ของขวัญปริศนา

## คอนโดของนุ

วันนี้บีมมาเล่นที่ห้องของนุทั้งคู่พร้อมกับของกินที่ทั้งคู่ซื้อมาเต็มโต๊ะระหว่างที่กินกันอยู่นุก็เลื่อนดู ตต ไปด้วยแล้วก็มาหยุดที่คลิปหนึ่งที่มีเด็กสาวกำลังถ่ายเล่นกันในนั้นเป็นคนที่เขารู้จักคุ้นหน้าตาดีในคลิปจินกำลังตั้งกล้องแล้ววิ่งไปหาพรีชที่ยืนรออยู่พอจินวิ่งไปถึงทั้ง2คนก็เต้นกัน นุนั่งดูจนจบคลิปอยู่ดีๆเขาก็ยิ้มขึ้น

" มึงยิ้ม ? "

" ใครยิ้ม ? "

" ก็มึงไง ก็กูมองอยู่"

" กูไม่ได้ยิ้มตามึงไม่ดีล่ะ กินๆไปเลยปากจะได้ไม่ว่าง"

นุเอาน่องไก่ยัดใส่ปากของบีมจนเต็มเพื่อไม่ให้เพื่อนพูดอะไรไม่เข้าหูต่อ บีมที่โดนน่องไก่ยักปากก็รีบเอาน่องไก่ออกเพราะกลัวจะติดคอ

" เฮือก ! ! ไอ้ห่านุมึงจะเอาน่องไก่มายัดปากกูทำไมไอ้ห่าเกือบหายใจไม่ออก"

" สมน้ำหน้า..."

" มึงนี่นะ กูไม่คุยกับมึงแล้ว"

บีมหันหน้าหนีไปอีกทางแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมานั่งเล่นเกมส์แล้วปล่อยให้นุนั่งดูโทรศัพท์ต่อ ขณะที่บีมกำลังเล่นเกมส์ก็นึกขึ้นได้

" ไอ้นุ...มึงจะขึ้นไลฟ์อีกทีวันไหนว่ะ??"

" มึงถามทำไม?"

" กูก็แค่อยากรู้ป่ะ..."

" มะรืน กูมีPKกับนักไลฟ์ต่างประเทศน่ะ"

" จริงดิ!! ผู้หญิงหรือผู้ชายว่ะ??"

" ผู้หญิง....."

" สวยป่ะ ประเทศไหนว่ะ??"

" ไม่รู้ ......รอถึงวันก่อน เอ่อ!ถ้ามึงจะนอนที่นี่ก็ไปนอนที่อีกห้องแล้วกัน"

พูดจบนุก็เดินเข้าห้องนอนไปของตัวเองไปแล้วปล่อยให้บีมนั่งเล่นเกมส์จนดึกบีมถึงได้เข้าห้องนอนไป ส่วนพอเข้ามาได้ก็ทำคลิปลง ตต ให้สาวๆได้ดูก่อนเข้านอนไปซักคลิป เขานั่งตัดคลิปจนเสร็จแล้วโพสลง ตต ทันทีพอโพสเสร็จนุก็เตรียมที่จะนอนเขาทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วก็หยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียงขึ้นมาดูแอปฟ้าเพื่อดูฟิดต่างๆจนพอใจถึงได้เข้านอน

## วันPK

วันนี้นุกลับคอนโดมาเตรียมตัวขึ้นไลฟ์ตั้งแต่บ่ายระหว่างที่ขับรถกลับก็เจอเข้ากับพรีชที่เดินอยู่ข้างทางเพียงลำพังด้วยความสงสัยเขาเลยจอดรถดูว่าเธอจะไปไหน พรีชเดินไปเรื่อยจนไปหยุดที่ป้ายรถเมย์เธอนั่งลงตรงป้ายรถเมย์เหมือนจะรอใครแต่ด้วยความที่นุต้องกลับไปเตรียมตัวไลฟ์เขาเลยขับรถออกจากตรงนั้นเพื่อกลับคอนโด

( น้องมันไปนั่งที่ป้ายรถเมย์ทำไมว่ะ?)ระหว่างทางกลับนุก็คิดถึงภาพที่พรีชนั่งที่ป้ายรถเมย์ด้วยใบหน้าที่เศร้าทั้งที่ปกติพรีชจะยิ้มตลอดแต่วันนี้กับทำหน้าเศร้าแบบนั้น

***ด้านพรีช***

'วันนี้ไม่อยากกลับเลยอยากไปไหนซักที่จัง'

📍ย้อนกลับไปเมื่อเช้า

" ยัยพรีช !! ทำไมแกต้องดื้อรั้นขนาดนี้ ห๊ะ!!"

" หนูดื้อรั้นตรงไหน หนูไม่เคยไม่เชื่อฟังพ่อตรงไหน? ?"

" ฉันบอกให้แกเรียนบริหารจะได้มาช่วยกิจการที่บ้านทำไมแกต้องไปเรียนตามพี่สาวของแกด้วย"

" คุณค่ะอย่าดุลูกแบบนั้นสิ ลูกกลัวหมดแล้ว"

" คุณไม่ต้องมาช่วยพูดให้หนูหรอกเพราะในเมื่อคุณเองก็เป็นคนนอก""

" นี่แก!!!พูดให้มันดีๆกับแม่แกหน่อย"

" ไม่ !! หนูมีแม่คนเดียว แล้วตอนนี้แม่หนูก็เเสียไปแล้ว......"

" แก!!!"

" ทำไมค่ะ พ่อจะทำอะไร??หนูจะไปอยู่คอนโดที่แม่ซื้อไว้ให้"

" แกอยากไปไหนก็ตามใจ ฉันห้ามอะไรแกไม่ได้อยู่แล้วนี่!!"

ระหว่างที่พ่อกับพรีชทะเลาะกันแพรก็เดินเข้ามาพอดี เธอมองพ่อกับน้องที่กำลังทะเลาะกันอยู่แล้วมันก็เป็นเรื่องเดิมๆที่พ่อเคยบังคับเธอในเมื่อก่อน

" แพร..รีบเข้าไปห้ามพ่อกับพรีชหน่อยซิทะเลาะกันใหญ่แล้วนะ"

" พ่อคะ??ทำไมพ่อถึงดุน้องอีกแล้วล่ะ?? "

" แพรหนูไปช่วยพูดกับคุณพ่อหน่อย แม่พูดอะไรเขาก็ไม่ฟังเลย.."

" แม่เหรอ???คุณคงลืมฐานะตัวเองซินะ??"

แพรมองหน้าวิที่กำลังยืนพูดอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะพอใจนักที่หล่อนทำตัวเป็นแม่ของเธอทั้งที่เธอก็เป็นแค่เมียน้อยที่พ่อพามาอยู่ในบ้านแต่ก็ทำตัวเป็นเจ้าของบ้านคราวนี้ก็คงจะพูดเป่าหูพ่อของเธอให้มากดดันพรีชอีกตามเคย เพราะว่าพรีชเป็นเด็กหัวอ่อนคอยเชื่อฟังตลอดจนเมื่อหล่อนเข้ามาในบ้านนี้ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปพรีชกลายเป็นคนเก็บกดชอบเก็บตัวอยู่ในห้องแม้ภายนอกพรีชจะยิ้มอยู่ตลอดแต่ภายในใจกับไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย ตั้งแต่แม่เสียไปเมื่อ3ปีที่แล้วพรีชก็ไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อนเลย แพรรู้ดีว่าน้องเป็นอะไรเธอจึงคอยดูแลพรีชมาตลอดเธอตามใจพรีชพาน้องไปทุกที่ที่พรีชอยากไปพรีชอยากทำอะไรแพรจะให้พรีชทำไม่เคยขัดเลยแพรทั้งรักทั้งหวงน้องสาวคนนี้มาก

" ยัยแพรทำไมพูดกับแม่แบบนั้น! !"

" พรีช...น้องไม่เป็นไรนะ??"

" ไม่ค่ะ พี่แพรคะน้องขอไปอยู่คอนโดก่อนได้ไหม???"

" คอนโด ??"

" ค่ะ คอนโดที่แม่ซื้อไว้ให้พวกเราไงคะ??"

" อืม ได้สิงั้นพี่ไปส่งนะ..."

" ไม่เป็นไรค่ะ น้องไปเองได้ "

" แล้วน้องจะไปยังไง??ให้พี่ไปส่งน่ะดีแล้ว"

" น้องไปเองได้ค่ะ พี่แพรไม่ต้องห่วง"

" ปล่อยมันไป!! ปีกกล้าขาแข็งแล้วนี่!! "

พรีชเดินออกจากบ้านโดยไม่ได้ฟังคำทัดทานของแพรเธอเดินออกไปแบบไรจุดมุ่งหมายในหัวคิดอะไรไปเรื่อยจนมาหยุดที่ป้ายรถเมย์ เธอนั่งอยู่ที่ป้ายรถเมย์อยู่สักพักก็มีเสียงข้อจากจินดังขึ้นมา

( แกแกแก!!วันนี้พี่นุขึ้นไลฟ์นะแกอย่าลืมล่ะ)พรีชอ่านเสร็จก็ปิดหน้าจอลงพรีชเงยหน้ามองหาแท็กซี่เพื่อไปคอนโดที่แม่ของเธอซื้อไว้ให้เธอกับแพร พอเรียกแท็กซี่ได้เธอก็บอกจุดหมายปลายทางไม่นานแท็กซี่ก็ขับมาถึงคอนโด จ้อก.......

" หิวจัง...." พรีชเดินลงจากรถมายืนรอลิฟเพื่อที่จะขึ้นห้องไปพัก แต่ท้องเจ้ากรรมดันประท้วงว่าหิวขึ้นมาซะได้พรีชยืนลูบท้องก่อนที่จะถอยหลังไปเดินกลับไปข้างนอกพรีชหันซ้ายหันขวาก็ไปเจอเข้ากับมินิมาร์ทพรีชรีบเดินไที่นั่นเพื่อหาอของกินแล้วกลับขึ้นห้องเพื่อพัก ติ้ง!! เสียงข้อความในโทรศัพท์ของพรีชดังขณะอยู่ในลิฟ

( ยัยพรีชเร็วพี่นุจะแพ้PKแล้ว) พรีชกดเข้าไปดูไลฟ์ของนุก็เห็นว่าเขากำลังไลฟ์กับสาวสวยต่างชาติอยู่ พรีชเดินไปดูไปจนถึงหน้าห้องของตัวเองพอเปิดห้องเข้าไปก็ถึงPKรอบสุดท้ายพอดี พรีชนั่งกินข้าวไปพร้อมกับดูไลฟ์ของนุจนนาทีสุดพรีชส่งของขวัญให้นุชนะสาวสวยคนนั้นไปอย่างเฉียดฉิว พอแข่งเสร็จนุก็ยังไลฟ์ต่อ พอกินข้าวเสร็จก็จัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนที่จะเข้านอนเธอก็ส่งของขวัญให้นุอีกรอบแล้วเธอก็ออกจากไลฟ์ของเขาไป

## หลายวันผ่านไป

พรีชยังคงพักอยู่ที่คอนโดเธอไม่ยอมที่จะกลับบ้านแม้แพรจะมารับที่คอนโดก็ตามช่วงนี้เป็นช่วงที่ต้องไปฝึกงานเลยไม่ค่อยได้มีเวลามาดูพรีชที่มหาลัยแต่ด้วยความที่เป็นห่วงน้องสาวแพรก็ฝากให้นุน้องรหัสสุดหล่อของตัวเองคอยดูพรีชถ้าพรีชมีปํญหาอะไรให้นุรายงานทันที ที่มหาลัยพรีชทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขขึ้นแต่ก็มีบางครั้งที่เวลาที่อยู่คนเดียวพรีชจะมีอาการซึมไปบ้าง

" ยัยพรีช ยัยพรีช!!!"

" ห๊ะ! ! "

" แกเป็นอะไรทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ??"

" ปะ ป่าว แค่คิดอะไรเพพลินๆน่ะ พวกแกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่เห็นรู้เรื่องเลย"

" พวกเรามาตั้งนานแล้ว เห็นพรีชนั่งเหม่ออยู่จินเรียกตั้งนานพรีชก็ไม่ได้ยิน"

" ขอโทษที มัวคิดอะไรเพลินๆน่ะ"

" เอ่อ!!วันนี้ไปหาอะไรกินไหม เห็นมีร้านเปิดใหม่ใกล้ๆมอเราด้วย"

" อืมมไปสิ พอดีเรารอที่บ้านมารับด้วยหาอะไรกินก่อนแล้วค่อยกลับ"

" ว่าไงยัยพรีช??"

" ก็ดีเหมือนกันกินให้เรียบร้อยกลับไปจะได้ไม่ต้องหิว"

" งั้นเราไปกันเลยไหม???"

" ไปซิรอไร "

พูดกันจบทั้ง3คนก็พากันเดินออกไปหน้ามอจินเดินนำพรีชกับโซลไปที่ร้านที่พูดถึงเมื่อกี้พอมาถึงคนในร้านแน่นมากต้องนั่งรอ

" แกไปร้านอื่นก่อนมั้ย??ร้นนี้คนเยอะเกินรอนานแน่ๆ""

" อืมม ฉันก็ว่าแบบนั้นแหละ ว่าไงโซลเปลี่ยนร้านก่อนมั้ย??"

" อืมมเปลี่ยนก่อนดีกว่าเดี๋ยวนั่งรอนานไม่ไหววหิวแย่เลย"

พอตกลงกันได้ทั้งหมดก็เดินไปหาร้านอื่นแทนพอได้ร้านทุกคนก็สั่งของมากินเต็มโต๊ะ ระหว่างที่นั่งกินกันอยู่จินก็เหลือบไปเห็นนุกำลังเดินมาทางร้านที่ที่พวกเธอนั่งกันอยู่