขของเขา เธอหญิงสาวหัวอ่อนยอดกตัญญู ทำตามที่บิดาและมารดาบอกตั้งแต่เด็กจนโต จนเมื่อเธอเจอกับเขาชีวิตเหมือนเธอก็ตกนรกทั้งเป็น เขาคือซาตานที่ทำให้เธอทั้งรักทั้งเกลียด ความอดทนของคนเรามันมีขีดจำกัด เมื่อไหร่ที่มันหมดลงก็คือไม่เอาอะไรเลยแล้วเหมือนกัน....

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 เสน่ห์มาร์ติน NC++

CHAPTER ONE : Seven Days

~Zella's POV~

I never thought I would sleep with my best friend's father. Not until everything fell apart first.

And I mean everything.

---

My phone buzzed against the desk just as I was stapling the last file closed, Brynn's name lighting up the screen like she had some kind of radar for the exact moment I was finally about to leave the office.

I picked up on the second ring.

"So you're telling me you're not flying in today." It wasn't a question. I already knew from her voice.

"Zella, I'm so sorry, my dad suspended my card again and he just approved it this afternoon, like literally an hour ago. I promise I'll be there in two days. Two days, okay? And guess what I'm doing right now?"

"You know I'm terrible at guessing."

"I'm standing in a shop picking out lingerie to gift you." She sounded obscenely proud of herself. "The good kind. Not the cute kind."

"Brynn."

"What? Do you understand how happy I am right now? My Mary mother of Jesus is finally getting married. I have been waiting for this since we were seventeen."

I laughed despite myself, leaning back in my chair and pressing my fingers against my eyes. The office was quiet around me, most of the staff already gone, the overhead lights doing that thing they do after six where they feel too bright and slightly sad at the same time.

"Yes, girlie. This is my dream wedding."

"It better be. Seven days, Zella. Seven. So why does it look like you're still at the office?"

I glanced around like she could see me. "How did you..."

"That wall behind you. I know that wall. I have seen that wall in every single one of your video calls for three years."

"I just had some files to finish. It's nothing."

"Cole told you to take the week off."

"Cole tells me a lot of things."

"Zella."

"I know, I know. I'm done, actually. I was literally just about to leave."

She made a sound that said she didn't fully believe me but was choosing to let it go. "Go home. Or better, go to Cole's. When is the last time you two just sat somewhere and did nothing?"

"I'm going there now actually. He's been off since morning and hasn't picked up any of my calls, I just want to make sure he's okay."

"That's sweet. Annoying, but sweet."

"Shut up."

"I love you. Make sure the bridesmaid dress fits, because I refuse to be squeezed into something on your wedding day."

"Bye, Brynn."

"Bye, love."

I held the phone against my chest for a second after the call ended. Brynn had been my best friend since secondary school, since the day she stood between me and a group of girls who had decided I was an easy target, arms folded, chin out, like she was twice their size and completely unbothered. We had been inseparable since that afternoon. She was the kind of person who showed up without being asked and stayed longer than you expected and somehow made everything feel like it was going to be fine even when it clearly wasn't.

I needed that right now. I didn't know why I needed it, exactly. Everything was fine. Everything was perfect, actually. My wedding was in seven days.

I packed up my bag, shut off my desk lamp, and left.

---

The drive to Cole's took twenty minutes and I spent most of it talking myself out of the tight feeling in my chest that had started the moment Brynn said go to Cole's like it was obvious, like it was the most natural thing in the world, and somehow that made me feel worse instead of better.

Six years. That was how long Cole and I had been together, since our second year of university, since a study group that neither of us actually studied in. By third year he had become the kind of constant I stopped noticing the edges of because he was simply always there. When I graduated with two job offers on the table he asked me to turn both of them down and come work for him instead. He didn't want the distance. I thought that was the most romantic thing anyone had ever said to me, so I said yes, and I had been his company manager for the three years since, keeping our relationship quiet at work because he didn't want people thinking I'd gotten the position because of him, and I didn't want that either.

Three months ago he got down on one knee at dinner and said I want to give you the day you've always dreamed about. My birthday is Christmas Day and I had wanted a Christmas wedding since I was old enough to know what wanting something felt like. I cried so hard I couldn't even say yes properly. He laughed and put the ring on anyway.

Seven days. Seven days and I would have everything I had ever wanted.

I turned into his street and immediately saw Dara's car.

It was parked just behind his, close to the kerb, silver and compact and completely familiar because I had seen it outside my aunt's house, outside family gatherings, outside the office building nearly every morning for the past year. My cousin Dara. Cole's personal assistant, a position she had begged me for and I had personally walked her into, because she needed the work and I trusted her completely and it never once occurred to me that those two things could become a problem.

She was supposed to be on a business trip. She was supposed to fly back tomorrow.

I sat in the car for a moment and didn't move.

'They're probably working.' That was the reasonable thought. Something came up with the trip, she flew back early, there was something urgent that needed handling in person. Cole hadn't picked up his phone because he was busy. That was all. That was the entire explanation and it was a perfectly good one and I needed to stop sitting here building something terrible out of nothing.

I got out of the car.

The front door was locked, which was strange. Cole never locked the front door when he knew I was coming, hadn't done it in three years, but I told myself the lock was probably playing up and went back to the car for the spare key I almost never used. The house was quiet when I stepped inside, sitting room dim, everything exactly where it always was, nothing out of place.

I went upstairs.

I didn't call his name. Some part of me already knew that calling out would only delay something that was coming regardless.

Each step felt heavier than the last. My hands had gone cold somewhere between the second and third stair and I couldn't feel my fingertips properly, which was strange because the house wasn't cold at all. I kept thinking 'stop, you're being ridiculous, stop' and my legs kept moving anyway, kept carrying me down the hall, kept bringing me closer to the door at the end of it.

The sounds reached me before I touched the handle.

I stood completely still in the hallway.

"Do you love it?" Cole's voice. Low. The way it gets when he thinks no one else can hear him.

"Yes.... fuck me harder."

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
65 Kabanata
ตอนที่ 1 เสน่ห์มาร์ติน NC++
" อื้อ...คุณมาร์ตินขา แรงๆเลยค่ะ มินนี่เสียว "มินนี่สาวน้อยล่าแต้มที่เขาหิ้วมาในวันนี้จากผับของมาคัสผู้เป็นพี่ชาย ที่ตอนนี้กลายเป็นผู้ชายคลั่งรักเมียไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทีแรกเขาก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นขนาดนี้ เมียพูดอะไรก็เออออตามไปหมด ทาสเมียดีๆนี่เอง คนอย่างเขาไม่มีทางเป็นอย่างมันแน่นอน" มินนี่ เธอนี่มันร่านดีจริงๆ " เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!! เขาตบไปที่สะโพกของคู่ขาอย่างแรง เพื่อสร้างอารมณ์เสียวซ่านให้กับเธอ หลังจากนั้นก็กระแทกกระทั้นแก่นกายใหญ่โตเข้าสู่ร่องรักที่เขาสอดใส่แค่เพียงครั้งเดียวก็รู้แล้วว่าเธอผ่านอะไรมาเยอะแค่ไหน เขาไม่มีแม้กระทั่งเสียงครวญครางเสียวซ่าน เพราะคนแบบเขาไม่เคยร้องครางให้กับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น มีแต่ผู้หญิงทั้งเมืองที่มาร้องครวญครางใต้ร่างของเขา" อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อื้ออออ " " คุณมาร์ตินขา นอนลงสิคะ เดี๋ยวมินนี่ขึ้นให้ " มินนี่ที่หมายมั่นจะใช้เสน่ห์ของตัวเองเพื่อมัดใจชายหนุ่ม เผื่อว่าเธอจะได้เป็นคุณนายคนที่สองของตระกูลไมโลเวอร์ เพราะคนแรกที่ได้เป็นนายหญิงของไมโลเวอร์ก็เป็นแค่คนธรรมดาไม่ได้ร่ำรวยอะไร ซึ่งข้อนี้สาวๆทั้งเมืองรู้ดี " ผมไม่ชอบให้ใครขึ้นมาทับบนตัวผม
Magbasa pa
ตอนที่ 2 ผมไม่ยอม(1)
เช้านี้มาร์ตินตื่นมาด้วยอาการเมาค้าง หลังจากที่เมื่อคืนกว่าจะกลับมาที่คฤหาสน์ไมโลเวอร์ได้ก็ปาเข้าไปเกือบตีสามแล้ว นอกจากเขาจะไปดื่มกินที่นั่นเขายังต้องไปเคลียร์ปัญหาที่ลูกค้ามีเรื่องทะเลาะวิวาทกันอีกด้วย เขาได้บอกผู้เป็นพี่ชายอย่างมาคัสแล้ว แต่มันก็ไม่สนใจอยากนอนกอดเมียอยู่ที่บ้านจนเป็นเขาที่ต้องตามเก็บปัญหาให้อย่างเช่นเคย เมื่อเขาเดินลงมาที่โต๊ะกินข้าวก็พบกับพ่อแม่แล้วก็พี่ชายพร้อมกับพี่สะใภ้คนสวยและหลานอีกสามคน เจ้าไคเลอร์กับคาร์ลอสพร้อมกับคริสตัลหลานสาวคนเล็ก " อามาร์ติน " เป็นคริสตัลหลานสาวคนเล็กที่วิ่งเข้ามากอดเขา เด็กสาวคนนี้ติดเขามากกว่าพ่อของตัวเองซะอีก เพราะเขาชอบตามใจหลานสาวอยากได้อะไรก็ซื้อให้หมด จนตอนนี้ตุ๊กตาเต็มห้องไปหมดแล้วเพราะเขาเป็นคนซื้อให้แทบจะไม่มีของที่พ่อซื้อให้เลยสักชิ้น เขาแย่งซื้อไปจนหมดแล้ว เพราะเขาเป็นเจ้าของห้าง ซื้อของให้หลานสาวแค่นี้เหมาหมดห้างยังได้เลย " ว่าไงคะหลานอา วันนี้ทุกคนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันเลยนะครับ " มาร์ตินเอ่ยทักทายกับทุกคนพร้อมกับอุ้มหลานสาวตัวน้อยมาวางที่โต๊ะกินข้าวพร้อมกับเขาที่นั่งลงข้างๆหลานสาว " หน้าตาแกอิดโรยมากเลยนะเจ้าน้องชา
Magbasa pa
ตอนที่ 3 ผมไม่ยอม(2)
" เนยหวานทำอะไรอยู่ลูก กลิ่นหอมฟุ้งออกไปถึงข้างนอกเชียว " ชิดจันทร์ผู้เป็นแม่เดินเข้ามาในครัวพร้อมกับสูดดมกลิ่นอาหารที่ลอยไปเตะจมูกเข้าอย่างจัง เมื่อลูกสาวทำอาหารทีไร เธอกับผู้เป็นสามีก็จะเจริญอาหารขึ้นทันทีในมื้อนั้น " วันนี้เนยทำแกงเขียวหวานค่ะแม่ กับบัวลอยไข่หวาน แล้วก็วุ้นมะพร้าวค่ะ วันนี้แม่รอชิมฝีมือของเนยได้เลยนะคะ " ร่างบอบบางพูดพร้อมกับหันมายิ้มให้กับผู้เป็นแม่ สาวน้อยในวัย 23 ปีที่เพิ่งจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีมาหมาดๆ ในอนาคตคงต้องไปช่วยงานในโรงแรมของผู้เป็นพ่อเป็นแน่ เพราะเธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว แม้จะจบด้านการบริหารธุรกิจแต่เธอก็ชอบทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจจนทำให้เธอทำอาหารได้เกือบทุกเมนู " ลูกสาวแม่น่ารักขนาดนี้ไม่มีใครมาขายขนมจีบเลยเหรอลูก " ชิดจันทร์ถามลูกสาวออกไป ส่วนเนยหวานได้แต่ยิ้มให้กับผู้เป็นแม่ เธอยอมรับว่าตั้งแต่ตอนเรียนก็มีผู้ชายมาจีบเธอมากมาย แต่เธอก็ยังไม่คิดที่จะคบกับใครจริงจังเพราะเธอมุ่งมั่นกับการตั้งใจเรียนมากกว่า " ก็มีบ้างค่ะแม่ แต่เนยก็ไม่ได้รักใครสักหน่อย เนยอยากตั้งใจเรียนให้จบแล้วก็อยากตั้งใจทำงานก่อน " " แต่แม่อยากอุ้มหลานแล้วน่ะสิ " ค
Magbasa pa
ตอนที่ 4 ไม่ถูกชะตา(1)
เนย แพม บรีส ทั้งสามสาวยังคงนั่งดื่มอยู่ที่โต๊ะเรื่อยๆโดยที่ไม่ได้มีทีท่าว่าจะหยุดพักเลยทั้งที่แพมตอนนี้เมาหัวราน้ำไปแล้ว " แกว่าคืนนี้ไอ้แพมมันจะอยู่คนเดียวได้ไหมวะไอ้เนย " บรีสถามเนยออกไปเพราะอาการคนเพิ่งอกหักเธอรู้ดีว่าต้องการคนช่วยเยียวยาหัวใจแค่ไหน เพราะเธอเองก็เคยผ่านจุดนี้มาแล้ว " ไม่รู้สิ แต่ถ้าไม่ได้จริงๆเดี๋ยวฉันไปนอนเป็นเพื่อนมันเอง แต่พรุ่งนี้ฉันมีธุระแต่เช้าน่ะสิ " เนยหวานตอบกลับบรีสไป พร้อมกับทำท่าทางหนักใจ" ธุระอะไรของแก ฉันว่าจะถามตั้งแต่มาถึงแล้วว่าแกมีเรื่องอะไรหรือเปล่า แต่ก็ติดอยู่ที่ไอ้แพมก็เลยยังไม่ได้ถามไป " " เรื่องนี้แหละที่ฉันตั้งใจจะมาบอกพวกแกด้วย คุณพ่อกับคุณแม่จะให้ฉันไปดูตัวกับคนที่ฉันไม่รู้จัก ท่านทั้งสองกำลังจะจับฉันคลุมถุงชนซึ่งคนที่ฉันต้องแต่งงานด้วยอายุสี่สิบแล้ว " เนยหวานบอกเพื่อนพร้อมกับทำหน้าเซ็งๆ โดนจับแต่งงานทั้งทีก็ได้สามีแก่คราวพ่อ " เฮ้ย! สี่สิบแล้วหรอวะ ห่างจากเราตั้ง 17 ปีเลยนะเว้ย แกจะไหวหรอไอ้เนย " บรีสถามออกไปเพราะด้วยวัยที่ต่างกันสามารถเป็นพ่อลูกกันได้เลย " ไม่รู้อ่ะ ต้องลองดูก่อนแต่ถ้าไม่ไหวจริงๆก็คงต้องบอกพ่อกับแม่ไปตามตรง ท
Magbasa pa
ตอนที่ 5 ไม่ถูกชะตา(2)
วันนี้มาร์ตินตื่นตั้งแต่เช้าเพราะมีนัดทานข้าวกลางวันกับครอบครัวของผู้หญิงคนนั้นในช่วงสายๆของวัน เมื่อลงมาข้างล่างก็เจอเข้ากับพ่อและแม่ที่นั่งอยู่ที่โซฟารับแขก " ตื่นแต่เช้าเลยนะเจ้ามาร์ติน อีกสักพักคุณจักรกฤษณ์กับคุณหญิงชิดจันทร์ก็คงมาถึง " มาร์ตินที่ฟังอยู่แต่ว่าไม่ได้ตอบกลับอะไรแล้วก็นั่งลงที่โซฟาเช่นกัน " แม่ครับ แม่ไม่คิดจะเปลี่ยนใจจริงๆหรอครับ ผมยังไม่อยากแต่งงาน ผมคิดว่าผู้หญิงที่แม่หามาให้คงไม่ได้ดีแบบที่แม่คิดหรอก "เขาบอกกับแม่เพราะยังจำเหตุการณ์เมื่อคืนได้ดี" แกเอาอะไรมาตัดสินน้อง ยังไม่เคยเจอน้องเลยสักครั้ง " " เฮ้อ! เอาเถอะครับแม่ ผมไม่เถียงกับแม่แล้วก็ได้ โน่นไงครับลูกสะใภ้คนโปรดของคุณแม่เดินเข้ามานู่นแล้ว " คุณหญิงฤทัยและคุณมอร์แดนมองไปทางที่ลูกชายมอง ก็เจอกับคุณจักรกฤษณ์แล้วก็คุณชิดจันทร์พร้อมกับลูกสาวของเขาที่ชื่อเนยหวาน พอโตเป็นสาวช่างสวยสะพรั่งเหลือเกิน " สวัสดีค่ะคุณจักรกฤษณ์ คุณชิดจันทร์ "คุณหญิงฤทัยรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปหาชิดจันทร์ " สวัสดีค่ะคุณฤทัย พวกเรามาสายกันหรือเปล่าคะ " ทั้งที่เผื่อเวลามาแล้ว แต่ก็ดูเหมือนจะช้ากว่าที่นัดกันไปนิดหน่อย คุณหญิงชิดจันท
Magbasa pa
ตอนที่ 6 ลองชุดเป็นเหตุ(1)
วันรุ่งขึ้นซึ่งวันนี้เป็นวันที่เธอจะต้องออกไปลองชุดแต่งงานกับเขา มันเป็นวันที่เธอลำบากใจที่สุดเพราะเมื่อวานเขาเล่นเดินออกจากวงสนทนาโดยที่ไม่ได้สนใจเธอและครอบครัวเลยด้วยซ้ำและเธอกับเขาก็ยังไม่ได้คุยกันเลยสักคำ เธอถึงหนักใจว่าไปกับเขาวันนี้เธอจะทำตัวยังไงดี ในระหว่างที่นั่งรอเขาโดยที่เธอไม่ได้มีเบอร์โทรหรือคอนแทคติดต่อเขาเลย แต่สุดท้ายเขาก็มาถึงหน้าบ้านเธอจนได้ในตอนนี้ " เนยลูก นั่นไงพี่เขามาแล้ว เราเตรียมตัวเสร็จหรือยังลูก อย่าให้พี่เขาต้องรอนานนะลูก " ชิดจันทร์บอกกับผู้เป็นลูกสาว เพราะตอนนี้เธอและลูกสาวนั่งอยู่ที่ห้องรับแขกส่วนจักกฤษณ์ออกไปทำงานที่โรงแรมแล้ว " สวัสดีครับคุณน้า ผมมารับเนยหวานไปลองชุดวันงานครับ " มาร์ตินเดินเข้ามาพร้อมกับยกมือไหว้ผู้สูงอายุกว่า โดยที่ไม่มองหน้าหญิงสาวที่นั่งข้างๆเลยแม้แต่นิดเดียว " ไปสิลูกน้องพร้อมแล้ว ถ้าลองชุดกันเสร็จจะชวนน้องไปทานข้าวต่อก็ได้นะลูกจะได้ทำความรู้จักกันไว้ " " ครับ วันนี้อาจจะกลับดึกหน่อยนะครับคุณน้า พอดีผมต้องมีไปทำธุระต่อเดี๋ยวผมจะพาน้องไปด้วย " มาร์ตินที่มีแผนอยู่ในใจ เขาลอบมองใบหน้าของเธอเพียงเล็กน้อย จากนั้นก็เดินนำเธอออกมาท
Magbasa pa
ตอนที่ 7 ลองชุดเป็นเหตุ(2)
คำพูดของเขาทำเอาเธอจุกไปไม่น้อยอยู่เหมือนกัน ทำไมเขาถึงพูดจาร้ายกาจได้ถึงขนาดนี้ แค่เธอใส่ชุดแค่นี้ก็บอกว่าเธอเป็นผู้หญิงหากินแล้วหรอ นี่เธอคิดถูกหรือคิดผิดที่แต่งงานกับเขากันแน่เนี่ย " เอ่อ...เอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นคุณน้องเราไปดูชุดใหม่กันนะคะ " เจ๊อ้อยที่แทบสตั้นไปกับคำพูดของมาร์ติน ไม่คิดว่าผู้เป็นเจ้าบ่าวจะมีคำพูดคำจาที่แสนร้ายกาจขนาดนี้ ถ้าเธอเป็นน้องเนยหวานป่านนี้เธอไม่แต่งงานกับผู้ชายแบบนี้หรอก หล่อซะเปล่าแต่ทำไมถึงได้ปากร้ายนักนะ พอเดินมาถึงโซนที่จะต้องเลือกชุดใหม่เจ๊อ้อยก็รีบพูดขึ้นมาเพื่อปลอบใจหญิงสาว เพราะดูเธอจะหน้าซีดลงไปเยอะมาก " คุณน้องขาชุดนี้สวยมากๆเลยนะคะ แต่ถ้าเจ้าบ่าวไม่ชอบคุณน้องลองเป็นชุดเสื้อแขนยาวแล้วกันนะคะดูเรียบๆดีก็เหมาะกับคุณน้องเหมือนกัน " เนยหวานที่คิดแผนการดีๆออก ชอบหาว่าเธอเป็นผู้หญิงหากินใช่ไหม ได้เลย! ถ้าอย่างนั้นเธอจะใส่ชุดนี้ไปเลยแล้วกัน " เอาชุดไหนมาก็ได้ค่ะแล้วเนยจะใส่ออกไปให้เขาดู แต่เนยขอชุดนี้ไปใส่วันจริงนะคะ " เจ๊อ้อยตกใจกับคำพูดของหญิงสาว บ่าวสาวคู่นี้คิดจะทำอะไรกันแน่ สิ่งที่ชายหนุ่มไม่ชอบหญิงสาวกลับเลือกที่จะทำ " จะดีหรอคะ
Magbasa pa
ตอนที่ 8 เสียความรู้สึก
มาร์ตินตอนนี้อยู่บนรถสปอร์ตคู่ใจของเขาที่ลงสนามมาเป็นที่เรียบร้อย พร้อมกับเพื่อนของเขาอีกสี่คน ไทป์ อเล็กซ์ คาร์สันและคริสต์ ซึ่งเมื่อทั้งห้าคนได้ลงสนามเมื่อไหร่สนามแห่งนี้ก็แทบลุกเป็นไฟเพราะทั้งหมดล้วนมีฝีมือด้วยกันทั้งนั้น แต่วันนี้มาร์ตินจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาดเพราะเดิมพันของเขาคือแม่กวางน้อยที่อยู่ในห้องนั้น ถึงแม้ว่าเขาอยากจะแกล้งเธอด้วยการทำให้เธอกลัวแต่ก็ไม่เคยคิดให้เธอตกเป็นของคนอื่นเพราะเธอต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น เมื่อสัญญาณปล่อยตัวดังขึ้นพวกเขาทั้งห้าคนก็ทะยานออกไปจากจุดเริ่มต้น ผ่านโค้งแล้วโค้งเล่าก็ยังเป็นคริสต์ที่นำเพื่อนๆทุกคนอยู่ในตอนนี้ ส่วนมาร์ตินเองที่เขาไม่ได้รีบเร่งอะไรเพราะเขาจะเร่งในช่วงสุดท้ายตอนนี้ปล่อยให้สาวน้อยคนนั้นลุ้นไปเล่นๆก่อน ซึ่งตอนนี้ก็ถึงเวลานั้นแล้วเขาเร่งเครื่องจนสุดกำลังและสุดท้ายก็เป็นเขาที่เบียดแซงคริสต์ชนะไปแบบฉิวเฉียด ทำเอาเขาแทบใจหายใจคว่ำเหมือนกัน " โห่...ไอ้มาร์ตินมึงก็ไม่ยอมออมมือให้พวกกูบ้าง "เป็นคริสต์ที่เอ่ยแซวเจ้าของสนามอย่างมาร์ติน หลังจากที่ลงจากรถกันหมดทุกคนแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีว่ายังไงวันนี้มาร์ตินก็ต้องสู้สุดกำลังอยู่แล้ว แ
Magbasa pa
ตอนที่ 9 ไร้ตัวตน
ท้ายที่สุดมาร์ตินก็ลากเนยหวานมาจนถึงผับของเขาจนได้ ตอนนี้เขาและเพื่อนนั่งอยู่ที่ชั้นสอง โซน VIP ซึ่งมีเนยหวานนั่งอยู่โซฟามุมสุดเพราะข้างๆเขามีสาวสวยขนาบข้างถึงสองคนและข้างๆของเพื่อนเขาทุกคนก็มีสาวสวยนั่งขนาบข้างด้วยเช่นกัน เนยหวานที่นั่งอยู่ตรงนี้สักพักแล้ว เขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนไร้ตัวตน ไม่มีคุณค่า ต้องคอยมานั่งเฝ้าเขาทั้งที่เขาไม่ได้สนใจเธอเลยด้วยซ้ำ เขาคุยกับเพื่อนเขาอย่างสนุกสนานพร้อมกับสาวๆที่นั่งข้างๆอยู่ เธอจะลุกขึ้นและกลับบ้านเขาก็ไม่ยอม เธอถึงต้องนั่งอยู่แบบนี้โดยที่มาร์ตินเองปรายตามองเธออยู่เป็นระยะ เหมือนไม่สนใจแต่ทุกการกระทำของเธออยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลา " เออ ไอ้มาร์ตินมึงจะไปเชียงใหม่อีกเมื่อไหร่วะ พอดีพ่อกูให้กูไปดูที่ดินที่นั่นน่ะ กูไม่มีคนช่วยดู อยากให้มึงช่วยไปดูเป็นเพื่อนกูหน่อย "คาร์สันที่เอ่ยถามมาร์ตินเพราะช่วงปลายเดือนนี้เขาต้องเดินทางไปที่เชียงใหม่ มีคนเสนอขายที่ให้แต่เพราะเขาไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับพวกนี้เลย ถึงจะอาศัยความรู้จากเพื่อนสักหน่อย " ได้สิหลังจบงานแต่งกูว่ากูจะไปดูบัญชีที่นั่นสักหน่อย มึงไปพร้อมกูเลยก็ได้ "" แล้วมึงไม่ไปฮันนีมูนก่อนหรอวะ "" หึ!
Magbasa pa
ตอนที่ 10 กักตัว
" พี่มาร์ตินพาเนยมาที่นี่ทำไมคะ แล้วที่นี่ที่ไหนกัน " ร่างบอบบางถามเขาออกไปเพราะเธอไม่เคยมาที่นี่ แถมตอนนี้ก็ดึกมากแล้วด้วยเธอควรจะกลับถึงบ้านตั้งนานแล้ว" คอนโดฉันเอง " " แล้วพี่พาเนยมาที่นี่ทำไมคะ เนยไม่ได้อยากมาสักหน่อย อีกอย่างตอนนี้ก็ดึกมากแล้วด้วยพี่พาเนยไปส่งที่บ้านได้แล้วค่ะ " เขาหันมามองหน้าเธอพร้อมกับทำท่าทางหงุดหงิด" บ้านเธอมันไม่หายไปไหนหรอกเนยหวานแล้วคืนนี้เธอต้องค้างกับฉันที่นี่ โทรไปบอกแม่เธอซะ " เขาออกคำสั่งกับเธอ แต่มีหรือที่เธอจะทำตามเขาง่ายๆ " ไม่ค่ะ เนยจะกลับบ้าน ถ้าพี่ไม่ไปส่ง เนยกลับเองก็ได้ "ร่างบอบบางไม่พูดเปล่าแต่เธอเลือกที่จะเปิดประตูรถแล้วลงไปทันที แต่ยังก้าวไปไม่ถึงไหนก็ต้องล้มลงเพราะตอนนี้ขาของเธอมันเจ็บมาก " โอ้ย! " มาร์ตินที่เห็นเธอล้มลงอยู่อีกฝั่งหนึ่งของรถเขาก็รีบลงจากรถแล้วเดินมาหาเธอพร้อมกับพยุงตัวเธอลุกขึ้น " ถ้าเธอกลับบ้านสภาพนี้แม่เธอได้เป็นห่วงเธอแน่ ทำตามที่ฉันบอกอย่าดื้อให้มันมากนัก ไม่อย่างนั้นฉันจะปราบพยศเธอเอง " ร่างบอบบางชั่งใจสักพัก จากนั้นก็ยอมจำนนควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบอกกับแม่ของเธอว่าวันนี้คงกลับบ้านไม่ได้ จะนอนค้างที่คอนโ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status