My heart ของตายพี่สาวเพื่อน

หญิงสาวในชุดมินิเดรสเกาะอกสีดำ ด้านหลังเป็นสายสลับไคว้กันไปมา ขับผิวขาวได้อย่างมีออรา แววตาอันเศร้าแต่พยายามฝืนยิ้มอย่างไม่คิดอะไร สะท้อนกับประกายของนีออนหลากสีที่ทอแสงระยิบระยับในผับดังแห่งหนึ่งขณะที่กำลังก้าวลงจากเก้าอี้เพื่อไปเข้าห้องน้ำ สายตาก็ปะทะเข้ากับอดีตแฟนเก่าที่เพิ่งเลิกลากันไปเมื่อช่วงบ่าย เขาควงผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นมือที่สาม เข้ามานั่งที่โต๊ะซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเคาน์เตอร์บาร์ที่เธอนั่งอยู่หึ ตลกดีใช่ไหมวันนี้ควรจะเป็นวันที่ทั้งสองพากันไปกินมื้อค่ำอย่างมีความสุข เนื่องจากครบรอบสองปีของการคบกัน แต่ทว่าพอไปหาเขาที่คอนโดโดยไม่ได้บอกเวลาล่วงหน้า เปิดประตูเข้าไปในห้องโถงกลับว่างเปล่า แต่สองหูนั้นได้ยินเสียงกระเส่าดังออกมาจากในห้องนอนไม่ผิดแน่อกข้างซ้ายพลันเต้นเร็วด้วยความลุ้นระทึกพร้อมกับมือที่สั่นเทาเปิดประตูเข้าไป ก็จับได้คาตาว่าเขากำลังนอนเอากับผู้หญิงอีกคนอยู่ ทว่ากลับเป็นเธอที่ถูกบอกเลิกก่อน เพียงเพราะไม่ยินยอมให้เขาได้ในสิ่งที่ต้องการสักทีคำว่าเล่นตัวยังดังกึกก้องอยู่ในโสตประสาทราวกับเขามายืนพูดซ้ำ ๆ อยู่ข้างหูภาพบัดสีที่ทำลายหัวใจจนแหลกสลาย ความรักที่ทุ่มเทไปกลับกล

เปลือกตาหนักอึ้งปรือขึ้นอย่างเชื่องช้าเนื่องจากเสียงนาฬิกาปลุก มือเล็กข้างหนึ่งยกขึ้นบังแสงที่สาดส่องเข้ามาทางผ้าม่านสีขาวโปร่งที่ทับซ้อนอยู่กับผ้าสีเทาเข้ม ทว่าเมื่อคืนเธอลืมปิดอีกชั้นจึงทำให้มีแสงสว่างจากด้านนอกเข้ามาในห้องนอนกระทบกับดวงตาที่งัวเงีย มืออีกข้างก็ควานหาโทรศัพท์เพื่อปิดเสียงรบกวน กว่าเมื่อคืนจะได้นอนเธอต้องขับรถตระเวนหาร้านขายยาก็เพราะไอ้ความคิดบ้า ๆ ที่อยากมีวันไนต์สแตนกับหนุ่มหล่อ รูปร่างสูง ยาว…“คิดบ้าอะไรเนี่ย”เสียงพึมพำเอ่ยขัดความคิดตัวเองที่ดันเผลอนึกไปถึงใบหน้าหล่อเหลาและท่วงท่าอันเร่าร้อนของคนเมื่อคืน ก่อนจะเลื่อนผ้าห่มออกแล้วลุกไปอาบน้ำแต่งตัว เนื่องจากวันนี้เธอต้องเดินทางกลับบ้านเกิดของผู้เป็นพ่อ กลับไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่าที่กำลังรอหลาน ๆ ไปเยี่ยมในช่วงปิดเทอมปลายฟ้าขับรถออกจากคอนโดเพื่อไปรวมตัวกับพ่อแม่ น้องชาย และคุณตาที่คฤหาสน์หลังใหญ่ ก่อนจะออกเดินทางด้วยรถตู้ดีไซต์หรูเจ็ดที่นั่ง สัญชาติเยอรมัน สมาชิกในครอบครัวห้าคน ถ้านับรวมคนขับรถก็เป็นหกคน ได้เดินทางจากตัวเมืองมุ่งหน้าไปยังแถบชายทะเลการเดินทางใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงก็ไปถึงบ้านคุณปู่คุณย่า เด็กหนุ่

และแล้วก็มาถึงวันเปิดภาคเรียน ในช่วงนี้นทีมีกิจกรรมรับน้องของคณะวิศวกรรมศาสตร์ แล้วคงจะได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ กว่าจะกลับเข้าห้องก็หกโมงเย็นไปจนถึงสองทุ่มส่วนปลายฟ้าเทอมนี้มีเรียนไม่มากแล้วเพราะเหลือเก็บอีกไม่กี่หน่วยกิต แล้วเดือนหน้าก็ต้องเดินทางไปฝึกงานโรงแรมที่ประเทศฝรั่งเศสเป็นเวลาสามเดือนดูเหมือนไม่มีเวลาให้คิดเรื่องอื่น เพราะตั้งใจจะคิดแค่เรื่องฝึกงานแล้วต่อด้วยโปรเจกต์จบ แต่แล้วขณะนั่งเล่นมือถืออยู่กับเพื่อนสนิทอย่างอันนาและซัมเมอร์ สายตาของเธอก็ชะงักเข้ากับภาพของหนุ่มหล่ออันคุ้นตาคนหนึ่งในแอปพลิเคชันสีฟ้า สวมใส่เสื้อช็อปสีเลือดหมูมีตราประทับคล้ายกับมหาวิทยาลัยของเธอไม่มีผิดคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันจนเพื่อนสงสัย พากันชะเง้อคอแอบมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่เปิดค้างเอาไว้ไม่เลื่อนผ่านสักที“นี่ใครอะ”“หล่อมาก”อันนาและซัมเมอร์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสนใจ เป็นดั่งที่เพื่อนรักทั้งสองว่า หนุ่มที่เห็นนั้นหล่อมาก แต่ประเด็นที่เธอสนใจคือเขาเรียนที่นี่อย่างนั้นหรือ“ไม่รู้จัก ก็แค่เลื่อนเจอ”จะให้เธอตอบว่าอย่างไรล่ะ ชื่อก็ไม่รู้จัก เจอกันแค่ครั้งเดียวก็ชวนเขากลับคอนโด จากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกั

ตึกตัก! ตึกตัก!จังหวะหันมาสบตากันทำให้อัตราการเต้นของหัวใจแรงขึ้นจนได้ยินชัดเจน หญิงสาวกำลังรู้สึกหวั่นไหวกับคำพูดของไอดิน ในขณะที่จิตใต้สำนึกก็กำลังโต้กลับ อย่าลืมสิว่าเธอจะไม่จริงจังกับใครอีก จะไม่มีวันเปิดใจให้ผู้ชายคนไหนเข้ามา ถ้าเขาพิสูจน์ไม่ได้ว่าดีพอที่จะให้เธอยอมรับรักและในขณะเดียวกันที่ชายหนุ่มไม่ได้รับคำตอบ มีเพียงดวงตาสองคู่ที่กำลังจ้องกันไม่กระพริบ เขาก็มุดใบหน้าหล่อฝังซอกคอระหง ทำให้สาวเจ้าของห้องส่งเสียงร้องสะดุ้ง“อ๊ะ ไอดิน”มือเล็กปัดป่ายผลักไสคนบนร่าง แต่ทว่าเขากลับไม่สนใจ จูบไซ้ซอกคอและติ่งหูของเธอจนขนกายลุกซู่ ว่ากันว่าของมันเคยผ่านกันมาแล้ว พอถูกกระตุ้นเข้าหน่อยก็เหมือนไฟที่กำลังลุกโชน“จำกฎได้ใช่ไหม”“ครับ”ตอนนี้ปลายฟ้าไม่อาจต่อต้านความรู้สึกร่วมที่ปะทุขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ในเมื่อจำกฎสามข้อ ห้ามจูบ ห้ามกอด ห้ามนอนค้างได้ เธอจึงปล่อยให้เขาบีบเคล้นก้อนซาลาเปาที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดนอนกระโปรงผ้าลื่นมือ ก่อนมือหนาจะเลื่อนเข้าไปใต้กระโปรง เกี่ยวเอากางเกงในตัวบางออกไปทางเรียวขาขาวดวงตาคู่หวานเปล่งประกายวูบไหว สะท้อนกับแสงไฟที่ติดอยู่บนเพดาน เฝ้ามองการกระทำของหนุ่มหล่

“ปลายฟ้า ปลายฟ้า”“ฮะ ว่าไง” หญิงสาวสะดุ้งกับเสียงเรียกของซัมเมอร์“แกเหม่ออะไร”“ปะ เปล่า”“แต่ฉันว่าผู้ชายคนนั้นดูคุ้น ๆ นะ เหมือนจะเป็นคนที่แกเปิดรูปค้างไว้ตอนนั้น”อันนาพยายามนึก แต่ก็นึกได้เพียงคนเดียว คนที่ปลายฟ้าบอกว่าไม่รู้จัก แต่ก็จ้องมองรูปของหนุ่มหล่อคนนั้นอยู่นานสองนาน“เออ ที่แกพูดมาฉันก็เพิ่งนึกออก คล้ายสุดหล่อคนนั้นจริง ๆ ด้วย” ซัมเมอร์เอ่ยสมทบ“ไม่เห็นจำได้เลย”ปลายฟ้าเอ่ยแผ่วเบา ทำไมเธอจะจำเขาไม่ได้ จำได้แม่นเชียวล่ะหลังจากกินอิ่มสามสาวก็แยกย้ายกันกลับคอนโดของตัวเองปลายฟ้าก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าสะพายข้างแบรนด์ดัง แล้วโยนกระเป๋าลงบนโซฟาพร้อมกับหย่อนก้นลงนั่ง ก่อนจะกดเข้าแชทของคนอวดรวยเพื่อถามสิ่งที่สงสัยPlaifa: ทำไมต้องจ่ายเงินให้ด้วยไม่ถึงหนึ่งนาที ก็มีข้อความตอบกลับมาi-Din: พี่ยอมตอบข้อความผมแล้วเหรอ ผมทักไปหาทุกวันไม่เห็นตอบ วันนี้อารมณ์ดีอะไรมาครับPlaifa: อารมณ์ดีกับผีน่ะสิ ค่าอาหารเท่าไหร่ ฉันจะโอนคืนi-Din: ไม่ต้องคืนหรอกครับ ผมอยากเลี้ยงPlaifa: อวดรวยi-Din: ครับ บ้านผมรวย บัญชีเงินเก็บส่วนตัวก็สามารถเลี้ยงพี่ได้ตลอดชีวิตPlaifa: ใครอยากอยู่กับนายไม