Share

EP11 บุคคลสำคัญ

Penulis: Ballamira
last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-11 23:06:18

EP11

"ไม่จริง…" มุกดาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอก้าวถอยหลังจนกระทั่งฝ่าเท้าเหยียบเข้ากับเศษแจกันที่แตก แต่ทว่าความเจ็บนั้นไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกอะไรเลยเพราะมันเจ็บที่ใจมากกว่า

"เธอมันก็แค่หมาขี้เรื้อน ที่อยู่ไหนก็ไม่มีใครต้องการ"

"ออกไป ออกไปจากห้องน้องดา" ขอบตาเริ่มร้อนผ่าว มันพูดอะไรไม่ออกจุกในอกไปหมด ความหวังเรื่องแม่ก็พังทลายลง

"ใช้ชีวิตคืนนี้ของเธอให้มีความสุขนะ เพราะต่อไปนี้ชีวิตเธอจะไม่ต่างจากหมาที่ถูกสวมปลอกคอไว้ตลอด"

"หยุดพูดได้แล้ว"

"แล้วเจอกันนะสาวน้อย" พูดจบเอ็มเจก็ถอยหลังก้าวกลับไปพร้อมกับเสียงประตูที่ถูกปิดลง มุกดาทรุดตัวนั่งลงแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ มันกำลังจะดีอยู่แล้วแต่มันก็แค่เกือบ

@แอสตัน อินซีเรีย

วันนี้ฉันมาเรียนแต่เช้าช่วงเจ็ดโมงครึ่งได้คนในมอแทบจะไม่มี จะมีก็แต่พวกอาจารย์ปละปลาย ตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนตึกของตึกเรียนแล้วห้อยขาลงมา ปล่อยให้ใบหน้าตนเองกระทบกับสายลม ชีวิตที่ไม่มีใครต้องการ แม้กระทั่งพ่อกับแม่ก็ไม่หาทางติดต่อกลับมา ฉันนั่งมองข้อความที่ส่งไปหาแม่หลายข้อความในโทรศัพท์แต่ก็ไม่มีการตอบกลับมา พ่อกับแม่อยู่ไหนกันนะ มันเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงทิ้งน้องดาไป

"มานั่งอะไรตรงนี้" เสียงของใครบางคนพูดแทรกเข้ามาพร้อมกับเสียงฝีเท้า ฉันหันกลับไปมองก็พบว่าเป็นมิเกล เธอถอดหูฟังข้างหนึ่งออกแล้วยืนอยู่ห่างฉันไม่ไกลมาก

"มิเกลล่ะ มาที่นี้ทำไมหรอ"

"มันที่ประจำของฉัน" เธอตอบห้วนๆ แล้วหย่อนตัวนั่งห้อยขาลงข้างกาย

"มิเกลชอบมานั่งตรงนี้หรอ" ฉันถามออกไปแล้วยกมือขึ้นปาดน้ำตาตนเองออก

"อืม สบายใจดี"

"แต่นี้มันยังเช้าอยู่เลยนะ"

"ความเงียบมันเหมาะที่สุดแล้วสำหรับการที่เราต้องการฟังเสียงตัวเอง"

"ก็คงจะแบบนั้น พออยู่คนเดียวแล้วก็กล้าที่จะคิดเรื่องของตนเองได้มากขึ้น โฟกัสตัวเองมากขึ้น"

"แผลที่หัวยังไม่หาย ได้แผลใหม่มาเพิ่มแล้วหรอ" มิเกลถามแล้วหลุบตามองฝ่าเท้าของฉันที่มีผ้าพันแผลติดอยู่

"เผลอทำแก้วแตกแล้วเหยียบหน่ะ"

"…" เธอไม่ได้ตอบอะไรแต่กลับหยิบหูฟังขึ้นมาเสียบให้ครบสองข้างแล้วหลับตาลงเหมือนมีอะไรให้นึกในใจ ฉันเห็นแบบนั้นเลยไม่อยากกวนค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วสวมรองเท้าที่อยู่ไม่ไกลก่อนจะเดินออกมาที่ประตูดาดฟ้าแล้วเปิดออกมา

"แด๊ดมาตั้งแต่วันไหน" เอ็มเจเอ่ยถามอาโปในขณะที่เขากำลังนั่งรถอยู่เบาะข้างหลัง ข้างหน้าข้างคนขับเป็นอาโป

"พึ่งถึงครับ"

"มีธุระอะไรสำคัญขนาดนั้นถึงต้องลงมาด้วยตนเอง"

"เรื่องจดหมายที่คุณคาซัสส่งไป" พอได้ยินคำตอบของอาโปชายหนุ่มก็ถอนหายใจออกมา ก่อนที่รถตู้คันสีดำจะเลี้ยวเข้ามาจอดที่บ้านพักแห่งหนึ่งไม่ใหญ่มากค่อนข้างสงบและปลอดภัย

"แด๊ดอยู่ไหน"

"อยู่ห้องดื่มชาชั้นสองครับ"

"รอตรงหน้าเดี๋ยวฉันมา"

"ครับ" เอ็มเจเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินเข้ามาในบ้านที่มีบอดี้การ์ดคอยยืนเรียงรักษาความปลอดภัยกันไว้อยู่ ชายหนุ่มไปห้องที่อาโปบอกก็เจอพ่อของตนเองนั่งจิบชาอยู่

"ไม่เห็นต้องบินลัดฟ้ามาเลยนิครับแด๊ด"

"แด๊ดไม่เห็นแกตอบกลับอะไรมา" คาซัสตอบแล้ววางแก้วน้ำชาลง

"แต่ก็ไม่จำเป็นต้องบินมาถึงนี้นี้"

"นั่งลงก่อนสิ"

"ผมคุยแป๊บเดียวก็จะกลับแล้ว เพราะต้องไปเรียนต่อ"

"อาทิตย์หน้า ชีลีนจะบินกลับมาอยู่ที่ไทยกับแก"

"ผมทราบเรื่องนี้แล้ว"

"อย่าลืมว่าชีลีนเป็นผู้หญิงที่ฉลาด แกต้องทำให้สำเร็จ มันสำคัญต่อองค์กรและชีวิตของเราเป็นอย่างมาก"

"ครับ ผมจะต้อนรับเธออย่างดี ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่คิด"

"แด๊ดจะคอยดูอยู่ห่างๆ"

"ครับแด๊ด" ชีลีน เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลมาเฟียที่ทรงอำนาจและมีอิทธิพลมากที่สุดอันดับต้นๆ ของโลก ครอบคลุมทุกอย่างเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของวงการมืด เธอคือบุคคลสำคัญที่คาซัสต้องการ

16 : 00 น.

ตอนนี้เป็นเวลาจบคลาสแล้วฉันรู้สึกตัวขึ้นมาก็ไม่เจอใครอยู่ในห้อง แต่ที่โต๊ะข้างๆ มีช่อดอกไม้และข้อความวางเอาไว้ ฉันหยิบมันขึ้นมาดูก็พบว่าข้อความนั้นส่งมาถึงฉัน

'ฉันขอโทษเรื่องเมื่อวานนะ ปกป้องเธอไม่ได้แถมยังทำเธอเจ็บตัวอีก ถ้าเธอไม่โกรธเรามาเจอกันที่ร้านกาแฟในคณะเราตอนเที่ยงหน่อยนะ

#หยางอี๋'

นายนี้ส่งข้อความมาหาฉันพร้อมกับช่อดอกไม้แบบนั้นหรอ หรือเขาจะจีบฉัน?

ในสมองคิดแต่ก็ไม่ได้ติดอะไร ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเก็บของเข้ากระเป๋าก่อนจะหอบช่อดอกไม้แล้วเดินออกมาจากห้อง พอเดินออกมาก็เห็นร่างของเขายืนพิงเสาอยู่อีกฝั่งของฉัน มือล้วงถุงกางเกงแล้วเดินมาทางนี้

"มาเรียนยังไม่เข้าอาทิตย์มีหนุ่มเอาดอกไม้มาให้เลยหรอ?" เขาพูดแล้วเดินเข้ามาใกล้ฉัน

"มีธุระอะไรกับน้องดาหรอ"

"ทำไมฉันต้องมีธุระกับเธอ"

หมับ!

"นี่คุณ! เอาคืนมา"

"ไอ้หน้าตี๋เมื่อวานที่ฉันพึ่งซัดมันไปนั้นใช่ไหม" เขามองหน้าฉันสลับกับดอกไม้

"ใครจะส่งให้มันก็เรื่องของน้องดา"

"มันจะไม่ใช่เรื่องของฉันถ้ามันไม่มาจีบ" พูดจบเขาก็กระชากร่างของฉันให้เข้าไปใกล้จนปลายจมูกเราชนกัน

"ใครจะมาจีบ มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณสักหน่อย"

"แล้วตรงไหนที่ไม่เกี่ยว หรือไม่เข้าใจว่าเกี่ยวตรงไหน"

"ไม่เข้าใจค่ะ" ฉันตอบออกไปเสียงแข็ง แล้วเขาก็ทิ้งช่อดอกไม้ลงบนพื้นก่อนจะใช้ปลายเท้าเหยียบมันจนเละ สายตาไม่พอใจเงยขึ้นมามองหน้าฉัน แล้วสองคนจ้องหน้ากันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"ก็แบบนี้ไง"

"อื้อ!" ปากฉันถูกประกบจูบอย่างรุนแรง เขาสอดลิ้นเข้ามาดูดดื่มอย่างดุดัน ทำให้ร่างกายของฉันแทบเซจนเขาต้องใช้แขนดันร่างเอาไว้ไม่ให้ถอยหลังล้ม เขาจูบอยู่แบบนั้นจนมันเริ่มรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ฉันพยายามใช้แขนดันหน้าอกแกร่งออกแต่ก็สู้แรงของคนตัวโตกว่าไม่ได้ เขาจูบผ่านไปสักพักก็ยอมผละออก แล้วเลื่อนใบหน้ามากระซิบที่ข้างใบหู

"ผู้ชายที่เธอจะรับดอกไม้ได้คือฉันคนเดียวเท่านั้น" ฉันอึ้งกับการกระทำและคำพูดของเขาแล้วสายตาก็มองเห็นร่างของใครคนหนึ่งยืนอ้าปากมองอยู่ ซวยแล้ว…

****

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • บริการรัก มาเฟียเถื่อน    EP65 มีแฟนแล้ว…รักแฟนมาก (ตอนจบ)

    EP65ฉันมองตามร่างพี่เจที่เขาเดินไปกับกลุ่มเพื่อนของตนเองแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไปได้แต่นั่งอยู่ที่เดิมจนพี่โยกับพี่ขวัญเดินเข้ามาหาทั้งสองคนยืนอยู่ตรงหน้าฉัน"มุกดามานั่งทำไรตรงนี้ไปกับพวกพี่ไหม""ไปไหนหรอคะ?""ไปหาอะไรกินกันไงหรือไม่ก็ทำอะไรตามประสาสาวๆ อย่างเรา""โอเคค่ะ" ใบหน้าพยักตอบร่างกายก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินตามสองสาวไป ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่โยกับพี่ขวัญจะพาไปทำอะไร"ได้ยินว่าตอนสามทุ่มเขาจะเปิดให้เต้นรำกันด้วยนิ น้องดาสนใจไหม" พี่โยเป็นคนถามแล้วยื่นแขนมาโอบไหล่พาเดินไปที่โซนของกินส่วนพี่ขวัญเขาก็ยังคงเงียบฟังบทสนทนาของเราสองคนอยู่"น้องดาเคยเต้นรำล่าสุดเมื่องานโรงเรียนก่อนเองค่ะ""วันนี้ต้องโชว์ฝีมือแล้วนะ พี่กับขวัญก็ว่าจะเต้นรำกันเหมือนกัน""ลองหน่อยไม่เสียหายนะ คู่เต้นรำของเราก็มี""ได้ค่ะ" ฉันตอบแล้วคลียิ้มให้คนทั้งสองก่อนที่เราสามคนจะเดินมาหยุดที่โซนอาหารซึ่งมันตั้งอยู่โซนด้านหลังของงาน อาหารเป็นอาหารฝั่งยุโรปและอาหารจากเมนูฮิตหลายอย่าง มีทั้งของหวานและของคาวรวมถึงเครื่องดื่มไวน์"น้องดาหิวรึเปล่า เราจะกินอะไรก่อนดี""ของคาวก่อนค่อยของหวานดีมั้ย หรือเราจะถ่ายรูปอัพไอจี

  • บริการรัก มาเฟียเถื่อน    EP64 งานเปิดตัวผู้นำคนใหม่

    EP64วันต่อมา...วันนี้เป็นวันงานเปิดตัวผู้นำองค์กรคนใหม่สถานที่ถูกจัดอยู่ที่โดมขนาดใหญ่ภายใต้การดูแลของตระกูลปรเวทที่เป็นคนอาสาเป็นเจ้าภาพจัดงานให้ในเรื่องของระบบการดูแลความปลอดภัยและเรื่องอาหารการกิน ส่วนเรื่องสถานที่จัดงานเป็นคนของเอ็มเจที่จัดงานนี้ขึ้นมาเองเวลาเริ่มดำเนินไปเรื่อยๆ ช่วงสองทุ่มแขกก็เริ่มมาก่อนเดินเข้างานจะมีการตรวจบัตรเชิญเสียก่อน ซึ่งแขกที่มาแต่ละคนเป็นแขกระดับสูงขององค์กรหรือระดับกลางการแบ่งระดับของแต่ละคนจะขึ้นอยู่กับความสามารถและผลงานที่ทำมารุ่นต่อรุ่นการเดินเข้างานมีพรหมแดงลากเป็นทางเดินยาวและดอกไม้ประดับบริเวณสองข้างขนาบกัน แสงกะพริบจากกล้องของหลายสำนักข่าวรัวสนั่นเพื่อเก็บภาพบรรยากาศของงานบ้างนักข่าวก็บินลัดฟ้ามาต่างประเทศเพื่อมาทำข่าวนี้และแขกที่มาร่วมงานเองบางคนก็มาจากต่างประเทศเหมือนกัน"งานเปิดตัวผู้นำองค์กรคนใหม่เหมือนงานเปิดตัวอย่างอื่นทั่วไปไหมคะ" มุกดาเอ่ยถามในขณะที่สายตาของเธอจับจ้องมองตนเองผ่านกระจกบานยาวหลังจากที่แต่งตัวเสร็จ"ไม่ครับ จะมีความเป็นพิธีและจริงจังมากกว่านั้น" เทสล่าเป็นคนเอ่ยตอบ ชายหนุ่มยืนอยู่ข้างหลังมุกดาเพื่อที่จะรอเวลาพาเธอเดินไ

  • บริการรัก มาเฟียเถื่อน    EP63 ครอบครัวสมบูรณ์แบบ

    EP63หลังจากที่ฉันซ้อมยิงปืนเสร็จพี่เจก็พาฉันเดินมาอีกโซนของที่นี้มันเป็นชั้นใต้ดินที่คนค่อนข้างเยอะพอสมควรฉันไม่รู้ว่าพวกเขามาทำอะไรกันแต่พอมองไปยังข้างหน้าก็พอจะรู้คำตอบเพราะมันเป็นสนามมวยและมีกรรมการเป็นกลุ่มคนที่นั่งอยู่ทั้งสองฝั่งของสนาม พี่เจพาฉันเดินมานั่งข้างคุณพ่อของเขาและมือขวาของพี่เจ"ที่นี้คือสนามมวยหรอคะ" ฉันถามออกไปพลางหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ค่อนข้างเก่าคล้ายกับว่าเราเป็นกรรมการของฝั่งนี้"ใช่ นี้คือมวยใต้ดินไม่มีกฎและกติกา""หมายถึงทำยังไงก็ได้ให้ตนเองชนะใช่ไหมคะ""แบบนั้นแหละเพราะเงินเดิมพันมันค่อนข้างสูง คนที่แพ้จะไม่ได้อะไรเลยนอกจากความเจ็บตัว" พี่เจอธิบายแล้วสายตาของเขาก็จ้องมองขึ้นไปบนสนาม ซึ่งแต่ละฝั่งก็พร้อมที่จะขึ้นชกแล้ว ก่อนที่การชกจะเริ่มขึ้นก็มีเสียงโห่ร้องจากคนที่เข้ามาชมดังสนั่นต่อจากนั้นไม่นานเสียงให้สัญญาณเพื่อเร่ิมชกก็ดังขึ้นในขณะที่การชกเริ่มขึ้นฉันก็ใจจดใจจ่อมองเพราะเป็นครั้งแรกที่เคยมาดูมวยใต้ดินสดๆ แบบนี้ มันเถื่อนกว่ามวยปกติที่มีกติกาและกฎเกณฑ์แต่ที่นี้มันมีแค่การต่อสู้เพื่อเดิมพันเท่านั้นการชกเริ่มขึ้นมันค่อนข้างรุนแรงจนไม่อยากจะมองมีเลือดกระเ

  • บริการรัก มาเฟียเถื่อน    EP62 เตรียมตัวเป็นนายหญิง

    EP62“สัญญาค่ะว่าน้องดาจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุด”“งั้นก็เริ่มเลย” พี่เจยื่นมือมาลูบหัวแล้วเขาก็จูงมือฉันเดินออกมาจากห้องเขาพาฉันมาที่ลิฟต์แล้วกดไปยังชั้นล่าง ก่อนจะพาขึ้นรถแล้วขับไปด้านหลังของบริษัทซึ่งอยู่ไม่ไกลนักพอมาถึงเราสองคนก็เดินลงมาและเข้าไปยังข้างใน มันเป็นสนามยิงปืนขนาดใหญ่ที่มีผู้ชายมากมายกำลังซ้อมยิงปืนกันอยู่ฉันน่าจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในสนามยิงปืนแห่งนี้ มองไปไม่ไกลนักที่ตรงนั้นยังไม่มีใครเข้าไปซ้อมยิงเพราะมีร่างของพี่เจนั่งอยู่ข้างกายของเขาคือคุณอาโปและมือขวาของพี่เจ เราเดินเข้าไปใกล้แล้วทุกสายตาบนโต๊ะก็หันมามอง“มากันแล้วหรอ”“แด๊ดจะให้มุกดาซ้อมยิงปืนหรอครับ” พี่เจถามในขณะที่มือยังจับเอาไว้ก่อนที่เขาจะพาไปหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ตัวว่างสองตัว“มาสนามยิงปืนก็ต้องซ้อมยิงปืนสิ หนูไหวใช่ไหม” ท่านหันมาถามแล้วยกบุหรี่ขึ้นสูบ ตอนนี้ตรงซ้อมยิงมีครูคอยฝึกสอนอยู่น่าจะเป็นครูที่คุณพ่อพี่เจหามาไว้ให้“คงต้องไหวค่ะ ยังไงก็คงต้องซ้อม”“นี้แค่ระดับแรก ระดับการฝึกต่อไปจะยากมากขึ้นเรื่อยๆ สะใภ้ของตระกูลมาเฟียต้องแข็งแกร่ง” ท่านพูดแล้วปรายตามองมาที่ฉัน มือยังคงคีบมวลบุหรี่สูบอยู่ ฉ

  • บริการรัก มาเฟียเถื่อน    EP61 ว่าที่นายหญิง

    EP61-มุกดา-หลังจากที่พี่เจโอ๋เสร็จเวลาก็ผ่านมาได้นานพอสมควรเขาก็พาฉันไปอาบนํ้า ทำกับข้าวให้กิน ดูแลเป็นอย่างดีแล้วก็ออกไปดูงานที่บริษัทต่อเพราะช่วงนี้พี่เจค่อนข้างยุ่งกับงานเปิดตัวในฐานะผู้นำองค์กรคนใหม่ ใสขณะที่ฉันนอนกลิ้งเล่นอยู่บนโซฟาภายในบ้านก็มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเป็นพี่คินที่โทรมา“ว่าไงคะพี่คิน”(คุณลุงกับคุณป้าออกจากโรงพยาบาลแล้วใช่ไหม) พี่คินกรอกเสียงถามปลายสายว่าแต่เขาถามเรื่องของคุณพ่อคุณแม่ทำไม“ออกแล้วค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ”(คุณย่าอยากพบ) พอได้ยินคำนั้นฉันก็เงียบไปสักครู่ คุณย่าอยากพบแบบนั้นหรอท่านจะอยากพบทำไมในเมื่อท่านไล่เราออกจากตระกูลแล้ว“อยากพบคุณพ่อกับคุณแม่ทำไมหรอคะ”(พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน น้องดาพอติดต่อท่านแล้วบอกเรื่องนี้ได้ไหม)“น้องดาจะบอกให้นะคะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณพ่อคุณแม่จะยอมไปเจอไหม”(แค่แจ้งเรื่องนี้กับพวกท่านก็พอแล้ว)“โอเคค่ะ”(ถ้าท่านยอมมา น้องดาก็มาด้วยนะ ทุกคนอยากเจอ) พอฉันจะกดวางสายพี่คินก็พูดขึ้นมาอีก“ค่ะ” ฉันตอบออกไปแล้วกดตัดสายก่อนจะขึ้นไปจัดการตนเองให้อยู่ในชุดที่เรียบร้อย ก่อนจะออกไปก็ไม่ลืมพิมพ์ข้อความบอกพี่เจแล้วเขาก็สั่งให้คน

  • บริการรัก มาเฟียเถื่อน    EP60 จะไม่ดื้ออีกแล้ว | NC90%

    EP60“อื้อ… จะ เจ็บจังเลยค่ะ” ฉันผละใบหน้าออกจากแก่นกายแล้วครางออกมาด้วยความเจ็บพอมองดูของเล่นชิ้นใหม่มันก็เป็นปลอกเหล็กสวมที่ข้อเท้าสีดำและเพิ่มระดับความรัดแน่นได้ด้วย“หนูจะเจ็บมากกว่านี้ถ้าทำไม่ถูกใจพี่”“ต้องทำให้ถูกใจใช่ไหมคะ”“ใช่” พอพี่เจตอบออกมาแค่นั้นฉันก็ก้มหน้าทำหน้าที่ของตนเองต่อตามที่เขาสั่ง ตอนนี้ระดับที่ข้อเท้ายังไม่ถูกเพิ่มเพราะงั้นต้องทำให้ดีมากที่สุด ปากใช้ดูดตามลำท่อนขึ้นลงลิ้นก็ทำหน้าที่เลียไปด้วย พอทำเสร็จก็มาวนที่หัวหยักจนร่างหนาสั่นกระเส้าแล้วยื่นมือขึ้นมากดหัวเอาไว้“อึก…” ฉันครางงึมงำในลำคอเมื่อถูกกดหัวแล้วความยาวถลำลึกลงที่ลำคอจนแทบจะสำลักออกมา แต่ถึงอาการจะเป็นแบบนั้นพี่เจก็ไม่ยอมหยุดกดหัวเขายังคงใช้มือดันศีรษะของฉันขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจฉันถูกกระทำแบบนั้นก็พยายามหอบหายใจเข้าปอดเพราะรู้สึกอัดแน่นและหายใจลำบาก พอจะถอนริมฝีปากออกเพื่อกอบโกยลมหายใจเข้าปอดแรงที่ข้อเท้าก็ถูกรัดแรงมากขึ้นจนใบหน้าเบ้ด้วยความเจ็บ“พี่ยังไม่สั่งให้เอาออก” นํ้าเสียงดุพูดขึ้นเมื่อฉันดื้อดึงจะเอาปากออกจากแก่นกายของเขา สายตาพี่เจมองด้วยความไม่พอใจ“ขอน้องดาหายใจสักแป๊บได้ไหมคะ”“หนูต้องทนห

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status