ช่วงเวลาของพี่น้อง

" ไอ้นุ!!รอกูด้วยดิว่ะ..."

บีมรีบวิ่งตามนุมาจนถึงหน้าร้านข้าวที่พวกสาวๆนั่งกินกันอยู่ ทั้งคู่เดินเข้าไปข้างในร้านแล้วสั่งของมากินกัน

" เดี๋ยวกูมา...."

" มึงจะไปไหน?"

" ไปห้องน้ำมึงจะตามกูไปด้วยมั้ยล่ะ ?"

" เอ่อๆมึงไปเหอะเดี๋ยวกูสั่งของต่อ"

ระหว่างทางที่จะไปห้องน้ำนุต้องเดินผ่านโต๊ะของสาวๆจินที่นั่งหันหน้าไปทางที่นุกำลังเดินมาพอดี

" นี่..ยัยพรีชวันก่อนแกได้ดูพี่นุไลฟ์มั้ย??พี่แกอย่างหล่ออ่ะ แกว่ามั้ย??"

" อืมม...ดู"

" เป็นไงบ้าง...แกได้ช่วยพี่เขาให้ชนะมั้ย"

" ไม่รู้ฉันก็แค่โยนของขวัญไปอันเดียวเองไม่ด้โยนอะไรมากหรอกก่าจะได้เข้าไปดูก็เกือบจบไลฟ์แล้ว"

" จริงดิ???ปกติแกไม่เคยพลาดไลฟ์ของพี่เขาเลยนะ"

นุที่เดินผ่านมาก็ได้ยินสิ่งที่จินกับพรีชคุยกันเขาเดินผ่านไปโดยไม่สนใจโต๊ะของพวกเธอ

" นั่น ! !"

" อะไรเหรอ??"

" มะ ไม่มีอะไร กินต่อเหอะเดี๋ยวที่บ้านโซลใกล้จะมารับโซลแล้วมั้ง"

ไม่นานนุก็เดินออกมาขณะที่พรีชกำลังนั่งรอให้พนักงานมาเช็คบิล ทั้ง2คนสบตากันโดยไม่ตั้งใจพรีชรีบหลบสายตาของนุทันทีที่สบตาเขาพรีชรีบก้มหน้าลงเล่นโทรศัพท์ นุเดินกลับไปที่โต๊ะราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

" ไงมึงไปเข้าห้องน้ำนานซะ"

" พูดมากแดกๆไป"

เมื่อกลุ่มของพรีชเดินผ่านไปทั้ง2คนก็นั่งกินข้าวต่อโดยไม่ได้สนใจอะไรนุแอบเหลือบตามองตามหลังพรีชไปพวกสาวๆเดินกลับเข้ามหาลัยพอมาถึงตึกคณะพวกเธอก็นั่งเล่นต่อไม่นานรถที่บ้านของโซลก็ขับเข้ามารับเธอกลับส่วนจินกับพรีชยังคงนั่งเล่นกันต่อจนได้เวลาจินก็แยกตัวกลับก่อนปล่อยให้พรีชอยู่คนเดียวที่มหาลัยกว่าพรีชจะกลับเวลาก็ล่วงเลยมาจนฟ้ามืดพรีชค่อยๆเดินออกจากมหาลัยมาคนเดียว ปี้ด!! ปี้ด!! ระหหว่างทางที่เดินออกมาก็มีเสียงแตรรถดังขึ้นตามหลังรีชที่กำลังเดินอยู่เธอหันหลังกับไปดูว่าเป็นรถของใครแต่สิ่งที่เห็นกับเป็นรถของพี่สาวของเธอนั้นเองพรีชเลยหหยุดเดินแล้วเดินกลับไปหาพี่สาวที่รถ

" ทำไมน้องมาเดินตรงนี้คนเดียว?แล้วคนอื่นๆล่ะ"

" กลับกันไปตั้งแต่เย็นแล้ว"

" แล้วน้องทำไมไม่กลับ?ไปเดี๋ยวพี่ไปส่ง"

" น้องอยากอยู่คนเดียวพี่แพรกลับไปก่อนเถอะ น้องกลับเองได้คอนโดก็อยู่ไม่ไกล"

" ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่ไปส่ง"

" ...........ก็ได้ค่ะ"

พรีชขึ้นรถตามที่พี่สาวบอกทั้งคู่นั่งเงียบกันมาตลอดทางแพรก็ไม่กล้าที่จะถามอะไรน้องสาวเพราะรู้ดีว่าพรีชเป็นอะไรจากเหตุการณ์วันนั้นจนมาถึงวันนี้แพรกับพรีชยังไม่ได้คุยกันเลยด้วยความที่แพรรักน้องสาวเพราะว่าเหลือกันแค่2คนพี่น้อง

" เป็นอะไร??ทำหน้าแบบนั้นเดี๋ยวก็แก่กันพอดี"

" พี่...ยังจะมาพูดเล่นอีก"

" ก็ดูหน้าน้องซิ พี่เห็นก็เลยอยากแกล้งซักหน่อยน่ะ"

" พี่คะ ช่วยแวะมินิมาร์ทข้างหน้าให้หน่อยได้ไหม???"

" ได้สิน้องจะซื้ออะไรหรอ"

" ของใช้น่ะพอดีหมดเลยว่าจะซื้อเข้าคอนโดซักหน่อย"

" อืม ไปสิเดี๋ยววันนี้พี่จ่ายเองน้องอยากได้อะไรซื้อเต็มที่เลย"

" จริงนะ งั้นหนูไม่เกรงใจแล้วนะ"

" จริงสิ ! "

2พี่น้องพากันเดินเข้าไปในมินิมาร์ทพรีชเดินเลือกของกับแพรอย่างมีความสุขหลังจากที่ไม่ได้อยู่ด้วยกกันแบบนี้มานานทั้งคู่เลือกกันได้สักพักก็เจอเข้ากับนุที่กำลังเดินเลือกซื้อของเหมือนกัน

" เอ้า!!ดูซิว่าเราเจอใคร??"

" เอ้า!! พี่แพรมาทำไรแถวนี้ครับ"

" มากินข้าวมั้ง! ...มามินิมาร์ทก็มาซื้อของสิจะให้มาทำอะไรมึงก็ถามแปลกๆ"

" อ้าว..พี่ก็ตอบกันกวนเกิน แล้วมากับใคร? ?"

" ก็น้อง..... อะ อ้าวไปไหนแล้ว??"

" น้องสาว? ? ไหนอ่ะผมก็เห็นแค่พี่คนเดียวที่ยืนอยู่เนี้ย"

" สงสัยไปดูของตรงอื่นแหละเดี๋ยวก็มา"

" อ่ออ งั้นผมไปซื้อของก่อนนะครับ"

" อืม ไปเหอะเดี๋ยวน้องสาวฉันมาฉันก็กลับแล้ววเหมือนกัน"

พอนุเดินแยกออกมาพรีชก็เดินกลับเข้ามาหาแพรที่กำลังเลือกผลไม้อยู่พอแพรเห็นพรีชเดินก็รีบเลือกแล้วพากันไปจ่ายเงินแล้วกลับคอนโดกันพอมาถึงทั้งคู่ก็ขึ้นห้องไป

" วันนี้พี่ขอนอนด้วยได้ไหม? พี่ขี้เกียดขับรถกลับบ้านไม่อยากเจอคนเสแสร้งคนนั้นเห็นแล้วกลัวอดไม่ได้จริงๆ "

" พี่คะ...แล้วทำไมพี่ไม่ออกมาอยู่คอนโดที่แม่ซื้อไว้ให้ล่ะคะ??"

" พี่ก็อยากออกมาเหมือนกันแต่เป็นห่วงพ่อโง่ของเราน่ะสิ ไม่รู้จะโดนยัยป้านั่นหลอกอีกนานแค่ไหนพี่ต้องอยู่เพื่อคอยขัดขายัยป้านั่นทุกทางคอยดูสิ"

" ฮิ ฮิ สมกับเป็นพี่สาวจริงๆ งั้นวันนี้พี่ก็นอนกับพรีชแล้วกัน"

" ดีเลย พรุ่งนี้วันหยุดเรามานอนดูซีรี่ย์ด้วยกันดีกว่าโต้รุ่งกันเลยดีไหม?"

" ได้ แล้วเราจะดูเรี่องอะไรดีพี่เลือกเลยนะ เดี๋ยวพรีชไปอาบน้ำก่อน"

" อืม ได้งั้นเดี๋ยวพี่หาดูก่อนว่าจะดูเรื่องไหน"

ระหว่างที่แพรกำลังเลือกซีรี่ย์พอเลือกเสร็จพรีชก็อาบน้ำเสร็จออกมาพอดีแพรรีบวิ่งเข้าไปจัดการตัวเองให้เรียบร้ยแล้วออกมาทั้งคู่นั่งดูกันจนดึกพรีชเผลอหลับไป

" น้อง...ดูดิพระเอกคนนี้หล่อดีเนอะ"

" .........."

" อะ อ้าว....หลับซะแล้ว"

แพรเดินไปเอาผ้ามาห่มให้พรีชที่นอนหลับบนโซฟาก่อนที่เธอจะนั่งดูซีรี่ย์ต่อไม่รู้ว่าแพรหลับไปตอนไหนทั้งคู่นอนอยู่บนโซฟาทั้งคู่ตื่นมาอีกทีก็ช่วงบ่ายพรีชที่ตื่นขึ้นมาก่อนก็ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะเตรียมออกไปหาซื้อของกินมาให้พี่สาวที่ยังไม่ตื่น แต่ไม่ทันที่จะได้ออกไปแพรก็ตื่นขึ้นมาซะก่อน

" นั่นน้องจะไปไหน??"

" ว่าจะออกไปหาอะไรมากินซักหน่อยน่ะค่ะ"

" ไม่ต้องอ่ะเดี๋ยวค่อยออกไปหาอะไรกินกัน รอพี่แป๊บ"

พูดจบแพรก็หาาายเข้าไปในห้องพักใหญ่ก่อนที่จะออกมา

" เดี๋ยวพี่ต้องเอาชุดมาไว้ที่ห้องน้องซัก2-3ชุดแล้วล่ะอาทิตย์ไหนมานอนจะได้ไม่ต้องเตรียมชุดมา"

" ตามใจพี่เลยค่ะ ไปกันได้ยังคะพรีชหิวแล้ว"

" อืม ไปสิแล้วอยากกินอะไรล่ะเดี๋ยวพี่พาไป"

" พรีชอยากกิน ราเมงค่ะ"

" ได้งั้นเราไปกัน"

แล้วทั้งคู่ก็ออกจากห้องไปมุ่งหน้าไที่ร้านประจำที่ไปกับแม่สมัยแม่ยังอยู่พรีชสั่งราเมงมา2ที่

" น้องสั่งมาทำไม2ที่อ่ะ??"

" พรีชสั่งมาให้แม่ด้วยค่ะแม่ก็ชอบราเมงร้านนี้เหมือนกัน"

" อืมมม ใช่พี่ก็จำได้ว่าชอบร้านนี้มากเมื่อพาพวกเรามาบ่อยจนพี่เบื่อราเมงไปตอนนั้น"

" 5555ใช่ตอนนั้นพอแม่ชวนพี่มาพี่บอกว่าขอไปกินอย่างอื่นแทนได้ไหม? ทำเอาแม่หัวเราะใหญ่เลยแล้วแม่ก็พาเราไปร้านอื่นแทนพี่นี่ยิ้มหน้าบานเลยพรีชจำได้"

" ก็มันจริงอ่ะ แม่เล่นพามาบ่อยจนเบื่อพวกเส้นเลยตอนนั้นน่ะ จะว่าไปตั้งแต่แม่ไม่อยู่เราก็ไม่ได้มาเลยถ้าน้องไม่บอกว่าอยากกินราเมงพี่ก็คงจะพาน้องไปกินอะไรในห้างแทน"

" ค่ะนานๆเราจะได้อยู่พร้อมกันพี่น้องสักที"

" ที่นี่ยังเหมือนเดิมเลยเนอะบรรยายกาศที่แม่ของเราชอบมันสงบดีไม่วุ่นวาย"

" ตั้งแต่แม่เสียน้องก็มาร้านนี้ไม่บ่อยด้วยเพราะมันอยู่ไกลเดือนนึงพรีชจะสักครั้ง"

" เอางี้ไหม ต่อไปพวกเรามากันบ่อยก็ได้นะพอพี่ฝึกงานเสร็จพี่จะเข้าไปดูแลกิจการของแม่ตามที่พินัยกรรมของแม่ที่ให้พี่ดูแลกิจการแทนส่วนน้องก็เรียนไปเลยไปม่ต้องห่วงพี่จะคอยขัดพ่อกับไอ้ลูกติดนั่นเอง น้องไม่ต้องห่วง"

" พี่จะไหวเหรอค่ะ ?"