LOGIN“พี่ช่วยใส่มันเข้ามาในตัวหนูทีจะได้ไหมคะ” “ถ้าทำ...เราจะมารู้สึกผิดกันทีหลังไม่ได้นะ” “ครั้งนี้ครั้งเดียวไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ขอแค่ได้ลอง” เมฆ×มะลิ **พี่น้องไม่แท้นะคะ** ***ย้ำว่าพี่น้องไม่แท้ค่ะ***
View Moreคำเตือน
เนื้อหาในนิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป อาจมีภาพและเนื้อหารุนแรง การใช้ถ้อยคำหยาบคายเกินไปซึ่งไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้เขียนเพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่านเท่านั้น ตัวละคร สถานที่ ล้วนไม่มีอยู่จริง โปรดอ่านด้วยความบันเทิง หากมีขาดตกบกพร่องประการใด ต้องกราบขออภัยด้วยค่ะ นิยายเรื่องนี้ใช้ภาษาวิบัติเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน สถานที่และเนื้อหาในนิยายเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้นค่ะ เนื้อหาเพื่ออรรถรสไม่ได้มีเจตนาจะลบหลู่ หรือดูหมิ่นให้เสื่อมเสียใดๆ ทั้งสิ้น เหมาะสำหรับผู้หื่นที่มีอายุ18ปีขึ้นไป ผู้ที่อายุต่ำกว่า18ปีควรได้รับคำแนะนำ NC เรื่องนี้มีเสียงเอฟเฟค Chapter 0 : เมา(มันส์)NC+ คลับxxx ภายในคลับแห่งหนึ่งย่านตัวเมือง มีเสียงเพลงบรรเลงดังกระหึ่มกึกก้องอยู่ภายใน หนุ่มสาวมากหน้าหลายตาต่างพากันดื่มด่ำกับรสสุราและเต้นกันอย่างสนุกสนาน ตัดมาที่หญิงสาวคนหนึ่งเธอเมาจนไม่ได้สติและกำลังเต้นอย่างเมามันโดยมีชายหนุ่มหน้าตาดีคอยนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง “วู้ วู้ ซาหนุกจัง” มือข้างหนึ่งชูขึ้นแล้วโบกไปมา อีกมือก็ถือแก้วเหล้าแล้วกระดกเข้าปากเป็นระยะ “เฮ้อ...” ชายหนุ่มลอบถอนหายใจออกมาแล้วจ้องมองน้องสาวของตนเองอย่างเอือมๆ “เมาหนักแล้ว พี่ว่าเรากลับกันเถอะนะมะลิ” เขาบอกพลางหยิบแก้วเหล้าออกจากมือเล็ก “ม่ายอาว ลิยังไม่กลับ ลิยังซาหนุกอยู่ เอิ้ก...” หญิงสาวพูดออกมาในสภาพที่เมาแอ๋แล้วยืนเซไปเซมาทำท่าเหมือนจะล้ม น่าจะปล่อยให้ล้มจริงๆ เลยมะลิเอ๊ย! “ยืนยังเซขนาดนี้ ถ้าเดินนี่ไม่กลิ้งเลยเหรอฮะมะลิ” ชายหนุ่มพูดพลางโอบเอวคอดให้เข้ามาแนบชิดแล้วประคองไว้ไม่ให้ล้มลงไปที่พื้น “ฉันละเบื่อการเลี้ยงเด็กผู้หญิงจริงๆ ถ้าไม่ติดว่าแม่ฝากดูคงจะปล่อยให้นอนกลิ้งอยู่ที่นี่ไปแล้ว” ว่าจบก็อุ้มหญิงสาวขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้วพาเดินออกมาจากคลับ “พี่เมฆ...ลิยางม่ายอยากกลับอ่า” “ต้องกลับแล้ว มันดึกมากแล้วด้วย” เมื่อเดินมาถึงรถเขาก็ปล่อยตัวเธอลงแล้วเปิดประตูรถ ออกก่อนจะจับคนตัวเล็กเข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับ คาดเบลท์ให้เสร็จสรรพ ตนเองก็ขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับแล้วบึ่งรถกลับบ้านในทันที แต่ในระหว่างทางนั้นก็เกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้น เมื่อหญิงสาวปลดสายเบลท์ออกแล้วเอาหน้าล้มฟุบลงที่เป้ากางเกงของชายหนุ่ม เขานั่งตัวเกร็งแล้วตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทางทันที “เฮ้ยมะลิ! เอาหน้าออกไป” เขาบอกกับน้องสาวตัวเองพลางดึงตัวเธอขึ้นมานั่งพิงเบาะตามเดิม “ยัยเด็กบ้าเอ้ย!” “นี่พี่! พี่เป็นใครกันมาว่าหนูบ้าอะ” หญิงสาวพูดขึ้นแล้วจ้องมองหน้าพี่ชายอย่างเอาเรื่อง “ว่าแต่หล่อจังเลย หุ หุ” เธอเปลี่ยนเป็นชมเขาขึ้นมาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นั่งตัวบิดเป็นเกลียว “เมาจนจำพี่ชายตัวเองไม่ได้เนี่ยนะ” “หนูม่ายมีพี่ชาย หนูเป็นลูกคนเดียว เอิ้ก...” พูดออกมาพลางสะอึกไปด้วย “เอ้อ...พี่สุดหล่อหำใหญ่ไหมค้า ฮ่า ฮ่า” เธอถามเขาพลางหัวเราะร่า “มะลิ!!” เมฆเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงดุดัน “เมาแล้วพูดบ้าๆ นะเราอะ สาบานเลยว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้ดื่มเหล้าและก็จะเป็นครั้งสุดท้ายด้วย ต่อไปนี้พี่ห้ามมะลิมั่วสุมกับของมึนเมาอีกเด็ดขาดเข้าใจไหม” “ลิม่ายเข้าจายค่า” มะลิพูดต่อต้านออกมาด้วยอาการมึนเมา เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ เมฆ แล้วจ้องมองดูแบบไม่ละสายตา “พี่ชายหล่อเหมือนพี่เมฆเลยอ่า” นิ้วเรียวลากไล้ไปมาบนใบหน้าหล่อเหลา “หนูไม่อยากจะบอก...ว่าหนูแอบชอบพี่ชาย” เมฆจ้องมองหน้ามะลิกลับ แล้วส่ายหน้าอย่างเอือมๆ นี่ เป็นครั้งแรกที่มะลิได้ดื่มเหล้าและเมาก็จริง แต่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอบอกว่าชอบพี่ชายตัวเอง เพราะเขามักจะได้ยินคำว่าชอบออกมาจากปากน้องสาวตนเองแทบจะทุกวัน ก็ไม่รู้ว่ายัยเด็กนี่บ้าหรืออะไร รู้ทั้งรู้ว่าเป็นพี่น้องกันมันไม่สามารถมาชอบพอกันได้อยู่แล้ว มันผิดผีปะ... “เลิกพูดเพ้อเจ้อได้แล้วน่ามะลิ” อยู่ๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มก็โน้มลงมาที่เป้ากางเกงของเมฆอีกครั้ง ก่อนจะใช้ฝ่ามือเล็กลูบไล้ถูไถท่อนเนื้อผ่านเนื้อผ้า “ลิอยากกินไอ้นี่” ไม่พูดเปล่ามือปลดกระดุมเม็ดบนกางเกงของเขาออก เธอใช้ฟันขบกัดซิปแล้วค่อยๆ รูดลงมาทีละนิด “เฮ้ยๆ ไม่ได้นะมะลิ ทำแบบนี้ไม่ได้!” เมฆพยายามดันหัวเธอออกแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเธอควักเอาแก่นกายขนาดเกือบหกสิบของเขาออกมาเสียแล้ว “ใหญ่มากเลยพี่ชาย ลิเคยดูหนังโป๊มา ลิเห็นพวกผู้หญิงเค้าชอบอมไอ้นี่ของผู้ชายอะ ลิไม่เคยทำเลยแต่อยากลองจัง” มือเล็กพยายามกำท่อนให้รอบแต่ก็ดูเหมือนมือเธอจะกำได้ไม่มิดด้วยขนาดที่ใหญ่เกินมาตรฐานไป “แต่มันใหญ่ไป” เธอมองหน้าเมฆแล้วทำตาแป๋วๆ ใส่ “ถ้าหนูทำให้ พี่อย่าไปฟ้องพี่ชายหนูนะ” “มะลิ นี่พี่เมฆพี่ชายของมะลิไง เพราะฉะนั้นเลิกทำแบบนี้เถอะ เดี๋ยวมันจะมองหน้ากันไม่ติดเอานะ” เมฆพยายามพูดเตือนสติน้องสาวของตนแล้วจับมือเธอที่กำแก่นกายออก มะลิจ้องมองหน้าเมฆอยู่นานก่อนจะพูดขึ้น “ไม่ใช่พี่เมฆหรอกน่า พี่เมฆเค้าไม่ว่างหรอกค่า เค้าไปอยู่กับแฟนเค้าแล้ว” พูดพลางทำหน้าบูดบึ้ง แอบชอบพี่ชายตัวเองมันผิดเธอรู้ดี แต่เคยหักห้ามใจให้หยุดรักแล้วมันก็ทำไม่ได้ เพราะฉะนั้นเธอก็ยังคงยืนกรานที่จะชอบพี่ชายตัวเองเหมือนเดิม ถึงแม้ว่าเราจะเป็นพี่น้องกัน (แท้หรือไม่แท้ก็ยังไม่รู้ รู้แค่ว่าโตมาโดยที่เรามีแม่คนเดียวกันมาตลอด เพราะถามแม่ทีไรก็ไม่เคยจะได้คำตอบ) และถึงแม้เขาจะกำลังคบหาดูใจกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ก็เถอะ “ดูดีๆ สิ นี่พี่เมฆเองนะมะลิ” “ถ้ายืนยันว่าเป็นพี่เมฆจริงๆ ลิก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ” มือเล็กกำท่อนเนื้อใหญ่ไว้เต็มไม้เต็มมือ “ลิรักพี่เมฆ” พูดจบเธอก็ทาบทับจูบลงบนริมฝีปากหนาโดยที่เขาไม่ทันจะได้ตั้งตัว เมฆเองที่ตอนแรกดูเหมือนจะผลักไส แต่อยู่ๆ เขากลับตอบรับจูบของมะลิอย่างว่าง่ายเสียอย่างนั้น อื้อ... เสียงครางอู้อี้ภายในลำคอเล็ดลอดออกมา ลิ้นแลกลิ้นสอดแทรกประสานแล้วผลัดกันเลียลิ้มรสความหวานภายในอุ้งปากอย่างดูดดื่มจนมะลิพอใจแล้วเธอจึงยอมถอนริมฝีปากออก แฮ่ก แฮ่ก เสียงหอบหายใจถี่ๆ มะลิรีบสูดลมหายใจเข้าออกอย่างรวดเร็วเพราะจูบเมื่อกี้เธอรีบร้อนไปหน่อยทำให้หายใจแทบไม่ทัน มือเล็กรูดท่อนขึ้นลงอย่างช้าๆ ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าถึงกับหน้าเสียแล้วเอ่ยปรามขึ้นอีกครั้ง “ยะ...หยุดทำแบบนี้นะมะลิ” เมฆพูดเสียงสั่นๆ “ลิอยากจะลองดูสักครั้ง ขอลิลองกับพี่นะ”พิเศษที่ 4 ฝึกงานหรือจะฝึกรัก(ไออุ่นลูกสาวพ่อเมฆกับแม่มะลิ) ….. บริษัทแห่งหนึ่ง เช้านี้มาฝึกงานเข้าอาทิตย์ที่สองเห็นจะได้แล้วมั้ง ได้มาฝึกที่บริษัทxxxน่ะ พอดีพ่อของฉันรู้จักกับเจ้าของก็เลยฝากให้ ตอนนี้ฉันไม่ใช่เด็กหญิงไออุ่นที่อายุสิบขวบแล้ว แต่เป็นเด็กสาวอายุสิบเก้าปี “ไออุ่นจ๊ะ” “คะ” “พอดีท่านรองเรียกให้เข้าพบน่ะ” “ตอนนี้เลยเหรอคะ” “ใช่จ้ะ” “ได้ค่ะ” ท่านรองอีกแล้วเหรอเนี่ย วันนี้มีอะไรมากวนใจฉันกันอีกนะ ในใจก็ได้แต่ภาวนาให้ตัวเองฝึกงานเสร็จไวๆ ทีเถอะ เพราะไม่อยากจะเจอผู้ชายแบบอีตาท่านรองนั่น เดินไปยังห้องของท่านรองประธานอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจเท่าไหร่ เมื่อไปถึงก็เคาะประตูตามระเบียบของที่นี่ ก๊อกๆ “ใครครับ?” “ไออุ่นเองค่ะ” “อ๋อ เชิญเข้ามาได้ครับ” เมื่อได้รับอนุญาต ก็เปิดประตูเข้าไปทันที สิ่งแรกที่เห็นคือ ผู้ชายขี้เก็กคนหนึ่งนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ “ไม่ทราบว่าท่านรองมีอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้เรียกฉันมาพบ” ถามออกไปด้วยใบหน้าที่ต้องฝืนยิ้มแย้ม “ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมแค่อยากเห็นหน้าคุณเฉยๆ น่ะ” เขาพูดพลางยิ้มเล็กยิ้มน้อยอยู่คนเดียว “เผื่อบางทีผมจะได้
“พี่เมฆ ลิยังไม่ได้พูดเลยนะว่าไม่รักพี่น่ะ ชอบคิดเองเออเองแล้วก็มาน้อยใจแบบนี้ตลอด” “.....” พี่เมฆไม่พูดไม่จาอะไรต่อ แถมยังทำหน้าตาบูดบึ้งเหมือนกับเด็กสามขวบ “กลับบ้านกันเถอะ มีอะไรก็ไปคุยกันที่บ้านดีกว่า” ภายในรถ ก่อนหน้านี้ฉันบอกไปว่ากลับบ้านเราค่อยคุยกัน แต่นี่ยังไม่ทันจะออกรถเลยจ้า พี่ก็แกก็คุยแล้ว คุยในแบบของแกอะนะ “พี่เมฆปล่อยก่อน จะมาทำในรถไม่ได้นะ” “ทำไมล่ะ มะลิลืมไปแล้วเหรอว่าครั้งแรกที่เราได้กันก็ในรถนะ และตอนนั้นมะลิเป็นคนทำเองด้วย” “หืม...นั่นมันก็หลายปีมาแล้วนี่นา แต่ตอนนี้พี่ต้องหยุดก่อน เดี๋ยวจะมีคนมาเห็นเข้า” “ตอนนั้นไม่อาย...” “พี่เมฆ...” ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเถียงคุณสามีคนนี้จริงๆ และในที่สุดอีมะลิก็ต้องยอมให้พี่เมฆคนหื่นกินบนรถอยู่ดีค่ะ คนอะไรหื่นกามสุดๆ กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มเสียที “อื้อ...บะ...เบาหน่อยสิ” ร้องเสียงหลงเมื่อพี่เมฆดูดเต้าอวบแรงเกินไป “อย่าดูดแรง” เมื่อเห็นว่าฉันร้องออกมา เขาก็หยุดแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตาหื่นๆ “เจ็บหรือเสียวครับ” ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ “ทะลึ่งแล้ว คนแก่บ้ากามเอ้ย” เบือนหน้าไปทางอื่นอย่างเขินอาย “จะทำก็รีบทำเข้าสิ จ
พิเศษที่ 3 คลั่งรักหรือคลั่งกินเมีย 18+ ..... “มะลิครับ” “คะ” “วันนี้รู้สึกยังไงบ้าง อึดอัดตรงไหนหรือเปล่า” “ไม่นิคะ ลิก็ปกติดี” “พี่กลัวว่าพี่จะวุ่นวายเกินไปจนทำให้มะลิรู้สึกอึดอัดน่ะ” “นี่พี่เมฆคิดมากไปแล้วนะ ลิไม่เคยมองว่าพี่วุ่นวายเลยสักนิด เลิกคิดเล็กคิดน้อยได้แล้ว” “นั่นสิ แล้วนี่มะลิทำอะไรอยู่เหรอ” “อ๋อ ทำขนมน่ะค่ะ พอดีว่าจะเอาไปให้คุณครูที่โรงเรียน” “โรงเรียนที่ลูกสาวเราเรียนน่ะเหรอ” “ใช่ค่ะ” “ครูผู้หญิงหรือผู้ชาย” “ก็มีทั้งผู้หญิงและผู้ชายแหละ พี่เมฆมีอะไรหรือเปล่า” ช่วงหลังมานี้พี่เมฆชอบทำตัวแปลกๆ เขามักจะชอบหึงหวงตลอดเวลาที่ฉันอยู่ใกล้ผู้ชาย ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จักก็ตาม “ไม่มีอะไรหรอกครับ แล้วนี่ทำให้พี่กินบ้างหรือเปล่านะ” “ถ้าพี่เมฆอยากกินก็กินได้นะ ลิทำเยอะมากเลย” “พี่ขอกินมะลิจะได้ไหมครับ” เขาก้มกระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ริมฝีปากก็เม้มที่ปลายติ่งหูฉันเบาๆ “พี่เมฆอย่าพึ่งทำแบบนี้ ขอลิทำขนมให้เสร็จก่อน” “พี่ไม่สำคัญเหรอมะลิถึงได้ไม่สนใจ” พูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังก็รู้ว่ากำลังน้อยใจ “พี่เป็นแบบนี้อีกแล้วนะ ลิก็แค่อยากจะทำ
พิเศษที่ 2 พี่คิม(ไม่อ่อนโยน) ..... สถานีตำรวจxxx หลังจากที่ผมหนีมามูฟออนหรือเรียกว่าทำใจนั่นแหละ ผมก็ย้ายมาประจำการในจังหวัดบ้านเกิดเสียเลย เพราะถ้ายังอยู่ที่เดิมหรือกับอะไรเดิมๆ ชาตินี้ก็คงจะทำใจไม่ได้แน่ๆ ส่วนไอ้เมฆผมก็พอรู้ข่าวมาบ้างว่ามันหายดีแล้วกลับมาอยู่กับครอบครัวอย่างมีความสุข ผมเองก็เช่นกัน...ควรจะมีความสุขได้แล้ว “สารวัตรคิมครับ มีคนมาขอพบครับ” “ใครเหรอครับ?” “เป็นเด็กผู้หญิงแต่งกายชุดนักเรียนน่ะครับ เธอบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับสารวัตรโดยตรง” “อืม ให้เธอเข้ามาได้ครับ” “ครับ” ไม่นานเด็กผู้หญิงคนนั้นก็เดินหน้าตาระรื่นเข้ามาในห้องทำงานของผม เธอไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก เป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทแม่ผมน่ะ “ว่าไง วันนี้จะมาป่วนอะไรอีก” ผมถามเธอออกไป “ไม่ได้จะมาป่วนสักหน่อย หนูก็แค่มีเรื่องอยากจะให้ลุงสารวัตรช่วยนิดหน่อย” “บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกลุง” “แล้วจะให้หนูเรียกว่าอะไรล่ะ ก็ลุงอายุสี่สิบกว่า ส่วนหนูอายุแค่สิบเก้าเอง เพราะฉะนั้นเรียกลุงน่ะถูกแล้ว” หืม ยัยเด็กนี่!! “เหนื่อยใจกับเด็กแบบเธอจริงๆ ว่าแต่มีเรื่องอะไรก็รีบพูดมาเร็วๆ เข้า ฉันจะทำง
“พี่น้องมันจะรักกันมากกว่านี้ได้จริงๆ เหรอมะลิ อีกอย่างถ้าวันใดวันหนึ่งแม่เกิดรู้ขึ้นมา พี่กลัวว่าท่านจะเสียใจและผิดหวังในตัวเราสองคนมากๆ” สีหน้าเขาดูเป็นกังวลอย่างหนักบวกกับสายตาที่ดูลังเลใจหน่อยๆ “ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ เราสองคนหนีไปใช้ชีวิตกันที่อื่นก็ได้นิพี่ ต่อให้คนทั้งโลกไม่ยอมรับก็ช่างหัวสิ
Chapter 06 : ห้ามมีใคร เวลา 15 : 00 น. ณ ตอนนี้ก็ยังวนเวียนกันอยู่ภายในสวนสนุก เพราะมะลิเด็กจอมดื้อยังไม่อยากจะกลับบ้านน่ะสิ บอกว่านานๆ ทีจะได้ออกมาเที่ยวเลยอยากจะขออยู่ให้คุ้มเสียก่อน ผมก็ไม่สามารถที่จะขัดใจเธอได้ ก็ต้องยอมแต่โดยดี “มะลิเดินระวังๆ หน่อย เดินให้มันดีๆ ไม่ได้หรือไงฮะ” ผมร้อง
Chapter 07 : ปากแข็ง(แทงกันตุบตับ)NC+ หลายอาทิตย์ต่อมา นั่งเรียนออนไลน์อยู่ภายในบ้านหลังใหญ่คนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย แม่ก็ไม่อยู่ออกไปทำธุระข้างนอก ส่วนพี่เมฆฉันไม่เห็นหน้าเขามาสองสามวันแล้ว เห็นแม่บอกว่าช่วงนี้เขายุ่งๆ ต้องตามสืบคดียาเสพติดน่ะ เอาจริงๆ ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ฉันคงจะร้อนรน
“มีอะไรกันเหรอ ทำไมเราต้องหยุดเดินด้วยเล่า แล้วพวกนั้นเป็นใครกันอะ” มะลิเอ่ยถามอย่างสงสัยแล้วยืนเท้าเอวก่อนจะชี้นิ้วไปทางพวกไอ้จอน “พวกพี่ๆ อะ มายืนเกะกะขวางทางทำไมกันฮะ” เธอตะโกนบอกไอ้พวกนั้นเสียงดังลั่นก่อนจะเดินปรี่เข้าไปหามัน “หลบทางให้พวกหนูเดินไปหน่อยค่า” เธอเดินผ่ากลางกลุ่มมันไปแบบหน้าตาเฉย






reviews