บทที่ 8

วันต่อมา

ช่วงบ่ายพ่อของอากิระก็บินมาถึงเมืองไทยทุกคนไปรอรับกันที่สนามบิน ท่านเดินมาพร้อมกับคนติดตามตัวมาด้วยสี่คนที่เดินตามประกบไม่ห่าง

พอเดินมาถึงตรงที่ทุกคนรอท่านก็เดิตรงไปหาแม่ของอากิระทันทีพร้อมกับสวมกอดกันด้วยความคิดถึง

ท่านหันมาที่อากิระกับเอสที่ยืนรออยู่ด้านข้างทั้งสองคนโค้งทำความเคารพ ท่านพยักหน้ารับแล้วหันไปมองคนที่ติดตามมาด้วยทั้งหมดเดินอยู่ด้านสองคนด้านหลังอีกสองคนเพื่อดูความปลอดภัยให้ท่านกับภรรยา

ดิวกับฟิวเดินตามเอสกับอากิระมาจนขึ้นรถทั้งสองคนก็นั่งคุยกันดิวขับรถตามคันของอากิระ

" มึงว่าคุณท่านน่ากลัวไหมวะ กูเห็นตอนท่านเดินมานะกูนี่ขนแขนลุกซู่เลย"

" มึงก็พูดเวอร์ไป"

" จริงๆมึงกูว่าถ้าท่านไม่แน่จริงก็คงไม้ได้เป็นหัวหน้าแก็งค์หรอกใช่ไหมล่ะ"

" เออ ก็ใช่ "

" แล้วมึงจะกลัวทำไมวะ?มึงไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย"

" เออ วะ แต่ยังไงกูก็กลัวอยู่ดีแหละมึงรีบขับไปเหอะเดี๋ยวถึงช้าก็โดนคุณท่านเล่นเอาหรอก"

อากิระขับรถให้แม่กับพ่อนั่งมาพร้อมกับที่นั่งอยู่ข้างคนขับทั้งนั่งเงียบมาตลอดทางไม่มีใครกล้าเอ่ยอะไรขึ้นมาจนขับมาถึงบ้านรถทุกคันเข้าจอดที่หน้าบ้าน

ทุกคนลงมาจากรถแล้วมารีบมายืนกับคนในบ้านรอคุณท่านทั้ง2เดินเข้าไปด้านใน

" ทุกคนไปพักได้ 4คน พวกแกรอก่อน"

พ่อของอากิระพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยมองดูอากิระที่ยังคงนั่งนิ่งไม่มีอาการอะไร มีก็แต่ฟิวที่ตอนนี้เหงื่อแตกมือเย็นเฉียบดิวหันไปมองหน้าฟิวแล้วก็อดขำกับอาการที่เพื่อนเป็นตอนนี้

" รู้รึยังว่าไอ้พวกนั้นมันเป็นใคร?"

" ครับ รู้แล้วว่าเป็นพวกไหน"

" แต่เรายังหาที่ๆพวกมันกลบดานยังไม่ได้เลยครับ"

" แล้วให้คนไปสืบหรือยัง?"

" ให้ไปแล้วครับตอนนี้กำลังตามอยู่ครับ"

" แล้วเห็นหน้าของพวกมันไหม?"

" วันนั้นพวกมันใส่หมวกกันน็อคเลยมองไม่เห็นหน้าครับ แล้วอีกคันมันติดฟิลม์ดำทั้งคัน"

" ส่งคนไปสืบเพิ่มหาตัวพวกมันมาให้ได้"

"ครับ"

พอรับคำสั่งเสร็จทุกคนก็ออกไปทำตามหน้าที่ตัวเอง จะเหลือแค่ท่านทั้งสองที่นั่งคุยกันแล้วแม่ของอากิระก็พาพ่อไปพักผ่อน

_____อาทิตย์ต่อมา_____

อากิระกับเอสก็มาเรียนตามปกติที่จะเพิ่มขึ้นมาก็คือฟิวกับดิวทั้งสี่คนไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด วันนี้ก็เหมือนกัน ทั้งสี่คนเรียนเสร็จก็ไปรวมตัวกันที่คลับของอากิระ

" มีนาวันนี้มึงมีโปรแกรมไหมวะ?"

" กูว่าจะไปหาเหล้าแ..ด..ก สักหน่อยวะ"

" คิดเหมือนกันเลยวะ ร้านเดิมป่ะ"

" ได้เลย งั้นเจอกันพวกมึงกูกลับก่อน"

" โอเคแยกย้าย เจอกันที่ร้านห้าทุ่ม"

มีนานัดกับเพื่อนเสร็จก็ขับรถกลับเพื่อไปเตรียมตัวที่บ้านพร้อมกับโทรไปจองโต๊ะที่คลับให้เพื่อนๆเพราะเธอกลัวไปแล้วไม่มีโต๊ะ

ได้เวลาที่นัดกับเพื่อนที่คลับแต่มีนายังคงมาไม่ถึงทั้งที่บอกเวลากันแล้วเพื่อนๆจึงโทรตามกัน

" มีนามึงอยู่ไหนเนี้ย พวกกูมาถึงแล้วนะ"

" เออ กำลังจะถึงแล้วแ..ด..ก กันก่อนเลยเดี๋ยวกูก็ถึงแล้วพวกมึงจะเร่งทำไมวะ"

" เออ เออ ให้ไวเลยมึง"

พอวางสายเสร็จมีนาก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังคลับที่นัดกับเพื่อนไว้ไม่นานก็มาถึง ขณะที่เอารถเข้าจอดในลานเธอก็สังเกตุเห็นรถคันหรูคันนึงที่จอดอยู่ในที่วีไอพี

" ทำไมรถคันนั้นมันคุ้นจังวะ ?? คงไม่ใช่หรอกมั่ง...."

เธอลงจากรถแล้วเข้าไปในคลับสายตาก็เหลือบไปเห็นอากิระกับเพื่อนที่นั่งดื่มกันอยู่ตรงโซฟาเธอก็รีบเดินเข้าไปอย่างไว แต่ก็ไม่พ้นสายตาของอากิระที่มองมาเห็นตอนที่เธอกำลังรีบเดินไปหาเพื่อนของเธอที่โต๊ะ

" มองอะไรวะ" เอสมองตามสายตาของอากิระที่มองไปทางโต๊ะของมีนา

" ป่าว ไม่ได้มองอะไร"

" อ้าว นั้นมันน้องในสายรหัสไม่ใช่เหรอวะ "

" อืม "

" ให้ผมไอ้ฟิวไปเรียกมาดีป่ะ???"

" ไม่ต้อง" พูดจบก็ยกแก้วขึ้นดื่มแล้วให้เด็กชงเหล้าให้ต่อ

" แล้วเรื่องนั้นเราจะเอายังไงกันดี สืบแล้วก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย"

" ใช่ พวกมันเก็บตัวกันเงียบไม่เคลื่อนไหวเลย"

" แบบนี้ก็ดิวะ แล้วตอนนี้คุณลุงมาอยู่ไทยด้วย "

" หรือว่ามันรู้ว่าคุณท่านมาจากญี่ปุ่น พวกมันเลยเก็บตัวกันก่อน"

ทั้งสี่คนนั่งคุยกันจนดีเจเปิดเพลงให้คนในคลับลุกขึ้นมาเต้นกัน กลุ่มของมีนาบางคนก็ลุกขึ้นเต้นเธอที่เป็นผู้หญิงคนเดียวของกลุ่มก็ลุกขึ้นบ้างเพราะโดนตุ๊ดน้อยดึงขึ้นมา ตุ๊ดน้อยโชว์ลีลาโยกย้ายไปมา มีนาพอเต้นเหนื่อยก็นั่งลงดื่มต่อ จนตอนนี้เริ่มมึนๆบ้างแล้ว แต่เพื่อนบางคนก็เมากันไปก่อนจะเหลือก็พายุที่ยังคงนั่งนิ่งๆ

ส่วนตุ๊ดน้อยวินนี่ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้สลบอยู่ข้างๆมีนาเรียบร้อย

" วันนี้ดึกแล้วคลับก็ใกล้ปิดแล้วพวกเรากลับกันก่อนดีกว่าเดี๋ยวคุณท่านจะเป็นห่วง"

ดิวพูดขึ้นขณะที่ฟิวตอนนี้เมาหลับอยู่ข้างๆ " ไอ้ฟิวมึงรู้ว่าคอมึงอ่อนแล้วมึงจะกินให้ลำบากกูทำไมวะไอ้นี่นิ"

" อืม กูเรากับกันได้แล้วจริงๆแหละ เดี๋ยวกูให้เด็กไปเอารถมาจอดหน้าร้าน"

พูดจบเอสก็เรียกเด็กในร้านไปเอารถมาจอดที่หน้าร้านรอพวกเขาออกไป

" เดี๋ยวพวกมึงออกไปกันก่อนเดี๋ยวกูไปสั่งงานผู้จัดการก่อนเดี๋ยวตามไป"

" เออ ได้ ไปไอ้ดิวเอาไอ้ห่าฟิวไปปใส่รถกันก่อน"

" เคร ไปไอ้ฟิวลุก ตัวก็หนักชิปหาย"

อากิระเดินไปที่ผู้จัดการแล้วสั่งงานทั้งในร้านแล้วเรื่องที่ให้ไปสืบด้วย ตอนที่กำลังจะเดินออกไปหน้าร้านก็โดนชนเข้าที่ไหล่

" เฮ้ย มึงเดินยังไงวะไม่เห็นคนรึไงวะ"

" พูดให้มันดีๆหน่อย คุณเดินมาชนผมเอง"

"มึงนั้นแหละเดินชนกู"

" เมาแล้วก็กลับไป "

" ทำไมมึงชนแล้วจะไม่รับผิดชอบว่างั้น มึงรู้ไหมว่ากูลูกใคร"

เสียงคนเมาเริ่มดังแล้วคนก็เิ่มเข้ามาดู ผู้จัดการที่เห็นเหตุการณ์ก็รีบเข้ามาห้ามคนที่เมาแล้วดึงให้ออกห่างจากอากิระ

" คุณอากิระ ไปก่อนเลยครับเดี๋ยวทางนี้ผมจัดการเอง"

" ได้ งั้นผมไปก่อนคุณจัดการให้เรียบร้อยล่ะ"

" เฮ้ย ใครให้มึงไปมึงกับกูยังไม่เคลียร์กันเลย" อากิระโดนกระชากแขนให้หันมา ผู้จัดการที่เห็นอากิระโดนแบบนั้นก็รีบห้ามคนเมาคนนั้นอย่างเร็วพร้อมกับเรียกการด์มาจับคนเมาให้ออกไป

"คุณครับคุณเมาแล้วก็กลับไปเถอะครับ"

มีนาที่ยืนดูอยู่ก็พอเห็นว่าคนเมาโดนอุ้มออกไปแล้วก็เดินเซออกมาจากด้านในอากิระที่เห็นมีนาเดินออกมาก็มองดูว่าเธอจะเดินไปไหน แต่ก็ไม่ทันที่จะได้ออกมาก็ล้มไม่เป็นท่า อากิระที่เห้นก็ยิ้มที่มุมปาก แล้วเรียกเด็กเสริฟมาช่วยพยุงเธอไปที่รถของเขา