LOGINEP 08
ข่าวโคมลอย
มหาวิทยาลัย S
พิมพ์มาดาจอดรถในที่เดิม และเดินเข้ามาในมหาวิทยาลัยเหมือนเดิม แต่วันนี้ที่แปลกไปคือมีนักศึกษาหลายคนมองมาทางเธอ แล้วป้องปากซุบซิบกันจนเธอสังเกตได้ เธอไปทำอะไรมาหรือไง ก็เปล่านะ
วันนี้เป็นวันเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ หลังจากวันนั้นที่แยกกับสิงโตก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก เขาขันอาสาขับรถมาส่งเธอ แต่เธอไม่ยอมมาด้วยเพราะจะกลับรถไฟฟ้า แต่พ่อสิงโตตัวแสบกลับลากเธอขึ้นรถแล้วบังคับให้เธอบอกทางเขา เธอจึงต้องบอกทางเพื่อตัดความรำคาญไป
สิงโตหายไปได้หนึ่งวันเต็ม ก็คือวันอาทิตย์ที่ผ่านมา และเธอก็ไม่ได้รู้สึกถึงการขาดหายไปอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่วันนี้ที่เธอเริ่มรู้สึกอึดอัดก็เพราะสายตาของใครหลายคนที่มองมาที่เธอเป็นตาเดียว
เพื่อนของเธอยังไม่มีใครมาถึง พิมพ์มาดาเลยนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะประจำของเธอ เธอหยิบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูก็เห็นว่าเริ่มมีข่าวซุบซิบในมหาวิทยาลัยว่าเธอกับสิงโตออกเดตกัน พร้อมกับมีการปารูปแนบในตอนที่สิงโตก้มหน้าลงหอมที่หลังมือเธอ
ช่างประจวบเหมาะกับการที่เธอลงคลิปพรีเซนต์สินค้าของเธอที่ตัดต่อแล้วลงช่องทางหลัก คลิปนั้นปรับโทนแสงและใส่เพลงน่ารักๆ เรียบร้อยแล้ว แม้ในคลิปนั้นจะไม่เห็นใบหน้าของผู้ชายอย่างชัดเจนเพราะเธอตัดออกให้เหลือเพียงแค่จมูก ผิวใส และปากอมชมพูของฝ่ายชายเท่านั้น แต่ไอ้ภาพที่เขาหอมหลังมือเธอนี่มันมาได้ไง!
พิมพ์มาดาเลื่อนดูไปอีก เห็นมีภาพที่สิงโตลากแขนของเธอออกมาจากห้างดังแล้วพาเธอไปที่รถหรูของเขา และยังมีภาพที่พิมพ์มาดาหยิกแก้มของเขาในร้านอาหาร อีกด้วย นี่มันอะไรกันเนี่ย
เธอไม่รู้จะทำยังไง จะแก้ข่าวยังไง เพราะสิ่งที่เป็นรายละเอียดของข่าวมันไม่ใช่เรื่องจริงเลยสักนิด
'เอาละ พ่อสิงโตเจ้าพ่ออ่างจะละลายกำแพงน้ำแข็งของเข้าเอลซ่าของเราได้แล้วจริงหรือ ต้องดูนี่เลยภาพปรากอบ จับแก้มกันเอย หอมมือกันเอย นั่งรถไปด้วยกันเอย งานนี้หนุ่มๆ คงต้องเตรียมตัวกินแห้วกันได้แล้วล่ะคะ แถมสาวๆ ก็ต้องเตรียมหนุ่มใหม่ไว้ดามใจด้วยนะเออ เจ้าพ่ออ่างของเราที่มีเทพเจ้าซุสเป็นไอดอลนั้น มีเจ้าของเป็นตัวเป็นตนแล้วจ้ะ ไม่เชื่อใช่มั้ย ถ้าไม่เชื่อ ย้อนกลับไปดูภาพใหม่นะจ๊ะ เขาหวานกันขนาดไหน ดูเอาเด้อ'
นี่มันไม่ใช่เรื่องจริงสักหน่อย ใครมาปล่อยข่าวอะไรอย่างนี่เนี่ย ขณะที่กำลังหัวเสียอยู่นั้นอยู่ๆ ข้างกายของเธอก็มีใครบางคนนั่งลงข้างๆ พิมพ์มาดาหันไปมองก็เจอกับสิงโตที่นั่งหน้าแดงอยู่ข้างๆ เธอ ไอร้อนเผยออกมารอบตัวเขา แถมพ่อคุณยังก้มหน้าไอจนเสียงแหบ
"นาย"
"วันนั้นเรายังดีๆ กันอยู่เลย ทำไมวันนี้เย็นชากับฉันอีกแล้ว"
"แล้วนายมานั่งอะไรตรงนี้ล่ะ เอ่อนี่รู้ข่าว…"
"แค่ก! แค่ก! แค่ก! ฉันไม่สบาย ทำไมเธอไม่โทรหาฉันเลย"
"แล้วทำไมฉันต้องโทร ไม่สบายก็ไปหาหมอสิ"
"เธอแม่ง ใจร้ายวะ" พูดแล้วก็ถือวิสาสะคว้ามือของพิมพ์มาดาขึ้นมาวางมือของเธอไว้ที่หน้าผากของเขา เธอสัมผัสได้ถึงไอความร้อน นี่เขาคงไม่สบายสินะ
"อุ๊ย! สงสัยข่าวจะจริงนะคะเนี่ย"
"หืม ข่าวอะไร" สิ่งโตหันไปถามคนที่มาทักในขณะที่มือของเขายังจับมือของเธอให้ทาบที่หน้าผากกว้างของเขาอยู่
"ก็ข่าวที่ว่าทั้งสองคนคบกันไงคะ"
"ไม่ใช่นะ เราสองคน…"
"แหม่ ภาพชัดขนาดนี้แล้วยังจะไม่ยอมรับอีกเหรอคะน้องพิมพ์" พิมพ์มาดารีบปฏิเสธในขณะที่สิงโตยังมึนๆ อยู่ เขาพยายามคิดตามที่ผู้หญิงคนนี้พูดขึ้นมา จนกระทั่ง
"เธอว่าไงนะ!" เออ มาบอกว่าเขาคบกับยายนี่เนี่ยนะ เอาอะไรคิดว่า เขาไม่ได้คิดอะไรกับยายนี่เลยนะ
"มิ้วแค่บอกว่า ข่าวของพี่สิงโต กับน้องพิมพ์ ดังไปทั่วมหาลัยแล้วค่ะ ไม่เชื่อก็ถามน้องพิมพ์ดูสิคะเมื่อกี้ยังเห็นนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อ่านข้าวอยู่เลย"
พูดแล้วก็เดินไป ทิ้งพิมพ์มาดาให้อยู่ในสภาพปลาทองที่ทำได้เพียงแค่อ้าปากพะงาบๆ สิงโตปล่อยมือของพิมพ์มาดาลง เขาหยัดกายลุกขึ้นยืนเขาฉุดกระชากลากพิมพ์มาดาไปที่หลังตึกคณะ
ปึก!
"โอ๊ย! เจ็บนะ"
"ข่าวนี่มันบ้าอะไรวะ"
"ฉันไม่รู้เหมือนกัน ฉันก็เพิ่งรู้ก่อนนายแป๊บเดียวเองนะ"
"เหอะ! อยากได้ฉันมากจนต้องประโคมข่าวโคมลอยแบบนี้เลยเหรอวะ"
"ไอ้บ้านี่ ถ้าไม่ฟังเหตุผลก็อย่ามาทำกันแบบนี้นะ"
สองมือของเขาบีบต้นแขนของเธอแน่นขึ้น จริงอยู่ที่เขาอาจจะมีข่าวคนนั้นคนนี้บ้าง แต่ก็ไม่เคยถึงขนาดนี้ และเขาเองก็ไม่เคยสนใจข่าวไร้สาระอะไรพวกนั้นด้วย แต่นั่นมันเป็นข่าวที่เขากินแล้วเขี่ยทิ้งไง แต่นี่ นี่เป็นข่าวที่ดูเหมือนกับว่าเขาจริงจังกับเธอ เลยนะทั้งๆ ที่เขาไม่ได้คิดอะไรกับเธอเลย
เขาคิดเพียงแค่อย่างเดียว
คืออยากเอาเธอเท่านั้น
เขาแย่งมือถือมาจากคนตัวเล็ก แล้วใช้มือหนึ่งกดไหล่เล็กของเธอเอาไว้กับผนังจนได้อ่านข้อความข่าวซุบซิบพวกนั้น ใจเขามันรู้สึกอะไรแปลกๆ ก็ไม่ทราบได้ เขารู้แค่ว่าเป็นข่าวกับเธอก็ดี แต่เขาก็ยังหวงความเป็นตัวเอง หวงภาพลักษณ์ที่ตัวเองเคยเป็น ด้วยข้อความที่ได้อ่านมาเขาดันตีความไปว่า เขาเป็นคนเข้าหายายนี่ก่อน และพยายามตามจีบยายนี่เพื่อทลายกำแพงน้ำแข็งของเธออย่างบ้าคลั่ง อีกทั้งเขายังหยุดกับผู้หญิงคนอื่นอีก นี่ไม่ใช่ มันไม่ใช่เขา
เรื่องราวเหล่านี้ทั้งหมดมันเป็นเพราะเธอ เพราะเขาดันมารู้จักกับเธอ เพราะเธอ คนเดียว
"ปล่อยฉันนะ สิงโต"
"จะปล่อยทำไมล่ะ ในเมื่ออยากจะจับฉัน ฉันก็จะทำให้ข่าวเป็นจริงไปเลยดีมั้ย"
พิมพ์มาดาสุดแสนจะทนกับผู้ชายคนนี้ เธอยกเข่าขึ้นหมายจะทำร้ายกล่องดวงใจของเขาอีกครั้ง แต่ทว่า ครั้งนี้เขาหลบทัน และดันทำให้เขาโมโหมากกว่าเดิม
"ฉันฆ่านายแน่!" เธอขู่ หึ ก็ดูน่ากลัวดี อาการเหมือนลูกแมววัยสองเดือนที่หิวนมอาละวาดจนขนฟูฟ่อง
"กล้าขู่ฉันเหรอ"
"ทำไมจะไม่ อือออ…!" ริมฝีปากหนาฉกลงมาที่กลีบปากของเธอได้อย่างแม่นยำ เขารู้ว่าเธอต้องดิ้นแน่ เขาเลยใช้ตัวเองดันตัวเธอเอาไว้ แล้วใช้มือสากของเขาบีบที่ปากเธอให้เปิดออก หญิงสาวหมดทางดิ้น เธอโดนล็อกทั้งมือทั้งขาได้ครางประท้วงเขาในลำคอ
"อือออ!" สิงโตทั้งขบทั้งกัด และเลียตามกลีบปากของเธอ ไม่พอแค่นั้น เขายังใช้มือปิดที่ปากเธอแล้วเลื่อนซุกไซร้ลำคอของเธอ ดูดลำคอของเธอจนเกิดรอยแดง ก่อนจะปล่อยมือออกจากปากเธอ จ้องมองดวงตาเธอที่ฉ่ำน้ำ ไม่รู้ว่าด้วยความโกรธหรืออะไร แต่เขารู้สึกได้ในทันทีเลยว่าจากตอนแรกที่เธอเองคงจะรู้สึกเฉยๆ กับเขา จนผ่านเรื่องราวในวันเสาร์ที่เขาบังคับเธอให้ไปเที่ยวกับเขาตอนนั้นเหมือนกับว่าเธอจะรู้สึกดีกับเขาขึ้นมาหน่อยหรือเปล่านะ แต่แววตาของเธอที่มองเขาในตอนนี้ มันกลับทำให้เขารู้สึกได้โดยที่เธอไม่ต้องเอ่ยอะไรเลย
เธอเกลียดเขา…
ผลัก!
เพี้ยะ!
"สารเลว" เธอผลักเขา แล้วใช้มือเล็กฟาดลงไปที่ใบหน้าหล่อ ด่าทอเขาด้วยคำสั้นๆ ที่มีความหมาย ก่อนจะดันตัวเขาให้ออกห่างจากเธออีกครั้งแล้วเดินหนีเขาออกมา
หมับ!
"จะไปไหน"
"ทำไม นายยังไม่พอใจอีกเหรอ"
"เออ จะพอใจได้ไง ข่าวฉันเสียหายไปตั้งขนาดนั้น เธอไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยรึไง"
"ฉันต้องรับผิดชอบอะไร"
สิงโตกดยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ มือที่คว้าแขนเธอไว้ก็แน่นขึ้น แล้วเดินเข้าไปหาเธอใกล้ๆ ก้มหน้าลงกระซิบที่ข้างหูของเธอ
"ให้ฉันเอาก่อนดิ หลังจากนั้นจะไปไหนก็ไป"
"ป๊า~""พู่กันครับ""กั๊บ""พู่กันจะได้เป็นพี่ชายแล้วนะครับ ดีใจมั้ย""พี่ชาย~""ใช่ครับ พู่กันจะมีน้องแล้ว เราสองคนในฐานะที่เป็นผู้ชายที่รักม๊าเหมือนกัน เราต้องช่วยกันดูแลม๊ากับน้องให้แข็งแรง ตกลงมั้ยครับ"นิ้วก้อยของผู้ใหญ่ ยื่นไปข้างหน้าเด็กน้อยพู่กันยิ้มแฉ่งแล้วเกี่ยวก้อยกับป๊าของเขา ก่อนที่สิงโตจะจับลูกชายตัวเอง ฟัดแก้มซ้าย ฟัดแก้มขวา แล้วอุ้มพู่กันขึ้นมาพาเดินไปหาม๊าของเขา"ไหน ย้อง""อยู่ในนี้ครับพู่กัน""โอ้ววว! จู่ได้ไง""เอ่อ… " พิมพ์มาดาชะงัก เธอเหลือบมองสามีของเธอที่ยังอมยิ้มหยิกแก้มลูกชายเล่น"เดี๋ยวโตก็รู้เอง" สิงโตเป็นฝ่ายตอบหลายเดือนต่อมา @โรงพยาบาลโสภากุล"โอ๊ย ในชีวิตไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีหลานถึงสองคนเลย" บรรพตพูดขึ้นในตอนที่กำลังอุ้มเด็กน้อยตัวแดงๆ ขึ้นแนบอกโดยมีสายตาขี้หวงของสิงโตมองจ้องอยู่"อาตี๋ มองป๊าแบบนี้หมายความว่ายังไง"ไม่ใช่แค่ สิงโตที่มองเขาอย่างนั้น แต่ยังมีเจ้าแสบวัยซนที่นั่งอยู่ข้างๆ เตียงของม๊าเขากอดอกทำหน้าบึ้งอยู่"อ่ะ ตี๋น้อยมองกงแบบนั้นไม่ดีนะ""สุดเขต" ใช่ ลูกชายคนเล็กของนายสิงโตชื่อสุดเขต เป็นการบ่งบอกว่าคนเป็นพ่อจะหยุดที่ลูกชายคนนี้ และที่สำค
ตอนพิเศษ 5สองเท้าหนักเดินวกไปวนมาอยู่หน้าห้องน้ำภายในห้องนอน แม่บ้านทั้งสองคนยืนกัดเล็บอยู่ทางด้านหลัง ดวงตาของเธอทั้งสองจดจ้องมาที่บานประตูกระจกห้องน้ำที่พิมพ์มาดาเข้าไปในนั้น ทุกอย่างอยู่ในความเงียบสนิทได้ยินเพียงเสียงกรนเบาๆ ของพู่กันที่ยังนอนหลับอยู่บนฟูกอย่างสบาย"ยังไม่เสร็จอีกเหรอ"สิงโตพึมพำเบาๆ เขาเริ่มเดินหนักขึ้น ถี่ขึ้น ถี่ขึ้น ก่อนจะตัดสินใจพรวด!"อ่ะ! พะ โต"เปิดประตูเข้าไปเพราะว่าภรรยาของตัวเองยังไม่เดินออกมาสักที เขาร้อนรนใจ เขาต้องการอยากรู้ว่าเธอจะมีทายาทให้เขาอีกคนหรือเปล่า เมื่อเปิดประตูเข้ามาเห็นว่าพิมพ์มาดากำลังจ้องที่ตรวจครรภ์อันสุดท้ายอยู่พอดี สิงโตรีบเดินก้าวเข้ามาหาเธอ หยุดยืนอยู่ข้างๆ เธอ ใช้มือหนึ่งประคองเอวบางของเธอ แล้วเป็นฝ่ายแย่งแท่งเล็กๆ ที่เธอกำลังถืออยู่มาถือเอาไว้เอง"หลับตาทำไมคะ""พี่ตื่นเต้นน่ะ""คิก คิก เป็นปะป๊าแล้วทำไมถึงยังน่ารักได้ขนาดนี้คะ""แต่นี่พี่กำลังจะเป็นปะป๊าที่กำลังลุ้นว่าจะมีลูกสาว หรือลูกชายเพิ่มมาอีกคนหรือเปล่าน่ะสิ""ถ้าอยากรู้ก็ลืมตาดูสิคะ อันนี้อันสุดท้ายแล้วด้วย"เธอรับรู้ได้ว่ามือของเขาสั่นขนาดไหน เธอรับรู้ได้ว่าเขากำลังห
ตอนพิเศษ 04กลางดึก"พู่กันยังไม่นอนเหรอคะ"พิมพ์มาดาเดินเข้ามาในห้องนอน เห็นสิงโตกำลังเล่นกับน้องพู่กันอย่างสนุกสนานเขาเล่นกับลูกดูท่าทางมีความสุขมาก ราวกับว่าชีวิตนี้ไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนหลังจากที่เธอมีน้องพู่กันมานี่ก็เข้าปีที่สามแล้ว คุณแม่ของเธอลดการทำงานลงไปตั้งเยอะและใช้เวลาทั้งหมดในการเลี้ยงหลาน และท่องเที่ยว เห็นว่าตอนที่ยังสาวๆ หรือตอนที่มีครอบครัวเธอใช้ชีวิตเพียงแค่ ทำงาน กลับบ้าน และดูแลลูกกับสามีส่วนบ้านของสิงโตหลังจากที่ป๊าโอนทุกอย่างมาให้เป็นชื่อของเขาแล้ว ป๊ากับม๊าก็เหมือนจะมีความสุขขึ้นเรื่อยๆ และพากันท่องเที่ยวไปทั่วเหมือนกัน ยังดีหน่อยที่ทุกครั้งที่กลับมาจากเที่ยวพวกท่านจะมาหาหลานก่อนเป็นอันดับแรกเสมอ"ครับ ไม่ยอมนอนเลยดูตาสิแป๋วมากขนาดนี้ ป๊าจะกล้าให้ลูกรักนอนได้ไงครับ ใช่มั้ย""ปะป๊า~""คร้าบบบ~ ลูกชาย""ยักปะ~""ป๊าก็รักพู่กันมากครับ"เห็นแล้วก็อดหมั่นไส้ไม่ได้จนบางทีเธอก็สับสนไม่รู้ว่าลูกติดป๊า หรือป๊าติดลูกกันแน่ สิงโตเล่นกำมือกับพู่กันไปพลาง บ้างก็กดไอแพดดูงานไปพลาง แล้วก็หันมาเล่นกับพู่กันไปพลาง อันที่จริงแล้วตั้งแต่ที่มีพู่กันออกมาเธอค่อนข้างสบายเลยแ
ตอนพิเศษ 03สามปีต่อมาบรื้นนนน! บรื้นนนน! บรื้นนนน!"ปะ" เสียงเด็กน้อยพูดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงรถที่คุ้นเคย พิมพ์มาดาเดินออกมาจากห้องครัวแล้วก้มลงอุ้มลูกน้อยของตัวเองเอาไว้แนบอก พาเดินไปต้อนรับป๊าของเขาที่หน้าประตูบ้านเหมือนกับทุกๆ วัน"ปะ~""พู่กัน~" น้องพู่กันลูกชายทายาทคนแรกของเขายิ้มแป้นเมื่อเห็นใบหน้าหล่อๆ ของคนเป็นพ่อ สิงโตเดินเข้ามาเขาก้มลงหอมแก้มลูกชายทั้งสองข้าง และหอมแก้มภรรยาสาวของตัวเองทั้งสองข้างจะได้ไม่เกิดอาการน้อยใจกัน"เอาไปเลยค่ะ พู่กันร้องห้าป๊าทั้งวัน"สิงโตยิ้มอย่างมีความสุข เขาอุ้มลูกชายตัวเองไว้แนบอกส่วนพิมพ์มาดาก็เอากระเป๋าเอกสารของเขาไปเก็บที่ห้องทำงาน แล้วเดินลงมาจัดโต๊ะอาหาร ที่บ้านเธอมีแม่บ้านสองคนเป็นหลานสาวของป้าฉายกับป้าจันทร์ ชื่อแก้ว กับสาย โดยที่ทั้งสองคนเป็นทั้งแม่บ้าน และพี่เลี้ยงของน้องพู่กันอีกทั้งยังทำงานได้เป็นอย่างดีอีกด้วย"พี่โตเอาพู่กันมาค่ะ แล้วก็ไปอาบน้ำนะคะจะได้มากินข้าวกัน"อุ้มลูกกลับมาแล้วหอมแก้มสามีไปทั่วทั้งใบหน้า ถ้าเธอไม่ทำแบบนี้สามีของเธอก็จะงอนตุ๊บป่องเป็นเด็กๆ ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรนะ ตั้งแต่เธอมีน้องพู่กันก็หึงหวง และตามติดเธอยิ่ง
ตอนพิเศษ 02โรงพยาบาลโสภากุลพิมพ์มาดาอยู่ที่โรงพยาบาลในห้องรอคลอดมาหลายชั่วโมงแล้ว ทำเอาสิงโตอยู่ไม่เป็นสุขเลย เขาเดินไป เดินมา เดินมาก็เดินไป จนผู้ใหญ่ที่มาด้วยต่างก็เอ็นดู และปวดหัวไปตามๆ กัน หลังจากที่จัดงานปาร์ตี้ให้กับพนักงานของพิมพ์มาดา ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วจนพวกเขาเลื่อนระดับชั้นแล้ว ตอนนี้สิงโตอยู่ปีสามส่วนพิมพ์มาดาอยู่ปีสอง และพวกเขาก็จะไม่ดรอปเรียนด้วยเพราะมีคนช่วยเลี้ยงลูกอยู่หลายคนทั้งบ้านกิจวรกุล และบ้านธาดาวงศ์"ตาโตลูกนั่งนิ่งๆ ได้มั้ย ม๊าเวียนหัวไปหมดแล้ว""ก็โตตื่นเต้นอะม๊า""ไม่บอกป๊าก็รู้ ดูตี๋ยืนสิขาสั่นไปหมดแล้ว ทำเหมือนกับจะคลอดเอง""นั่นสิพ่อโต มือเย็นขนาดนี้จะถ่ายรูปตัวเล็กได้เหรอ" พุดจีบเดินมาจับบ่าจับมือลูกเขยด้วยความเอ็นดู มือของลูกเขยเย็นเฉียบ และมีเหงื่อชุ่ม แม้ว่าเขาจะใส่เสื้อผ้ามาอย่างเนียบตามสไตล์การแต่งตัวของตัวเองก็ตาม"ตี๋เอากล้องมาให้ป๊าถือก่อนมา แล้วใจเย็นๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หนูพิมพ์ไม่เป็นอะไรหรอกตอนม๊าจะคลอดตี๋ก็เข้าไปนานแบบนี้แหละ""โตอยากเข้าไปหาพิมพ์อ่ะป๊า พิมพ์ต้องกลัวมากแน่ๆ เลย""เอาสิ เดี๋ยวป๊าไปคุยกับหมอให้ ตี๋รอป๊าแป๊บนะ""ครับ" ค่อยใจ
ตอนพิเศษ 01หลายเดือนต่อมา @งานปาร์ตี้ ตัวแทนขายของพิมพ์มาดา"พิมพ์อย่าเดินให้มันเร็วนักสิ ดูสิท้องโตขนาดนี้แล้วนะ"สิงโตมาที่งานเลี้ยงตัวแทนขายที่พิมพ์มาดาเคยบอกเขาเอาไว้ ตอนแรกเขาจะไม่ยอม อยากจะให้เธอคลอดลูกก่อนแล้วค่อยมาจัดย้อนหลัง แต่ว่าเธอบอกว่าได้แจ้งกับทางตัวแทนทุกคนไปแล้ว และทุกคนก็รอคอยที่จะเจอเธอ อีกทั้งตอนนี้ก็เป็นช่วงใกล้ปีใหม่หลายๆ คนก็คงจะกลับบ้านช่วงเทศกาลเธอเลยเลือกจัดก่อนเพื่อเป็นขวัญและกำลังใจให้กับตัวแทน"พี่โตช่วยประคองหน่อยสิคะ พิมพ์ปวดขาไปหมดแล้วเนี่ย""โถ่พิมพ์จ๋า พี่นี่แทบอยากจะอุ้มพิมพ์เดินอยู่แล้ว"ตอนแรกที่คิดเอาไว้ว่าจะไปจัดงานอีกที่หนึ่ง แต่เนื่องด้วยท้องโตๆ ของเธอลากสังขารไปไม่ไหวเลยแจ้งตัวแทนเปลี่ยนเป็นที่หัวหินแทน โดยตัวแทนของเธอมีเพียงแค่พันกว่าคนไม่รวมกับพนักงานที่อยู่ในออฟฟิศ และวันนี้พิมพ์มาดาก็จะแจ้งเปลี่ยนสถานะตัวแทนให้เป็นพนักงานขายโดยมีเงินเดือนให้กับทุกคน พร้อมกับยอดขายที่ตัดให้เป็นค่าคอมมิชชัน"พิมพ์พี่ว่าพิมพ์นั่งพักก่อนดีมั้ย นี่ก็เพิ่งจะเก้าโมงเองแล้วพวกเราก็เพิ่งมาถึง""พี่โตคะ พนักงานของเราเขามาถึงกันตั้งแต่เจ็ดโมงแล้วนะคะ เราจะให้เขารอเร







