เข้าสู่ระบบว่าจบเธอก็ก้มหน้าลงแล้วใช้ปลายลิ้นอุ่นไล้เลียบริเวณหัวสีชมพู ดูดแรงๆ ก่อนจะเลื่อนปากลงจนอมได้แค่ครึ่งลำท่อนเธอก็หยุด ลิ้นเลียรอบๆ แล้วปากก็รูดขึ้นลงเป็นจังหวะถี่ๆ
อ่าห์... เสียงคำรามออกมาจากปากเมฆเบาๆ ใบหน้าหล่อเหยเกเพราะกำลังโดนน้องตนเองอมท่อนให้อย่างเสียว ใจจริงเขาเองก็อยากจะผลักเธอออกแต่มันก็ทำไม่ได้ เอาจริงๆ เวลาโดนทำแบบนี้ใครบ้างจะไม่ชอบ หัวสมองในตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมด คำว่าผิดชอบชั่วดีคงจะไม่สามารถมาหยุดเขากับมะลิในตอนนี้ได้ ถึงจะรู้อยู่เต็มอกว่ามันผิดและไม่ควรทำแบบนี้เพราะว่าทั้งสองเป็นพี่น้องกัน อย่างว่าแหละนะ ความใคร่สวาทหรือเซ็กซ์เมื่อได้เกิดขึ้นแล้วมันก็ไม่สามารถหยุดลงได้ถ้าไม่ปลดปล่อยออกมาเสียก่อน “อมลึกอีกนิด อะ...อ่าห์ นั่นแหละ” อึก! เมฆพูดพลางจับหัวมะลิกดลงเพื่อให้เธออมท่อนได้ลึกกว่าเดิม หญิงสาวก็มีทีท่าเหมือนจะสำลักแต่ก็ยังใจสู้อมต่อจนเขาแตกน้ำกามใส่เต็มอุ้งปากเธอ อึก! มะลิค่อยๆ ถอนปากออกในขณะที่มีน้ำกามกลิ่นคาวๆ นองอยู่เต็มปาก หญิงสาวกลั้นใจฝืนกลืนมันลงคอไปแบบรวดเร็ว แล้วใช้ปลายลิ้นเลียรอบริมฝีปากเพื่อเก็บคราบน้ำที่เหลือ “น้ำอร่อยจังเลยนะคะ” ร่างเล็กไม่พูดเปล่า ขึ้นไปคร่อมบนร่างกำยำแล้วใช้มือโอบรัดคอของเมฆไว้แน่น “พี่ช่วยใส่มันเข้ามาในตัวหนูทีจะได้ไหมคะ” พูดออดอ้อนเสียงหวานปนเย้ายวน “ถ้าทำ...เราจะมารู้สึกผิดกันทีหลังไม่ได้นะ” “ครั้งนี้ครั้งเดียวไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ขอแค่ได้ลอง” “พี่ว่าเราพอกันเถอะ” “แต่ลิไม่ค่ะ...และลิก็ไม่ได้เมาด้วย พี่คิดคนว่าคนอย่างลิจะคออ่อนขนาดนั้นเลยรึไง ลิแค่แกล้งพี่เล่นๆ อยากจะรู้ว่าพี่เมฆจะใจดำหรือเปล่า” เธอยกตัวขึ้นเล็กน้อยแล้วจับเอาแก่นกายจ่อให้ตรงกับร่องสวาท กดตัวลงมาทีเดียวจนท่อนเข้าไปได้มิดด้ามแล้วนั่งนิ่งใช้มือจับที่ท้องน้อยตัวเอง “จะ...เจ็บ และจุกจัง อึก...” “ยะ...อย่าขยับนะ พี่เองก็เจ็บ” ใบหน้าคมเข้มกัดเม้มริมฝีปากแน่นแล้วใช้มือกดรั้งเอวคอดไว้เพื่อที่จะยังไม่ให้เธอขยับ เพราะตอนนี้ท่อนโดนรัดแน่นจนแทบจะหัก มะลิท่าจะบ้าไปแล้วใส่พรวดพราดเข้ามาทีเดียวแบบนี้ได้ยังไงกัน ….. เวลาผ่านไปสักพัก รถคันหรูที่จอดหลบอยู่ข้างทางก็โยกเยกไปมาตามแรงสวาทที่หนุ่มสาวคู่หนึ่งในรถกำลังถาโถมใส่กันแบบดุเดือด คนตัวเล็กบดเอวร่อนขึ้นๆ ลงๆ อย่างเป็นจังหวะเหมือนกับช่ำชองมานาน ทั้งๆ ที่ความจริงนี่คือเซ็กซ์ครั้งแรกของเธอ ส่วนเมฆก็ต้องยอมและร่วมรักไปแต่โดยดี เพราะอารมณ์ในตอนนี้มันพลุ่งพล่านเกินที่จะถอยได้แล้ว ปัก ปัก! อ่าห์... อ๊าห์... เสียงเนื้อกระทบกันบวกกับเสียงร้องครวญครางดังระงมอยู่ภายในรถ ทั้งคู่กระแทกเอวใส่กันแบบไม่ยั้งราวกับว่าไปตายอดตายอยากกันมา “มะลิ ขย่มเบาๆ พะ...พี่จะแตกแล้ว” “ลิก็จะสะ...เสร็จแล้ว” ตับ ตับ! มะลิขย่มแรงและถี่กว่าเดิมเมื่อรู้สึกว่าเธอกำลังจะถึงจุดสุดยอด นี่เป็นครั้งแรกแทนที่จะรู้สึกเจ็บมากกว่าเสียวสิ แต่ดันเล่นรู้สึกเสียวมากกว่าเมื่อเธอขึ้นขย่มเองและเป็นคนคุมเกม “มะลิพี่จะเสร็จ...” กึก! อ้าห์... เสียงเข้มคำรามแล้วร่างกำยำกระตุกเกร็งเล็กน้อย มือใหญ่กดเอวเล็กไว้แน่นก่อนจะปล่อยน้ำกามพุ่งเข้าสู่ร่างกายของหญิงสาวอย่างล้มหลาม ถุงไม่ใส่ ปล่อยในอีกต่างหาก แฮ่ก แฮ่ก มะลิหอบหายใจถี่ๆ แล้วซุกหน้าลงบนแผงอกล่ำ “พี่เมฆเป็นคนแรกที่ได้ลิ...และก็จะเป็นคนสุดท้าย” “เราต้องลืมเรื่องวันนี้ไปซะนะ เป็นพี่น้องมันไม่ควรจะมีเรื่องแบบนี้” เมฆพูดพลางดันตัวมะลิออกห่าง “มะลิฟังพี่ดีๆ นะ เรื่องวันนี้ให้มันเป็นแค่ฝันร้ายของเราสองคนก็พอ พี่จะลืมมันไป และมะลิเองก็ต้องลืมมันไปด้วย เราเป็นพี่น้องกันท่องจำไว้นะ” “ไม่! ลิจะไม่มีวันลืมมันเด็ดขาด เราสองคนเป็นพี่น้องกันแท้ๆ หรือเปล่าเหอะ หน้าตาก็ไม่เหมือนกันสักนิด ที่สำคัญแม่ก็ไม่เคยให้คำตอบได้เลยทุกครั้งเวลาที่ถามว่าหนูกับพี่เมฆเป็นพี่น้องกันแท้ๆ หรือเปล่า” “เป็นพี่น้องกันไม่จำเป็นต้องหน้าตาเหมือนกันเสมอไปหรอกนะมะลิ อีกอย่างหนึ่ง...คือพี่กำลังดูใจกับแพรอยู่ไง” เมื่อได้ยินประโยคที่เมฆพูดว่าเขากำลังดูใจกับแพรอยู่ มะลิก็ลุกพรวดออกมาแล้วสวมใส่เสื้อผ้าทันที “อื้ม...ลิเข้าใจ ในสายตาพี่ไม่เคยมีลิอยู่แล้ว หายใจเข้าก็แพร หายใจออกก็แพร” พูดออกมาอย่างน้อยอกน้อยใจพลางคิดว่าที่เธอกับเขาเอากันอย่างเมามันเมื่อกี้ไม่มีความหมายเลยใช่ปะ แพรคือรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยที่มะลิเรียนอยู่ แพรเรียนอยู่ปีสี่ มะลิเรียนอยู่ปีสองแต่คณะเดียวกัน เธอก็ไม่รู้ว่าสองคนนี้ไปปิ๊งกันตอนไหน รู้อีกทีคือพี่เมฆพามาเปิดตัวกับแม่ “เฮ้อ...เอาเป็นว่าพี่จะลืมเรื่องที่เราเอากันไปนะ” พูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ต่อไปนี้ควรจะรักษาระยะห่างต่อกันจะดีกว่า” “พี่เมฆจะเอางี้ใช่ปะ ได้...ลิจะทำให้พี่เป็นคนที่ต้องเข้ามาหาลิก่อนเองเลยคอยดู ลิไม่สนหรอกว่าพี่จะรักใคร แต่ต่อไปพี่จะต้องมาหลงรักน้องมะลิคนนี้จนหัวปักหัวปำแน่” “รู้ทั้งรู้ว่ายังไงก็เป็นไปไม่ได้! มะลิเลิกหลอกตัวเอง พี่น้องจะรักกันแบบชู้สาวได้ยังไงก่อน” “ถมเถไป น้องสาวหลงรักพี่ชายตามนิยาย หรือในโดจินมีเยอะแยะ ชิ!”พิเศษที่ 4 ฝึกงานหรือจะฝึกรัก(ไออุ่นลูกสาวพ่อเมฆกับแม่มะลิ) ….. บริษัทแห่งหนึ่ง เช้านี้มาฝึกงานเข้าอาทิตย์ที่สองเห็นจะได้แล้วมั้ง ได้มาฝึกที่บริษัทxxxน่ะ พอดีพ่อของฉันรู้จักกับเจ้าของก็เลยฝากให้ ตอนนี้ฉันไม่ใช่เด็กหญิงไออุ่นที่อายุสิบขวบแล้ว แต่เป็นเด็กสาวอายุสิบเก้าปี “ไออุ่นจ๊ะ” “คะ” “พอดีท่านรองเรียกให้เข้าพบน่ะ” “ตอนนี้เลยเหรอคะ” “ใช่จ้ะ” “ได้ค่ะ” ท่านรองอีกแล้วเหรอเนี่ย วันนี้มีอะไรมากวนใจฉันกันอีกนะ ในใจก็ได้แต่ภาวนาให้ตัวเองฝึกงานเสร็จไวๆ ทีเถอะ เพราะไม่อยากจะเจอผู้ชายแบบอีตาท่านรองนั่น เดินไปยังห้องของท่านรองประธานอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจเท่าไหร่ เมื่อไปถึงก็เคาะประตูตามระเบียบของที่นี่ ก๊อกๆ “ใครครับ?” “ไออุ่นเองค่ะ” “อ๋อ เชิญเข้ามาได้ครับ” เมื่อได้รับอนุญาต ก็เปิดประตูเข้าไปทันที สิ่งแรกที่เห็นคือ ผู้ชายขี้เก็กคนหนึ่งนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ “ไม่ทราบว่าท่านรองมีอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้เรียกฉันมาพบ” ถามออกไปด้วยใบหน้าที่ต้องฝืนยิ้มแย้ม “ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมแค่อยากเห็นหน้าคุณเฉยๆ น่ะ” เขาพูดพลางยิ้มเล็กยิ้มน้อยอยู่คนเดียว “เผื่อบางทีผมจะได้
“พี่เมฆ ลิยังไม่ได้พูดเลยนะว่าไม่รักพี่น่ะ ชอบคิดเองเออเองแล้วก็มาน้อยใจแบบนี้ตลอด” “.....” พี่เมฆไม่พูดไม่จาอะไรต่อ แถมยังทำหน้าตาบูดบึ้งเหมือนกับเด็กสามขวบ “กลับบ้านกันเถอะ มีอะไรก็ไปคุยกันที่บ้านดีกว่า” ภายในรถ ก่อนหน้านี้ฉันบอกไปว่ากลับบ้านเราค่อยคุยกัน แต่นี่ยังไม่ทันจะออกรถเลยจ้า พี่ก็แกก็คุยแล้ว คุยในแบบของแกอะนะ “พี่เมฆปล่อยก่อน จะมาทำในรถไม่ได้นะ” “ทำไมล่ะ มะลิลืมไปแล้วเหรอว่าครั้งแรกที่เราได้กันก็ในรถนะ และตอนนั้นมะลิเป็นคนทำเองด้วย” “หืม...นั่นมันก็หลายปีมาแล้วนี่นา แต่ตอนนี้พี่ต้องหยุดก่อน เดี๋ยวจะมีคนมาเห็นเข้า” “ตอนนั้นไม่อาย...” “พี่เมฆ...” ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเถียงคุณสามีคนนี้จริงๆ และในที่สุดอีมะลิก็ต้องยอมให้พี่เมฆคนหื่นกินบนรถอยู่ดีค่ะ คนอะไรหื่นกามสุดๆ กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มเสียที “อื้อ...บะ...เบาหน่อยสิ” ร้องเสียงหลงเมื่อพี่เมฆดูดเต้าอวบแรงเกินไป “อย่าดูดแรง” เมื่อเห็นว่าฉันร้องออกมา เขาก็หยุดแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตาหื่นๆ “เจ็บหรือเสียวครับ” ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ “ทะลึ่งแล้ว คนแก่บ้ากามเอ้ย” เบือนหน้าไปทางอื่นอย่างเขินอาย “จะทำก็รีบทำเข้าสิ จ
พิเศษที่ 3 คลั่งรักหรือคลั่งกินเมีย 18+ ..... “มะลิครับ” “คะ” “วันนี้รู้สึกยังไงบ้าง อึดอัดตรงไหนหรือเปล่า” “ไม่นิคะ ลิก็ปกติดี” “พี่กลัวว่าพี่จะวุ่นวายเกินไปจนทำให้มะลิรู้สึกอึดอัดน่ะ” “นี่พี่เมฆคิดมากไปแล้วนะ ลิไม่เคยมองว่าพี่วุ่นวายเลยสักนิด เลิกคิดเล็กคิดน้อยได้แล้ว” “นั่นสิ แล้วนี่มะลิทำอะไรอยู่เหรอ” “อ๋อ ทำขนมน่ะค่ะ พอดีว่าจะเอาไปให้คุณครูที่โรงเรียน” “โรงเรียนที่ลูกสาวเราเรียนน่ะเหรอ” “ใช่ค่ะ” “ครูผู้หญิงหรือผู้ชาย” “ก็มีทั้งผู้หญิงและผู้ชายแหละ พี่เมฆมีอะไรหรือเปล่า” ช่วงหลังมานี้พี่เมฆชอบทำตัวแปลกๆ เขามักจะชอบหึงหวงตลอดเวลาที่ฉันอยู่ใกล้ผู้ชาย ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จักก็ตาม “ไม่มีอะไรหรอกครับ แล้วนี่ทำให้พี่กินบ้างหรือเปล่านะ” “ถ้าพี่เมฆอยากกินก็กินได้นะ ลิทำเยอะมากเลย” “พี่ขอกินมะลิจะได้ไหมครับ” เขาก้มกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ริมฝีปากก็เม้มที่ปลายติ่งหูฉันเบาๆ “พี่เมฆอย่าพึ่งทำแบบนี้ ขอลิทำขนมให้เสร็จก่อน” “พี่ไม่สำคัญเหรอมะลิถึงได้ไม่สนใจ” พูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังก็รู้ว่ากำลังน้อยใจ “พี่เป็นแบบนี้อีกแล้วนะ ลิก็แค่อยากจะทำ
พิเศษที่ 2 พี่คิม(ไม่อ่อนโยน) ..... สถานีตำรวจxxx หลังจากที่ผมหนีมามูฟออนหรือเรียกว่าทำใจนั่นแหละ ผมก็ย้ายมาประจำการในจังหวัดบ้านเกิดเสียเลย เพราะถ้ายังอยู่ที่เดิมหรือกับอะไรเดิมๆ ชาตินี้ก็คงจะทำใจไม่ได้แน่ๆ ส่วนไอ้เมฆผมก็พอรู้ข่าวมาบ้างว่ามันหายดีแล้วกลับมาอยู่กับครอบครัวอย่างมีความสุข ผมเองก็เช่นกัน...ควรจะมีความสุขได้แล้ว “สารวัตรคิมครับ มีคนมาขอพบครับ” “ใครเหรอครับ?” “เป็นเด็กผู้หญิงแต่งกายชุดนักเรียนน่ะครับ เธอบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับสารวัตรโดยตรง” “อืม ให้เธอเข้ามาได้ครับ” “ครับ” ไม่นานเด็กผู้หญิงคนนั้นก็เดินหน้าตาระรื่นเข้ามาในห้องทำงานของผม เธอไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก เป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทแม่ผมน่ะ “ว่าไง วันนี้จะมาป่วนอะไรอีก” ผมถามเธอออกไป “ไม่ได้จะมาป่วนสักหน่อย หนูก็แค่มีเรื่องอยากจะให้ลุงสารวัตรช่วยนิดหน่อย” “บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกลุง” “แล้วจะให้หนูเรียกว่าอะไรล่ะ ก็ลุงอายุสี่สิบกว่า ส่วนหนูอายุแค่สิบเก้าเอง เพราะฉะนั้นเรียกลุงน่ะถูกแล้ว” หืม ยัยเด็กนี่!! “เหนื่อยใจกับเด็กแบบเธอจริงๆ ว่าแต่มีเรื่องอะไรก็รีบพูดมาเร็วๆ เข้า ฉันจะทำง
พิเศษที่ 1 มะลิจอมแสบในวัยเด็ก ….. ย้อนไปช่วงมะลิอายุสิบขวบ “มะลิกลับบ้านกันเถอะ” “ยังไม่กลับ พี่อยากกลับก็กลับไปก่อนเลย” “ทำไมดื้อจังฮะ” “ลิดื้อตรงไหน ลิก็แค่อยากจะเลี้ยงปลาเองนะ” สาวน้อยมะลิทำหน้าตาใสซื่อใส่ “อยากเลี้ยงปลาก็ไปหาซื้อเอาตามแหล่งที่เขาขายปลาสิ ไม่ใช่มาจับปลาในคลองแบบนี้” เมฆยืนเท้าเอวมองมะลิอย่างไม่เข้าใจ เพราะเธอจะชอบทำอะไรแปลกๆ อยู่เรื่อย “แบบนั้นมันน่าภูมิใจตรงไหน ลิว่าอะไรที่ได้มาด้วยความพยายามของตัวเองนี่มันน่าภูมิใจสุดแล้ว พี่เมฆไม่เข้าใจหรอก ชอบใช้เงินแก้ปัญหาตลอด” มะลิมองหน้าเมฆอย่างขึงขังแล้วต่อปากต่อคำ “ชิ! พี่เมฆชอบใช้เงินซื้อจนเคยตัว” “เกินไปและ เดี๋ยวก็จับกดน้ำเสียนิ” “เชอะ!” มะลิเชิดหน้าใส่เมฆก่อนจะจับปลาในคลองต่อ มะลิอยากเลี้ยงปลา เธอไม่ได้เกี่ยงว่าต้องเป็นปลาแบบไหน ขอแค่ปลาอะไรก็ได้ที่มีในคลองนี้ เธอจับได้ก็จะเอาไปเลี้ยง สายตาจดจ้องอยู่แต่บนผิวน้ำเพราะรอจังหวะที่ปลาจะโผล่ขึ้นมา “ถ้าโดนแม่ดุพี่จะไม่ช่วยแล้วด้วย จะสมน้ำหน้าให้” เมฆพูดก่อนจะเดินไปนั่งรอที่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ติดกับคลอง มะลิไม่ได้สนใจในสิ่งที่เมฆพูดเลยสักนิ
ส่งท้าย NC+ แซ่บๆ เริ่มผลิตลูกคนที่สอง ….. ณ ห้องของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง “ทำไมพี่ต้องพาลิมาที่นี่ด้วยเล่า ที่บ้านก็ได้มั้ง” “ไม่ได้ ถ้าเสียงมันดังแล้วลูกได้ยินจะทำยังไง” “ลิไม่ได้ขนาดนั้นสักหน่อย แล้วนี่ฝากลูกไว้กับพี่พรด้วยลิก็เกรงใจแกเหมือนกันนะ” “หลายปีเชียวนะที่เราไม่ได้ปลดปล่อยน่ะ พี่ว่าเราทำที่นี่แหละสะดวกดีไม่มีใครมากวนด้วย” อีพี่เมฆทำหน้าหื่นกามอย่างเห็นได้ชัดเลยทีเดียว “ทะลึ่งนะพี่อะ เก็บอาการบ้างก็ดี” “เริ่มเลยแล้วกัน” เดินปรี่เข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว “ดะ...เดี๋ยว!” รีบเอ่ยปรามเขา “ขอเวลาให้ลิทำใจหน่อยสิ มันก็...มันก็...ไม่ได้มีเรื่องอย่างว่ามาหลายปีเชียวนะ ลิกลัว” “มะลิกลัวอะไร เรื่องแบบนี้เราก็เคยทำกันมาก่อนนิ อีกอย่างพี่จะทำแบบทะนุถนอมที่สุดเลย” “ก็นั่นแหละ ลิก็ยังกลัวอยู่ดี” “แล้วมะลิจะให้พี่ทำยังไงเล่า พี่ก็อดทนมานานแล้วนะ ตอนนี้แทบจะทนไม่ไหวละ ไม่เห็นใจกันบ้างเลยเหรอครับ” “ขอห้านาที! ลิทำใจห้านาที” พูดจบก็นั่งลงที่ปลายเตียง มือขึ้นทาบอกแล้วตบเบาๆ เป็นการปลอบใจตัวเองให้เลิกกลัว “ก็ได้ครับ” พี่เมฆก็นั่งลงข้างๆ ห้านาทีผ่านไป “ทำใจเสร็จ
Chapter 21 : ทางเลือกที่ดีที่สุด สามวันต่อมา ณ ร้านดอกไม้ สามวันมานี้ฉันพยายามหลบหน้าและไม่ให้พี่เมฆมาที่บ้านหรือร้านดอกไม้ เขาก็ยังคงดื้อรั้นที่จะมา พยายามถามเหตุผลว่าทำไมถึงห้าม เป็นอะไร เขาทำอะไรให้ไม่พอใจหรือเปล่า ฉันก็ได้แต่บ่ายเบี่ยงและไม่พูดไม่จาอะไรด้วย ทำเป็นเมินและเฉยชาใส่ ทั้งๆ ที่
Chapter 18 : ลำบากใจ NC+ ห้องเก็บของ พี่เมฆถือวิสาสะอุ้มร่างเล็กๆ เข้ามาในห้องเก็บของอันคับแคบและรกมากๆ เพราะว่ามันเป็นห้องที่ใช้เก็บของอะนะ เขาวางตัวฉันลงบนโต๊ะเครื่องแป้งเก่าๆ ที่ผุเกือบพังแหละ “นี่พี่จะพาลิเข้ามาในนี้ทำไมฮะ” “เอ้า...ถ้าทำโจ่งแจ้งในครัวก็กลัวลูกจะเห็นไม่ใช่เหรอ” “ทะ...ท
ร้านปิ้งย่างย่านตัวเมือง 17 : 00 น. มื้อเย็นเราสามคนมาจบลงที่ร้านปิ้งย่างแห่งหนึ่งย่านตัวเมือง คนแออัดพอสมควร เพราะว่าร้านนี้ขึ้นชื่อเรื่องความอร่อยและน้ำจิ้มรสเด็ด แถมหมูหมักยังอร่อยแบบมากๆ “กินเยอะๆ นะมะลิ” พี่เมฆคีบหมูมาวางใส่จานฉัน “กินเยอะๆ นะครับมะลิคนสวย” พี่คิมเองก็คีบหมูมาใส่จานฉัน
Chapter 11 : ความจริงที่เจ็บปวด พาร์ทเมฆ ทันทีที่ไอ้เพลงมันโทร.มาบอกว่ามะลิทะเลาะกับอาพัดแล้ววิ่งหนีออกจากบ้านไป ผมถึงกับร้อนรนใจอยู่ไม่สุข รีบขับรถมาอย่างรวดเร็วโดยมีแม่ตามมาด้วย ตอนแรกผมจะขับไปที่บ้านอาพัดแต่แม่บอกว่าให้มาที่ตึกนี้ ตึกที่พ่อเคยมาจบชีวิตตัวเอง เมื่อขับมาถึงผมก็รีบวิ่งขึ้นมาท







