เข้าสู่ระบบแชร์
7 - หลายอารมณ์
วันที่เผยแพร่:
2026-08-01 00:24:17EP 07
หลายอารมณ์
เขาไม่ได้หวงเธอ เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษอะไรนั่นด้วย เขาเพียงแค่ไม่ชอบใจเท่านั้น ถ้าไอ้เวรนี่ไปทำแบบนี้กับคนอื่นเขาก็คงจะไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แต่เพราะอะไรไม่รู้ได้ ร่างกายของเขามันไปก่อนหัวสมองเสียอีก ทันทีที่เห็นจุดที่ไอ้เวรนี่ถ่ายเขาก็รู้สึกหัวเสียจนหงุดหงิดและทำแบบนั้นออกมา
"คือ ผมแค่อยากถ่ายคุณพิมพ์เฉยๆ ครับ ใครๆ เขาก็ถ่ายกัน"
"ที่ว่าใครๆ ก็ถ่ายกัน คือถ่ายนมเหรอวะ!"
"งั้นเอางี้มั้ย นี่ใครเมียมึงรึเปล่า เดี๋ยวกูจะได้ถ่ายนมเมียมึงบ้างดีมั้ย"
"สิงโต ปะ… ปล่อยเขาก่อนเถอะ คนมองหมดแล้ว" คนมอง แล้วไงวะ
"เธอจะให้ฉันปล่อยไอ้เหี้ยนี่ไปเหรอ เธอยอมเหรอวะ ให้มันถ่ายนมเธอไปให้คนอื่นดูอะ"
เขาหันกลับมาคุยกับคนตัวเล็ก เห็นว่าเธอค่อนข้างหน้าเสีย ให้ตายเถอะโดนขนาดนี้แล้วทำไมยังนิ่งอยู่ได้
"คุณทำจริงเหรอ ฉันแค่ให้คุณถ่ายเขาจะได้เอาไปลงในโซเชียลว่าเราเจอเขา แต่ไม่ได้ให้คุณถ่ายส่วนนั้นของเขานะ" หญิงสาวที่มากับชายคนนั้นเริ่มหันไปเอาเรื่องกับคนของตัวเอง
"สะ สิงโต" พิมพ์มาดายังเรียกเขาอยู่ แต่ดูท่าแล้วสิงโตจะไม่ยอมง่ายๆ ให้ตายเถอะเธอจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้วละ ตอนนี้แทบไม่มีคนกินข้าวแล้ว เพราะมีแต่คนมองมาที่เธอ และแต่ละคนก็ถือมือถือพร้อมถ่ายวิดีโอ
"เดี๋ยวพิมพ์จัดการเอง ปล่อยเขาก่อนนะ"
"ไม่! มันถ่ายนมเธอ ฉันไม่ยอม"
"สิงโต!" จิ๊! จะอะไรนักหนาวะ
"ปล่อยเขาก่อนนะ" ในเมื่อพูดด้วยดีๆ ก็แล้วแต่เขาไม่ยอม งั้นคงต้องลองใช้ไม้อ่อนกับเขาดู แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละนะ เห็นว่าทำความดีหรอกนะเลยจะยอมลดราวาศอกให้
"ปล่อยเขาก่อนนะคะ เชื่อพิมพ์นะ" พิมพ์มาดาเดินเข้าไปจับแขนของเขา แล้วทำสายตาออดอ้อนจนมือหนาที่กระชากคอเสื้อของชายหนุ่มคู่กรณีค่อยๆ คลายลง
"ขอบคุณนะคะ น่ารักที่สุดเลย"
สองมือเรียวยื่นขึ้นหยิกแก้มของคนตัวสูง ทำเอาสิงโตไปไม่เป็นเลย อารมณ์โมโหเมื่อครู่เหมือนจะดับลงแล้ว แต่กลับมีอาการหัวใจเต้นแรงมาแทนที่ เขารู้สึกเหมือนกับว่าเลือดในกายของเขามันกำลังดิ้นพล่าน และสูบฉีดไปทั่วร่างกาย
พิมพ์มาดาส่งยิ้มหวานๆ ให้กับสิงโต เธอค่อยๆ ปล่อยมือออกจากใบหน้าหล่อของชายหนุ่ม แล้วเดินมายืนข้างหน้า ในขณะที่ชายหนุ่มคนนั้นยังยืนก้มหน้าเพราะกลัวความผิด พิมพ์มาดาเดินเข้าไปใกล้อีก เธอส่งยิ้มหวานๆ ให้กับคนนั้นอีกครั้งก่อนจะยื่นมือไปจับที่ไหล่หนาของเขาแล้วจัดการยกขาขึ้นใช้หัวเข่ากระแทกไปที่ใจกลางความเป็นชายจนชายคนนั้นล้มลงไปนั่งคุกเข่ากองอยู่ที่พื้น
เขาเคยโดนมาแล้ว จุกอย่าบอกใครเลยล่ะ
"ขอโทษฉัน"
"คุณเตะผมแล้วถือว่าหายกัน"
"ฉันบอกให้ขอโทษฉัน"
หญิงสาวที่มาด้วยกันถึงกับหน้าเสีย เมื่อเห็นสายตากดดันของสิงโต ไหนจะคนด้านหลังที่พากันยกกล้องมือถือขึ้นมาถ่ายวิดีโอเอาไว้ หญิงสาวรีบนั่งลงคุกเข่าข้างๆ คนรักของตัวเอง แล้วยกสองมือกระพุ่มไหว้ขอโทษ
"เราสองคนขอโทษนะคะคุณพิมพ์"
"แต่การที่คุณพิมพ์ทำแบบนี้ คุณพิมพ์จะเสียชื่อเสียงนะคะ"
"ฉันไม่สนหรอกค่ะ เพราะฉันขายคุณภาพสินค้า ฉันไม่ได้ขายชีวิตส่วนตัว"
พูดจบเธอก็จูงมือสิงโตเดินออกมาจากร้านโดยไม่สนใจใครเลย แต่ขณะเดียวกัน สองคนนั้นก็ถูกคนอื่นเดินมารุมด่าทอจนเสียงออกมานอกร้าน ไม่นานนักก็เห็นมีผู้จัดการร้านเดินออกมาจัดการกับไทยมุงตรงหน้าจนเรียบร้อย
"นี่"
"อะไร"
"ขอบคุณฉันสักคำสิ"
"ทำไมฉันต้องทำงั้นละ"
"ฉันช่วยชีวิตนมเธอไว้นะ"
"ฉันไม่ได้ขอนี่" เธอกวนโมโหคนตัวสูงไปงั้นแหละ อันที่จริงก็อยากขอบคุณเขาเหมือนกันที่หูตาไว แต่เหมือนจะไปโดนต่อมโมโหของเขาเข้าแล้ว ก่อนที่พ่อคุณเขาจะระเบิดอะไรออกมาพิมพ์มาดาเลยหันกลับมาแล้วถามเขาน้ำเสียงเบาๆ ว่า
"อยากกินอะไรเดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง"
หะ!
ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอจะมาเลี้ยงผู้ชายอย่างเขาได้ไง ในชีวิตนี้ของนายสิงโตเคยแต่เจอผู้หญิงที่บอกว่า เลี้ยงข้าวหน่อย กระเป๋าใบนั้นดี กระเป๋าใบนี้โดน หรือไม่ก็เวลาไปกินข้าวก็จะนั่งเฉยๆ แล้วให้เขาเป็นคนจ่าย นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำว่าจะเลี้ยงเขาจากปากของผู้หญิง เธอนี่มันเป็นคนประเภทไหนกันนะ
"เอาน่า อย่าคิดมากเลย คิดว่าเพื่อนเลี้ยงเพื่อนแล้วกันเนอะ" เพื่อนป้าเธอสิ ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนโว้ย อยากเอาเฉยๆ
"ใครเพื่อนเธอ ฉันเป็นรุ่นพี่เธอนะ"
"แค่ปีเดียวเอง ยอมหน่อยไม่ได้เหรอ"
"ไม่ได้ เธอต้องเรียกฉันว่าพี่โตด้วยซ้ำ"
"ไม่เอาอะ ไม่เรียก สรุปยังไง จะกินข้าวกับฉันมั้ย"
เขาทำหน้ามุ่ยก่อนจะพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในร้านอาหารอีกร้านหนึ่ง ทั้งสองคนนั่งลงสั่งอาหาร ส่วนสิงโตก็มองไปรอบๆ ผู้คนมองมาทางเขาอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้ละเมิดความเป็นส่วนตัวเหมือนสองคนนั้น
"ทำอะไร"
"ถ่ายงานไง ไหนๆ ก็ออกมาแล้ว ก็ต้องทำงานหน่อยสิ"
หญิงสาวหยิบเอาครีมทาผิวขนาดพกพากลิ่นสตรอว์เบอร์รีขึ้นมา พร้อมกับหยิบขาตั้งกล้องโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าของเธอ เธอจัดการทุกอย่างจนเรียบร้อยแล้วกดถ่ายวิดีโอ
เธอมองหน้าของสิงโตดีๆ อีกครั้งก่อนจะพิจารณาใบหน้าหล่อเหลาของเขา ถึงเขาจะตี๋แต่ก็เป็นทรงที่นิยมเลยเชียวแหละ ใบหน้าก็เรียบเนียนราวกับผู้หญิง พิมพ์มาดาเลยกดครีมทาผิวออกมาทาที่มือเรียวของตัวเองแล้วยื่นไปตรงหน้า
แต่ก็ไม่รู้ว่าด้วยความรู้งานของเขาหรือเพราะอยากลวนลามเธอกันแน่ เขาก็จับมือของเธอเอาไว้แล้วค่อยๆ กดจมูกดม พร้อมกับพูดออกมาเบาๆ ว่า
"หอม"
"จริงเหรอ ดีเลย" เธอเดินไปกดหยุดวิดีโอแล้วเก็บอุปกรณ์ก่อนจะกดเล่นวิดีโอนั้นอีกครั้ง เธอคิดว่าจะเอาไปตัดต่อสักหน่อยเพราะแบบนี้เห็นใบหน้าของสิงโตชัดเกินไป เธอแค่อยากได้ภาพที่ว่าเขาก้มลงหอมที่มือของเธอเท่านั้น
"ดูดีเลย"
"ขอดูบ้างสิ" สิงโตเดินมาฝั่งที่เธอนั่ง สะกิดเธอให้ขยับไปหน่อย แล้วเขาก็นั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดียวกันกับหญิงสาว กดดูวิดีโอเมื่อครู่อีกครั้ง แล้วระบายยิ้มอ่อนๆ ออกมา
"นี่ ฉันคิดค่าจ้างนะ"
"จ้างอะไร ไม่เห็นหน้านายสักหน่อย"
"ไม่เห็นอะไร เห็นเต็มๆ เลยเนี่ย"
"เดี๋ยวฉันไปตัดต่อไง เห็นแค่จมูกกับปากชมพูๆ ของนายเอง"
"นั่นแหละ ฉันคิดค่าจ้าง"
"โห อะไรอะ ทำไมขี้งก มื้อนี้ฉันก็เลี้ยงข้าวแล้วไง" ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าทำไมวันนี้เธอถึงทำให้เขามีหลากหลายอารมณ์จัง นี่เหรอยายแม่มดของใครต่อใคร ที่แท้ก็เป็นแค่ลูกแมวซนๆ ที่บ้างานตัวนึงเท่านั้น
"ฉันคิดค่าจ้าง จบนะ" ตาบ้านี่! ขี้งกชะมัดเลย!
บทล่าสุด
บงการรัก 9 - ไม่สนิท
EP 09ไม่สนิทหญิงสาวชะงักนิ่งไปกับคำพูดของผู้ชายคนนี้ นี่มันบ้าอะไรกัน เขาไม่มีใครเอาจนต้องมาทำแบบนี้กับเธองั้นเหรอ พิมพ์มาดาสะบัดแขนของตัวเองจนมือหนาที่จับแขนของเธอเอาไว้หลุดออกเขาทำท่าจะคว้าแขนของเธอมาอีกครั้งแต่เธอก็หลบได้ทันทำให้เขาทำได้เพียงแค่คว้าอากาศเท่านั้น"ทำไม ถ้าได้ฉันแล้วนายจะเลิกยุ่งวุ่นวายกับฉันใช่มั้ย"สิงโตตกใจกับคำพูดประชดประชันของเธอ เขารู้ว่าที่เธอพูดออกมามันคือคำพูดประชดประชัน แต่ใจของเขาตอนนี้มันก็อยากที่จะเอาชนะเธอด้วย"ใช่ มานอนอ้าขาให้ฉันเอาสักสามสี่รอบเป็นไง"คว้าแขนของเธอไว้แน่น กลัวว่าเธอจะสะบัดแขนของเขาทิ้งไปอีก ไม่เพียงแค่นั้นเขายังดึงตัวเธอให้เข้ามาอยู่ใกล้ๆ อีกต่างหาก สิงโตยังไออย่างต่อเนื่อง แต่มือก็ไม่ยอมปล่อยเธอไป ส่วนอีกมือยกขึ้นปิดปากเอาไว้เวลาไออันที่จริงเวลาปกติ หากเขาแค่ ปวดหัว ตัวร้อนนิดหน่อยเขาก็หยุดเรียนแล้ว ไม่อยากมาเรียน แต่ว่าไม่รู้ทำไมถึงต้องลากสังขารของตัวเองมาเรียนเพื่อทรมานร่างกายของตัวเองด้วย อีกทั้งพอมาถึงเห็นรถของเธอจอดอยู่ ใช่เขาจำรถเธอได้อย่างแม่นยำอะไรที่เกี่ยวกับเธอเขาก็เช็กมาเกือบหมดแล้ว แต่ก็เพียงแค่ผิวเผินเท่านั้นไม่ได้เช็
บงการรัก 8 - ข่าวโคมลอย
EP 08ข่าวโคมลอยมหาวิทยาลัย Sพิมพ์มาดาจอดรถในที่เดิม และเดินเข้ามาในมหาวิทยาลัยเหมือนเดิม แต่วันนี้ที่แปลกไปคือมีนักศึกษาหลายคนมองมาทางเธอ แล้วป้องปากซุบซิบกันจนเธอสังเกตได้ เธอไปทำอะไรมาหรือไง ก็เปล่านะวันนี้เป็นวันเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ หลังจากวันนั้นที่แยกกับสิงโตก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก เขาขันอาสาขับรถมาส่งเธอ แต่เธอไม่ยอมมาด้วยเพราะจะกลับรถไฟฟ้า แต่พ่อสิงโตตัวแสบกลับลากเธอขึ้นรถแล้วบังคับให้เธอบอกทางเขา เธอจึงต้องบอกทางเพื่อตัดความรำคาญไปสิงโตหายไปได้หนึ่งวันเต็ม ก็คือวันอาทิตย์ที่ผ่านมา และเธอก็ไม่ได้รู้สึกถึงการขาดหายไปอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่วันนี้ที่เธอเริ่มรู้สึกอึดอัดก็เพราะสายตาของใครหลายคนที่มองมาที่เธอเป็นตาเดียวเพื่อนของเธอยังไม่มีใครมาถึง พิมพ์มาดาเลยนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะประจำของเธอ เธอหยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูก็เห็นว่าเริ่มมีข่าวซุบซิบในมหาวิทยาลัยว่าเธอกับสิงโตออกเดตกัน พร้อมกับมีการปารูปแนบในตอนที่สิงโตก้มหน้าลงหอมที่หลังมือเธอช่างประจวบเหมาะกับการที่เธอลงคลิปพรีเซนต์สินค้าของเธอที่ตัดต่อแล้วลงช่องทางหลัก คลิปนั้นปรับโทนแสงและใส่เพลงน่ารักๆ เรียบร้อยแล้ว แม้ในคลิปน
บงการรัก 7 - หลายอารมณ์
EP 07หลายอารมณ์เขาไม่ได้หวงเธอ เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษอะไรนั่นด้วย เขาเพียงแค่ไม่ชอบใจเท่านั้น ถ้าไอ้เวรนี่ไปทำแบบนี้กับคนอื่นเขาก็คงจะไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แต่เพราะอะไรไม่รู้ได้ ร่างกายของเขามันไปก่อนหัวสมองเสียอีก ทันทีที่เห็นจุดที่ไอ้เวรนี่ถ่ายเขาก็รู้สึกหัวเสียจนหงุดหงิดและทำแบบนั้นออกมา"คือ ผมแค่อยากถ่ายคุณพิมพ์เฉยๆ ครับ ใครๆ เขาก็ถ่ายกัน""ที่ว่าใครๆ ก็ถ่ายกัน คือถ่ายนมเหรอวะ!""งั้นเอางี้มั้ย นี่ใครเมียมึงรึเปล่า เดี๋ยวกูจะได้ถ่ายนมเมียมึงบ้างดีมั้ย""สิงโต ปะ… ปล่อยเขาก่อนเถอะ คนมองหมดแล้ว" คนมอง แล้วไงวะ"เธอจะให้ฉันปล่อยไอ้เหี้ยนี่ไปเหรอ เธอยอมเหรอวะ ให้มันถ่ายนมเธอไปให้คนอื่นดูอะ"เขาหันกลับมาคุยกับคนตัวเล็ก เห็นว่าเธอค่อนข้างหน้าเสีย ให้ตายเถอะโดนขนาดนี้แล้วทำไมยังนิ่งอยู่ได้"คุณทำจริงเหรอ ฉันแค่ให้คุณถ่ายเขาจะได้เอาไปลงในโซเชียลว่าเราเจอเขา แต่ไม่ได้ให้คุณถ่ายส่วนนั้นของเขานะ" หญิงสาวที่มากับชายคนนั้นเริ่มหันไปเอาเรื่องกับคนของตัวเอง"สะ สิงโต" พิมพ์มาดายังเรียกเขาอยู่ แต่ดูท่าแล้วสิงโตจะไม่ยอมง่ายๆ ให้ตายเถอะเธอจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้วละ ตอนนี้แทบไม่มีคนกินข้าวแล้ว เพราะ
บงการรัก 6 - มาตามนัด
EP 06มาตามนัดห้างxxx [11.00 น.] ชายหนุ่มเดินไปเดินมาอยู่นานแสนนานเขารอเธอที่หน้าห้างหรูกลางเมืองตั้งแต่เก้าโมงตามเวลานัดหมาย แต่ยายแม่มดนี่เล่นเขาแล้ว นี่มันสิบเอ็ดโมงแล้วยังมาไม่ถึงอีก เขาโทรไปตามเธอมาแล้วสองครั้ง ครั้งที่สองเธอทำเสียงหงุดหงิดใส่เล่นเอาเขาอารมณ์เสียอยู่ไม่น้อย ปกติเขาไม่เคยต้องรอใครแบบนี้มาก่อน หากคู่นัดหมายของเขาไม่มาตามนัดเขาก็เทและกลับบ้าน แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำไมเขาถึงยอมรอเธอตั้งสองชั่วโมงสิงโตล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงด้านขวาแล้วหยิบเอาโทรศัพท์มือถือออกมาอีกครั้ง เขากดเข้าไปที่เมสเซนเจอร์แล้วกดโทรออกหาพิมพ์มาดา รอสายอยู่นานก็ไม่มีคนตอบรับ สิงโตเริ่มร้อนรนใจอีกครั้ง อย่าให้เขาต้องตามหาเธอเลยเพราะถ้าได้เจอตัวเมื่อไหร่เขารับรองได้เลยว่าเธอไม่ปลอดภัยแน่!ตึก… ตึก… ตึก…สิงโตกดตัดสายที่โทรออกเขายืนกำมือแน่นจนสั่ง หมายจะปาโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูทิ้งเพื่อระบายความโกรธที่มีต่อหญิงสาว แต่ในขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เขาจึงหันกลับไปเห็นเป็นพิมพ์มาดามาด้วยเสื้อผ้าสบายๆ เธอใส่เสื้อครอปสายเดี่ยวเล็กๆ สีดำกับกางเกงยีนเอวสูงรัดรูปเข้ากับรูปร่างของเธ
บงการรัก 5 - ไลฟ์สด
EP 05ไลฟ์สดบ้านกิจวรกุลเอี๊ยดดดดด!รถสปอร์ตคันหรูสีดำด้านขับเข้ามาจอดในบ้านของตัวเองด้วยความหัวเสีย เขาดื่มมานิดหน่อยเพราะอารมณ์ไม่ค่อยดี เดินกลับเข้ามาในบ้านของตัวเองตามกำหนดนัดหมายของเขากับที่บ้านที่ต้องกลับบ้านสัปดาห์ละครั้งมากินข้าวกับป๊ากับม๊าและวันนี้ก็เป็นวันศุกร์สุดสัปดาห์"ตาโตทำไมสภาพเละอย่างนี้ละ"สิงโตยกมือขึ้นกระพุ่มไหว้ม๊าของตัวเอง สายตาเหลือบไปเห็นใครบางคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร แต่กลับไม่เห็นป๊าของตัวเอง"ป๊าละม๊า""ป๊าติดประชุมกลับช้า แล้วนี่ทำไมมาสภาพนี้""โตขึ้นไปนอนก่อนนะ ง่วง""อ่ะ เดี๋ยว นี่น้าพุดจีบคุณแม่ของว่าที่คู่หมั้นเรา"สิงโตเหลือบสายตาไปมองที่พุดจีบอีกครั้ง ผู้หญิงคนนี้อยู่ในวัยกลางคนแต่งตัวดูดีมีภูมิฐานหน้าตาละม้ายคล้ายกับใครบางคนที่เขานึกไม่ค่อยออก เขาเบะปากเพียงนิดตั้งใจจะปล่อยไปไม่ไหว้อะไรทั้งนั้น แต่ก็ถูกสายตาของม๊ากดดันจนต้องยกสองมือขึ้นไหว้"สวัสดีครับ""สวัสดีจ้ะพ่อโต"พุดจีบยิ้มอย่างเจื่อนๆ ดูอาการของเด็กหนุ่มก็รู้แล้ว หรือเธอควรที่จะคิดใหม่ดูอีกทีดี เพราะเธอเองก็ไม่อยากให้ลูกสาวของตัวเองมีความทุกข์เพราะคู่ชีวิต ที่เธอลองพูดกับพิมพ์มาดาไปแล้วพ
บงการรัก 4 - ล่าแม่มด
EP 04ล่าแม่มด"เป็นเห้อะไรครับ นั่งยิ้มอยู่คนเดียว""เออนั่นดิ แล้วนี่อะไรนั่งดมมือตัวเองทำไมวะ"อาชากับลีโอเดินเข้ามาในห้องเรียนของตัวเองที่มีสิงโตกับตั้มนั่งอยู่ในห้องก่อนแล้ว ส่วนเขมทัตยังไม่เข้ามาเพราะว่าไปส่งน้องพลอยเข้าห้องเรียนอยู่ ส่วนตัวเขาเองตอนนี้ก็นั่งเหม่อมองลงไปที่ชั้นล่างฝั่งตรงข้ามเขาขอย้ายที่นั่งกับตั้มมาเป็นนั่งข้างประตูด้านหลังแทน เพราะว่าที่ตรงนี้จะสามารถมองลงไปที่ชั้นล่างห้องที่พิมพ์มาดาเรียนอยู่ได้ลีโอเดินมาจับมือของสิงโตยกขึ้นหมายจะดมมือของเขาเพราะสงสัยว่าเขาเป็นอะไรนั่งดมมือของตัวเองทำไม แต่ทว่าสิงโตเขาชักมือกลับมาก่อน แล้วมองลีโอด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยชอบใจนัก"อะไรของมึงวะ กูก็แค่ดมปะ ทำหน้าเหมือนแค้นกู เหมือนกูไปหอมแก้มเมียมึงงั้นแหละ""เออ พูดถึงเมีย ป๊ากับม๊ามึงเลิกหาเมียให้มึงยัง" อาชาพูดเสริมขึ้นมา เขาพยักหน้าให้เขมทัตตอนที่เขมทัตเดินเข้ามานั่ง ส่วนตั้มกับเขมทัตแม้จะเคืองใจกันเพราะเรื่องของพลอยนภัสแต่ว่าตอนนี้ทั้งสองคนก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีของกันและกันเหมือนเดิม เมื่อพูดถึงคงเรื่องนี้ขึ้นมาทุกคนก็หันกลับมาสนใจสิงโตอีกครั้ง"ไม่ได้หาให้ใหม่ก็คนเดิมนั่นแหละ ส
บางทีคุณอาจจะชอบ
พิษเพื่อนสนิท
ซากิระ42.1K viewsสะดุดรักวิศวะขี้หึง
ชาไทยเย็น53.6K viewsรวมเรื่องสั้น อีโรติก NC25+++
มิส ศิริ25.5K viewsเมียใจแตก (NC20+)
สนามอารมณ์20.0K viewsCOLD GUY กับดักร้ายนายเย็นชา
B.crazy’100 viewsBadFriend Engineer เพื่อนที่ร้าย สุดท้ายที่รัก
เดลิล61 views3KINGs อย่าเล่นกับหินผา
Marnfhan / มารฝัน1.3K viewsลุ่มหลงรักนายวิศวะเจ้าเล่ห์ (พระพาย x โซดา)
Duck.bell375 views
