ログイン共有
ตอนที่ 53
公開日:
2026-07-23 22:36:57
最新チャプター
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 60
ผมดื่มไปเยอะ เขาคุยสนุก… มารู้ตัวอีกทีเบียร์ก็พร่องจนเกือบหมดเหยือกที่สอง“ไม่ไหวแล้วครับ”ผมรีบห้าม เมื่อเขาทำท่าว่าจะสั่งมาอีกเหยือก“คุณน่ารักจัง”เขาชมไม่อ้อม“อะ.. อะไรนะครับ”ผมชะงักไปชั่วครู่ เอ๊ะ… ยังไง? ใจกระตุกวูบเลย กับสายตาที่มองมาอย่างมีความหมาย เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เอ่ยชมว่าผมน่ารัก“ผมชอบคุณ… ”คราวนี้เขาเน้น ช้า ชัด ทำเอาหัวใจผมกระตุกวูบเป็นครั้งที่สอง เขินจนต้องงุดหน้าอาย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไมค์กำลังจีบผม ดูเหมือนว่าคำพูดของใครต่อใครที่พากันว่าลงความเห็นว่ารูปร่างหน้าตาและผิวพรรณอย่างผมตรงสเปคฝรั่ง เห็นจะจริงก็คราวนี้ผมยังคงนิ่งอึ้ง ฝรั่งเป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าผมไม่รู้ แต่เขารุกเสียจนผมตั้งรับไม่ทัน“เมาหรือเปล่าครับ… ที่ว่าผมน่ารัก แล้วที่บอกว่าชอบผม”ความตกใจทำให้ผมถามออกไปอย่างนั้น บางทีฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อาจทำให้สายตาของเขาพร่ามัวไปจากความจริง“น่ารักจริงๆ ครับ… สเปคผมเลย”เขาชมจริงจัง สายตาแทบไม่คลาดไปจากใบหน้าคมขำของผมบอกตรงๆ ว่าผมไม่ชอบวิธีการมองของเขา มันทำให้ผมรู้สึกร้อนวูบวาบยังไงพิกล อาจจะเรียกได้ว่าเขาคือผู้ชายคนแรกในชีวิตที่เริ่มเปิดฉากจู่โจมด้วยการจีบผ
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 59
“ผมสัญญาว่าจะใช้คืนให้เร็วที่สุด”เขามองหน้าผมแล้วยิ้มแห้งๆ อาจจะรู้สึกเกรงใจเป็นธรรมดาที่ต้องรบกวนผมซึ่งเป็นคนแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกัน“ไม่เป็นไรครับ”ผมยิ้มให้กำลังใจ ด้วยเข้าใจความรู้สึกของเขา นึกในใจว่าถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับผม… ก็คงทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน โดยเฉพาะในตอนที่ต้องพลัดหลงไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองไมค์ยังไม่มีที่พัก ดูเหมือนว่าผมคงต้องทำหน้าที่ไกด์จำเป็นไปพลางๆ เขาเป็นคนคุยเก่ง แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้ ถามโน่นถามนี่ตลอดเวลาเราเดินลึกเข้าไปในตรอกข้าวสาร กระทั่งเจอเกสต์เฮาส์ราคาถูก เป็นเรือนไม้สองชั้น สภาพพอใช้ได้ ซึ่งไมค์ก็ตกลงเลือกที่นั่นโดยไม่เรื่องมาก เหมือนรู้ว่าแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน ท่าทางเขาเกรงใจที่รู้ว่าจะต้องรบกวนให้ผมจ่ายเงินไปก่อนไมค์ทิ้งข้าวของเอาไว้ในเกสต์เฮาส์แล้วเดินออกมาพร้อมกับผม เขาตรงเข้าไปในร้านอินเทอร์เนตคาเฟ่ ใช้เวลาครู่ใหญ่ๆ เพื่อส่งข่าวให้ทางบ้านรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา เสร็จธุระเสียที ผมลอบถอนหายใจเบาๆ พลิกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา ถึงเวลาต้องกลับบ้านแล้วสินะ ถ้าดึกกว่านี้มีหวังโดนแม่ด่าจนหูชาไปหลายวัน“ผมคงต้องกลับแล้วครับ”ผมเอ่ยเสียงหวาน จนแทบจำไม
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 58
น่าแปลกที่ไมค์พูดภาษาไทยได้ชัดเจน แม้จะติดขัดเล็กๆ น้อยๆ แต่ที่สะดุดตาก็คือผิวสีดำของเขาที่ไม่ดำปี๋ แต่เป็นสีดำเหลือบน้ำตาลเข้ม เมื่อสะท้อนเข้ากับแสงไฟก็มองดูคล้ายสีทองแดง ผิวเขาเข้มกว่าผิวของผม“เกิดอะไรขึ้นครับ”ผมยิ้มหวานให้เขา พยายามทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี ทั้งที่ตอนแรกอยากจะเดินหนีเสียให้รู้แล้วรู้รอดเหมือนเช่นทุกครั้งที่มีฝรั่งเข้ามาถามเส้นทาง ผมมักจะเดินหนีด้วยรู้ว่าภาษาอังกฤษของตัวเองง่อยมาก โชคดีที่เขาพูดภาษาไทยได้ “ผมเพิ่งโดนวิ่งราวกระเป๋าครับ… ทุกอย่างอยู่ในนั้นหมดเลย”เขาหงายฝ่ามือขึ้นทั้งสองข้าง พร้อมกับส่ายหน้า ทำหน้าเซ็ง ท่าทางดูน่าเห็นใจ“ตายจริง! คุณต้องรีบไปแจ้งความที่สถานีตำรวจนะครับ”ผมนึกขึ้นได้ว่ามีสถานีตำรวจอยู่ไม่ไกล แนะนำทั้งที่รู้ว่าโอกาสที่จะได้ทรัพย์สินคืนมานั้นแทบเป็นศูนย์จากนั้นนังผมก็ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี เป็นธุระพาเขาไปแจ้งความจนเสร็จเรื่องหลังจากเราคุยกัน ก็ได้ความว่าเขาเป็นลูกครึ่งละตินอเมริกัน ชื่อ ‘ไมค์’ เพิ่งเดินทางมาเมืองไทยเป็นครั้งแรก แต่เรียนภาษาไทยมาหลายปี จึงพูดได้อย่างที่เห็นเมื่อตอนค่ำไมค์เพิ่งนั่งแท็กซี่มาจากสนามบินสุวรรณภูมิ ขณะกำลังเ
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 57
เอาละวะ… ที่มีคนบอกว่าหุ่นอย่างนี้ ผิวอย่างนี้ฝรั่งชอบนักหนา ดูเหมือนว่าจะเป็นจริงก็คราวนี้ ความอยากรู้ทำให้ผมอยากลองพิสูจน์ว่าจะเป็นจริงหรือไม่?ความจริงผมได้ยินเรื่อง ‘ตรอกข้าวสาร’ มานาน ทั้งที่บ้านก็อยู่ไม่ไกล แค่นนทบุรีนี่เอง แต่ให้ตายเถอะ! จนป่านนี้ผมเพิ่งมาเห็นตรอกข้าวสารด้วยตาตัวเองก็วันนี้ ผมเดินลึกเข้าไปอีก ร้านเหล้าเบียร์สลับกับร้านอาหารไทย ตั้งเรียงรายแน่นไปตลอดสองข้างทาง เสียงสนทนาภาษาต่างชาติหลายภาษาลอยมากระทบหูเป็นระยะๆ แน่นอนว่าผมฟังไม่รู้เรื่องว่าเค้าพูดอะไรกันบ้าง เสียงเพลงจากผับบาร์อึงอลไปหมด จังหวะเร้าใจเหมือนจะปลุกรัตติกาลซึ่งควรจะหลับใหล ให้ตื่นฟื้นขึ้นมารับชีวิตกลางคืนของย่านนี้… ที่ไม่เคยหลับ ฝรั่งร่างสูงใหญ่เดินสวนไปมา บางคนสวมเพียงเสื้อกล้ามบางๆ อวดกล้ามแน่นๆ และหลายคนก็ไม่สวมเสื้อ นั่งดื่มกินกันอย่างเสรีเดินเข้ามาได้สักครู่ ผมก็รู้สึกลังเลที่จะก้าวลึกเข้าไปในซอยแห่งนี้ ทว่าในขณะที่กำลังจะชักเท้ากลับออกมา เสียงทุ้มกังวานก็ดังขึ้นข้างหลัง“แถวนี้มีสถานีตำรวจไหมครับคุณ” ผมหันขวับมามอง ตอนนั้นจึงได้เห็นว่าชาวต่างชาติร่างสูงใหญ่ ผิวดำ ใบหน้าหล่อเหลา เนื้อตัวก
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 56
“ลงที่ไหนครับคุณ… ”กระเป๋ารถเมล์เดินเข้ามาถามเสียงห้วน กระแทกเสียงเล็กน้อย แววตาเยียบเย็นจ้องมองราวกับว่าผมทำอะไรเสียหายใหญ่โตที่นั่งมานาน คงเป็นเพราะเห็นว่ารถใกล้สุดสาย หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะว่าผมนั่งวนไปวนมาหลายรอบแล้วกระมัง… พับผ่าสิ ก็เมาเบียร์นี่นาเสียงถามห้วนๆ ของกระเป๋ารถเมล์ทำให้ผมลืมตาขึ้นอย่างงงๆ“ลงครับลง… ”ดูเหมือนว่าตอนนั้นรถทั้งคันจะเหลือผมอยู่เพียงคนเดียวกึก… รถเบรกแรงอีกครั้ง ผมคว้าเสาเอาไว้ทัน ไม่งั้นหน้าคงทิ่มคะมำ.....เมื่อลงมาจากรถ ผมก็ยืนเงอะงะอยู่นานเป็นครู่ มองดูรถเมล์แล่นออกไปช้าๆ ตั้งสติได้ก็เหลียวซ้ายแลขวา สำรวจว่าผมยืนอยู่ตรงไหนของกรุงเทพฯและพลันนั้นเอง สายตาก็ปะทะเข้ากับตัวอักษรสีขาวบนแผ่นบ้านสีน้ำเงินตรงปากทางเข้าซอย เขียนไว้ว่า ‘ตรอกข้าวสาร’“อุต่ะ… ดงฝรั่งเลยนะนั่น ฉิบหายละ” ผมอุทานเสียงดัง นึกในใจว่าโชคชะตากำลังล้อเล่นหรืออย่างไร ที่พาคนที่ไม่ชอบฝรั่ง ภาษาอังกฤษก็ไม่กระดิกเลยสักคำ ต้องมายืนเด๋อด๋าอยู่ที่หน้าตรอกข้าวสาร.....ผมมองลึกเข้าไปในซอยซึ่งมีผู้คนคับคั่ง แลเห็นฝรั่งต่างชาติเดินพลุกพล่านราวกับเป็นต่างประเทศ มันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นสิ
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 55
สองมือของพ่อบีบขยำทรวงอกอวบใหญ่ของแม่ที่สั่นไหวอยู่ตรงหน้า กระเพื่อมตามจังหวะแอ่นเอวโล้สะโพกของแม่ หล่อนโยกหนอกเนินสวาทอัดเข้าใส่ความแข็งแกร่งของพ่ออย่างไม่กลัวเกรง พ่อผงกศีรษะเข้ามาจูบไซ้ดูดนมแม่เมามัน‘โอ้ว… อกอีแป้นจะแตก’ผมยกมือขึ้นทาบอก รีบกระชากสายตาออกมาจากหนังสดสุดเร่าร้อนตรงหน้า นึกตำหนิตัวเองว่าไม่น่าเข้ามามอง แต่คงไม่บาปหรอกนะ… แหม… ก็ไม่ได้ตั้งใจนี่นาผมรีบเดินออกมาด้วยหัวใจเต้นระทึก เข้ามาในครัว แอบขโมยเบียร์ของพ่อมาสองกระป๋อง เอาไปนั่งดื่มที่หลังบ้านจนเมา แถมยังขโมยบุหรี่ของพ่อมาสูบอีกแน่ะ สูบแค่ตัวเดียวก็สำลักควันไอค่อกแค่กเพราะผมสูบไม่เป็นหรอกนะ แต่อยากลอง… นั่งสูบบุหรี่อย่างใจระทึก พยายามสลัดภาพที่เห็นเมื่อครู่ออกไปจากสมอง นึกอิจฉาคนที่มีคู่… มีคนรัก แอบภาวนาในใจว่า ‘กามเทพจ๋า… ช่วยแผลงศรรักใส่ผมจังๆ สักทีเถอะ… เจ้าประคุณ’ อีกชั่วโมงต่อมาวันนี้เป็นวันศุกร์ พรุ่งนี้ไม่ต้องไปทำงานสินะ ผมฉุกคิดขึ้นได้ว่าบางทีผมควรจะออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง พาชีวิตออกไปเจอโลกภายนอกเสียบ้าง ขืนนอนอุดอู้อยู่แต่ในห้องคงคิดมาจนเป็นบ้ากับเรื่องที่พี่เดชบอกเลิก ตอนแรกผมตัดสินใจโทรหาเพื่อน ในนาท
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 5
ร่างสะโอดสะองของคิมหันต์เดินมาทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่ม อึดใจต่อมาก็เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือแล้วโทรหาบอดี้การ์ดที่อยู่อีกห้องข้างๆ “โลแกน” เสียงหวานกรอกไปตามสาย “ครับคุณหนู” เสียงห้าวกังวานตอบกลับมา ตอนนั้นโลแกนกำลังจะอาบน้ำ “มีเรื่องให้นายช่วย
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 4
จากนั้นแสงแฟลชก็วูบวาบขึ้นทันที จากกล้องของบรรดาช่างภาพนิตยสารบันเทิงหลายเล่ม รวมทั้งนักข่าวสายบันเทิงหลายช่องที่กำลังรอทำข่าวการปิดกล้องภาพยนตร์ซึ่งใช้ระยะเวลาในการถ่ายทำยาวนานหลายเดือนระหว่างที่คิมหันต์ขึ้นไปยืนอยู่บนเวที โลแกนเห็นเข้าก็รีบเดินเข้ามาดูแลความปลอดภัยอย่างรู้จังหวะโลแกนรู้จักเว้นร
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 3
โลแกนตอบไม่อ้อม เขาเพิ่งเห็นผลงานถ่ายแบบแฟชั่นให้กับกางเกงว่ายน้ำแบรนด์ดังยี่ห้อหนึ่ง “อะไรนะ… เอ่อ… ” สิ่งที่ได้ยินทำให้คิมหันต์หรี่ตามองโลแกนด้วยความสงสัยในบางอย่าง จากนั้นก็ถามออกมาว่า “ที่ว่านายชอบภาพชุดว่ายน้ำ… นายหมายความว่ายังไง นายเห็นว่าฉันหล่อหรือฉันสวย
บอดี้การ์ดของคุณหนู ตอนที่ 2
“ครับ... ต้องค้างคืนสิครับคุณพ่อ ยังเหลืออีกตั้งหลายฉากหลายคิว กว่าจะเสร็จงานก็คงเหนื่อย ขับรถกลับไม่ไหวหรอกครับ” “เรื่องความปลอดภัยของที่พัก… ไว้ใจได้ใช่ไหม” ก้องภพถาม “ไม่ต้องห่วงหรอกครับคุณพ่อ... คนเยอะแยะ ยกกันไปทั้งกองถ่าย รีสอร์ตที่พักปลอดภัยครับ”
あなたも気に入るかもしれません
