Se connecterPartager
ตอนที่ 157 แข่งกับเวลา (2) - (2/3)
Date de publication:
2026-08-05 20:29:13เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ เสียงนั้นทำให้ดาวรู้สึกหนาวยะเยือกขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ
“ดาว&
Dernier chapitre
บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand) ตอนที่ 212 ตอนพิเศษ คนคุยที่อยากมีชื่อเรียก (4/4)
“พี่ลงรูปได้มั้ย?”เธอเลิกคิ้วสงสัย เขายกโทรศัพท์ขึ้นเล็กน้อย แววตาขี้เล่น แต่คำถามกลับจริงจังจนเธอเริ่มเขินอีกครั้ง“รูปนี้…พี่จะลงว่าถ่ายกับแฟน ได้มั้ย?”แพมพยายามกลั้นยิ้ม ก่อนพยักหน้า“ได้ค่ะ”“แท็กด้วยได้มั้ย?”“ได้ค่ะ”“ใส่หัวใจล่ะ?”คราวนี้เธอหัวเราะออกมา“พี่ธาม!”เขาหัวเราะตาม ก่อนเอื้อมมาจับมือเธอไว้อีกครั้ง“ขอบคุณนะครับที่บอกพี่ตรง ๆ”แพมก้มมองมือทั้งสอง ก่อนเงยหน้าขึ้นยิ้ม“ต่อไปพี่มีอะไรก็ต้องบอกหนูตรง ๆ ด้วย”“ครับ”“ห้ามให้หนูเดาเอาเองนะ”ธามพยักหน้า“ไม่ต้องห่วง พี่จะไม่ให้แพมเดาอะไรอีกแล้วครับ”เมื่อแพมกลับขึ้นมาบนห้อง และวางถุงเสื้อผ้าลงบนเตียง โทรศัพท์ก็สั่นขึ้น เป็นการแจ้งเตือนว่าธามแท็กเธอในโพสต์เป็นรูปคู่ที่เพิ่งถ่าย ถูกโพสต์พร้อมข้อความสั้น ๆ📷 ธาม: วันนี้ถ่ายรูปกับแฟนครับ 🤍แพมยืนยิ้มอยู่กลางห้อง ยังไม่ทันกดหัวใจ ข้อความในกลุ่มก็เด้งรัวขึ้นมาเสียก่อน🍭 ไอซ์: อีแพม!!!!🍭 ไอซ์: มึงไปถ่ายรูปสมัครงานไม่ใช่เหรอ🐯 ฝ้าย: ไหงได้ผัวกลับมาวะ!!💗 มายด์: รูปสมัครงานผ่านมั้ยไม่รู้ แต่ตำแหน่ง ‘ผัว’ ผ่านแล้วหนึ่ง 😂🌷 แพม: เบา ๆ หน่อย กูเพิ่งถึงห้อง🍭 ไอซ์: ห้องใคร!
บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand) ตอนที่ 211 ตอนพิเศษ คนคุยที่อยากมีชื่อเรียก (3/4)
ธามมองเธอทันที“แบบไหนครับ?”“คุยกันทุกวัน ไปไหนด้วยกัน ถ่ายรูปให้กัน แล้วก็ตอบคนอื่นว่าเป็นแค่คนคุย”เธอเน้นย้ำท้ายประโยค พลางสบตาเขา“หนูไม่รู้ว่าพี่กำลังรออะไร หรือจริง ๆ พี่พอใจแค่นี้”ธามเอนหลังเล็กน้อย ถอนหายใจยาว ก่อนยกมือขึ้นลูบหน้าแพมมองท่าทางนั้นแล้วใจเสีย“คือหนูไม่ได้จะ—”“พี่อยากเป็นมากกว่านั้นครับ”เขาลดมือลงแล้วหันมาสบตาจริงจัง“พี่กลัวพูดแล้วแพมจะหนี”เธอขมวดคิ้ว“ทำไมหนูต้องหนี?”“พี่ไม่รู้ว่าแพมรู้สึกเหมือนกันมั้ย”“แล้วที่หนูคุยกับพี่ทุกวัน…”แพมหยุดไป ก่อนหลุดหัวเราะเบา ๆ อย่างอ่อนใจ“พี่คิดว่าหนูคุยกับทุกคนแบบนี้เหรอคะ?”ธามนิ่งไป เธอหน้าแดงขึ้น แต่ยังพูดต่อ“หนูไม่ได้รับโทรศัพท์ทุกคนนะ แล้วก็ไม่ได้ส่งรูปของกินให้ใครดูทุกมื้อด้วย”มุมปากของเขาค่อย ๆ ยกขึ้น แพมเห็นก็รีบชี้หน้า“อย่าเพิ่งยิ้มค่ะ หนูยังพูดไม่จบ”ธามพยายามเม้มปาก แต่ไม่สำเร็จนัก“ครับ พูดต่อเลย”เธอมองเขาอย่างหมั่นไส้ ก่อนถอนหายใจ“หนูแค่อยากรู้ว่าหนูเป็นอะไรสำหรับพี่”“เป็นแค่น้อง หรือแค่คนคุย เพราะพี่ยังไม่มีใคร”รอยยิ้มของธามจางลง เขามองเธออยู่นาน ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง“พี่ไม่ได้คุยกับคนอื่นเ
บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand) ตอนที่ 210 ตอนพิเศษ คนคุยที่อยากมีชื่อเรียก (2/4)
ธามลดกล้องลง กลั้นหัวเราะจนเธอเริ่มหน้าแดง“พี่อย่าขำดิ!”“ยังไม่ได้ขำเลยครับ”“หน้าพี่ไปหมดแล้ว!”เขาถึงกับหัวเราะลั่นออกมา แพมยกมือขึ้นปิดหน้า ก่อนถอนหายใจ“หนูบอกแล้วว่าถ่ายเองก็ได้”“แล้วตอนถ่ายเองเกร็งแบบนี้มั้ย?”เธอนิ่งไปไม่ตอบคำถาม‘ไม่เกร็งดิ...ก็ไม่มีพี่คอยมองแบบนี้นี่’ธามวางกล้องบนโต๊ะ แล้วเดินมาหยุดห่างจากเธอเล็กน้อย“พักก่อนมั้ยครับ?”“เพิ่งเริ่มเองนะคะ”“งั้นมองพี่ก็ได้ ไม่ต้องมองเลนส์”แพมเงยหน้าขึ้นสบตา“แล้วรูปมันจะไม่ออกมาแปลกเหรอ?”“พี่จัดมุมให้ครับ”เขากลับไปหยิบกล้อง ยืนอยู่ตำแหน่งเดิม แต่ยังไม่ยกขึ้นมาเตรียมถ่ายรูป“เมื่อเช้ากินอะไรมาครับ?”แพมกะพริบตา“ข้าวค่ะ”“กับอะไร?”“ไข่เจียว”“ทำเอง?”“ซื้อค่ะ”“ดีแล้วครับ”เธอหรี่ตาทันที“หมายความว่าไง?”เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มของเขา แพมถึงกับชะงัก แล้วหลุดหัวเราะออกมา“พี่ธาม!”“แบบนั้นแหละครับ สวยแล้ว”เมื่อได้รูปจนครบ แพมก็เพลินกับการถ่ายรูปไปเสียแล้วธามให้เธอเปลี่ยนเป็นเสื้อตัวเดิม แล้วถ่ายภาพสบาย ๆ เพิ่มอีกเล็กน้อย ทั้งตอนนั่งบนเก้าอี้ ตอนยืนพิงขอบโต๊ะ และตอนเธอแกล้งทำหน้าดุใส่เขาเพราะถูกขอให้ยิ้มอีกรอบเม
บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand) ตอนที่ 209 ตอนพิเศษ คนคุยที่อยากมีชื่อเรียก (1/4)
แพมเลื่อนดูรูปในโทรศัพท์เป็นครั้งที่สาม ก่อนพิมพ์ข้อความลงในแชทกลุ่ม🌷 แพม: พวกมึง รูปสมัครฝึกงานต้องจริงจังขนาดไหนวะ🍭 ไอซ์: ขนาดที่เขาเห็นแล้วไม่คิดว่ามึงสมัครเป็นลูกค้าค่ะ🌷 แพม: ขอบคุณสำหรับคำตอบ อีดอกก ช่วยชีวิตกูมาก💗 มายด์: เอาเสื้อเรียบร้อย พื้นหลังโล่ง ๆ ไม่ต้องแต่งรูปจนหน้าเปลี่ยนก็ได้มึง🐯 ฝ้าย: ให้พี่ธามถ่ายให้ดิแพมมองข้อความสุดท้ายอยู่นานกว่าข้อความอื่นเธอเคยเห็นรูปที่ธามถ่าย ทั้งรูปเพื่อน รูปวิว และภาพกิจกรรมในมหาวิทยาลัย เขาถ่ายสวยจนเธอแอบขอรูปจากเขาอยู่หลายครั้ง แต่การทักไปขอให้เขาช่วยถ่ายโดยเฉพาะกลับทำให้เธอลังเลช่วงนี้เขาเริ่มมีงานให้รับผิดชอบมากขึ้น และเธอไม่อยากรบกวน ขณะกำลังคิดว่าจะตอบเพื่อนอย่างไร ข้อความจากอีกห้องแชทก็เด้งขึ้นมา📷 ธาม: ฝ้ายบอกว่าจะถ่ายรูปสมัครฝึกงานเหรอ?แพมหรี่ตามอง ก่อนก้มกลับไปพิมพ์ในกลุ่มลูกกวางคลั่งกล้วย🌷 แพม: อีฝ้าย มึงไปบอกพี่เขาทำไม!🐯 ฝ้าย: ก็มึงไม่บอก กูเลยบอกให้ไง🍭 ไอซ์: บริการรวดเร็ว ไม่คิดค่าประสานงานด้วยนะ😏แพมถอนหายใจ แต่ริมฝีปากกลับเผลอยกขึ้นนิดหนึ่ง เธอกลับเข้าไปตอบธาม🌷 แพม: แต่หนูถ่ายเองได้นะคะ พี่ไม่ต้องลำบาก?
บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand) ตอนที่ 208 ตอนพิเศษ ชัดเจนกว่าคำว่าชอบ (4/4)
ร่างกายสูงใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อขยับขับเคลื่อนด้วยจังหวะที่สอดประสาน ดุดันแต่ไม่หยาบคาย รุนแรงแต่แฝงความหวงแหนอย่างลึกซึ้ง หยาดเหงื่อจากหน้าผากของเขาหยดลงบนเนินอกของฝ้าย ผสมผสานกลิ่นไม้แซนดัลวู้ดและมัสก์ประจำตัว เข้ากับกลิ่นซิตรัสจนกลายเป็นความหอมหวานที่มอมเมาผู้คนทั้งคู่ให้อยู่ในภวังค์ฝ้ายไม่สามารถทำอย่างอื่นได้อีกนอกจากจิกปลายเล็บลงบนลาดไหล่และแผ่นหลังของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานจนถึงขีดสุด มีเพียงเสียงหอบหายใจสลับกับเสียงครางชื่อเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า“พี่แทน...พี่แทน...อ๊า..”ทุกครั้งฝ้ายเรียกชื่อเขา แรงกอดรัดและจังหวะของเขาก็ยิ่งหนักหน่วงขึ้น ราวกับเป็นการให้รางวัลที่แสนหวานและอันตราย“อ่า...ฝ้าย”เขาครางต่ำในลำคอ แววตาดุดันจดจ้องมองใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอารมณ์ของเธอ“เรียกชื่อพี่...จำไว้...ฝ้ายเป็นของพี่”ความสุขสมถูกรีดเค้นจนทะลักทลายราวกับพายุที่พัดกระหน่ำซัดสาดเข้าหาฝั่ง ร่างกายของฝ้ายกระตุกเกร็งรับสัมผัสสุดท้ายที่เขามอบให้อย่างล้นทะลักแทนกอดรัดฝ้ายไว้แน่นแนบอก ซึมซับแรงสั่นสะท้านและเสียงหัวใจที่เต้นกระหน่ำ เขาฝังใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น หอบหายใจอย่างหนักห
บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand) ตอนที่ 207 ตอนพิเศษ ชัดเจนกว่าคำว่าชอบ (3/4)
เสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวถูกเขาถอดออกให้พ้นทาง ร่างกายท่อนบนของเธอตอนนี้เหลือเพียงบิกินี่ตัวจิ๋วที่ไม่อาจปกปิดความอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบหายใจแทนก้มหน้าลงต่ำ ปลายจมูกโด่งไล้ผ่านเนินอกที่เบียดชิดกัน กลิ่นซิตรัสจากร่างบางผสมกับกลิ่นมัสก์ของเขาจนกลายเป็นกลิ่นหอมที่มอมเมาสติสัมปชัญญะปลายนิ้วยาวเกี่ยวเข้ากับปมเชือกบิกินี่ที่ผูกอยู่หลังลำคอ เขาค่อยๆ ดึงปลายเชือกให้คลายออกอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังแกะกล่องของขวัญล้ำค่าที่ต้องทะนุถนอม สายเชือกเส้นแรกหลุดลุ่ยออก เปิดทางให้เนื้อผ้าชิ้นน้อยคลายความตึงรัดลงแทนช้อนตาขึ้นสบตากับฝ้าย แววตาของเขาดุดันแต่ก็ฉายชัดถึงความรักที่อัดแน่นอยู่ภายใน“...อย่าละสายตาจากพี่” เขาสั่งเสียงนุ่มมือหนายันตัวขึ้นเล็กน้อยเพื่อปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ดด้วยมือเพียงข้างเดียว เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและลอนกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่“ตลอดบ่ายนี้ ฝ้ายจะไม่มีแรงเหลือไปคิดถึงเรื่องอื่นนอกจากพี่” เสื้อเชิ้ตของเขาก็ถูกโยนทิ้งไปที่พื้นห้อง ผิวเนื้อที่ร้อนระอุของเขาบดเบียดลงมาแนบชิดกับผิวเนื้อเธอโดยไม่มีเนื้อผ้าขวางกั้น สัมผัสถึงหัวใจสองดวงที่เต้นกระหน่ำเป็นจังหวะเดียว
Vous vous intéresseriez aussi à
วิศวะเกียร์ร้ายกับดักรัก
ฮายอนนี่13.0K Vuesเกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว
มอร์ฟีน กลิ่นคาราเมล MorphineCaramel46.3K Vuesกำราบรักวิศวะเลว
BlueSoda9.9K VuesCRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)
อยู่ในตะเกียงแก้ว150.9K VuesDevil In Love ปีศาจร้ายมัดหัวใจยัยหน้าใส
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง360 Vuesรวมเรื่องสั้น 20++
ยัยปลาซิว1.7K Vuesจากเบ๊สู่เบ๊บ
ผ้ายับที่พับไว้137 Vuesใครบอกตี๋ติ๋ม
สนพ.ฮันนี่มิวส์ นามปากกา.Blaxor841 Vues
